วันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2565

รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ


รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ลั่วอวี่ชิวหาน (落雨秋寒)
ผู้แปล :  YS
ภาพปก : 容境 (roy.J) 
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เซี่ยอี้ซิน เป็นบุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของตระกูลเซี่ย หนึ่งในสิบตระกูลชนขั้นสูง มีนิสัยเอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน หูเบา เชื่อทุกคนยกเว้นคนที่หวังดีต่อตัวเองจริงๆ
ชาติก่อนได้ปั๋วไม่ดีครอบครัวเตือนแล้วไม่ฟัง พอแต่งงานไปถึงได้รู้ว่าในใจปั๋วมีสตรีอื่นอยู่ก่อนแล้ว แถมปั๋วกับคนผู้นั้นยังร่วมมือกันเพื่อทำลายตระกูลนางจนล่มสลายไม่เหลือแม้แต่ผู้สืบสกุล กระทั่งเลือดเนื้อเชื้อไขของเขากับนางก็ยังไม่ละเว้น เชื่อฟังและเทิดทูนสตรีผู้นั้นมาก บอกขวาไปขวาบอกซ้ายไปซ้าย สั่งอะไรมาไม่เคยขัด นางเอกแพ้ราบคาบและสุดท้ายก็ต้องตายอย่างอนาถด้วยความคับแค้นใจ ...พอตายวิญญาณก็ย้อนกลับมาอยู่ในร่างเดิมเมื่อตอนอายุ
14 กลับมาคราวนี้นางเอกจึงเปลี่ยนกลายเป็นคนใจเย็น เลิกนิสัยเดิมๆ ที่เคยเอาแต่ใจ หันกลับมาให้ความสำคัญกับคนในครอบครัว มุ่งมั่นเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของตนและคนในตระกูลเพื่อไม่ให้ต้องมีจุดจบหรือซ้ำรอยเดิมเหมือนในชาติที่แล้วอีก

พล็อตไม่แปลกใหม่เท่าไรแต่ที่น่าสนใจคือ ฝั่งที่เป็นอริกับนางเอกมีคนหนึ่งทะลุมิติมาจากยุคปัจจุบัน ...ความจริงสงสัยมาตั้งแต่เล่มแรกตอนเสนอเรื่องการประมูลกับวิธีผายปอดช่วยคนจมน้ำของนางเอกแล้ว และก็ใช่จริงๆ จากที่เคยอ่านมาส่วนใหญ่คนที่ทะลุมิติมานี่ต้องได้เป็นนางเอกนะ 55 แต่เรื่องนี้เป็นตัวร้ายจ้า...แผนการล้ำลึกโหดมาก เริ่มตั้งแต่ทำให้ตระกูลนางเอกเสียชื่อเสียง วางแผนลอบสังหารน้องชายนางเอก ลอบสังหารทายาทผู้สืบทอดตระกูลชนชั้นสูงและอีกมากมายบลาๆ  แต่นางเอกเคยมีบทเรียนมาแล้วเลยไหวตัวทัน ไม่ได้พลาดซ้ำอีก กลับกลายเป็นการทำให้ฝั่งนางร้ายหาผลประโยชน์จากแผนที่วางเอาไว้ได้ไม่เต็มที่ จากเดิมที่ควรจะกอบโกยได้เต็มร้อย ชาตินี้ก็อาจจะเหลือแค่ครึ่งหรือไม่ได้อะไรเลย ทำให้ตระกูลฝั่งนางร้ายฟื้นตัวได้ช้า หลายๆ แผนการเริ่มผิดพลาดหรือได้ผลประโยชน์ไม่คุ้มเท่ากับที่ลงไป เพราะเจอนางเอกขัดขวางหรือไม่ก็ซ้อนแผนคืน
อย่างในชาติก่อนที่ได้แต่งกับพระเอก มาชาตินี้ก็ชวดต้องไปแต่งกับอีกคน แถมยังถูกลดขั้นจากชายาเอกไปเป็นชายารองอีกต่างหาก....

แต่นางร้ายก็ฉลาด+วางแผนเก่งจริง มีความทะเยอทะยานสูง เพราะทะนงว่าตนมาจากโลกอนาคตยุคปัจจุบัน คิดว่าฉันฉลาดกว่าใครเลยไม่ค่อยเห็นใครอยู่ในสายตา ตอนแรกที่พลาดก็เพราะประมาทไม่เห็นนางเอกอยู่ในสายตานี่แหละ
ส่วนฮ่องเต้ก็รู้ว่านางร้ายมีความคิดแปลกใหม่ไม่ธรรมดา เลยคิดจะจับคู่ให้นางแต่งกับเชื้อพระวงศ์(เท่านั้น) เพราะไม่อยากให้ความรู้นี้หลุดไปอยู่ที่อื่น คือนางเก่งและมีแนวคิดดีนะ
(ก็ที่เอามาจากยุคปัจจุบันนั่นแหละ) แต่เสียดายที่ทะเยอทะยานหลงตัวเองมากไปและไม่สนใจชีวิตคนเลย จะเอาความรู้นั้นๆ ออกมาใช้ก็ต่อเมื่อตนได้รับผลประโยชน์สูงสุดเท่านั้น
เพื่อเป้าหมายคนจะตายมากน้อยแค่ไหนก็ไม่สน ชาตินี้ (ความรู้บางเรื่อง) เลยเจอนางเอกตัดหน้าหยิบเอาออกมาใช้ก่อนซะ 55
 

ความจริงนางร้ายก็อยากแต่งกับพระเอกเพราะเป็นไทป์ที่ตนชอบ อุตส่าห์สร้างเรื่องปล่อยข่าวลือตั้งมากมายแต่สุดท้ายนางเอกดันได้แต่งกับพระเอกจ้อย 55
แต่ชาตินี้พระเอกเขารักนางเอกไง รักที่มาจากใจจริงๆ แบบถ้าจะแต่งก็ต้องแต่งกับคนนี้เท่านั้น เพราะทัชใจตั้งแต่ตอนที่นางเอกเอาตัวมารับดาบแทน แต่ตอนนั้นนางเอกไม่ได้คิดอะไรยังไม่ได้ชอบเลย ทีนี้พอฮ่องเต้รู้ว่าลูกชอบใครก็อยากช่วยให้สมหวัง แต่ตอนแรกพระเอกไม่เอา เพราะรู้ว่าตนอายุไม่ยืน ไม่อยากทำให้นางเอกเสียใจและกลายเป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาว ไม่เหมือนชาติก่อนที่แต่งกับใครก็ได้ ไม่ได้แต่งเพราะความรักถึงได้แต่งกับนางร้าย นางร้ายก็หวังดึงพระเอกมาเป็นพวก เนื่องจากพระเอกคือลูกคนโปรดของฮ่องเต้ ถ้าได้พระเอกมาโอกาสในการแย่งชิงบัลลังก์ก็จะสูงขึ้น (นางก็ชอบพระเอกนะ แต่ไม่ได้ชอบมากเท่ากับอำนาจ) 
ชาตินี้พระเอกเลยได้แต่งกับคนที่ตนรัก จึงพยายามหาทางรักษาตัวเพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะกลัวว่าถ้าตนไม่อยู่แล้วเดี๋ยวเมียจะถูกรังแกและไม่มีคนคอยปกป้อง
คู่นี้พอแต่งกันแล้วก็มีแต่คนอิจฉาเพราะพระเอกอ่อนโยน รักเดียวใจเดียวไม่มีอนุ นางเอกอยากทำอะไรก็สนับสนุนคอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ เสมอ...

พวกเส้นเหตุการณ์หลักๆ อะไรที่ควรจะเกิดก็ยังคงเดิม แต่เพราะชาตินี้ตระกูลนางเอกสมัครสมานสามัคคีไม่ปล่อยให้ใครเชือดได้ง่ายๆ อีก ดังนั้นแผนการร้ายของอีกฝั่งจึงต้องปรับเปลี่ยนไปบ้าง อย่างเรื่องแผ่นดินไหวเมื่อชาติก่อนที่ทำให้คนในตระกูลนางเอกต้องตายเกือบหมด พอมาชาตินี้นางเอกเลยรีบให้ทุกคนย้ายออกมาตั้งรกรากที่เมืองหลวง ไม่ให้อยู่ที่เดิมแล้ว ฝั่งนางร้ายเลยต้องสร้างเรื่องใหม่ โดยให้นักพรตมาทำนายว่าที่แผ่นดินไหวจะเกิดเป็นเพราะถูกคนในตระกูลนางเอกแย่งปราณมังกรไป ต้องนำบุรุษตระกูลเซี่ยร้อยกว่าคนไปทำพิธีจึงจะสยบเหตุการณ์นี้ได้ พร้อมทั้งใส่ร้ายนางเอกไปด้วยว่าเป็นดาวมารต้องถูกกำจัด...ไม่รู้แค้นฝังหุ่นอะไรนักหนา คือไม่ได้กะฆ่าแค่บ้านนางเอกที่อยู่ในเมืองหลวง แต่จะกำจัดทั้งตระกูลให้สิ้นเลยอะ (แค้นฝังหุ่นโคตรๆ) ทั้งให้คนวางยาทำให้ชีพจรนางเอกคล้ายคนตั้งครรภ์ แล้วก็วางแผนใส่ร้ายปู่นางเอก ทั้งๆ ที่เพิ่งขอดื่มสุราเพื่อละวางความแค้นของสองตระกูลลง แต่ลับหลังยังไม่ทันไรก็ลอบเล่นงานเขาอีกแล้ว...เหอๆ (อิคนบ้านนี้มันช่าง...)

