อาจารย์ ..เป็นคนชั่วช่างยากเย็นเหลือเกิน เล่ม 1

อาจารย์ ..เป็นคนชั่วช่างยากเย็นเหลือเกิน เล่ม 1 (4เล่มจบ) / ผู้แต่ง : Na Zhi Hu Li
ผู้แปล : กู่ฉิน
สำนักพิมพ์ Happy Banana

คำโปรยหลังปก
           อาจารย์บอกว่า ... 'จงอย่าเป็นคนดี '
จั่วเสียวเสี่ยวเด็กสาวที่บุ๋นไม่เอาไหน  บู๊ก็ไม่ได้เรื่อง ร่อนเร่ตามอาจารย์ที่ติดหนี้ไปทั่วทุกแห่ง
ไม่คาดคิดว่าวันหนึ่งอาจารย์จะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ชีวิต
ทิ้งคำสั่งเสียไว้เพียงหนึ่งประโยคว่า "อย่าได้เป็นคนดีเด็ดขาด"
นับแต่นั้นมาเสียวเสี่ยวผู้เหลือตัวคนเดียวจึงมุ่งมั่นจะเป็นคนชั่วให้จงได้

ระหว่างทางลงเขา  เสียวเสี่ยวผู้ยากไร้จึงตัดสินใจดำเนินก้าวแรก
สู่การเป็นคนชั่วด้วยการเป็นโจรภูเขา  ไม่คาดคิดว่าจะปล้นถูกสำนักคุ้มภัยสิงเฟยเข้าเสียได้
นางจึงได้แต่โอดครวญต่อจันทร์เสี้ยวโดยไร้เสียง 
อาจารย์ ... เป็นคนชั่วไม่ใช่ง่ายๆ นะ

ขณะกลุ้มใจว่าจะเอาตัวรอดจากเรื่องนี้อย่างไรดี  กลับถูกคนชุดดำกลุ่มหนึ่งดักซุ่มจริงๆ
เสียวเสี่ยวจับพลัดจับผลูช่วยเหลือผู้สำนักคุ้มภัยไว้ได้  พวกเขาจึงเชื้อเชิญให้นางเดินทางไปร่วม
'งานแสดงสิ่งของหายาก' ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
เสียวเสี่ยวคิดในใจ ..ในเมื่อเป็นโจรภูเขาไม่สำเร็จ ไม่สู้ลองเป็นหัวขโมยดู
ทว่านางไม่เพียงขโมยไม่ได้แก้วแหวนเงินทอง ซ้ำยังถูกดึงเข้าสู่แผนการร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า
จนนางแทบต้องหลั่งน้ำตาโอดครวญออกมาอีกครั้ง 
อาจารย์ ... เป็นคนชั่วไม่ใช่ง่ายๆ นะ

หลังจากล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า  เสียวเสี่ยวจึงเปลี่ยนใจมาล่อลวงคุณชายตระกูลดี
มีอำนาจสักคน แต่กลับต้องเจอกับคุณชายผู้สุภาพ อ่อนโยนจิตใจดีงาม 
ไล่ตามมารับผิดชอบ 'ความบริสุทธิ์' ของนางนี่มันเรื่องอะไรกันแน่

          เสียวเสี่ยวอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา  ไฉนการเป็นคนชั่วถึงได้ยากเย็นขนาดนี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หลังจากที่สูญเสียอาจารย์ที่เป็นเสมือนคนในครอบครัวเพียงคนเดียวไป  
จั่วเสียวเสี่ยวก็ต้องใช้ชีวิตเพียงลำพัง พร้อมกับเงินที่เหลือเพียงน้อยนิดชนิดที่แทบไม่พอยาไส้  
ประกอบกับคำสั่งเสียของอาจารย์ที่ทิ้งเอาไว้ให้นางก่อนตายว่า 'จงอย่าเป็นคนดี'  ....... 
จั่วเสียวเสี่ยวจึงทุ่มสุดตัว  ทำทุกวิถีทางเพื่อจะได้เป็นคนชั่วอย่างภาคภูมิใจ...โฮะๆ ๆ ๆ

จั่วเสียวเสี่ยว นางเอกของเรื่องที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้าย  
เพราะไม่ว่านางจะทำอะไร จะเดินไปทางไหน ก็มักจะมีอันให้ต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่งๆ ตลอด  
ยิ่งหนีก็ยิ่งวุ่น ยิ่งหลบก็ยิ่งเจอ   นางก็แค่อยากจะเป็นคนชั่วที่มีชีวิตธรรมดา  
ได้ทำความชั่วเล็กๆ น้อยๆ และใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีก็เท่านั้น   
ในยุทธภพก็มีคนเลวทรามต่ำช้าตั้งมากมายใครๆ ก็ทำได้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไร  
แต่ทำม๊ายทำไมพอเปลี่ยนมาเป็นนางแล้วมันกลับยากเย็นขนาดนี้.... 
มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่านางอยากจะเป็นคนชั่วมากแค่ไหน ... โฮะๆ ๆ

        

หากไม่ใช่เพราะโชคร้ายตกกระไดพลอยโจน จนทำให้ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในยุทธภพ  
นางก็คงได้ใช้ชีวิตอย่างที่ฝันเอาไว้แล้ว  แต่ทว่าตอนนี้ความฝันที่จะเป็นคนชั่วกลับไกลห่างออกไปทุกที เพราะเรื่องร้ายๆ ที่ทำดันกลับกลายเป็นสิ่งดีๆ ไปซะหมด  ... 
แต่ก็เหมือนยังซวยไม่พอ เพราะนอกจากจะถูกดึงให้เข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่งๆ ในยุทธภพ และแผนการร้ายของชาวบ้านแล้ว นางก็ยังถูกลากให้เข้าไปพัวพันกับคนนู้นคนนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้อีก 
ทั้งฝ่ายอธรรมฝ่ายธรรมมะ วุ่นวายไปหมด55 ( ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะรู้จักมักจี่เลยสักนิด แต่เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเอาไว้ก็ต้องยอมเพราะสู้เขาไม่ได้ 55+ )   
แถมพอจะหนีทีไร ถ้าไม่ถูกคนเห็นก่อน ก็ต้องมีเรื่องอื่นเข้ามาแทรกจนทำให้หนีไม่ได้อีกทุกที   
ทีนี้เลยยิ่งถอนตัวไม่ขึ้น..อย่างซวย 55+    

