หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 6-7

 

หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 6-7 (10 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : ตงเทียนเตอะหลิ่วเยี่ย
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จบเรื่องไฟไหม้ก็เดินทางสู่จุดหมายต่อไป แต่ระหว่างทางแวะพักเติมเสบียงกลับได้พบปัญหาใหม่ที่คาดไม่ถึง เมื่อทุกคนเริ่มสังเกตเห็นว่าเมืองท่าเล็กๆ ที่จอดพักแห่งนี้ไม่มีสตรีเลย สืบไปสืบมาถึงได้รู้ว่าเจ้าหน้าที่ทางการของที่นี่แอบส่งสตรีไปเป็นบรรณาการให้กับพวกวอโค่ว นางเอกกับสาวใช้ที่อยู่ในวัยกำลังโตจึงตกเป็นเป้า ถูกคนเพ่งเล็งคิดจะจับตัว แต่มีหรือพวกพระเอกจะยอม เลยเกิดการต่อสู้กัน คราวนี้ฝั่งนางเอกต้องเจ็บหนัก พระเอกบาดเจ็บมีเลือดคั่งในสมอง แถมยังถูกนางเอกปฏิเสธไม่รับรักอย่างเด็ดขาด เลยยิ่งทำให้สะเทือนใจกระทบกระเทือนจนถึงขั้นตาบอดเลยทีเดียว ...

พอตาบอดแล้วพระเอกก็ไม่ยอมบอกใครนอกจากลูกน้องคนสนิท แต่ผ่านไปแค่วันเดียวก็ถูกนางเอกจับพิรุธได้ซะแล้ว (คิดจะปิดใครไม่ปิด) ทว่าในความโชคร้ายก็ยังมีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่ เพราะเรื่องนี้จึงทำให้นางเอกพิจารณาหัวใจตัวเองอย่างถี่ถ้วนอีกครั้ง จนตัดสินใจรับรักพระเอก (สมหวังแล้วนะดีใจด้วย) ... หลังจากนั้นพระเอกก็พาคนขึ้นเกาะไปจัดการพวกวอโค่วที่มายึดเกาะอยู่ และได้ช่วยท่านหมอเทวดาที่นึกว่าตายไปแล้วกลับมาด้วย  พอตาหายดีพระเอกก็พานางเอกกับองครักษ์อีกหนึ่งคนปลอมตัวเข้าเขตฝูตงไปช่วยผู้ตรวจการสิง (คนที่ส่งหลักฐานมาให้) ออกมา...

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจทุกอย่างก็ได้เวลากลับเมืองหลวง พอกลับมาปุ๊บนางเอกก็ถูกไทเฮาเรียกเข้าวังปั๊บ ทว่าด้วยความหวังดีของพี่หยางหรือเพื่อนสนิทพระเอก(ที่เป็นหลานไทเฮา) อยากจะช่วยส่งเสริมพระ-นาง อยากให้ไทเฮาชมชอบนางเอก พี่จึงไปเล่าชื่นชมวีรกรรมความเก่งความฉลาดของนางเอกตอนอยู่บนเรือให้ไทเฮาฟัง แต่กลับได้ผลตรงกันข้าม ไทเฮามิทรงปลื้มและยิ่งไม่พอใจนางเอกมากขึ้น คิดว่านางเอกเจ้าเล่ห์มีแผนการ คงคิดจะจับบุรุษดีๆ ที่เดินทางไปด้วยกันคราวนี้เพื่อแต่งงานล่ะสิ เลยกลายเป็นว่าไม่ว่านางเอกจะทำอะไรดีแค่ไหน แต่ไทเฮาก็จะรู้สึกขัดหูขัดตาและมีอคติยิ่งกว่าเดิม แทนที่จะได้ชื่อเสียงดีๆ หรือคำชมกลับมา ก็กลายเป็นยิ่งทำให้ชื่อเสียงย่ำแย่ติดลบมากขึ้นไปอีก...

พอพระเอกรู้ก็ไม่พอใจอย่างแรงที่ว่าที่ภรรยารักถูกคนอื่นนินทาต่อว่าลับหลังแบบนี้ จากที่ว่าจะสู่ขอปีหน้า ก็เลยเร่งให้พ่อไปหาแม่สื่อ ไปสู่ขอวันนั้นและเดี๋ยวนั้นเลย55...แต่ก็เจอท่านพ่อที่เคารพของนางเอกปฏิเสธกลับไป เพราะลูกสาวเขายังไม่ 14 เลย 55 (ท่านพ่อไม่พอใจมากที่มีคนบังอาจมาหมายตาลูกสาวที่ยังไม่ถึงวัยปักปิ่น) และเพราะเรื่องที่ไทเฮาคิดว่านางเอกมีแผนคิดจะจับหนุ่มๆ ชาติตระกูลดีบนเรือ จึงทำให้บ้านเพื่อนพระเอกรีบจัดงานหาคู่ให้ลูกชายทันที ระหว่างงานมีคุณหนูคนหนึ่งนินทาว่าร้ายนางเอก ก็เลยเจอเพื่อนพระเอกถีบตกสระน้ำกลางงานด้วยความโกรธ 55 ...(เพื่อนรักจริงๆ) ทุกคนเลยรู้กันหมดว่ามีคนไปสู่ขอนางเอกแล้ว และคนนั้นก็คือกวนจวินโหวสุดหล่อผู้มากความสามารถหรือพระเอกเองจ้า..พอฮ่องเต้รู้ข่าวก็คิดจะตัดหน้ามอบสมรสพระราชทานให้พระเอกแต่งกับองค์หญิงแทน แต่มีคนใจดีส่งข่าวมาบอกพระเอกก่อน พระเอกเลยเร่งให้พ่อพาคนไปสู่ขอใหม่เดี๋ยวนั้นเลย 55 ...(รอบนี้สำเร็จเพราะพระเอกไปติดสินบนพ่อตามาเรียบร้อย)

ฮ่องเต้ก็เพิ่งมารู้เรื่องหลังออกจากเก็บตัวจำศีล ว่าอ้าว! ว่าที่ราชบุตรเขยที่เราหมายตาเอาไว้ไปหมั้นหมายกับคนอื่นเสียแล้วหรือนี่ ไวจังฟะ 55... หลังจากนั้นอารอง(น้องชายพ่อนางเอก) ที่ไปทำงานอยู่ต่างเมืองก็ได้ย้ายกลับมาเมืองหลวง แต่ไม่ได้กลับมาคนเดียวนะจ๊ะ มีอนุคนงามล่มเมืองกลับมาด้วย บ้านแทบแตก ย่านางเอกก็โมโหที่ลูกรับอนุโดยไม่บอก กระทั่งมีบุตรแล้วก็ไม่ส่งจดหมายมาแจ้งข่าว แต่ย่านางเอกคือดีอะ เด็ดขาด เห็นหน้าอนุของลูกก็รู้เลยว่าต่อไปต้องนำภัยมาสู่ครอบครัวตัวเองแน่ๆ เลยให้แยกเรือนและเอาเด็กมาเลี้ยงไว้เอง มองขาด คิดการณ์ไกล แต่อนุคนนี้น่าจะไม่ธรรมดาแน่ๆ ดูทรงแล้ว อาของนางเอกก็ดูมีลับลมคมใน ไม่รู้ว่าต่อไปจะนำความเดือดร้อนอะไรมาให้ครอบครัวนางเอกหรือเปล่า ... จบ (โปรดติดตามเล่มต่อไป)

สนุกไม่มีแผ่ว ลุ้นทุกตอนแทบไม่ได้พัก เห็นแล้วก็เหนื่อยแทนนางเอกนะ งานเข้าบ่อยเหลือเกิน นอกจากต้องเก่งต้องฉลาดแล้วก็ยังต้องมีโชคและดวงดีอีกด้วยนะ ไม่อย่างนั้นอาศัยแค่ความฉลาดอย่างเดียวอาจไม่รอด ...ส่วนปมปริศนาต่างๆ ก็แค่กระจ่างแต่ยังไม่เคลียร์ บอสใหญ่เบื้องหลังคือใครจะใช่คนแซ่หลันจริงๆ หรือเปล่าก็ยังไม่รู้ ฮ่องเต้ก็หมกมุ่นอยู่แต่กับลัทธิเต๋าแสวงหาการเป็นอมตะ เกลียดเรื่องยุ่งยากเลยพาลทำให้บ้านเมืองวุ่นวาย ขุนนางโกงกิน สมคบกับคนต่างแคว้น อิรุงตุงนังวุ่นวายไปหมด ทั้งๆ ที่ฮ่องเต้ก็ฉลาดแต่กลับปิดหูปิดตามองว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ก็เลยไม่จัดการทำอะไร เว้นแต่จะเป็นเรื่องสงครามหรือก่อกบฏเท่านั้นถึงจะขยับตัว ชาวบ้านตาดำๆ ขุนนางดีๆ ก็เดือดร้อนรับกรรมกันไปสิ...เฮ้อ   

📍หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม 10 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V13DR1Txy

หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 4-5

 

หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 4-5 (10 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : ตงเทียนเตอะหลิ่วเยี่ย
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เล่ม 4 เปิดด้วยการเฉลยว่าใครคือคนร้ายที่วางยาพิษพี่ชายนางเอก และช่วยให้พระเอกหาข้ออ้างพาพี่เมียออกมาอยู่ที่จวนตัวเองได้ นางเอกจึงไม่ต้องเข้าทางญาติผู้น้องอีกแต่สามารถไปทางพระเอกได้เลย สะดวกกว่าเยอะ เพราะพระเอกรับปากหมอเทวดาเอาไว้ว่าจะช่วยดูแลนางเอกในระหว่างที่ไม่อยู่ เพื่อตอบแทนที่ท่านหมอจะช่วยรักษาใบหน้าพี่เมียให้ ทั้งสองคนต้องมาพัวพันและมีเรื่องให้ช่วยเหลือกันไปมาอยู่บ่อยๆ ยิ่งไม่อยากใกล้ชิดก็ต้องใกล้ เพราะต่อมาพิษไอเย็นที่พระเอกได้รับตอนอยู่แดนเหนือก็กำเริบเข้าสู่หัวใจ เป็นเหตุให้นางเอกต้องมาช่วยรักษา...