ส่วนตัวอ่านแล้วก็ไม่ได้ว้าวมากแต่อ่านได้เพลินๆ อยู่ สนุกอยู่นะ แต่อาจเป็นเพราะมีพล็อตแนวนี้ออกมาเยอะ เราเลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยแปลกใหม่เท่าไรแล้วอะ เพราะพอหลังจากที่นางเอกได้ย้อนกลับมา แผนการของนางร้ายก็เริ่มรวน บ้งแล้วบ้งอีก พยายามปรับเปลี่ยนเอาคืนอย่างไรสุดท้ายก็พ่ายแพ้กลับไปเหมือนเดิม ส่วนตัวนางเอกก็ไม่ได้มีผู้มารุมรักเต็มไปหมดหรือซูเวอร์ แต่ก็ถือว่าซูพอประมาณแหละนะ เพราะพอย้อนกลับมานางก็ไม่เคยตกหลุมพรางแผนของนางร้ายอีกเลย 55  ..ส่วนปั๋วเก่าก็รักชื่นชมนางร้ายไม่แปรเปลี่ยน ต่อให้ไม่สมหวังก็ยังรักเทิดทูน แต่พอไม่ได้แต่งกับนางเอกก็ขาดคนหนุนคนหาเงิน ชีวิตดิ่งไม่รุ่งเรืองเหมือนชาติก่อน ส่วนนางร้ายก็รู้นะว่าปั๋วเก่านางเอกชอบตัวเอง ก็เลยแสร้งทำดีด้วยเพื่อเก็บเอาไว้ใช้งาน แต่บทปั๋วเก่าในชาตินี้จืดจางมากแทบไม่มีอะไรเลย แถมดันมาจำเรื่องในชาติก่อนได้ตอนใกล้จะจบก็เลยพลิกอะไรไม่ได้แล้ว (เพราะมันจะจบแล้วไง 55)

ป.ล.เรื่องนี้ไม่มีพระรองนะ ไม่มีเรือหลายลำให้เลือก มีแค่พระเอกคนเดียว เพราะผู้ส่วนมากไปหลงนางร้ายกันหมด 55

ป.ล. ส่วนตัวรู้สึกว่าการแปลยังไม่ค่อยลื่น พวกคำเชื่อม บทพูดบางประโยคก็ยังไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ แล้วก็มีคำผิดอยู่บ้างนิดหน่อยประมาณ 2 จุด ...แต่ยังไงก็สู้ๆ นะคะ ^^


📍รุ่งโรจน์นิรันดร์ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/qbc9lPEiQ




วันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565

ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ

 


ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : สือซื่อเชวี่ย (
十四阙)
ผู้แปล : อาจือ
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องที่สามของเซ็ต เป็นเรื่องของแคว้นเฉิงที่เกิดการแย่งชิงบัลลังก์เปลี่ยนเจ้าแคว้นกันไปในเล่มมัจฉาพรางประกาย และทำให้ อี๋เฟย องค์ชายสามของแคว้นต้องหนีตายปิดบังฐานะไปอยู่ที่แคว้นปี้ด้วยตัวตนอื่น แต่นอกจากเรื่องการชิงบัลลังก์ก็ยังมีเรื่องสำนักหรูอี้ สำนักลึกลับที่ถูกกล่าวถึงและเป็นตัวแปรสำคัญที่อยู่เบื้องหลังหลายๆ เหตุการณ์มาตั้งแต่เรื่องแรกของเซ็ต ซึ่งในเล่มนี้จะเฉลยที่มาที่ไป ความเป็นมา ผู้ที่เกี่ยวข้องและผู้ที่ต้องมาข้องเกี่ยว รวมถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังสำนักนี้ออกมาจนหมด ว่าสำนักนี้มาจากไหน เกิดขึ้นได้ยังไง ใครเป็นคนก่อตั้ง และก่อตั้งขึ้นเพื่ออะไร...

เฟิงเสียวหย่า สหายสนิทของจางหวาหรือฮ่องเต้แคว้นเยียน คุณชายผู้หล่อเหลา วิชายุทธ์ล้ำเลิศ แต่กลับมีร่างกายอ่อนแอ ไปไหนมาไหนก็ต้องนั่งเสลี่ยงให้คนคอยแบกตลอดเวลา...
ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็กเพราะถูกพิษตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ความจริงควรจะมีอายุไม่ยืน แต่กลับรอดมาได้เพราะมีบิดาที่ดีเลิศคอยออกตามหาผู้มีกำลังภายในสูงมารักษาให้ แถมยังมีคู่หมั้นตัวน้อยไปอธิษฐานขอพรเพื่อให้ตนเองหายป่วย ทว่าคู่หมั้นตัวน้อยกลับหายไปในวันที่ไปอธิษฐานขอพร จึงกลายเป็นความเสียใจของเขาไปทั้งชีวิต ...

ชิวเจียง อนุคนที่สิบเอ็ดของเฟิงเสียวหย่า เคยเป็นอนุที่ได้รับความโปรดปรานแต่จู่ๆ กลับสูญเสียความทรงจำและถูกกักขังไว้บนภูเขา พอหนีออกมาได้นางก็ไปทำงานเป็นสาวใช้อยู่ที่จวนอัครเสนาบดีของแคว้นปี้หรือเซวียไฉ่ (คืออยากจะบอกว่าในเรื่องนี้จะมีตัวละครจากเล่มก่อนๆ ออกมามีบทบาทกันเยอะมาก เกือบครบเลยก็ว่าได้) ...และได้เจอกับองค์ชายสามของแคว้นเฉิงที่กำลังหลบซ่อนปกปิดตัวตนอยู่ แล้วต่อมาก็มีเหตุให้ทั้งสองคนต้องออกเดินทางไปด้วยกัน
คนหนึ่งเดินทางเพื่อไปแย่งชิงบัลลังก์ ส่วนอีกคนก็เพื่อสืบหาตัวตนและตามหา
ความทรงจำที่แท้จริงของตัวเองกลับคืนมา ....

 

สปอยล์ !!!!!

.

สำนักหรูอี้ก็คือ สำนักหรือองค์กรที่ทำเรื่องชั่วช้าและก่อกรรมทำเข็ญเอาไว้มากมาย
โดยการลักพาตัวเด็กมาคัดและฝึกฝนด้วยวิธีการต่างๆ นานาอย่างโหดร้ายจนสูญเสียความทรงจำ เพื่อเป็นสายลับ เป็นนักฆ่า หรือแล้วแต่ความสามารถ แต่คือมีทุกอาชีพ ส่งเด็กที่ผ่านการฝึกมาแล้วเรียบร้อยแทรกซึมเข้าไปทุกที่ ทุกแคว้น ทุกตระกูลที่อยากสืบความลับ ....
ซึ่งในเล่มก่อนหน้าก็จะมีการกล่าวถึงสำนักนี้อยู่ทุกแคว้น จนเราสงสัยว่าสำนักนี้มันคืออะไร ทำไมเก่งเทพจังฟะ ไปที่ไหนก็เจอแต่คนของสำนักนี้แฝงตัวเข้ามา อ่านๆ ไปก็ระแวงเพราะไม่รู้ว่าสุดท้ายจะโดนหลอกแล้วเฉลยว่าเป็นคนของสำนักนี้อีกหรือเปล่า ไว้ใจใครไม่ได้เลย

ทั้งสามเรื่องอ่านแยกได้ เนื้อหาจบสมบูรณ์ในตัวเองอยู่แล้ว เพียงแต่จะมีบางเรื่องบางเหตุการณ์ที่อาจมีช่วงเวลาคาบเกี่ยวกัน แต่ส่วนตัวคิดว่าถ้าใครอยากรู้เบื้องหลังต้นสายปลายเหตุในหลายๆ เหตุการณ์ (ซึ่งมีความเกี่ยวโยงกันอยู่) ที่เกิดขึ้นในเรื่อง ก็ควรจะอ่านให้ครบทั้งสี่เรื่องนะ จะทำให้เข้าใจตัวละครและที่มาที่ไปต่างๆ มากยิ่งขึ้น เพราะรายละเอียดบางอย่างที่ไม่ได้เฉลยในเล่มก่อนหน้า บางทีก็อาจจะมาเฉลยบอกกันในเล่มต่อไปอย่างเช่นในเล่มนี้ ก็มีเรื่องของสำนักหรูอี้ เรื่องคำฝากฝังของจีอิง คู่หมั้นที่หายไปของเฟิงเสียวหย่า การตายของอดีตอัครเสนาบดีแคว้นเยียน หรือตัวการที่อยู่เบื้องหลังการชิงบัลลังก์ในแต่ละแคว้น รวมถึงความลับความดำมืดของสกุลจี ก็จะมาเฉลยและขยายความกันในเล่มนี้แหละ ...

ซึ่งทุกเรื่องที่พูดถึงจะมีจุดเชื่อมโยงและเกี่ยวข้องกันหมดเลย เป็นเล่มที่เหมือนปมทุกอย่างมันมากระจุกและกระจ่างในเล่มนี้ สรุปได้ว่าแทบทุกเหตุการณ์ที่เกิดล้วนมีสำนักหรูอี้คอยควบคุมบงการอยู่ข้างหลังทั้งนั้น ส่วนสำนักหรูอี้ก็คือสำนักที่ตระกูลหนึ่งสร้างขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีก่อน เพื่อคอยสืบข่าวหาผลประโยชน์ ทำเรื่องดำมืดเลวร้ายต่างๆ เพื่อให้ตระกูลนี้มั่นคงและรุ่งโรจน์ขึ้นมา โดยการลักพาตัวเด็กจากทุกแคว้นมาคัดและฝึกฝนเพื่อให้ทำงานต่างๆ ให้ตัวเอง ...ซึ่งตัวเอกหญิงของเรื่องนี้ก็คือศิษย์เอกของเจ้าสำนักนี้ ตัวเต็งว่าที่เจ้าสำนักคนต่อไป ถูกส่งไปชิงบันทึกสี่แคว้นแต่ถูกเขาจับได้ก่อนและทำให้สูญเสียความทรงจำ...แต่พอนางหายดีก็หนีกลับไปตามหาความจริงทุกอย่างเอง ระหว่างทางที่ไปแคว้นเฉิงก็มีองค์ชายสามเป็นเพื่อนร่วมทาง ได้พบเจออุปสรรคได้ช่วยเหลือกัน จนองค์ชายสามเกิดตกหลุมรักนาง ทว่าสาวเจ้าไม่รู้เรื่องไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะมีคนในดวงใจอยู่แล้ว...

