ออกจากจวนมาไขคดี เล่ม 1-2

ออกจากจวนมาไขคดี เล่ม 1-2  (10 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : เหยาจี้ซาน
ผู้แปล : สนสราญ
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

รีวิว เล่ม 3-4 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/07/3-4.html
รีวิว เล่ม 5-7 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/08/5-7.html

รีวิว เล่ม 8-10 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/08/8-10-10.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้ไม่ได้ทะลุมิติมา ไม่ได้ตายแล้วย้อนกลับมาเกิดใหม่ ไม่ได้มาสิงอยู่ในร่างใคร แต่นางมีความทรงจำของสองชาติก่อนติดตัวมาด้วย ชาติแรกเกิดในยุคปัจจุบัน เป็นเด็กกำพร้าต้องกัดปากตีนถีบและเรียนจบแค่ชั้นม.ปลาย ชาติที่สองได้เกิดในยุคโบราณ เป็นคุณหนูในห้องหอที่ต้องฟาดฟันกับเหล่าสตรีในเรือนหลัง ส่วนชาติปัจจุบันก็เกิดในยุคโบราณอีกเหมือนกัน เป็นคุณหนูสามของบ้านรองในจวนเฉิงกั๋วกง และเพราะความฝันประหลาดเกี่ยวกับคุณ ‘นักสืบ’ที่ฝันถึงมาตลอดห้าปีเต็ม จึงทำให้ชาตินี้นางเอกมีสกิลในการสืบคดีติดตัวมาด้วย

เปิดฉากมาด้วยพี่สาวนางเอกหรือลูกของลุง กำลังถูกลูกสาวขององค์หญิงใหญ่ใส่ร้ายป้ายสีว่าขโมยของ ท่ามกลางคุณหนูมากมายที่อยู่ในห้องแต่กลับไม่มีใครกล้าเอ่ยปากช่วยหรือยืนอยู่ข้างพี่สาวนางเอกเลยสักคนแม้แต่ลูกพี่ลูกน้องที่มาจากจวนเดียวกันก็ตาม ขณะที่สถานการณ์กำลังย่ำแย่ นางเอก เฉินอิ๋ง คุณหนูสามแห่งจวนเฉิงกั๋วกงก็ก้าวออกมาพร้อมกับพยานหลักฐาน ยันจนอีกฝ่ายพ่ายแพ้ถูกเปิดโปงเสียหน้าต้องขอให้แม่ช่วยกู้สถานการณ์ให้ แล้วสุดท้ายนางเอกก็ถูกอีกฝ่ายผูกใจเจ็บอยากแก้แค้นเอาคืนไปตามระเบียบ หลังจากนั้นเรื่องก็ไปถึงหูไทเฮา นางเอกเลยถูกเรียกเข้าเฝ้าเป็นการส่วนตัวแบบห้ามไม่ให้ใครติดตามไปด้วย กะเล่นงานเต็มที่ นางเอกรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายมีจุดประสงค์อะไร เลยเตรียมพร้อมรับมือมาอย่างดีและพยายามมีสติอยู่ตลอดเวลา เลยไม่ได้ตกหลุมพรางง่ายๆ และสามารถกลับบ้านได้อย่างปลอดภัย หนำซ้ำยังได้ช่วยไทเฮากับฮองเฮาคลี่คลายปัญหาบางอย่าง ทั้งยังช่วยฮ่องเต้ให้รอดพ้นจากการถูกลอบสังหารอีกด้วยนะจ๊ะ...หุหุ

จากนั้นฮ่องเต้ก็เรียกนางเอกเข้าวังเพื่อพระราชทานรางวัลให้ นางเอกเลยขอให้ฮ่องเต้พระราชทานป้ายทองที่สามารถเข้าไปมีส่วนร่วมในการสืบสวนคดีทั่วราชอาณาจักรได้ ขัดใจปู่นางเอกยิ่งนัก เพราะปู่อยากให้นางเอกขอป้ายทองอภัยโทษให้กับวงศ์ตระกูล ...ต่อมาบ้านนางเอกก็ถูกเชิญไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนฝั่งพ่อแม่สามีองค์หญิงใหญ่ นางเอกก็ไม่พ้นถูกคนวางแผนจ้องจะเล่นงานอีก แต่นางเอกรู้ว่าต้องมาถิ่นใครจึงเตรียมตัวมาก่อน ทำให้แคล้วคลาดปลอดภัยไม่หลงกลอุบายตามที่อีกฝ่ายขุดหลุมดักเอาไว้ จากนั้นก็เกิดเหตุการณ์คนตกน้ำจนนำไปสู่คดีใหม่ที่พบศพคนตายในสระ...

เป็นแนวสืบสวนสอบสวนไขคดี การเมือง และเรื่องหลังบ้าน การชิงดีชิงเด่นของสตรีในเรือนหลัง จริงๆ เอาแค่บ้านนางเอกบ้านเดียวก็ปวดหัวจะแย่แล้วนะ55 นางเอกเป็นลูกของบ้านรอง แต่พ่อหายสาบสูญไป 7 ปีแล้ว แม่ก็เจ็บออดๆ แอดๆ พี่ชายก็ยังพึ่งอะไรไม่ได้ เรียกได้ว่าไร้คนปกป้อง เวลาบ้านนางเอกมีปัญหาก็ไม่มีใครช่วยพูดหรือออกหน้าให้ เพราะในบ้านไม่มีบุรุษเป็นต้นไม่ใหญ่ให้พึ่งพา จนกระทั่งนางเอกออกหน้าช่วยพี่สาวลูกของบ้านใหญ่ ได้เข้าวัง และได้ช่วยชีวิตฮ่องเต้เอาไว้นี่แหละ บ้านรองของนางเอกถึงได้มีหน้ามีตาขึ้นมาบ้าง เริ่มมีคนสนใจ และก็เป็นการทำให้ใครบางคนไม่พอใจ เกิดอิจฉาริษยาที่บ้านนางเอกเริ่มได้ดี

อ่านแล้วก็เหนื่อยแทนนางเอก ทำคุณบูชาโทษชัดๆ แต่ก็เข้าใจเพราะชาตินี้นางเอกเขามีปณิธาน มีเป้าหมายในชีวิต ไม่อยากใช้ชีวิตแบบไร้ค่าเปล่าประโยชน์ไม่มีจุดมุ่งหมายเหมือนในชาติก่อนๆ ที่ผ่านมาอีก แต่น่าเสียดาย...เพราะช่วยแล้วคนเขาก็ไม่ได้สำนึกหรือซาบซึ้งใจแต่อย่างใด กลับอิจฉาริษยาและรอเหยียบซ้ำในยามที่เราพลาดอีก ดีใจที่ลูกสาวตัวเองรอดไม่ต้องถูกอีกฝั่งหมายหัวจ้องจะเล่นงาน เพราะความโกรธแค้นต่างๆ เทไปที่ฝั่งนางเอกซึ่งเป็นเด็กอายุ 13 ทั้งยังไร้บิดาปกป้องแทนหมดแล้ว โชคดีจริงๆ ที่มีคนรับเคราะห์ทุกอย่างไปแทนแล้ว ประเดี๋ยวค่อยชดใช้นั่นนู่นนี่ให้แถมที่ดินอีก 10 หมู่ก็พอ... แถมไอ้ที่ดิน 10 หมู่นี่ก็ยังทำให้นางเอกกับบ้านสามต้องบาดหมางกันอีกนาจา..

ยังไม่พอ ในเล่ม 2 พี่สาวคนโตของบ้านใหญ่ที่นางเอกเคยช่วยเอาไว้ก็ยังมาหมางใจโกรธเคืองนางเอกอีก เพราะคิดว่านางเอกคือคนเอาเรื่องที่คุยกันส่วนตัวไปบอกย่า แล้วทำให้ตัวเองถูกลงโทษ...ทั้งๆ ที่คนเขาเสี่ยงตายออกหน้าให้เธอ แล้วไหนจะนิสัยนางเอกซึ่งก็เห็นๆ กันอยู่ ถ้าวิเคราะห์ทบทวนดีๆ สักหน่อยก็น่าจะรู้นะว่านางเอกใช่คนทำจริงเหรอ(วะ)? จากนั้นก็มีคนในบ้านเอาของบางอย่างไปไว้ในห้องนางเอก กะใส่ร้ายทำลายชื่อเสียงหวังให้นางเอกถูกขับไล่ออกจากจวน ...นี่แค่ในบ้านนางเอกนะเนี่ย เพิ่งจบเล่ม 1-2 ยังบันเทิงขนาดนี้ เหลืออีก 8 เล่มไม่รู้จะบันเทิงขนาดไหน -_-“...หลังจากเหตุการณ์นี้แม่นางเอกเลยต้องขออนุญาตพานางเอกกับพี่ชายออกจากจวนไปอยู่กับพี่ชายที่ได้ตำแหน่งใหม่ที่ต่างเมืองสักพัก เพื่อหลบหนีความวุ่นวายจากคนในบ้านตัวเอง และจากความอาฆาตแค้นขององค์หญิงใหญ่ที่จ้องจะเล่นงานลูกสาวตน

พอออกไปต่างเมืองก็ได้เห็นชีวิตชาวบ้านที่อยู่กันอย่างยากลำบาก ข้าวของแพงหูฉี่ ของที่ทางการส่งมาช่วยเหลือผู้ประสบภัยก็คล้ายจะส่งมาไม่ถึง ดูมีซัมธิง เดี๋ยวต้องมีเรื่องให้นางเอกออกไปสืบหาความจริงกันอีกแล้ว ... อ่านจบไปสองเล่มพบว่ามีปมน่าสนใจเยอะแยะเต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพ่อนางเอกที่หายตัวไป เรื่องราชบุตรเขยสามีขององค์หญิงใหญ่(แอบจิตนิดๆ แต่ดูเหมือนจะมีเบื้องหลังบางอย่าง นี่ก็น่าสนใจ) เรื่องคดีที่นางเอกเข้าไปมีส่วนร่วม(ยังไม่เฉลยตัวคนร้ายเลย) เรื่องบ้านพระเอก และจบเล่มสองด้วยเรื่องตระกูลหานที่กำลังจะมาขอความช่วยเหลือกับคณะของนางเอก...ลุ้นๆ ว่าจะเกี่ยวข้องกับองค์หญิงใหญ่ยังไง

ส่วนพระเอกก็ค่าตัวแพงเหลือหลาย55 เล่มแรกออกมากระจึ๋งนึง เล่มสองออกมามากกว่าเดิมแต่รู้สึกว่าก็ยังไม่ค่อยเด่นเท่าไร  พระเอกคือท่านโหวน้อยเผยซู่ กำลังตามหาความจริงเบื้องหลังการตายของบิดาและพี่ชาย พระ-นางได้เจอกันเพราะต้องร่วมกันสืบคดี นอกจากนี้พระเอกยังได้รับหน้าที่เป็นคนส่งบันทึกการสืบสวนคดีของนางเอกไปให้ฮ่องเต้ด้วย แต่โมเมนต์ของพระนางก็ยังน้อยอยู่ เพราะเจอกันได้ไม่กี่ครั้งนางเอกก็ต้องเดินทางออกจากเมืองหลวงไปที่อื่นแล้ว... เดี๋ยวรอดูเล่มต่อๆ ไปนะ อยากรู้ว่าจะรักกันได้ยังไง จะมีฉากหวานๆ ไหม เพราะดูเป็นคนเยือกเย็น พูดน้อย ไม่ค่อยแสดงอารมณ์เหมือนกันทั้งคู่เลย ...

