อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง 2 เล่มจบ

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง 2 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : ตงซือเหนียง (东施娘) 
ผู้แปล : พวงหยก
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

" เหตุใดหม่อมฉันถึงต้องแต่งชุดบ่าวด้วยเล่าเพคะ "

" จือจือหน้าตางดงามมาก หากถูกคนชั่วหมายตาเอาจะทำอย่างไร "

" คนชั่วน่าจะหมายตาองค์หญิงก่อนมากกว่ากระมัง " 

" องค์หญิงต่างหากที่ทรงงดงามที่สุด "

เผยซิ่นฟางฟังแล้วอยากจะปิดกลีบปากคู่นั้นไว้นัก ช่างเถิด นี่เมียข้าเอง ทนไว้ ..อดทนไว้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จือจือ เด็กสาวชาวบ้านธรรมดา ที่มีใบหน้างดงามและรูปร่างอรชรเย้ายวน ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในบรรดาอี๋เหนียงของราชบุตรเขย ผู้เป็นสามีขององค์หญิงชิงเหอ องค์หญิงที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากที่สุด ขณะที่อยู่ในวังขององค์หญิง นางเอกถูกคนจัดฉากใส่ร้ายว่าคบชู้ และถูกโบยตายโดยที่ไม่มีโอกาสได้ชี้แจงอะไรเลย พอตายก็กลายเป็นวิญญาณล่องลอยไปมาอยู่บนโลกมนุษย์
จนได้พบความลับใหญ่หลวงขององค์หญิงเข้า และเมื่อผ่านไป 3 ปีนางเอกก็ได้พบท่านเทพองค์หนึ่ง ที่ยื่นข้อเสนอให้นางกลับไปเกิดใหม่ได้โดยแลกกับของตอบแทนบางอย่าง...

นางเอกได้กลับมาเกิดใหม่ในร่างเดิมเมื่อตอนอายุ 15 ซึ่งเป็นช่วงที่ยังไม่ได้แต่งงานไปอยู่ในวังองค์หญิง ดังนั้นคราวนี้นางจึงตั้งใจว่าจะหาบุรุษดีๆ สักคนมาแต่งงาน ก่อนที่จะมีการคัดเลือกอี๋เหนียงให้ราชบุตรเขย...และนางเอกก็ไปถูกใจ เซี่ยงชิงจวี บัณฑิตหนุ่มรูปหล่อที่แสนจะเย็นชา ที่ภายภาคหน้าจะได้เป็นทั่นฮวาเข้า นางเอกจึงปฏิบัติตามคำสอนของท่านแม่ที่ว่า..’อย่าได้เหนียมอายกับคนที่ชอบเป็นอันขาด’ ทันที  นางจึงลงมือปักถุงหอมให้เขาและเป็นฝ่ายเข้าหาตามจีบอีกฝ่ายก่อน แต่น่าเสียดายที่นางเอกหน้าตาดีเกินไป แม้จะอายุยังน้อยแต่ก็มีรูปร่างเย้ายวนใจ ไม่ตรงกับภรรยาที่ดีตามหลักจรรยาที่ในหนังสือกล่าวเอาไว้ จึงถูกอีกฝ่ายเมินไปตามระเบียบ...

ลืมบอกไปว่านอกจากท่านเทพจะให้นางเอกได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว ก็ยังมอบความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งให้ด้วยนั่นคือ...สามารถมองเห็นภูต ผี วิญญาณได้ ...แล้วก็มีผีสาวนิสัยดีตนหนึ่งที่หวังดีกับนางเอกมากกก รู้ว่าตัวนางเอกมีกลิ่นสาบผีที่จะดึงดูดภูตผีวิญญาณให้เข้ามาหา และนานวันเข้าก็จะทำให้วิญญาณหลุดออกจากร่างได้ ซึ่งวิธีแก้ก็คือต้องไปอยู่ใกล้ๆ ผู้มีไอมังกร...(จะใครล่ะจ๊ะ ถ้าไม่ใช่พระเอกของเรา 55) นางเอกที่พยายามหนีแทบตาย สุดท้ายจึงต้องกลายมาเป็นอี๋เหนียงห้าอยู่ในวังองค์หญิงด้วยความหวังดีของผีสาวตามเดิม ด้วยประการฉะนี้แหละเอย...ชาลาล่า

ถึงจะเกิดใหม่มีประสบการณ์จากในชาติที่แล้วมา แต่นางเอกก็ยังใสซื่อ บื้อๆ อยู่เหมือนเดิม ไม่ได้กลายเป็นเก่งกาจฉลาดว้าวอะไรเลย อะไรที่ทำไม่ได้ก็ยังทำไม่ได้เหมือนเคย ไม่ว่าจะเป็นดีดพิณ แต่งกลอน รู้หนังสือ แถมยังไม่ได้คิดจะกลับมาแก้แค้นใคร เพียงแค่อยากจะมีชีวิตสงบๆ ไม่ต้องซ้ำรอยเดิมเหมือนในชาติที่ผ่านมาเท่านั้นเอง

ส่วนพระเอก เผยซิ่นฟาง ก็มีหลายฐานะ ยามหลักเป็นองค์หญิงแต่บางทีก็แอบปลอมตัวสวมรอยเป็นราชบุตรเขยบ้าง (ราชบุตรเขยตัวจริงคือเพื่อนที่เติบโตมากับพระเอก และรู้ตัวตนของพี่แก) พระเอกเป็นคนโหดเหี้ยม แต่หน้าตาดีมากกกกเพราะเป็นลูกครึ่งชาวหู พระเอกไม่ได้อยากแต่งตัวเป็นสตรี หรือต้องใช้ชีวิตในฐานะองค์หญิงแบบนี้เลยสักนิด แต่เพราะพ่อที่เป็นฮ่องเต้ไม่ต้องการให้องค์ชายของราชวงศ์มีสายเลือดชาวหู แม่พระเอกจึงต้องให้พระเอกสวมรอยเป็นผู้หญิง ทั้งๆ ที่ลูกเป็นผู้ชายแต่แม่ก็ทำเหมือนลูกเป็นผู้หญิงจริงๆ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง เพราะแม่เป็นแบบนี้ประกอบกับมีพี่น้องที่ชอบลอบฆ่าทำร้ายอยู่ข้างหลัง จึงไม่แปลกที่พระเอกจะอารมณ์แปรปรวนง่าย  

ช่วงแรกๆ พี่แกจึงเหมือนเป็นไบโพลาร์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ผีเข้าผีออกมาก เหมือนจะยังไม่รักนางเอก เพราะมีตอนที่สั่งโบยไป 3 ทีด้วย แต่พอมีพวกคุณชายมาเต๊าะมาสนใจนางเอกในงานชมดอกไม้ พี่ก็สั่งเก็บพวกคุณชายเหล่านั้นทันทีเลย(โหดแท้) แต่ก็ยังชอบพูดจาข่มขู่คนเขาในตอนที่เป็นองค์หญิง แถมบางทีพอโกรธไม่พอใจก็ยังไล่นางเอกลงจากเกี้ยวให้เดินกลับเองได้ง่ายๆ ก็มี (นี่มันรักแรกพบตรงไหน 55)

พอมาอยู่ในวังนางเอกก็พยายามเก็บสะสมเบี้ยรายเดือน เพื่อคอยหาโอกาสหนี งานเลี้ยงอะไรที่อี๋เหนียงคนอื่นๆ จัดและเชิญไป มาชาตินี้นางเอกก็ไม่ไปแล้ว เพราะรู้ว่าถ้าไปก็คงถูกทำให้ขายหน้า ไปให้เขาหัวเราะเยาะเปล่าๆ เลยขออยู่ปักผ้าที่เรือนเงียบๆ ดีกว่า แต่ทั้งๆ ที่พยายามอยู่เงียบๆ ไม่ให้ใครสนใจ แต่ไฉนนางถึงได้พบท่านราชบุตรเขยและถูกองค์หญิงเรียกหาบ่อยจัง อ้าว!ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า ชาติก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้นะ 55  ...ไฉนชาตินี้ท่านราชบุตรเขยถึงต้องมาขโมยเอี๊ยมบังทรงของนาง  แล้วทำไมสายตาขององค์ชาย ไม่สิ!องค์หญิงถึงได้ดูไม่พอใจยามที่นางเอ่ยถึงราชบุตรเขยแบบนั้นเล่า...