... พอความทรงจำฟื้นกลับมา ต่อจากนั้นก็เป็นการล้มล้างสำนักหรูอี้ (จริงๆ นี่แหละเรื่องหลัก) ร่วมด้วยพันธมิตรมากมาย  อ่านตอนแรกก็แบบโอ้ววว..สำนักอะไรวะเนี่ยกำจัดยากฉิบ ถึงกับต้องดึงคนเก่งๆ มารวมหัวกันเพื่อกำจัดโดยเฉพาะ มีการวางแผนหลายขั้นตอนเป็นสิบๆ ปี หลายซ้ำหลายซ้อนเหลือเกิน .... หลายๆ เรื่องก็หลอกให้เรางง ทำให้เราเกือบหลงเชื่อ แต่สุดท้ายก็เป็นการซ้อนแผนแสร้งทำไปเพื่อล้มล้างสำนักนี้ บางคนก็แฝงตัวเข้ามาเป็นยี่สิบปีเพื่อจะล้มล้างอิสำนักนี้อีกเหมือนกัน ซึ่งวิธีการล้มล้างของทุกคนก็คือต้องกำจัดหรูอี้ฟูเหรินและเอาบันทึกสี่แคว้นมา(เท่านั้นเหรอ) ถึงจะทำลายสำนักนี้ลงได้ ก็เข้าใจนะว่าถ้าไม่กำจัดตัวหัวหน้าหรือปล่อยให้รอดไปได้ เดี๋ยวมันก็จะมีสำนักหรูอี้แห่งใหม่ผุดขึ้นมาอีก ...
แต่ระหว่างทางกว่าจะไปถึงตอนสุดท้ายอะ ไม่มีใครคิดจะช่วยเด็กหรือหาวิธีที่จะทำให้ไม่มีการลักพาตัวเด็กมาในระหว่างที่กำลังดำเนินแผนนั้นบ้างเลยหรือ เด็กก็ยังถูกลักพาตัวมาเหมือนเดิม สิบกว่าปีที่พยายามทำตามแผนก็ยังมีเด็กอีกตั้งเท่าไรที่ต้องถูกทรมานและตาย และมีคนอีกตั้งมากมายเท่าไรที่ต้องทุกข์ทรมานจากการเสียลูก ต้องฆ่าตัวตาย บางครอบครัวก็แตกแยก บางคนก็ตกอยู่ในแผนการต้องรับเคราะห์ซวยไปด้วยอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ต่อให้ได้บันทึกสี่แคว้นมาแล้วรู้ชื่อแซ่กับครอบครัวที่แท้จริงของเด็ก แต่จะมีสักกี่คนที่ได้กลับหรือกล้ากลับไปจริงๆ.....ศิษย์ในสำนักที่ตายๆ ไป เจ้าสอง สี่ ห้า บลาๆ เอาจริงๆ พอเฉลยที่มาของทุกคนแล้วก็แอบสงสารนะ เพราะต่างก็คือเด็กที่ถูกลักพาตัวมา ต้องพรากจากพ่อแม่ถูกทารุณจนจำไม่ได้ว่าตัวเองคือใครเพื่อกลายเป็นเครื่องมือของสำนักนี้...แต่จะให้บอกว่าใครถูกใครผิดจริงๆ ก็พูดยาก เพราะแต่ละคนก็ล้วนเป็นเหยื่อของอำนาจ ความโลภ หรือจากตระกูลตัวเอง ต่างก็ถูกกระทำกันมาเป็นทอดๆ ...(บอกแล้วว่าเซ็ตนี้อะ จะมีสักกี่คนกี่คู่ที่ได้สมหวังหรือได้ทำตามใจตัวเองจริงๆ ยากกก)

แต่นักเขียนก็พยายามชี้ให้เห็นถึงปัญหาหลักอยู่นะ ว่าเรื่องแบบนี้หากมีคนซื้อมันก็ต้องมีคนขาย จุดเริ่มต้นมันอาจจะอยู่ที่ตระกูลหนึ่งที่ก่อตั้งสำนักนี้ขึ้น แต่ถึงที่สุดก็เป็นเพราะมีคนต้องการอยากได้แหละ มันถึงได้มีการลักพาตัวเด็กอยู่เรื่อยๆ เพื่อตอบสนองความต้องการของคนที่อยากซื้อ เพราะฉะนั้นหากจะจัดการเรื่องนี้ก็ต้องให้เจ้าแคว้นต่างๆ เห็นความสำคัญ ทุกคนหันมาร่วมมือกันถึงจะล้มล้างองค์กรเครือข่ายนี้ได้แบบถอนรากถอนโคน เพราะเรื่องนี้ถ้าสาวดูดีๆ ก็จะพบว่าแทบทุกคนต่างก็ล้วนมีส่วนที่ทำให้สำนักนี้เติบโตขึ้นมาได้จนถึงปัจจุบัน...

ส่วนตัวเท่าที่อ่านมาสามเรื่อง เราชอบลิขิตรักลายหงส์มากที่สุดนะ เพราะเป็นเรื่องที่พระ-นางสมหวังได้อยู่ด้วยกันจริงๆ 55  ส่วนมัจฉาพรางประกายกับเล่ห์บุปผาพิษนี่มันยังไงไม่รู้ จะบอกว่าจบดีสมหวังเราก็พูดได้ไม่ค่อยเต็มปากอะ จริงๆ จะว่าไปทั้งสามเรื่องนี้บทนางเอกจะเด่นที่สุดเลยนะ หรือจริงๆ เขาไม่ได้เน้นเรื่องรัก แต่เน้นที่การต่อสู้ฟันฝ่าอุปสรรคของนางเอกหว่า .....

ป.ล. พาร์ตความรักไม่รู้จะเรียกว่าสมหวังได้รึเปล่า เพราะรักอีกคนแต่ต้องอยู่กับอีกคน ...เลยไม่รู้จะเรียกใครว่าพระเอกดี 55


📍ลำนำล่มแคว้น เล่ห์บุปผาพิษ 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/VylloADcf





วันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565

ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค

 


ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค
ผู้แต่ง : ถงซิน
ผู้แปล : ซิงซือ 
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก แพทย์แผนจีนสาวจากยุคปัจจุบันที่วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูห้า
เหยาจือเอิน บุตรสาวอนุที่ไร้มารดาและถูกบิดาทอดทิ้งไม่เหลียวแล  พอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เมียเอกพ่อก็คิดจะกำจัดนางด้วยการจับไปแต่งงานกับชายแก่ที่ใกล้จะลงโลง ส่วนพ่อก็เห็นดีเห็นงามด้วยเพราะคิดว่านางเอกเป็นตัวอัปมงคล...เพราะตอนนางเอกฟื้นขึ้นมาดันฟื้นที่ไหนไม่ฟื้นแต่ไปฟื้นตอนทำพิธีอยู่ในโลงศพ ...

และเพื่อไม่ให้ถูกจับแต่งงานส่งเดช เพื่อให้ผู้เป็นบิดาเห็นคุณค่า นางเอกจึงขอพ่อไปดูแลกิจการร้านขายยาของบ้านที่กำลังจะเจ๊ง ...แต่เจ้าของร่างเดิมไมรู้วิชาแพทย์ นางเอกเลยต้องสร้างข่าวลืออ้างว่าที่ตนรู้วิชาแพทย์และรักษาคนได้นั้นเป็นเพราะพระโพธิสัตว์ชี้นำบอกสอน ....ก็เริ่มจากการรักษาโรคให้คนในบ้านใกล้ๆ ตัวก่อน และประจวบกับที่พ่อนางเอกป่วย หาหมอแล้วแต่ไม่หายสักที นางเอกเลยได้แสดงความสามารถ ทำให้พ่อเชื่อในฝีมือ จนอนุญาตให้ไปดูแลร้านขายยาตามที่ขอ...

แต่พอเปิดร้านก็เจอคนกุข่าวลือใส่ร้ายเสียๆ หายๆ จึงทำให้ไม่มีคนมาซื้อยาที่ร้านเลย
นางเอกก็เลยเอาวะ! คนไม่มาเราก็ออกไปหาเอง สมุนไพรก็ขึ้นเขาไปขุดหากันเองกับลูกน้อง (เพราะพ่อให้แต่ร้านยา ไม่ได้ให้ทุน) วันหนึ่งเก็บเพลินไปหน่อยเลยกลับช้า ระหว่างทางเลยได้ไปเห็นเหตุการณ์ที่บุรุษผู้หนึ่งกำลังฆ่าคนเข้าพอดี ...แต่นางเอกก็เอาตัวรอดหนีมาได้ คิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกันอีก กระทั่งวันหนึ่งรถม้านางเอกเกิดเสีย ต้องเดินกลับบ้านเอง ขณะที่เดินๆ อยู่ก็ดันไปปะกับบุรุษคนเดิมและได้เห็นอีกฝ่ายกำลังทำเรื่องเดิมอยู่อีกแล้ว 55...ดวงสมพงษ์กันจริงๆ เจอตอนไหนไม่เจอนะ ...
จากนั้นนางเอกก็ตกหลุมพรางเมียเอกพ่อ
 แต่ดีที่พระเอกมาช่วยทัน นางเอกเลยได้รู้ฐานะจริงๆ ของพระเอก ...แล้วก็ถูกพระเอกบังคับให้ตอบแทนบุญคุณที่ช่วย นางเอกจึงต้องมาเป็นหมอประจำตัวพระเอกด้วยประการฉะนี้แล...

พระเอกก็กลายมาเป็นแบ็คใหญ่ให้นางเอก เพราะในยุคนั้นไม่ค่อยมีคนยอมรับสตรีที่เป็นหมอ กิจการร้านขายยาก็ดีวันดีคืนพลิกฟื้นจนเริ่มทำกำไร เพราะนางเอกขายยาไม่แพง ทำให้ชาวบ้านคนธรรมดามีโอกาสเข้าถึงยาลูกกลอนได้ง่าย ทั้งยังทำครีมบำรุงหน้าสตรีขายอีก กิจการรุ่งเรืองสุดๆ จนต้องขยายสาขาเพิ่ม

ส่วนพระเอก หานเซียว เป็นน้องชายร่วมอุทรของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน คอยทำงานเก็บกวาดพวกที่อยู่ตรงข้ามหรือพวกที่คิดร้ายต่อราชบัลลังก์ของพี่ชาย  ตอนนี้กำลังตามสืบเรื่องลัทธิหนึ่งที่คิดก่อกบฏอยู่ แต่สืบไปสืบมากลับพลาดถูกทำร้ายจนจิตใจกลายเป็นเด็กอายุ 7 ขวบ
แต่ตอนกลับไปเป็นเด็กพระเอกก็น่ารักดีนะ ขี้อ้อนเป็นพิเศษ
+ตัวติดกับนางเอกตลอดเวลา ชอบอ้อนให้นางเอกป้อนข้าว สระผม คอยกล่อมนอน แต่พอหายแล้วก็ขี้เก๊กเหมือนเดิม...