#ออกจากจวนมาไขคดี 10 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3fvZrfJeX3

คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 3

 

คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 3 / ผู้แต่ง : สืออู่
ผู้แปล : G.N Voyager
สำนักพิมพ์ everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบอาจมีสปอยล์

เล่มนี้นายเอกของเราน้องไอโม่ซิน อายุ 25 ปีแล้ว ทำงานเป็นตำรวจเต็มตัว อยู่ในกองงานจัดการคดีลึกลับที่ปิดไม่ได้หรือก็คือเรื่องภูตผีวิญญาณนั่นแหละ พอมาทำงานสังคมก็กว้างขึ้นได้รู้จักคนมากมาย เริ่มเข้าสังคมเป็น ไม่ได้โดดเดี่ยวเย็นชาเก็บตัวเหมือนเมื่อตอนสมัยเรียนอีกแล้ว มีตระกูลเจียงกับคนในเผ่าเถี่ยนกว่าร้อยชีวิตคอยปกป้องดูแล และยังมีพระเอกหรือมังกรวารีเป็นแบ็กอัพใหญ่สุด ใครคิดจะทำอะไรนายเอกก็ต้องคิดดูดีๆ ว่ามีความสามารถมากพอที่จะล่วงเกินตระกูลเจียงหรือไม่ แต่เหนือตระกูลเจียงก็ยังมีพระเอกที่เป็นมังกรวารีซึ่งแม้แต่ท่านพญายมในยมโลกยังต้องเกรงใจอีกด่าน ...

ในเล่มนี้นายเอกจะต้องไปช่วยตามหาเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่จู่ๆ ก็หายตัวไปอย่างปริศนา ตามคำไหว้วานของสือหมิงหรือพระเอกจากเรื่องศาลคนกระดาษ จากนั้นก็ได้พบกับวิญญาณอาฆาตแค้นที่โยงใยเกี่ยวข้องกับบิดาหลายใจที่ทิ้งแม่กับตัวเองไปตั้งแต่สมัยเด็ก แถมยังค้นพบว่าบิดาหลายใจที่ตนตัดสัมพันธ์ไปนานแล้วก็อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของคนในเผ่าเถี่ยนกว่าร้อยชีวิตเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วอีกด้วย ... จริงๆ แค่อ่านเจอเรื่องที่พ่อนายเอกแอบไปแต่งงานมีลูกกับคนอื่น ทั้งๆ ที่มีนายเอกกับแม่อยู่แล้วในเล่มแรกนั่นก็ว่าแย่แล้วนะ แต่พอมาเจอเรื่องที่สลับชะตาชีวิตตัวเองกับคนอื่น เรื่องเผ่าเถี่ยนล่มสลาย แล้วไหนจะเรื่องในอดีตชาตินั่นอีก โอ้โห...คือหมดคำจะพูด.. นักเขียนก็จบได้แบบค้างมากกก ทิ้งปมให้เราสงสัยอยากรู้เต็มไปหมด ทั้งเรื่องเผ่าเถี่ยน เรื่องราชาผี เรื่องตระกูลเซียว แถมยังมีเรื่องพระเอกในตอนสุดท้ายที่บอกว่าพี่แกหลับลึกแล้วไม่ได้ตื่นขึ้นมานั่นอีก...

คืออารายยย ไม่น๊าาา แล้วใครจะปกป้องนายเอก เล่มนี้นายเอกก็เกือบจะขิตไปแล้วรอบหนึ่งด้วย แสดงว่าอีกฝ่ายก็น่าจะร้ายกาจฝีมือไม่ธรรมดาเหมือนกัน อยากรู้เลยว่าครายยย ครายที่ทำร้ายน้องไอของช้านนน แล้วใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังวิญญาณแค้น ดูมีซัมธิงไปหมด ...ใดๆ คือเล่มนี้พระ-นายเขาจะมีลูกกันแล้วนะ(แต่จะมีลูกได้ยังไง ใช้วิธีไหน ต้องไปลองอ่านเองเน้อ) แต่พระเอกสุดยอดมาก ทำได้ทุกอย่างจริงๆ เล่มนี้พี่เจียงหลีก็ยังเป็นพ่อคนดี พ่อไมโครเวฟ ไม่เคยโกรธ ไม่เคยขึ้นเสียงหรือหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่นายเอกเลย ใจเย็น อบอุ่น ผิดไม่ผิดไม่รู้ แต่ถ้านายเอกโกรธเมื่อไรพี่ก็ขอยอมรับผิดเอาไว้ก่อน ให้อิสระนายเอกเต็มที่ อยากทำไรอยากไปไหนเต็มที่ แต่ถ้าเรียกเมื่อไรพี่ก็มา เจออันตรายปุ๊บพี่ก็โผล่มาปั๊บ เรื่องใหญ่แค่ไหนแต่พระเอกก็สามารถทำให้เป็นเรื่องเล็กได้หมด อยู่ด้วยแล้วสบายใจฝุดๆ

รอเล่ม 4 อย่างใจจดใจ่จอ คิดว่าเล่มต่อไปคงได้เห็นคนในเผ่าของนายเอกออกมาทำงานเหมือนคนปกติแล้ว เพิ่งรู้ว่าชีวิตของคนในเผ่าเถี่ยนจะเริ่มต้นจริงๆ ก็คือหลังจากที่ตาย พอตายแล้วทุกคนในเผ่าถึงจะได้เริ่มต้นบำเพ็ญเพียร ชอบเวลาที่เวลามีเรื่องอะไรแล้วคนในเผ่าจะรีบกรูกันออกมาอยู่ด้านหน้าเพื่อปกป้องนายเอกอะ ดูอบอุ่นดี...

📍คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/7pl8poMsml

กระวานน้อยแรกรัก 4 เล่มจบ

กระวานน้อยแรกรัก 4 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : ปู้จื่อซื่อเคอไช่ (不止是颗菜)
ผู้แปล : เฉินซี
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หมิงถาน บุตรสาวสายตรงของจวนจิ้งอันโหว คุณหนูสูงศักดิ์ผู้รักสวยรักงาม  สวย มั่น! รักความสบายจริตจะก้านเยอะ เป๊ะทุกอย่างตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับชื่อเสียงและหน้าตา...เดิมนางเอกมีคู่หมั้นคู่หมายที่หมั้นกันไว้ตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว แต่อิตาคู่หมั้นดันไปมีอะไรกับลูกพี่ลูกน้องตัวเองจนเขาตั้งท้อง นางเอกไปแอบรู้เข้าเลยจะถอนหมั้น แต่บ้านฝ่ายชายไม่อยากถอน คิดจะปกปิดเรื่องทุกอย่างแล้วแต่งนางเอกเข้าบ้านให้ได้ ถึงขนาดวางแผนให้คนไปชนนางเอกตกน้ำเพื่อจะได้มัดมือชกทำให้นางเอกแต่งกับใครไม่ได้ นอกจากแต่งเข้าบ้านตัวเอง ...

แต่เพราะพระเอกแอบช่วย นางเอกเลยถอนหมั้นกับอิตาคู่หมั้นได้สำเร็จ พอถอนหมั้นได้ก็รีบออกจากบ้านไปเก็บตัวปฏิบัติธรรมที่อารามแห่งหนึ่งเพื่อหลบข่าวลือ แต่นางเอกไม่รู้ว่าพระเอกก็อยู่ที่นั่นด้วย แถมตอนที่นางอธิษฐานขอพรเพื่อให้ได้สามีในฝัน พระเอกก็ดันอยู่แถวนั้นพอดีเลยได้ยินหมดทุกอย่าง! ทุกคำพูด! 55 ...แต่ช่วงแรกๆ นางเอกยังไม่ได้ชอบพระเอก เคยเจอที่งานเลี้ยงในวังแล้วไม่ประทับใจ รู้สึกว่าพระเอกน่ากลัวหยาบกระด้าง ไม่ใช่สามีในอุดมคติที่ตนอยากได้ ไม่นึกว่าจู่ๆ ฮ่องเต้จะมอบสมรสพระราชทานให้นางแต่งกับพระเอกเฉยเลย...

พระเอก เจียงซวี่ ติ้งเป่ยอ๋องหรือเทพสงครามของแคว้น ท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์ที่อยู่เหนือคนนับหมื่นแต่อยู่ใต้คนผู้เดียว ท่านอ๋องเพียงคนเดียวในราชวงศ์ที่ฮ่องเต้โปรดปรานและไว้วางใจมากที่สุด บุ๋นก็ได้บู๊ก็ดี หน้าตาหล่อเหลา ชาติตระกูลสูงส่ง นิสัยพูดน้อยเย็นชา ไม่ไว้หน้าใคร ไม่เคยสนใจอิสตรี...พอรู้ว่าต้องแต่งกับพระเอก นางเอกก็วางแผนให้คนพาไปเจอพระเอกโดยการปลอมตัวเป็นสาวใช้ เพราะอยากรู้ว่าพระเอกหน้าตาเป็นยังไง จะตรงตามที่ขอพรรึเปล่า? จากตอนแรกที่กลุ้มๆ พอได้เห็นหน้าก็เพ้อ อยากให้ถึงวันแต่งงานเร็วๆ เพราะรู้แล้วว่าพระเอกไม่ได้เป็นอย่างที่คิด แถมยังหล่อมากด้วย

เรื่องนี้ไม่มีปัญหาระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกของภรรยาเอกคนเก่า จะมีก็แต่ลูกอนุกับนางเอกที่เป็นลูกภรรยาเอกนี่แหละ นางเอกเป็นลูกของภรรยาเอกคนเก่าที่ตายจากไป พอแม่ตายพ่อก็แต่งเมียใหม่เข้ามา โชคดีที่เมียใหม่รักและดีกับนางเอกมากเหมือนลูกแท้ๆ ของตัวเอง ตอนพ่อต้องย้ายไปประจำที่ต่างเมือง เมียเอกคนใหม่ไม่อยากไป เลยให้อนุกับลูกสาวของอนุไปแทน ตอนอยู่ที่นู่นพ่อก็รักและตามใจพี่สาวที่เป็นลูกอนุมาก พี่สาวเลยเอาแต่ใจ คิดว่าตนเองเป็นลูกรักจะทำอะไรก็ได้ พอย้ายกลับมาเมืองหลวงก็เริ่มหาเรื่องนางเอกกับญาติของนางเอกที่มาขอพักอาศัยอยู่ด้วย แต่ก่อนนางเอกก็ไม่ค่อยถูกกับญาติคนนี้หรอก แต่พอพี่สาวกลับมานางเอกกับญาติจากที่ไม่ถูกกันก็กลายมาเป็นทีมเดียวกันแล้วช่วยกันแท็กทีมฟาดพี่สาวลูกอนุคืน 55

พอพี่สาวลูกอนุที่เพิ่งย้ายกลับมาได้เห็นพระเอกก็เกิดอิจฉาที่นางเอกได้แต่งกับผู้สูงศักดิ์มีอำนาจ แต่ตัวเองกลับต้องแต่งเข้าบ้านขุนนางธรรมดา ก็เลยวางแผนให้คนมาปล้นรถม้าลักพาตัวนางเอก...แต่สุดท้ายแผนก็ล่มไม่สำเร็จ บ้านนางเอกสืบจนรู้ว่านี่คือแผนของพี่สาว พอถูกเปิดโปงก็ไม่สำนึก พยายามเรียกร้องความสงสารจากพ่อ จนพ่อนางเอกเกือบใจอ่อนลงโทษสถานเบา แต่นางเอกกับญาติมาช่วยกันฟ้องเรื่องที่พี่สาวคิดจะเอาเรื่องที่นางเอกตกน้ำไปพูดในงานเลี้ยงเพื่อทำลายชื่อเสียงซะก่อน ทำให้พี่สาวสติแตกเกือบจะหยิบแส้มาฟาดใส่หน้านางเอก พอเห็นแบบนั้นพ่อก็เลยโมโหสั่งให้คนโบยพี่สาวกับอนุแล้วจับไปขังไว้ จากนั้นก็ให้ภรรยาเอกหาบ้านสามีที่อยู่ไกลๆ ให้พี่สาวแต่งออกไปจะได้ไม่ต้องอยู่ในเมืองหลวงอีก...