นางเอกรู้วิชาแพทย์เพราะเป็นลูกศิษย์ของหมอเทวดาหลี่(เพื่อนปู่) สาเหตุที่พิษกำเริบก่อนกำหนดก็มาจากของขวัญที่พระเอกได้รับจากแม่ในวันงานเลี้ยงเข้าบ้านใหม่ พอเห็นของถึงกับกระอักเลือดหมดสติ เพื่อนสนิทเลยปรี่ไปเอาเรื่องพี่ชายคนโตของพระเอก (คือเพื่อนสนิทรู้กันหมดว่าแม่พระเอกเป็นยังไง) พี่คนโตโดนซ้อมจนอยู่ต่อไม่ได้ พอแม่เห็นสภาพลูกก็โวยวายจะไปเอาเรื่องกับพระเอก ส่วนพ่อก็เป็นห่วงพระเอกมาก คือทั้งบ้านมีพ่อคนเดียวที่รักและห่วงใยพระเอก ส่วนพี่คนโตก็ระแวงกลัวแต่จะมาแย่งตำแหน่งผู้สืบทอด อิน้องคนเล็กก็ไม่ชอบเพราะโดนแม่ปั่น
พอพ่อรู้สาเหตุที่ทำให้พระเอกอาการทรุดหนักกะทันหันก็ตบเมียไปหนึ่งดอก (สะใจ ปกติเกลียดความรุนแรง แต่แม่พระเอกนี่ขอสักทีเถอะ) แม่ก็ให้อะไรไม่ให้ ดันให้จดหมายที่พระเอกเขียนส่งกลับมาให้เมียตอนไปรบ คือพระเอกอะเขียนจดหมายกลับมาหานางเอกตลอดสองปี แต่แม่ไม่เคยเอาให้นางเอกเลย แอบเก็บไว้ รวมถึงจดหมายที่นางเอกเคยเขียนให้พระเอกด้วย พระเอกเลยนึกว่าเมียโกรธถึงไม่เคยเขียนจดหมายตอบกลับ พอเปิดมาเห็นของเลยเสียใจมากจนกระอักเลือด 

นางเอกเลยต้องมาฝังเข็มรักษาพิษไอเย็นให้พระเอกทุกวันและได้มีข้ออ้างไปพบพี่ แต่พี่ก็ระแวงสงสัยนางเอกอีกว่ามีจุดประสงค์ไม่ดีหรือได้รับคำสั่งจากใครมารึเปล่า บวกกับเรื่องที่นางเอกจัดการเรื่องคนวางยาพิษด้วยเลยยิ่งไม่ค่อยพอใจ จากตอนแรกที่รู้สึกดีก็กลายเป็นวางตัวห่างเหินเย็นชา นางเอกสัมผัสได้ก็น้อยใจน้ำตาร่วงทันที อยากให้พี่รู้ว่าตนคือเฉียวเจาใจจะขาดแต่ก็กลัวพี่จะไม่เชื่อ ...

แล้ววันหนึ่งพี่ชายก็ถูกฮ่องเต้เรียกตัวเข้าวังด้วยเรื่องผลการสืบสวนคดีที่จวนตระกูลเฉียวถูกไฟไหม้ พี่จึงใช้โอกาสนี้ถวายหลักฐานบางอย่าง แต่กลับโดนข้อหาใส่ความขุนนางผู้จงรักภักดีและถูกจับขังคุกซะอย่างนั้น เพื่อช่วยพี่ นางเอกเลยต้องไปข้องเกี่ยวกับกององครักษ์จินหลิน เพราะผู้บัญชาการองครักษ์จินหลินเป็นคนสนิทฮ่องเต้ เลยโชคดี? ได้รับโอสถทิพย์หรือยาอายุวัฒนะมากิน แล้วอียาเนี่ยจริงๆ มีพิษเด้อ แต่ไม่กินก็ไม่ได้เดี๋ยวฮ่องเต้ไม่พอใจ เวลากินก็ต้องกินต่อหน้าแล้วบรรยายความรู้สึกให้ฮ่องเต้ฟังอีก แบบกินก็ตายไม่กินก็ตายอะ นางเอกเลยบอกว่าจะทำยาถอนพิษให้แลกกับการให้ช่วยพี่ออกจากคุก กลายเป็นว่าผู้บัญชาการองครักษ์จินหลินก็ต้องมาคอยดูแลปกป้องความปลอดภัยของนางเอกไปด้วยอีกคน เพราะนางเป็นคนเดียวที่ทำยาแก้พิษได้ จะปล่อยให้เป็นไรไม่ได้เด็ดขาด เพราะต่อให้ได้สูตรยามาปรุงเองแต่เดี๋ยวอียานี้ก็มีการปรับสูตรใหม่อีกเรื่อยๆ ยาแก้ตัวเดิมก็จะใช้ไม่ได้ จึงต้องปกป้องนางเอกไว้ เพราะเดี๋ยวไม่มีคนปรับสูตรยาแก้พิษตัวใหม่ให้

ต่อมาก็มีเหตุการณ์ดินถล่มขณะที่นางเอกกำลังเดินทางกลับจากอาราม แต่องครักษ์ที่พระเอกให้คอยติดตามเก่งเลยพาหนีทัน แต่กลุ่มขบวนขององค์หญิงเก้าหลบไม่พ้น พอพระเอกรู้ข่าวก็ขนลูกน้องมาช่วยกันขุดเอาดินออก ใจคอไม่ดี กลัวนางเอกจะเป็นอะไร (ยังไม่รู้ว่านางเอกปลอดภัย) ระหว่างที่ขุดๆ ก็ได้ช่วยองค์หญิงเก้าออกมา องค์หญิงจึงเกิดประทับใจในตัวพระเอก เกิดรักแรกพบ แต่ยังไม่ได้บอกใคร พระเอกก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองได้เผลอสร้างหนี้ดอกท้อเอาไว้แล้วเด้อออ ..นี่กะจะให้นางเอกกลายเป็นศัตรูของผู้หญิงทั้งเมืองหลวงไปเลยชิมิ 55

พระเอกก็ขึ้นเขาไปตามหานางเอกจนพิษกำเริบและหมดสติ นางเอกเลยต้องฝ่าฝนไปหาสมุนไพรมาช่วยบรรเทา ต้องป้อนยา ถอดเสื้อผ้า เพื่อใช้ร่างกายเพิ่มความอบอุ่นให้คุณพี่เขา.. แต่พอตื่นมาก็นิ่งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนพระเอกก็จำไรไม่ได้ ต่อมาอารามที่นางเอกไปพักก็เกิดเรื่องมีคนถูกฆ่าตาย อดีตองค์หญิงใหญ่ที่ออกบวชก็หายตัวไป พระ-นางตกเป็นผู้ต้องสงสัย เรื่องราวเริ่มชักจะบานปลายโยงใยไปถึงเหตุการณ์ก่อกบฏเมื่อ 20 ปีก่อน...
หลังจบเรื่องนี้นางเอกกลับไปใช้ชีวิตชิวๆ ได้ไม่นานก็ถูกไทเฮาเรียกตัวเข้าวัง เพราะเรื่องยาลบรอยแผลที่ลูกสาวผู้บัญชาการองครักษ์จินหลินมาข่มขู่ขอไปรักษาใครก็ไม่รู้ ถามก็ไม่บอก นางเอกเคยเตือนแล้วว่าต้องได้เห็นหน้า เห็นอาการ และเห็นบาดแผลก่อนนะ ถึงจะรู้ว่าควรใช้ยาแบบไหน เดี๋ยวรักษาไม่ถูกโรคจะซวย แต่อีกฝ่ายไม่ฟัง ดึงดันจะเอาไป นางเอกเลยปล่อยเลยตามเลย...

พอไทเฮาเห็นว่านางเอกไม่มีหมอเทวดาคอยคุ้มหัวแล้วก็ใส่เต็มที่ ลูกสาวผู้บัญชาการได้ทีก็เอาคืนใส่ไฟหาว่านางเอกกลั่นแกล้งหลอกเอายาไม่ดีมาให้  คือตอนแรกนางไปขอให้พ่อช่วย แต่พ่อบอกว่าให้ลองไปหานางเอกดูสิ เพราะหมอเทวดาไม่อยู่แล้ว พ่อก็อยากให้ลูกผูกมิตรเป็นเพื่อนกับนางเอก แต่ลูกก็โวยวายไม่ยอม ตอนไปขอยาก็ไม่พูดดีๆ แต่ไปข่มขู่เขา แถมไม่บอกอาการให้ชัด พอมีอะไรปุ๊บก็โทษนางเอก ..นางเอกเลยขอดูอาการคนเจ็บ พอเห็นก็บอกได้เลยว่าเป็นอะไร สามารถรักษาได้ แต่ยาที่เอ็งเอาไปก่อนหน้าน่ะรักษาไม่ได้นะ(คนละโรคโว้ยยย) เพียงแต่นางรักษาได้แต่โรคนะ ส่วนรอยแผลรักษาไม่ได้เพราะไม่มีตัวยา ถ้าอยากหายก็ต้องให้นางเดินทางลงใต้ไปหาตัวยาเอง ...

ยิงทีเดียวได้นกสามตัว เพราะนางเอกกำลังจะหาเหตุผลเดินทางลงใต้พอดี เพื่อไปสืบเรื่องไฟไหม้ ไปตามหาหมอเทวดา และไปหาตัวยามารักษาบาดแผลที่หน้าให้พี่ชาย..เข้าทางพอดี จะได้มีข้ออ้างไปแล้ว พอพระเอกรู้ว่านางเอกจะไปก็คิดจะส่งคนไปติดตามคอยคุ้มกันแต่ตัวเองไม่ไปด้วย พี่ชายนางเอกเลยมาถามย้ำแล้วสนับสนุนให้ไป พระเอกเลยตกลง (เพราะในใจก็อยากไปอยู่แล้ว) ก่อนไปพี่ก็ให้ของบางอย่างกับพระเอก บอกว่าถ้าสับสนเรื่องนางเอกมากๆ เมื่อไรให้เปิดดู ...ส่วนผู้บัญชาการองครักษ์จินหลินก็ให้คนมาส่งป้ายคำสั่งให้นางเอก (ป้ายที่ใช้ออกคำสั่งควบคุมองครักษ์จินหลินได้) คือแตกตื่นกันไปหมด กลัวว่าเดี๋ยวนางเอกจะเป็นอะไรระหว่างเดินทาง เพื่อนพระเอกที่ชอบนางเอกก็ติดตามมาด้วยในฐานะองครักษ์ แม้นางเอกจะปฏิเสธไปแล้วแต่พี่ก็ยังสู้ไม่ถอย พยายามเลิกนิสัยมุทะลุบุ่มบ่าม เปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ตอนที่เห็นพระนางดูใกล้ชิดกันและนางเอกปฏิบัติกับพระเอกแตกต่างจากคนอื่น พี่ก็ไปถามพระเอกตรงๆ เลยนะว่าคิดอะไรกับนางเอกรึเปล่า คือถ้าคิดก็จะได้เตรียมตัวสู้ ไม่ได้ห้ามถ้าพระเอกจะชอบเหมือนกัน แต่พระเอกดันบอกว่าไม่ได้คิด! ..เหอะๆ แถมยังคิดว่าถ้าเพื่อนเราได้แต่งกับนางเอกก็คงดีนะ เพราะถ้าเพื่อนได้แต่งจะต้องดีกับนางเอกมากแน่ๆ ตัวเองจะได้วางใจ เพราะยังไงก็แต่งเองไม่ได้อยู่แล้ว...