          นางเอกเรื่องนี้จริงๆ ดูเหมือนไม่ค่อยฉลาด  โง่ๆ ซื่อๆ  กำลังภายในก็ไม่มี  
วรยุทธ์ก็เหมือนกับแมวสามขา ทำเป็นแต่หลบกับวิ่งหนี  
แต่พอเกิดเรื่องทีไรนางกลับเอาตัวรอดได้ทุกที  ก็ไม่รู้ว่าดวงดีจริงๆ หรือซ่อนคมเอาไว้  
เพราะแต่ละเรื่องที่นางรู้ แต่ละอย่างที่นางทำ ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยธรรมดาสักเท่าไรนะ ... หึหึ  
ส่วนพระเอกถ้าเป็นคนตามที่เราคิด (ตามคำโปรยหลังปก)  
ดูจากตอนนี้ก็บอกได้แค่ว่าพี่แกเป็นคนซื่อๆ ง่ายๆ  ดูเหมือนจะเชื่อคนง่ายไปหน่อยด้วย  
ใครบอกอะไรก็เชื่อ  ไม่ขัดเลย  แต่ขัดใจอีช้อยยิ่งนัก!!!
โดยเฉพาะตอนที่ปล่อยให้ผู้หญิงอื่นจูงมือถือแขน ลากไปทางนู้นทางนี้  
พี่แกก็ไม่บอกปัดไม่ปฏิเสธสักคำ ..หนักแน่นหน่อยเซ่! ...
ต่อไปนางเอกคงจะโดนคนทั้งยุทธภพตามล่าหมายหัวแล้ว  
ถ้าเอ็งยังเป็นแบบนี้แล้วจะปกป้องนางเอกได้หรือ ...ห๊า!  หวังว่าพี่แกจะเก่งแต่ซ่อนคมเอาไว้นะ  
อาจจะเจ้าเล่ห์แต่แกล้งบื้ออยู่ ...อย่าทำให้ข่อยผิดหวังล่ะคุณชาย 55+

ท่านอ๋อง ... ข้าอยากเป็นศรีภรรยา เล่ม 1

ท่านอ๋อง .. ข้าอยากเป็นศรีภรรยา เล่ม 1 (3เล่มจบ) / ผู้แต่ง : Wu Shi Yi
ผู้แปล : เหมยสี่ฤดู
สำนักพิมพ์ Happy Banana

คำโปรยหลังปก
อาหนาน หญิงสาวที่ทะลุมิติจากยุคปัจจุบันมาสู่ยุคโบราณ
ในร่างบุตรสาวคนเล็กที่เกิดจากอนุภรรยาของอัครเสนาบดีลู่
เป็นหญิงที่ไม่มีความสามารถพิเศษแม้แต่น้อย  ยามอยู่กับพี่สาวทั้งสามที่มากด้วยความสามารถ
ยิ่งกลายเป็นคนไม่เอาไหนที่น่าสงสารอย่างยิ่ง

วันหนึ่งมีราชโองการมาจากวังหลวง สั่งให้สตรีทุกบ้านที่ยังไม่ออกเรือน
เข้าวังไปชมบุปผา  อาหนานที่แต่งกายธรรมดาจึงติดตามอยู่ข้างกายฮูหยิน
ของอัครเสนาบดีเข้าวังไปชมบุปผาด้วยกัน
พอวันต่อมา จู่ๆ ฮ่องเต้ก็พระราชทานสมรสให้สกุลลู่  ยกอาหนานให้แต่งเป็นพระชายา
ของซู่อ๋องฉู่ป้าหนิง  พระอนุชาร่วมอุทรเพียงคนเดียวของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

แม้ซู่อ๋องจะมีบรรดาศักดิ์สูงส่ง แต่มีดวงพิฆาตภรรยาสิ้นไร้บุตร ชีวิตบั้นปลายอาภัพ
เพราะตั้งแต่ที่ซู่อ๋องเจรจาแต่งงาน  ครั้งแรกตอนอายุสิบสี่จวบจนตอนนี้อายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว
สตรีทุกคนที่ถูกกำหนดให้เป็นชายาซู่อ๋อง ล้วนมีอันเป็นไปด้วยสาเหตุต่างๆ นานา
ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งเข้ามา   
อัครเสนาบดีลู่ร้อนใจมาก  ไม่รู้ว่าไฉนบุตรสาวที่แสนธรรมดาของตนจึงเป็นที่หมายปองได้
กระนั้นอาหนานก็หาได้เกรงกลัวไม่  
ความเยือกเย็นของนางดำเนินไปจนนางถูกส่งตัวขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว
และยังเป็นเช่นนั้นต่อไปจนกระทั่งนางมีชีวิตผ่านพ้นคืนวันเข้าหอ ... 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นางเอกเป็นหญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ  ลู่เส้าชี หรืออาหนาน 
บุตรสาวคนเล็กที่เกิดจากอนุภรรยากับท่านอัครเสนาบดี  
เพราะมาจากโลกปัจจุบัน นางเอกจึงรู้ดีว่าเด็กที่มีมารดาเป็นอนุนั้นจะมีชีวิตและจุบจบยังไง  
ดังนั้นเพื่อให้มีชีวิตรอดปลอดภัยอย่างสงบสุขและราบรื่น นางจึงทำตัวเป็นลูกที่ดี  
ว่านอนสอนง่าย อ่อนน้อมถ่อมตนต่อทุกคน เชื่อฟังบิดามารดา ไม่ทำตัวเด่นหรือชิงดีชิงเด่นกับใคร   
เลยทำให้นางไม่ถูกรังแก และเป็นบุตรสาวที่ได้รับความรักใคร่จากบิดามากที่สุด   
ขนาดที่ภรรยาเอกก็ยังเอ็นดู คอยเป็นห่วงและดูแลนางอย่างดี......
กล่าวได้ว่าชีวิตของนางเอกนั้นหากเทียบกับลูกอนุคนอื่นๆ แล้วก็นับว่าโชคดีมากกกก.....โฮะๆ ๆ 

พระเอก ฉู่ป้าหนิง หรือซู่อ๋อง เป็นพี่น้องร่วมอุทรเดียวกันกับฮ่องเต้  
อยู่เหนือคนนับหมื่นแต่อยู่ใต้คนผู้เดียว  พระเอกถูกทำนายว่ามีดวงพิฆาตภรรยาและสิ้นไร้บุตร  
แถมพอมีพระราชทานสมรสให้ทีไร เจ้าสาวทุกคนก็มีอันต้องเป็นไปก่อนได้แต่งทุกที .....
คนก็เลยยิ่งเชื่อ ทำให้หญิงสาวทั่วทั้งเมืองหลวงรวมถึงบรรดาขุนนางที่มีลูกสาวพากันหวาดกลัว 
ไม่มีใครอยากจะยกลูกสาวให้..พระเอกก็เลยต้องอยู่เป็นโสดมาถึงปัจจุบัน (แถมยังเวอร์จิ้นด้วยนะ 55)