เป็นแนวหลังบ้าน ศึกสงครามการเมืองที่ไม่หนัก พล็อตเบาไม่ซับซ้อน อ่านง่าย ขายขำ เอาไว้อ่านแก้เครียดคั่นจากเรื่องหนักๆ ก็ได้ นางเอกเอาแต่ใจ จริตเยอะ รักสวยรักงาม แต่อ่านแล้วไม่น่ารำคาญเราว่านางน่ารักดี ใสซื่อแต่ไม่โง่ ฉลาดทันคน รักหน้าตายิ่งชีพ ขนาดจะเรียนยิงธนูยังต้องออกแบบเสื้อผ้ารองเท้าให้เข้าชุดกันเพื่อเอาไว้ใส่เพื่อการนี้โดยเฉพาะ ต้องสวยไว้ก่อนจะได้มีแรงจูงใจในการเรียน55 ตรงข้ามกับพระเอกทุกอย่าง แต่พระเอกก็ไม่เคยบ่นหรือว่าอะไรเมียเลย แม้จะแต่งด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่พอแต่งมาแล้วพี่ก็ปกป้องดูแลเมียอย่างดี นางเอกก็น่ารักขี้อ้อน มีอะไรสงสัยก็ถามตรงๆ วันๆ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ต้องเอามาเล่าซุบซิบให้พระเอกฟังก่อนนอน พระเอกก็ตั้งใจฟังไม่เคยห้ามหรือขอให้นางเปลี่ยนอะไร...ขยันทำการบ้าน nc มีเรื่อยๆ แต่ไม่บรรยาย 55

ส่วนตัวแอบรู้สึกว่าเนื้อเรื่องค่อนข้างราบเรียบ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่มีจุดพีค แต่จะมีความฮาของนางเอกกับกลุ่มเพื่อนสาวมาช่วยสร้างสีสันและเรียกเสียงหัวเราะเป็นระยะๆ อย่างตอนที่นางเอกไปขอพรที่วัด ตอนที่แก๊งเพื่อนสาวมารวมตัวกัน ตอนที่นางเอกทำอาหารไปให้พระเอก แต่พอพระเอกเห็นสภาพมือนางเอกก็ไม่เชื่อบอกว่าโกหก หรือตอนที่พระ-นางจะไปต่างเมืองด้วยกัน พระเอกต้องไปทำภารกิจ รอบนี้อนุญาตให้นางเอกไปด้วย นางเอกก็จัดไปเลยสิรถม้า 10 คัน พระเอกคืออึ้ง นึกว่าจะย้ายบ้าน เห็นรถม้าคันสุดท้ายว่างเลยถามว่าเอาไปทำไม นางเอกบอกจะเอาไปขนของฝาก พระเอกเลยบอกว่างั้นขากลับค่อยหารถเพิ่มก็ได้นิ่? ...นางเอกบอกมันจะไม่เข้าพวก พอเรียงกันแล้วก็ไม่สวยน่ะสิ!...-_-"

ระหว่างเดินทาง ผ่านเมืองที่พี่สาวลูกอนุแต่งออกไปพอดี นางเอกเลยได้รู้เรื่องที่พี่สาวแอบเอาชื่อนางที่เป็นชายาติ้งเป่ยอ๋องไปอวดเบ่งศักดาและทำให้นางต้องเสียชื่อเสียง! จากนั้นนางเอกก็ได้พบเรื่องราวและความยากลำบากอีกสารพัด ทั้งเรือถูกลอบวางเพลิงเอย ทั้งแก๊งขอทานที่ตามมาปล้น ต้องนอนกลางดินกินกลางทราย แต่นางเอกก็ไม่บ่น เพราะตัวเองเป็นคนยืนกรานขอติดตามมาเอง ตอนเดินทางกลับ นางเอกจะขอย้ายที่นั่งจากด้านหน้าไปด้านหลัง พระเอกก็งงนึกว่าเมียโกรธ นางเอกบอกเปล่าจ้า...แต่แค่ได้อาบน้ำมาสามวันแล้วกลัวจะมีกลิ่นตัวเฉยๆ พระเอกบอก..ข้าก็ไม่ได้อาบถ้าเหม็นก็เหม็นด้วยกัน นางเอกบอกไม่ได่้ เพราะในสุภาษิตมีบอกเอาไว้ว่าบุรุษตัวเหม็นหึ่งอยู่แล้ว แต่ยังไม่เคยมีบอกว่าสตรีตัวเหม็นหึ่งเลย....-_-"

พอกลับมานางเอกก็นิสัยเปลี่ยนไปนิดหน่อย พอได้ไปเห็นความลำบากก็เลยคิดจะเลิกนิสัยติดหรูหันมาประหยัดมัธยัสถ์ กับข้าวจากที่อลังการจัดเต็มก็เปลี่ยนเป็นหมั่นโถวไส้ผักกับผักดอง ชุดเสื้อผ้าที่ต้องสั่งตัดใหม่ทุกฤดูกาลก็เลิกสั่ง แต่เอาของเดิมมาใส่ซ้ำ จนพระเอกต้องเตือนสติและเสนอวิธีอื่นให้นางเอกไปลองทำแทน...ไม่งั้นตัวเองคงได้กินแต่หมั่นโถวกับผักดองไปตลอดแน่ๆ 55 จากนั้นนางเอกก็ตกหลุมพรางคนอื่นตอนไปเข้าร่วมงานเลี้ยงในวัง จากนั้นก็มีเรื่องสงคราม เรื่องแผนการร้ายของซู่ไทเฮา บ้านเดิมนางเอกถูกจับเข้าคุก พระเอกก็ไม่อยู่ จวนอ๋องถูกล้อมออกไปไหนไม่ได้ นางเอกเลยยิ่งกังวล ซู่ไทเฮาได้จังหวะส่งคนมาปั่น นางเอกเลยแอบปลอมตัวหนีออกไปหาพระเอกเพื่อจะขอร้องให้ช่วยพ่อ ...

จริงๆ งงกับตอนนี้มาก ทำไมนางเอกที่ฉลาดรู้หนักเบามาตลอดถึงได้มางอนเอาแต่ใจในสถานการณ์แบบนี้ ทั้งที่พระเอกก็เคยบอกเอาไว้ก่อนหน้าแล้วแท้ๆ ว่าให้เชื่อใจ ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ต้องรอให้พระเอกกลับมาก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ...แต่ก็ไม่ได้ดราม่าอะไรหรอก ถึงจะมีเรื่องศึกสงคราม การชิงดีชิงเด่นของสตรีหลังบ้าน+ในรั้วในวังแต่ก็ยังเบาอยู่ดี เพราะเรื่องนี้เน้นความโบ๊ะบ๊ะของนางเอก ขนาดงอนโกรธอยู่ก็ยังไม่ลืมไปขอพรให้สามีที่วัด ปากบอกว่าจะไม่ไปรับสามีตอนกลับเข้าเมือง แต่ก็ยังไปจองห้องในหอสุราเพื่อแอบดูตอนพระเอกขี่ม้ากลับมา...ส่วนเพื่อนแก๊งนางเอกก็ได้สามีดีกันทุกคน แล้วก็ปิดท้ายด้วยตอนพิเศษเรื่องของเพื่อนนางเอก และลูกสาวนางเอกที่ถอดนิสัยแม่มาแบบแทบจะเป๊ะๆ ไม่รู้ว่าสุดท้ายจะได้ลงเอยกับพี่ชายรัชทายาทหรือองค์ชายต่างแคว้นกันหนอ...

📍กระวานน้อยแรกรัก 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/4LBGfRlJFM

ชายาสุดโปรด 5 เล่มจบ

ชายาสุดโปรด 5 เล่มจบ
ผู้แต่ง :   Xiao Jia Ren
ผู้แปล :  A-MU และ อวี้หลันฮัว 
ภาพปก : หลินไฉ่เซียน
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก ฟู่หรง บุตรสาวสายรองของจวนจิ่งหยางโหว เป็นหญิงสาวที่หน้าตาดีมากกก มีนิสัยรักสวยรักงาม เจ้าเล่ห์ซุกซนกลิ้งกลอก เกียจคร้าน ปากหวานขี้ประจบ เสน่ห์แรงดูเย้ายวน บุรุษส่วนใหญ่ได้เห็นเป็นต้องชอบ ชาติก่อนนางเอกเคยแต่งงานมาแล้วสองครั้ง ครั้งแรกหย่า ครั้งที่สองเนื่องจากฐานะไม่สูงพอ บวกกับผ่านการแต่งงานมาก่อนเลยเป็นได้แค่อนุของพระเอกหรือซู่อ๋อง

พระเอกมีโรคประหลาดทำให้เข้าใกล้สตรีไม่ได้ เป็นหนุ่มโสดมานาน บังเอิญได้เจอนางเอกแล้วค้นพบว่าสตรีนางนี้ตัวเองเข้าใกล้ได้ ก็เลยรับนางเอกเข้าวังอ๋องมาเป็นอนุ แต่เพราะนางเอกเคยแต่งงานมาก่อน พระเอกเลยไม่ปลื้ม ทำเย็นชาใส่ ไม่สนใจ ไม่พูดด้วย จะมาหาก็แค่ตอนที่อยากหลับนอนด้วยเท่านั้น และต่อมาพระเอกก็ถูกคนสังหารตายระหว่างทางกลับจากชนะศึก นางเอกเลยต้องกลายเป็นหม้ายกลับมาโสดอีกครั้ง ในขณะที่กำลังจะเข้าร่วมงานคัดเลือกพระสนมของฮ่องเต้พระองค์ใหม่ นางเอกก็ถูกใครไม่รู้ผลักตกน้ำตายและได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในร่างของตัวเองเมื่อตอนอายุ 13 

เรื่องนี้พระนางได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ด้วยกันทั้งคู่ แต่พระเอกจะมาเร็วกว่านางเอกครึ่งปี ชาตินี้พี่เลยส่งคนไปตามเฝ้าดูนางเอกตั้งแต่เด็กเลย กะจะกรุยทางขจัดขวากหนามช่วยให้คนในครอบครัวนางเอกไม่ต้องพบเจอกับเรื่องไม่ดีเหมือนในชาติก่อนอีก กะเอาใจสาวแหละดูออก ชาติก่อนไม่สนไม่แล ชาตินี้เลยขอแก้ตัวใหม่ หมายมั่นว่าจะต้องทำให้นางเอกตกหลุมรักยอมมอบหัวใจ และแต่งเป็นชายาเอกของตัวเองแต่เพียงผู้เดียวให้จงได้ ส่วนนางเอกก็ไม่เอาแล้วจ้าขอบาย ไม่อยากเข้าใกล้หรือยุ่งเกี่ยวใดๆ กับทั้งพระเอกและสามีคนแรกในชาติที่แล้วอีก...