แต่พอพระเอกได้รู้ความจริงว่านางเอกคือเฉียวเจาภรรยาตัวเองเท่านั้นแหละ โฮะๆๆ ... พี่ก็บุกเข้าไปจูบเขาถึงในห้องทันทีเลยจ้า ดีใจมากจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ จากนั้นก็หน้าหนาตามติดตามตื๊อเขาไม่ปล่อย นางเอกก็บอกแล้วว่าไม่คิดออกเรือน ไม่คิดแต่งงานกับพระเอกหรือใครทั้งนั้น ไม่ใช่เมียตัวเองแล้วเด้ออย่ามามือไวรุ่มร่ามหรือพูดจาแบบนี้อีก ขอให้หยุด แต่พระเอกทำม่ายล่ายยย (ไม่ทำ) พอรู้ว่าเมียยังอยู่ก็ดีใจเจียนคลั่ง โลกเป็นสีชมพูประหนึ่งหนุ่มน้อยที่เพิ่งเคยมีความรัก ให้ตายก็ไม่มีวันปล่อยมือ ยิ่งห้ามยิ่งทำ รุกหนักมาก เผลอเมื่อไรเดี๋ยวกอดเดี๋ยวจูบ แล้วก็ได้ซัดกับเพื่อนไปยกนึง เพราะพระเอกเคยบอกว่าไม่คิดอะไรแล้วไฉนตอนนี้มาทำแบบนี้ แต่พระเอกก็บอกไม่ได้อีกว่าตอนนั้นไม่รู้ว่านั่นเมียตัวเองนิ่ เลยยกให้ไม่ได้จริงๆ สุดท้ายเพื่อนเลยยอมถอยเพราะแน่ใจแล้วว่านางเอกไม่ได้คิดอะไรกับตนจริงๆ ...ลูกผู้ชายมากพี่ฉือ (นึกว่าจะแตกหักเข้าหน้ากันไม่ติดซะแล้ว) เพื่อนแท้จริงๆ ถอยคือถอยไม่เซ้าซี้อีกเลย แล้วก็กลับมาเป็นเพื่อนรักกันเหมือนเดิม

พอพระเอกรู้ตัวตนนางเอกทำอะไรก็ราบรื่นสะดวกมากขึ้น ไม่ต้องหาเรื่องมาปิดบังอีก พระเอกก็เหมือนสุนัขตัวโตๆ ที่แกว่งหางคอยเดินตามติดเจ้าของ ปากว่ามือถึง หยอดได้ตลอดเวลา จากคุณหนูหลีกลายเป็นเจาเจา เจาเจาของข้า เจาเจาอย่างงู้น เจาเจาอย่างงี้ ส่วนอีเว้นท์เรื่องวุ่นวายต่างๆ ก็ยังประดังเข้ามาเหมือนเดิมไม่จบไม่สิ้น ตอนอยู่เมืองหลวงว่าสนุกแล้ว ตอนออกมายิ่งมันส์ นางเอกไปตามหานักชันสูตรมือหนึ่งเพื่อมาชันสูตรพลิกศพคนในตระกูล พระเอกก็ใช้ข้ออ้างว่าจะไปเคารพศพพ่อตาเพื่อติดตามมาด้วย
ยิ่งสืบก็ยิ่งอันตราย พันพันกับผู้คนมากมายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ใครกันที่กล้าถึงขนาดสังหารครอบครัวของปราชญ์ผู้เลื่องชื่อได้ ปริศนาอันตรายรอบด้านชวนให้ติดตามอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้คือใคร ...

 

📍หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม 10 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V13DR1Txy

หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 1-3 (10 เล่มจบ)

หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม เล่ม 1-3 (10 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : ตงเทียนเตอะหลิ่วเยี่ย
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เฉียวเจา บุตรสาวคนโตตระกูลเฉียว หลานสาวของ เฉียวจัว จอมปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแคว้น แต่งงานออกเรือนไปกับ เซ่าหมิงยวน บุตรชายคนรองของจิ้งอันโหว ที่เข้าสู่สนามรบแทนบิดาตั้งแต่อายุสิบสี่ จนกลายเป็นแม่ทัพเป่ยเจิงที่สร้างชื่อในดินแดนเหนือ
ในคืนวันแต่งงานสามีของนางเอกถูกเรียกตัวไปทำศึกอย่างเร่งด่วน จึงไม่ทันได้เข้าห้องหอกับภรรยา กระทั่งหน้าตาอีกฝ่ายเป็นอย่างไรก็ยังไม่รู้...สองปีผ่านไปทั้งสองคนก็ได้พบหน้ากันอีกครั้งที่กำแพงเมืองชายแดนเหนือ ในสถานการณ์ที่นางเอกถูกชาวต๋าจื่อจับเป็นตัวประกันเพื่อใช้ข่มขู่ต่อรอง และเพียงชั่วพริบตานางก็ถูกสามีที่ไม่เคยพบหน้าปลิดชีพด้วยธนูเพียงดอกเดียวจนสิ้นใจตาย ....พอตายวิญญาณก็มาอยู่ในร่างของ หลีเจา คุณหนูสามตระกูลหลีวัยสิบสาม ซึ่งมีบิดาเป็นอาลักษณ์เล็กๆ อยู่ในเมืองหลวง เจ้าของร่างเดิมเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ นิสัยหยิ่งผยอง ชอบทะเลาะเบาะแว้งกับพี่น้อง ทั้งยังดูถูกมารดาที่มีฐานะชาติกำเนิดต่ำต้อย นางไม่เป็นที่ชื่นชอบของใครๆ กระทั่งวันหนึ่งก็หลงกลอุบายของผู้อื่นจนถูกพ่อค้าทาสหลอกจับตัวไป...

นางเอกเข้ามาอยู่ร่างนี้ในตอนที่เจ้าของร่างเก่าถูกจับตัวไปพอดี เลยใช้ไหวพริบหนีไปขอความช่วยเหลือจากกลุ่มคุณชายสูงศักดิ์ที่บังเอิญผ่านมา พอพ้นภัยและรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะเดินทางไปเมืองจยาเฟิง (บ้านตระกูลเฉียวของนางเอกตั้งอยู่ที่นั่น) นางเอกจึงขอติดตามไปด้วย เพราะอยากกลับไปสืบข่าวคราวของคนในครอบครัวว่าเป็นอย่างไร และด้วยความสามารถบวกกับปฏิภาณไหวพริบความรอบรู้ของนาง จึงทำให้เหล่าคุณชายที่ร่วมเดินทางไปด้วยกันเกิดความรู้สึกชื่นชมประทับใจจนกลายเป็นมิตรภาพดีๆ ...
แต่เมื่อเดินทางไปถึงจุดหมาย ทุกคนกลับได้รับข่าวร้ายเรื่องที่จวนตระกูลเฉียวถูกไฟไหม้ คนในตระกูลเกือบทั้งหมดต้องตายตกอยู่ในกองเพลิง มีเพียงคุณชายเฉียวหรือพี่ชายของนางเอกกับน้องสาวต่างแม่เท่านั้นที่หนีรอดออกมาได้ ทว่าพี่ชายก็ต้องเสียโฉม ไม่อาจสอบรับราชการและเป็นขุนนางได้อีกชั่วชีวิต

จากนั้นนางเอกก็ติดตามกลุ่มคุณชายกลับเมืองหลวงเพื่อไปตามหาพี่ชายและกลับบ้านเดิมของร่างนี้ ทว่าระหว่างทางนางเอกเกิดไม่สบายจึงได้หมอเทวดาช่วยรักษา ท่านหมอเทวดารู้สึกถูกชะตากับนางเอกจึงขอรับนางเป็นหลานสาวบุญธรรมและพาไปส่งที่บ้านด้วยตัวเอง...นางเอกปรับตัวเข้ากับครอบครัวใหม่ได้ดี พบว่าคนในครอบครัวนี้ (เว้นพี่สาวคนละแม่) แม้จะมีศักดิ์ฐานะไม่สูง ไม่ได้ร่ำรวยหรือมีชื่อเสียง แต่ก็มีความซื่อสัตย์ยึดมั่นในคุณธรรม ย่าก็รักปรารถนาดีต่อบุตรหลาน ส่วนแม่เจ้าของร่างก็รักลูกสาวโคตรๆ ถึงเจ้าของร่างเก่าจะดูถูกไม่ชอบมารดาตัวเองเพราะมีฐานะชาติกำเนิดไม่สูง แต่นางเอกกลับชอบมาก เพราะชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยได้รับความรักความเอาใจใส่จากแม่แบบนี้มาก่อนเลย 

พอกลับเมืองหลวงนางเอกก็พยายามหาช่องทางเพื่อไปพบพี่ชาย แต่เพราะชื่อเสียงเสียหายก็เลยถูกห้ามออกจากจวน นางเอกเลยต้องแสดงทักษะคัดลายมือในงานวันเกิดพระพุทธองค์ เพื่อให้เข้าตาอดีตองค์หญิงใหญ่แล้วถูกคัดเลือก เพราะอยากได้ข้องอ้างในการเข้า-ออกจวน แต่ตอนที่ประกาศผลกลับถูกคนตระกูลหลีฝั่งตะวันออก (ตระกูลหลีมีสองฝั่งคือตะวันออกกับตะวันตก บ้านนางเอกอยู่ฝั่งตะวันตก) ขโมยผลงานว่าเป็นของหลานบ้านตัวเอง พอถูกจับได้ฮูหยินผู้เฒ่าฝั่งนั้นก็โยนขี้ไปให้หลานสาวตัวเองทันที หลานเลยถูกคนหัวเราะเยาะอับอายจนไม่สามารถเข้าวงสังคมคุณหนูชนชั้นสูงได้อีก ลูกสะใภ้ก็แค้นใจที่แม่สามีทำลายชีวิตลูกสาว ส่วนย่านางเอกพอเห็นแบบนั้นก็เลิกไว้หน้าและไม่เกรงใจอิบ้านฝั่งนั้นอีกต่อไป...