คือนางเอกรู้ว่าพระเอกเป็นองค์หญิง แต่ไม่รู้ว่าบางทีพี่แกก็สวมรอยเป็นราชบุตรเขยด้วย ก็เลยมักจะอ่อนโยนเวลาอยู่กับราชบุตรเขย มากกว่าตอนอยู่กับองค์หญิง เพราะนึกว่าเป็นคนละคนกัน เนื่องจากคนที่สั่งโบยตนจนตายในชาติที่แล้วคือองค์หญิง ดังนั้นเวลาอยู่กับพระเอกในตอนแรกๆ นางเอกเลยจะกลัวๆ ชอบพูดติดอ่าง พระเอกก็ไม่พอใจ นึกว่านางชอบราชบุตรเขย มาจับได้ว่านางเอกรู้ว่าตนเป็นผู้ชายก็ตอนที่ตัวเองไปอาบน้ำ แล้วมีคนมาแจ้งว่านางเอกยังอยู่ในห้องอาบน้ำด้วย พระเอกเลยรู้ว่านางเห็นแล้ว แต่นางเอกก็ทำเป็นไม่รู้เพราะกลัวถูกพี่แกฆ่า เพราะในชาติที่แล้วหลังจากพระเอกได้ขึ้นครองราชย์ก็โหดมาก สั่งฆ่าคนเป็นว่าเล่น ใครชมว่าสวยก็ฆ่า...นางเอกเลยต้องแสร้งโง่ ทำเป็นมึนๆ ไม่รู้ไม่ชี้ไว้

พอความแตกไม่นานก็ถูกพระเอกจับกิน พระเอกหื่นมาก แต่ nc ตัดเข้าโคม 55 ที่มีบรรยายก็บรรยายแบบเป็นกลอนให้ไปตีความเอาเอง(เก๋มาก) ท่านราชบุตรเขยตัวจริงที่เป็นเพื่อนพระเอกก็ต้องเว้นระยะห่างจากนางเอก เพราะรู้แล้วว่าคนนี้เพื่อนจอง ห้ามมองห้ามยุ่ง เจอที่ไหนต้องเดินเลี่ยง 55 เพราะพระเอกขี้หึงมาก ขนาดตอนจะขี่ม้านางเอกใส่เสื้อผ้าแบบรัดๆ พอดีตัวทะมัดทะแมงมา พระเอกก็ไล่ให้กลับไปเปลี่ยนใหม่ บอกให้ใส่แบบหลวมๆ นางเอกแต้มดอกไม้ไว้ที่หว่างคิ้วพี่ก็ลบทิ้ง ถามว่าอะไรน่ะยันต์ผนึกผีเหรอ 55 ...แล้วก็มีอี๋เหนียงคนหนึ่งมาแอบเห็นตอนที่พระ-นางจู๋จี๋กัน เลยเตือนให้นางเอกเลิกตีฉิ่งเสีย 55 ส่วนฝ่ายตรงข้ามหรือรัชทายาทพอสืบรู้ว่าพระเอกให้ความสำคัญกับนางเอกมากก็ส่งคนมาลักพาตัวนางไป...เรื่องราวบางอย่างจึงเริ่มเปลี่ยนไปไม่เป็นไปตามเดิมเหมือนในชาติที่แล้ว พอมีนางเอกเข้ามาเส้นทางการชิงบัลลังก์ของพระเอกก็ยากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

อย่างตอนที่นางเอกพลาดตั้งครรภ์ครั้งแรก แต่ตอนนั้นพระเอกยังอยู่ในสถานะองค์หญิง ยังไม่ได้บัลลังก์ฮ่องเต้มาครอง เลยต้องตัดสินใจให้นางเอกทำแท้ง เรานี่แอบสงสารทั้งพระ-นางเลยนะ ตอนนั้นพระเอกต้องคุกเข่ากุมมือเอาหน้าซบตักนางเอก
เพื่อตัดสินใจบอกว่าลูกคนนี้เก็บไว้ไม่ได้ ทว่าต่อไปเรายังจะมีลูกกันได้ใหม่ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้จริงๆ นางเอกเสียใจมากแต่ก็ต้องยอม พระเอกก็ทรมานใจมากไม่แพ้กัน เรื่องลูกคนแรกจึงกลายเป็นปมและตราบาปในชีวิตของพี่แกเลย
(แอบสปอยล์!!!! สุดท้ายลูกคนนี้ยังอยู่นะ เพราะมีไอมังกรพลังชีวิตเลยแข็งแกร่ง นางเอกรู้เพราะมีผีสาวมาบอก แต่พระเอกไม่รู้ว่าลูกคนที่ 2 ที่คลอดออกมาก็คือลูกคนแรกนี่แหละ)

พอนางเอกตั้งครรภ์ครั้งที่สอง พระเอกเลยมอบหนังสือหย่าให้ เพื่อไม่ให้คนเข้าใจผิดคิดว่าเด็กเป็นลูกราชบุตรเขย และเร่งดำเนินแผนการชิงบัลลังก์ เพื่อจะได้ทิ้งสถานะองค์หญิงแล้วกลับไปเป็นองค์ชายจริงๆ เพื่อไม่ให้ลูกคนนี้ต้องซ้ำรอยลูกคนแรกและต้องกลายเป็นลูกนอกสมรส ลูกเมียข้าต้องมีฐานะ!.. ส่วนนางเอกพอรู้ว่าตนตั้งท้องครั้งที่ 2 ก็เตรียมหนีเลยจ้า ฝังใจไปแล้ว กลัวพระเอกจะไม่ให้คลอดอีก ผีสาวที่เคยหวังดีก็ตามมาช่วยไอ้เราเลยนึกว่าจะรอดเพราะมีผีมาช่วย น่าจะหนีไปได้นานหน่อย ที่ไหนได้!ไม่ทันพ้นคืนพระเอกก็ตามมาเจอแล้ว โอ๊ยยไวจัง 55

แต่พอได้บัลลังก์มาจริงๆ ก็ใช่ว่าจะแฮปปี้ไม่มีเรื่องอะไรต่อแล้วนะ ตรงกันข้ามเรื่องมาตรึม
ทั้งเรื่องที่พระเอกเคยเป็นองค์หญิงมาก่อน เรื่องที่ตนมีสายเลือดชาวหูครึ่งหนึ่งรวมถึงเรื่องที่จะให้นางเอกซึ่งเป็นหญิงสามัญชนธรรมดา ที่เคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งขึ้นเป็นฮองเฮานี่ก็มีแต่คนคนค้าน แถมองค์ชายรองก็ยังเตรียมยกทัพมาก่อกบฏ ทว่าเงินที่จะทำศึกกลับไม่มี ท้องพระคลังกลวงโบ๋ แล้วนางเอกเองก็ไม่ได้มีความสุขเลยเมื่อต้องมาอยู่ในวังเป็นฮองเฮา ...เฮ้อออ

