ขุนนางหญิงยอดเสน่หา 3 เล่มจบ

ขุนนางหญิงยอดเสน่หา 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : Sui Yu
ผู้แปล : เหมยสี่ฤดู
สำนักพิมพ์ Happy Banana

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

"จั๋วหวา วันนั้นตอนอยู่บนรถม้า สิ่งที่ข้าพูดไปล้วนจริงจัง 

หากเจ้าชอบข้า ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า หากเจ้าไม่อยากออกเรือน ข้าก็จะไม่แต่งงาน

พวกเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปชั่วชีวิต ดีหรือไม่..."

"ใช่ เจ้าสามารถทำสิ่งที่เจ้าชอบ ส่วนข้าจะคอยอยู่ข้างๆ เจ้าเสมอ

การอยู่เคียงข้างกันไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยฐานะสามีภรรยาเสมอไป..."

มู่จั๋วหวา เป็นลูกอนุที่เกิดในตระกูลคหบดีที่ร่ำรวยมากๆ แม่ของนางเอกตายตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนตัวพ่อก็ไม่เคยสนใจใยดีบุตรสาวอนุอย่างนาง ในบ้านนอกจากสาวใช้คนสนิทก็ไม่มีใครที่รักและห่วงใยนางเอกอีกแล้ว ...ดังนั้นในขณะที่คนอื่นๆ กำลังแย่งชิงความโปรดปราน แย่งชิงเงินทองข้าวของเครื่องใช้ดีๆ แต่นางเอกกลับหมกมุ่นอยู่กับตำรา ไม่สนใจการแก่งแย่งใดๆ ของบรรดาเมียพ่อและพี่น้องทั้งหลายที่อยู่ในบ้านเลย เพราะนางเอกไม่อยากมีชีวิตเหมือนแม่ ที่ทั้งชีวิตหลงรักและจมปลักอยู่กับบุรุษเพียงคนเดียว แล้วสุดท้ายก็ถูกเขาทอดทิ้ง ต้องทุกข์ตรมไปชั่วชีวิตจนกระทั่งวันตาย ....
ดังนั้นพอรู้ว่าตนเองกำลังจะถูกจับแต่งงาน นางเอกจึงพาสาวใช้คนสนิทหนีออกจากบ้านไปสอบเป็นขุนนาง (ในเรื่องนี้สตรีสามารถสอบเป็นขุนนางได้) ต้องแต่งหน้าปิดบังความสวย ต้องประจบเอาใจผู้มีอำนาจ(อย่างพระเอก) เผื่อเส้นทางในวันข้างหน้าจะได้ราบรื่นขึ้นหน่อย(มั้ง)....

ขณะที่อยู่เมืองหลวง นางเอกก็ได้ใช้วิชาแพทย์ที่พอจะมีติดตัวรักษาโรคให้กับหญิงคณิกาที่อยู่ในละแวกนั้นๆ และบังเอิญได้ช่วยชีวิตชายบำเรอหรือก็คือพระเอกนั่นแหละ ที่ถูกพิษในระหว่างที่เข้ามาสืบหาอะไรบางอย่างที่หอนางโลมพอดี...
พระเอก หลิวเหยี่ยน หรือติ้งอ๋องผู้เป็นน้องรักของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน เป็นแม่ทัพที่ทำศึกกับชาวเป่ยเหลียงจนได้รับชัยชนะหลายครั้งหลายครา มีชื่อเสียงไปทั่วหล้า เป็นที่ขยาดหวาดกลัวของผู้คนมากมายทั้งในแคว้นตนและแคว้นศัตรู ...แต่เพราะศึกเมื่อ 3 ปีก่อนที่ถูกคนทรยศทำให้ต้องพ่ายแพ้ ทำให้แม่ทัพนายกองรวมถึงคนสนิทมากมายต้องสิ้นชีพอย่างไม่เป็นธรรม ส่วนตัวพระเอกก็บาดเจ็บหนักเกือบตาย แม้จะรอดชีวิตกลับมาได้แต่วรยุทธ์ก็แทบสูญสิ้นไม่อาจมีชีวิตยืนยาว ต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานทั้งจากทางร่างกายที่ถูกพิษและจากการตายของพวกพ้อง ...

นางเอกเรื่องนี้เป็นคนฉลาดเจ้าเล่ห์ช่างจำนรรจา แม้จะอายุยังน้อยแต่ก็มองโลกมองคนได้อย่างกระจ่าง มีอุดมการณ์ว่าจะขอทำงานเป็นขุนนางและมีชีวิตอยู่ด้วยลำแข้งของตัวเองโดยไม่พึ่งพาบุรุษ ถึงไม่คิดแต่งงานและมีความคิดแหวกแนวสวนทางกับสังคมในยุคนี้ แต่นางเอกก็ไม่เคยดูแคลนสตรีที่ต้องใช้ชีวิตตามหลักจรรยาหรือตามคำสอนเหล่านั้นเลย ตรงกันข้าม นางกลับตระหนักและเข้าใจในชีวิตของสตรีที่ถูกบีบและทำให้มีทางเลือกไม่มากนักอย่างถ่องแท้ ...เพราะไม่ว่าจะเส้นทางไหนต่างก็มีความยากลำบากและอุปสรรคที่ต้องฝ่าฟันด้วยกันทั้งนั้น 

ส่วนเส้นทางการเป็นขุนนางของนางเอก ถึงจะบอกว่ายุคนี้เปิดโอกาสให้สตรีสอบเป็นขุนนางได้ แต่พอมีสตรีสอบได้เป็นขึ้นมาจริงๆ สุดท้ายก็ยังถูกดูถูกดูแคลนและถูกกีดกันอยู่ดี ...แต่นางเอกเตรียมความพร้อมมาแล้วทั้งร่างกายและจิตใจ วางตัวดี แต่งตัวเหมาะสม ปกปิดความสวยไม่ให้คนสนใจ หากใครยังดูแคลนก็ฟาดกลับนิ่มๆ เอาให้จุกจนพูดไม่ออกไปเลย ชอบเวลานางว่าคน ไม่มีคำหยาบ ไม่ใช้อารมณ์ แต่ฟังแล้วเหมือนถูกเอามีดแทง 55 (นี่สิคนฉลาด ฆ่าคนโดยไม่ต้องใช้อาวุธ) ...มีจิตวิทยาในการพูด ทำให้คนคล้อยตามโดยไม่เป็นปรปักษ์หรือเกลียดชังแต่กลับรู้สึกเอ็นดูแทน พระเอกก็โดนตก รู้ทั้งรู้ว่าเขาแสดงละครแต่สุดท้ายก็ยังหวั่นไหวอยู่ดี...

คือหลังจากที่หลงไปช่วยพระเอกในวันนั้น นางเอกก็ถูกพระเอกบังคับให้ช่วยตามสืบนั่นนู่นนี่ เพราะเห็นว่าคนเขารู้วิชาแพทย์ นางเอกจึงต้องไหลตามน้ำต้องทำตามเพราะรู้ว่าขัดขืนอะไรไม่ได้ แต่คิดอีกทีแบบนี้ก็ดีจะได้มีต้นไม้ใหญ่ในเมืองหลวงให้คอยพึ่งพิง 
พระเอกก็รู้นะว่านางเอกมีแผน รู้ว่าเขาแกล้งประจบเอาใจ แม้ที่นางบอกปาวๆ ว่าชอบตัวเองจะเป็นเรื่องโกหกแต่พี่ก็ยังชอบฟัง.. ทว่าพอเห็นนางเอกไปประจบคุยดีกับคนอื่นพี่ก็ปวดแปลบในอก อยากให้เขาทำแบบนั้นกับเราเพียงแค่คนเดียว...

พอเข้าไปทำงานในราชสำนักนางเอกก็ได้ไปสอนพวกองค์ชาย แต่องค์ชายใหญ่มีอคติกับนางเอก สอนไปสอนมาวันหนึ่งเลยเกิดเรื่อง องค์ชายสองคนดันทะเลาะกันในคาบที่สอนจนบาดเจ็บ ไทเฮาจะให้นางเอกเลิกสอนเพราะนึกว่าสาเหตุที่องค์ชายทะเลาะกันมาจากนาง
ต่อมาชาวเป่ยเหลียงก็มาถวายของบรรณาการ และคิดจะยกองค์หญิงของตนให้แต่งงานกับพระเอกเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ แต่พระเอกรู้ทันเลยขอให้ฮ่องเต้รับอีกฝ่ายไว้เป็นบุตรสาวบุญธรรมแทน หลังจากนั้นก็มีงานล่าสัตว์ องค์ชายเป่ยเหลียงที่เคยรบชนะพระเอกในศึกเมื่อ 3 ปีก่อนพูดจาแขวะดูถูกพระเอก เลยโดนนางเอกตอกกลับหน้าหงาย อีกฝ่ายจึงหมายหัวนางเอกเอาไว้...หลังจากล่าสัตว์เสร็จ นางเอกรู้ว่าองค์ชายใหญ่บาดแผลกำเริบแต่ต้องแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรทั้งที่เจ็บมาก จึงให้คนไปเรียกองค์ชายออกมาแล้วช่วยทำแผลให้ องค์ชายใหญ่เลยหายอคติและเริ่มรู้สึกดีกับนางเอกมากขึ้น พระเอกบังเอิญมาเห็นฉากเขาคุยกันถูกคอพอดีก็ปวดจายยย ..ตกดึกดื่มสุราจนเมา องค์หญิงเป่ยเหลียงคิดจะปีนขึ้นเตียงพี่แก แต่นางเอกมาขวางไว้ได้ก่อน พระเอกก็เมาไม่รู้เรื่องและจับนางเอกจูบ แต่พอตื่นกลับจำไม่ได้ นางเอกก็เลยเคืองและเริ่มวางตัวเหินห่าง 55...

เนื้อเรื่องเข้มข้น ชิงไหวชิงพริบ ไม่หนักมากแต่ก็มีเครียดเป็นพักๆ 55 แนวสงครามการเมืองการปกครอง ดำเนินไปพร้อมๆ กับความรักของพระ-นาง
เริ่มจากการที่พระเอกพยายามสืบหาความจริงที่อยู่เบื้องหลังการทรยศในสงครามเมื่อ 3 ปีก่อน ว่าใครคือผู้บงการตัวจริง ...ต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องการเมืองในราชสำนัก การปฏิรูประบบอุปถัมภ์ของพวกลูกหลานตระกูลใหญ่  ต้องฟาดฟันกับขุนนางใหญ่ที่มาจากตระกูลเก่าแก่ที่จะเสียผลประโยชน์ งัดข้อกันไปมาแต่หารู้ไม่ว่ายังมีนกขมิ้นรอจับกินอยู่ข้างหลัง
เป้าหมายและเจตนาที่แท้จริงของผู้เฝ้ารอคืออะไร กว่าจะเข้าใจบ้านเมืองก็เกือบได้พลิกโฉมเปลี่ยนใหม่แล้ว...สนุกจริงๆ 

เป็นนิยายน้ำดีอีกเรื่องที่อยากแนะนำ สำนวนการแปลดี ตัวพระ-นางก็ดีงาม ทั้งฉลาดทั้งเก่ง อีคิว-ไอคิวก็เลิศ ถึงจะเย็นชาแต่ก็อ่อนโยน ไม่ได้มีแต่สองเรา แต่ยังใส่ใจคนอื่นที่อยู่รอบข้างด้วย เป็นความรักแบบเกื้อกูลคอยช่วยเหลือกันและกัน นางเอกไม่อยากแต่งงาน พระเอกก็ไม่บังคับ อยู่กันแบบนี้ไปชั่วชีวิตก็ได้ พี่ก็จะไม่ไปแต่งกับใครและไม่รักคนอื่นด้วยเหมือนกัน พร้อมสนับสนุนและอยู่ข้างๆ แบบนี้ไปตลอดชีวิตเลย ถูกปฏิเสธพูดตัดไมตรีกี่หนพระเอกก็ไม่ไปไหนไม่ยอมแพ้ มีแต่จะยิ่งดีกับนางเอกมากขึ้นๆ จนคนเขาค่อยๆ ใจอ่อนและตอบตกลงในที่สุด...อิอิ

ตัวละครอื่นๆ ก็น่าสนใจมีมิติ ฮ่องเต้เรื่องนี้ดีนะไม่งมงายในรักไม่ดันทุรัง ให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จบสวยแบบที่เราคนอ่านไม่ต้องรักพี่เสียดายน้อง 55 ..
ส่วนฝั่งตัวร้าย เอาจริงๆ ไม่อยากเรียกว่าตัวร้ายเลยเพราะทุกคนต่างก็เป็นผู้ถูกกระทำด้วยกันทั้งนั้น หากไม่มีเหตุก็คงไม่มีผลที่ตามมา ขอเรียกว่าฝั่งตรงข้ามละกัน คือก็เก่งฉลาดสูสีพอๆ กับพระ-นางเลยแหละ ไปอ่านตอนท้ายเห็นนักเขียนบอกว่าเขียนตอนจบไว้ 3 แบบ แบบที่ 2 คือให้จบแบบฝั่งตรงข้ามชนะ ลองอ่านแล้วจริงๆ จบแบบนั้นก็ไม่แย่นะ ดูโอเคทั้งสองฝ่ายน่าสนใจดี
แต่อ่านเรื่องนี้แล้วแอบหดหู่อยู่หน่อยๆ (แต่ไม่สงสาร) เพราะทุกคนต่างมีความเห็นแก่ตัวเหมือนกันในเรื่องที่อยากจะปกป้องคนที่รักและสิ่งสำคัญ ทว่าไอ้การปกป้องหรือการแก้แค้นเนี่ย ส่วนใหญ่ก็มักต้องแลกมาด้วยการทำลายชีวิตของคนที่ไม่เกี่ยวข้องหรือผู้บริสุทธิ์ด้วยน่ะสิ ซึ่งสุดท้ายก็ก่อให้เกิดบาดแผลและความแค้นที่ไม่มีสิ้นสุดหมุนวนกันอยู่แบบนี้ ท้ายที่สุดไม่เขาพินาศก็ตัวเราเองนั่นแหละที่ย่อยยับ...