ความจริงชาติก่อนในตอนแต่งงานครั้งที่สองนางเอกอยากแต่งกับอีกคน แต่ดันทำพลาดเลยต้องมาแต่งกับพระเอกซะก่อน ชาตินี้นางเลยตั้งใจว่าจะต้องแต่งกับคนๆ นั้นให้ได้ และจะต้องทำให้คนในครอบครัวไม่พบเจอกับเรื่องเลวร้ายเหมือนอย่างในชาติที่ผ่านมาอีก เช่นช่วยรักษาชีวิตน้องชาย ช่วยให้พี่สาวได้แต่งกับคนดีๆ ไม่ต้องชอกช้ำใจจนตายเหมือนในชาติก่อนอีก..พระเอกก็งง เริ่มสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น ตัวเองยังไม่ทันได้ลงมือแต่ทำไมเรื่องในบ้านนางเอกถึงคลี่คลายก่อนแล้ว

พระนางคู่นี้ออกแนวไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ ต่างก็รู้นิสัยกันดีแต่พูดไม่ได้ เพราะช่วงแรกไม่มีใครรู้ว่าต่างคนต่างก็ได้ย้อนกลับมา พระเอกเป็นฝ่ายบุกไปหานางเอกและตามจีบเขาตั้งแต่ยังอายุ 13 เลย ไม่รอแล้ว เพราะสาวเจ้าเสน่ห์แรงเหลือเกินมีแต่หนุ่มๆ มาชอบ เลยบุกเข้าห้องนอนเขาจับเขาจูบตั้งแต่ 13 เลย (เห็นเย็นชาแบบนี้แต่จริงๆ พี่แกร้อนแรงมากนะ) นางเอกก็สงสัยว่าทำไมพระเอกถึงโผล่มาแถวบ้านตัวเองได้ เพราะชาติก่อนกว่าจะได้เจอก็หลังหย่าไปแล้วนะ พระเอกก็อ้างเหตุผลนั่นนู่นนี่ พยายามจะพิชิตใจสาว นิสัยกะล่อนเจ้าเล่ห์ต่างจากชาติก่อนที่ชอบเย็นชาหมางเมินลิบลับ กะว่านางเอกต้องชอบตัวเองแน่ๆ เพราะรู้ว่านางเอกหลงใหลลาภยศ ถ้ารู้ว่าตัวเองเป็นอ๋องต้องตาลุกวาวแล้วยอมแต่งด้วยแน่นอน แต่นางเอกกลับปฏิเสธไม่เอา พยายามบ่ายเบี่ยงบอกปัดตลอด เพราะไม่ชอบนิสัยเย็นชาของพระเอกและรู้ว่าพระเอกจะตายเร็ว

ต่อมาพอพระเอกรู้ว่านางเอกก็กลับชาติมาเกิดใหม่เหมือนกัน ก็เลยรู้สึกเสียหน้าและรู้สึกเหมือนถูกปั่นหัวเล่น เลยส่งลูกน้องไปเอาของคืนและตัดความสัมพันธ์กับนางเอก ตอนนางเอกถูกคนแกล้งก็ทำเป็นเย็นชามองดูเฉยๆ แต่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ต้องไปขอให้พ่อช่วยพระราชทานสมรสให้ตัวเองกับนางเอก ไม่งั้นคงไม่ได้แต่งแน่ๆ เพราะนางเอกไม่ได้ชอบพี่แกเลย พระเอกไม่มาหาไม่มายุ่ง นางเอกก็โล่งใจใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ไม่ได้เสียใจหรือเสียดายสักนิด เป็นพระเอกซะเองที่กระวนกระวายเฝ้าคิดถึงคน ต้องแสร้งจัดฉากพบกันโดยบังเอิญแล้วก็ตีหน้าขรึมทำเป็นไม่สนใจ แต่พอนางเอกได้รับสมรสพระราชทานมานางก็ยอมรับความจริงนะ ไม่เศร้าเสียใจหรือร้องไห้ฟูมฟายที่ต้องแต่งกับพระเอกแต่อย่างใด เป็นคนยืดได้หดได้รู้จักปรับตัว หากไม่ได้ก็พร้อมจะปล่อยมือ...

พอรู้ว่าพระเอกต้องกลายเป็นสามีของตนเองแน่นอนแล้ว นางก็มานั่งคิดหาวิธีที่จะเอาใจพระเอก จะทำยังไงให้พระเอกหายโกรธ แล้วใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันดีๆ ไม่ได้ขอให้รักเดียวใจเดียวแต่ขอให้โปรดปรานนางมากที่สุดก็พอ  แล้วนางก็ไม่ได้อาลัยอาวรณ์หรือคิดถึงคนที่อยากแต่งด้วยอีกเลย จริงๆ นางเอกไม่ใช่คนเก่งอะไรเลย บุ๋นก็ไม่ดีบู๊ก็ไม่ได้ แต่ดีที่ยังฉลาดมีกึ๋นและมองคนออกอยู่เลยไม่เสียเปรียบใคร และด้วยความที่หน้าตาดีมากๆ  มันก็เลยทำให้ใครบางคนอิจฉาริษยาคิดจะทำร้ายนาง ชาติก่อนนางเอกไม่รู้ว่าตัวเองติดอีสุกอีใสมาได้ยังไง ชาตินี้ก็ได้รู้แล้ว แต่นางก็ไม่ได้โกรธแค้นขนาดจะฆ่าจะแกงหรือคิดเอาคืนแบบหนักๆ แต่อย่างใดนะ ไม่เหมือนบางคนที่แค่นิดๆ หน่อยๆ เรื่องเล็กน้อยอย่างอิจฉาริษยาก็คิดจะฆ่ากันแล้ว

แต่นางเอกเป็นแบบ...ก็แค่อิจฉา ถ้าไม่ชอบก็แค่เก็บไว้ในใจ แต่ไม่มีความคิดที่จะทำร้ายใคร มีคนรังแกนาง นางก็ไม่เคยคิดจะเอาถึงตาย แค่พอหอมปากหอมคอเท่านั้น ...ขนาดตอนหลังที่มารู้ว่าใครเป็นคนฆ่าตัวเองในชาติก่อนก็ยังไม่ได้อะไรเลย จุดที่เราชอบนางคือเป็นคนไม่ลุ่มหลงในรัก ชอบที่นางรักตัวเองกับคนในครอบครัวมากที่สุด ถ้าเป็นเรื่องของพ่อแม่พี่น้อง นางเอกก็จะใส่ใจและเป็นห่วงมาก ก็ดีที่นางรักตัวเอง ดังนั้นในเรื่องเราจะไม่ได้เห็นฉากที่นางเอกผิดหวังเสียใจเพราะความรักเลย เพราะนางไม่เคยรักใคร ไม่ได้ยึดติด แค่อยากแต่งงานกับคนที่ตอบโจทย์ชีวิตตัวเองได้ ไม่อยากแต่งกับบ้านสามีที่พ่อแม่พี่น้องเขาไม่ชอบเรา ถ้าสามีปกป้องเราได้ก็ว่าไป แต่ถ้าไม่ได้แล้วมันทุกข์ทรมานนางเอกก็ไม่ขอทน ... เหมือนชาติก่อน สามีคนแรกก็รักนางมากๆ แสนดีสุดๆ รักและตามใจนางเอกทุกอย่าง แต่แม่กับน้องสาวสามีดันไม่ชอบนาง สามีก็ไม่เด็ดขาดจัดการไรไม่ได้ สุดท้ายดีแค่ไหนนางเอกก็ขอบาย...

เป็นแนวหลังบ้านวังหลัง ผสมการเมืองการแย่งชิงอำนาจ จุดที่ชอบอีกอย่างคือเรื่องสายสัมพันธ์ของคนในครอบครัวนางเอก พ่อแม่สอนมาดี พี่น้องจึงรักใคร่สามัคคีปรองดอง แม้บ้านนางเอกจะเป็นสายรอง พ่อเป็นลูกอนุ แต่บ้านใหญ่หรือพี่ชายพ่อก็ให้ความสำคัญไม่ได้ดูถูกบ้านนางเอกแต่อย่างใด แถมยังปลูกฝังให้ลูกของตัวเองรักพี่รักน้อง ไม่ดูแคลนบ้านนางเอกที่เป็นสายรองด้วย หลานๆ เลยไม่มีปัญหากัน  ทั้งบ้านจะมีปัญหาอยู่แค่คนเดียวก็คือย่านางเอก ไม่มีเหตุผลเลย ทำร้ายได้แม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง ร้ายกับครอบครัวนางเอกไม่พอ ยังคิดจะแย่งคนรักของหลานสาวแท้ๆ ของตัวเองไปให้หลานสาวที่มาจากบ้านเดิมตัวเองอีก ดีที่นางเอกรู้ล่วงหน้าเลยพยายามเตือนลูกพี่ลูกน้องกับป้าสะใภ้ไว้ก่อน และก็โชคดีที่ลุงใหญ่ของนางเอกมีเหตุผลไม่ได้หัวอ่อนบ้าจี้ตามย่า ครอบครัวก็เลยอยู่กันอย่างสงบสุขรักใคร่ปรองดองมาจนถึงปัจจุบัน

หลังจากพระนางแต่งงานอยู่ด้วยกัน พระเอกก็เอาใจใส่คอยดูแลนางเอกอย่างดี จนนางเอกค่อยๆ เริ่มเปิดใจให้ มีอะไรก็ค่อยๆ กล้าบอก ไม่ใช่เอาแต่ประจบเอาใจเพราะเห็นพระเอกเป็นเพียงที่พึ่งอย่างเดียว อย่างเรื่องลูก ชาตินี้นางเอกยังไม่อยากมีลูก เพราะกลัวพระเอกจะตายเร็วเหมือนชาติก่อนแล้วเดี๋ยวลูกกับตัวเองจะไม่มีคนปกป้องต้องตายอนาถเหมือนพระชายาคนอื่นๆ ตอนแรกนางเอกก็พยายามแก้ปัญหาด้วยตัวเอง แต่รู้ว่าคงปิดไม่ได้นานเลยไปบอกพระเอกตามตรง พระเอกก็นึกว่านางเอกกลัวเพราะฝังใจเรื่องที่พี่สาวตายตอนคลอด ก็เลยให้หมอเทวดาปรุงยาป้องกันการตั้งครรภ์ให้ พอพี่สาวคลอดอย่างปลอดภัย นางเอกรู้ว่าเลี่ยงไม่ได้อีก บวกกับพระเอกก็ค่อยๆ มองสาเหตุที่แท้จริงออกว่านางเอกกลัวอะไรก็เลยให้คำมั่นสัญญาใหม่ นางเอกไม่ค่อยเชื่อแต่ก็เอาวะ เพราะนางก็อยากมีลูกมากเหมือนกันเลยตกลง ...