แต่นอกจากฝั่งพระเอกจะเกิดเรื่องแล้ว ฝั่งนางเอกก็เรื่องเยอะไม่แพ้เขาเหมือนกัน
ทั้งเรื่องร้านยา เรื่องภายในบ้าน และเรื่องสาเหตุที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องเสียชีวิต  
ซึ่งหลายๆ เรื่องก็มาจากความอิจฉาริษยาของผู้อื่น นางเอกถึงได้ตระหนักว่าการที่ตนได้พระเอกเป็นแบ็คนี้ความจริงก็เป็นเหมือนดาบสองคมเหมือนกันนะ แถมยังทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าตนเองไม่มีความสามารถจริง ที่ประสบความสำเร็จได้ก็เพราะเป็นสตรีของพระเอกต่างหาก ...แล้วก็มีดราม่าให้ปวดใจนิดหน่อย เพราะหลังจากที่พระ-นางสารภาพความในใจกัน  พระเอกกลับให้นางเอกได้แค่ฐานะอนุไม่ใช่ภรรยาเอก นางเลยเซย์กู้ดบาย เพราะถึงจะเข้าใจแต่ก็ไม่อาจใจกว้างยอมให้พระเอกมีหลายเมียได้ สู้ตัดใจทางใครทางมันไปเลยดีกว่า ...

ต่างคนต่างเจ็บปวด เพราะต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง พระเอกเลยเสนอใหม่ว่างั้นจะซื้อจวนให้อยู่ข้างนอกแล้วไปหาแทน แบบนี้นางเอกจะได้สบายใจและปลอดภัย พวกพระชายาหรือสตรีคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรด้วย และนางเอกก็จะเป็นสตรีเพียงคนเดียวที่พระเอกรักที่สุด แต่นางเอกก็ปฏิเสธไม่เอา ....จนสุดท้ายเมื่อนางเอกตกอยู่ในอันตราย พระเอกถึงได้รู้ว่าคนเขาสำคัญมากขนาดไหน เลยขอใช้ผลงานที่ตนสร้างมาเพื่อแลกกับการแต่งนางเอกเป็นภรรยาเอกแทน....แฮปปี้

ป.ล. พล็อตสนุกใช้ได้แต่เสียดายที่เป็นเล่มเดียวจบ มันเลยเหมือนยังไปไม่สุด
แปลดีขึ้น อ่านลื่น แต่ยังมีคำผิด+คำหายไปอยู่จุดหนึ่ง


📍ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค ➡️ https://s.shopee.co.th/1gAjA9a7xi





วันเสาร์ที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2565

คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ

 

คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : เมิ่งซีสือ (Meng Xi Shi)
ผู้แปล : ศีตกาล
สำนักพิมพ์  everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอก หลิงซู นายตำรวจหนุ่มสุดหล่อที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายเอื่อยเฉื่อยไปวันๆ อดีตคุณชายสกุลดังที่เคยมีหน้ามีตาเป็นที่อิจฉาของใครต่อใคร แต่กลับต้องตกอับหลังจากสิ้นบิดามารดา หลิงเหยา ผู้เป็นพี่สาวจึงตัดสินใจกัดฟันขายทรัพย์สมบัติที่มีทั้งหมดในบ้านเพื่อส่งน้องชายเพียงคนเดียวไปเรียนต่อที่เมืองนอก แต่คาดไม่ถึงว่านอกจากจะไม่ได้ภาษาหรือความรู้ใดๆ กลับมา บนร่างกายของหลิงซูก็ยังเต็มไปด้วยร่องรอยบาดแผลน้อยใหญ่อีกมากมายนับไม่ถ้วน...

พระเอก เยวี่ยติ้งถัง คุณชายสามตระกูลเยวี่ย ตระกูลใหญ่ซึ่งมีอิทธิพลเป็นที่นับหน้าถือตาในเซี่ยงไฮ้ อดีตเพื่อนร่วมห้องหรือคู่แข่งของนายเอกที่เคยหลงรักหญิงสาวคนเดียวกัน พระ-นายได้โคจรกลับมาพบกันอีกเพราะเหตุการณ์ที่สาวสวยของเมืองหรืออดีตคนรักนายเอกถูกฆ่าตาย นายเอกกลายเป็นผู้ต้องสงสัยโดยไม่รู้ตัว และทำให้ได้พบกับพระเอกซึ่งมาทำงานเป็นที่ปรึกษาให้กับสำนักงานตำรวจเขตเช่าที่ทำคดีนี้พอดี

เรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆ ในเรื่องจะอยู่ในช่วงยุคสาธารณรัฐหลังราชวงศ์ชิงล่มสลายได้เพียง 20 ปี เป็นช่วงกลียุคบ้านเมืองวุ่นวายยังไม่สงบมีแต่ศึกสงคราม ผู้คนอดอยาก ปล่อยให้ต่างชาติเข้ามาช่วงชิงกอบโกยผลประโยชน์ในประเทศ ผู้คนไม่สามัคคี มีคนใหญ่คนโตพวกขุนศึกหรือตระกูลดังๆ แบ่งเขตอิทธิพลคอยแอบช่วงชิงผลประโยชน์และขัดแข้งขัดขากัน แต่สุดท้ายก็ชาวบ้านตาดำๆ คนธรรมดานี่แหละที่ต้องรับเคราะห์...

ในเรื่องจะเป็นการไขคดีสืบหาความจริง ที่เบื้องหลังต่างก็เกี่ยวพันโยงใยกับกลุ่มนั้นกลุ่มนี้
ไม่ธรรมดากันทั้งนั้น เริ่มจากคดีฆาตกรรมในตระกูลหยวนที่ดูธรรมดา แต่พอสืบไปสืบมากลับไม่เล็กเลย ทำเอาพระ-นายเจ็บหนักเกือบตายหวิดได้ลาไปยมโลกอยู่หลายที ....เพราะเรื่องนี้พระ-นายเขาเป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่ได้มีวรยุทธ์หรือกำลังภายในเด้อ เล่นเองเจ็บจริง สะบักสะบอมกันสุดๆ วิ่งสู้ฟัดมาก โดยเฉพาะนายเอกไปที่ไหนก็มีแต่เรื่อง ยังกับโคนันไปที่ไหนก็มีแต่คนตาย เหอๆ ...พอคดีแรกคลี่คลายแต่ด้วยความสงสัยว่าทำไมนายเอกถึงได้เปลี่ยนไปกลายเป็นคนไม่มีเป้าหมาย แถมร่างกายยังไม่แข็งแรงเหมือนเก่า พระเอกก็เลยทำเรื่องขอย้ายให้นายเอกมาทำงานเป็นเลขาฯ ผู้ช่วยอยู่ข้างกาย เพื่อจะได้ดูแลและจับตามอง ....

เล่มสองพระเอกต้องเดินทางไปเคารพศพญาติผู้ใหญ่ฝั่งแม่ที่ขาดการติดต่อกันไปนาน ตามคำร้องขอของญาติฝั่งนั้น ..ดูก็รู้ว่าต้องมีซัมธิง แค่ระหว่างทางก่อนที่จะไปถึงทั้งสองคนก็ได้เจอกับเหตุการณ์ฆาตกรรมบนรถไฟแล้ว...พอไปถึงบ้านญาติถึงได้รู้ว่านอกจากเรื่องเคารพศพตามจดหมาย พระเอกยังถูกมัดมือชกทำให้ต้องไปมีส่วนในเรื่องมรดกของตระกูลฝั่งแม่อีกด้วย...พอถึงวันเปิดพินัยกรรม ฝั่งญาติก็โวยวายไม่พอใจเมื่อเห็นของที่พระเอกได้...แถมครั้งนี้พระเอกก็กำลังมีเรื่องสงสัยนายเอกพอดี ต่างคนต่างสงสัยก็เลยวางแผนใส่กัน

แต่เพราะเรื่องนี้แหละ พระ-นายถึงได้เริ่มเข้าใจความรู้สึกที่ตัวเองมีให้อีกฝ่าย ...สรุปพระเอกก็ไม่ได้หลงรักผู้หญิงคนเดียวกับนายเอก เพราะคนที่พี่แกรักจริงๆ คือตัวนายเอกเองต่างหาก เพียงแต่ตอนนั้นยังเด็กเลยยังไม่เข้าใจ ไม่ได้ใคร่ครวญให้ลึกซึ้งอย่างถ่องแท้ว่ารักเขามาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว จึงทำให้ต้องคลาดกันไปนานถึง 8 ปีเต็ม...หลังจบเหตุการณ์นี้พอแยกย้ายกันกลับบ้าน นายเอกก็ดันทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บ่ายเบี่ยง แต่พระเอกไม่อยากพลาดอีกแล้วเลยเป็นฝ่ายรุกเอง...55

ส่วนตัวอ่านแล้วรู้สึกว่านายเอกหลิงซูเรื่องนี้แอบมีความคล้ายกับนายเอกในเรื่องรัชศกอยู่เหมือนกันนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกิน เรื่องครอบครัวที่ตกต่ำแถมยังมีพี่สาวหนึ่งคน แล้วก็เรื่องฝีปากที่เป็นหนึ่งไม่มีใครเกิน รวมถึงนิสัยที่ร่าเริง มนุษยสัมพันธ์ดี คุยเก่ง เข้ากับคนง่าย ไปอยู่ไหนก็กลมกลืนเข้ากับเขาได้หมด ส่วนพระเอกนี่ตรงข้ามเลย นิ่งๆ เย็นชา พูดน้อย เนี้ยบ ถือตัว รักความสะอาด สมกับที่เป็นคุณชายตระกูลสูงศักดิ์และเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยจริงๆ นายเอกไปที่ไหนก็มีแต่คนรัก ตกคนในบ้านพระเอกได้หมด ทั้งคนแก่คนสาว พากันรักโอ๋และให้ท้ายนายเอกยิ่งกว่าพระเอกที่เป็นเจ้าของบ้านตัวจริงซะอีก 55