 

📍ขุนนางหญิงยอดเสน่หา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/gIDu2Wl92

First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ 3 เล่มจบ

First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : จู๋อี่
ผู้แปล : นางฟ้าปีกเขียว
สำนักพิมพ์ แจ่มใส (With Love)

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

คนอย่างซังเหยียนจะรักษาสัญญาไว้ตลอดไป

ของเพียงเป็นคำพูดที่เอ่ยออกมาจากปากของเขา

ไม่ว่าจะมีอะไรมาขวางกั้น ไม่ว่าจะยากลำบากสักแค่ไหน
เขาก็จะพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อจะทำให้มันเป็นจริง....

พระเอก-นางเอกเรื่องนี้เคยเป็นเพื่อนเรียนอยู่ห้องเดียวกันเมื่อสมัยม.ปลาย
พระเอก ซางเหยียน เป็นพี่ชายของนางเอกในเรื่องแอบรักให้เธอรู้ นิสัยกวนโอ๊ยน่าหมั่นไส้ ปากเสีย เย่อหยิ่ง และไม่เห็นใครอยู่ในสายตา(แต่เพื่อนเยอะนะ) ส่วนนางเอก เวินอี่ฝาน สาวสวยผู้เงียบขรึม เย็นชา ความรู้สึกช้า พูดน้อย แต่เป็นคนจิตใจดีและอ่อนโยน
พระ-นางเป็นทั้งเพื่อนร่วมห้องและเพื่อนร่วมโต๊ะ ต่างคนต่างชอบกัน พระเอกออกตัวแรงกว่า แต่นางเอกความรู้สึกช้าบวกกับเรื่องที่บ้านจึงทำให้ต้องพูดจาทำร้ายจิตใจพระเอกไป...
พอ ม.5 เทอม 2 นางเอกก็ต้องย้ายโรงเรียนตามครอบครัวแต่พระเอกก็ยังไม่ตัดใจ ยังหมั่นส่งข้อความและนั่งรถไฟความเร็วสูงไปหาอยู่เรื่อยๆ จนถึงตอนที่เลือกมหาวิทยาลัย
ตอนแรกนางเอกบอกจะไปเรียนต่อที่หนานอู๋(เมืองที่นางเอกเคยอยู่ก่อนย้ายมา) พระเอกก็เลยฮึดขยันเรียนขึ้นมาเพื่อจะได้ไปเรียนที่เดียวกัน แต่สุดท้ายฝั่งนางเอกกลับเกิดเรื่องบางอย่าง จึงทำให้ต้องไปเรียนที่อื่นแทน แล้วพอพระเอกมาหา นางเอกก็ทำได้เพียงใช้คำพูดรุนแรงเพื่อให้เขาตัดใจ ...

หลังจากผ่านไป 6 ปีนางเอกก็ตัดสินใจกลับมาหางานทำยังเมืองที่เคยอยู่อีกครั้ง
และบังเอิญได้เจอกับพระเอกที่ผับแห่งหนึ่ง(ที่พระเอกเป็นหุ้นส่วน) แต่พระเอกกลับแสร้งทำเป็นจำนางเอกไม่ได้ แล้วก็พูดจากวนโอ๊ยใส่ตามสไตล์คุณชายเขาแหละ
แล้วต่อจากนั้นก็มีเหตุที่ทำให้ทั้งสองคนต้องมาเช่าห้องอยู่ร่วมกัน เนื่องจากเพื่อนเช่าห้องคนเก่าของนางเอกจะย้ายออก ส่วนที่พักพระเอกก็ถูกไฟไหม้พอดีเลยต้องหาที่อยู่ใหม่ชั่วคราว เพื่อนสนิทพระเอกรู้ว่านางเอกกำลังหาคนเช่าห้องใหม่และประจวบกับที่พระเอกกำลังมองหาห้องเช่าพอดี เลยไปบอกพระเอกให้มาเช่าที่นี่ แต่จริงๆ คือเห็นว่าเพื่อนเคยตามจีบนางเอกมาก่อนแล้วแห้วเลยอยากช่วย แต่พระเอกไม่รู้ไง พอมาเจอกันที่ห้องเช่าก็เลยต่างคนต่างอึ้ง...ทีแรกนางเอกจะไม่ยอมให้พระเอกอยู่ด้วย แต่พอรู้ว่าจะอยู่แค่ 3 เดือน บวกกับคิดไปคิดมาก็รู้สึกว่านิสัยพระเอกโอเคดี สุดท้ายก็เลยกลายเป็นรูมเมทกันนับแต่บัดนั้น...

เป็นเรื่องราวความรักที่ต่างคนก็ต่างรักแต่มีเหตุที่ทำให้ต้องคลาดกันไปมาอยู่นาน ตั้งแต่สมัยเรียนม.ปลายจนมาถึงวัยทำงาน ต่างฝ่ายต่างไม่เคยลืมกันเพียงแต่มีปมที่ต้องใช้เวลาเพื่อที่จะก้าวผ่าน โดยเฉพาะฝั่งของนางเอกนั้นหนักมาก ส่วนฝั่งพระเอกก็มีเพียงเรื่องนางเอกเท่านั้น ขอเพียงนางเอกยื่นมือออกมา ต่อให้เพียงนิดเดียว พระเอกก็พร้อมจะหาเหตุผลพุ่งเข้าใส่แล้ว รอมานาน ปากบอกไม่ๆ แต่ลับหลังกลับทำอีกอย่าง เห็นนางเอกผอมพระเอกก็ไม่พูดมาก แค่แสร้งทำเป็นว่าทำกับข้าวเยอะแล้วบอกให้นางเอกมาช่วยกิน เวลานางเอกกลับดึกก็เป็นห่วงแต่ท่ามาก เลยต้องหาเหตุผลมาอ้างเพื่อให้นางเอกส่งข้อความมาบอกเวลาจะกลับดึก รู้ว่าตรุษจีนนางเอกต้องอยู่ที่ห้องคนเดียวก็พยายามกลับมาอยู่เป็นเพื่อน แต่นางเอกความรู้สึกช้าและไม่คิดเข้าข้างตัวเองเลย...กว่าจะเข้าใจกว่าจะตกผลึกการกระทำแต่ละอย่างของพระเอกก็เลยช้าหน่อย...แต่คนนอกหรือเพื่อนสนิทนี่ดูออกหมดแล้วนะว่าพระเอกปฏิบัติกับนางเอกไม่เหมือนใคร...แม้พระเอกจะดูท่าเยอะและน่าหมั่นไส้ไปหน่อยแต่ก็เข้าใจพี่แกนะ ยิ่งไปอ่านตอนพิเศษยิ่งโคตรเข้าใจ ...(พระเอกแบบสุดยอดมากก)

ส่วนนางเอกนั้นเพราะปมเรื่องครอบครัวและเรื่องราวในอดีต จึงส่งผลให้เธอลังเลเรื่องพระเอกอยู่นาน เพราะรู้สึกว่าตนเองไม่คู่ควร ไม่กล้าคบ คนอย่างพระเอกควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้ (หารู้ไม่ว่าสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพระเอกก็คือตัวเธอนั่นแหละ) แต่พอแน่ใจในความรู้สึก นางเอกก็เป็นฝ่ายรุกก่อนโดยมีพระเอกชี้นำและคอยส่งเสริม 55 ...แบบถ้าเธออยากปีนขึ้นมาฉันก็พร้อมส่งบันไดให้ หรือถ้าเธออยากอ่อยฉันก็พร้อมถอดเสื้อรอ...พร้อมแล้วมาสิ สาบานได้ว่านี่ไม่ได้จีบเขาก่อนเลย นางเอกจีบก่อนนะ สาบานน...พี่แค่คอยเป็นไกด์เท่านั้นเอง 55 แต่กว่าจะได้คบกันก็นานอยู่เหมือนกันนะ(หนึ่งเล่มครึ่งได้) ...เหนื่อยกว่าคู่น้องอีกสองคนนี้

แต่ถึงจะคบกันแล้วนางเอกก็ยังไม่ค่อยเปิดใจเท่าไร โดยเฉพาะปมเรื่องที่บ้านซึ่งหนักมากและเป็นเงามืดในใจของนางเอกมาเนิ่นนาน ส่งผลให้เธอเป็นโรคนอนละเมอ เวลาเครียดๆ นอนไม่พอหรือมีอะไรมากระทบจิตใจอาการก็จะกำเริบ แต่พอมารู้สาเหตุนี่โคตรสะเทือนใจเลย ...

(สปอยล์นะ)...

.

.

.

.

เพราะหลังจากที่พ่อเสียได้ไม่นานแม่นางเอกก็แต่งงานใหม่ นางเอกปรับตัวอยู่กับครอบครัวใหม่ไม่ค่อยได้ แล้วลูกติดพ่อเลี้ยงก็ไม่ชอบไม่อยากให้นางเอกอยู่ด้วย แม่เลยให้นางเอกไปอยู่กับย่า แล้วย่าก็ส่งเธอไปอยู่กับลุงต่อ นางเอกเลยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นภาระ ไม่มีใครรักไม่มีใครต้องการ แถมยังมาถูกอาที่เป็นน้องชายของป้าสะใภ้แทะโลมคิดทำมิดีมิร้ายอีก แม่ก็พึ่งไม่ได้ ไม่มีใครฟังเธอเลย โดดเดี่ยวสุดๆ หลังจากที่เรียนจบและมีงานทำแล้วนางเอกจึงไม่ค่อยติดต่อกับแม่ ไม่ยุ่งเกี่ยว ไม่กลับไปเจอกับญาติพี่น้องอีก ทว่าสุดท้ายก็ยังถูกเขาตามมาระราน ตอนแรกนางเอกก็ไม่กล้าบอกพระเอก พระเอกก็โอเคไม่ถาม จะรอให้เธอพูดออกมาเอง จนมีวันหนึ่งที่นางเอกถูกอีกฝ่ายตามมาระรานแล้วได้แผล พระเอกต้องมารู้ทีหลังจากปากคนอื่นก็เลยโกรธมาก เพราะรู้สึกว่านางเอกไม่เชื่อใจตนถึงไม่ยอมเล่า...หลังจากเหตุการณ์นี้นางเอกเลยเปิดใจและเล่าอดีตที่ผ่านมาของตัวเองให้พระเอกฟัง พระเอกถึงได้รู้ว่านางเอกต้องเจอกับอะไรมาบ้าง ...ส่วนนางเอกก็เหมือนได้ปลดล็อกตัวเองครั้งใหญ่ เพราะมีพระเอกอยู่เคียงข้างเธอจึงสามารถข้ามผ่านปมแต่ละปม และสามารถตัดขาดจากอดีตที่ขมขื่นได้จริงๆ สักที

ความจริงโดนพระเอกเรื่องนี้ตกมาตั้งแต่ที่ได้อ่านเรื่องของน้องสาวแล้ว นิสัยพี่แกมีเอกลักษณ์แบบลืมไม่ลงจริงๆ พอรู้ว่ามีเล่มแยกเป็นของตัวเองด้วยคือยังไงก็ต้องเก็บ พลาดไม่ได้ อยากรู้ว่าผู้หญิงแบบไหนที่จะทำให้คนแบบพี่เขาตกหลุมรักได้ แต่พี่น้องคู่นี้เรื่องรักนี่เป็นเหมือนกันเลย ต่างเป็นแสงสว่างและที่พักพิงอันอบอุ่นให้แก่คนที่รัก ถ้าได้รักแล้วคือรักเลยยากจะเปลี่ยน ใดๆ ต้องยอมรับว่าส่วนหนึ่งคือพ่อแม่เขาเลี้ยงมาดี พื้นฐานครอบครัวเขาดี+แข็งแกร่ง ลูกๆ เลยเติบโตมาดีแบบนี้ ...