ความจริงชาตินี้พระเอกเขาเตรียมตัวมาดี พอย้อนมาปุ๊บก็ส่งคนของตัวเองแฝงเข้าไปในจวนต่างๆ เพื่อจับตาดูและสืบข่าวของแต่ละจวนอยู่ตลอด เพราะชาติที่แล้วพี่แกก็ตายอนาถไม่แพ้กัน เลยต้องหาความจริงว่าใครอยู่เบื้องหลังแผนสังหารตน กอปรกับชาตินี้พี่ตั้งใจว่าจะต้องนั่งตำแหน่งนั้นให้ได้ จะต้องทำให้ตนและลูกเมียปลอดภัย ซึ่งทางเดียวที่จะวางใจได้ก็คือตัวเองต้องเป็นฮ่องเต้เองเท่านั้น ความจริงในบรรดาลูกๆ ฮ่องเต้ก็โปรดปรานพระเอกที่สุดแหละ เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ นิสัยเหมาะเป็นฮ่องเต้ แต่เพราะพระเอกไม่ได้เกิดจากฮองเฮา ฮ่องเต้เลยต้องยกตำแหน่งรัชทายาทให้ลูกคนโตที่เกิดจากฮองเฮาไป แต่รัชทายาทก็ไม่ค่อยดี เก่งไม่เท่าพระเอก แถมยังเจ้าชู้หลงใหลคนงาม ลูกพี่ลูกน้องของนางเอกคนหนึ่งก็เจอรัชทายาทใช้อุบายชั่วช้าทำให้ต้องแต่งเข้าตำหนักบูรพาไปเป็นชายารองด้วยความไม่เต็มใจ

พอนางเอกตั้งครรภ์ก็ถูกคนลอบวางยา แต่ดีที่นางไหวตัวทันก่อนเลยรอด พระเอกสืบจนเจอว่าใครทำ แต่ก็เปิดโปงไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายทำลายหลักฐานทิ้งหมดแล้ว บวกกับเห็นแก่หน้าแม่และน้องชายจึงพยายามสะกดกลั้นไว้ ซึ่งจริงๆ คนทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ลูกพี่ลูกน้องพระเอกนั่นแหละ หลงรักพระเอกมานานแต่พระเอกไม่ชอบเลยอิจฉานางเอกที่จู่ๆ ได้แต่งกับพระเอกเฉย แผนแรกไม่สำเร็จก็วางแผนตกน้ำให้พระเอกลงมาช่วยต่อ แต่พระเอกรู้ทันเลยส่งองครักษ์ไปช่วย อีกฝ่ายเห็นแบบนั้นเลยให้สาวใช้ตัวเองลงมาช่วยแทน เพราะไม่งั้นเดี๋ยวจะได้แต่งกับองครักษ์แทน จากนั้นนางก็เหมือนจะคิดได้คิดจะตัดใจเลิกชอบพระเอกจริงๆ ยอมไปแต่งกับคนน้องแทน รู้ว่าต้องพยายามกุมหัวใจน้องชายพระเอกเอาไว้ให้ได้ เพราะถูกป้าตัวเอง(แม่พระเอก)ระแวงแล้ว แถมพระเอกก็ไม่ชอบนาง ถ้าน้องพระเอกไม่ชอบนางอีกชีวิตนางคือจบเลย ตายแน่นอน...

จริงๆ พระเอกไม่อยากให้น้องชายแต่งกับนางแต่ก็ห้ามน้องไม่ได้ รู้ว่าน้องรักนางมาก เลยกะจะให้โอกาสนางอีกสักครั้ง แต่สุดท้ายนางก็ตกหลุมพรางคนอื่นและเลือกที่จะทำร้ายพระเอกกับน้อง อิน้องพระเอกก็หูเบาจนเกือบซ้ำรอยเดิมในชาติที่แล้ว ต้องให้พระเอกตบสั่งสอนและด่าถึงได้รู้สึกตัว หลงลืมความรักสายสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องเป็น 20 ปี ไม่คิดมั่งว่าถ้าพระเอกเป็นไรไปลูกเมียเขาจะอยู่ยังไง ใครจะปกป้องดูแล แล้วแม่ตัวเองจะเสียใจขนาดไหนที่พี่น้องฆ่ากันเอง

พอพระเอกได้ขึ้นครองบัลลังก์ พวกขุนนางก็อยากให้รับพระสนมเพิ่มแต่พระเอกไม่เอา ยกฮ่องเต้องค์ก่อนมาอ้าง ส่วนนางเอกตอนที่ยังไม่ได้มีใจนางก็เฉยๆ นะถ้าพระเอกจะมีสตรีเพิ่ม เตรียมใจไว้แล้ว นางขอแค่ได้เป็นคนที่พระเอกรักและโปรดปรานมากที่สุดและได้ใช้ชีวิตตามที่ใจปรารถนาก็พอ แต่พอนางเริ่มมีใจ นางก็ไม่อยากให้พระเอกมีใครอื่นอีก แม้พระเอกจะยืนกรานรับปากแต่ใจนางเอกก็ยังไม่ค่อยเชื่อ พระเอกก็ไม่พูดมาก คิดว่าอยู่ไปนานๆ เดี๋ยวนางเอกก็จะได้เห็นเอง แต่พระเอกก็ยังไม่กล้าบอกนางเอกเรื่องโรคประหลาดกับเรื่องที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่นะ มาพูดเอาตอนเล่มสุดท้ายที่มีลูกสาว เพราะพระเอกอุ้มหรืออยู่ใกล้ลูกไม่ได้เลยถ้าไม่มีนางเอกอยู่ใกล้ๆ (ต้องใช้กลิ่นนางเอกกลบ) ก็เลยเปิดใจสารภาพ และยอมรับว่าตัวเองชอบนางเอกมานานแล้ว และสุดท้ายนางเอกก็ยอมมอบหัวใจที่แท้จริงของตัวเองให้กับพระเอก...

ใครชอบแนวหลังบ้าน ครอบครัว ผสมการเมืองการแย่งชิงอำนาจแต่ไม่หนักมาก น่าจะชอบนะ นางเอกรักสวยรักงามร่าเริงขี้อ้อนเหมือนจิ้งจอกน้อย แต่ไม่เคยคิดทำร้ายใคร พระเอกก็เย็นชาดุดันโหดเหี้ยมประมาณหนึ่ง แต่รักเมียรักลูกสุดๆ nc ไม่บรรยายเยอะแต่ก็รู้ว่าพระเอกหื่นมาก 55 เอะอะก็xxตลอด สมพอลูกเยอะ55 ตัวละครเยอะมีหลายคู่ แต่ละคู่มีบทสรุปไม่ปล่อยให้เราคาใจ แต่เสียดายเพื่อนสนิทนางเอกที่แซ่เหลียงอะ พอแต่งงานแล้วก็หายไปเลยไม่ได้ออกมาหรือมีบทอีกเลย ...

📍ชายาสุดโปรด 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/6KwL3EjwSm

รักเธอตั้งแต่วันวาน 4 เล่มจบ

 

รักเธอตั้งแต่วันวาน 4 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ชิงเหม่ย
ผู้แปล : หนูน้อยฉี
ปก : Eno
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เล่มนี้จะเป็นเรื่องราวความรักของ เฉินจินหยาง เพื่อนสนิทของนางเอกในเรื่องรักยิ้มของเธอ ความรักของคุณหนูจินหยาง สาวสวย รวย เก่ง หัวดี กับอ้ายเจีย หนุ่มรุ่นน้องในมหาลัยฯ หรือเด็กเกรียนบ้านข้างๆ หนุ่มรูปหล่อสูงใหญ่กำยำ นักกีฬาอีสปอร์ตหรือมิดคนใหม่ของทีม YQCB

พระนางเจอกันครั้งแรกที่มหาลัยฯ พระเอกเป็นรุ่นน้องปี 1 ที่ป๊อปมากมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ฉายา VIP ของห้องปกครองหรือลอร์ดโวลเดอมอร์แห่งโรงเรียนมัธยมปลาย T พอดีมหาลัยฯ กับโรงเรียนมัธยมที่พระเอกเคยเรียนอยู่ติดกัน ฉายาของพระเอกเลยโด่งดังข้ามฟากมาถึงที่นี่ พระเอกบังเอิญไปเจอนางเอกตอนกำลังถูกแก๊งเด็กม.ปลายรุมไถตังค์พอดี เลยเข้าไปช่วย จากนั้นนางเอกก็ย้ายออกจากหอพักมาอยู่ข้างนอก ทั้งสองคนเลยได้เจอกันอีก เพราะบ้านเธอกับบ้านพระเอกอยู่ในตึกเดียวกัน พระเอกเรียนคณะวิศวกรรมโยธาเก่งเลขเก่งวิทย์แต่อ่อนภาษาอังกฤษมาก ที่บ้านก็เลยไปขอให้นางเอกที่เรียนคณะภาษาต่างประเทศมาช่วยติวให้ จากความสัมพันธ์แบบรุ่นพี่รุ่นน้องก็กลายมาเป็นเพื่อนบ้าน ต่อมาก็กลายเป็นศิษย์อาจารย์ และสุดท้ายก็กลายมาเป็นคู่รักกันในที่สุด...

เล่มนี้จะเป็นช่วงที่กีฬาอีสปอร์ตในจีนยังไม่บูมเท่าไร เป็นของใหม่ บางอย่างเลยดูยังไม่ค่อยพร้อมหรือลงตัว พระเอกก็เริ่มจากการฟอร์มทีมกับกลุ่มเพื่อนแล้วลงแข่งในอินเทอร์เน็ตคาเฟ่แถวมหาลัยฯ จากนั้นก็มีคนจากทีม YQCB ไปเห็นแววเลยชวนมาร่วมทีม แต่พระเอกก็ปฏิเสธ ทว่าพอได้ไปเห็นการแข่งขันที่ทีมจากประเทศตัวเองต้องพ่ายแพ้ให้กับชาติอื่นแบบฉิวเฉียดพระเอกก็เปลี่ยนความคิดใหม่ ตัดสินใจตอบรับเพื่อเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตแบบจริงๆ จังๆ ...แต่ก็ต้องเจอกับอุปสรรคใหญ่เนื่องจากที่บ้านไม่เห็นด้วย ไม่อยากให้พระเอกพักการเรียนเพื่อไปเป็นนักกีฬาอีสปอร์ต...