พระเอกปลงแล้วจะแต่งหรือไม่แต่งก็ได้ แต่ไทเฮาไม่ยอม ยังไงก็ต้องทำให้ลูกชายสุดที่รักคนนี้ได้แต่งงานมีภรรยาเหมือนกับคนอื่นๆ เขาให้ได้  ส่วนพี่ชายฮ่องเต้ก็หวังอยากให้น้องชายคนนี้ได้ลิ้มรสชาติของการเข้าหอกับเขาสักที 55+... สุดท้ายหวยเลยมาออกที่นางเอก 
ซึ่งจริงๆ ตามปกตินางเอกไม่มีทางได้แต่งเป็นชายาเอกของพระเอกหรอก   
เพราะถึงบิดาจะเป็นอัครเสนาบดี แต่มารดาแท้ๆ ของนางก็เป็นแค่อนุและมีชาติกำเนิดต่ำต้อย   
แต่เพราะชั่วโมงนี้ไม่มีใครอยากแต่งกับพระเอกแล้วไง หวยก็เลยมาออกที่นางเอก 55  ...  
พ่อกับเมียเอกก็เสียใจ เพราะอยากให้นางได้แต่งกับคนที่ฐานะไม่สูงมาก แล้วได้เป็นนายหญิงของบ้านมากกว่า  ไม่อยากให้แต่งกับเชื้อพระวงศ์หรือคนใหญ่คนโตแล้วไปถูกเขารังแก....
คือพ่อกับเมียเอกเนี่ย จะรักและเป็นห่วงนางเอกมากนะ  
ผิดจากเรื่องอื่นๆ ที่พอทะลุมิติมาแล้วส่วนใหญ่หากเป็นลูกอนุ พ่อก็จะไม่รัก  
แถมยังโดนเมียเอกของพ่อกับบรรดาพี่น้องรุมกลั่นแกล้งรังแกอีก  
แต่เรื่องนี้ตรงข้ามมีแต่คนรักคนเป็นห่วง  ขนาดพี่สาวพี่ชายคนละแม่ก็ยังเป็นห่วงเลย 55+

เรื่องนี้อ่านได้เรื่อยๆ  นางเอกเรียบง่ายไม่ซู  ไม่มีความสามารถพิเศษอะไร 
นางธรรมดามากเหมือนลูกแมวตัวน้อยๆ ที่น่ารักน่าสงสาร 55+ แต่สนุกดี  
เอาไว้อ่านแก้เครียดหลังจากที่อ่านอะไรหนักๆ มา  ถึงเนื้อเรื่องเบาแต่ก็น่าติดตาม .. 
พอหลังจากแต่งงานแล้วเรื่องก็จะเริ่มสนุกขึ้น  เพราะแม่สามีจะพยายามคิดหาทางยัดเยียดสาวงามมาให้พระเอกอยู่ตลอด   อยากให้พระเอกมีสามภรรยาสี่อนุจะได้มีลูกเยอะๆ   
แต่พอเข้าทางลูกตัวเองไม่ได้ก็มาเข้าทางลูกสะใภ้แทน แต่ก็ถูกความซื่อๆ บื้อๆ ของนางเอกยั่วโมโห จนต้องพ่ายแพ้กลับไปทุกที 55+...และยังมีตัวร้ายหรือนางอิจฉาที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของนางเอกอีกคน  ขานี่พอเห็นพระเอกแล้วก็ปลื้มเหลือเกิน  อยากจะขอเป็นภรรยาพระเอกด้วยอีกคน 55+ ....ก็ไม่รู้เล่ม 2 จะเป็นยังไง....คงต้องร้องเพลงรอไปก่อนสินะ =(´Д｀)ノ

ปล.  พระเอกเรื่องนี้นอกจากจะมีดวงพิฆาตภรรยาแล้ว..พี่แกก็ยังเป็นโรครักความสะอาดอีกด้วยนะ  
ถ้าหากไม่ใช่นางเอกหรือเมียตัวเองพี่แกก็จะไม่ให้เข้าใกล้  ไม่แตะไม่ต้อง  
มองว่าสกปรกเป็นขยะอย่างเดียว 55+ ...ตอนที่ไทเฮาจะส่งสาวงามมาให้พี่แกก็ไม่เอา  
บอกว่าจะเอามาทำไมบ้านนางไม่ใช่ที่รีไซเคิลขยะนะ  เอาไปทิ้งที่อื่นไป๊ 55+  -(¯`v´¯)-

........................................................................................................................

.......อาหนานเดาว่าลู่เฟยถิงจะต้องพึงใจท่านอ๋องของนางตั้งแต่พบกันครั้งแรกแน่

พบหน้าครั้งที่สองหลงรัก   พบหน้าครั้งที่สามหมายมั่นว่าต้องแต่งงานกับเขาเท่านั้น

ส่วนลู่เฟยอันกับลู่เฟยหย่าก็เหมือนรู้สึกดีกับท่านอ๋องของนาง ... อาหนานถอนหายใจ

บุรุษของตัวเองถูกสตรีที่จ้องจะเป็นมือที่สามหมายตาเช่นนี้ ความรู้สึกช่างแย่เหลือเกิน !  ....

เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา

เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา (เล่มเดียวจบ) 

ผู้แต่ง : จิ่วลู่เฟยเซียง 
ผู้แปล : เสี่ยวหวา
สำนักพิมพ์ อรุณ

คำโปรยหลังปก
เรื่องราวความรักสนุกสนานระหว่าง เสี่ยวเสียงจื่อ  เซียนน้อยเมฆมงคลกับเทพ ชูคง
ที่ทำให้ด้ายแดงยุ่งเหยิงจนถูกลงโทษ ให้ลงมาเกิดบนโลกมนุษย์ถึงเจ็ดชาติภพ
ทั้งคู่ต่างหมายมั่นปั้นมือที่จะเป็นเมฆดำในชีวิตของกันและกัน

ยามที่ข้ายังเป็นเพียงเมฆมงคลที่ไร้ความรู้สึก  การเวียนว่ายตายเกิดย่อมไร้ความหาย
เมื่อผู้เฒ่าจันทราเมาสุรา  ข้าจึงมีวาสนาได้เป็นเซียน
ตลอดหลายร้อยปี  ทุกๆ วันก็เป็นเหมือนเช่นเดิม
แต่แล้วมิรู้ว่าเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อใด ...
ดูเหมือนจะเป็นยามที่ชายหนุ่มชุดแดงร่วงลงมาจากสวรรค์
ชีวิตของข้าก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

" ข้าจะทำให้ชีวิตเจ้าดำมืดเป็นเมฆดำ จงเตรียมเนื้อเตรียมตัวไว้ซะเจ้าหนุ่มน้อย "
" สาวใช้ตัวเล็กๆ ที่บำเพ็ญเพียรไม่กี่ร้อยปี  ถ้ากับกล้ามาท้าทายข้ารึ เฮอะ กล้าดีอย่าง ... "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

มาอีกเรื่องแล้วจ้า สำหรับผลงานของจิ่วลู่เฟยเซียง ที่ปีนี้มีแปลออกมาให้ได้อ่านกันหลายเรื่อง ออกกันมาไม่หวาดไม่ไหวหลากหลายสำนักพิมพ์ ทั้งต้นปีท้ายปี ทำเอาตัวลีบกันเลยทีเดียว 

เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา เป็นเรื่องราวความรักของเทพและเซียน ซึ่งพระเอกในเรื่องจะแตกต่างจากพระเอกเรื่องก่อนๆ นี้ของจิ่วลู่ตรงที่ พระเอกเรื่องนี้หรือ ชูคง นั้นเป็นเพียงเทพดาวบริวารของท่านเทพเหม่ารื่อ ไม่ได้เป็นเทพผู้ยิ่งใหญ่หรือมีพลังตบะสูงส่งไม่มีใครเทียม เหมือนกับเรื่องก่อนๆ ของนักเขียนท่านนี้ที่เราเคยได้อ่านมา แถมยังปากร้าย ขี้โมโห เย่อหยิ่งจองหองอีกด้วยนะ 55+ พี่แกไม่ใช่คนใจเย็นพูดเพราะ หรือเวลานางเอกจะทำอะไรก็เออออตาม ไม่เถียง ไม่ว่า เหมือนเรื่องอื่นๆ แต่เรื่องนี้ตรงข้าม ด่าเป็นด่า ถีบเป็นถีบ กัดกันตลอด ส่วนนางเอกก็พอๆ กัน เจ้าตีมาข้าตีกลับ ไม่มีใครยอมใคร (แต่หลังๆ เริ่มจับทางพระเอกได้ เลยเป็นฝ่ายยอมๆ ให้ก็ได้วะ 55+) เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมากจริงๆ ヽ(*^ー^)人(^ー^*)ノ   

ส่วนนางเอก เสี่ยงเสียวจื่อ ก็เป็นเซียนที่ไม่ได้ผ่านการฝึกฝนบำเพ็ญเพียร แต่ถูกเสกขึ้นมาจากเมฆมงคลโดยผู้เฒ่าจันทรา นิสัยก็ติดจะขี้เกียจ ชอบความสบาย ตรงไปตรงมา คิดอะไรก็พูดออกมาอย่างนั้น ไม่ค่อยยอมคน(โดยเฉพาะกับพระเอก) 
และมีพลังตบะน้อย หลังๆ เวลาเกิดเรื่องอะไร นางเลยชอบวิ่งมาหลบหลังพระเอกแทน 55 

เพราะมีปากเสียงและทะเลาะตบตีกัน จนทำให้ด้ายแดงในตำหนักของผู้เฒ่าจันทราพันกันยุ่งเหยิง เง็กเซียนฮ่องเต่จึงมีคำสั่งลงโทษ...ให้คนทั้งคู่ลงไปเวียนว่ายตายเกิดบนโลกมนุษย์เป็นเวลา 7 ชาติ  ..แต่ในขณะที่จะลงไปเกิด ทั้งสองคนก็ยังไม่วายยังตามไปทะเลาะกันถึงในปรโลก จนทำให้เขาปั่นปวนวุ่นวายไปทั้งดินแดน ไอ้ที่จะได้ลงไปเกิดแบบปกติดีๆ กับเขาเลยกลับตาลปัตร กลายเป็นเรื่องชุลมุนวุ่นวายให้เราได้หัวเราะแทน 55+  แต่ถ้าลงไปเกิดแบบปกติธรรมดามันก็คงไม่มีอะไรให้น่าลุ้นหรอก มันต้องแบบนี้สิถึงจะสนุกหน่อย เพราะฉะนั้นเจ็ดชาติต่อจากนี้ก็ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน 55+ 

  

เรื่องนี้นอกจากจะฮาแล้ว ก็มีทั้งสุข เศร้า ซึ้ง ประทับใจมีครบหมด เพราะตอนไหนที่ฮาอันนั้นก็ตลกจริงๆ อย่างชาติที่นางเอกต้องไปเป็นลูกศิษย์หัวทึบของพระเอก หรือชาติที่ทั้งสองคนต้องมาสลับร่างกัน และยิ่งชาติที่ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานอีก ตอนอ่านก็ยังคิดว่าเอาจริงดิ่ จะเกิดเป็นสัตว์จริงๆ เหรอ หรือว่าจะมีหักมุมพอสุดท้ายก็เป็นคนเหมือนเดิมหรือเปล่า แต่ปรากฏว่าเป็นสัตว์จริงๆ จ้า จากท่านเทพชูคงกลายมาเป็นหมูป่าคงเลยจ้า ส่วนตอนไหนที่เศร้าก็ทำเอาน้ำตาซึมๆ เหมือนกันนะ อย่างชาติแรกที่โผล่มานี่ก็กระแทกใจและ แถมยังมามีเรื่องของภูตศิลาหมื่นปีอีก...โอ๊ยๆ ๆ ๆ...รู้สึกสงสารและเห็นใจเรื่องของคู่นี้มากๆ เลย (TヘTo)     

   

พระ-นางพอหลังจากที่ได้ลงไปเวียนว่ายตายเกิดแล้ว ก็เริ่มหวนแหนและรักชีวิตกันมากขึ้น จากปกติที่เห็นการเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องไกลตัวไม่อยู่ในสายตา แต่พอได้พบเจอกับการพลัดพราก จากลา ได้เห็นอีกฝ่ายต้องจากไปต่อหน้าต่อตา ก็เริ่มรักและทะนุถนอมชีวิตของกันและกันมากขึ้น ถึงเล่มจะไม่หนาอย่างที่คิด แต่เนื้อหาอะไรต่างๆ ก็ครบถ้วน จริงๆ ตอนแรกนึกว่าหนังสือจะหนาหรืออาจจะมีสัก 2 เล่มจบ เพราะเห็นว่ามันตั้ง 7 ชาติแหน่ะ แต่พอได้อ่านจนจบแล้วก็รู้สึกเต็มอิ่ม บทสรุป+ปริศนาทุกอย่างก็คลี่คลายอยู่ในเล่มทั้งหมด จะมีก็แต่เรื่องของจื่อฮุย ที่เรายังคาใจอยู่นิดหน่อยเท่านั้นเอง...เฮ้อ TT^TT 

ป.ล.มีตอนพิเศษให้อ่านอีกตั้ง 4 ตอนด้วย ...โฮะๆ ๆ

......................................

" ท่านแม่ทัพ! ทารกในครรภ์ที่เสียชีวิตออกมาแล้ว! มิอาจปล่อยให้องค์หญิงทรงตกเลือดเช่นนี้ได้ ต้องรีบห้ามเลือด! "

" จะ..จะ..จะห้ามเลือดอย่างไร อุดไว้หรือ จะใช้อะไรอุด ไม้นวดแป้ง? "

ท่านหมอยังไม่ทันตอบคำถาม ชูคงที่คราแรกข้าคิดว่าสลบไปแล้ว จู่ๆ กลับคว้ามือของข้าเอาไว้แล้วถลึงตาจ้อง " เจ้ากล้าทำ..ก็ลองดู!"