สรุปพระเอกก็ปากแข็งปากหนักไปงั้นแหละ เพราะใจจริงก็รักเขามาตลอด รักแต่นางเอกคนเดียวไม่เคยเปลี่ยน ยิ่งตอนพิเศษยิ่งเห็นได้ชัดถึงความทุ่มเท ความไม่ยอมตัดใจ ทุกคำพูดคำสัญญาที่พระเอกเคยให้ไว้ อาจดูเหมือนเล่นๆ แต่พี่ทำจริงทุกอย่างนะ ไม่เคยลืมเลือน ประทับใจและอึ้งมากกับสิ่งที่พระเอกแอบทำมาตลอด ไม่นึกเหมือนกันว่าคนกวนๆ หยิ่งๆ ไม่สนใจใครอย่างพระเอกพอรักใครสักคนแล้วจะทำได้ถึงขนาดนี้ ดูเหมือนไม่แคร์แต่กลับจดจำและใส่ใจอยู่เสมอ อบอุ่นและอ่อนโยนกับคนที่ตัวเองรักสุดๆ ....

โชคดีที่หนุ่มน้อยในวันนั้นยังรอเธออยู่ โชคดีที่พวกเขาไม่ต้องคลาดจากกันอีกแล้ว

ป.ล. ส่วนตัวรู้สึกว่าคำลงท้ายว่า อะ อะนะ ปะ จ้ะ จ้า มันเยอะไปหน่อยนา บางบทสนทนาที่ใส่มาอ่านแล้วแอบรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเท่าไรเลย  รวมถึงคำสรรพนามบางอัน ที่บางตัวละครใช้และที่ใช้กับบางคน ส่วนตัวอ่านแล้วแอบรู้สึกขัดๆ อยู่นิดหน่อย (ความเห็นส่วนตัวน๊า ถ้าใครไม่ชอบต้องขอโทษด้วย ><)

 

 📍First Frost วันนี้ วันไหน ยังไงก็เธอ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8zxLpGyrRi

 

ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง (ภาค 2) เล่ม 1-5

ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง (ภาค 2) เล่ม 1-5 (7 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : อิ๋นเชียนอวี่ (銀千羽)
ผู้แปล : อวี้
สำนักพิมพ์ แจ่มใส
รีวิวยอดสตรีเป็นยากยิ่ง (ภาค 2) เล่ม 6-7 (7 เล่มจบ) 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2022/08/2-6-7-7.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หลังจากจบภาค 1 ไปแบบคาใจ แบบที่ยังเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัว แบบว่าจบแล้วเหรอ มันต้องมีต่อไหมอะ แล้วก็มีต่อจริงๆ จ้า (3 ภาคเลยด้วยพี่จ๋า) และในที่สุดสำนักพิมพ์ก็เอาภาค 2 มาแปลต่อแล้วววว เย้ๆๆ
ภาคแรกเป็นการต่อสู้ผจญภัยในดินแดนเทพยุทธ์ ส่วนภาคนี้จะย้ายกันไปที่ดินแดนแรกนภา ซึ่งเป็นดินแดนที่อยู่อีกมิติหนึ่งแทน แถมผู้ที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้ก็ยังมีแต่ขั้นเทพหรือระดับขั้นพลังสูงๆ ทั้งนั้น พูดง่ายๆ คือเมื่อมาถึงที่นี่ระดับที่ว่าสูงๆ ในดินแดนเทพยุทธ์ก็คือมีเกลื่อนแบบกลายเป็นธรรมดาเลย เพราะบนดินแดนนี้มีสภาพแวดล้อมและทรัพยากรที่สมบูรณ์เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียรมากกว่า ดังนั้นหากอยากข้ามมาที่นี่ก็ต้องไปให้ถึงระดับที่เหนือกว่าขั้นเทพยุทธ์ก่อนนะ...

ต้นเล่มแรกเปิดมาด้วยความผ่อนคลาย กลุ่มพระ-นางจับมือกันเที่ยวเล่นไปทั่วดินแดนเทพยุทธ์อย่างมีความสุข ท่านตาก็ยอมรับพี่ชายทั้งสองของนางเอกเป็นหลานและอบรมสั่งสอนวิชาให้ แต่ความสุขมักอยู่ได้ไม่นาน เพราะระหว่างที่ท่องเที่ยวนางเอกกับท่านตาก็ถูกกลุ่มผู้อาวุโสของตระกูลเฟิ่งไล่ตามมาเพื่อขอให้กลับตระกูล ส่วนพระเอกก็ถูกแม่ที่ไม่ได้พบหน้ามานานถึง 15 ปีไล่ตามมาบีบบังคับให้กลับตระกูล(ที่อยู่ในดินแดนแรกนภา)เช่นเดียวกัน แต่พระเอกก็ปฏิเสธไม่ยอมกลับ พ่อพระเอกก็ไม่บังคับแล้วแต่ลูก (พ่อ-แม่พระเอกไม่ได้แต่งกันเพราะความรัก แม่พระเอกคิดจะพาพระเอกไปตั้งแต่ตอน 5 ขวบแล้วแต่พ่อไม่ยอม ฝั่งแม่สู้พ่อไม่ได้จึงยอมกลับ พอผ่านไป 15 ปีโผล่มาใหม่ รอบนี้เลยพากำลังเสริมมาช่วยด้วย)

หลังจากนั้นพระ-นางก็แยกย้ายกันกลับตระกูลเพื่อไปจัดการธุระของตัวเอง ฝั่งนางเอกก็ไม่มีอะไร ได้เข้าตระกูลโดยราบรื่นทุกคน ถึงจะมีบางคนที่ยังกังขาไม่ยอมรับเพราะเห็นพวกนางพี่น้องอายุยังน้อยเลยนึกว่าไม่เก่งจริง แต่สุดท้ายก็ถูกจัดการไปหมดจนต้องยอมสวามิภักดิ์ทั้งกายใจ จากนั้นนางเอกก็ได้เข้าไปในเขตหวงห้ามของตระกูลเฟิ่งและได้พบกับเสี้ยววิญญาณของประมุขเฟิ่งเมื่อ 6000 ปีก่อน...พอออกมาก็ได้รู้ข่าวของพระเอกเรื่องที่ถูกพิษและถูกจับตัวไป

พอนางเอกมาถึงเกาะของพระเอกก็ช่วยกำจัดคนของฝั่งแม่ไปสอง (คนอื่นสู้กันแทบตาย แต่นางเอกคือชิลมาก) แล้วก็ช่วยรักษาพ่อพระเอก จากนั้นก็กลับมาปรึกษากับท่านตาและหาวิธีที่จะเดินทางไปยังดินแดนแรกนภาเพื่อช่วยพระเอกต่อ...พอมาถึงดินแดนใหม่ปุ๊บ นางเอกก็ได้เจอกับสัตว์วิเศษที่กำลังถูกคนตามล่าและได้รับบาดเจ็บปั๊บทันที ขณะที่ช่วยรักษาสัตว์วิเศษก็ได้รู้เรื่องราวกับข้อมูลของดินแดนนี้ว่า...ดินแดนนี้มี 5 ตระกูลใหญ่กับ 1 ภาคีผู้ฝึกตน และอาณาจักรสัตว์แบ่งกันครอบครองดูแล คนที่อยู่ในกลุ่มเหล่านี้ข้อดีคือมีคนหนุนหลังและสามารถเข้าถึงทรัพยากรกับเคล็ดวิชาได้ง่าย ไม่ขาดแคลน ซึ่งตระกูลของพระ-นางเองก็เป็น 1 ใน 5 ตระกูลใหญ่นี้เช่นกัน ไม่เหมือนกับดินแดนเดิมที่ต้องเร้นกายหลบซ่อน แต่ที่นี่คือตรงกันข้ามเลย...

ต่อมานางเอกก็ได้เจอกับกลุ่มคนของภาคีผู้ฝึกตน ฝั่งผู้ชายเป็นมิตรไม่มีปัญหา แต่ฝั่งผู้หญิงนี่เป็นอริกับนางเอกทันทีตั้งแต่แวบแรกที่เจอเลย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวละครหญิงภาคนี้ (หรือภาคแรกด้วยหว่า จำไม่ได้) คือแทบทุกคนจะต้องมีความเป็นอริไม่ชอบนางเอกตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอเลย คืออ่านมาจนถึงเล่ม 5 ก็ยังเป็นแบบนี้แทบทุกคนจริงๆ...ในขณะที่เดินลงจากเขาไปด้วยกัน นางเอกก็ได้เจอกับคนตระกูลไป่หลี่ที่มาตามจับตัวเอง (แบบมาถึงได้ไม่ทันไรก็เจอคนหมายหัวแล้วนะ -_-") ส่วนพระเอกก็หนีออกจากตระกูลกลายเป็นประมุขน้อยแห่งหอลงทัณฑ์ของภาคีผู้ฝึกตน แถมข้างกายยังมีองครักษ์หญิงชุดดำคอยติดตามไม่ห่าง นางเอกเห็นแบบนั้นก็เลยหึงไม่ยอมไปเจอสักที...หึหึ

หลังจากนั้นก็ได้เข้าไปผจญภัยในแดนสมบัติแรกนภา ที่ 81 ปีจะเปิดครั้ง ซึ่งแต่ละตระกูลก็จะส่งคนเข้าไปตามจำนวนโควตาที่กำหนดมา เพื่อไปหาหรือแย่งชิงของวิเศษ สัตว์วิเศษ ของดีๆ อะไรที่มันอยู่ในนั้นนั่นแหละ...แต่ก็มีบางตระกูลที่แอบวางแผนร่วมมือกัน โดยคิดจะใช้โอกาสนี้กำจัดนายน้อยหรืออัจฉริยะของตระกูลอื่นๆ ที่ถูกส่งเข้ามาทำภารกิจ แต่มันก็ไม่สำเร็จเพราะมีนางเอกอยู่ด้วยไงล่ะ...อิอิ

วางยาพิษมานางก็มียาแก้ แถมยังวางยาพิษที่แรงกว่ากลับไปด้วย55  แถมนางเอกยังได้เถาวัลย์ที่กระหายเลือดฟันแทงไม่ตายมาเป็นลูกน้องคนใหม่เพิ่มอีกหนึ่งด้วยนาจา จะเก่งไปไหนเนี่ย ...แถมไปๆ มาๆ ไอ้แดนสมบัติที่ว่าก็ดันเป็นสิ่งที่อาจารย์เขยของนางสร้างขึ้นมาอีก นางเอกเลยได้เป็นเจ้าของแดนสมบัติแรกนภาไปแบบโคตรฟลุ๊ค ...โชคดีโคตรๆ ไปไหนก็เจอแต่ของดีๆ พวกสมุนไพร เคล็ดวิชา สิ่งของ หรือวัตถุดิบที่ว่าหากันยากๆ ยากมากๆ แต่นางเอกคือง่ายมากประหนึ่งอยู่ในสวนหลังบ้านตัวเองก็ไม่ปาน ไม่ซูก็ให้มันรู้ไปเซ่!..55

พอออกมาจากแดนสมบัติก็ถูกคนจาก 2 ตระกูลนั้นล้อมข่มขู่บีบให้เอาแดนสมบัติออกมา แต่นางเอกก็ไม่ยอม เถียงกันไปเถียงกันมา วกไปวนมา บลาๆ กี่หน้าไม่รู้กว่าจะได้สู้กัน อ่านแล้วหิวน้ำแทน ...แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่นางเอกสู้เขาไม่ได้ ว้ายยๆๆ แอบดีใจ อยากเห็นฉากที่นางแพ้มานานแล้ว 55 ...คือ 2 ตระกูลนั้นมันร้ายค่ะ มันวางแผนสมคบคิดแอบเตรียมการกันมาก่อนแล้ว แผนมันสูง แอบส่งผู้อาวุโสที่มีพลังยุทธ์สูงมาเตรียมรอดักฆ่าทุกคนไว้เรียบร้อย นางเอกเลยให้พระเอกพาคนอื่นหนีไปก่อน ส่วนตัวเองก็สู้ถ่วงคนไว้อยู่ที่นี่ แล้วสุดท้ายก็พลาดพลั้ง และทำให้พระ-นางต้องพลัดพรากจากกันไปถึง 3 ปีเต็ม ...