อ่านจบแล้วส่วนตัวเราว่า ตอนดำเนินเรื่องช่วงต้นๆ มันแอบเนือยๆ ไปหน่อยอะ เริ่มมาเครื่องติดช่วงหลัง แต่อ่านจบแล้วคือชอบแหละ ชอบผลงานของนักเขียนมาตั้งแต่รัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่แล้ว เป็นแนวสืบสวนสอบสวนเหมือนกัน เพียงแต่เปลี่ยนจากยุคโบราณมาเป็นยุคเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้แทน ... คดีที่พระ-นายต้องสืบก็สะท้อนสภาพสังคมและสภาพบ้านเมืองในช่วงเวลานั้นๆ เกี่ยวพันโยงใยกันไปหมด ตั้งแต่ชาวบ้านธรรมดา นักแสดงหญิง แก๊งนักเลง ตำรวจ ชาวต่างชาติ คุณหนูคุณชายไปจนถึงราชการตำแหน่งสูงๆ ตั้งแต่คดีแรกยันคดีสุดท้าย จะได้เห็นความพยายามของตัวละครหลายๆ คนที่พยายามจะใช้ชีวิตให้ดีต่อไป แม้ว่าบ้านเมืองจะกำลังวุ่นวายไม่สงบสุข คนตัวเล็กๆ ที่พยายามจะช่วยประเทศชาติในแบบของตัวเอง อาจจะไม่ยิ่งใหญ่ ไม่มีใครมองเห็น แต่การกระทำเล็กๆ นี้กลับเป็นประโยชน์และส่งผลอย่างไม่คาดคิด ในที่ที่ไม่มีใครรู้ไม่มีใครมองเห็น อาจมีคนบางกลุ่มที่กำลังพยายามต่อสู้ดิ้นรนและมีชีวิตอยู่เพื่อส่งต่อความหวัง เพื่อทำให้คนรุ่นหลังได้มีชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ...อย่างคดีขู่ฆ่านักแสดงสาวที่พลิกแล้วพลิกอีก โดนหลอกหลายตลบมาก...พอเฉลยคือแบบต้องขอซูฮกให้กับความใจกล้าเด็ดขาดของเธอจริงๆ เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ใจเด็ดมาก...

แต่บทสรุปบางคดีเราว่าบางจุดยังไม่ค่อยเคลียร์เท่าไร อย่างคดีแรกสรุปก็ไม่ได้เฉลยแฮะว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง? เรื่องสมบัติของพระเอกที่ถูกขโมยสุดท้ายก็ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน ตกอยู่ในมือใคร? ในคดีสุดท้ายสรุปก็ไม่รู้ว่าทลายลัทธิได้หมดหรือเปล่า เพราะตัดไปตอนพิเศษที่พระ-นายย้ายไปอยู่ฮ่องกงเลย (เป็นช่วงที่ถูกญี่ปุ่นบุก)...ความจริงยังอยากรู้ต่ออีกสักหน่อยว่าหลังจากที่ในประเทศเกิดสงครามนอกจากครอบครัวของพระ-นายแล้ว คนอื่นๆ อย่างนายตำรวจแซ่เสิ่น หรือคุณหนูหยางที่ไปช่วยในคดีสุดท้ายนั้นจะมีชีวิตต่อไปยังไงกันบ้าง...

ป.ล. ความจริงมีหลายคดีนะแต่เราขอกล่าวถึงแค่สอง


📍คดีลับใต้หมู่ดาว 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9zpr5baiGY





วันศุกร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2565

ยอมแหกกฏฟ้า มิอาจทรยศนาง 5 เล่มจบ

 


ยอมแหกกฏฟ้า มิอาจทรยศนาง 5 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : 
三文鱼 (San wen yu)
ผู้แปล : เหม่ยเหลียนฮวา
วาดปก : 容境 (roy.J)
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก จื่อถาน ภูตดอกถานน้อยที่บำเพ็ญเพียรมาได้ 900 ปี เหลืออีกนิดก็จะได้เป็นเซียนแล้ว วันหนึ่งนางเอกเบื่อความวุ่นวายที่บ้านจึงแอบหนีออกไปเที่ยวเล่นในดินแดนมนุษย์ และได้พบกับพระเอก ตงหลาย หลวงจีนหนุ่มที่รูปงามมากๆ แต่พระเอกกลับคิดว่านางเอกเป็นปีศาจไม่ดีจึงเผลอลงมือทำร้าย แต่พอรู้ว่าเข้าใจผิดก็รีบพากลับไปรักษา พอหายดีนางเอกก็หนีออกมา แต่ดันโชคร้ายไปเจอกับปีศาจร้ายตัวจริง ขณะที่กำลังจะเพลี่ยงพล้ำพระเอกก็มาช่วยไว้ได้ทัน นางเอกเลยหวั่นไหวใจเต้นกับพระเอกตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา...

ด้วยความที่เป็นภูตน้อยใสซื่อ ไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิงหรือทางโลก ไม่รู้แม้กระทั่งจูบคือสิ่งใด นางเอกจึงไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองในเวลานั้น และไม่เข้าใจว่ารักคืออะไร... ส่วนพระเอกก็เป็นเหมือนผู้มีบุญบารมี มีชะตาเหมาะแก่การเป็นหลวงจีน ต้องเวียนว่ายตายเกิดบนโลกมนุษย์ให้ครบ 10 ชาติ เผชิญความทุกข์ยากต่างๆ บำเพ็ญเพียรสะสมบุญบารมี เพื่อจะได้ขึ้นไปเป็นเซียนบนสวรรค์ มาอีหรอบนี้แถมยังเป็นหลวงจีนด้วย แน่นอนว่าพระเอกจึงไม่อาจมีความรัก+ไม่อาจรักใครได้ และไม่ใช่แต่พระเอก นางเอกก็เช่นกัน ภูตกับมนุษย์ไม่อาจรักกันได้มันผิดกฏสวรรค์ มันจะทำลายเส้นทางในการเป็นเซียนของเธอ ...รู้ทั้งรู้แต่สุดท้ายนางเอกก็ยังไม่อาจหักห้ามใจ จนก่อให้เกิดเรื่องราวต่างๆ ตามมามากมาย และต้องทุกข์ทรมานทั้งกายและใจไม่จบไม่สิ้น...

สองเล่มแรกจะเป็นช่วงที่พระเอกเวียนว่ายตายเกิดอยู่บนโลกมนุษย์เป็นเวลา 10 ชาติ โดยมีนางเอกคอยแอบตามไปเฝ้าดูและแอบช่วย (ในบางครั้ง) แปดชาติแรกนางเอกแอบตามไปเอง แม้จะพร่ำบอกตัวเองให้เลิกให้ปล่อยวาง แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ต้องวนเข้าสู่วังวนเดิมทุกครั้ง ตามไปแล้วก็ต้องเสียใจเจ็บปวดเอง เพราะไม่เคยสมหวัง เพราะพระเอกไม่อาจรักตนได้ แต่ก็ยังตามไม่เลิก จนหลังๆ ตัวพระเอกก็เริ่มหวั่นไหวเกิดความรู้สึกขึ้นมาจริงๆ ในชาติที่เป็นแม่ทัพพระเอกก็คิดจริงจัง อยากใช้ชีวิตอยู่กับนางเอก ถึงขนาดจะแต่งงานด้วย แต่พอจะเอาจริงนางเอกก็ลังเล ไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง ไม่รู้ว่าชอบพระเอกจริงๆ รึเปล่า ..เป็นเล่มที่อยากจะหยุมหัวนางเอกมาก แบบจะเอาไงฟะ พอเขาไม่รักไม่สนใจก็ใสเจียเสียใจ แต่พอเขารุกจะจริงจังเธอก็ถอยหนี กลัวสวรรค์ลงโทษ กลัวทำลายเส้นทางของเขา แต่พอเห็นเขาจะลงเอยกับสตรีอื่นก็ปวดใจจนแทบอยากฆ่าสตรีผู้นั้น (ตกลงจะเอายังง๊ายยยย)

แล้ววิธีการแก้ปัญหาของนางเอกในเรื่องพระเอกหลักๆ ก็มี อยู่ 2 อย่างคือ หนีกับดื่มสุรา เป็นเรื่องที่นางเอกดื่มสุราหนักมากกก เอะอะก็คว้าสุรามาดื่ม ดีนะที่เป็นภูตถ้าเป็นคนธรรมดาคงได้เป็นตับแข็งตายไปนานแล้ว ..แล้วก็ลำไยความไม่ชอบฟังพระเอกพูด+อธิบายให้จบ ชอบตัดบทแล้วเผ่นหนีไปก่อน แต่นางโชคดีที่มีเพื่อนดีคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ตลอด เพื่อนก็คอยเตือน คอยหายา+หาของที่จะช่วยเพิ่มพลังฟื้นฟูตบะมาให้เสมอ เพราะนางเอกชอบไปมีเรื่องแล้วทำให้ตบะลดลง เลยทำให้ไม่ได้เป็นเซียนกะเขาสักที แถมยังชอบสร้างปัญหาให้เพื่อนตามไปช่วยอีก ...แต่บางทีก็แอบงงๆ กับเพื่อนเหมือนกัน คือทางหนึ่งก็บอกไม่เห็นด้วยกับเรื่องพระเอก คอยห้ามคอยเตือน แต่อีกทางก็ชอบเอาข่าวของพระเอกมาบอก (ตกลงเอาไงเนี่ยเพื่อน จะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกันแน่) แต่ในสองชาติสุดท้ายนางเอกไม่ได้ตามแล้วนะ...ชาติที่ 9 บังเอิญไปเจอเอง(โลกโคตรกลม) เลยเริ่มตัดใจ+ช่วยให้พระเอกได้สมหวังอยู่กับสตรีที่รักในชาตินี้ แต่มันดันผิดกฎสวรรค์ นางเอกจึงถูกลงโทษจนคืนร่างเดิมและสูญเสียความทรงจำ ...แต่สุดท้ายก็มีคนมาแทรกแซงช่วยให้นางเอกฟื้นพลังกลับคืนร่างมนุษย์ (ช่วยทำม๊ายยย) และทำให้นางเอกต้องมาอยู่ข้างกายพระเอกในชาติสุดท้ายจนได้...เฮ้อ

เล่มสามเข้าสู่โหมดดราม่าที่แท้จริง พระเอกความทรงจำกลับคืนเปลี่ยนเป็นคนละคนยังกับตัวร้าย 55 ...เพราะแท้ที่จริงแล้วร่างเดิมของพี่เขาคือท่านจอมมารแห่งดินแดนมารจ้าาาา ที่ลงไปเวียนว่ายตายเกิดสะสมบุญบารมีนั้นก็เพื่อจะได้เป็นเซียนขึ้นไปพบกับสตรีในดวงใจที่อยู่บนสวรรค์..แต่แผนกลับถูกทำลายเพราะเจ้าภูตดอกถานน้อย พระเอกโมโหมาก จึงพานางเอกกลับวังมารไปด้วยกัน และย้ายดวงจิตนางให้ไปอยู่ในร่างเปลือกซึ่งมีหน้าตาเหมือนคนที่ตัวเองรัก...กักขังนางเอกเอาไว้ในดินแดนมารไม่ยอมปล่อย ปากก็ยังหลุดเรียกชื่อคนรักออกมา แถมยังไม่ยอมคืนร่างจริงให้นางเอก ตอนแรกนางเอกก็ไม่ยอม แต่พอรู้ว่าตนตั้งครรภ์ก็เริ่มใจเย็นและยอมอ่อนลงให้ ...