ข้าร้อนใจจนแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว ดวงตาแดงก่ำ แสบจมูก 
" เช่นนั้นเจ้าจะให้ทำอย่างไร เจ้าเจ็บหรือไม่ เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร จะให้ข้าทำอะไร "

ชูคงเห็นข้าเป็นเช่นนี้กลับอึ้งงันไป " ก็แค่.. กลับชาติมาเกิด "

    คำพูดของเขาเหตุใดข้าจะไม่เข้าใจ สำหรับข้ากับเขาแล้ว 
นี่เป็นเพียงชีวิตในชาติหนึ่งเท่านั้น แต่ในชาติหนึ่งมีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น 
หากพลาดไปแล้วก็มิอาจเรียกกลับคืนได้ มนุษย์ธรรมดาเปราะบางเกินไป 
พวกเขาจึงหวนแหนชีวิตนัก บางทีเทพเซียนอย่างชูคงกลับข้าคงไม่มีวันเข้าใจความหวาดกลัว
ความตายที่อยู่ก้นบึ้งจิตใจของพวกมนุษย์ได้ แต่ในช่วงเวลานี้ ข้ารู้ว่าเคยมีหนึ่งชีวิตอยู่ในท้องของเขา และได้แต่มองอีกชีวิตหนึ่งที่อยู่ตรงหน้ากำลังจะจากไปอย่างช้าๆ

    ไม่มีทางที่ข้าจะไม่กลัว ไม่หวั่นไหว

    เทพเซียนไร้ความรู้สึก บางทีอาจเป็นเพราะไม่ใช่เรื่องของพวกเขา

📍เจ็ดชาติภพ หนึ่งปรารถนา ➡️ https://s.shopee.co.th/8pfT4gVs5A

พราวพร่างบุปผาตระการ 7 เล่มจบ

พราวพร่างบุปผาตระการ เล่ม 7 เล่มจบ  / ผู้แต่ง : จือจือ 
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
       ความผิดพลาดเพียงหนึ่งเดียวในอดีตของ ‘อวี๋จิ้งซิว’
คือการถอนหมั้น ‘ฟู่ถิงจวิน’ จนสร้างความขมขื่นซึ่งยากจะแบกรับให้นางเป็นเวลาสิบปี  ในที่สุดก็ถึงคราที่สกุลอวี๋ต้องจ่ายค่าตอบแทน!

       ถึงแม้ว่าการที่โค่นล้มสกุลอวี๋ที่มีรากฐานในราชสำนักมานานนับร้อยปีจะเป็นเรื่องยาก  แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปมิได้ ภายใต้การเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ของ ‘จ้าวหลิง’ ทำให้สกุลอวี๋สูญเสียอำนาจไปอย่างสิ้นเชิง ทั้งยังส่งผลถึงการขึ้นลงของวงศ์ตระกูล สกุลอวี๋ใกล้จะพังพินาศแล้ว!

เส้นทางชีวิตนี้แม้จะมีขวากหนามเกลื่อนเต็มพื้น แต่นางก็อาศัยความเด็ดเดี่ยว จิตเมตตา และสติปัญญา  ก้าวออกมาเฉกเช่นบุปผาที่ผลิงามตระการตาที่สามารถชูช่อเบ่งบานท่ามกลางลมพายุโหมกระหน่ำ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
รีวิวพราวพร่างเล่ม 1  http://marynlinsbook.blogspot.com/2017/05/1.html
รีวิวพราวพร่างเล่ม 3  http://marynlinsbook.blogspot.com/2017/07/3.html
รีวิวพราวพร่างเล่ม 4  http://marynlinsbook.blogspot.com/2017/08/4.html

แล้วก็มาถึง 2 เล่มสุดท้าย จริงๆ เรื่องนี้มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังนั่งอ่านไดอารี่หรือบันทึกชีวิตประจำวันของตัวนางเอกเลยนะ เริ่มตั้งแต่ตอนยังเป็นคุณหนูในห้องหอที่ไม่ประสีประสา ไม่เคยออกไปเผชิญโลกภายนอก ต้องประสบเคราะห์ภัยจนทำให้ชะตาชีวิตพลิกผัน บ้านแตกสาแหรกขาด กระทั่งต้องระหกระเหินไร้ที่พึ่งพิง 

แต่ทว่าในความโชคร้ายก็ยังมีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่ เพราะเคราะห์ภัยเหล่านั้นได้นำพาให้นางมาเจอกับบุรุษที่มีรักแท้มั่นคงที่จะอยู่ด้วยกันไปชั่วชีวิต จากเด็กสาวที่เก็บตัวอยู่แต่ในเรือนหลังบ้านก็ค่อยๆ เติบโตและเบ่งบานเหมือนดอกไม้ จนกลายมาเป็นมารดาที่ห้อมล้อมไปด้วยบุตรชายและบุตรสาว  เป็นช้างเท้าหลังที่คอยให้ความสนับสนุนเกื้อกูลสามี และเป็นฮูหยินของท่านแม่ทัพใหญ่ ที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้  

ส่วนตัวต้นเหตุที่ทำให้ชีวิตของนางเอกต้องประสบเคราะห์ภัยนั้นก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและราบรื่นอย่างที่ฝันหรอก ดั่งคำที่ว่า “ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว”  และ “แก้แค้นสิบปีก็ยังไม่สาย”  55+  เพราะถูกพระเอกจัดการเอาคืนหมด ใครที่เคยทำไม่ดีหรือเคยให้ร้ายอะไรนางเอกเอาไว้ พระเอกจดจำอยู่ในใจเอาไว้หมด แล้วก็ค่อยๆ วางแผน ค่อยๆ สะสมอำนาจบารมี และตามมาคิดบัญชีคืนทีหลัง  ... จนใครๆ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า คนแบบพระเอกเนี่ยน่ากลัว อย่าไปมีเรื่องด้วยจะดีที่สุด

อ่านจบแล้วบอกได้เลยว่าผู้หญิงในเรื่องนี้ Strong กันแทบทุกคน ยิ่งอ่านก็ยิ่งตระหนักถึงความสำคัญของสตรีที่เป็นช้างเท้าหลัง และสายสัมพันธ์ของหลังบ้านที่เกี่ยวพันโยงใยอะไรต่างๆ เอาไว้ได้มากมายอย่างไม่น่าเชื่อ ในเรื่องหากสามีภรรยาบ้านไหนรักใคร่ปรองดองและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันก็ถือว่ามีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว ยิ่งถ้าได้คู่ครองที่ดี เฉลียวฉลาด อ่านสถานการณ์เป็น ชีวิตของคนในบ้านก็จะยิ่งมีแต่ความสุข ความเจริญรุ่งเรื่อง

เสียดายที่ตอนจบดูจะรวบรัดกระชับไปหน่อย ยังไม่จุใจเลย ยังอยากจะอ่านเรื่องของพระ-นาง และตัวละครตัวอื่นๆ ต่ออีกสักหน่อย เพราะเล่มท้ายๆ นี้พระเอกของเราแทบจะไม่ได้โผล่ออกมาเลยอะ แถมหลังๆ เนื้อหาเกือบครึ่งเล่มก็ไปอยู่ที่บ้านของอดีตคู่หมั้นนางเอกซะเกือบหมด  ...แต่ก็ไม่เป็นไร ...เพราะอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าชีวิตของพระ-นางนั้นได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข และตัวร้ายก็ได้รับผลจากการกระทำที่ทำเอาไว้อย่างสาสม...ก็โอเค ( แต่จริงๆ ถ้ามีต่ออีกหน่อยก็ดีนะ55+... เพราะมันยังมีบางเรื่องบางจุดที่สามารถนำเอามาเขียนต่อ และขยี้อารมณ์ได้มากกว่านี้อีก แต่มันก็มีแค่นี้อะ ขนาดตอนพิเศษยังไม่มีเลย ร้องไห้แป๊บT^T)