แถมพอพระเอกรู้ว่านางเอกเคยตายมาแล้วและมองเห็นวิญญาณได้ ก็ไม่เชื่ออีกคิดว่าโกหก...มากมายสารพัดปัญหา ใช่ว่าพอได้เป็นฮ่องเต้ครองบัลลังก์แล้วก็จะราบรื่นสุขสันต์ ต้องไปลองอ่านดูนะว่าสุดท้ายแล้วพระเอกจะเลือก จะตัดสินใจยังไง จะทำให้นางเอกมีความสุขและรักตัวเองจริงๆ ได้ไหม...ต้องไปลองอ่านจ้า 

อ่านจบแล้วเราชอบนะ อ่านยิงยาวแทบไม่วางเลย สนุก มีเรื่องป่วนๆ ของภูตผีวิญญาณ และเรื่องการชิงบัลลังค์ที่เข้มข้นระดับหนึ่งเลย (สามารถเขียนขยายต่อเอาแบบหนักๆ ได้อีกสักเล่มเลยนะ) นางเอกน่ารักมากกกก ขำความซื่อๆ เซ่อๆ แต่ไม่ได้โง่(ขนาดนั้น)ของนาง อ่านแล้วยิ้ม อยากให้เขียนต่ออีกสักเล่มจัง ยังอ่านไม่จุใจเลย 55 
แต่เอาจริงๆ ก็จบเคลียร์แล้วแหละ ตอนพิเศษก็น่ารักน่าหยิก ...มีตอนที่ให้พระเอกย้อนกลับไปเจอนางเอกในชาติที่แล้วก่อนโดนโบยตายด้วย โอ๊ยดีจัง

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง ➡️ https://s.shopee.co.th/9fEIcf8WMW

 

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)

 

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง (白鹭成双)
ผู้แปล : Huang LiYuan
สำนักพิมพ์ อรุณ
รีวิวเล่ม 1-2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2021/09/1-2-4.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สองเล่มแรกขำๆ ฮาๆ พอมาเล่ม 3 เล่นเอาซะแทบเปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน เป็นไปตามคาดเพราะเห็นแววดราม่ามาตั้งแต่ท้ายเล่ม 2 และ เนื่องจากพระเอกถูกเรียกตัวเข้าวังไปไม่ออกมาสักที นางเอกเลยนึกว่าพระเอกกับน้อง(ฮ่องเต้) ถูกคนควบคุมตัวไว้เพื่อใช้เป็นตัวประกันในการก่อกบฏ จึงไปเรียกพรรคพวกลูกสมุนเก่ามาช่วย...แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นแผนซ้อนแผน คดีพลิก... ชาลาล่า
นอกจากจะถูกจับด้วยข้อหากบฏ ถูกส่งเข้าคุกหลวง เรื่องที่เป็นองค์หญิงใหญ่ก็ยังแตกอีกด้วยนาจา ส่วนพวกพ้องที่มาช่วยก็พากันติดร่างแหไปด้วยตามๆ กัน...เล่ม 3 ดราม่าเหลือหลาย พระเอกก็กลับไปเย็นชาเหมือนครั้งแรกที่เพิ่งเจอ แต่ถึงจะเย็นชาวาจาเชือดเฉือน ทว่าลับหลังก็ยังคอยแอบยื่นมือช่วยนางเอกอยู่ลับๆ นะ

พระเอกเป็นคนเก่ง+ฉลาดก็จริง แต่ก็เป็นคนที่ซื่อตรงมากด้วยเช่นกัน (เป็นกันทั้งตระกูล) ด้วยความที่มันมากไปบางทีมันเลยกลายเป็นดาบสองคม ทำให้ถูกคนหลอกใช้โดยไม่รู้ตัว แต่ดีที่ยังตระหนักทัน และทำให้เราได้เห็นว่าหากพระเอกเหี้ยมขึ้นมาก็น่ากลัวและแทบไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ได้เหมือนกัน เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ มาไม้ไหนพี่ก็รับมือได้ เจ้าแผนการธรรมดาซะที่ไหน พระเอกรู้แล้วว่าตัวเองเข้าใจนางเอกผิดมหันต์ รู้แล้วว่าที่ผ่านมาถูกหลอก รู้แล้วว่าฝั่งไหนดีฝั่งไหนที่ลวง แต่ก็ยังปากหนักไม่ยอมพูด จึงได้แต่แอบช่วยพาพวกนางเอกออกจากเมืองหลวงและพาครอบครัวของตนกลับไปอยู่เมืองจื่อหยางอย่างลับๆ เมืองที่ฮ่องเต้องค์ก่อนเคยยกให้ แล้ววางแผนหลอกล่อทำให้เจ้าเมืองต่างๆ ตกหลุมพลาง จนต้องยอมอยู่ข้างตน  และหาทางทำให้นางเอกยังอยู่กับตนไม่จากไปไหน...

แต่ฮ่องเต้กลับมีราชโองการให้พระเอกกลับเมืองหลวงโดยด่วน ส่วนพระเอกนั้นรู้ว่าถ้ากลับคงไม่รอดจึงไม่ทำตาม สุดท้ายส่งไปหลายฉบับพระเอกก็เลี่ยงตลอด อีกฝ่ายจึงพระราชทานสมรสใหม่ให้พระเอกซะเลย ...แล้วก็เกิดเรื่องเข้าใจผิดตามมา บลาๆ ต่างคนต่างไม่ยอมอธิบาย สุดท้ายนางเอกก็เลือกที่จะจากไป...  พระเอกจากเดิมที่เย็นชามากอยู่แล้ว พอเมียไม่อยู่ก็ยิ่งเย็นชามากเข้าไปใหญ่ ชีวิตเหี่ยวเฉาเศร้าซึม จนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ สุดท้ายพี่ก็ทนไม่ไหวต้องหาข้ออ้างไปหาเมีย...

สองเล่มสุดท้ายเฉลยว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง ซึ่งจริงๆ ก็พอเดาได้เลยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไร แต่มาแอบอึ้งตรงเรื่องอดีตของนางเอก เห็นตลกฮาๆ อารมณ์ดีแบบนี้ แต่ก็ผ่านเรื่องเลวร้ายมาเยอะเหมือนกันนะ นางเอกเป็นพวกปิดทองหลังพระ
ยอมรับบทเป็นคนเลว ยินดีรับคำครหาต่างๆ เพียงแค่ขอให้น้องชายได้นั่งบัลลังก์เป็นจักรพรรดิอย่างมั่นคงปลอดภัย โชคดีมากที่นิสัยนางไม่บิดเบี้ยว แถมยังมีเพื่อนและลูกน้องดีๆ คอยติดตาม ไม่ทอดทิ้ง

เล่ม 4 นี่เหมือนฟ้าหลังฝน พอเข้าใจกันไม่มีอะไรต้องปิดบังกันแล้ว นางเอกก็เหมือนได้ปลดเปลิ้องภาระ ได้พึ่งพาพระเอกอย่างสุดใจ มีพระเอกคอยแบกรับทุกอย่างให้ ไม่ต้องเหนื่อยเองเหมือนที่ผ่านมา ตอนที่ทำสงครามก็แทบไม่ต้องออกโรงเอง เพราะมีพระเอกจัดการให้หมด