หลังจากนั้นนางเอกก็ได้เข้าร่วมชุมนุมฟู่ซานของกลุ่มคุณหนูชนชั้นสูง...ในวันแรกที่ไปงานชุมนุมนางเอกเจอรับน้องในฐานะสมาชิกใหม่ ถูกบุตรสาวผู้บัญชาการกององครักษ์จินหลินจัดทดสอบให้เป็นเป้ายิงธนูจนได้รับบาดเจ็บ พอที่บ้านรู้ก็โกรธไม่พอใจ พากันยกขบวนไปทวงความเป็นธรรมให้นางเอกคืน แล้วองครักษ์จินหลินเนี่ยเป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงกับฮ่องเต้ ผู้บัญชาการก็เป็นคนสนิทของฮ่องเต้ คนส่วนใหญ่เลยกลัวไม่กล้ายุ่ง  แต่บ้านนางเอกคือไม่สนจ้า ถึงบ้านเราจะไม่มีตำแหน่งใหญ่โตแต่จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะเฟ้ย ตายเป็นตาย! ยกคนไปปักหลักประท้วงกันทั้งบ้าน ....ตลกตอนพี่สาวคนละแม่พยายามจะห้ามปรามแต่ห้ามไม่อยู่ เลยวิ่งไปบอกอาสะใภ้รองให้มาช่วย แต่พออาสะใภ้รองรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับนางเอกก็เฉย เพราะรู้ว่าถ้าใครมาหาเรื่องนางเอกเดี๋ยวก็ซวยเอง  ตั้งแต่นางเอกมาอยู่ร่างนี้ อาสะใภ้รองคือไหวตัวเร็วมาก เลิกหาเรื่อง เลิกพูดจาเหน็บแนม ไปบอกลูกๆ ตัวเองให้ทำตามด้วย เวลาทำอะไรก็ให้เอานางเอกเป็นตัวอย่าง ห้ามอยู่ฝั่งตรงข้าม ให้อยู่ฝ่ายเดียวกับนางเอกเท่านั้น 55...

อีเว้นท์เยอะ นางเอกงานเข้าบ่อย เริ่มตั้งแต่พี่สาวคนละแม่ (ลูกเมียคนแรกของพ่อ) ที่ชอบแอ๊บทำเป็นคนดีใสซื่อเรียบร้อย ทว่าในใจกลับมีแผนการสกปรกมากมาย แต่ด้วยภาพลักษณ์ภายนอกบวกกับที่กำพร้าแม่จึงเรียกคะแนนสงสารจากคนอื่นได้เยอะ เวลามีเรื่องคนเลยมักเชื่อนางมากกว่า ตอนนางเอกถูกคนแกล้งใส่ร้าย นางก็กลับขาวเป็นดำพูดเข้าข้างคนผิด แถมในตอนที่นางเอกไปวัดแล้วกลับมาช้าเพราะระหว่างทางเกิดเรื่อง พอจับจุดได้นิดๆ หน่อยๆ นางก็ให้คนไปปล่อยข่าวลือทำลายชื่อเสียงนางเอกทันที แต่ทุกคนก็ยังให้อภัยนางเรื่อยมา ทว่านางก็ยังหาเรื่องนางเอกไม่เลิก จนสุดท้ายก็ก่อเรื่องใหญ่และแพ้ภัยตัวเอง .....

ส่วนพระเอกหรือสามีเก่า นางเอกก็ไม่ได้โกรธหรือแค้นอะไรนะ เข้าใจสถานการณ์ในตอนนั้น เพียงแต่เคืองนิดหน่อยที่พระเอกไม่ให้โอกาสได้พูดอะไรเท่ๆ บ้างเลย (ไม่ถึง 5 วิยิงธนูใส่และ) พอได้เจอกันใหม่อีกครั้งตอนพระเอกนำขบวนทหารกลับเข้าเมือง ด้วยความหมั่นไส้นางเอกเลยขอเขวี้ยงต้นกระบองเพชรใส่สักหน่อย 55 (แต่พระเอกก็รับได้จ้ะ) คิดว่าต่อแต่นี้จะเป็นคนแปลกหน้าไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกันอีก แต่สุดท้ายคนคำนวณไม่สู้ฟ้าลิขิต เพราะต่อมาก็มีเรื่องที่ทำให้ทั้งสองคนต้องมาพัวพันและช่วยเหลือกันจนได้..เหอๆ

ทว่าพอได้ใกล้ชิด ก็ทำให้นางเอกได้รู้จักกับอดีตสามีมากยิ่งขึ้น ได้รู้ความจริงหลายๆ อย่างที่ไม่เคยรับรู้ในตอนที่เป็นภรรยา...คือชอบนิสัยนางเอกเรื่องนี้มากอะ เป็นคนใจกว้างมีเหตุผล เก่ง ฉลาด ไหวพริบดี สุขุมเยือกเย็นแต่ไม่เย็นชา ไม่เหยียบย่ำซ้ำเติมใคร ไม่เคยทะนงว่าตนฉลาดหรือเจ๋งกว่าคนอื่นเลย เวลาที่สู้หรือโต้กลับใครก็ไม่เคยวางท่าโอหังหยิ่งผยอง แต่ก็ไม่ได้ทำตัวต่ำต้อยปล่อยให้ใครดูถูกได้...อย่างเช่นกับพี่สาวของร่างนี้ นางเอกก็ยังให้โอกาสซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในตอนสุดท้ายที่ร้ายแรงมากๆ ก็ยังช่วยกลบเกลื่อนคนภายนอกแล้วมาสะสางกันเองภายในครอบครัว แต่พี่สาวกลับไม่สำนึก นางเอกถึงต้องตัดสินใจจัดการขั้นเด็ดขาด พอพี่สาวบีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสารทีนี้ก็ไม่มีใครเห็นใจ เพราะทุกคนเอือมระอากันหมดแล้ว

ส่วนพระเอกก็รู้สึกผิดมาตลอดที่ต้องสังหารภรรยา กลายเป็นปมในใจที่ไม่อาจก้าวผ่าน เพราะตั้งแต่แต่งเขามาก็ไม่เคยได้อยู่บ้าน ไม่เคยได้ดูแลรักทะนุถนอมเมียเลย พอได้เจอหน้ากันก็กลับเป็นการทำให้อีกฝ่ายต้องจบชีวิตลง พระเอกเลยตั้งใจว่าจะไม่แต่งงานใหม่อีก แต่พอได้ใกล้ชิดนางเอกพี่ก็ดันเกิดใจเต้น รู้สึกว่านางฉลาดรอบรู้เก่งเกินวัย ไม่เหมือนเด็กอายุ 13 แต่เหมือนผู้ใหญ่หรือสตรีที่โตแล้วมากกว่า หากบอกไม่สนใจเลยก็คงโกหก แต่ถึงจะใจเต้นแอบหวั่นไหวยังไงพระเอกก็ยับยั้งชั่งใจเสมอ  ต่อให้ดีแค่ไหนก็ไม่คิดผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง แถมนี่ยังเป็นสตรีที่เพื่อนสนิทชอบด้วย พระเอกจึงได้แต่ยิ้มยินดีที่เพื่อนรักมีสตรีที่ชอบแล้ว ได้แต่มองดูเพื่อนตามจีบเขาด้วยความรู้สึกแปลบๆ (ยังไม่รู้ว่านั่นเมียตัวเอง 55)

นางเอกเสน่ห์แรงมาก แต่ก็สมควรให้คนชื่นชอบจริงๆ ในเรื่องจึงมีเรือหลายลำให้เลือกลง แต่ที่เด่นและกร้าวใจเราที่สุดก็คงเป็นเรือคุณชายฉือนี่แหละ พ่อคนปากแข็ง ปากร้าย ปากไม่ตรงกับใจ แต่รักจริงหวังแต่งแถมยังขี้หวงมาก ปากบอกไม่ชอบไม่ห่วงแต่ขานี่ก้าวออกไปแล้ว มีปมในใจเรื่องผู้หญิงกับเรื่องครอบครัว นิสัยเลยขึ้นๆ ลงๆ ไปหน่อย แต่พอสารภาพรักแล้วก็รุกหนักมาก แม้จะถูกนางเอกปฏิเสธกลับไปตรงๆ แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เข้าทางลูกไม่ได้ก็ไปทางพ่อแทน (แอบสงสารเหมือนกันนะเนี่ย)  ... อะ! สู้ต่อไปนะคุณชายฉือ (ถึงแม้ว่าจะแห้วแน่นอนก็ตามเถอะ) ...

เห็นเล่มหนาๆ แต่อ่านจริงไปไวมาก สำนวนแปลดี เนื้อเรื่องสนุก 
จะบอกว่าแค่สามเล่มแรกก็เจ้มเจ้นแล้วนะ ทั้งเรื่องในบ้านนอกบ้าน ศึกสงครามการเมือง มีปมปริศนาเยอะแยะมากมายให้ติดตาม ไม่ว่าจะเรื่องไฟไหม้ที่จวนตระกูลเฉียว เบื้องหลังที่ทำให้นางเอกถูกชาวต๋าจื่อจับตัวไป และเรื่องมือมืดที่วางยาพิษพี่ชายนางเอก รวมถึงเรื่องแม่พระเอกว่าตกลงใช่แม่แท้ๆ หรือเปล่า ทำไมถึงได้ดูโกรธเกลียดอะไรพระเอกขนาดนั้น นี่ก็น่าสงสัยไม่แพ้กัน ออกไม่เยอะแต่ออกมาทีก็อาจทำให้คนประสาทแดกได้ ยังมีเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน(แก๊ง F4) แล้วไหนจะองครักษ์คนใกล้ชิดของพระเอกและหลายๆ คนในเรื่องอีก มีสีสันน่าติดตามไปหมด อ่านๆ ไปบางทีก็หลุดขำ เกลี่ยบทได้ดี ยิงมุกได้ถูกจังหวะ ช่วยผ่อนคลายในช่วงที่เหตุการณ์กำลังเครียดๆ ได้พอดีเลย อ่านแล้วต้องเผลอหลุดยิ้มกันบ้างล่ะนะ 

 

📍หวนคืนอีกครา สู่ห้วงเวลาแสนงาม 10 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V13DR1Txy

รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ

รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ลั่วอวี่ชิวหาน (落雨秋寒)
ผู้แปล :  YS
ภาพปก : 容境 (roy.J) 
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เซี่ยอี้ซิน เป็นบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลเซี่ย หนึ่งในสิบตระกูลชนขั้นสูง มีนิสัยเอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน หูเบา เชื่อทุกคนยกเว้นคนที่หวังดีต่อตัวเองจริงๆ
ชาติก่อนได้ปั๋วไม่ดีครอบครัวเตือนแล้วไม่ฟัง พอแต่งงานไปถึงได้รู้ว่าในใจปั๋วมีสตรีอื่นอยู่ก่อนแล้ว แถมปั๋วกับคนผู้นั้นยังร่วมมือกันเพื่อทำลายตระกูลนางจนล่มสลายไม่เหลือแม้แต่ผู้สืบสกุล กระทั่งเลือดเนื้อเชื้อไขของเขากับนางก็ยังไม่ละเว้น เชื่อฟังและเทิดทูนสตรีผู้นั้นมาก บอกขวาไปขวาบอกซ้ายไปซ้าย สั่งอะไรมาไม่เคยขัด นางเอกแพ้ราบคาบและสุดท้ายก็ต้องตายอย่างอนาถด้วยความคับแค้นใจ ...พอตายวิญญาณก็ย้อนกลับมาอยู่ในร่างเดิมเมื่อตอนอายุ 14 กลับมาคราวนี้นางเอกจึงเปลี่ยนกลายเป็นคนใจเย็น เลิกนิสัยเดิมๆ ที่เคยเอาแต่ใจ หันกลับมาให้ความสำคัญกับคนในครอบครัว มุ่งมั่นเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตนและคนในตระกูลเพื่อไม่ให้ต้องมีจุดจบหรือซ้ำรอยเดิมเหมือนในชาติที่แล้วอีก