จนวันหนึ่งหลังจากที่คลอดลูกได้ไม่นาน นางเอกก็บังเอิญไปรู้ความจริงว่าใครคือคนที่พระเอกรักและร่างนี้หน้าตาเหมือนใคร พอทุกอย่างเฉลยเท่านั้นแหละ!!!...นางก็บ้าคลั่งกรีดทำลายใบหน้าและทำร้ายร่างกายนี้ด้วยความอัปยศอดสู ...โคตรน่าสงสาร เป็นใครจะไม่โกรธไม่แค้น แถมลูกที่คลอดออกมาก็ยังมีหน้าตาเหมือนสตรีคนนั้นแต่ไม่เหมือนนางเอกอีกอะ  แต่นางเอกไม่ได้โกรธเกลียดลูกนะ เพียงแต่อารมณ์ตอนนั้นคือไม่อยากเจอ ยังทำใจรับความจริงไม่ได้ (หลังจากเล่มสามเราจะอยากหยุมหัวพระเอกกับเทพธิดาแทน) สุดท้ายมีช่วงที่พระเอกพลังลด.. นางเอกเลยได้โอกาสชิงร่างจริงคืนและหนีออกจากแดนมาร  จากนั้นนางก็ไปหาเพื่อนที่แดนนรกและขอดื่มนางแกงยายเมิ่งเพื่อให้ลืมทุกอย่างทั้งหมด...

เป็นนางเอกที่วิบากกรรมเยอะจริงๆ คือพอรู้เหตุผลที่มาที่ไปแล้วอยากจะบอกว่าขอโทษที่ตอนแรกลำไยอยากหยุมหัวเธอ เพราะชีวิตนางเอกถูกคนควบคุมแทรกแซงมาตั้งแต่แรกแล้ว เพียงเพราะโชคชะตาและสวรรค์กำหนดให้เธอกับพระเอกต้องคู่กัน ใครบางคนจึงพยายามช่วยผลักดันให้เธอได้ลงเอยกับพระเอก ต่อให้ตอนนั้นพระเอกจะยังไม่ได้รัก แต่สักวันก็จะเข้าใจตาสว่างรู้ว่าคนที่ตน(ควรต้อง)รักอย่างแท้จริงคือใคร?...เลยพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาได้ครองคู่กัน โดยไม่สนใจความรู้สึกของนางเอกเลยว่าต้องการรึเปล่า เขาต้องเจอกับอะไรบ้าง? ต้องเจ็บปวดมากขนาดไหน? แค่เพราะสวรรค์กำหนดมาก็ต้องคู่ต้องรักกันแล้วอย่างนั้นเหรอ?  เป็นเรื่องที่ข่อยเกลียดสวรรค์ เกลียดโชคชะตาและเกลียดเทพธิดาที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านมาก ในเล่ม 4 ตอนที่พระรองด่ากลับคือสะใจ เพราะมันจริงทุกประโยค....

ความจริงพอนางเอกลืมพระเอกไปแล้วเราว่ามันดีมากเลยนะ นางก็แฮปปี้มูฟออนไปต่อจนมีรักครั้งใหม่ ได้แต่งงานกับพระรอง พอจำพระเอกได้นางก็ไม่ได้เสียใจร้องไห้ฟูมฟายหรืออยากกลับไปหาเลยสักนิด ไม่มีความรู้สึกโลเลหรือเหลือเยื่อใยใดๆ อีก ปล่อยวางได้แล้ว (ห่วงแต่เรื่องลูก) ความจริงนางเป็นคนที่เด็ดขาด+ใจเด็ดมากนะ ต่างจากสองเล่มแรกเลย ....พระเอกก็เหมือนจะเริ่มรู้สึกอะไรๆ บ้างแล้วแหละ พอเห็นนางเอกอยู่กับพระรองก็จะโมโห มีแววตาแปลกๆ แอบมาตามดูเขาบ้าง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง ไม่แน่ใจว่าชอบนางเอกหรืออีกคนกันแน่  และส่วนตัวที่ไม่ชอบคือ เวลาที่พระเอกเอาเรื่องลูกมาเป็นข้ออ้างและต่อว่านางเอกเรื่องที่ทิ้งลูกไปเมื่อตอนนู้นอะ (โดยเฉพาะในตอนท้ายเล่ม 4 ที่หยิบเรื่องนั้นมาพูดและเรื่องข้อเสนอที่หากนางเอกอยากกลับมาอยู่กับลูกอะ)

คือนางก็แต่งงานมีคนรักใหม่ไปแล้ว ลูกก็เลยต้องไปๆ มาๆ เหมือนครอบครัวในยุคปัจจุบันที่ถึงพ่อแม่จะเลิกกันแต่ลูกก็ยังไปมาหาสู่กับทั้งสองฝั่งได้ แล้วลูกนางเอกคือแบบเด็กดีมากก น้องอยากให้พ่อแม่กลับมาอยู่ด้วยกันนะ แต่พอรู้เรื่องที่พ่อเคยทำกับแม่ไว้ น้องก็บอกเลยว่าไม่อยากให้แม่กลับมา เพราะถ้าแม่อยู่กับพ่อ แม่ก็จะต้องเสียใจและเป็นทุกข์ น้องไม่อยากให้แม่เสียใจ เพราะงั้นให้แม่อยู่กับพระรองเถอะ...คือแบบนี้ก็ดีนะ เพราะน้องก็เข้ากับพระรองได้ นางเอกก็มีความสุข คงจะดีถ้าจบแบบนี้ไปเลย คงจะดีถ้าไม่มีเรื่องสงครามที่ยืดเยื้อมากว่าหมื่นปีของทั้งสามดินแดนเข้ามาเกี่ยว รวมถึงไอ้โชคชะตาเฮงซวยที่หนียังไงก็หนีไม่พ้นนั่น....

นักเขียนใจร้ายกับนางเอกมาก ไหนจะต้องพลัดพรากไม่สมหวัง ต้องทุกข์ทรมาน ต้องเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ มากมาย เดี๋ยวตายเดี๋ยวเจ็บหนักตั้งกี่ครั้ง ถ้าไม่บอกก็เข้าใจว่าทั้งหมดที่เจอนี้มันอาจเป็นบททดสอบหรือการฝ่าเคราะห์เพื่อให้นางได้ขึ้นไปเป็นเทพที่ยิ่งใหญ่บนสวรรค์อะไรรึป่าววะ? วิบากกรรมจะเยอะไปไหน ชีวิตนางตั้งแต่เจอพระเอกเนี่ยเหมือนมีแต่ทุกข์นะ สุขไม่ค่อยมี ตกลงใครกันแน่ที่เป็นตัวหายนะ55 รักแรกก็ผิดหวังเขาไม่รัก รักครั้งที่สองก็ต้องแยกจาก อ่านเล่มสี่แล้วน้ำตาไหลพรากT^T ทำไมๆๆ ทั้งๆ ที่นางกำลังมีความสุขแล้วแท้ๆ แต่ทำไมยังต้องมีเรื่องสงครามนี้เกิดขึ้นมาอีก จอมปีศาจตัวต้นเรื่องก็นะ ทำคนตายไปตั้งมากมายมหาศาล ทำคนเขาเดือนร้อนไปทั่วดินแดน แต่คนต้นเรื่องสุดท้ายกลับไม่ตายแถมยังได้ลูกชายคืนอีก...อารายเนี่ยยย คือเอ็งควรจะเป็นคนที่ได้รับผลกรรมมากกว่าใครเพื่อน และสมควรจะถูกสวรรค์ส่งสายฟ้าลงมาฟาดตายมากที่สุดเลยนะ..แต่พอเป็นนางเอกนิดๆ หน่อยๆ ก็ผ่าและ ยุติธรรมมากกก

นางเอกก็เหมือนเดอะแบก เป็นตัวเสริม ตรงไหนขาด ใครอยากให้ช่วยอะไรตรงไหนก็ต้องไป ภารกิจเยอะ ยุ่งวุ่นวายสุดๆ เลยไม่ค่อยได้อยู่ที่ไหนนานๆ ดีที่เป็นภูตจะไปไหนก็เลยเร็ว หมื่นลี้ก็แค่หน้าปากซอย ..ส่วนพาร์ตความรักของพระ-นาง กว่านางเอกจะยอมเปิดใจก็เกือบหน้าสุดท้ายเลย  คือเราว่านางน่าจะชอบพระเอกตอนพาร์ตที่เป็นตงหลายบนโลกมนุษย์มากกว่านะ ตอนกลับไปเกิดใหม่รอบหลังพอมาเจอกันอีกครั้ง คราวนี้พระเอกมีกลิ่นอายของความเป็นตงหลายบนโลกมนุษย์กลับมาด้วยไง มีความอ่อนโยน อบอุ่นนิดๆ แน่ชัดในความรู้สึก ไม่เหมือนตอนเป็นจอมมารที่เหมือนผีเข้าผีออกอยู่ตลอด บวกกับได้พระเอกช่วยปกป้องเอาไว้อีกครั้งเหมือนคราแรกที่พบกัน บวกกับหมดหวังเรื่องพระรองแล้ว จำต้องตัดใจปล่อยไปตามลิขิตสวรรค์ สุดท้ายนางเอกก็เลยยอมกลับมาหาพระเอกอีกครั้ง(มั้ง) ...(อันนี้เราคิดเดาเองเน้อ) 