เนื้อเรื่องสนุก การเมืองเจ้มจ้นพอสมควร นิสัยนางเอกมีเอกลักษณ์แบบที่ไม่ค่อยได้เห็นเท่าไรในนิยายจีน คือเป็นเป็นคนอีคิวสูง ร่าเริง รู้จักปรับตัว ถึงจะประสบพบเจอกับเรื่องหนักๆ มา แต่นางก็ยังไม่บิดเบี้ยวหรือเปลี่ยนกลายเป็นคนเย็นชา จิตใจชั่วร้าย ขนาดถูกคนที่ตัวเองหลงรักมานานฆ่า แต่พอรู้ที่ไปที่มาก็ยังเลือกที่จะให้อภัย...โดนคนที่รักคนที่เชื่อใจหักหลัง ทำร้าย เข้าใจผิดกี่หน สุดท้ายก็ยังปล่อยวางและหาทางอยู่อย่างมีความสุขได้  หากไม่ใช่เพราะตัวนางเอกมีนิสัยแบบนี้ หนังสือเรื่องนี้ก็อาจจะดราม่าอึมครึมทั้งเล่มไปแล้วก็ได้นะ  แต่พอเจอความป่วน ความแสบ บ้าๆ บอๆ บ๊องๆ ของนางเอกมาตัด มันเลยทำให้ดูซอฟท์ ขำๆ 55 (ทั้งที่ความจริงในเลขห้ามันมีน้ำตาซ่อนอยู่สินะ)
เพราะนิสัยแบบนี้แหละ จึงไม่แปลกที่สุดท้ายนางเอกจะยกโทษให้พระเอกอีกครั้ง...ส่วนพระเอกนี่บอกตามตรง ถ้าไม่ใช่นางเอกก็ไม่รู้ว่าพี่แกจะแต่งกับใครได้ เพราะนิสัยแบบนี้หาคนอยู่ด้วยยากจริงๆ ต้องเจอคนแบบนางเอกนี่แหละถึงเอาอยู่

ส่วนคู่พี่คนรองของพระเอกนี่บอกเลยว่าสมน้ำหน้า 55 ...สุดท้ายเมียพี่รองก็ได้เจอคนที่คู่ควรกับความรักของตนจริงๆ ...ดีแล้วที่จบแบบนี้

 - การแปลสำหรับเรานะรู้สึกว่าบางประโยคมันทื่อๆ อ่านแล้วยังไม่ค่อยลื่นเท่าไร และยังมีคำผิดอยู่นิดหน่อย แต่ยังไงก็พยายามเข้าเน้อ ยังรออ่านอ่านนิยายใหม่ๆ ของสนพ.เสมอ ค่อยๆ ปรับกันไป สู้ๆ

📍งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล ➡️ https://s.shopee.co.th/3qGVgIZWOi

ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ

 

ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ / ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย
ผู้แปล : ซิงซือ
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เสวี่ยเจียเยว่ ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่เพื่อนเพิ่งร่างโครงร่างเอาไว้แต่ยังไม่ได้เขียน ทะลุมาเป็นใครไม่เป็น แต่ดันมาเป็นลูกติดแม่เลี้ยงจอมโหดของ เสวี่ยหยวนจิ้ง หรือก็คือพระเอกในเรื่อง เจ้าของร่างเดิมนี้มีชื่อว่า เอ้อร์ยา เป็นลูกสาวของผู้หญิงที่มาแต่งงานใหม่กับพ่อพระเอก ตัวแม่นั้นมีนิสัยร้ายกาจ ขี้งก เห็นแก่ตัว ปากร้าย แม้แต่ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองก็ยังไม่เว้น แถมยังมาเอาน้องสาวแท้ๆ ของพระเอกไปขายให้พวกค้ามนุษย์อีก
ส่วนตัวเอ้อร์ยาเจ้าของร่างเดิมก็เป็นคนหยาบคาย สกปรก เห็นแก่กิน และชอบเอาเรื่องของพระเอกไปฟ้องแม่ ทำให้พระเอกต้องถูกด่าถูกลงโทษ ขณะที่พ่อพระเอกก็ไม่เอาไหน ให้ท้ายเมียใหม่ สมัยที่เมียเก่ายังไม่ตายก็ชอบกินเหล้า ไม่ค่อยทำงานทำการ
เวลาเมาก็ชอบตบตีลูกเมีย ดังนั้นพอแม่ตาย พ่อแต่งงานใหม่ น้องสาวถูกขาย แม่เลี้ยงใหม่ก็เลวร้าย ลูกติดแม่เลี้ยงก็นิสัยแย่ ชีวิตทุกวันเหมือนตกนรก
พระเอกจึงกลายเป็นคนพูดน้อย เย็นชา ไม่ชอบยุ่งกับใคร และเริ่มดาร์กขึ้นเรื่อยๆ

นางเอกรู้ว่าในภายภาคหน้าพระเอกจะกลายเป็นเสนาบดีที่มีอำนาจมากในราชสำนัก ...ส่วนเจ้าของร่างเดิมก็จะตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือของพี่แก ดังนั้นเพื่อไม่ให้ต้องมีจุดจบเหมือนในนิยาย นางเอกจึงต้องพยายามทำดีกับพระเอกอย่างสุดกำลัง เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเอาไว้ให้จงได้

คนเขียนเดียวกับเรื่องนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน แนวเรื่องค่อนข้างจะคล้ายๆ กัน คือนางเอกทะลุมิติมาเป็นน้องสาว(คนละสายเลือด) ของพระเอกในนิยาย ที่ร่างเดิมเคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้ ส่วนตัวพระเอกก็มีชีวิตวัยเด็กที่ไม่ดี ถูกทำร้าย ขาดความรักความอบอุ่น นิสัยจึงค่อยๆ บิดเบี้ยวและดาร์กขึ้นเรื่อยๆ พอนางเอกทะลุมาก็ต้องหาทางทำดีกับพระเอก เพื่อไม่ให้ต้องตายอย่างอนาถ แต่เรื่องนี้นิยายยังไม่ได้ถูกเขียน เพื่อนนางเอกเล่าแค่โครงเรื่องคร่าวๆ และจุดหลักๆ ให้ฟัง ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยหรือเหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างทางนั้นนางเอกจะไม่รู้เลย แถมเดิมเรื่องนี้ยังมีนางเอกหรือสตรีที่พระเอกจะต้องใช้เป็นฐานเหยียบเพื่อไต่เต้าถึง 12 คนอีกด้วย เพราะชื่อเรื่องเดิมของนิยายเรื่องนี้ก็คือ 'หญิงงามสิบสองตำหนัก'...อิอิ

สองเล่มแรกจะเป็นช่วงตกระกำลำบากชีวิตวัยเด็กช่างแสนมืดมน เพราะทั้งพระ-นางต่างก็ถูกพ่อแม่โขกสับใช้งานยิ่งกว่าวัวควาย ข้าวก็ไม่เคยได้กินอิ่ม
แถมยังถูกด่าถูกตีกันเป็นประจำอีก..เฮ้ออออ เล่มแรกพระเอกพูดน้อยมากกก แทบจะนับคำได้เพราะยังไม่เปิดใจ แม้นางเอกจะพยายามทำดีด้วยแค่ไหนพี่ก็โนสนโนแคร์ เพราะนอกจากเจ้าของร่างคนเก่าจะนิสัยไม่ดีแล้ว ก็ยังมีส่วนทำให้น้องสาว พระเอกต้องถูกขายไป จึงทำให้พี่แกยิ่งจงเกลียดจงชังสองแม่ลูกคู่นี้สุดๆ ไม่รับน้ำใจ ทั้งยังหวาดระแวงที่นางเอกจู่ๆ ก็มาทำดีด้วยแบบนี้
แต่ถึงพระเอกจะเป็นแบบนี้นางเอกก็เข้าใจนะ ไม่ฝืน ทำเท่าที่จะทำได้ ไม่รับก็ไม่เป็นไร ...