พล็อตไม่แปลกใหม่เท่าไรแต่ที่น่าสนใจคือ ฝั่งที่เป็นอริกับนางเอกมีคนหนึ่งทะลุมิติมาจากยุคปัจจุบัน ...ความจริงสงสัยมาตั้งแต่เล่มแรกตอนเสนอเรื่องการประมูลกับวิธีผายปอดช่วยคนจมน้ำของนางเอกแล้ว และก็ใช่จริงๆ จากที่เคยอ่านมาส่วนใหญ่คนที่ทะลุมิติมานี่ต้องได้เป็นนางเอกนะ 55 แต่เรื่องนี้เป็นตัวร้ายจ้า...แผนการล้ำลึกโหดมาก เริ่มตั้งแต่ทำให้ตระกูลนางเอกเสียชื่อเสียง วางแผนลอบสังหารน้องชายนางเอก ลอบสังหารทายาทผู้สืบทอดตระกูลชนชั้นสูงและอีกมากมายบลาๆ  แต่นางเอกเคยมีบทเรียนมาแล้วเลยไหวตัวทัน ไม่ได้พลาดซ้ำอีก กลับกลายเป็นการทำให้ฝั่งนางร้ายหาผลประโยชน์จากแผนที่วางเอาไว้ได้ไม่เต็มที่ จากเดิมที่ควรจะกอบโกยได้เต็มร้อย ชาตินี้ก็อาจจะเหลือแค่ครึ่งหรือไม่ได้อะไรเลย ทำให้ตระกูลฝั่งนางร้ายฟื้นตัวได้ช้า หลายๆ แผนการเริ่มผิดพลาดหรือได้ผลประโยชน์ไม่คุ้มเท่ากับที่ลงไป เพราะเจอนางเอกขัดขวางหรือไม่ก็ซ้อนแผนคืน
อย่างในชาติก่อนที่ได้แต่งกับพระเอก มาชาตินี้ก็ชวดต้องไปแต่งกับอีกคน แถมยังถูกลดขั้นจากชายาเอกไปเป็นชายารองอีกต่างหาก....

แต่นางร้ายก็ฉลาด+วางแผนเก่งจริง มีความทะเยอทะยานสูง เพราะทะนงว่าตนมาจากโลกอนาคตยุคปัจจุบัน คิดว่าฉันฉลาดกว่าใครเลยไม่ค่อยเห็นใครอยู่ในสายตา ตอนแรกที่พลาดก็เพราะประมาทไม่เห็นนางเอกอยู่ในสายตานี่แหละ
ส่วนฮ่องเต้ก็รู้ว่านางร้ายมีความคิดแปลกใหม่ไม่ธรรมดา เลยคิดจะจับคู่ให้นางแต่งกับเชื้อพระวงศ์(เท่านั้น) เพราะไม่อยากให้ความรู้นี้หลุดไปอยู่ที่อื่น คือนางเก่งและมีแนวคิดดีนะ
(ก็ที่เอามาจากยุคปัจจุบันนั่นแหละ) แต่เสียดายที่ทะเยอทะยานหลงตัวเองมากไปและไม่สนใจชีวิตคนเลย จะเอาความรู้นั้นๆ ออกมาใช้ก็ต่อเมื่อตนได้รับผลประโยชน์สูงสุดเท่านั้น
เพื่อเป้าหมายคนจะตายมากน้อยแค่ไหนก็ไม่สน ชาตินี้ (ความรู้บางเรื่อง) เลยเจอนางเอกตัดหน้าหยิบเอาออกมาใช้ก่อนซะ 55 

ความจริงนางร้ายก็อยากแต่งกับพระเอกเพราะเป็นไทป์ที่ตนชอบ อุตส่าห์สร้างเรื่องปล่อยข่าวลือตั้งมากมายแต่สุดท้ายนางเอกดันได้แต่งกับพระเอกจ้อย 55
แต่ชาตินี้พระเอกเขารักนางเอกไง รักที่มาจากใจจริงๆ แบบถ้าจะแต่งก็ต้องแต่งกับคนนี้เท่านั้น เพราะทัชใจตั้งแต่ตอนที่นางเอกเอาตัวมารับดาบแทน แต่ตอนนั้นนางเอกไม่ได้คิดอะไรยังไม่ได้ชอบเลย ทีนี้พอฮ่องเต้รู้ว่าลูกชอบใครก็อยากช่วยให้สมหวัง แต่ตอนแรกพระเอกไม่เอา เพราะรู้ว่าตนอายุไม่ยืน ไม่อยากทำให้นางเอกเสียใจและกลายเป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาว ไม่เหมือนชาติก่อนที่แต่งกับใครก็ได้ ไม่ได้แต่งเพราะความรักถึงได้แต่งกับนางร้าย นางร้ายก็หวังดึงพระเอกมาเป็นพวก เนื่องจากพระเอกคือลูกคนโปรดของฮ่องเต้ ถ้าได้พระเอกมาโอกาสในการแย่งชิงบัลลังก์ก็จะสูงขึ้น (นางก็ชอบพระเอกนะ แต่ไม่ได้ชอบมากเท่ากับอำนาจ) ชาตินี้พระเอกเลยได้แต่งกับคนที่ตนรัก จึงพยายามหาทางรักษาตัวเพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะกลัวว่าถ้าตนไม่อยู่แล้วเดี๋ยวเมียจะถูกรังแกและไม่มีคนคอยปกป้อง
คู่นี้พอแต่งกันแล้วก็มีแต่คนอิจฉาเพราะพระเอกอ่อนโยน รักเดียวใจเดียวไม่มีอนุ นางเอกอยากทำอะไรก็สนับสนุนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ เสมอ...

พวกเส้นเหตุการณ์หลักๆ อะไรที่ควรจะเกิดก็ยังคงเดิม แต่เพราะชาตินี้ตระกูลนางเอกสมัครสมานสามัคคีไม่ปล่อยให้ใครเชือดได้ง่ายๆ อีก ดังนั้นแผนการร้ายของอีกฝั่งจึงต้องปรับเปลี่ยนไปบ้าง อย่างเรื่องแผ่นดินไหวเมื่อชาติก่อนที่ทำให้คนในตระกูลนางเอกต้องตายเกือบหมด พอมาชาตินี้นางเอกเลยรีบให้ทุกคนย้ายออกมาตั้งรกรากที่เมืองหลวง ไม่ให้อยู่ที่เดิมแล้ว ฝั่งนางร้ายเลยต้องสร้างเรื่องใหม่ โดยให้นักพรตมาทำนายว่าที่แผ่นดินไหวจะเกิดเป็นเพราะถูกคนในตระกูลนางเอกแย่งปราณมังกรไป ต้องนำบุรุษตระกูลเซี่ยร้อยกว่าคนไปทำพิธีจึงจะสยบเหตุการณ์นี้ได้ พร้อมทั้งใส่ร้ายนางเอกไปด้วยว่าเป็นดาวมารต้องถูกกำจัด...ไม่รู้แค้นฝังหุ่นอะไรนักหนา คือไม่ได้กะฆ่าแค่บ้านนางเอกที่อยู่ในเมืองหลวง แต่จะกำจัดทั้งตระกูลให้สิ้นเลยอะ (แค้นฝังหุ่นโคตรๆ) ทั้งให้คนวางยาทำให้ชีพจรนางเอกคล้ายคนตั้งครรภ์ แล้วก็วางแผนใส่ร้ายปู่นางเอก ทั้งๆ ที่เพิ่งขอดื่มสุราเพื่อละวางความแค้นของสองตระกูลลง แต่ลับหลังยังไม่ทันไรก็ลอบเล่นงานเขาอีกแล้ว...เหอๆ (อิคนบ้านนี้มันช่าง...)

ส่วนตัวอ่านแล้วก็ไม่ได้ว้าวมากแต่อ่านได้เพลินๆ อยู่ สนุกอยู่นะ แต่อาจเป็นเพราะมีพล็อตแนวนี้ออกมาเยอะ เราเลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยแปลกใหม่เท่าไรแล้วอะ เพราะพอหลังจากที่นางเอกได้ย้อนกลับมา แผนการของนางร้ายก็เริ่มรวน บ้งแล้วบ้งอีก พยายามปรับเปลี่ยนเอาคืนอย่างไรสุดท้ายก็พ่ายแพ้กลับไปเหมือนเดิม ส่วนตัวนางเอกก็ไม่ได้มีผู้มารุมรักเต็มไปหมดหรือซูเวอร์ แต่ก็ถือว่าซูพอประมาณแหละนะ เพราะพอย้อนกลับมานางก็ไม่เคยตกหลุมพรางแผนของนางร้ายอีกเลย 55  ..ส่วนปั๋วเก่าก็รักชื่นชมนางร้ายไม่แปรเปลี่ยน ต่อให้ไม่สมหวังก็ยังรักเทิดทูน แต่พอไม่ได้แต่งกับนางเอกก็ขาดคนหนุนคนหาเงิน ชีวิตดิ่งไม่รุ่งเรืองเหมือนชาติก่อน ส่วนนางร้ายก็รู้นะว่าปั๋วเก่านางเอกชอบตัวเอง ก็เลยแสร้งทำดีด้วยเพื่อเก็บเอาไว้ใช้งาน แต่บทปั๋วเก่าในชาตินี้จืดจางมากแทบไม่มีอะไรเลย แถมดันมาจำเรื่องในชาติก่อนได้ตอนใกล้จะจบก็เลยพลิกอะไรไม่ได้แล้ว (เพราะมันจะจบแล้วไง 55)

ป.ล.เรื่องนี้ไม่มีพระรองนะ ไม่มีเรือหลายลำให้เลือก มีแค่พระเอกคนเดียว เพราะผู้ส่วนมากไปหลงนางร้ายกันหมด 55

ป.ล. ส่วนตัวรู้สึกว่าการแปลยังไม่ค่อยลื่น พวกคำเชื่อม บทพูดบางประโยคก็ยังไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ แล้วก็มีคำผิดอยู่บ้างนิดหน่อยประมาณ 2 จุด ...แต่ยังไงก็สู้ๆ นะคะ ^^

📍รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/qbc9lPEiQ

ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ

 

ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : สือซื่อเชวี่ย (十四阙)
ผู้แปล : อาจือ
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องที่สามของเซ็ต เป็นเรื่องของแคว้นเฉิงที่เกิดการแย่งชิงบัลลังก์เปลี่ยนเจ้าแคว้นกันไปในเล่มมัจฉาพรางประกาย และทำให้ อี๋เฟย องค์ชายสามของแคว้นต้องหนีตายปิดบังฐานะไปอยู่ที่แคว้นปี้ด้วยตัวตนอื่น แต่นอกจากเรื่องการชิงบัลลังก์ก็ยังมีเรื่องสำนักหรูอี้ สำนักลึกลับที่ถูกกล่าวถึงและเป็นตัวแปรสำคัญที่อยู่เบื้องหลังหลายๆ เหตุการณ์มาตั้งแต่เรื่องแรกของเซ็ต ซึ่งในเล่มนี้จะเฉลยที่มาที่ไป ความเป็นมา ผู้ที่เกี่ยวข้องและผู้ที่ต้องมาข้องเกี่ยว รวมถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังสำนักนี้ออกมาจนหมด ว่าสำนักนี้มาจากไหน เกิดขึ้นได้ยังไง ใครเป็นคนก่อตั้ง และก่อตั้งขึ้นเพื่ออะไร...