อ่านจบแล้วนอกจากจะเฉลยข้อสงสัยในภาคก่อน ก็ยังมีประเด็นใหม่เปิดออกมาให้เราได้ไปตามสงสัยกันต่ออีก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปริศนาที่ซ่อนอยู่ในแดนสมบัติ กลุ่มบุคคลลึกลับที่ปิดหน้า หรือเรื่องพ่อของนางเอก(ว่าคือไผ?) และเรื่องของอาจารย์นางเอกที่ดูมีซัมติง ส่วนเล่ม 5 นี้จะเป็นเรื่องการจัดงานชุมนุมใหญ่เจ็ดดารา แต่ยังไม่ทันได้เริ่มงานก็เกิดเรื่องขึ้นอีกและ เรื่องเยอะจริงๆ สองตระกูลนั้นก็เอาอีกแล้ว วางแผนกันมาอีกแล้ว สามปีก่อนยังไม่เข็ดไม่เคยจำ รอบนี้เอาใหม่ แต่คราวนี้ท่านตากับพี่ชายนางเอกข้ามมิติมาฝั่งนี้แล้ว ได้อยู่พร้อมหน้าตาหลานสี่คนรวมพลังกันสู้ มีบทและ(หลังจากหายไป 3 เล่มได้) แต่กว่าจะสู้กันอะเนาะก็ต้องฉอดๆๆ กันก่อนตามสไตล์ หลังจากนั้นถึงได้ฤกษ์สู้ จัดไปทั้งค่ายกล ยาพิษ สัตว์วิเศษ ร่างดวงจิต(ที่เป็นสัตว์) แถมยังมีเรือเหาะมาขนคนอีกด้วย ล้ำขนาดดดด  ...

เป็นแนวสัตว์วิเศษ หลอมยา ค่ายกล ขั้นพลังยุทธ์ การฝึกบำเพ็ญเพียร สู้กันมันดี นางเอกฉอดเก่งชนะเลิศ แถมยังโชคดีเวอร์ เก่งแทบทุกอย่าง ถึงบางอย่างไม่เก่งแต่ก็มีสิ่งเสริมและตัวช่วยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นยา ตำรา หรือเคล็ดวิชาลับในอดีตที่หายสาบสูญ มีสัตว์วิเศษ พืชวิเศษที่เป็นเถาวัลย์เฉาพันลี้หรือแม้แต่ก้อนหินที่สร้างค่ายกลได้ก็ยังขอติดตามมาเป็นลูกน้อง นี่ยังไม่นับเรื่องที่ไปไหนก็เจอแต่ของดีๆ อีกนะ ทั้งแบบที่บังเอิญและมีคนตั้งใจมอบให้ เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของหลายๆ คน ...ยกเว้นกลุ่มสตรี 55

ส่วนพระเอกภาคนี้คือคลั่งรักมากก คาแรคเตอร์แบบเย็นชากับคนทั้งโลกแต่ดีกับนางเอกเพียงแค่คนเดียวอะ.. ภาคนี้ภูเขาน้ำแข็งใกล้ละลายแล้ว เพราะอยู่กัน 2 คนเมื่อไร พระเอกก็ต้องจับคนเขามาจูบมาหอมตลอดเลย นางเอกก็แทบไม่ต้องเดินเองแล้ว เพราะพระเอกแทบจะโอบไว้กับตัวตลอดเวลา ไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็สร้างโลกของสองเราได้เสมอ หวานจนมดขึ้น หวานแบบไม่เกรงใจคนรอบข้าง ไม่ดูสถานการณ์กันเลยพี่น้อง  จากตอนแรกที่เพื่อนสนิทเห็นแล้วอายไม่กล้ามองเวลาเขาหวานกัน หลังๆ เพื่อนนี่มองแบบเปิดเผยไม่หลบแล้วจ้า...55

 

📍ยอดสตรีเป็นยากยิ่ง ภาค 2 (7 เล่มจบ) ➡️ https://s.shopee.co.th/8Khf0W0nMi

ชาตินี้ไม่ขอเป็นอนุ 5 เล่มจบ

 

ชาตินี้ไม่ขอเป็นอนุ 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย

ผู้แปล : ลู่เผิงฮวา

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เจี่ยนเหยียน หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุแล้วทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ ในร่างของทารกน้อยแล้วถูกคนนำไปมอบให้ภรรยาพ่อค้าเลี้ยงดูแทนบุตรสาวที่ตายจากไป นางเอกถูกเลี้ยงให้เป็นม้าผอมแห่งหยางโจว หรือก็คือสตรีที่จะถูกส่งไปเป็นอนุหรือของกำนัลแด่ขุนนางชนชั้นสูง ต้องเรียนรู้ศาสตร์ต่างๆ มากมาย ทั้งยังต้องคอยรักษาหุ่นให้ผอมแห้งเพรียวบางอยู่ตลอด ไม่เคยได้กินอิ่มเลยสักมื้อ...

ส่วนพระเอก สวีจ้งเซวียน ขุนนางหนุ่มผู้มากความสามารถที่ได้รับตำแหน่งสูงตั้งแต่อายุยังน้อย อนาคตสดใสรุ่งโรจน์ เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั่วทั้งเมือง พระเอกเป็นลูกอนุที่ถูกเมียเอกของพ่อรับเลี้ยงเอาไว้ภายใต้นาม มีวัยเด็กที่ไม่น่าอภิรมย์ ถูกคนดูถูกเหยียดหยามและปฏิบัติด้วยไม่ดี ดังนั้นเพื่อไม่ให้ถูกใครดูถูกและเพื่อปกป้องน้องสาวเพียงคนเดียว พระเอกจึงต้องพยายามถีบตัวเองให้สูงขึ้น และพี่ก็ทำสำเร็จ เพราะพอได้เป็นขุนนางขั้น 3 คนที่บ้านก็เกรงใจ ไม่กล้าชักสีหน้าใส่แล้ว

เมื่อพ่อ(ไม่แท้) ของนางเอกตาย แม่(ไม่แท้) จึงพาคนในบ้านมาขออาศัยอยู่กับญาติที่แต่งเข้ามาในจวนพระเอก นางเอกรู้ว่าแม่(ไม่แท้) หวังอยากให้ตนกลายเป็นอนุพระเอก จึงพยายามไม่เข้าใกล้พระเอก เลี่ยงได้เลี่ยง หลบได้หลบ ถ้าหลบไม่ได้ก็เลือกมองวิวมองรองเท้าแต่ไม่ขอมองหน้าพระเอก55 ตอนแรกพระเอกก็เฉยๆ นะ แต่พอได้เห็นนิสัยที่นางแสดงออกมาตอนอยู่คนเดียวพี่ก็เริ่มสนใจ แล้วสุดท้ายก็ชอบเขา...
พอชอบแล้วก็ต้องหาข้ออ้างมาเจอ พอถึงวันหยุดก็ต้องรีบกลับจวนแล้วไปนั่งรอนางเอกอยู่ที่เรือนน้องสาว สรรหาของกินมาให้ พยายามหาวิธีให้นางเอกได้กินจนอิ่ม แต่พอนางเอกรู้ว่าพระเอกอยู่เบื้องหลังก็รีบถอยห่างออกมาทันที ทั้งวางตัวสุภาพห่างเหิน เพราะนางไม่อยากเป็นอนุ เนื่องจากพระเอกหล่อ เก่ง หน้าที่การงานดี เพอร์เฟคขนาดนี้ จึงเป็นไม่ได้แน่ๆ ที่จะมีภรรยาเดียว แถมตัวนางเองก็เป็นแค่ลูกพ่อค้าฐานะต่ำต้อย ยิ่งไม่มีทางเป็นภรรยาเอกของพระเอกได้แน่นอน รู้ตัวดี ก็เลยเรียกพระเอกมาคุยเปิดใจกัน ...พระเอกก็อึ้งๆ นะ เพราะเดิมก็คิดจะให้นางเอกเป็นอนุอยู่แล้วจริงๆ เป็นอนุที่ตนโปรดปรานเพียงคนเดียว ...
นางเอกก็หัวเราะเลย นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้  ...แต่พอพี่ได้ไปเห็นตอนที่นางเอกกำลังนั่งดื่มชากับชายอื่น พี่ก็ทนไม่ได้ ปล่อยมือไม่ได้ เลยรับปากตามที่นางเอกขอทุกอย่าง
ว่าจะแต่งนางเอกเป็นภรรยาเอก ไม่รับอนุ จะมีเธอคนเดียวไปชั่วชีวิต ...ทว่าสุดท้ายนางเอกก็ยังปฏิเสธอยู่ดี เพราะไม่เชื่อ ไม่มั่นใจ กลัวว่าวันหนึ่งพระเอกจะเปลี่ยนไปแล้วทำไม่ได้ตามที่พูด...เฮ้อ

ช่วง 2 เล่มแรกคือแอบงงๆ กับนางเอกอยู่นะ ปากพูดอย่างแต่ในใจก็อีกอย่าง พอพระเอกถามว่าชอบตัวเองไหมก็บอกว่าไม่ชอบ แต่พอเขาเมินไม่มองก็แอบไปเสียใจอีก ...เฮ้ออ ตกลงจะเอายังไงเนี่ย คือปฏิเสธเขาแต่ใจจริงก็อยากให้เขาสนใจสินะ...
จริงๆ ต้องขอบคุณน้องสาวพระเอกนะที่คอยเป็นสะพานเชื่อมหาทางลงให้พวกเอ็งได้ปรับความเข้าใจจนลงเอยกันได้แบบนี้ ...แต่พอพระ-นางเข้าใจกันก็ดันมีเรื่องอื่นเข้ามาแทรกอีก เหตุเพราะหน้าตานางเอกดันไปเหมือนอดีตคนรักเก่าของใครบางคน จึงทำให้ถูกฝ่ายนั้นหมายตา พอแม่(ไม่แท้) ของนางเอกเห็นอีกฝ่ายมีตำแหน่งใหญ่กว่าพระเอก ก็รีบตกปากรับคำยกนางเอกให้เป็นอนุเขาทันที ...พระเอกก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะการแต่งงานขึ้นอยู่กับพ่อแม่ ดังนั้นหากแม่นางเอกจะทำแบบนี้มันก็ไม่ผิด แต่โชคดีที่บังเอิญมีคนมาสะกิดบอกเรื่องชาติกำเนิดของนางเอก พระเอกเลยส่งคนไปสืบจนรู้ความจริง แล้วก็รีบหาทางส่งนางเอกกลับคืนสู่ครอบครัวเดิม จึงทำให้เรื่องที่ถูกส่งไปเป็นอนุกลายเป็นโมฆะ

พอได้คืนสู่ฐานะเดิม ไม่ต้องคอยกลัวว่าวันดีคืนดีจะถูกส่งไปเป็นอนุใครเขาแล้ว นึกว่าต่อแต่นี้จะได้ใช้ชีวิตอย่างสบาย แต่สุดท้ายก็ต้องมาฟาดฟันกับอนุของพ่อ(แท้ๆ) ตัวเองอีก...เหอๆ  แม่(แท้ๆ) ของนางเอกก็อ่อนแอ ตั้งแต่เสียลูกไปร่างกายก็ไม่ค่อยดี แล้วไหนจะหมางเมินกับผู้เป็นสามีเพราะเรื่องที่ทำลูกหรือนางเอกหายไปในตอนนั้นอีก จึงทำให้อนุสบช่องเข้ามาแทรกและกลายเป็นผู้ควบคุมดูแลจวนแทนภรรยาเอกไป ส่วนน้องชาย(แท้ๆ) ของนางเอกก็กลายเป็นคนขี้ขลาดขี้กลัว (ท้ายๆ เรื่องจะมีเฉลยสาเหตุ) ปกติแม่นางเอกก็ไม่ได้แคร์เรื่องของอนุกับสามีหรอก หมดใจนานแล้ว ขอแค่ได้ลูกกลับมา มีลูกๆ อยู่พร้อมหน้าแบบนี้ก็พอ แต่พอฝั่งอนุเห็นนางเอกกลับมาแล้วทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นก็เกิดกลัวขึ้นมา เลยคิดจะหาวิธีส่งนางเอกไปแต่งงานยังที่ไกลๆ...