ทว่าพอเจอแบบนี้หลายๆ ครั้งเข้าพระเอกก็เริ่มใจอ่อน สงสัยว่าทำไมลูกสาวแม่เลี้ยงถึงได้เปลี่ยนไปมากจัง จากคนที่สกปรกไม่ชอบอาบน้ำ ก็เปลี่ยนมารักความสะอาด หน้าตาสะอาดสะอ้าน จากที่เคยตะกละ ขี้โวยวาย ขี้ฟ้อง ก็กลายมาเป็นกินน้อย ไม่ค่อยพูด แถมเวลาพระเอกถูกแม่เลี้ยงดุด่าต่อว่า อีกฝ่ายก็ยังพูดจาปกป้องเข้าข้างตัวเองอีกต่างหาก...พระเอกจึงเริ่มใจอ่อน และเริ่มทำดีกับนางเอกทีละนิด

จนมาถึงตอนที่เข้าไปเก็บของในป่า ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกแน่ใจแล้วว่านางเอกกับลูกสาวแม่เลี้ยงนั้นเป็นคนละคน พี่เลยยิ่งทำดีกับนางเอกมากขึ้น คอยดูแลปกป้องเหมือนเป็นน้องสาวแท้ๆ ของตน ส่วนนางเอกก็ดีใจมากที่พระเอกยอมวางความแค้นที่ร่างเดิมเคยทำเอาไว้แล้วหันมาดีกับตัวเองแบบนี้ เพราะในภพก่อนชีวิตของนางเอกก็ไม่ได้ดีเท่าไร ประมาณนี้แหละ เนื่องจากพอแม่ตาย พ่อก็แต่งงานใหม่ แล้วดันไปได้แม่เลี้ยงใจร้ายที่ชอบด่าว่าทุบตีนางเอกมา ส่วนพ่อแท้ๆ ก็เข้าข้างแม่เลี้ยงไม่ได้ปกป้องเธอ ดังนั้นนางเอกจึงถวิลหาการมีครอบครัวที่อบอุ่น ที่รักและเอาใจใส่เธอมากๆ  ...

แต่แล้วก็มีจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ เมื่อแม่นางเอกในนิยายคิดจะขายนางเอกให้ไปเป็นภรรยาตัวน้อยของหลานชายที่ขาพิการทั้งสองข้าง บวกกับอิพ่อเลี้ยงก็คิดไม่ซื่อหมายจะเคลมเธอ ทั้งๆ ที่ยังอยู่ในร่างเด็กอายุ 8-9 ขวบเท่านั้น.. แต่โชคดีที่พระเอกกลับมาทัน ก็เลยเอาไม้ฟาดหัวพ่อจนสลบ นางเอกถึงรอดมาได้ แต่เพราะยังเด็กยังไม่มีกำลังมากพอ ทั้งสองคนจึงจำต้องทนอยู่บ้านเดิมต่อ พระเอกก็ต้องกลับมารับโทษยอมถูกพ่อทุบตี ...และเป็นจุดที่ทำให้พระเอกตัดสินใจลงมือทำบางสิ่งที่เลวร้ายเพื่ออนาคตของนางเอกและตนเอง

เล่มสามพระ-นางหลุดพ้นออกจากบ้านเฮงซวย ออกมาอยู่ที่อื่นได้สักที พระเอกได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาเพื่อเตรียมสอบเป็นขุนนาง ส่วนนางเอกก็ไปเรียนปักเย็บเสื้อผ้าจนต่อมาก็สามารถเปิดร้านเป็นของตัวเองได้ แต่พอเข้าเรียนในสำนักศึกษาอิพี่ก็เริ่มเกิดอาการหวงน้องขึ้นมา เพราะน้องหน้าตาดีมาก ยิ่งโตก็ยิ่งงาม จึงเริ่มมีคนมาแอบชอบและอยากสมัครเป็นน้องเขยของอิพี่ 55 แต่ตอนนั้นอิพี่ยังไม่รู้ใจตัวเอง ยังคิดว่ารักนางเอกแบบน้องสาวอยู่ ตอนที่มีคนมาชอบน้อง พี่ก็ยังคิดว่าไม่ดีพอ ไม่เหมาะสม แต่พอนึกว่าต่อไปน้องก็จะต้องไปเกาะแขน ไปออดอ้อนคนอื่นแบบนี้เหมือนที่ทำกับตน พี่ก็เริ่มรับม่ายยล่ายยย
จิตใจร้อนรุ่มฝุดๆ...หึหึ

แต่หลังจากที่ได้รู้ใจตัวเอง อิพี่ก็ต้องตื่นมาซักกางเกงตัวในแทบทุกเช้า ทั้งยังต้องปิดบังความรู้สึกเอาไว้ เพราะรู้ว่านางเอกยังมองตนเป็นพี่ชายอยู่
ต้องใช้แผนเข้าใกล้ทีละนิด ทำให้น้องเคยชินและขาดตนไม่ได้ นางเอกก็เริ่มมีเอ๊ะๆ รู้สึกว่าพี่แปลกๆ ไปแต่ก็ยังพยายามมองในแง่ดี ...เล่ม 4 เผยความในใจกัน นางเอกโกรธมาก ยังรับไม่ได้ที่จะให้เปลี่ยนจากพี่ชายมาเป็นสามี ส่วนอิพี่ตอนที่เปิดเผยความรู้สึกเสร็จก็รุกหนักมาก จนคนเขากลัวและวิ่งหนีหายไป

แต่ความจริงลึกๆ นางเอกก็ชอบอิพี่เหมือนกันนั่นแหละ เพียงแต่ยังไม่รู้ตัว เพราะเคยชินกับความสัมพันธ์แบบนี้มาตลอด แถมเมื่อก่อนพระเอกก็เคยบอกว่าจะเห็นตัวเองเป็นเหมือนน้องสาวอีกคน เมื่อบวกกับปมเรื่องนางเอกสิบสองคนในนิยายนั้นด้วย ก็เลยคิดว่าเป็นน้องสาวคงดีกว่า แต่พอนึกถึงภาพที่วันหนึ่งพระเอกต้องแต่งงานมีครอบครัวเป็นของตัวเอง นางก็แอบเศร้า พอพี่วางตัวถอยห่างออกมาตามที่ขอ นางก็ไม่ชินอีก...สุดท้ายจึงเริ่มทบทวนความรู้สึกตัวเองใหม่และเปิดใจคบหากันดู

นางเอกหัวการค้า หาเงินเก่ง ใช้ความได้เปรียบจากความรู้ในยุคปัจจุบันมาสร้างรายได้ นอกจากเปิดร้านเสื้อผ้าก็ยังปลูกพริกขาย พอเข้าเมืองหลวงได้ไม่นานก็เริ่มหาทำเลที่ดินเพื่อทำห้องเช่าให้คนขายของต่อ ส่วนพระเอกก็คอยตามติด ตามปกป้องน้อง นางเอกจะทำอะไรก็คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลัง แม้ใจจริงจะไม่อยากให้ทำเลย อยากให้อยู่แต่ในบ้านไม่ต้องออกไปไหนเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ว่าไม่อาจบังคับอีกฝ่ายได้ รู้ว่าน้องชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็ง จึงได้แต่เออออและแอบแก้ปัญหาให้อยู่ข้างหลังเงียบๆ นางเอกก็มีแอบไม่พอใจบ้างที่พระเอกชอบตามไปไหนมาไหนด้วย รู้สึกไม่เป็นอิสระ ...
จนเกือบมีปัญหาแตกหักกันเพราะเรื่องนี้