แถมเริ่มแรกตอนไปลองซ้อมที่ฐานของทีม พระเอกก็ยังแอบไปโดยไม่บอกนางเอกอีกต่างหาก ทั้งๆ ที่รับปากว่าจะไปสอบภาษาอังกฤษให้ผ่าน นางเอกอุตส่าห์ช่วยติวและไปหาแบบฝึกหัดมาสอนจนอดหลับอดนอน รุ่งเช้าก่อนสอบก็ยังส่งข้อความไปให้กำลังใจ แต่สุดท้ายพระเอกดันชิ่งไปซ้อมเกม ปล่อยให้นางเอกรอเหมือนคนโง่ พอนางเอกรู้ความจริงเลยไปเอาแบบฝึกหัดคืนแล้วโยนทิ้งถังขยะทั้งหมด พระเอกกลับมาเห็นฉากนี้พอดีก็รู้ว่านางเอกโกรธจริง ช็อกมาก ไปไม่เป็นเลยทีนี้ จากนั้นก็ไปสารภาพความจริงกับแม่เรื่องที่จะไปเป็นนักกีฬาอีสปอร์ต แล้วก็ถูกไล่ออกจากบ้านไปตามระเบียบ ไม่มีเงินติดตัว วันๆ ต้องกินแต่หมั่นโถวเปล่าๆ ต้องเดินใส่รองแตะท่ามกลางอุณหภูมิที่ต่ำกว่าศูนย์องศา ...โถๆๆๆ

ส่วนนางเอกก็กำลังจะถูกพ่อส่งไปเรียนเมืองนอก และคลุมถุงชนกับลูกพี่ลูกน้องที่มาจากหมู่บ้านเดียวกัน นางเอกเลยประท้วงด้วยการหนีออกจากบ้าน แต่เป็นการหนีออกจากบ้านที่ตลกมาก(หมายถึงฝั่งนางเอกนะ) พอพ่อนางเอกไม่เห็นยอดแจ้งเตือนการใช้เงินจากบัตรเครดิตของลูกก็เป็นห่วง รีบโทรมาถามเลยว่าเป็นไร ทำไมไม่ใช้ตังค์ล่ะ 55 ...แต่หลังจากนั้นนางเอกก็ตัดสินใจไปเรียนที่ต่างประเทศนะ ส่วนพระเอกก็ไปเป็นนักกีฬาอีสปอร์ตทำตามฝัน อ่านแล้วชอบคู่นี้จริงๆ ต่างคนต่างคลั่งรักไม่แพ้กัน อ่านจบไม่อยากเป็นนางเอกแต่อยากเป็นพระเอกแทนอะ 55 นางเอกสายเปย์มากรวยอยู่แล้ว เรื่องเงินไม่ใช่อุปสรรค แฟนเปย์เราไม่ได้เราก็เปย์แฟนเองสิ 55 พระเอกสตรีมเกมครั้งแรกก็กดส่งของขวัญราคาแพงที่สุดให้เลย ฐานที่พักของพระเอกห้ามคนนอกเข้าเหรอ อ๋อไม่เป็นไร..ไปเช่าวิลล่าข้างๆ กันเดือนละ 40000-50000 หยวนอยู่ก็ได้ ทะเลาะกับพระเอกเหรอ..ก็แก้เครียดด้วยการซื้อรถราคาหลักล้านไปเลยสิ สมกับเป็นคุณหนูจินหยางจริงๆ สวย รวย ฉลาด แมน ใจสปอร์ต คบกันมาสามปีพระเอกให้แมวราคา 30000 หยวนครั้งเดียว ก็ไม่เคยโวยวายหรือเรียกร้องอยากได้อะไร เพราะรู้ว่าพระเอกจน 55

แต่เห็นรักกันดีเข้ากันได้แบบนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีปัญหาเน้อ จริงๆ ก็เป็นปกติของคนรักแหละ ต้องมีบางเรื่องที่ไม่เข้าใจความคิดเห็นไม่ตรงกัน มีจุดที่ยังไม่เคลียร์แต่ก็เลือกที่จะปล่อยข้ามและพอถึงวันหนึ่งมันก็ระเบิดออกมา ความจริงอ่านๆ ไปก็แอบรู้สึกว่าทั้งๆ ที่พระเอกเป็นคนสารภาพรัก เป็นคนตามจีบและตกหลุมรักเขาก่อน แต่พอคบกันเป็นแฟน เรากลับรู้สึกว่าคนที่ทุ่มสุดตัวและปรับตัวมากที่สุดก็คือฝั่งนางเอกนะ นางเอกเหมือนจะหยิ่งเชิดๆ เอาแต่ใจ สไตล์ลูกคุณหนู พอมีแฟนเราก็นึกว่าเธอจะเอาแต่ใจให้พระเอกคอยวิ่งไล่ตาม แต่พออ่านจริงๆ เหมือนจะกลับกันนะ กลายเป็นนางเอกต่างหากที่ไล่ตาม พยายามปรับตัวให้เข้ากับโลกของพระเอกอยู่ตลอด ไม่ว่าจะเป็นการเปิดมือถือคอยดูพระเอกสตรีมเกม (ทั้งๆ ที่ความจริงนางเอกไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลยสักนิด ไม่เล่นเกม แต่เพื่อคนรักก็ยอมมาเป็นแอดมินช่องสตรีมของพระเอก คอยติดตามข่าววงการนี้และเข้าไปอ่านกระทู้ข่าวต่างๆ เพื่อจะได้เข้าใจโลกของแฟนมากขึ้น) เวลามีแข่งก็บินตามไปเชียร์ พระเอกต้องกินนอนพักที่ฐานกับทีม นางเอกก็ตามมาเช่าบ้านอยู่ใกล้ๆ และสุดท้ายก็สมัครเป็นล่ามเป็นพิธีกรในสนามแข่งกีฬาอีสปอร์ตก็เพื่อพระเอกอีก ทั้งๆ ที่พระเอกแทบไม่มีเวลาพาไปเดทไปเที่ยวไหนเหมือนคู่รักคนอื่นๆ เลย แต่นางเอกก็ไม่เคยบ่น อ้ายเจียโคตรโชคดี

ตอนอ่านเจออ้ายเจียในเรื่องรักยิ้มของเธอ เราก็นึกว่าอ้ายเจียจะเป็นหมาน้อยใสๆ ซื่อๆ ที่คอยตามติดเจ้าของหรือแฟนสาว แต่พอมาอ่านเล่มที่อ้ายเจียเป็นพระเอกเองคือรู้เลยว่ามานม่ายช่ายยยนาจา นี่มันหมาป่าชัดๆ แถมยังหื่นมากด้วย 55 (สายรุกทั้งคู่) ...อ้ายเจียเป็นผู้นำ เป็นคนที่พึ่งพาได้ มีแฟนก็ไม่ปิด ไม่กลัวเสียแฟนคลับ (กลัวแต่จะเสียเมีย เดี๋ยวเมียทิ้ง 55) แต่ตอนที่ไม่เข้าใจกันจนเกือบจะเลิกกันก็มีนะ เราจะได้เห็นเส้นทางความรักของอ้ายเจียกับคุณหนูจินหยาง รวมถึงจุดเริ่มต้นในวงการอีสปอร์ตและการฝ่าฟันในวงการนี้ของอ้ายเจียที่ไม่ได้สวยงามหรือโรยด้วยกลีบกุหลาบแต่อย่างใด ต้องเจอกับแรงกดดันมากมาย ทั้งจากตัวเองและจากคำพูดของคนในอินเทอร์เน็ต แล้วไหนจะแรงกดดันที่อยากจะให้พ่อแม่ภาคภูมิใจและยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเลือกนั่นอีก ซึ่งบางครั้งมันก็ทำให้พระเอกหลงลืมและมองข้ามคนที่อยู่ข้างกาย จนเกือบจะสูญเสียคนเขาไปจริงๆ ...

อ่านเล่มนี้แล้วจะเข้าใจที่ไปที่มาของหลายๆ ตัวละครที่อยู่ในเรื่องรักยิ้มของเธอมากขึ้น มีเรื่องของถงเหยากับแฟนเก่าที่ในเล่มรักยิ้มไม่ได้กล่าวเอาไว้มาก แต่จะมีรายละเอียดให้เห็นในเล่มนี้ รวมถึงเรื่องราวของคนในทีม YQCB ของพระเอกด้วย ที่กว่าจะมาเป็นทีมให้เราได้เห็นอยู่ในเรื่องรักยิ้มของเธอนั้น จริงๆ แล้วเบื้องหลังต้องผ่านอะไรกันมาบ้าง จนมารวมทีมได้อย่างทุกวันนี้ ใครไม่ใช่สายเกมไม่ต้องห่วงนะ อ่านรู้เรื่องแน่นอน เหมือนได้เรียนรู้ไปพร้อมๆ กับนางเอก เป็นแนวอีสปอร์ตที่ดำเนินไปพร้อมกับเรื่องรัก และการทำตามความฝันได้อย่างลงตัวจริงๆ ...

📍รักเธอตั้งแต่วันวาน 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9AGaFGv1FE

แด่สิบปีของพวกเรา 4 เล่มจบ

แด่สิบปีของพวกเรา 4 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : ซูไห่ชางเซิง

ผู้แปล : วนิดา ลิขิตมงคลสุข

สำนักพิมพ์ Siam Inter Book

เธอไม่เคยจงเกลียดจงชังตนเองเช่นในวันนี้มาก่อนเลย

ทำไมต้องมีชีวิตอยู่?...

ทำไมต้องอยู่อย่างหน้าด้านๆ?....

มีคนให้กำเนิดเธอมา มีคนเลี้ยงดูเธอมา ทว่า..กลับไม่มีคนต้องการ

พวกเขาชื่นชอบเธอได้ ดีกับเธอได้ แต่นอกจากเธอแล้ว พวกเขาก็มีคนที่ชื่นชอบมากกว่า

อยากจะทำดีด้วยมากกว่าอยู่ตลอดเวลา

เพื่อคนเหล่านั้นแล้ว เลยถือโอกาสโยนเธอทิ้งไว้ไม่เหลียวแลตามน้ำไป

น่าอดสูถึงเพียงนั้น ดูราวกับเศษขยะ โยนทิ้งแล้วก็ไม่นึกถึงแล้วหรือ...

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์) 

นางเอก อวิ๋นเหิง หรือเวินเหิง เด็กสาวบ้านนอกวัยสิบห้าที่จู่ๆ ก็มีคนมาบอกว่าเธอไม่ได้แซ่อวิ๋นแต่แซ่เวิน แล้วก็พาเธอกลับไป โดยแลกกับการรับปากว่าจะช่วยรักษาน้องชายที่สุขภาพไม่ดีของเธอให้กลับมาแข็งแรง..ครอบครัวที่แท้จริงของนางเอกเป็นคนใหญ่คนโตในกองทัพ ปู่เป็นทหาร พ่อก็เป็นถึงรองผู้บัญชาการ ส่วนแม่เป็นนักเปียโน แถมยังมีพี่ชายสุดหล่อที่สุภาพอ่อนโยนเรียนเก่งอีกหนึ่งคน

ชีวิตหมือนจะดี แต่ความจริงคือไม่มีใครยินดีที่นางเอกกลับมาเลยสักคน บ้านหลังใหญ่โตครอบครัวพร้อมหน้า แต่นางเอกกลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนแปลกหน้าที่เดินเข้าบ้านผิด เพราะตลอด 15 ปีที่เธอไม่อยู่ คนในบ้านก็หาเด็กสาวอีกคนมาเลี้ยงดูแทนเธอซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ เป็นที่เรียบร้อย และเมื่อนางเอกกลับมา ลูกสาวกำมะลอก็ต้องถูกส่งตัวออกไป แม้นางเอกจะไม่รู้เรื่องไม่ได้เป็นคนสั่ง แต่ก็เป็นสาเหตุ จึงทำให้พี่ชายและแม่บังเกิดเกล้าไม่พอใจเธออยู่ลึกๆ ที่ทำให้ลูกกำมะลอต้องกระเด็นออกจากบ้านไป แต่ไม่ว่าใครจะคิดยังไง ต่อให้พี่ชายจะไม่เห็นเธอเป็นน้อง แม่ไม่เห็นเธอเป็นลูกสาว ไม่มีใครเห็นเธอเป็นคนในครอบครัว นางเอกก็ได้แต่ต้องยิ้มรับเอาไว้อย่างเดียวเท่านั้น...