ป.ล. คู่หมั้นเก่าของนางเอกที่อุตส่าห์สอบได้เป็นถึงจ้วงหยวนน่ะ ตอนแรกเราก็คิดว่าคงจะฉลาดคงจะเก่งกาจมาก น่าจะไม่ธรรมดา สรุปก็เก่งแค่ตอนสอบกับโชคดีเพราะมีบารมีพ่อเท่านั้นสินะ เพราะดูจากการเลือกผู้หญิงแต่ละคนมาเป็นเมียบวกกับการใช้ชีวิตแล้ว ...บอกเลยว่าอ่อนมากกกก ยังสู้อาเซินกับเจิ้งซานที่เป็นบ่าวรับใช้ของพระเอก-นางเอกไม่ได้เลยด้วยซ้ำ 55+

ป.ล. นิยายที่อ่านแล้วชอบที่สุดของปีนี้สำหรับข่อย ...ขอยกให้เรื่องพราวพร่างกับท่านผู้กล้าหร่านเฟยเจ๋อจ้า

..............................................................................................

          " ถ้าเช่นนั้นข้าให้เวลาท่านสิบปี  พอหรือไม่ "
          " ท่านหมายอาศัยกิตติศัพท์ในการเป็นขุนนางคนโปรดของฮ่องเต้  ทำให้กฏบัญญัติพวกนั้นเกิดความศักดิ์สิทธิ์กระมัง  ข้าให้เวลาท่านสิบปี  ท่านอยู่กุ้ยโจวตั้งใจปฏิบัติหน้าที่อย่างเต็มที่  ส่วนข้าอยู่เรือนเลี้ยงลูกๆ ให้ดี  แต่สิบปีให้หลังท่านต้องกลับมาอยู่เคียงข้างข้า อยู่เป็นเพื่อนข้ากับลูก  ไม่ไปไหนทั้งนั้น .. ได้หรือไม่ "
          ราตรีอันเงียบเหงายาวนานเหล่านั้น  เพียงคิดก็ชวนให้รู้สึกยอกแสลงใจแล้ว
          ทว่านางไม่อาจฝืนเหนี่ยวรั้งเขาไว้ข้างกาย
          เสือตายไว้หนัง  คนตายไว้ชื่อ
          ยามหนุ่มสาว  ไม่ว่าเป็นผู้ใดล้วนมีสิ่งที่ยึดมั่นและใฝ่ฝันเล็กๆ น้อยๆ
          ในเมื่อนางรักคนคนนี้  ก็หวังว่าเขาจะอยู่อย่างสุขสำราญ  จิตใจร่าเริงเบิกบาน  ฮึกเหิมอาจหาญไปตลอด  และไม่มีอะไรต้องนึกเสียดายอีกในชีวิตนี้
          " อาจวิน " ขอบตาของจ้าวหลิงก็แดงเรื่อๆ
          " ห้าปี เจ้าให้เวลาข้าแค่เพียงห้าปี "
          " เมื่อนั้นไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าจะกลับมาอยู่ข้างกายเจ้ากับลูกๆ พวกเราจะไม่แยกจากกันอีกต่อไป "

พราวพร่างบุปผาตระการ  ➡️ https://s.shopee.co.th/6puC90BTjZ

พบพานชายาในแปลงสมุนไพร

พบพานชายาในแปลงสมุนไพร  ( 2 เล่มจบ ) / ผู้แต่ง : สือหลัว

ผู้แปล : หยกชมพู

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก

      เมื่อบุตรสาวท่านแม่ทัพและมารดาถูกขับไล่
ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกนางจึงถึงคราพลิกผันครั้งใหญ่
‘จื่ออวี๋’ที่จำต้องมาอยู่ในร่างของสตรีนางนี้
ทำทุกอย่างเพื่อให้ร่างนี้และมารดาเจ้าของร่างมีชีวิตอยู่ต่อได้
จนเมื่อนางได้พบกับ ‘เขา’ ชายหนุ่มผู้มีปมหลังบางอย่างที่ต้องปิดซ่อน
ชีวิตของนางก็คล้ายจะเปลี่ยนไปตลอดกาล...
นางต้องกลับไปอยู่จวนแม่ทัพ ต้องเผชิญหน้ากับเหล่าอนุและบุตรสาวคนอื่นๆ ของผู้เป็นพ่อ
ให้นางที่มาจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดต่อสู้กับฮูหยินใหญ่และพี่สาวต่างมารดาเหล่านี้ก็แล้วไปเถิด
อย่างไรเสียเล่ห์เหลี่ยมและการเห็นโลกมามากกว่าของนางก็ชนะได้อย่างไม่ต้องสงสัยอยู่แล้ว
แต่จะให้นางไปสู้รบปรบมือกับราชวงศ์เพื่อเขานั้น
นางผู้เป็นเพียงบุตรสาวอนุคนหนึ่งจะไปทำอะไรได้
เช่นนี้มิใช่ ต้องหมดหวังกับความรักในชาติภพนี้แล้วหรือไร
สวรรค์ช่างรังแกนางนัก!แต่จะอย่างไรหากไม่ได้เป็นภรรยาเพียงคนเดียวของเขา
นางก็ไม่ยอมแต่งให้เขาหรอก ไม่มีวัน!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

เผยจื่ออวี๋  นางเอกของเรื่องเป็นหญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ 
( อีกแล้วววเด้อ 55+ ) มาอยู่ในร่างของบุตรสาวคนที่ 6 ที่เกิดจากอนุภรรยากับท่านแม่ทัพใหญ่  แม้มารดาของนางจะเป็นเพียงอนุภรรยาแต่ก็ได้รับความโปรดปราน
จนทำให้บรรดาเมียคนอื่นๆ พากันอิจฉาริษยา โดยเฉพาะเมียเอกที่คอยจ้องแต่จะหาเรื่องกลั่นแกล้งพวกนางสองคนแม่ลูกอยู่ตลอดเวลา  และอาศัยจังหวะที่ท่านแม่ทัพไม่อยู่บ้าน  
ขับไล่พวกนางสองแม่ลูกออกจากจวนไป

หวงฝู่จี้  องค์ชายสามที่ได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้ไปทำภารกิจลับ  
แต่กลับถูกลอบทำร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกือบได้ไปโลกหน้า แต่ก็รอดมาได้เพราะเป็นพระเอก..เอ้ยๆ ๆ ไม่ใช่  เพราะได้รับความช่วยเหลือจากนางเอก (〇´∀`〇)   ...  
เพราะกำลังปฏิบัติภารกิจลับ พระเอกจึงต้องปิดบังฐานะและชื่อจริง 
เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้นางเอกต้องตกอยู่ในอันตรายไปด้วย.. 
แต่ถึงพระเอกจะสามารถปกป้องนางเอกไม่ให้ต้องติดร่างแหถูกปองร้ายจากภารกิจที่ทำได้ 
แต่ทว่าพี่แกกลับไม่สามารถปกป้องนางเอกให้รอดพ้นอันตราย จากการถูกลอบทำร้ายโดยผู้หญิงที่มาหลงเสน่ห์ความหล่อของตัวเองได้เลย *´∀`)*´∀`)´∀`)*´∀`)

