เมื่ออันธพาลน้อยต้องปีนป่ายไปเป็นชายาอ๋อง 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : หลานอ้ายเฉ่า
ผู้แปล : Huang Liyuan
ปก : Walaable
สำนักพิมพ์ อรุณ
ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นางเอกเรื่องนี้จะเรียกว่าเป็นวิญญาณที่ทะลุมิติมา? หรือจะบอกว่ามาเกิดใหม่ทั้งๆ ที่มีความทรงจำเดิมจากยุคปัจจุบันติดตัวมาด้วยดี เพราะนางเอกมาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาเลยอะ พ่อนางเอกเป็นหัวหน้าพรรคเฉาในยุทธภพ มีอนุหลายคน แต่ก็ไม่มีใครตั้งท้องสักคนนอกจากแม่นางเอกที่เป็นภรรยาเอก สรุปพยายามมาตั้งนานแต่พ่อนางเอกก็มีลูกแค่คนเดียว แถมยังเป็นลูกสาวอีกต่างหาก และเพื่อให้พรรคมีผู้สืบทอด นางเอกเลยต้องปลอมตัวเป็นผู้ชายและถูกเลี้ยงดูสอนสั่งมาแบบผู้ชายตั้งแต่เด็กเลย
นางเอกเป็นประมุขน้อยพรรคเฉา หนึ่งในสำนักใหญ่ที่ตั้งอยู่เจียงหนาน ทำมาหากินอยู่บนเส้นทางคลองส่งน้ำ คลุกคลีอยู่ในวงการนี้มาตั้งแต่เกิด เรียกได้ว่ารู้ทุกปัญหา+เข้าใจถึงความยากลำบากของชาวบ้านดี แถมยังรู้ไส้รู้พุงของขุนนางแถวนี้หมด ...นางเอกเป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์ มนุษย์สัมพันธ์ดีเข้ากับคนง่าย ที่สำคัญคือแสบ+ซนมากกกก แสบยิ่งกว่าเด็กผู้ชายปกติอีกนาจา แต่นางเป็นคนมองอะไรทะลุปรุโปร่ง เอาตัวรอดเก่ง บางคำพูดฟังแล้วมีสะอึก+ได้ข้อคิดมากมาย เวลาอยู่กับนางยังเหมือนได้เปิดโลก ได้เห็นอะไรอีกมุม และได้พลังบวกกลับไป นางเอกถึงได้เป็นที่ชื่นชอบของคนมากมาย บรรดาอนุของพ่อนางเอกคือรักนางเอกหมดอะ ไม่มีเรื่องชิงดีชิงเด่นในเรือนหลังเลย เวลานางเอกกลับมาก็มีแต่คนมารอต้อนรับ อยากเอาใจนางเอก เพราะรู้ว่าแย่งชิงไปก็ไม่มีประโยชน์ ต่อไปนางเอกก็ต้องเป็นคนสืบทอดทุกอย่างอยู่ดี ไม่สู้หันมาเอาใจนางเอกกับแม่ดีกว่า 55...
ส่วนพระเอกเป็นท่านอ๋อง เป็นแม่ทัพ ได้รับบาดเจ็บจากสนามรบจนทำให้ขาสองข้างพิการ ป๊ะป๋าฮ่องเต้กับท่านแม่ฮองเฮาพยายามหาหมอเก่งๆ มารักษาอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่มีใครรักษาได้สักกะคน พอได้ยินว่าที่เจียงหนานมีหมอเทวดาที่เก่งๆ อยู่คนหนึ่งก็เลยส่งพระเอกไปรักษาที่นั่น ระหว่างทางกลัวลูกเหงา อยากให้ลูกมีเพื่อนที่คุยสนุกๆ นิสัยร่าเริงตามไปด้วย ก็เลยให้หลานชายคนที่เป็นเพื่อนนางเอกร่วมเดินทางไปด้วย เพื่อนก็เลยมาติดต่อขอโดยสารไปกับเรือนางเอกที่เพิ่งแวะมาส่งสินค้าในเมืองหลวง ซึ่งเพื่อนนางเอกก็ประหนึ่งเชื้อพระวงศ์หลุด QC เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ใสซื่อ จิตใจบริสุทธิ์ เป็นคนง่ายๆ โดนนางเอกแกล้งขนาดไหนก็ไม่เคยโกรธ สองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันยิ่งเหมือนคณะตลก ไปที่ไหนก็สร้างเสียงหัวเราะ แล้วหันมาดูพระเอกดิ่55
...แต่ตอนแรกนางเอกไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของเพื่อนนะ นึกว่าเพื่อนเป็นคุณชายบ้านรวยที่มีนิสัยเสเพลชอบกินเที่ยวทั่วไปเฉยๆ ต่างคนต่างไม่เคยถามที่มาที่ไปของอีกฝ่าย คบกันด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ
ส่วนฐานะพระเอก นางเอกก็ไม่รู้เช่นกันเลยเรียกเขาว่า 'พี่ชาย' ตามเพื่อน ...นางเอกดื้อ+ซน+แสบมากกก มักมีอะไรมาให้พระเอกกับคนรอบข้างเซอไพร์สได้เสมอ มีแรงดึงดูดทำให้คนอยากเข้าใกล้ ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ...พระเอกก็เสมือนได้เปิดโลกอีกใบ ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากการเดินทางครั้งนี้ แถมสภาพจิตใจยังดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้เอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่เจอใครอีก เพราะเกือบทุกวันจะต้องถูกนางเอกเข็นรถพาไปนู่นมานี่ เรียกได้ว่าขาพระเอกนั้นไม่เป็นอุปสรรคสำหรับนางเอกเลย ปฏิบัติกับพระเอกเหมือนคนปกติทั่วไป ไม่เข็นพาออกไปชมเมืองก็พาออกไปชมดาดฟ้าเรือ นานวันเข้าพระเอกเลยไม่ได้สนใจสายตาของคนภายนอกที่มองมาอีก
ตอนแรกก็เหมือนจะเป็นแนวยุทธภพ ตลกๆ คอเมดี้ แต่จริงๆ มันมีเรื่องความดำมืด+การทุจริตในแวดวงขุนนาง และการแย่งชิงอำนาจในยุทธภพแฝงอยู่เยอะเลย เล่ม 1 ยังสบายๆ แต่เล่ม 2 เริ่มเครียดและ🤣 ... แล้วก็มีเรื่องพวกโจรสลัดที่คอยดักปล้นชิงพ่อค้าวาณิช เรื่องเกี่ยวกับเส้นทางการค้าเกลือที่หนีไม่พ้นเรื่องการทุจริตโกงกินของพวกขุนนางในราชสำนักอีกนั่นแล โกงกินกันเป็นทอดๆ พอเมืองหลวงส่งคนมาตรวจสอบก็วางแผนเก็บคนที่ส่งมาโดยจัดฉากให้เป็นการถูกโจรสลัดปล้นฆ่า ทำงานกันเป็นทีมโดยมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง ถ้าพระเอกไม่บังเอิญมาแถวนี้ทุกอย่างก็คงยังเหมือนเดิม เพราะนางเอกเลยนะ พระเอกกับขุนนางที่ถูกส่งมาถึงเข้าใจความทุกข์ยากของชาวบ้านอย่างแท้จริง เพราะถึงนางเอกจะเก่ง+ฉลาดแค่ไหนแต่นางก็ไม่มีอำนาจเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดาอะ ถึงจะรู้ปัญหาแต่ก็ทำอะไรได้ไม่มากเท่าไร
ส่วนเรื่องความรักเป็นพระเอกที่เป็นฝ่ายชอบและไล่ตามจีบนางเอกก่อน แต่กว่านางเอกจะชอบและยอมแต่งกับพระเอกก็ท้ายๆ เลย คือนางเอกเรื่องนี้เหมือนพญาเหยี่ยวที่สยายปีกโผบินอยู่บนท้องฟ้าอะ สามารถอยู่เองได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาบุรุษ สามารถอาศัยสองมือ+มันสมองและความสามารถของตัวเองปกป้องและหาเลี้ยงตัวเองกับทุกคนในครอบครัวได้ พระเอกเลยต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเอาชนะใจนางเอกและทำให้พ่อนางเอกยอมรับ สองพ่อลูกไม่อยากเกี่ยวดองกับคนในราชวงศ์ พ่อนางเอกอยากหาเขยแต่งเข้า+หาคนที่ควบคุมง่ายๆ มาให้ลูก ส่วนนางเอกใจไม่ได้คิดเรื่องแต่งงานเลย แล้วยิ่งจะให้แต่งกับเชื้อพระวงศ์นางยิ่งไม่เอา ไหนจะฐานะที่แตกต่าง แล้วอีกอย่าง คือนางเอกไม่อยากถูกขังอยู่แต่ในเรือนหลังด้วย
ซึ่งพระเอกก็รู้นิสัยนางเอกดีเลยไม่เคยคิดจะให้นางเอกอยู่กับบ้านเหมือนสตรีทั่วไปอยู่แล้ว พูดง่ายๆ คือจะให้นางเอกใช้ชีวิตเหมือนเดิม อยากทำไรทำเดี๋ยวพระเอกจะคอยหนุนหลังเอง รวมถึงจะคอยดูแลสนับสนุนให้ความสะดวกพรรคของนางเอกด้วย (จริงๆ นางเอกเคยมีคนที่ชอบแล้วตกลงว่าจะแต่งงานกันนะ แต่คนคนนั้นมาจากไปก่อน จากไปแบบไม่สวยด้วยฝีมือโจรสลัด ทุกๆ ปีนางเอกเลยต้องออกไปจัดการพวกโจรสลัดและสืบหาพวกโจรสลัดที่ก่อเรื่องครั้งนั้นเพื่อแก้แค้น สุดท้ายตามจนเจอ นางเอกสู้จนตัวเองบาดเจ็บหนักเกือบตาย แต่สุดท้ายกลับพบว่า... 🥲)
คือเราชอบคาแรกเตอร์นางเอกมาก เก่งแต่ก็ไม่ได้ซู กะล่อนเจ้าเล่ห์เหมือนเด็กแสบๆ ซนๆ แต่ไม่น่ารำคาญ เหมือนจะติดเล่นแต่จริงๆ พึ่งพาได้ เป็นคนหนักแน่นแต่อยู่ด้วยแล้วสนุกไม่เครียด ไม่แปลกที่จะมีคนชอบนางเยอะ มีแต่คนมารุมรัก(ส่วนพระเอกไม่มีจ้า55) แต่พระเอกรู้ว่านางเอกเป็นสตรีตั้งแต่เล่มแรกเลยนะ หลังจากนั้นพอเห็นใครแตะเนื้อต้องตัวนางเอกอิพี่เขาก็จะแบบไม่ค่อยพอใจ กระสับกระส่าย แต่นางเอกไม่รู้ไม่ถือเพราะเคยอยู่ในยุคปัจจุบันมาก่อน บวกกับถูกเลี้ยงมาแบบนี้เลยไม่เคยสนใจ แบบแทบจะลืมไปแล้วมั้งว่าตัวเองเป็นผู้หญิง55 ...หลังแต่งแม่พระเอกก็ไม่ค่อยปลื้มนางเอกเท่าไร นอกจากฐานะไม่โอ เรื่องนิสัย+มารยาทคุณแม่ก็รับบ่ได้ แต่ทำไงได้ก็ลูกชายเรามานรัก+ตามเมียขนาดนี้เอง แม่ว่าไรเมีย พระเอกก็ออกโรงปกป้องหมด เมียไม่อยากเข้าวังก็ไม่ต้องเข้า เมียไม่อยากอยู่เมืองหลวงงั้นพี่ก็จะทำเรื่องขอไปประจำอยู่แถวบ้านเมียเอง ชายารัชทายาท(พี่ชายพระเอก) ก็แอบอิจฉานางเอกที่ได้ใช้ชีวิตอิสระมีสามีรักใคร่คอยปกป้อง แถมพระเอกยังรักเดียวใจเดียว ไม่มีสตรีอื่นมาให้วุ่นวายเหมือนครอบครัวตัวเอง
ส่วนพวกหลานๆ ของพระเอกก็ชอบนางเอกกันทั้งนั้น พอได้เล่นด้วยกันในวังครั้งหนึ่งหลังจากนั้นก็ขอไปเล่นที่จวนพระเอกตลอด แต่แม่พระเอกกลัวหลานๆ จะถูกนางเอกทำให้เสียคนเลยไปฟ้องป๊ะป๋าฮ่องเต้ หวังว่าสามีจะเข้าข้าง ฮ่องเต้ก็มาจับตาดู+พูดคุยกับลูกๆ นางเอกอยู่พักนึง จากนั้นก็บอกให้หลานชายคนโต(ลูกคนโตของรัชทายาท) เก็บกระเป๋าตามพระนางกลับไปเจียงหนานด้วยเลย55
📍เมื่ออันธพาลน้อยต้องปีนป่ายไปเป็นชายาอ๋อง https://s.shopee.co.th/60OY7H0SSc