เฟิงเสียวหย่า สหายสนิทของจางหวาหรือฮ่องเต้แคว้นเยียน คุณชายผู้หล่อเหลา วิชายุทธ์ล้ำเลิศ แต่กลับมีร่างกายอ่อนแอ ไปไหนมาไหนก็ต้องนั่งเสลี่ยงให้คนคอยแบกตลอดเวลา...
ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็กเพราะถูกพิษตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ความจริงควรจะมีอายุไม่ยืน แต่กลับรอดมาได้เพราะมีบิดาที่ดีเลิศคอยออกตามหาผู้มีกำลังภายในสูงมารักษาให้ แถมยังมีคู่หมั้นตัวน้อยไปอธิษฐานขอพรเพื่อให้ตนเองหายป่วย ทว่าคู่หมั้นตัวน้อยกลับหายไปในวันที่ไปอธิษฐานขอพร จึงกลายเป็นความเสียใจของเขาไปทั้งชีวิต ...

ชิวเจียง อนุคนที่สิบเอ็ดของเฟิงเสียวหย่า เคยเป็นอนุที่ได้รับความโปรดปรานแต่จู่ๆ กลับสูญเสียความทรงจำและถูกกักขังไว้บนภูเขา พอหนีออกมาได้นางก็ไปทำงานเป็นสาวใช้อยู่ที่จวนอัครเสนาบดีของแคว้นปี้หรือเซวียไฉ่ (คืออยากจะบอกว่าในเรื่องนี้จะมีตัวละครจากเล่มก่อนๆ ออกมามีบทบาทกันเยอะมาก เกือบครบเลยก็ว่าได้) ...และได้เจอกับองค์ชายสามของแคว้นเฉิงที่กำลังหลบซ่อนปกปิดตัวตนอยู่ แล้วต่อมาก็มีเหตุให้ทั้งสองคนต้องออกเดินทางไปด้วยกัน
คนหนึ่งเดินทางเพื่อไปแย่งชิงบัลลังก์ ส่วนอีกคนก็เพื่อสืบหาตัวตนและตามหาความทรงจำที่แท้จริงของตัวเองกลับคืนมา ....

 

สปอยล์ !!!!!

.

สำนักหรูอี้ก็คือ สำนักหรือองค์กรที่ทำเรื่องชั่วช้าและก่อกรรมทำเข็ญเอาไว้มากมาย
โดยการลักพาตัวเด็กมาคัดและฝึกฝนด้วยวิธีการต่างๆ นานาอย่างโหดร้ายจนสูญเสียความทรงจำ เพื่อเป็นสายลับ เป็นนักฆ่า หรือแล้วแต่ความสามารถ แต่คือมีทุกอาชีพ ส่งเด็กที่ผ่านการฝึกมาแล้วเรียบร้อยแทรกซึมเข้าไปทุกที่ ทุกแคว้น ทุกตระกูลที่อยากสืบความลับ ....
ซึ่งในเล่มก่อนหน้าก็จะมีการกล่าวถึงสำนักนี้อยู่ทุกแคว้น จนเราสงสัยว่าสำนักนี้มันคืออะไร ทำไมเก่งเทพจังฟะ ไปที่ไหนก็เจอแต่คนของสำนักนี้แฝงตัวเข้ามา อ่านๆ ไปก็ระแวงเพราะไม่รู้ว่าสุดท้ายจะโดนหลอกแล้วเฉลยว่าเป็นคนของสำนักนี้อีกหรือเปล่า ไว้ใจใครไม่ได้เลย

ทั้งสามเรื่องอ่านแยกได้ เนื้อหาจบสมบูรณ์ในตัวเองอยู่แล้ว เพียงแต่จะมีบางเรื่องบางเหตุการณ์ที่อาจมีช่วงเวลาคาบเกี่ยวกัน แต่ส่วนตัวคิดว่าถ้าใครอยากรู้เบื้องหลังต้นสายปลายเหตุในหลายๆ เหตุการณ์ (ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกันอยู่) ที่เกิดขึ้นในเรื่อง ก็ควรจะอ่านให้ครบทั้งสี่เรื่องนะ จะทำให้เข้าใจตัวละครและที่มาที่ไปต่างๆ มากยิ่งขึ้น เพราะรายละเอียดบางอย่างที่ไม่ได้เฉลยในเล่มก่อนหน้า บางทีก็อาจจะมาเฉลยบอกกันในเล่มต่อไปอย่างเช่นในเล่มนี้ ก็มีเรื่องของสำนักหรูอี้ เรื่องคำฝากฝังของจีอิง คู่หมั้นที่หายไปของเฟิงเสียวหย่า การตายของอดีตอัครเสนาบดีแคว้นเยียน หรือตัวการที่อยู่เบื้องหลังการชิงบัลลังก์ในแต่ละแคว้น รวมถึงความลับความดำมืดของสกุลจี ก็จะมาเฉลยและขยายความกันในเล่มนี้แหละ ...

ซึ่งทุกเรื่องที่พูดถึงจะมีจุดเชื่อมโยงและเกี่ยวข้องกันหมดเลย เป็นเล่มที่เหมือนปมทุกอย่างมันมากระจุกและกระจ่างในเล่มนี้ สรุปได้ว่าแทบทุกเหตุการณ์ที่เกิดล้วนมีสำนักหรูอี้คอยควบคุมบงการอยู่ข้างหลังทั้งนั้น ส่วนสำนักหรูอี้ก็คือสำนักที่ตระกูลหนึ่งสร้างขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีก่อน เพื่อคอยสืบข่าวหาผลประโยชน์ ทำเรื่องดำมืดเลวร้ายต่างๆ เพื่อให้ตระกูลนี้มั่นคงและรุ่งโรจน์ขึ้นมา โดยการลักพาตัวเด็กจากทุกแคว้นมาคัดและฝึกฝนเพื่อให้ทำงานต่างๆ ให้ตัวเอง ...ซึ่งตัวเอกหญิงของเรื่องนี้ก็คือศิษย์เอกของเจ้าสำนักนี้ ตัวเต็งว่าที่เจ้าสำนักคนต่อไป ถูกส่งไปชิงบันทึกสี่แคว้นแต่ถูกเขาจับได้ก่อนและทำให้สูญเสียความทรงจำ...แต่พอนางหายดีก็หนีกลับไปตามหาความจริงทุกอย่างเอง ระหว่างทางที่ไปแคว้นเฉิงก็มีองค์ชายสามเป็นเพื่อนร่วมทาง ได้พบเจออุปสรรคได้ช่วยเหลือกัน จนองค์ชายสามเกิดตกหลุมรักนาง ทว่าสาวเจ้าไม่รู้เรื่องไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะมีคนในดวงใจอยู่แล้ว...

... พอความทรงจำฟื้นกลับมา ต่อจากนั้นก็เป็นการล้มล้างสำนักหรูอี้ (จริงๆ นี่แหละเรื่องหลัก) ร่วมด้วยพันธมิตรมากมาย  อ่านตอนแรกก็แบบโอ้ววว..สำนักอะไรวะเนี่ยกำจัดยากฉิบ ถึงกับต้องดึงคนเก่งๆ มารวมหัวกันเพื่อกำจัดโดยเฉพาะ มีการวางแผนหลายขั้นตอนเป็นสิบๆ ปี หลายซ้ำหลายซ้อนเหลือเกิน .... หลายๆ เรื่องก็หลอกให้เรางง ทำให้เราเกือบหลงเชื่อ แต่สุดท้ายก็เป็นการซ้อนแผนแสร้งทำไปเพื่อล้มล้างสำนักนี้ บางคนก็แฝงตัวเข้ามาเป็นยี่สิบปีเพื่อจะล้มล้างอิสำนักนี้อีกเหมือนกัน ซึ่งวิธีการล้มล้างของทุกคนก็คือต้องกำจัดหรูอี้ฟูเหรินและเอาบันทึกสี่แคว้นมา(เท่านั้นเหรอ) ถึงจะทำลายสำนักนี้ลงได้ ก็เข้าใจนะว่าถ้าไม่กำจัดตัวหัวหน้าหรือปล่อยให้รอดไปได้ เดี๋ยวมันก็จะมีสำนักหรูอี้แห่งใหม่ผุดขึ้นมาอีก ...
แต่ระหว่างทางกว่าจะไปถึงตอนสุดท้ายอะ ไม่มีใครคิดจะช่วยเด็กหรือหาวิธีที่จะทำให้ไม่มีการลักพาตัวเด็กมาในระหว่างที่กำลังดำเนินแผนนั้นบ้างเลยหรือ เด็กก็ยังถูกลักพาตัวมาเหมือนเดิม สิบกว่าปีที่พยายามทำตามแผนก็ยังมีเด็กอีกตั้งเท่าไรที่ต้องถูกทรมานและตาย และมีคนอีกตั้งมากมายเท่าไรที่ต้องทุกข์ทรมานจากการเสียลูก ต้องฆ่าตัวตาย บางครอบครัวก็แตกแยก บางคนก็ตกอยู่ในแผนการต้องรับเคราะห์ซวยไปด้วยอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ต่อให้ได้บันทึกสี่แคว้นมาแล้วรู้ชื่อแซ่กับครอบครัวที่แท้จริงของเด็ก แต่จะมีสักกี่คนที่ได้กลับหรือกล้ากลับไปจริงๆ.....ศิษย์ในสำนักที่ตายๆ ไป เจ้าสอง สี่ ห้า บลาๆ เอาจริงๆ พอเฉลยที่มาของทุกคนแล้วก็แอบสงสารนะ เพราะต่างก็คือเด็กที่ถูกลักพาตัวมา ต้องพรากจากพ่อแม่ถูกทารุณจนจำไม่ได้ว่าตัวเองคือใครเพื่อกลายเป็นเครื่องมือของสำนักนี้...แต่จะให้บอกว่าใครถูกใครผิดจริงๆ ก็พูดยาก เพราะแต่ละคนก็ล้วนเป็นเหยื่อของอำนาจ ความโลภ หรือจากตระกูลตัวเอง ต่างก็ถูกกระทำกันมาเป็นทอดๆ ...(บอกแล้วว่าเซ็ตนี้อะ จะมีสักกี่คนกี่คู่ที่ได้สมหวังหรือได้ทำตามใจตัวเองจริงๆ ยากกก)