แต่ความจริงคือนางเอกอายุยังน้อย และด้วยความที่หน้าตาดีมาก (พระ-นางเรื่องนี้เสน่ห์แรงพอๆ กัน มีแต่คนมาชอบ) จึงอาจนำภัยมาสู่ตัว เพราะพระเอกรู้ดีว่าตอนนี้ตนยังเป็นแค่บัณฑิตธรรมดา ยังไม่มีอำนาจอะไร เลยกลัวว่าถ้านางเอกดุ่มๆ ไปเดินบนถนนคนเดียว วันหนึ่งอาจจะโชคร้ายไปต้องตาผู้มีอำนาจบ้านไหนเข้า แล้วเดี๋ยวตนจะช่วยไม่ได้ ก็เลยต้องประกบน้องตลอด...แต่อีกเหตุผลหนึ่งหรือเหตุผลหลักๆ ก็มาจากนิสัยส่วนตัวของอิพี่เขานั่นแหละ ที่ขี้หึง ขี้หวง และคลั่งรักมากกกก ชอบแสดงความเป็นเจ้าของ อยากประกาศให้โลกรู้ว่าผู้หญิงของข้าใครก็ห้ามยุ่ง 555

มีเรื่องเกี่ยวกับการเมือง(บ้าง)ในเล่มสุดท้าย แต่ก็ถูกเรื่องรักกลบอยู่ดี55 (ก็นี่มันนิยายรักนี่เนาะ) พระเอกไปล่วงเกินขุนนางใหญ่คนหนึ่งเข้า จริงๆ ก็ไม่ได้อยากล่วงเกินหรอก แต่เป็นเพราะลูกชายของอีกฝ่ายดันมาปิ๊งนางเอก แล้วบุกมาคิดจะทำมิดีมิร้ายน้องถึงบ้าน พระเอกเลยต้องจัดการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม...หึๆ ตอนที่ต้องสอบหน้าพระที่นั่ง อิพี่เลยตั้งใจไม่เอาที่ 1 เพื่อจะได้พานางเอกหลบภัยไปรับตำแหน่งที่ต่างเมือง แต่ฝั่งนั้นก็ยังกัดไม่ปล่อย ยังส่งคนไปสร้างความวุ่นวายให้พระเอกอยู่เรื่อยๆ
จนถึงตอนที่พระเอกกลับมารับตำแหน่งใหม่ที่เมืองหลวงก็ยังไม่เลิกรา แต่ในเรื่องจะไม่ได้ลงรายละเอียดมาก แค่เล่าผ่านๆ แล้วก็ 3 ปีผ่านไปเลย
ผ่านไปหน้าเดียว อ้าวกลับมาเมืองหลวงกันและ 55

จบแฮปปี้ หญิงงามสิบสองตำหนักที่เคยว่าก็โผล่มาจริงๆ แค่ห้าเท่านั้น แต่ก็ไม่มีบทบาทอะไร ไม่อยู่ในสายตาอิพี่เลยสักคน ส่วนกิจการของนางเอกก็ใหญ่โตขึ้นทุกวัน พระเอกก็กลายเป็นเสนาบดีที่ยังคงคลั่งรักและหื่นกับเมียอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
(ไม่มี nc มีแค่กอดจูบ เล่ม 4 นี่จูบจนปากนางเอกแทบจะเปื่อยหมดแว้วว) บทท้ายๆ พระเอกได้เจอน้องสาวแท้ๆ ที่ถูกนำไปขายแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นได้คนดีช่วยเอาไว้ น้องเลยเป็นคนร่าเริงสดใสเพราะเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีแต่คนรัก...จบจ้าาา

📍ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1qUHcZU3Lh

เพราะรักอาจไม่เพียงพอ 2 เล่มจบ

                            

เพราะรักอาจไม่เพียงพอ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia

ผู้แปล : ไป๋อีอี

สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอก โม่ชิงซวง คุณชายรองตระกูลโม่ เพราะเรื่องรสนิยมทางเพศจึงทำให้ถูกคนในตระกูลต่อว่า เขาจึงออกจากตระกูลมาและก่อตั้งบริษัทของตัวเองจนประสบความสำเร็จ กระทั่งล่วงเข้าสู่วัยกลางคน (36 ปี) โม่ซิงชวนที่ทำแต่งานจนร่ำรวยและกลายเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงก็ไปถูกใจ ถงอวี่ เด็กหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาดี นัยน์ตาสีฟ้า รูปร่างสูงใหญ่ที่มีความสามารถแต่ขาดเงินลงทุน เขาจึงเสนอความช่วยเหลือให้ โดยแลกกับการให้อีกฝ่ายมาอยู่ข้างกายตนเอง แต่นอกจากเรื่องที่บังคับให้อยู่ข้างกายแล้ว นายเอกก็ไม่เคยทำร้ายหรือบีบบังคับในเรื่องอื่นเลย แถมยังดูแลเอาใจใส่อีกฝ่ายอย่างดี ทั้งทำอาหารซักเสื้อผ้าและซื้อของดีๆ ให้ ถึงจะถูกพูดจาไม่ดีใส่ยังไงก็ไม่เคยโกรธ แต่น่าเสียดายที่ต่อให้ทำดีแค่ไหน เด็กหนุ่มก็ยังคงเย็นชาและรังเกียจเขาอยู่เหมือนเดิม

แล้ววันหนึ่งนายเอกก็ได้รู้ว่าเด็กหนุ่มมีคนที่ชอบอยู่ก่อนแล้ว เลยให้คนไปสืบเรื่องของคนนั้นและนัดอีกฝ่ายมาคุย อยากให้เลิกยุ่งกับพระเอก1 ..ซึ่งจริงๆ คนนี้ก็เป็นคนดีนะ ไม่ได้ชอบอิน้องถงเลยเพราะมีคนรักอยู่แล้ว (คู่นี้มีเล่มเป็นของตัวเองด้วย เดี๋ยวรอสนพ.เอามาแปล) ...ต่อมาพระเอก1 รู้เรื่องก็โกรธมากเลยจับนายเอกกด แล้วหลังจากนั้นก็ติดใจ จากที่รังเกียจขยะแขยงก็กลายเป็นชอบซะงั้น เริ่มมาทำดีใกล้ชิดสนิมสนม จนนายเอกนึกว่าเขาคงชอบตัวเองแล้วเหมือนกัน ความสัมพันธ์เลยเริ่มดีขึ้น กระทั่งนายเอกตัดสินใจให้รวมบริษัทกันแล้วยกทุกอย่างให้อีกฝ่ายดูแล...แต่ไม่นานก็ถูกเขาหักหลัง ฮุบทุกอย่างไปหมดจนไม่เหลืออะไร ท้ายที่สุดก็ถูกยัดข้อหาและถูกส่งเข้าคุก ต้องติดคุกนานถึง 7 ปี