อิพ่อก็หลงเชื่อคำลูกอนุ ไม่ยอมยกนางเอกให้ในตอนที่พระเอกมาสู่ขอ ลูกอนุอีกคนได้ทีก็มาพูดข่มนางเอกเรื่องที่จะถูกส่งไปแต่งงานอีก แม่นางเอกมาได้ยินก็เรียกสามีมาคุย พอเห็นว่าอิสามีรู้เรื่องแล้วแต่กลับเฉยไม่ยอมแก้ไข ท่านแม่เลยตัดสินใจทำเอง...ฉากนี้คืออึ้งมากก เพราะก่อนหน้านี้เนื้อเรื่องก็เรียบๆ มาเรื่อยๆ อาจมีขรุขระบ้างแต่ก็ไม่ได้พีคอะไร แต่พอมาถึงบทแรกเล่ม 5 เท่านั้นแหละ...โอ๊ยๆ ๆ ประหนึ่งถูกผลักให้ตกลงไปในหลุมลึกโดยมิทันตั้งตัว ช็อกอย่างแรง จุงแม่ใจเด็ดมากกก T^T..

ช่วง 3 เล่มแรกเป็นการหาทางหลบหนีจากการเป็นอนุของนางเอก เรื่องในบ้านพระเอก และปูพื้นความสัมพันธ์+ปรับความเข้าใจของพระ-นาง จะทำอย่างไรให้นางเอกยอมรับรักและเชื่อมั่นในตัวพระเอกได้ ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ยากหรอก แค่อาศัยความจริงใจ สม่ำเสมอ และอาหารก็พอ 55 ... แต่ตอนแรกๆ นางเอกจะเงียบๆ เป็นคนเรียบร้อย ทำตัวว่าง่าย ใครว่าอะไรก็ก้มหน้าก้มตาทำเหมือนเชื่อฟัง แต่ข้างในนี่ต่อต้านไม่ยินยอมอย่างแรง และวางแผนหนีอยู่ตลอด ...อ่านแล้วก็แอบสงสารนางนะ เพราะชาติก่อนนางมีชีวิตและครอบครัวที่ดีมาก มีพี่ชายและพ่อแม่ที่รักใคร่เอ็นดู มีอิสระ เป็นเด็กวัยรุ่นที่ร่าเริงมีความสุข แต่พอทะลุมิติมาชีวิตดันกลับตาลปัตรเลย กลายเป็นคนเก็บกด ต้องเก็บงำประกาย ต้องเสแสร้งเพื่อความอยู่รอด ...แล้วกว่าพระเอกจะเข้าใจ+ยอมรับความคิดของนางได้ก็ต้องใช้เวลา ไม่ใช่โอเคได้เลยเดี๋ยวนั้น ... สองเล่มสุดท้ายจะเป็นเรื่องหลังบ้านของนางเอก พอเข้ากลางเล่ม 5 พระ-นางถึงได้แต่งงานอยู่ด้วยกัน พระเอกก็มีตำแหน่งสูงขึ้นและมีอำนาจมากขึ้นเรื่อยๆ
ทว่าท่ามกลางความสุขสงบก็มีคลื่นใต้น้ำซุกซ่อนอยู่ เพราะฮ่องเต้เริ่มมีใจคิดอยากกำจัดพระเอกแล้ว...

ผลงานของท่านฉางโกวลั่วเยวี่ย ผู้เขียนพี่ชายผู้คลั่งรัก 55 ...
แต่เรื่องนี้พระเอกไม่ได้จิตขนาดนั้น ส่วนความคลั่งรักนั้นโอเคไม่แพ้กันจ้ะ แต่เรื่องนี้มีความคล้ายเรื่องพี่ชายตรงที่พระเอกรู้ว่านางเอกทะลุมิติมา แล้วก็บทสรุปในตอนจบที่แอบคล้ายๆ กันอยู่นะ และอีกอย่างที่เหมือนจะเป็นซิกเนเจอร์ของนักเขียนท่านนี้เลยคือ...นางเอกต้องทะลุมิติมาจ้า 55  คือตั้งแต่อ่านงานของท่านนี้มา(ที่แปลเป็นไทย) ยังไม่มีเรื่องไหนเลยที่นางเอกเป็นคนในยุคสมัยนั้นจริงๆ แต่เรื่องนี้นางเอกไม่ได้ใช้ความรู้จากยุคปัจจุบันมาสร้างความแปลกใหม่อะไรนะ ไม่ได้ทำอาหาร ทำการค้า หรือมองหาช่องทางทำเงินใดๆ ไม่มีนะจ๊ะ มีแค่ตรงที่อยากใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีและได้แต่งงานกับคนที่รักเคารพให้เกียรติ เป็นสามีภรรยาเดียว แต่เพียงแค่นี้ก็ยากจะตายอยู่แว้วว ท่ามกลางยุคสมัยที่ผู้ชายเป็นใหญ่
แล้วไหนจะเรื่องชนชั้นที่พ่อค้าอยู่ระดับต่ำสุดอีก ...แค่คิดหาวิธีหนีให้พ้นจากการเป็นอนุก็เหนื่อยจะแย่ แล้วยังจะมีอารมณ์ไปคิดทำอะไรอี๊กกกก55 (นางเอกไม่ได้กล่าวไว้ เรากล่าวเอง55) และเมื่อพระเอกได้เห็นสิ่งที่นางเอกต้องเจอบวกกับความโหดร้ายของการไม่มีอำนาจอยู่ในมือ พี่ก็เริ่มทะเยอทะยานอยากได้อำนาจมากขึ้น กลายเป็นมือขวาของฮ่องเต้คอยล้างบางกรุยทางกำจัดขวากหนามให้ แต่พอบัลลังก์มั่นคง ฮ่องเต้ก็.....นั่นแหละ หึหึ

เนื้อหาในเรื่องมีทั้งเรื่องหลังบ้านและการเมืองในราชสำนัก แต่หลักๆ ก็หนักไปที่ชีวิตของพระ-นางกับเรื่องในบ้านนั่นแหละ ตอนนางเอกจัดการเรื่องในบ้านหรือเล่นงานใครนี่บรรยายละเอียดมาก แต่พอเป็นเรื่องงานของพระเอกกลับเล่าพอผ่านๆ ซะงั้น (ก็นิยายรักนี่เนาะ 55) อย่างตัวร้ายที่จะเอานางเอกไปเป็นอนุทีแรกก็นึกว่าจะจัดการยาก คงมีชั้นเชิงลูกเล่นอะไรมากกว่านี้ เพราะเป็นคนที่มีอำนาจมากรองจากฮ่องเต้เลยนะ
แต่สุดท้ายก็...ไม่ยากอะไรนิ่ บรรยายจบในหน้าเดียว 55 ...
ส่วนตัวละครอื่นๆ อย่างเช่นรุ่นพี่ที่นางเอกเคยแอบชอบ หรือคหบดีที่มาชอบนางเอก ก็ออกมามีบทแค่เฉพาะบางเล่ม พอหมดเรื่องแล้วก็หายต๋อมเลย มาโผล่อีกทีท้ายๆ ใกล้จบ
แต่ก็ดีใจกับรุ่นพี่ด้วยนะที่ได้กลับบ้านเดิม (เพราะพี่เขาไม่เหมาะกับที่นี่จริงๆ)
ส่วนน้องสาวกับลูกพี่ลูกน้องของพระเอกที่สนิทกับนางเอกน่ะ พอนางเอกออกจากจวนไปก็ไม่ได้มีบทอะไรอีกเลย อารมณ์เหมือนฉันมาส่งเธอถึงฝั่งแล้วก็จบนะ หมดบทแค่นี้ มีกล่าวถึงผ่านๆ ในตอนท้ายนิดหน่อยว่าได้หมั้นหมายแล้วแค่นั้นเอง ขนาดสาวใช้นางเอกยังมีบทเยอะกว่าอีก 55 

📍ชาตินี้ไม่ขอเป็นอนุ 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1BEUV69td9

ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ

 

ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : หรงจื่ว
ผู้แปล : ตังตัง
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

คุณชายรองเยว่ เยว่ฉางหลิง ผู้สืบทอดวิชาเทียนจู๋ คนเดียวในรอบร้อยปีที่สามารถฝึกฝนสุดยอดวิชา วิสุทธิคัมภีร์ซือโม๋ สำเร็จจนถึงขั้นเก้าได้ ถูกยกย่องให้เป็นเทพสงครามตั้งแต่อายุยังน้อย มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือ ความสามารถเป็นที่ประจักษ์ ย่างเท้าไปที่ใดก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งยุทธภพและแผ่นดิน..

นี่คือช่วงกลียุคที่บ้านเมืองไม่เป็นปึกแผ่น ราชวงศ์อ่อนแอ แผ่นดินระส่ำระส่ายแบ่งออกเป็นหลายฝักหลายฝ่ายไม่มีความเป็นหนึ่งเดียว มีกองกำลังมากมายผุดขึ้นมาตั้งตัวเป็นใหญ่เพื่อหวังครอบครองแผ่นดิน... กองทัพตระกูลเยว่ก็เป็นหนึ่งในนั้น ทั้งยังเป็นทัพที่มีโอกาสจะได้รับชัยชนะมากที่สุดอีกด้วย สองพี่น้องตระกูลเยว่ หนึ่งบุ๋นหนึ่งบู๊ ครองใจชาวประชาและชาวยุทธ์ จึงทำให้มีสำนักและตระกูลมากมายยอมติดตามสวามิภักดิ์ .. ทว่าในศึกใหญ่ที่ต่อสู้กับแคว้นเยี่ยน สองพี่น้องเยว่กลับถูกคนทรยศและลอบวางยาพิษ กองทัพตระกูลเยว่ถูกคนตลบหลังกวาดล้าง ท้ายที่สุดแผ่นดินก็ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งคือตงเซี่ยและซีเซี่ย...

นางเอก เยว่ฉางหลิง ดรุณีน้อยของตระกูลเยว่ เพราะถูกคนทำร้ายปางตายจึงส่งผลให้นางต้องจากบ้านไปร่ำเรียนวิชาตั้งแต่ยังเด็ก และเพราะวิชาที่ฝึกฝนจึงทำให้กลายเป็นคนเย็นชาไร้ความรู้สึก บวกกับรอยตราสีแดงเพลิงที่หางตา จึงทำให้นางต้องสวมหน้ากากและแต่งกายเหมือนบุรุษ นางเอกใช้ชีวิตเยี่ยงชายชาตรี ต้องเดินทางไปทั่วเพื่อผูกใจคนตามคำสั่งของพี่ชาย ระหว่างนั้นก็ได้ผดุงคุณธรรมปราบปรามคนชั่วช่วยเหลือคนดี จนสร้างบุญคุณรวมถึงหนี้แค้นเอาไว้มากมายและก่อให้เกิดภัยตามมาโดยไม่รู้ตัว ...

หลังจากที่ถูกคนทรยศ นางเอกก็พาร่างที่บาดเจ็บกระโดดลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก แต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าเวลาได้ล่วงเลยไปถึง 11 ปีแล้ว ทว่านางที่ควรจะอายุ 28 ในเวลานี้เหตุไฉนถึงได้มีหน้าตางดงามและดูอ่อนเยาว์ลงเหมือนเด็ก 17-18 กันหนอ..
จากนั้นนางเอกก็ได้พบคนที่ช่วยชีวิตและคอยดูแลตน ได้รู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน ภารกิจต่อไปจึงเป็นการหาทางหนีออกจากสถานที่แห่งนี้ เพื่อไปสืบหาความจริงของเรื่องราวในอดีต และแก้แค้นผู้ที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ครั้งนั้น...

ทว่าก่อนจะหนีก็ถูกคนไหว้วานขอให้ช่วยคนคนหนึ่งออกไปด้วย เพื่อตอบแทนบุญคุณนางเอกเลยไป และก็ได้หนี้ดอกท้อกลับมาอีกหนึ่ง แต่นางไม่ได้คิดอะไรไง ความรู้สึกช้า อีกฝ่ายมอบแหวนให้ก็รับมา เพราะคิดว่าอาจจะเอาไปขายแลกเป็นเงินได้ในอนาคต ไม่รู้ความหมายแฝงหรือความสำคัญของสิ่งที่ได้มาเลย ...
ต่่อจากนั้นนางก็ถูกคนเข้าใจผิดจับตัวไป แล้วก็จับพลัดจับผลูได้ร่วมเดินทางไปช่วย 8 เจ้าสำนักของตงเซี่ยที่ถูกจับตัวมา...หลังจบเรื่องนี้นางเอกก็ถูกคนของสำนักเบญจพิษจับตัวไปต่อ เพราะอีกฝ่ายเห็นนางหน้าตาดีเลยกะจะเอาไปให้เจ้าสำนักเปลี่ยนผิวหน้า...แล้วสำนักเบญจพิษก็ดันบังเอิญถูกคนบุกมากวาดล้างในวันนั้นพอดีอีก นางเอกเลยรอดตายและได้สวมรอยเป็นเจ้าสำนักเบญจพิษแทน เพราะเจ้าสำนักนี้มีฐานะเดิมเป็นถึงลูกสาว(นอกสมรส) ของแม่ทัพจิง แม่ทัพใหญ่แห่งตงเซี่ย หรือก็คือคนสนิทเก่าของตระกูลเยว่ที่หักหลังพวกนางเอกพี่น้อง...นางเอกจึงแสร้งทำเป็นความจำเสื่อม เพื่อใช้ฐานะนี้เข้าใกล้พวกคนที่เคยทรยศตนในอดีตและตามสืบหาความจริงเมื่อ 11 ปีก่อน....