สุดท้ายก็เป็นไปตามหินเนื้อคู่ ไม่อาจฝ่าฝืนโชคชะตาได้ ...คำว่าลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตนใช้กับเรื่องนี้ไม่ได้ เพราะพยายามแค่ไหนก็ถูกตีกลับ สุดท้ายจึงได้แต่ต้องยอมรับในชะตากรรม สรุปพยายามยังไงก็สู้ปลายปากกานักเขียนม่ายล่ายยดอก55  ก็นักเขียนเขาเขียนมาแบบนี้เราก็ต้องยอมรับอะนะ55 แบบถ้าเป็นพระ-นางก็จะอึดถึกตายยากกว่าชาวบ้าน หวิดจะตายแต่ก็ไม่ตาย ตายแล้วเดี๋ยวก็มีคนช่วยให้ฟื้นกลับคืนมาใหม่ ส่วนคนไม่สำคัญโดนที่เดียวคือจบ55  

อ่านจบแล้วส่วนตัวเราชอบพระรองมากกว่านะ ชอบตอนนางเอกอยู่กับพระรอง มันดูเหมือนคู่รักกันจริงๆ มากกว่าตอนอยู่กับพระเอกอะ นางเอกได้ออดอ้อนออเซาะ ได้ทำตัวอ่อนแอ เวลาเจ็บก็ร้องไห้ออกมาแล้วมุดอกพระรองให้เขาโอ๋ปลอบ ไม่ต้องคอยทำตัวเข้มแข็งตลอดเวลา เหนื่อยอยากได้กำลังใจก็กางแขนออก พระรองก็เดินเข้ามากอดตอบแล้ว ในตอนหลังๆ สถานที่ที่นางเอกกลับไปอยู่ ก็มีแต่ที่ที่นางเคยอยู่กับพระรองนะ ...อยากให้จบแบบในตอนพิเศษจัง เฮ้อออ

 

📍ยอมแหกกฏฟ้า มิอาจทรยศนาง 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1VrKgidltm

 


วันพุธที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2565

จอมอหังการผู้นี้คือสามีข้า 3 เล่มจบ

 


จอมอหังการผู้นี้คือสามีข้า 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : เทียนหรูอวี้
ผู้แปล : 
หม่านอู้เฉิงซิน
สำนักพิมพ์ แจ่มใส 

' หากวันใดวันหนึ่งที่ข้าตายจริงๆ ก็เอาข้าฝังไว้ที่เขาวั่งจี้แล้วกัน
ฝังทางเหนือหันหน้าไปทางตะวันตก '

' ให้ข้าได้เฝ้ารักษาโยวโจวตลอดกาล และมองไปที่ฉางอันทางตะวันตก ...
จะได้ให้นางรู้ว่ามีภูเขาลูกหนึ่งอยู่ที่นี่... รอคอยนางอยู่ตลอดไป '

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พระเอก ซานจง จอมเสเพลคุณชายใหญ่ผู้มาจากตระกูลสูงศักดิ์สายทหารของลั่วหยาง
เปี่ยมความสามารถไม่มีบุรุษใดกล้าเทียบเคียง นิสัยโอหัง หยิ่งผยอง ชอบทำอะไรตามใจตน กรอบจารีตประเพณีก็เป็นแค่คำพูดสวยหรูเท่านั้น ....พระเอกได้เป็นแม่ทัพเข้าสู่สนามรบตั้งแต่อายุยังน้อย ทั้งยังคนโปรดของอดีตฮ่องเต้จึงมักถูกเรียกใช้งานอยู่บ่อยๆ พอถึงวัยอันควรก็ได้แต่งงานกับมุกน้ำงามที่ชายหนุ่มมากมายเฝ้าหมายปอง สมบัติล้ำค่าของตระกูลจ่างซุน จ่างซุนเสินหรง บุตรสาวสุดที่รักของจ้าวกั๋วกง ตระกูลสูงศักดิ์เก่าแก่แห่งฉางอัน

แต่ใครจะไปคิดว่าการแต่งงานที่ดีงามเช่นนี้จะจบลงภายใน 6 เดือน
นางเอกถูกหย่าและกลับมาบ้านพร้อมกับหนังสือแยกทางหนึ่งฉบับ ส่วนพระเอกก็ยกทรัพย์สินทุกอย่างของตัวเองให้นางเอกไปทั้งหมด ขอออกจากตระกูลตัวเปล่า ละทิ้งทุกอย่างและจากไปไม่หวนกลับ...ทว่า
3 ปีต่อมาทั้งสองคนก็ถูกชะตานำพาให้กลับมาพบกันใหม่ที่เมืองชายแดนอันห่างไกล และได้เริ่มสานต่อวาสนาเดิมกันอีกครั้ง...

สามปีผ่านไปฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ แต่ตอนที่เกิดการแย่งชิงบัลลังก์บ้านนางเอกไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งที่สนับสนุนฮ่องเต้พระองค์ใหม่ จึงทำให้ต้องรีบสร้างผลงานเพราะเกรงว่าจะถูกกำจัด บังเอิญว่าตระกูลนางเอกมีความรู้เรื่องเกี่ยวกับภูมิลักษณ์การหาสายแร่ เพราะมีม้วนหนังสือที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษคอยช่วย แต่คนที่ตีความได้มีเพียงนางเอกคนเดียว นางเอกจึงกลายเป็นผู้สืบทอดม้วนหนังสือ เป็นดั่งบรรพชนน้อยหรือสมบัติล้ำค่าของตระกูลที่ทุกคนรักใคร่และพร้อมใจกันปกป้องดูแล ...แต่สมบัติล้ำค่าของพวกเขากลับถูกใครบางคนทิ้งขว้างไม่ใยดี จึงไม่แปลกที่พระเอกจะถูกที่บ้านนางเอกโกรธเกลียดมากขนาดนั้น
ก็เขาเลี้ยงของเขามาอย่างดี พยายามมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูก แต่พระเอกดันมาหย่าและขอแยกทางกับลูกเขาแบบนี้ เป็นใครจะไม่โกรธล่ะ แถมเป็นตระกูลใหญ่ด้วย ต้องเสียหน้าเสียชื่อเสียงขนาดไหน โดยเฉพาะชื่อเสียงของลูกสาวเขา ... ซึ่งพ่อแม่นางเอกนี่แหละจะกลายเป็นด่านใหญ่ที่สุดที่พระเอกจะต้องฝ่าไปให้ได้ในภายหลัง

นางเอกต้องออกเดินทางไปหาสายแร่กับพี่ชายจนมาถึงเมืองชายแดนโยวโจว และได้พบกับพระเอกซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารอยู่ที่นั่นพอดี จะเลี่ยงก็ไม่ได้เพราะที่นี่พระเอกใหญ่สุด จะทำอะไรส่วนใหญ่ก็ต้องผ่านพระเอก ให้พระเอกช่วย หนียังไงก็หนีไม่พ้น ...
แม้จะได้กลับมาพบอดีตภรรยาคนงามผู้สูงศักดิ์อีกครั้ง แต่พระเอกก็ยังมีท่าทางยียวนหยิ่งผยอง ไม่มีวี่แววของคนรู้สึกผิดหรือมีท่าทีเกรงใจใดๆ จนทำให้อดีตภรรยาคนงามต้องโมโหอยู่ร่ำไป แค้นใหม่แค้นเก่าผสมปนเป จากตอนแรกที่ว่าจะหลบเลี่ยงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยอีก แต่พอเจอท่าทีโอหังแบบนี้ของอิพี่เข้าไป นางเอกก็เปลี่ยนใจและตั้งมั่นว่าจะต้องทำให้อิอดีตสามีสำนึกเสียใจจนยอมก้มหัวให้ตัวเองให้จงได้.....
สงครามเย็นลับๆ ของคุณหนูเอาแต่ใจ
Xคุณชายเสเพล...จึงบังเกิด

ทว่าพอได้มาเจอกันในบทบาทหน้าที่ใหม่ ได้ใกล้ชิดช่วยเหลือกัน ได้เห็นอีกฝ่ายในมุมมองที่แปลกใหม่ซึ่งแตกต่างไปจากเดิมจากที่เคยนึกคิด อดีตภรรยาไม่ได้เป็นเพียงคุณหนูคนงามในห้องหอทั่วๆ ไปที่เอาแต่ดื่มชา เย็บปัก แต่งกลอน หรือดีดพิณ แต่ยังมีความรู้ในเรื่องภูมิลักษณ์ที่ใครก็คาดไม่ถึง แถมยังเรียกได้ว่าอึดถึก เพราะจะขึ้นเขาลงห้วย เสี่ยงอันตราย หรือเดินทางไกลเพียงใดนางก็ไม่เคยหวั่นหรือบ่นสักคำ จากที่ชอบพูดจาผลักไสไล่ส่งให้เขากลับไปไวๆ ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นอยากให้เขาอยู่ต่อไม่จากไปไหนแทน ถึงขั้นเอ่ยปากขอให้กลับมาแต่งงานกันใหม่และเป็นภรรยาของตัวเองอีกครั้ง...

ผลงานของผู้เขียน 'แม่ทัพใหญ่ผู้นี้คือสามีข้า' ในเรื่องนี้จะเป็นเหตุการณ์ช่วงหลังจากที่หลานชายของนางเอกในเรื่องแม่ทัพใหญ่ได้ขึ้นครองราชย์ และจะมีตัวละครบางตัวจากในเรื่องแม่ทัพใหญ่โผล่มามีบทบาทในเรื่องนี้ด้วย เรื่องแม่ทัพใหญ่นางเอกเป็นแม่ค้าหาเงินเก่ง ส่วนเรื่องนี้นางเอกถนัดเรื่องภูมิลักษณ์หาแร่ ก็แปลกใหม่ดี เดินทางบ่อยจนแทบจะจบเรื่องได้ ทั้งขึ้นเขาลงห้วย ตรวจตราสภาพแวดล้อม เดี๋ยวก็ต้องไปสำรวจภูมิลักษณ์ เดี๋ยวก็เดินทางจากเมืองนั้นไปเมืองนี้ จากเมืองนี้ไปเมืองนู้น แล้วไหนจะเรื่องศึกสงครามที่นอกด่านอีก ชีพจรลงเท้ากันสุดๆ เกินครึ่งถ้าไม่อยู่บนรถม้าก็ต้องเป็นบนหลังม้านี่แหละ ...