ด้วยความที่นายเอกผอมแห้งร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงทั้งยังเป็นเด็กใหม่ หน้าก็ขาวๆ ดูบอบบาง จึงทำให้ตกเป็นเป้าถูกรุมรังแกทันทีเมื่อเข้าไปอยู่ข้างในเรือนจำ แถมตอนแรกๆ พระเอก1 ก็ยังส่งคนมาซ้อมมาสร้างความลำบากให้ โดยส่งนายเอกไปทำงานที่ลำบากหินๆ แบบที่ไม่มีนักโทษคนไหนอยากทำ เพื่อบีบเอาหุ้น 10% ที่เหลือของนายเอกมา... แต่โชคดี(มั้ง)ที่นายเอกได้อยู่ห้องพักเดียวกับ เฮยเหยียน (พี่ชายของเฮยเย่า พระเอกในเรื่องเพราะรักนั้นมีราคา) ชายหนุ่มรูปหล่อสูงใหญ่ ที่มีภูมิหลังไม่ธรรมดา ซึ่งเข้าคุกมาด้วยเหตุผลบางอย่าง แม้แต่ผู้คุมยังต้องเกรงใจไม่กล้ายุ่ง (ต่อไปจะขอเรียกว่าพระเอก2 นะ) แต่ตอนแรกพี่แกไม่ชอบนายเอกไง แม้ทีแรกท่าทางอ่อนแอน่าสงสารแต่ยังใจเย็น บวกกับผิวขาวๆ ของนายเอกจะทำให้พี่แกแอบสนใจอยู่บ้าง  แต่พอได้ยินข่าวลือที่ไม่ดีของนายเอก พี่แกก็ไม่ชอบ+รู้สึกรังเกียจขึ้นมา แต่พี่ก็ยังใจดีปล่อยให้นายเอกแอบพึ่งบารมีเดินตามหลังอยู่ห่างๆ ได้นะ (ไม่งั้นนายเอกโดนรังแกแน่) ...

ตอนที่นายเอกทะเลาะกับเด็กพี่แก พี่ก็เข้าข้างคนของตัวเองโดยไม่ฟังเหตุผล และบอกให้นายเอกขอโทษ แต่นายเอกไม่ยอม ต่อมาผู้คุมเลยให้นายเอกย้ายไปอยู่ห้องอื่นแทน ซึ่งเป็นห้องที่มีแต่นักโทษคดีหนักๆ น่ากลัว พอพระเอก2 รู้ก็ตามไปช่วยทันที หลังจากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจึงเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีใครกล้าแตะนายเอกอีก ระหว่างนั้นพระเอก1 ก็มาเยี่ยมนายเอกที่เรือนจำบ้าง พอเห็นสภาพก็แอบสงสาร แต่ก็ยังพูดจาไม่ดีและบีบเรื่องหุ้นเหมือนเคย เมื่อรู้ว่านายเอกมีความสัมพันธ์ยังไงกับพระเอก2 ก็เริ่มโกรธ+หึงหวง แบบไม่สนเรื่องหุ้นแล้ว คิดแต่จะใช้เส้นสายพาคนออกไปละทีนี้ ...หึหึ

ไม่นานพระเอก2 ก็ได้ออกจากเรือนจำและสัญญากับนายเอกว่าจะมารับ พร้อมฝากให้ลูกน้องข้างในดูแลนายเอก แต่ผ่านไป 3 เดือนพี่ก็ยังไม่มาสักที จนพระเอก1 ใช้เส้นสายพานายเอกออกมาได้...แต่ถึงพระเอก1 จะขอโทษ ขอโอกาส พยายามทำดีไถ่โทษยังไง สุดท้ายนายเอกก็ไม่ยอมอยู่ด้วย และเลือกที่จะออกไปตามหาพระเอก2 แทนจนได้อยู่ด้วยกัน เหมือนจะเริ่มดี เพราะพระเอก2 นั้นเป็นผู้ใหญ่ (อายุ 30 ต้นๆ) กว่าน้องเบอร์1 ที่อายุ 24-25  พี่ผ่านอะไรมาเยอะกว่าเลยไม่เอาแต่ใจ และดูเหมือนจะเข้าใจนายเอกมากกว่า ทั้งไม่เคยบังคับนายเอกเหมือนอิน้องถง แต่เพราะเรื่องผู้สืบทอดตระกูล พระเอกเบอร์2 เลยต้องไปนอนกับผู้หญิงอื่นเพื่อมีลูกชายให้ได้ ซึ่งนายเอกก็เข้าใจแหละ เพราะตัวเองก็เคยพลาดมีลูกชายเหมือนกัน (ลูกชายของนายเอกชื่อโม่ฉี พระเอกเรื่องเพราะรักนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ)
ทว่าในใจก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่ดี ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไร เมียเก็บ? คนรัก? หรือชู้? พอผู้หญิงของพระเอก2 ท้อง ก็จะมีการจัดงานแต่งงาน ประกอบกับที่ผู้หญิงคนนั้นมาขอร้องให้นายเอกจากไป นายเอกก็เลยไป...

ทว่าไม่นานพระเอก2 ก็ตามไปหาและบอกให้คนกลับมา แต่พอนายเอกไม่กลับอิพี่ก็ทำให้เขาถูกไล่ออกจากงาน ไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับอีก จนนายเอกต้องมาเปิดร้านขายอาหารที่ข้างทาง แล้วปรากฏว่าขายดีมากเพราะนายเอกทำอาหารอร่อยอยู่แล้ว... แต่ๆๆ อิพระเอกเบอร์1 ก็ตามมาเจอเขาอีก พอเห็นสภาพความลำบากของนายเอกก็รับบ่ได้ (แต่เล่นซะเขาติดคุกไม่เหลืออะไรเลยนะจ๊ะ) จึงขอให้เขากลับไปอยู่กับตัวเองอีก โว๊ะ! ...แล้วหลังจากนั้นเบอร์2 ก็ตามมาวุ่นวายบังคับให้กลับไปด้วยกันอี๊ก55  พอดีมีคนที่แอบชอบนายเอกเห็นแล้วสงสาร ก็เลยมาช่วยพาหนีไปจากสองคนนี้ นายเอกก็หายไปประมาณเดือนนึง คิดว่าสองคนนี้คงตัดใจเลิกสนแล้วถึงได้กลับมา แต่ที่ไหนได้อิพี่เขาจัดฉากกันจ้า พอนายเอกกลับมาก็โดนประกบจับไปขังเลย...

โอ๊ยยยชีวิต ...รู้สึกไหมว่านายเอกในซีรีส์เพราะรักนี่ ชีวิตมักจะสะบักสะบอมและรันทดกันแทบทุกคนเลย พระเอกก็ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมา ตอนที่เขารักก็ไม่สนใจ ทำอะไรไม่เคยนึกถึงใจอีกฝ่าย ชอบทำร้ายและบีบให้เขาต้องหนีไป แล้วสุดท้ายก็ต้องไปขอร้องอ้อนวอน ขอให้เขากลับมาทุกที เรื่องนี้ก็เช่นกานนจ้า แต่หนักกว่าเพราะมีพระเอกถึง 2 คนเลย แล้วแต่ละคนก็รูปร่างสูงใหญ่ ตัวโต ครอบครัวมีอิทธิพล คนหนึ่งเหมือนหมาน้อยขี้อ้อน ส่วนอีกคนก็หมาใหญ่นิ่งๆ ขรึมๆ ไม่ค่อยพูด แต่ระดับความโหด ความเอาแต่ใจนี่พอๆ กันเลย ส่วนนายเอกก็ผอมบาง ร่างกายอ่อนแอ ออกมาอยู่คนเดียวไม่มีตระกูลเป็นแบ็คให้