นางเอกเป็นคนเก่ง วรยุทธ์สูง เท่มาก จนรู้สึกว่าไม่ต้องมีพระเอกก็ได้นะ ส่วนพระเอกเป็นใครเดาไม่ยากถึงในเรื่องจะมีเรือให้เลือกลงถึง 3 ลำก็เถอะ 55 ..แต่พระเอกเป็นคนที่อยู่กับนางเอกมากที่สุดดด ค่าตัวไม่แพง  บทเยอะออกบ่อย...เป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์มากแผนการ แต่เสียดายที่มีร่างกายอ่อนแอจึงฝึกวรยุทธ์ไม่ค่อยได้ ความจริงจะมีอายุได้ไม่เกิน 10 ปี แต่บังเอิญได้นางเอกช่วยเอาไว้เลยยังรอดมาได้จนถึงปัจจุบัน แต่ก็ใกล้จะไม่รอดแล้วนะถ้ายังไม่เจอยารักษาจริงๆ สักที ...

พระเอกหลงรักนางเอกตั้งแต่แรกพบ ช่วงที่คนหายไป 11 ปี ก็ขึ้นเหนือลงใต้เดินทางไปทั่วเพื่อวางแผนทำเรื่องต่างๆ พร้อมกับสืบหาร่องรอยของนางเอกไปด้วย ...ถึงร่างกายจะไม่แข็งแรง แต่ก็พร้อมคิดวางแผนเพื่อปกป้องและเป็นกำลังสนับสนุนให้นางเอกเสมอ เป็นคนที่ทำให้เทพสงครามอย่างนางเอกยอมเชื่อฟังและมอบหัวใจให้ในที่สุด ...
nc ไม่มี แต่คู๋นี้เวลาอยู่ด้วยกันอบอุ่นดี นางเอกแสดงความรู้สึกไม่เก่ง ส่วนพระเอกก็ทะเล้นขี้เล่นชอบแหย่เขา ถ้านางเอกคือไฟพระเอกก็คือน้ำ ถ้านางเอกแข็งมาพระเอกก็พร้อมอ่อนลงให้ก่อนเสมอ ถึงร่างกายจะไม่เต็มร้อย แต่เรื่องมันสมอง การวางแผน กลอุบายต่างๆ ต้องยกให้พระเอกจริงๆ  

จำได้ว่าที่เคยอ่านส่วนใหญ่ คนในยุทธภพจะไม่ค่อยยุ่งกับการเมืองหรือราชสำนักนะ แต่เรื่องนี้ตรงข้าม เพราะฮ่องเต้เคยเป็นคนในยุทธภพมาก่อน พอมาเป็นฮ่องเต้รากฐานจึงยังไม่มั่นคงกำลังคนไม่เพียงพอ ทำให้ต้องพยายามสร้างฐานของตัวเองและหาคนมาเป็นพวกให้ได้ เพื่อจะได้กำจัดขั้วอำนาจที่มีอยู่ในตอนนี้ทิ้ง ... เลยมีการก่อตั้งสำนักชิงเฉินขึ้นมา ซึ่งใครที่ได้เข้ามาเป็นศิษย์ในสำนักนี้ไม่ว่าชายหรือหญิง ขอแค่ทำการทดสอบภายในสำนักผ่านติดอันดับ 1 ใน 20 ทุกคนก็จะมีโอกาสได้รับราชการ ...
นางเอกก็เข้าร่วมด้วยเพราะในสำนักมีคนรู้จักเก่าที่นางอยากเจอ ส่วนพระเอกก็ตามมาเป็นอาจารย์อยู่ในสำนักคอยอยู่ข้างๆ เพื่อช่วยเหลือ...ระหว่างนั้นก็จะมีเรื่องการไปตามหาสมบัติของตระกูลเยว่ หาวิธีช่วยต่อชีวิตพระเอก และไปตามหาเคล็ดวิชาที่หายสาบสูญ อีรุงตุงนังเกี่ยวข้องกันไปหมด แล้วก็ยังมีเรื่องงานชุมนุมชาวยุทธ์ ที่แต่ละแคว้นแต่ละสำนักจะส่งคนมาเข้าร่วมประลองเพื่อเฟ้นหาผู้นำยุทธภพคนใหม่...การเมืองมีน้อย หลักๆ จะเป็นเรื่องการช่วงชิงอำนาจหรือต่อสู้กันของชาวยุทธ์ในยุทธภพมากกว่า เรื่องของอีกแคว้นที่แบ่งออกไปก็ไม่ค่อยกล่าวถึงหรือมีบทเท่าไร ออกมาอีกทีก็ตอนเล่มสามท้ายๆ เลย

เป็นแนวกำลังภายในยุทธภพ ชิงอำนาจ ตามหาวิชาคัมภีร์ลับ ผสมการเมืองหน่อยๆ ฉากต่อสู้วิชาลับอาวุธลับจัดเต็ม บรรยายเห็นภาพ แปลดี อ่านลื่นมาก (จากที่อ่านงานแปลจีนโบราณของสนพ.นี้มา ตอนนี้เราว่าเรื่องนี้แปลดีที่สุดเลย ปรบมือๆ )
เนื้อเรื่องหักมุมพลิกไปพลิกมาเยอะ ความจริงเดาจากสไตล์นักเขียนก็พอรู้อยู่แล้วแหละว่าเดี๋ยวคงต้องมีอะไรพลิกแน่ๆ เตรียมใจไว้แล้วเลยไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไรอะ พลิกบ่อยจนไม่แปลกใจแล้ว55 ส่วนตัวร้ายบางคนเราว่าถูกจัดการง่ายไปหน่อยนะ บทจะตายก็ง่ายๆ แบบนั้นเลย นางเอกก็เก่งเทพ ยิ่งพอลมปราณกลับมาใช้ได้เต็มร้อยก็ยิ่งโคตรเทพ
ส่วนพระรองก็....เรียกได้ว่าพลาดเพียงครั้งเดียวคือพลาดทั้งชีวิต พลาดแล้วพลาดเลยจริงๆ หมายถึงเรื่องนางเอกนะ พยายามแก้ยังไงมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว นี่ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน ทั้งๆ ที่เป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการ อดีตกุนซือมือฉมัง แต่ทำไมถึงพลาดเรื่องนางเอกได้ฟะ ทำไมถึงดูไม่ออกเลยอยู่ด้วยกันมาตั้ง 3 ปี ผิดวิสัยความฉลาด ความช่างสังเกต ช่างวิเคราะห์ของพี่แกจริงๆ

📍ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2g3II8svZM

หย่าก็หย่าสิ ฉันจะจีบเธอใหม่ให้ดู

 

หย่าก็หย่าสิ ฉันจะจีบเธอใหม่ให้ดู 
ผู้แต่ง : สุยโหวจู (随侯珠)
ผู้แปล : ปภานัน
สำนักพิมพ์ Camellia Novel

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สวี่ตัวหนิง ลูกแกะน้อยน่ารักใสซื่อและอ่อนโยน เป็นคู่เหมยเขียวม้าไม้ไผ่ที่เติบโตมากับ โจวเย่า จิ้งจอกสุดหล่อจอมเจ้าเล่ห์ ที่แสนฉลาดปากร้าย ทั้งเย่อหยิ่งและอวดดี ลูกชายคนเล็กของบ้านโจวที่เป็นเพื่อนบ้านกันมาตั้งแต่เด็ก เป็นทั้งเพื่อนเล่น เพื่อนสนิท ข้ามผ่านชีวิตวัยเด็กและวัยรุ่นมาด้วยกัน ต่างคนต่างเข้าใจและรู้ใจอีกฝ่ายมากกว่าใครๆ ทั้งยังมั่นใจว่าในภายภาคหน้าพวกเขาจะต้องได้อยู่ด้วยกัน ไม่ช้าก็เร็ว...

แต่วันหนึ่งบ้านนางเอกก็เกิดเรื่อง แม่ป่วยหนัก พ่อถูกจับได้ว่าแอบนอกใจไปมีบ้านน้อย แม่นางเอกรู้ว่าลูกสาวตัวเองไม่สู้คน จึงเกรงว่าวันหนึ่งถ้าตัวเองไม่อยู่แล้วเดี๋ยวนางเอกจะไม่ได้อะไรก็เลยขอหย่าและแบ่งสมบัติ เมื่อรู้ว่าลูกสาวมีใจให้เพื่อนในวัยเด็ก คุณแม่ก็ฝากฝังลูกสาวให้พระเอกดูแลในเฮือกสุดท้ายของชีวิต... พระเอกก็ตกลงและรีบพานางเอกไปจดทะเบียนทันที ไม่มีการขอแต่งงาน ไม่มีการสู่ขอหรือจัดงานใดๆ ทั้งสิ้น สิ่งที่พวกเขาเคยแอบคิดจู่ๆ ก็กลายเป็นจริงขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว ทว่าก็จบลงอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน เพราะผ่านไปไม่ถึงปีพระเอกก็ขอหย่าโดยให้เหตุผลว่าหลงรักคนอื่นแล้ว...

เรื่องราวความรักของพระ-นางซึ่งเติบโตและผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก ต่างฝ่ายต่างมีความรู้สึกดีๆ ให้กันแต่กลับไม่เคยพูดมันออกมา พระเอกก็มั่นใจในตัวเองซะเหลือเกินว่ายังไงเจ้าแกะน้อยตัวนี้ก็ต้องตกเป็นของตน หนีไปไหนไม่รอดหรอก ฟ้ากำหนดมาแล้วว่าเธอต้องคู่กับฉันคนเดียวเท่านั้น ถึงไม่เคยพูดออกไปตรงๆ แต่ก็แผ่รังสีสังหาร แสดงความหวงก้างกันผู้ทุกคนที่คิดจะมางาบแกะน้อยมาเนิ่นนานแล้วนะจ๊ะ แต่เจ้าแกะน้อยกลับใสซื่อไม่รู้เรื่องรู้ราว ถูกเจ้าจิ้งจอกตบตา ทำให้หลงคิดว่าตัวเองคงไม่สวยสินะถึงได้ไม่มีใครมาจีบเลย..ฮือๆ

ทว่าต่อให้รู้จักกันมานานหรือสนิทสนมกันมากขนาดไหน แต่เรื่องบางอย่างหากไม่พูดมันออกไปหรือไม่พูดให้ชัดเจน ท้ายที่สุดมันก็อาจนำมาซึ่งความเข้าใจผิดและทำให้ต้องแยกจากกันไปอยู่ดี... แต่คู่นี้คือดีตรงที่นางเอกเป็นคนไม่คิดมาก ไม่คิดอะไรซับซ้อน เป็นคนง่ายๆ มีเหตุผล และมองโลกในแง่ดี เรื่องราวมันเลยไม่ได้ดราม่าขนาดนั้น เพราะถึงจะหย่ากัน แต่ทั้งสองคนก็ยังติดต่อและเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอ เวลาเจอหน้าก็พูดคุยกันดี มีความปรารถนาดีให้กันเสมอมา เป็นคู่ที่ผูกพันและมั่นคงมาก แบบที่ไม่มีใครสามารถเข้ามาแทรกหรือทำลายได้นอกจากตัวพวกเขาเอง ...กลับมารอบนี้นางเอกก็ตั้งใจมาให้โอกาสพระเอกโดยเฉพาะ มาลองดูว่าสุดท้ายแล้วพระเอกจะรักตัวเองในแบบที่ไม่ใช่เพื่อนสนิทได้ไหม จะสามารถเป็นพ่อที่ดีได้หรือเปล่า เพราะไม่อยากใช้เรื่องลูกมาบีบบังคับให้พระเอกต้องรับผิดชอบ ...