เธอตั้งอกตั้งใจใช้ชีวิตเป็นเวินเหิง 

ถูกทุกคนที่รักเวินซือเอ่อร์ลืมเลือน จงเกลียดจงชัง

ทว่าก็ไม่อาจโวยวายได้ เพราะพวกเขาไม่ผิด

เวินเหิงแย่งทุกสิ่งไปจากเวินซือเอ่อร์

โลกใบนี้อย่างไรเสียก็มีเวินซือเอ่อร์มาก่อน แล้วค่อยมีเวินเหิงตามมา

พระเอก เหยียนซี เด็กหนุ่มรูปหล่อหน้าตาดีมากกกๆ จนมักทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผู้หญิง เด็กหนุ่มผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ รักพวกพ้อง สดใสเจิดจ้าเหมือนแสงตะวัน จึงดึงดูดผู้คนให้เข้าหาทั้งชายและหญิง พระ-นางอยู่บ้านใกล้กัน นางเอกชอบพระเอกตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ประทับใจตรึงตรา หลงคิดว่าไม่มีใครรู้ แต่จริงๆ คือทุกคนดูออกกันหมดตั้งนานแล้วว่าเธอชอบเขา ..และด้วยเหตุผลบางอย่างพระเอกจึงดีกับนางเอกมาก คอยปกป้องตามใจยิ่งกว่าคนในครอบครัวแท้ๆ ซะอีก 

จากนั้นก็มีเหตุให้นางเอกต้องย้ายมาอยู่บ้านพระเอก เนื่องจากปู่พระเอกกำลังจะย้ายไปอยู่เมืองนอกกับลูกชาย(ก็พ่อพระเอกนั่นแหละ) แต่เพราะพระเอกไม่ยอมไป ปู่ก็ห่วงกลัวว่าจะไม่มีคนดูแลหลาน พระเอกเลยเสนอว่าจะให้นางเอกมาอยู่ด้วย เพราะนางเอกนิสัยดีอ่อนโยน เรียนก็เก่ง ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง ทำอาหารเป็น ไว้ใจได้ แถมยังมีสัญญาหมั้นหมายกับพระเอกอยู่ก่อนแล้ว สุดท้ายปู่ก็ยอมตกลง นางเอกเลยต้องย้ายออกจากบ้านสกุลเวินมาอยู่บ้านสกุลเหยียนอย่างงงๆ

ความจริงออกมาก็ดี เพราะตอนนั้นลูกสาวกำมะลอกลับมาอยู่บ้านแล้ว นางเอกอุตส่าห์ไปช่วยพูดกับปู่ เอ่ยปากออกหน้าขอให้ลูกสาวกำมะลอกลับมาอยู่บ้านนี้ด้วยกัน แต่ปู่ก็ถามกลับว่าแน่ใจนะ เพราะถ้ากลับมา แม่กับพี่ชายก็อาจจะรักและใส่ใจคนนั้นมากกว่านะ นางเอกก็บอกว่าไม่เป็นไร แต่กลับเจอลูกสาวกำมะลอโทรมาใส่ร้ายกับพี่ชายบลาๆ จนทำให้พี่เข้าใจผิดและต่อว่านางเอกด้วยคำพูดที่รุนแรง จุกมาก ถ้าเป็นเราคงจะปล่อยเบลอไม่นับญาติไม่ยุ่งด้วยอีกเลย คือไม่ใช่อะไร แต่มันหลายรอบแล้วไง แม่ก็ด้วย ตอนนางเอกย้ายเข้ามาวันแรกแล้วขึ้นไปดูห้องนอนตัวเอง คือเห็นก็รู้เลยว่าห้องนี้ต้องเป็นของลูกสาวกำมะลอมาก่อนแน่ๆ นางเอกเลยไม่ค่อยกล้าแตะอะไร แต่ระหว่างที่กำลังหยิบตุ๊กตามาดูจู่ๆ แม่ก็โผล่มา ไม่ถามอะไรสักคำ แต่กลับต่อว่านางเอกที่แตะของบนโต๊ะก่อนเลย จุกมากฉากนี้ ไหนจะตอนที่ปู่บอกให้แม่ซื้อชุดใหม่ๆ ให้นางเอกหน่อย เพราะเห็นนางเอกใส่แต่ชุดนักเรียน(อยู่บ้านก็ใส่ T^T)  แม่ก็ซื้อนะ แต่ไปซื้อขนาดของลูกสาวกำมะลอมาให้แทน ซึ่งนางเอกใส่ไม่ได้อะ ไหนจะฉากที่ลูกสาวกำมะลอกลับมาแล้วพี่ชายจะขอห้องคืน จะให้นางเอกย้ายไปอยู่ห้องอื่นแทน แต่นางเอกรู้อยู่แล้วเลยเตรียมเก็บของเอาไว้รอเรียบร้อย จริงๆ นางเอกไม่เคยเห็นที่นี่เป็นบ้านตัวเองอยู่แล้ว ไม่เคยเอาของออกจากกระเป๋า ไม่เคยหยิบของในห้องนี้มาใช้ คือใช้นอนกับทำการบ้านอย่างเดียว อารมณ์เหมือนโรงแรมเตรียมพร้อมย้ายออกได้เสมอ อิพี่ชายเข้ามาเห็นกระเป๋าที่วางอยู่คืออึ้ง คือมันหลายครั้งมากที่แม่กับพี่ชายทำร้ายจิตใจนางเอก หลังๆ ถึงจะมาดีและเฉลยเหตุผล แต่มันก็ยังตะขิดตะขวงใจยังไงไม่รู้ คือแค่เรื่องครอบครัวอย่างเดียว ยังไม่ต้องพูดถึงความรักของพระนางก็หน่วงมากแล้วจริงๆ

จากนั้นพระเอกก็ป่วยจำอะไรไม่ได้ นิสัยกลับไปเป็นเหมือนเด็กทารก พูดไม่เป็นคำ ดูแลตัวเองไม่ได้ ต้องมีคนคอยดูแลอยู่ด้วยตลอดเวลา สาเหตุเกิดจากพบเจอเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก แต่นางเอกคือสู้มาก ไม่มีความคิดที่จะทิ้งพระเอกเลย ขนาดตอนนั้นตัวเองก็ยังเป็นแค่เด็กนักเรียนม.ปลายเท่านั้น แต่กลับดูแลพระเอกได้เหมือนแม่คนหนึ่ง เวลาไปเรียนก็พาไปด้วย ไม่อาย แต่พอพ่อพระเอกกลับมาก็จะเอาพระเอกไปอยู่โรงพยาบาลอย่างเดียว นางเอกรู้ว่าคนป่วยแบบนี้ไปอยู่โรงพยาบาลจะมีสภาพเป็นไง เลยพยายามค้าน และขอดูแลพระเอกเอง แต่ด้วยความเด็กอะเลยสู้ไม่ได้ เลยต้องยอม แต่จริงๆ คือน้องซุ่มวางแผนอยู่ จนภายหลังก็ไปต่อรองกับปู่ จนสามารถเอาพระเอกกลับมาดูแลเองที่บ้านได้ ...T^T

นางเอกเรื่องนี้แกร่ง ฉลาด พูดน้อย อ่อนโยนใจดี แต่ถ้าโมโหเมื่อไรก็...หึหึ ถ้าใครมารังแกพระเอกก็...หึหึ เป็นรักที่ไม่หวังครอบครอง แค่ขอให้คนที่ตนชอบอยู่ดีมีสุขมีชีวิตยืนยาวก็พอใจแล้ว พระเอกจะรักหรือไม่รักเธอ นางเอกก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป สามารถแต่งงานมีลูกได้ตามปกติ ขอแค่ได้เก็บเธอไว้ในส่วนลึกของหัวใจก็พอ เป็นคู่ที่อุปสรรคเยอะมาก ทั้งจากฝีมือคนและจากโชคชะตา ...แยกกันครั้งแรกคือตอนที่้เพื่อนสนิทคนหนึ่งของพระเอกกลับมา จากที่ตกลงกันว่าจะเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน นางเอกเลยตัดสินใจไปเรียนที่อื่นในวินาทีสุดท้าย จากนั้นบ้านนางเอกก็เกิดเรื่องเศร้าและทำให้นางเอกถูกไล่ออกจากบ้าน ต้องหาเงินเรียนเอง ลำบากมาก ฉากที่เพื่อนเอาของในกระเป๋านางเอกไปไว้ในห้องน้ำนี่คือโกรธมากนะ น้ำตาไหลเลยT^T

จากนั้นนางเอกก็ได้รู้ความจริงว่าทำไมตัวเองถึงถูกเอาไปเลี้ยงที่อื่น ความลับของตระกูล ความลำบากใจของแม่ เหตุผลที่พระเอกดีกับตนในตอนแรก และสิ่งที่ทุกคนในบ้านปกปิดตนเองมาตลอด ..แบบหลายซับหลายซ้อนมาก ของนางเอกว่าหนักแล้ว แต่เจอของพระเอกไปยิ่งหนักกว่า เพราะถูกกระทำทั้งทางร่างกายและจิตใจ สาหัสมาก กลับมาได้อย่างทุกวันนี้คือเก่งมากแล้วจริงๆ ...พระเอกเป็นคนรักเพื่อนแต่อิเพื่อนนี่รักพระเอกแบบไหน บิดเบี้ยวกันไปหมด ถ้าไม่มีนางเอก หรือถ้าชีวิตนี้พระเอกไม่เจอนางเอก หรือถ้าพระเอกรักคนนั้นแบบคนรัก เรื่องนี้ก็อาจเปลี่ยนเป็นนิยายวายได้เลยนะ พล็อตแบบคุณชายที่แสนดีแต่ถูกสั่งสอนแบบผิดๆ เลยโตมาแบบเบี้ยวๆ ลุ่มหลงเพื่อนในวัยเยาว์ ต้องการกักขังคนไว้ข้างกาย ก็เลยวางแผนวางกับดักเพื่อทำให้อีกฝ่ายมาอยู่ในอุ้งมือ โดยไม่สนใจว่านั่นจะเป็นการทำร้ายเขาหรือไม่ เพียงเพราะอยากให้ข้างกายตัวเองมีคนคนนี้อยู่ด้วยตลอดไป ...พระเอกเสน่ห์แรงมากจริงๆ หน้าตาดีมากเปล่งประกายมาก จนนำภัยมาสู่ตัว T^T (แต่ความจริงพระเอกก็อยู่ของตัวเองดีๆ นะ รักเพื่อนจากใจจริง เรื่องที่ไม่น่าให้อภัยก็ให้อภัยเพราะคำว่าเพื่อน แต่อิพวกเพื่อนสนิทอะ รักพระเอกแบบไหน หวังอะไรอยู่?)