แม้จะถูกขับไล่ออกจากบ้านโดยไม่มีเงินติดตัวเลยสักแดง  
แต่ด้วยความที่มาจากยุคปัจจุบัน ถึงภายนอกร่างกายจะยังเป็นเด็ก แต่สมองกับจิตใจก็โตเป็นผู้ใหญ่หมดแล้ว ดังนั้นนางเอกจึงต้องพยายามดิ้นรนเพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูตัวเองกับแม่   
และโชคก็เข้าข้างนำพานางไปเจอกับแหล่งโสม จนทำให้สามารถลืมตาอ้าปากและกลายเป็นเศรษฐีนีตั้งแต่บัดนั้น ...
อยากจะบอกว่าท่านแม่ของนางเอกเนี่ยเหมือนสาวน้อยวัยใสมากๆ ใสซื่อมองโลกในแง่ดี
แต่พึ่งพาอะไรไม่ได้เลย นี่ถ้าไม่มีลูกแบบนางเอกนะ คุณแม่ได้ตายแน่นอนจ้า เพราะคุณแม่เกิดมาเพื่อกินดีอยู่ดี ให้สามีได้รักใคร่ตามใจอยู่ในเรือนหลังเท่านั้นแหละเด้อ 55+ 

หลังจากอ่านจบก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่เห็นจะเกี่ยวกับเรื่องสมุนไพรสักเท่าไรเลยแฮะ  

เรื่องกบฏที่เปิดตัวพระเอกจนทำให้เกือบตายก็ไม่เห็นจะมีอะไร ตอนที่เปิดมาปมดูใหญ่มาก
แต่กลับจัดการได้ง่ายนิดเดียว 55+ ...จริงๆ เราว่าประเด็นของเรื่องนี้มันน่าจะอยู่ตรงที่นางเอกเป็นลูกอนุภรรยามากกว่า  เพราะประเด็นสำคัญของเรื่องก็คือ จะทำยังไงให้นางเอกที่เป็นลูกอนุสามารถแต่งงานเป็นชายาเอกของพระเอก ที่เป็นถึงองค์ชายสามได้ 
แล้วต้องอยู่แบบผัวเดียวเมียเดียวด้วยนะ  ห้ามมีสามภรรยาสี่อนุเด็ดขาด ...
นี่แหละจุดสำคัญของเรื่อง 55+  (￣ー+￣)

ส่วนตัวร้ายหรือนางร้ายในเรื่องก็มีเยอะซะเหลือเกิน แต่ก็ร้ายแบบโง่ๆ ไม่ค่อยฉลาด  
แต่ก็ทำให้นางเอกตกหลุมพรางได้อยู่หลายทีเหมือนกันนะ 55+ ...
เราก็เลยไม่แน่ใจว่าจริงๆ แล้วนางเอกเรื่องนี้ฉลาดหรือไม่ฉลาดกันแน่  (〇´∀`〇)   
คือนางสามารถทำการค้าจนกิจการเจริญรุ่งเรืองร่ำรวยมหาศาล
แต่ดันมาตกม้าตายกับแผนการตื้นๆ ของตัวร้ายตั้งหลายที!....( เอาจริงดิ่! )     
 ...แล้วมันมีอยู่ตอนหนึ่งที่พระ-นางก็เดาแผนของตัวร้ายออก เพราะได้เห็นเองกับตา
และได้ส่งคนไปสอบถามมาเรียบร้อยแล้ว  พระเอกก็เลยส่งคนไปคุ้มครองนางเอกเพิ่ม ..
แต่ๆ ๆ ๆ สุดท้ายตัวร้ายก็ยังบุกเข้าไปทำร้ายนางเอกได้ถึงที่อะ  ...OMG!
แถมไอตัวร้ายนี่ก็เป็นผู้หญิงบอบบาง ไม่ได้มีวรยุทธ์อะไรเลยด้วยนะ 
แต่ก็ยังเล็ดลอดฝ่าบ่าวไพร่ ฝ่าคนคุ้มกันของพระเอก จนเข้าไปทำร้ายนางเอกถึงในห้องนอนได้อะคิดดู 55+  ﾍ(ﾟ∀ﾟ*)ﾉ

อ่านจบแบบไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะเนื้อหาเบาไม่ค่อยมีอะไรเลย 
ปมในเรื่องมีก็เหมือนไม่มี  ไม่น่าจะยืดมาได้ถึง 2 เล่มเลยนะเนี่ย 55+  ...
สำนวนการแปลอ่านแล้วสะดุด คำฟุ่มเฟือยเยอะจัง ปกติพวกเล่มหนาๆ หรือพวก 2 เล่มจบขึ้นไปของแจ่ม สำนวนการแปลจะดีกว่านี้น๊า อันนี้เหมือนหลุด QC มาเหมือนไม่ได้ตรวจเลย   

ปล.ทำไมเวลาคนรับใช้หรือนางเอกหรือใครก็ตามในเรื่อง เวลาเรียกคนอื่นจะต้องขึ้นต้นด้วย 
“คุณหนูเจ้าขา”  “ท่านพ่อเจ้าขา”  “ท่านแม่เจ้าขา”  ”ฮูหยินเจ้าขา”  ทุกครั้งด้วยอะ
 ...นึกถึงละครไทยเลยนะเนี่ย 55+  ヽ(*^ー^)人(^ー^*)ノ

ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน

ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน (เล่มเดียวจบ) / ผู้แต่ง : จิ่วลู่เฟยเซียง

ผู้แปล : คืนฝัน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก

นางคือ ‘เอ่อร์เซิง’ เด็กสาวซุกซนแก่นแก้ว

ผู้เติบโตมาด้วยการกิน ‘ของประหลาด’ 

นางจดจำไม่ได้แม้แต่น้อยว่าในอดีตชาติ นางคือซือมิ่ง... เทพลิขิตชะตา 

และชาติภพนี้ของนางกลับต้องเป็นฝ่ายถูกฟ้าลิขิตชะตาอย่างมิอาจหลีกหนี
 
เพราะไร้ซึ่งบิดามารดาเลี้ยงดู เอ่อร์เซิงจึงแตกต่างจากเด็กสาวชาวบ้านคนอื่นๆ 

จนกระทั่งนางพบชายหนุ่มชุดดำผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสท่ามกลางดอกไม้สีขาว 

ดูงดงามจนมิอาจละสายตาไปได้ เช่นนี้หากลงมือช่วยชีวิตเขานางย่อมกลายเป็นผู้มีพระคุณ 

ต่อจากนั้นหากเขาอยากจะตอบแทนคุณ ก็เอาร่างกายมาตอบแทนนางเถอะ!
 