เล่มแรกจะเป็นการหาสายแร่การทำเหมือง มีปัญหาเกี่ยวกับเหมืองที่ต้องแก้ไขและทำให้พระ-นางได้ใกล้ชิดกัน เล่มสองทั้งสองต่างมีใจให้กัน พระเอกรุกกลับมาตามจีบอดีตภรรยาใหม่ แต่นางเอกก็ไม่พูดให้ชัดเจนสักที อึกๆ อักๆ แล้วเดี๋ยวก็มีงานเข้า แล้วเดี๋ยวก็มีคนเรียก เดี๋ยวนางเอกก็ต้องเดินทางกลับ เดี๋ยวพระเอกก็ตามไปส่งอีก กว่าจะคุยกันรู้เรื่องเห็นแล้วเหนื่อยแทน..นางเอกก็ด้วยความเป็นคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ด้วยมั้ง(รึเปล่า) ก็เลยจะเป็นคนนิ่งๆ ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยแสดงออก ปากแข็งปากไม่ตรงกับใจ เลยไม่ค่อยชอบช่วงที่พระนางเคลียร์ใจกันเท่าไร ส่วนตัวรู้สึกว่ามันเอื่อยเฉื่อย นางเอกก็มัวแต่ยึกๆ ยักๆ ต้องไปๆ กลับๆ กันกี่รอบไม่รู้กว่าจะพูดกันจนรู้เรื่องได้  ...

แต่นอกจากเรื่องพวกนี้ก็มีเรื่องศึกสงครามนี่แหละที่จะขาดไม่ได้ เป็นจุดที่เราชอบที่สุด
ส่วนตัวคือชอบมากกว่าเรื่องรักๆ ของพระ-นางอีกนะ
55 โดยเฉพาะฉากรบในเล่มสามกับตอนที่ทัพหลูหลงได้กลับคืนและตะโกนว่า "ทัพหลูหลงกลับสู่สังกัด" เป็นอะไรที่ตราตรึงสุดๆ ชอบตอนที่พระเอกแอบออกไปเพื่อช่วยพาคนกลับมา และตอนที่เห็นธงคนก็พยายามวิ่งฝ่าดงศัตรูเข้ามาแล้วตะโกนรายงานตัวกัน....ดีนะที่ฮ่องเต้เปลี่ยนคนแล้ว ไม่อย่างนั้นพระเอกและพวกพ้องคงไม่มีทางเป็นอิสระและได้ล้างมลทินแน่นอน ...

ส่วนอีกเรื่องที่เราสนใจและรู้สึกสงสัยก็คือ อะไรคือสาเหตุที่ทำให้พระเอกต้องแยกทางกับนางเอก และสาเหตุที่ต้องอยู่ในโยวโจวตลอดไปไม่อาจออกมาได้มันเป็นเพราะเหตุใด
เราว่านักเขียนค่อยๆ เฉลยปมตรงจุดนี้ได้ดีเลยนะ ...พอเฉลยแล้วก็เข้าใจเลยว่าทำไมพระเอกถึงต้องทำแบบนั้น สิ่งที่พระเอกต้องแบกรับมันหนักหนาจนพูดไม่ออกเลยจริงๆ ตัวพระเอกก็ไม่สามารถเอ่ยปากบอกใครได้ด้วย ต้องจำยอมถูกคนประณาม ถูกต่อว่าถูกเข้าใจผิดอยู่แบบนั้น แต่ใครจะว่ายังไงตัวพี่ก็ยังโอหังไม่ทุกข์ร้อน ยังคงมีท่าทางเสเพลทำเหมือนไม่มีอะไรเช่นเดิม ทั้งที่จริงๆ มันหนักมากกก ....

ป.ล. ชอบคู่รอง เคมีเข้ากันดีมากก
ป.ล.การแปล = บางประโยคอ่านแล้วงงๆ ต้องอ่านซ้ำๆ ถึงจะเข้าใจอะ 


📍จอมอหังการผู้นี้คือสามีข้า 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/5q0JxjMBlc





วันพุธที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2565

โฉมตรูคู่หทัย

 


โฉมตรูคู่หทัย (เล่มเดียวจบ)
ผู้แต่ง : จี้ชิว (寄秋)
ผู้แปล : เหมยชมจันทร์ & เชาว์เหลียน
วาดปก : NoRWAN
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เฟิงจื่ออี ถูกขายมาเป็นสาวใช้ในจวนสกุลฉีตั้งแต่ยังเด็ก (แต่ไม่ได้ขายขาดนะ ขายแค่ 10 ปี) ตระกูลฉีเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในแคว้น แต่เจ้านายทั้งหลายที่อยู่ในจวนกลับไม่มีใครเอาการเอางานหรือสนใจที่จะดูแลควบคุมจวนตัวเองเลย นอกจากบุตรชายคนโตหรือพระเอก ฉีเทียนเฮ่า คุณชายใหญ่ที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นท่านเจ้าเมืองตั้งแต่อายุ 15 
แต่พอเป็นเจ้าเมืองพระเอกก็ไม่ค่อยมีเวลา งานทุกอย่างจึงตกไปอยู่ที่พ่อบ้านของจวนแทน ...แต่หลังจากที่ได้นางเอกช่วยชีวิตเอาไว้ในตอนที่ถูกพิษ ได้เห็นความเฉลียวฉลาดดูมีแววของนาง พระเอกก็เลยจับคนเขามาสอนสิ่งต่างๆ เพื่อปั้นให้เป็นผู้ดูแลจวนคนต่อไป ...

อ่านเพลินๆ ขำๆ พล็อตไม่มีอะไรมาก ไม่ต้องถามถึงความสมเหตุสมผล เพราะมันอิหยังตั้งแต่ตัวนางเอกที่เป็นสาวใช้แต่กลับใช้ชีวิตประหนึ่งเจ้านายแล้ว เอาตรงๆ คือใหญ่กว่าเจ้านายอีกนะ คุณหนูคุณชาย ไม่ว่าใครในจวนก็พากันกลัวและเคารพยำเกรงนางกันหมด
การพูดจา ข้าวของเครื่องใช้ ท่าทางไม่เหมือนสาวเลยใช้สักนิด ...
ส่วนพระเอกก็ไม่ค่อยได้อยู่จวน ภารกิจเยอะ เลยต้องยกหน้าที่การดูแลจวน+ดูแลกิจการร้านค้าต่างๆ ของตระกูลให้นางเอกทำแทนหมด เพราะคนในบ้านชิลกันเหลือเกิน ไม่มีใครที่พอจะพึ่งพาหรือฝากความหวังไว้ได้เลยสักกะคน ...

นอกจากเรื่องงานเจ้าเมือง พระเอกก็ยังต้องแอบไปตามสืบเรื่องสมบัติของแคว้นที่เล่าขานมานาน ต้องไปหาแผนที่กับกุญแจที่จะนำไปพบกับสมบัติที่ซุกซ่อนอยู่ ต้องรีบหาให้เจอก่อนที่ฝั่งตัวร้ายจะหาพบ ...พระเอกจึงไปๆ มาๆ ไม่ค่อยได้อยู่บ้าน เวลาไปไหนก็ไม่ได้บอกใคร ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า บทจะไปก็ไปเลย นางเอกก็เลยแอบน้อยใจที่หลังๆ เวลาพระเอกจะไปไหนมาไหน หรือจะกลับมาเมื่อไรก็ไม่ยอมบอกกล่าวกันบ้างเลย กลับมาก็ไม่เห็นมาเล่าอะไรให้ฟังเหมือนแต่ก่อนเลย... น้อยใจ คิดว่าพระเอกมัวแต่ไปท่องเที่ยวชื่นชมธรรมชาติกับสตรีในดวงใจ(น้องสาวเพื่อน) ...คิดว่าพระเอกคงมองตัวเองเป็นแค่น้องสาวคนหนึ่ง ...กระซิกๆ

พระเอกมาเริ่มรู้สึกตัวว่าชอบนางเอกจริงๆ ก็ตอนที่นางพลัดตกน้ำ แต่ยังไม่ได้สานอะไรต่อมากก็มีเหตุให้ต้องจากบ้านไป แถมจากไปคราวนี้ก็ยังไปนานถึง 2 ปี นางเอกเลยยิ่งงอนหนัก กลับมาก็หลบหน้ามีท่าทางปั้นปึ่ง ... แต่พระเอกก็ไม่สามารถบอกความจริงได้เพราะกลัวนางเอกจะเดือดร้อนตามไปด้วย ....แต่ความอิหยังยังไม่หมด เพราะตอนที่น้องสาวพระเอกซึ่งเป็นพระสนมคนโปรดของฮ่องเต้กำลังตั้งครรภ์ ฮ่องเต้ก็มีรับสั่งอนุญาตให้น้องพระเอกกลับมาอยู่ที่บ้านได้ด้วยจ้า (ได้หราาาา...โอเคๆ อ่านเอาเพลินๆ อย่าคิดมาก 55) ...
พระเอกรู้ว่าจะมีคนวางแผนชั่วและอาจทำให้เกิดเหตุร้ายกับน้องสาวเพื่อใส่ร้ายคนในตระกูล เลยบอกนางเอกให้ระมัดระวังเยอะๆ ..แต่สุดท้ายเรื่องมันก็เกิดจนได้ นางเอกก็ถูกใส่ร้ายโดนจับเข้าคุกและมีเหตุให้ต้องเข้าใจพระเอกผิดไป ...

หลังจากนั้นก็มีคนช่วยนางเอกออกจากคุก นางเอกหนีไปที่เมืองอื่นโดยมีน้องสาวพระเอกแอบหนีตามไปด้วย (อะไรฟะ)...พอตังค์หมดก็ไปทำงานเป็นสาวใช้อยู่ในจวนเจ้าเมืองเมืองหนึ่ง ต้องปกปิดชื่อแซ่ และได้เจอกับท่านเจ้าเมืองลึกลับที่ต้องสวมหน้ากากอยู่ตลอดเวลา (โอ๊ยยย เดาไม่ออกเลยจ้า) ...

ปมดูเยอะแต่จริงๆ ไม่มีอะไร พล็อตเบา ดราม่ามีก็เหมือนไม่มี มีแต่ความอิหยังเต็มไปหมด หลักๆ ก็เป็นเรื่องการหาสมบัติ มีการก่อกบฎเข้ามาเอี่ยวนิดหน่อย และเรื่องอดีตของนางเอก ..จบสวย แฮปปี้ตามคาด ล้าลาลา...


📍โฉมตรูคู่หทัย ➡️ https://s.shopee.co.th/8fKVLNe1Zr