ซึ่งความจริงนั่นก็คือสิ่งที่พระเอกต้องการเหมือนกัน คิดเหมือนกันทั้งคู่ อยากให้เขารักเราในแบบคู่รักชาย-หญิงทั่วๆ ไป แต่อีกใจก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะมองเราเป็นแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น ก็เลยกล้าๆ กลัวๆ กันอยู่แบบนี้  แต่คราวนี้พระเอกตั้งใจไว้แล้วว่าจะเอานางเอกกลับคืนมาให้ได้ ...เลยรุกเต็มที่ ไล่ตั้งแต่ไปเป็นที่ปรึกษาทางธุรกิจให้ หาสตูดิโอแถวที่ทำงานตัวเองให้ (มองลงมาจะได้เห็นนางเอกเลย) ขยันชวนไปเที่ยว ไปวัด ไปแช่น้ำพุร้อน ...ส่วนนางเอกก็มีเพื่อนสนิทคอยช่วยคิดวางแผนให้ว่าต้องทดสอบและลองใจพระเอกยังไง ตอนไปแช่น้ำพุร้อนนางเอกก็เลยใส่บิกินีลงแช่ ทำให้พระเอกน้ำลายไหลแต่ไม่ได้แอ้ม 55 แล้วก็หาคนมาแสดงบทพระรองแกล้งเป็นจีบนางเอก พอพระเอกรู้ก็ตามมาขวางแยกเขี้ยวใส่อีกฝ่ายทันที 55...

แล้ววันหนึ่งน้านางเอกที่อยู่เมืองนอกก็พาลูกนางเอกกลับมาจีน นางเอกเลยเปิดโอกาสให้พระเอกได้ใกล้ชิดและคอยสังเกตท่าทีเวลาอยู่กับลูก อยากรู้ว่าพระเอกจะชอบลูกตัวเองไหม เพราะปกติพระเอกไม่ชอบเด็ก เห็นเด็กส่วนใหญ่เป็นเด็กเวร(เหมือนตัวเอง)...ฮ่าๆ  ก็เลยไม่บอกความจริง ปล่อยให้ทุกคนเข้าใจผิดคิดว่านี่เป็นลูกน้าและเป็นหลานสาวของนางเอก แต่ลูกพระเอกน่ารักมากกก ทั้งหน้าตาและนิสัย เหมือนลูกครึ่งเลย ใครเห็นก็ตกหลุมรัก พระเอกก็โดนตก บ้านพระเอกก็โดนตกกันหมดทั้งหัวหงอกหัวดำ นางเอกก็บอกให้ลูกเรียกแม่พระเอกว่าคุณย่า แต่แม่พระเอกบอกให้เรียกป้าก็พอ (ไม่รู้ว่าหลานตัวเอง) พอมารู้ตอนหลังว่านี่หลานก็เสียดาย อยากได้ยินหลานเรียก แล้วก็พากันไปรุมตีพระเอก...บอกให้รีบหาวิธีพาหลานกลับมาเลยนะ 55

ความจริงเรื่องลูกนี่ปิดพระเอกได้ไม่นานหรอก เซนส์แรงอยู่นะ พอได้ยินนางเอกเรียกชื่อจีนของลูกก็เริ่มตะหงิดๆ และ (เพราะนางเอกเคยบอกว่าถ้ามีลูกจะตั้งชื่อนี้) ยิ่งพอได้เห็นท่าทางกับสีหน้าบางอย่างของเด็กที่คล้ายๆ นางเอก ก็ยิ่งสงสัยจนนั่งไม่ติด ต้องกลับไปนั่งคิดคำนวณวันไข่ตกของนางเอกเลยทีเดียว 55 ... แล้วสุดท้ายก็มาหลอกถามจากลูก ลูกก็เล่านิทานที่นางเอกเป็นคนแต่งให้ฟังเรื่องว่าตนมาจากไหน พอได้ฟังพระเอกก็รู้ทันทีว่านี่คือลูกตัวเองแน่นอน รู้สึกผิดมากก เสียใจมากก เขาเผลอทำเรื่องโง่ๆ ที่ไม่น่าให้อภัยลงไปเสียแล้ว...

ผลงานของคนเขียนอย่าหยิ่งนักเลย เรื่องนี้คู่รักวัยเด็กได้สมหวังไม่ต้องกินแห้วแล้วนะ..อิอิ แต่นอกจากเรื่องรักก็ยังมีเรื่องหน้าที่การงาน  ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนและคนในครอบครัว  ความรักก็มีหลายคู่ บางคู่สมหวัง บางคู่ก็หักมุม บางคู่นึกว่าจะแห้วแต่กลับมาพลิกในช่วงสุดท้ายก็มี นางเอกเป็นนักออกแบบตุ๊กตา พระเอกเป็นประธานบริษัทอี้หยวน (เกี่ยวกับพวกการเงินการลงทุน) ไม่มีแบ็ค ที่บ้านไม่ได้มีภูมิหลังใหญ่โตอะไร ไต่เต้าและสร้างมาด้วยตัวเองล้วนๆ...ถ้าใครชอบแนวความรักแบบผู้ใหญ่ในวัยทำงาน เรียลๆ หรือชอบผลงานของนักเขียนท่านนี้ ก็อย่าลืมอ่านเรื่องนี้กันน๊า ไม่หนักไม่เบา กำลังดี...นางเอกเฉื่อยๆ ไม่ค่อยสู้คน ส่วนพระเอกก็ปากร้ายไม่ไว้หน้าใครแต่เป็นที่พี่งพาได้ คนหนึ่งเย็นคนหนึ่งร้อน แต่สุดท้ายคนที่ต้องเป็นฝ่ายยอมก็คือพระเอกจ้า 55 

ป.ล. เวลาเพื่อนรูมเมตจะคุยเรื่องผู้หญิง พระเอกจะห้ามไม่ให้พูดถึงนางเอก หากใครริอาจมาจีบแกะน้อยของตัวเองอิพี่ก็จะพองขนและรีบไปสกัดทันที ...

ป.ล. แปลดี อ่านลื่น แต่ยังมีคำผิดอยู่บ้างนิดหน่อย

** ตอนนี้มีให้ลงอ่านแบบรายตอนติดเหรียญนะคะ ทั้งหมด 89 ตอนจบแล้ว (อ่านฟรี 15 ตอนค่ะ)

 

 📍หย่าก็หย่าสิ ฉันจะจีบเธอใหม่ให้ดู ➡️ https://s.shopee.co.th/BLxJfuXSA

 

ท่านเซียนอย่ามาหลอก + ปีศาจจิ้งจอกอย่ามาลวง

 

ท่านเซียนอย่ามาหลอก 
ผู้แต่ง : โม่เหยียน
ผู้แปล : เจินจูไหน่ฉา
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

รีวิว ใต้เท้าอย่ามาหยอก + โจรหญิงอย่ามาเย้า
https://marynlinsbook.blogspot.com/2022/04/blog-post.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พั่วเยวี่ย อดีตขุนพลหญิงเผ่ามารที่เก่งกาจและห้าวหาญไม่แพ้บุรุษ แม้ภายนอกจะดูเจ้าชู้เสเพลเลี้ยงชายบำเรอเอาไว้เป็นสิบ แต่นางกลับเฝ้าตามไล่เกี้ยว ต้วนมู่ไป๋ เซียนกระบี่ผู้สูงส่งเย็นชามานานนับร้อยปี ทว่าน่าเสียดายที่อีกฝ่ายกลับไม่เคยชายตาแลนางเลยสักกะนิด
แล้วสุดท้ายนางก็ถูกเขาสังหารตายภายในดาบเดียวในสงครามระหว่างมารกับเซียน ...
ทว่าพอลืมตาตื่นขึ้นมานางกลับพบว่าตนเองยังไม่ตาย แต่ได้กลายมาเป็น เยวี่ยเป่า ภูตดอกบัวที่เป็นลูกศิษย์ของเขาไปเสียแล้ว แถมอาจารย์ผู้นี้ก็ยังชอบกินเต้าหู้ลูกศิษย์ตัวเองเป็นที่สุดอีกด้วย! ....

ในอดีตนางเอกต้องทำทีเป็นว่าชอบพระเอกและหาสารพัดวิธีเพื่อพิชิตใจเขา แสร้งทำหน้าหนาตามเกาะติดไล่ตามจีบอย่างหน้าไม่อาย เพราะนี่เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้นางรอดพ้นและปลอดภัยจากการตกเป็นอนุของราชามาร แต่จีบไปจีบมาหัวใจนางก็เริ่มสั่นไหว ทว่าพระเอกกลับไม่เคยใจอ่อนเลย ปฏิเสธทุกดอก ...พอได้เกิดใหม่นางเอกเลยคิดจะใช้ร่างนี้เอาคืน แสร้งทำเป็นลูกศิษย์ที่แสนดี หลอกเอาวิชาเอาของวิเศษจากพระเอก แล้วตรวจสอบพื้นที่เพื่อวางแผนพาคนมาบุกโจมตีในอนาคต...วาดฝันสวยหรูมากกกก
แต่หารู้ไม่ว่าพระเอกนั้นรู้และเดาได้หมดทุกอย่างแล้ว เพราะทั้งหมดนี้คือแผนการที่พี่จัดเตรียมไว้เอง...อิอิ

ความจริงพระเอกไม่ใช่คนเย็นชาไร้หัวใจ นั่นเป็นภาพลักษณ์ภายนอกที่สร้างมาหลอกไม่ให้คนเข้าใกล้เฉยๆ หากพี่สนใจใครเมื่อไรนี่บอกเลย...ไม่รอดแน่นวลลล เล่ห์กลมากมายสารพัด เจ้าแผนการ ร้ายกาจยิ่งกว่าปีศาจหรือมารตนไหนๆ ในโลกนี้เสียอีก...
ส่วนนางเอกก็คือคนที่ทำให้พี่สนใจ จนต้องเก็บมาใส่ใจได้ในรอบหมื่นปี (ชอบนั่นแหละ)
หลังจากนั้นพี่ก็วางแผนที่จะเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นเซียน เริ่มจากสังหารคนเขา (อย่างโหด) แล้วไปตามเก็บดวงจิตกับจิตวิญญาณเขามาไว้ในดอกบัว ทั้งถ่ายทอดพลังบำเพ็ญเพียร 500 ปีของตนให้ จนทำให้นางได้เกิดใหม่ในฐานะภูตดอกบัว... 

ส่วนนางเอกก็ไม่รู้ นึกว่าวิญญาณหลงเข้ามาอยู่ในร่างนี้เฉยๆ ...พระเอกก็ไม่บอก
แกล้งเนียนกินเต้าหู้คนเขาไปเรื่อย นางเอกขออะไรก็ทำเหมือนให้ แต่จริงๆ คือหาเรื่องแอบกินเต้าหู้เขาอยู่...ตอนพานางเอกไปข้างนอกแล้วเจอเซียนสาวที่หลงรักตัวพระเอกมานาน นางเอกกำลังจะบอกว่าตัวเองเป็นลูกศิษย์ แต่พระเอกกลับชิงตัดหน้าบอกเลยว่าเป็นคนรักแล้วจับนางเอกจูบต่อหน้ากลุ่มสาวๆ เลยจ้า หน้าเหวอกันเป็นแถบๆ เพราะที่ผ่านมาพระเอกเย็นชามากกกก ไม่เคยสนใจใคร พอเห็นแบบนี้ก็อึ้งใจสลายกันหมด...