แต่นักเขียนก็พยายามชี้ให้เห็นถึงปัญหาหลักอยู่นะ ว่าเรื่องแบบนี้หากมีคนซื้อมันก็ต้องมีคนขาย จุดเริ่มต้นมันอาจจะอยู่ที่ตระกูลหนึ่งที่ก่อตั้งสำนักนี้ขึ้น แต่ถึงที่สุดก็เป็นเพราะมีคนต้องการอยากได้แหละ มันถึงได้มีการลักพาตัวเด็กอยู่เรื่อยๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของคนที่อยากซื้อ เพราะฉะนั้นหากจะจัดการเรื่องนี้ก็ต้องให้เจ้าแคว้นต่างๆ เห็นความสำคัญ ทุกคนหันมาร่วมมือกันถึงจะล้มล้างองค์กรเครือข่ายนี้ได้แบบถอนรากถอนโคน เพราะเรื่องนี้ถ้าสาวดูดีๆ ก็จะพบว่าแทบทุกคนต่างก็ล้วนมีส่วนที่ทำให้สำนักนี้เติบโตขึ้นมาได้จนถึงปัจจุบัน...

ส่วนตัวเท่าที่อ่านมาสามเรื่อง เราชอบลิขิตรักลายหงส์มากที่สุดนะ เพราะเป็นเรื่องที่พระ-นางสมหวังได้อยู่ด้วยกันจริงๆ 55  ส่วนมัจฉาพรางประกายกับเล่ห์บุปผาพิษนี่มันยังไงไม่รู้ จะบอกว่าจบดีสมหวังเราก็พูดได้ไม่ค่อยเต็มปากอะ จริงๆ จะว่าไปทั้งสามเรื่องนี้บทนางเอกจะเด่นที่สุดเลยนะ หรือจริงๆ เขาไม่ได้เน้นเรื่องรัก แต่เน้นที่การต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรคของนางเอกหว่า .....

ป.ล. พาร์ตความรักไม่รู้จะเรียกว่าสมหวังได้รึเปล่า เพราะรักอีกคนแต่ต้องอยู่กับอีกคน ...เลยไม่รู้จะเรียกใครว่าพระเอกดี 55

📍ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/VylloADcf

ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค

 

ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค
ผู้แต่ง : ถงซิน
ผู้แปล : ซิงซือ 
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก แพทย์แผนจีนสาวจากยุคปัจจุบันที่วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูห้า
เหยาจือเอิน บุตรสาวอนุที่ไร้มารดาและถูกบิดาทอดทิ้งไม่เหลียวแล  พอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เมียเอกพ่อก็คิดจะกำจัดนางด้วยการจับไปแต่งงานกับชายแก่ที่ใกล้จะลงโลง ส่วนพ่อก็เห็นดีเห็นงามด้วยเพราะคิดว่านางเอกเป็นตัวอัปมงคล...เพราะตอนนางเอกฟื้นขึ้นมาดันฟื้นที่ไหนไม่ฟื้นแต่ไปฟื้นตอนทำพิธีอยู่ในโลงศพ ...

และเพื่อไม่ให้ถูกจับแต่งงานส่งเดช เพื่อให้ผู้เป็นบิดาเห็นคุณค่า นางเอกจึงขอพ่อไปดูแลกิจการร้านขายยาของบ้านที่กำลังจะเจ๊ง ...แต่เจ้าของร่างเดิมไมรู้วิชาแพทย์ นางเอกเลยต้องสร้างข่าวลืออ้างว่าที่ตนรู้วิชาแพทย์และรักษาคนได้นั้นเป็นเพราะพระโพธิสัตว์ชี้นำบอกสอน ....ก็เริ่มจากการรักษาโรคให้คนในบ้านใกล้ๆ ตัวก่อน และประจวบกับที่พ่อนางเอกป่วย หาหมอแล้วแต่ไม่หายสักที นางเอกเลยได้แสดงความสามารถ ทำให้พ่อเชื่อในฝีมือ จนอนุญาตให้ไปดูแลร้านขายยาตามที่ขอ...

แต่พอเปิดร้านก็เจอคนกุข่าวลือใส่ร้ายเสียๆ หายๆ จึงทำให้ไม่มีคนมาซื้อยาที่ร้านเลย
นางเอกก็เลยเอาวะ! คนไม่มาเราก็ออกไปหาเอง สมุนไพรก็ขึ้นเขาไปขุดหากันเองกับลูกน้อง (เพราะพ่อให้แต่ร้านยา ไม่ได้ให้ทุน) วันหนึ่งเก็บเพลินไปหน่อยเลยกลับช้า ระหว่างทางเลยได้ไปเห็นเหตุการณ์ที่บุรุษผู้หนึ่งกำลังฆ่าคนเข้าพอดี ...แต่นางเอกก็เอาตัวรอดหนีมาได้ คิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกันอีก กระทั่งวันหนึ่งรถม้านางเอกเกิดเสีย ต้องเดินกลับบ้านเอง ขณะที่เดินๆ อยู่ก็ดันไปปะกับบุรุษคนเดิมและได้เห็นอีกฝ่ายกำลังทำเรื่องเดิมอยู่อีกแล้ว 55...ดวงสมพงษ์กันจริงๆ เจอตอนไหนไม่เจอนะ ...
จากนั้นนางเอกก็ตกหลุมพรางเมียเอกพ่อ แต่ดีที่พระเอกมาช่วยทัน นางเอกเลยได้รู้ฐานะจริงๆ ของพระเอก ...แล้วก็ถูกพระเอกบังคับให้ตอบแทนบุญคุณที่ช่วย นางเอกจึงต้องมาเป็นหมอประจำตัวพระเอกด้วยประการฉะนี้แล...

พระเอกก็กลายมาเป็นแบ็คใหญ่ให้นางเอก เพราะในยุคนั้นไม่ค่อยมีคนยอมรับสตรีที่เป็นหมอ กิจการร้านขายยาก็ดีวันดีคืนพลิกฟื้นจนเริ่มทำกำไร เพราะนางเอกขายยาไม่แพง ทำให้ชาวบ้านคนธรรมดามีโอกาสเข้าถึงยาลูกกลอนได้ง่าย ทั้งยังทำครีมบำรุงหน้าสตรีขายอีก กิจการรุ่งเรืองสุดๆ จนต้องขยายสาขาเพิ่ม

ส่วนพระเอก หานเซียว เป็นน้องชายร่วมอุทรของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน คอยทำงานเก็บกวาดพวกที่อยู่ตรงข้ามหรือพวกที่คิดร้ายต่อราชบัลลังก์ของพี่ชาย  ตอนนี้กำลังตามสืบเรื่องลัทธิหนึ่งที่คิดก่อกบฏอยู่ แต่สืบไปสืบมากลับพลาดถูกทำร้ายจนจิตใจกลายเป็นเด็กอายุ 7 ขวบ
แต่ตอนกลับไปเป็นเด็กพระเอกก็น่ารักดีนะ ขี้อ้อนเป็นพิเศษ+ตัวติดกับนางเอกตลอดเวลา ชอบอ้อนให้นางเอกป้อนข้าว สระผม คอยกล่อมนอน แต่พอหายแล้วก็ขี้เก๊กเหมือนเดิม...

แต่นอกจากฝั่งพระเอกจะเกิดเรื่องแล้ว ฝั่งนางเอกก็เรื่องเยอะไม่แพ้เขาเหมือนกัน
ทั้งเรื่องร้านยา เรื่องภายในบ้าน และเรื่องสาเหตุที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องเสียชีวิต  
ซึ่งหลายๆ เรื่องก็มาจากความอิจฉาริษยาของผู้อื่น นางเอกถึงได้ตระหนักว่าการที่ตนได้พระเอกเป็นแบ็คนี้ความจริงก็เป็นเหมือนดาบสองคมเหมือนกันนะ แถมยังทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าตนเองไม่มีความสามารถจริง ที่ประสบความสำเร็จได้ก็เพราะเป็นสตรีของพระเอกต่างหาก ...แล้วก็มีดราม่าให้ปวดใจนิดหน่อย เพราะหลังจากที่พระ-นางสารภาพความในใจกัน  พระเอกกลับให้นางเอกได้แค่ฐานะอนุไม่ใช่ภรรยาเอก นางเลยเซย์กู้ดบาย เพราะถึงจะเข้าใจแต่ก็ไม่อาจใจกว้างยอมให้พระเอกมีหลายเมียได้ สู้ตัดใจทางใครทางมันไปเลยดีกว่า ...

ต่างคนต่างเจ็บปวด เพราะต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง พระเอกเลยเสนอใหม่ว่างั้นจะซื้อจวนให้อยู่ข้างนอกแล้วไปหาแทน แบบนี้นางเอกจะได้สบายใจและปลอดภัย พวกพระชายาหรือสตรีคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรด้วย และนางเอกก็จะเป็นสตรีเพียงคนเดียวที่พระเอกรักที่สุด แต่นางเอกก็ปฏิเสธไม่เอา ....จนสุดท้ายเมื่อนางเอกตกอยู่ในอันตราย พระเอกถึงได้รู้ว่าคนเขาสำคัญมากขนาดไหน เลยขอใช้ผลงานที่ตนสร้างมาเพื่อแลกกับการแต่งนางเอกเป็นภรรยาเอกแทน....แฮปปี้

ป.ล. พล็อตสนุกใช้ได้แต่เสียดายที่เป็นเล่มเดียวจบ มันเลยเหมือนยังไปไม่สุด
แปลดีขึ้น อ่านลื่น แต่ยังมีคำผิด+คำหายไปอยู่จุดหนึ่ง

📍ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค ➡️ https://s.shopee.co.th/1gAjA9a7xi

คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ

 

คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : เมิ่งซีสือ (Meng Xi Shi)
ผู้แปล : ศีตกาล
สำนักพิมพ์  everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอก หลิงซู นายตำรวจหนุ่มสุดหล่อที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเอื่อยเฉื่อยไปวันๆ อดีตคุณชายสกุลดังที่เคยมีหน้ามีตาเป็นที่อิจฉาของใครต่อใคร แต่กลับต้องตกอับหลังจากสิ้นบิดามารดา หลิงเหยา ผู้เป็นพี่สาวจึงตัดสินใจกัดฟันขายทรัพย์สมบัติที่มีทั้งหมดในบ้านเพื่อส่งน้องชายเพียงคนเดียวไปเรียนต่อที่เมืองนอก แต่คาดไม่ถึงว่านอกจากจะไม่ได้ภาษาหรือความรู้ใดๆ กลับมา บนร่างกายของหลิงซูก็ยังเต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลน้อยใหญ่อีกมากมายนับไม่ถ้วน...