ไม่ว่าอย่างไรนางจะไม่ยอมปล่อยเขาไปเด็ดขาด 

ต้องถือโอกาสนี้ตีตราจองคนงามด้วยการประกาศกร้าวว่าตนเองเป็น ‘ภรรยาของเขา’ 

ไม่เปิดช่องให้อีกฝ่ายมีโอกาสดิ้นหนี 

ส่วนเรื่องที่ว่าเขาจะเป็นปีศาจงูหรือเป็นมังกรดำน่ะหรือ 

เอาไว้ว่างๆ ค่อยๆ ถกเถียงกันเถอะ!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

หลังจากจบเรื่องของก้อนหินสามชาติและท่านเทพสงครามไปแล้ว คราวนี้ก็มาถึงตาของท่านเทพมังกรบรรพกาลกับเทพดาราซือมิ่งกันบ้าง 

เพียงเพราะคำทำนายฟ้า จึงทำให้เผ่ามังกรที่ไร้ความผิดต้องถูกกำจัดอย่างเลี่ยงไม่ได้ กระทั่งตัวสุดท้ายที่เหลือรอด ก็ยังต้องถูกขังไว้ที่ซากหมื่นฟ้าไปตลอดกาล   ......... 
และเมื่อเทพดาราซือมิ่งต้องการปลดปล่อยมังกรตัวสุดท้ายให้เป็นอิสระ นางจึงฝืนคำทำนายฟ้า ละเมิดกฎสวรรค์ แอบหนีลงไปบนโลกมนุษย์ และปล่อยให้ฟ้าเป็นผู้ขีดเขียนชะตาชีวิตแทน 

ซือมิ่ง เทพดาราแห่งสรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ผู้มีหน้าที่เขียนชะตาชีวิตผู้คน นางแอบชอบประมุขสวรรค์และบอกชอบเขามานานนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับไปนับครั้งไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน  ซือมิ่งเบื่อหน่ายงานของตัวเองและผิดหวังกับการถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่าจากคนในดวงใจ นางจึงดื่มสุราย้อมใจ จนเผลอตกลงไปในสระและหลับใหลไปนานถึง 1000 ปี

 
ฉางยวน เทพมังกรบรรพกาลตัวสุดท้ายของเผ่ามังกร เพราะคำนายฟ้าจึงทำให้เผ่ามังกรต้องถูกสังหารและสูญสิ้นทั้งเผ่าพันธุ์  มังกรดำตัวสุดท้ายที่มีพลังเทพและตบะสูงส่งเช่นเขาจึงต้องถูกขังไว้ในซากหมื่นฟ้าตามคำบัญชาสวรรค์  ฉางยวนจึงจำต้องใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังมานานนับหมื่นปีในสถานที่มืดมิดและไร้ซึ่งแสงตะวันจันทรา  

เพราะบิดามารดามาด่วนจากไป เอ่อร์เซิง จึงต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังในบ้านเก่าๆ หลังโทรมๆ หากหิวก็ไปหาของกินในป่า หรือไม่ก็อาศัยความหน้าด้านหน้าหนาของตัวเอง นางใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีและสดใสร่าเริง แม้จะมีฝีปากเฉียบคมไม่หวั่นเกรงผู้ใด แต่ลึกๆ ในใจของนางกลับปรารถนาที่จะมีคนที่รักที่คอยห่วงใย ไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว หรืออยู่ตัวคนเดียวเป็นที่สุด  ...และในที่สุดสวรรค์ก็เมตตาส่งบุรุษรูปงาม โดดเด่นไม่ธรรมดามาให้นางถึงตรงหน้า เอ่อร์เซิงดีใจหนักหนา ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเป็นภรรยาของคนผู้นี้ให้จงได้ 55+

พระเอกเป็นคนพูดน้อย นิสัยตรงข้ามกับนางเอก และถูกนางตามติดตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน สลัดเท่าไรก็ไม่หลุด สุดท้ายจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยให้นางได้เป็นภรรยาตัวน้อยสมใจ 55+  แต่เพราะนางเอกฝืนคำทำนายฟ้า ละเมิดกฏสวรรค์  จึงทำให้ชะตาชีวิตของคนทั้งคู่บนโลกมนุษย์ต้องพบเจอกับอุปสรรคต่างๆ มากมาย  แต่ไม่ว่าจะเจอกับอะไรทั้งสองคนก็ไม่เคยย่อท้อ กระทั่งนางเอกถูกจิตมารครอบงำ แต่พระเอกก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ ยังคงมุ่งมั่นฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ เพียงเพื่อหวังจะได้จับมือเคียงข้างอยู่ด้วยกันจนผมขาวโพลน ...

อ่านแล้วก็รู้สึกขัดใจกับมติสวรรค์ เพราะจริงๆ เรื่องนี้พระเอกกับคนในเผ่ายังไม่ทันได้ทำอะไรผิดเลยก็ถูกตัดสินซะแล้ว  เพราะคำนายฟ้าตัวเดียวที่ทำให้คนบริสุทธิ์ต้องกลายเป็นคนผิด และสุดท้ายก็ต้องยอมรับผิด  ( แต่ก็ต้องโทษคนที่เชื่อตามด้วยแหละ เพราะจริงๆ แล้วเรื่องมันอาจจะไม่เป็นแบบนี้ก็ได้นะ ถ้าไม่มีคนไปบ้าตามคำทำนาย ....เฮ้อ )   

แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีแต่คู่ของพระ-นางนะ แต่ยังมีอีกหลายคู่ ไม่ว่าจะเป็นคู่ของศิษย์กับอาจารย์ หรือคู่ของปีศาจกับนักพรต  และหากใครยังจำเด็กน้อย ฉางอัน ที่อยู่ในเรื่องสามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือนได้  พอมาในเรื่องนี้...ชะตาชีวิตของเด็กน้อยฉางอันก็จะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จนอาจทำให้เราต้องเสียน้ำตาได้เลย ...เฮ้อ  ( แต่โชคดีที่ยังมีตอนพิเศษมาปลอบ ซึ่งทำให้พอจะยิ้มได้บ้าง 55+ ) …แล้วยังมีประมุขสวรรค์ที่ชอบขี้เก๊กดีนัก คนเขาบอกชอบมาตั้งกี่ที แต่ก็ดันไปปฏิเสธหักอกเขาทุกครั้ง  แล้วเป็นไงล่ะที่นี้ ไหน้ำส้มแตกเลย ... สมน้ำหน้า ( กินแห้วไปซะ 55+ )

อ่านจบแล้วสรุปเราชอบเรื่องของก้อนหินสามชาติมากกว่า ส่วนเรื่องนี้มันมีบางตอนที่เราอ่านแล้วเนือยๆ อะ แต่โดยรวมแล้วก็สนุกนะ เพียงแต่เราก็ยังชอบซานเซิงกับท่านเทพสงครามมากกว่าอยู่ดี 55+

📍ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน ➡️ https://s.shopee.co.th/8AOCsqggTg