แต่นางเอกก็คิดเสมอนะว่าคนที่พระเอกชอบคือลูกศิษย์ไม่ใช่ตัวเอง
จนมาวันหนึ่งที่มีเรื่องแล้วต้องกลับไปแดนมาร นางก็นึกว่าอีกนานกว่าพระเอกจะรู้ว่าหนีมา...แต่ๆ ที่ไหนได้พระเอกรู้หมดแหละ ไปตอนไหน ไปทำอะไร...เดาความคิดนางเอกออกทุกอย่าง มีสายไว้ตามสืบเยอะ จะทำอะไรก็อยู่ในสายตาพี่หมด (มานานแล้ว) ...
ถ้าไม่รักก็คือไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น แต่ถ้าปักใจรักแล้วคือโคตรคลั่งรักกกก ใครก็ห้ามแตะต้องคนของข้า ส่งลูกน้องตามไปบอกว่านี่อนุญาตให้กลับมาเยี่ยมบ้านนะ อย่าให้ผู้ชายคนไหนมาแตะต้องล่ะ ไม่งั้น.......หึหึ
นางเอกก็เอ้ย! พระเอกรู้ได้ไง รู้แล้วเหรอว่าตัวเองเป็นใคร ...อาวุธวิเศษคู่กายนางก็มาบอกใช่! เขารู้หมดแหละ รู้มาตั้งนานแล้ว เขารักเจ้าไงไม่รู้เหรอ ...นางเอกยังงงๆ รักได้ไง รักตอนไหน ไม่ใช่ว่าเกลียดเหรอ สุดท้ายถึงได้รู้ว่าโดนหลอกมาตั้งนาน พระเอกมานแหลเก่ง 55

คือพระเอกอะโคตรเก่งโคตรฉลาด  เวียนว่ายตายเกิดมาเป็นหมื่นๆ ปีแล้ว รู้ไส้รู้พุงทุกเผ่าไม่ว่าจะเซียน มาร ปีศาจหรือมนุษย์ มองทุกสิ่งได้อย่างกระจ่างแจ้ง ปัญหาไหนที่ว่ายากถ้าพระเอกลงมือก็ขี้ปะติ๋ว ...อย่างนางเอกนี่ถึงจะเป็นขุนพลแดนมาร แต่พอมาเจอพระเอกก็คือเด็กน้อยไปเลย ไม่ว่าจะเป็นกลอุบาย พลังฝีมือ คารมคำพูด...ไม่รอด แพ้ทุกทาง
ไม่รู้ตัวเลยว่าขณะที่ตนไล่ตามจีบเขาอยู่ เขาก็จับตาดูตนเองอยู่เหมือนกันนะ 
เช่น พอรู้ว่านางเอกสนใจอาวุธหรือของวิเศษอะไร อิพี่ก็จะไปตัดหน้าแย่งชิงมา นางเอกจะไปไหนพระเอกก็ไปที่นั่น แต่ทำทีเป็นว่าบังเอิญเจอ...คอยวนเวียนอยู่ข้างกายมานานแล้ว วางแผนมานาน จนสุดท้ายก็ได้คนเขามาครองสมใจพ่อคนคลั่งรักเขาล่ะ...อิอิ

ปีศาจจิ้งจอกอย่ามาลวง
ผู้แต่ง : โม่เหยียน
ผู้แปล : เฉินซี
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เหยาเหนียง อดีตคุณหนูตระกูลใหญ่ แต่เพราะดันไปหลงรักและแต่งงานกับบุรุษที่ฐานะต่ำกว่า ที่่เป็นเพียงบุตรชายของคนเลี้ยงม้าในจวน จึงทำให้ถูกที่บ้านตัดสัมพันธ์
สามีเก่าของนางเอกเป็นคนทะยาน หลังไปรบกลับมาก็พาสตรีใหม่เข้ามาเป็นอนุด้วย
นานวันเข้านางเอกก็ถูกอีกฝ่ายยึดอำนาจและใส่ร้ายว่าคบชู้สู่ชาย จนสุดท้ายก็ถูกสามีหย่าต้องออกจากจวนไป แต่อีกฝ่ายกลับยังไม่เลิกรา ยังส่งคนตามมาฆ่าและทำให้นางต้องจบชีวิตลง

นางเอกเคยช่วยชีวิตจิ้งจอกเก้าหางนามว่า อาเจียว เอาไว้ด้วยความบังเอิญ เพราะคิดว่าเป็นจิ้งจอกธรรมดา ส่วนอาเจียวก็ติดใจในรสมือของนางมากจึงเกาะติดไม่ยอมไปไหน เมื่อเห็นนางเอกถูกฆ่าตายก็มอบหางตัวเองให้นางเอกหนึ่งหาง เพื่อต่อชีวิตและตอบแทนบุญคุณ ทำให้นางเอกกลายเป็นครึ่งคนครึ่งปีศาจตั้งแต่บัดนั้น

พระเอก จิ้นเสวียน เจ้าสำนักจี้อวิ๋น หรือนักพรตปราบปีศาจที่ภูตผีปีศาจต่างหวาดกลัว  
พระเอกตามไล่ล่าจิ้งจอกเก้าหางจนมาพบนางเอก และเข้าใจผิดคิดว่านางคือปีศาจจิ้งจอกตัวนั้น (เพราะบนร่างนางมีกลิ่นปีศาจจิ้งจอกเก้าหางติดอยู่) จึงจับนางเอกกลับไปขังไว้ในหอผนึกมาร แต่ปรากฏว่านางเอกกลับฝ่าอาคมและหนีออกไปได้ พระเอกเลยสั่งให้ลูกศิษย์ปกปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเพราะกลัวจะเสียชื่อเสียง แล้วไปตามจับนางเอกกลับมาใหม่...
แต่ความจริงคือนางเอกไม่ได้ทำอะไรเลย แค่เดินออกมาเฉยๆ เพราะนางเป็นสตรีที่เกิดในปีหยางเดือนหยาง เวลาหยางและสถานที่หยาง จึงทำให้คาถาอาคมหรืออาวุธจับปีศาจต่างๆ ของพระเอกไม่มีผลกับนาง แต่พระเอกไม่รู้ หลงคิดว่าเขาเป็นปีศาจที่มีพลังตบะสูงมาก 55

ส่วนนางเอกก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนได้กลายเป็นปีศาจไปครึ่งนึงแล้ว พอเห็นหางจิ้งจอกโผล่มาก็ตกใจแต่สุดท้ายก็ยอมรับชะตากรรม และยอมตามพระเอกกลับไปแต่โดยดี  
พอรู้ที่มาที่ไปนางก็กลายเป็นเพื่อนกับจิ้งจอกเก้าหาง
ส่วนพระเอกก็ส่งศิษย์คนโตที่ซื่อๆ มาเฝ้านางเอกเพื่อให้คอยจับตาดู แต่ไปๆ มาๆ ศิษย์ตัวเองกลับไปผูกมิตรเป็นเพื่อนกับพวกนางเอกซะอย่างนั้น 55 ...แล้ววันหนึ่งจิ้งจอกเก้าหางที่ซ่อนตัวมาตลอดก็ถูกพระเอกจับได้ นางเอกรู้ว่าสู้เขาไม่ได้ ไม่รู้จะทำไง เลยกะจะเดินไปหาของมาใช้ขู่พระเอก ระหว่างที่เดินก็ไม่มีใครห้ามหรือขัดขวาง เพราะทุกคนต่างเข้าใจว่านางคือภรรยาของพระเอก ขนาดเข้าไปเขตหวงห้ามก็ยังไม่มีใครหยุด พวกปีศาจที่ถูกขังไว้ก็พากันบอกว่าอะไรคือสิ่งที่พระเอกหวงแหนที่สุด ไม่ใช่อาวุธหรือยาลูกกลอนที่โชว์ๆ แต่เป็นตั๋วเงิน 10000 ตำลึงที่เก็บไว้ใช้เพื่อปรับปรุงสำนักต่างหากนะจ๊ะ 55 ...
ตอนเห็นตั๋วเงินพระเอกก็ลนแต่ต้องทำเป็นนิ่ง สุดท้ายนางเอกขู่ไม่สำเร็จ เลยต้องลงนามในสัญญาทาสและทำงานเป็นแม่ครัวอยู่ในสำนัก เพื่อแลกกับการให้พระเอกปล่อยจิ้งจอกเก้าหางออกมา...

พระเอกถูกอาจารย์มัดมือชกให้รับดูแลสำนักต่อ เลยต้องอยู่เป็นนักพรตต่อไป เพื่อหาทางสร้างชื่อเสียงและหาเงินมาฟื้นฟูสำนักให้รุ่งเรือง ในชีวิตพี่จึงมีแต่เรื่องปราบปีศาจกับหาเงินมาฟื้นฟูสำนักเท่านั้น ซึ่งด้วยความพยายามของพระเอกสำนักก็ค่อยๆ ดีขึ้น มีลูกศิษย์มากขึ้น ไม่ต้องอยู่อย่างซอมซ่อ อดๆ อยากๆ เหมือนในอดีตที่ผ่านมา
ส่วนนางเอกก็มีฝีมือในการทำอาหาร พอมาเป็นแม่ครัวทีนี่บรรดาลูกศิษย์ในสำนักก็ติดใจในรสชาติกันตรึม กินข้าวทีเหมือนทำสงครามเพราะอาหารอร่อยมาก ต้องรีบแย่งเดี๋ยวหมด
พอว่างก็หาเรื่องแวะเวียนไปแถวๆ เรือนนางเอก ขอช่วยทำงานนั่นนู่นนี่ ซึ่งนางเอกก็ยินดีที่มีคนมาช่วยทำงานหนักๆ ช่วยตักน้ำผ่าฟืนแทน เพราะพระเอกไม่เคยแก้ข่าว ทุกคนเลยเข้าใจว่านางเป็นคนรักของพระเอก เป็นอาจารย์หญิงของพวกตน แต่พอรู้ว่าไม่ใช่ สายตาที่มองนางเอกก็เปลี่ยนไปทันที  55....

นางเอกก็ทำอาหารปลูกผักเลี้ยงไก่ไป พระเอกก็คอยจับตาดูว่าเมื่อไรนางจะใช้พลังปีศาจหรือเสน่ห์ของจิ้งจอกมายั่วยวนใครรึเปล่า แต่ดูไปดูมาดันหลงเสน่ห์เขาเองซะงั้น
เลยต้องหาข้ออ้างไล่ลูกศิษย์ที่มาช่วยงานไปให้พ้นๆ แล้วตัวเองก็เนียนมาทำแทน ชอบเขาแล้วแต่ไม่รู้ตัว...จนหลังๆ ลูกศิษย์คนรองที่้เจ้าเล่ห์ฉลาดๆ เริ่มจับทางได้ เวลามีอะไรเลยชอบเอาชื่อนางเอกมาอ้าง เพราะรู้ว่าพระเอกต้องยอมไม่ปฏิเสธ ...

แต่ก่อนหน้านั้นทำกับเขาไว้เยอะไง ทั้งขู่ ทั้งบังคับให้เขาลงนามสัญญาทาส ชอบหาว่าเขาเป็นปีศาจบ้าง จนเขาไม่ชอบหน้าไม่อยากคุยด้วย ยิ่งพอมารู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองเข้าใจผิดหมด ทีนี้แหละหงอเลย ไม่กล้าสู้หน้า แต่พอมีโอกาสจะกู้หน้าแล้วก็ดันทำพังอีกเพราะจีบผู้หญิงไม่เป็น สุดท้ายเลยต้องให้ลูกศิษย์คนโตมาชี้แนะถึงได้เบิกเนตร ถึงได้เก็ตว่าต้องทำยังไง
จากนั้นพี่ก็ตามตื๊อ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ด้านได้อายอด จนนางเอกใจอ่อนเพราะจริงๆ ก็แอบรู้สึกดีกับพระเอกอยู่เหมือนกัน และก็ชอบชีวิตสงบๆ เรียบง่ายที่นี่ด้วย
พอใจตรงกันพระเอกก็อยากจะรีบจัดงานแต่งเร็วๆ อยากรีบกินคนงาม เพราะเก็บกดมานานยังเวอร์จิ้นอยู่ ตบะใกล้แตกเต็มทีแล้ว ข้างนอกเคร่งขรึมเย็นชาแต่ข้างในนี่ไฟลุกแว้ววนะจ๊ะ....

ป.ล. อ่านจบแล้วส่วนตัวชอบ 2 เรื่องนี้ที่สุดในเซ็ตเลย มีความรู้สึกว่าถ้าเอาไปเขียนต่อเป็นเรื่องยาวได้ก็คงจะดี เราว่ามันไปได้อีกนะ ปมมันยังขยายได้อีกอะ พล็อตโอเคเลย เรียบง่ายแต่ก็สนุก นิสัยของตัวละครแต่ละคนก็น่าสนใจ มีคาแรคเตอร์ ไม่ใช่แค่ตัวประกอบที่อ่านจบแล้วก็ลืม นอกจากคู่พระ-นาง เราก็ยังชอบคู่อื่นๆ ที่อยู่ในเรื่องด้วย(ชอบทุกคู่อะ) โดยเฉพาะคู่ของอาวุธวิเศษในเรื่องท่านเซียนอย่ามาหลอก มาแรงมากก ทั้งแรงทั้งตรง...จนต้องร้องอือหืออๆ แบบด้วยความที่ร่างจริงเป็นอาวุธ เป็นสิ่งของ ไม่มีความรู้สึกเหมือนมนุษย์ เวลาอยากได้อะไรก็จะพูดตรงๆ ไม่อ้อม เช่น "ข้าอยากเสียบเจ้า.....-_-“  ไม่ใช่ใช้กระบี่เสียบแต่เป็นอันนี้...ชี้ไปที่ตรงกลางหว่างขา 55 ...หื่นทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องเลยเรื่องนี้...
(หื่นทั้งคู่หลักคู่รองเลย 2 เรื่องสุดท้ายนี้ ส่วน nc ก็แซบที่สุดสมกับเป็นงานท่านโม่เหยียนและ 55)

 

📍ท่านเซียนอย่ามาหลอก ➡️ https://s.shopee.co.th/3LIz5iyxq0

📍ปีศาจจิ้งจอกอย่ามาลวง ➡️ https://s.shopee.co.th/9fD2dQdqNN