พระเอก เยวี่ยติ้งถัง คุณชายสามตระกูลเยวี่ย ตระกูลใหญ่ซึ่งมีอิทธิพลเป็นที่นับหน้าถือตาในเซี่ยงไฮ้ อดีตเพื่อนร่วมห้องหรือคู่แข่งของนายเอกที่เคยหลงรักหญิงสาวคนเดียวกัน พระ-นายได้โคจรกลับมาพบกันอีกเพราะเหตุการณ์ที่สาวสวยของเมืองหรืออดีตคนรักนายเอกถูกฆ่าตาย นายเอกกลายเป็นผู้ต้องสงสัยโดยไม่รู้ตัว และทำให้ได้พบกับพระเอกซึ่งมาทำงานเป็นที่ปรึกษาให้กับสำนักงานตำรวจเขตเช่าที่ทำคดีนี้พอดี

เรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องจะอยู่ในช่วงยุคสาธารณรัฐหลังราชวงศ์ชิงล่มสลายได้เพียง 20 ปี เป็นช่วงกลียุคบ้านเมืองวุ่นวายยังไม่สงบมีแต่ศึกสงคราม ผู้คนอดอยาก ปล่อยให้ต่างชาติเข้ามาช่วงชิงกอบโกยผลประโยชน์ในประเทศ ผู้คนไม่สามัคคี มีคนใหญ่คนโตพวกขุนศึกหรือตระกูลดังๆ แบ่งเขตอิทธิพลคอยแอบช่วงชิงผลประโยชน์และขัดแข้งขัดขากัน แต่สุดท้ายก็ชาวบ้านตาดำๆ คนธรรมดานี่แหละที่ต้องรับเคราะห์...

ในเรื่องจะเป็นการไขคดีสืบหาความจริง ที่เบื้องหลังต่างก็เกี่ยวพันโยงใยกับกลุ่มนั้นกลุ่มนี้
ไม่ธรรมดากันทั้งนั้น เริ่มจากคดีฆาตกรรมในตระกูลหยวนที่ดูธรรมดา แต่พอสืบไปสืบมากลับไม่เล็กเลย ทำเอาพระ-นายเจ็บหนักเกือบตายหวิดได้ลาไปยมโลกอยู่หลายที ....เพราะเรื่องนี้พระ-นายเขาเป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่ได้มีวรยุทธ์หรือกำลังภายในเด้อ เล่นเองเจ็บจริง สะบักสะบอมกันสุดๆ วิ่งสู้ฟัดมาก โดยเฉพาะนายเอกไปที่ไหนก็มีแต่เรื่อง ยังกับโคนันไปที่ไหนก็มีแต่คนตาย เหอๆ ...พอคดีแรกคลี่คลายแต่ด้วยความสงสัยว่าทำไมนายเอกถึงได้เปลี่ยนไปกลายเป็นคนไม่มีเป้าหมาย แถมร่างกายยังไม่แข็งแรงเหมือนเก่า พระเอกก็เลยทำเรื่องขอย้ายให้นายเอกมาทำงานเป็นเลขาฯ ผู้ช่วยอยู่ข้างกาย เพื่อจะได้ดูแลและจับตามอง ....

เล่มสองพระเอกต้องเดินทางไปเคารพศพญาติผู้ใหญ่ฝั่งแม่ที่ขาดการติดต่อกันไปนาน ตามคำร้องขอของญาติฝั่งนั้น ..ดูก็รู้ว่าต้องมีซัมธิง แค่ระหว่างทางก่อนที่จะไปถึงทั้งสองคนก็ได้เจอกับเหตุการณ์ฆาตกรรมบนรถไฟแล้ว...พอไปถึงบ้านญาติถึงได้รู้ว่านอกจากเรื่องเคารพศพตามจดหมาย พระเอกยังถูกมัดมือชกทำให้ต้องไปมีส่วนในเรื่องมรดกของตระกูลฝั่งแม่อีกด้วย...พอถึงวันเปิดพินัยกรรม ฝั่งญาติก็โวยวายไม่พอใจเมื่อเห็นของที่พระเอกได้...แถมครั้งนี้พระเอกก็กำลังมีเรื่องสงสัยนายเอกพอดี ต่างคนต่างสงสัยก็เลยวางแผนใส่กัน

แต่เพราะเรื่องนี้แหละ พระ-นายถึงได้เริ่มเข้าใจความรู้สึกที่ตัวเองมีให้อีกฝ่าย ...สรุปพระเอกก็ไม่ได้หลงรักผู้หญิงคนเดียวกับนายเอก เพราะคนที่พี่แกรักจริงๆ คือตัวนายเอกเองต่างหาก เพียงแต่ตอนนั้นยังเด็กเลยยังไม่เข้าใจ ไม่ได้ใคร่ครวญให้ลึกซึ้งอย่างถ่องแท้ว่ารักเขามาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว จึงทำให้ต้องคลาดกันไปนานถึง 8 ปีเต็ม...หลังจบเหตุการณ์นี้พอแยกย้ายกันกลับบ้าน นายเอกก็ดันทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บ่ายเบี่ยง แต่พระเอกไม่อยากพลาดอีกแล้วเลยเป็นฝ่ายรุกเอง...55

ส่วนตัวอ่านแล้วรู้สึกว่านายเอกหลิงซูเรื่องนี้แอบมีความคล้ายกับนายเอกในเรื่องรัชศกอยู่เหมือนกันนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกิน เรื่องครอบครัวที่ตกต่ำแถมยังมีพี่สาวหนึ่งคน แล้วก็เรื่องฝีปากที่เป็นหนึ่งไม่มีใครเกิน รวมถึงนิสัยที่ร่าเริง มนุษยสัมพันธ์ดี คุยเก่ง เข้ากับคนง่าย ไปอยู่ไหนก็กลมกลืนเข้ากับเขาได้หมด ส่วนพระเอกนี่ตรงข้ามเลย นิ่งๆ เย็นชา พูดน้อย เนี้ยบ ถือตัว รักความสะอาด สมกับที่เป็นคุณชายตระกูลสูงศักดิ์และเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยจริงๆ นายเอกไปที่ไหนก็มีแต่คนรัก ตกคนในบ้านพระเอกได้หมด ทั้งคนแก่คนสาว พากันรักโอ๋และให้ท้ายนายเอกยิ่งกว่าพระเอกที่เป็นเจ้าของบ้านตัวจริงซะอีก 55

อ่านจบแล้วส่วนตัวเราว่า ตอนดำเนินเรื่องช่วงต้นๆ มันแอบเนือยๆ ไปหน่อยอะ เริ่มมาเครื่องติดช่วงหลัง แต่อ่านจบแล้วคือชอบแหละ ชอบผลงานของนักเขียนมาตั้งแต่รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่แล้ว เป็นแนวสืบสวนสอบสวนเหมือนกัน เพียงแต่เปลี่ยนจากยุคโบราณมาเป็นยุคเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้แทน ... คดีที่พระ-นายต้องสืบก็สะท้อนสภาพสังคมและสภาพบ้านเมืองในช่วงเวลานั้นๆ เกี่ยวพันโยงใยกันไปหมด ตั้งแต่ชาวบ้านธรรมดา นักแสดงหญิง แก๊งนักเลง ตำรวจ ชาวต่างชาติ คุณหนูคุณชายไปจนถึงราชการตำแหน่งสูงๆ ตั้งแต่คดีแรกยันคดีสุดท้าย จะได้เห็นความพยายามของตัวละครหลายๆ คนที่พยายามจะใช้ชีวิตให้ดีต่อไป แม้ว่าบ้านเมืองจะกำลังวุ่นวายไม่สงบสุข คนตัวเล็กๆ ที่พยายามจะช่วยประเทศชาติในแบบของตัวเอง อาจจะไม่ยิ่งใหญ่ ไม่มีใครมองเห็น แต่การกระทำเล็กๆ นี้กลับเป็นประโยชน์และส่งผลอย่างไม่คาดคิด ในที่ที่ไม่มีใครรู้ไม่มีใครมองเห็น อาจมีคนบางกลุ่มที่กำลังพยายามต่อสู้ดิ้นรนและมีชีวิตอยู่เพื่อส่งต่อความหวัง เพื่อทำให้คนรุ่นหลังได้มีชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ...อย่างคดีขู่ฆ่านักแสดงสาวที่พลิกแล้วพลิกอีก โดนหลอกหลายตลบมาก...พอเฉลยคือแบบต้องขอซูฮกให้กับความใจกล้าเด็ดขาดของเธอจริงๆ เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ใจเด็ดมาก...

แต่บทสรุปบางคดีเราว่าบางจุดยังไม่ค่อยเคลียร์เท่าไร อย่างคดีแรกสรุปก็ไม่ได้เฉลยแฮะว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง? เรื่องสมบัติของพระเอกที่ถูกขโมยสุดท้ายก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน ตกอยู่ในมือใคร? ในคดีสุดท้ายสรุปก็ไม่รู้ว่าทลายลัทธิได้หมดหรือเปล่า เพราะตัดไปตอนพิเศษที่พระ-นายย้ายไปอยู่ฮ่องกงเลย (เป็นช่วงที่ถูกญี่ปุ่นบุก)...ความจริงยังอยากรู้ต่ออีกสักหน่อยว่าหลังจากที่ในประเทศเกิดสงครามนอกจากครอบครัวของพระ-นายแล้ว คนอื่นๆ อย่างนายตำรวจแซ่เสิ่น หรือคุณหนูหยางที่ไปช่วยในคดีสุดท้ายนั้นจะมีชีวิตต่อไปยังไงกันบ้าง...

ป.ล. ความจริงมีหลายคดีนะแต่เราขอกล่าวถึงแค่สอง

📍คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9zpr5baiGY