คนเขียนเดียวกับเรื่องความทรงจำใต้เงารัก(ในตอนท้ายจะมีตัวละครจากในเรื่องนี้โผล่มาด้วย) หน่วง บีบหัวใจมาก ความสัมพันธ์ซับซ้อนอีรุงตุงนัง ปมเยอะ มีอะไรซ่อนอยู่มากมายเต็มไปหมด เรื่องราวคาดไม่ถึงหักมุมบ่อย(คุณหลอกดาว) อ่านตอนแรกอาจไม่ชอบคนนี้ แต่อ่านจนจบอาจไม่เป็นแบบนั้น(ก็ได้) ไม่มีอะไรแน่นอน ต้องอ่านให้จบถึงจะเข้าใจที่มาที่ไป รวมถึงความคิดและการกระทำนั้นๆ ของตัวละคร ตอนแรกอ่านแล้วสงสารนางเอกมาก แต่อ่านไปเรื่อยๆ คืออยากกอดพระเอกที่สุด ชีวิตน่าสงสารมาก เพราะคนที่ทำร้ายพี่แกก็คือคนใกล้ตัว คนที่ตัวเองเชื่อใจทั้งนั้น ...สุดๆ อ่านแล้วช็อกมาก โมโหมาก ระหว่างทางหน่วงมาก แต่ก็จบดีมาก สมกับที่ลำบากมาเยอะ จบแบบไม่ค้างคาใจเลย เฉลยการกระทำและปมในใจของทุกคน เคลียร์ๆ

📍แด่สิบปีของพวกเรา 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/40YU5zr5es

ปรุงรักลุ้นใจแม่ครัวบ้านไร่ 3 เล่มจบ

 

ปรุงรักลุ้นใจแม่ครัวบ้านไร่ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง :  Su Qing Huan (苏倾欢)
ผู้แปล :  A-MU และ อวี้หลันฮัว 
ภาพปก : RedMatcha 
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เสิ่นถง หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวชนบทที่มีชื่อเดียวกันกับตัวเอง ครอบครัวของร่างเดิมเป็นชาวบ้านธรรมดามีฐานะยากจน อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง แต่พอพ่อแม่ตาย เจ้าของร่างเก่าก็ถูกญาติขับไล่ออกจากบ้านพร้อมกับยึดสมบัติทุกอย่างไป ด้วยข้อหาว่าเป็นตัวอัปมงคล แต่ดีที่มีคนสงสารก็เลยให้เจ้าของร่างเก่ามาพักอาศัยอยู่ที่บ้านด้วย พอนางเอกเข้ามาอยู่ร่างนี้ ก็ถูกลูกพี่ลูกน้องของร่างเก่าตามมาหาเรื่องถึงหน้าบ้านทันที คิดจะทำให้นางเอกเสียชื่อเสียงแล้วถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำ แต่นางเอกรู้ทัน ก็เลยแก้เกมกลับจนได้ที่ดินทำกินของบ้านคืน และยังจับพลัดจับผลูได้ขอทานสติไม่ดีมาเป็นพี่ชายอีกหนึ่งคน

ในชาติก่อนนางเอกเคยเปิดร้านอาหารและมีฝีมือในการทำอาหารแบบเก่งมากๆ ก็เลยได้ใช้ทักษะที่ติดตัวมานี้ทำอาหารขายเพื่ออัพเกรดชีวิตให้ดีขึ้น เริ่มจากเอาผักไปขายที่หอสุราในเมือง แต่ก็เจอกดราคาเพราะเห็นว่ามาจากชนบท คิดว่านางเอกต้องยอม แต่นางเอกไม่ยอม กัดฟันเอาไปตระเวนขายที่อื่นจนมีหอสุราแห่งหนึ่งยอมช่วยซื้อ นางเอกเลยตอบแทนด้วยการทำอาหารจานผักง่ายๆ ให้อย่างหนึ่ง จนทำให้ลูกค้าสูงศักดิ์ที่มากินในวันนั้นติดใจและใครๆ ก็ถามถึง จากนั้นชีวิตของนางเอกก็เริ่มดีขึ้น แต่พอชีวิตเริ่มดีพวกญาติๆ ก็ตามมารังควานขอนู่นขอนี่ตามสเต็ป พอรู้ว่านางเอกทำอาหารอร่อยจนหอสุราในเมืองอยากจ้างไปเป็นแม่ครัว ก็รีบมากุเรื่องใส่ร้ายหาว่านางเอกขโมยตำราอาหารของตระกูลไป ตอนที่นางเอกถูกทางการจับก็ไม่คิดจะช่วย แต่กลับมาประโคมข่าวเพื่อทำให้คนอื่นเข้าใจผิด แล้วก็เตรียมยึดทรัพย์สินทุกอย่างของนางเอกไปเป็นของตัวเองแบบหน้าด้านๆ เอะอะอะไรก็โทษแต่นางเอก ร้ายแบบโง่ๆ แบบไม่มียางอายใดๆ เป็นตัวละครที่อ่านเจอได้บ่อยๆ ในนิยายแนวนี้จริงๆ

หลักๆ ก็เป็นเรื่องการทำอาหาร การทำธุรกิจของนางเอก ชาติกำเนิดของพระนาง แล้วก็มีเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์นิดหน่อย ศัตรูส่วนใหญ่ก็คือคู่แข่งทางการค้ากับคนที่อิจฉาริษยานางเอกนั่นแหละ เป็นพวกพ่อค้ากับคหบดีตระกูลหนึ่งที่กลัวว่าตัวเองจะเสียผลประโยชน์ ก็เลยจ้องแต่จะหาเรื่องนางเอกเพราะถือว่าตัวเองมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง แต่นางเอกก็ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่จะปล่อยให้ใครมารังแกง่ายๆ เช่นกัน ตั้งแต่ตอนที่ชาติกำเนิดยังไม่เฉลยนางก็ใช้อาหารผูกมิตรจนสนิทสนมกับเจ้าของหอสุราใหญ่ในเมือง ได้เป็นเพื่อนกับคุณชายสกุลกัวและท่านโหวน้อยจากเมืองหลวงแล้ว

ส่วนญาตินางเอก หลังจากได้สูตรอาหารก็เอาไปขายให้หอสุราคู่แข่งเพื่อแลกกับเงิน แล้วก็ใช้เงินเกินตัวจนเป็นหนี้เป็นสิน พอหาทางใช้หนี้ไม่ได้ก็วางแผนจะจับนางเอกไปแต่งงานกับคนไม่ดี เพื่อจะได้เอาเงินค่าสินสอดมาใช้หนี้ แต่ดีที่นางเอกรู้ทันเลยรอดมาได้ แถมยังได้เปิดโปงคดีสะเทือนขวัญที่สั่นคลอนไปทั่วทั้งเมืองอีกด้วย จนฝ่ายนั้นแค้นใจ วางแผนมาจับตัวนางเอกไปอีกรอบ แต่ก็ถูกฝีมือการทำอาหารของนางเอกล่อลวงจนตกหลุมพราง จากนั้นนางเอกก็ได้รู้ชาติกำเนิดของตัวเองว่าเป็นลูกใคร และได้กลับเข้าตระกูล...

หลังจากนั้นพระนางก็ได้กลับสู่ฐานะเดิมและครอบครัวที่แท้จริง พระเอกกลายเป็น...ผู้สูงศักดิ์ ส่วนนางเอกก็กลายเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหนึ่ง และด้วยความที่นางเอกเสน่ห์แรงมาก เสน่ห์แรงมาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นแค่แม่ครัวตัวเล็กๆ ธรรมดาแล้ว ทำอาหารก็เก่ง ทำการค้าก็เลิศ เลยมีแต่คนอยากได้นางมาเป็นลูกสะใภ้ พระเอกเลยต้องรีบส่งจดหมายไปหาพ่อ บอกให้รีบไปสู่ขอคนเอาไว้ก่อน แต่ตอนนั้นปู่นางเอกยังไม่รู้ว่าเจอหลานสาวสายตรงของตระกูลตัวเองหรือนางเอกแล้ว เลยไปเลือกหลานสาวจากสายรองที่งดงามและเก่งที่สุดคนหนึ่งมาแทน ก็เลยทำให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดตามมาอีกนิดหน่อย

แล้วหลานสาวสายรองก็เป็นคนทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูง พอรู้ว่าตัวเองกำลังจะแห้ว ก็คิดจะกำจัดนางเอกซึ่งเป็นหลานสาวสายตรงทิ้งเพื่อมาแทนที่ พอกลับมาเมืองหลวง นางก็ไปปั่นหัวท่านหญิงคนหนึ่งให้เกลียดนางเอกไปด้วย ทำให้นางเอกถูกหาเรื่องเกือบตาย เกือบถูกทำลายชื่อเสียง แต่คราวนี้พระเอกจะไม่ทน เลยส่งคนไปจัดการท่านหญิงคนนั้นเอง ตอนแรกพระเอกกะจะใช้วิธีการเดียวกับที่อีกฝ่ายส่งคนมาทำกับนางเอก แต่นางเอกขอไว้ เลยเปลี่ยนเป็นวางเพลิงแทน พอทำเสร็จยังไม่ลืมเขียนจดหมายน้อยมาชี้แจง เพราะกลัวนางเอกจะไม่ชอบ เดี๋ยวจะคิดว่าตัวเองเหี้ยมโหดเกินไป...

ฝั่งพระเอกจะเป็นเรื่องการเมืองซึ่งไม่ค่อยบรรยายเยอะเท่าไร ส่วนใหญ่จะไปกระจุกที่เรื่องของนางเอกซะมากกว่า เพิ่งมากระหน่ำสู้กันตอนช่วงท้ายๆ แล้วก็มีเซอไพรส์อีกนิดหน่อย เฉลยข้อสงสัยว่าทำไม...ถึงหน้าตาคล้ายพระเอกจัง จากนั้นเขาก็แต่งงานกันแฮปปี้แอนดิ้ง

ป.ล. ด้วยความที่มาจากยุคปัจจุบัน นางเอกจึงไม่มีความคิดที่จะเก็บงำความรู้หรือสูตรอาหารต่างๆ เอาไว้กับตัวเองคนเดียว เพราะนางคิดว่าหากเก็บไว้กับตัว หรือแค่สืบทอดสอนกันเฉพาะคนในไม่สอนคนนอก หากทำแบบนั้นสักวันความรู้เหล่านั้นก็จะหายไปและไม่เกิดการพัฒนา จะย่ำอยู่กับที่เพราะไม่มีการแข่งขัน พอไม่มีคู่แข่งก็ไม่ได้คิดค้นอะไรใหม่ๆ หรือได้พัฒนาฝีมือ ดังนั้นนางเอกจึงยินดีสอนทุกคน อยากให้ความรู้กระจายจะได้เกิดการพัฒนา นางเอกจึงไม่กลัวเลยว่าจะมีใครมาขโมยสูตรอาหารของตัวเองไป เพราะนางเป็นคนที่พัฒนาตัวเองอยู่ตลอด มั่นใจว่ายังไงก็ต้องนำหน้าคนอื่นและมีอะไรใหม่ๆ มาปรับปรุงธุรกิจตัวเองเสมอ เชื่อมั่นว่ายังไงคนอื่นก็ตามไม่ทัน เพราะฉะนั้นนางยินดีสอน ยินดีชี้แนะ ไม่กั๊ก คนที่ทำงานด้วยเลยยิ่งชื่นชอบและนับถือนางจากใจจริง...

📍ปรุงรักลุ้นใจแม่ครัวบ้านไร่ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/qbSKJQ6df