จริงๆ ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพราะนายเอกยังพอเอาตัวรอดได้ แต่พออิพระเอก 2 คนหันมาร่วมมือกันเท่านั้นแหละ โอ๊ยยย...บรรลัยละทีนี้ แค่คนเดียวก็แย่จะตายอยู่แล้ว มาเจอสองคนแท็กทีมรวมพลังกันแบบนี้ ตายค่ะตายยยย ด้านหน้าก็มีจอมมาร ด้านหลังก็เจอจอมปีศาจ แล้วจะหนีไปไหนพ้น ...ความจริงตอนแรกสองคนนี้ไม่ชอบขี้หน้ากันนะ ชอบทะเลาะแย่งนายเอกกันตลอด แต่พอเห็นสถานการณ์ไม่ดี มีบุคคลอื่นมาแทรก อิพี่ก็หันมาจับมือกันทันทีเลยจ้า ...ก็รู้ว่ารักแหละ แต่ไอ้วิธีการที่ทำอยู่เนี่ยใครมันจะไปรักลง กักขังหน่วงเหนี่ยว บังคับฝืนใจ จนนายเอกขยาดหวาดกลัว ในตอนหนีรอบสุดท้ายเลยยอมทิ้งศักดิ์ศรี ขอหันกลับไปพึ่งบารมีครอบครัว เลือกกลับไปอยู่ที่บ้านเดิม ให้พี่ชายที่เป็นผู้นำตระกูลคอยปกป้องดีกว่า ... เพราะสู้คนเดียวไม่ไหวแล้ว 55

พอพี่นายเอกรู้เรื่องก็จะส่งคนไปจัดการสองคนนั้น แต่นายเอกขอเอาไว้ พอกลับเข้าตระกูลนายเอกถึงได้เป็นอิสระหลุดพ้นจากพระเอกสองคนสักที ...คราวนี้กลายเป็นหมาหงอยและ ไม่กล้าทำอะไรตามใจเหมือนแต่ก่อน เพราะกลัวพี่นายเอกกัน พอสุขภาพเริ่มดี นายเอกเลยขอพี่ไปทำงานและเริ่มเปิดบริษัทใหม่ แล้วก็เจอพระเอก1-2 ตามมาวอแวขอคืนดีอีก (ไม่ปล่อยจริงๆ 55) ...พี่เบอร์2 ก็บอกว่าหย่าแล้วนะ แม้การมีลูกจะเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวเองดีใจมากที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ตนเสียใจมากที่สุดเช่นกัน เพราะมันทำให้ต้องสูญเสียนายเอกไป ...

ส่วนเบอร์1 ก็คืนทรัพย์สินทุกอย่างให้ แล้วให้ผู้อาวุโสในตระกูลออกหน้าพามาขอโทษ นายเอกก็ให้อภัยเรื่องธุรกิจที่ฮุบไปนะ แต่ไม่ให้อภัยเรื่องที่ส่งตัวเองเข้าคุกกับหลังจากนั้น แต่ก็ยอมอ่อนลงให้และเริ่มไปมาหาสู่กัน พอเป็นแบบนั้นพี่เบอร์2 ก็ไม่พอใจ แบบทำไมยอมไปไหนกับไอ้เด็กนั่นแต่ไม่ให้โอกาสตัวเองบ้าง 55 ...แล้วสองปีศาจก็ทะเลาะแย่งนายเอกกันตามเดิมบลาๆ 55

ต่อมานายเอกก็โดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่พร้อมหลาน (โม่หลิงพระเอกเรื่องเพราะไม่คิดจะปล่อยรักไป) พระเอกก็ตามไปช่วยกัน ทีนี้ตอนเอาเงินมาแลกตัวนายเอก คนร้ายไม่ไว้ใจเลยติดระเบิดเวลาดักไว้ด้วย พระเอก2 ที่เป็นคนไปเจรจาจึงเอาตัวบังนายเอกแล้วพากระโดดหนีลงมาจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก่อนหมดสติยังขอร้องว่าให้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่ นายเอกเลยตกลง (เพราะซาบซึ้ง+ยังมีความรู้สึกดีๆ ให้อยู่) พอเป็นแบบนั้นน้องเบอร์1 ก็ไม่พอใจ จึงไปโวยวายตัดพ้อแต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา
ทว่าพอจู่ๆ เบอร์1 หายไปนานนายเอกก็สงสัย เลยให้คนไปตามสืบจนพบว่าอิน้องติดคุกอยู่...นายเอกเลยไปเยี่ยมและได้รู้สาเหตุที่ต้องติดคุก อิน้องก็ใช้แผนทำตัวน่าสงสาร อ้อนบอกให้มาเยี่ยมบ่อยๆ เพราะอยู่ที่นี่ถูกรังแก กินไม่อิ่ม นายเอกก็รับปาก แล้วไปฝากคนรู้จักที่อยู่ในนั้น บอกให้ช่วยดูแลอิน้องด้วย คนรู้จักก็งง? บอกอิน้องอะนะถูกคนรังแก? มีแต่ไปรังแกเขาสิไม่ว่า แค่วันแรกก็ซัดหัวโจกในคุกซะหมอบจนไม่มีใครกล้ายุ่งแล้ว โหดกว่าพี่พระเอก2 ตอนอยู่ในคุกอีกนาจา55

พออกจากคุกอิน้องก็อ้อนขอมาอยู่กับนายเอก บอกไม่มีที่ให้กลับไปแล้ว เพราะที่บ้านโกรธมากที่ตัวเองติดคุก ทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง ตอนแรกพระเอก2 จะไม่ยอม แต่ก็ไม่อยากทำเหมือนในอดีตเลยแล้วแต่นายเอกละกัน... สรุปก็อยู่ด้วยกันสามคน มีหมาป่ายักษ์ 2 ตัว กับลูกแกะน้อยขาวๆ อีก 1
ครอบครัวสุขสันต์ ...กว่าจะได้ลงเอยกันเหนื่อยเจรงงงงๆ 55

ป.ล.อยู่ด้วยกัน 3 คนก็จริง แต่ยังไม่มี 3p นะจ๊ะ

ป.ล. คำว่า 'ร่างบาง' เยอะมากกกกจ้าพี่จ๋า

📍เพราะรักอาจไม่เพียงพอ ➡️ https://s.shopee.co.th/BNDKIEC3q

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 1-2 (4 เล่มจบ)

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 1-2 (4 เล่มจบ)

ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง (白鹭成双)
ผู้แปล : ม้าลาย
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หลี่ไหวอวี้ หรือองค์หญิงตันหยาง องค์หญิงใหญ่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน เนื่องจากน้องชายซึ่งเป็นฮ่องเต้อายุยังน้อย ยังไม่อาจออกว่าราชการเองได้ นางเอกจึงกลายเป็นผู้อยู่หลังม่านฮ่องเต้ตัวน้อย ทำทุกหนทางเพื่อให้บัลลังก์ของน้องชายมั่นคง แต่ด้วยวิธีการที่เลือกใช้ จึงทำให้คนเข้าใจผิดถูกมองไม่ดี ถูกกล่าวหาว่าสมคบคิดขุนนางชั่ว ทำร้ายขุนนางผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี สร้างหนี้แค้นและล่วงเกินขุนนางน้อยใหญ่เอาไว้มากมาย ชื่อเสียงฉาวโฉ่เป็นที่เลื่องลือ ทั้งยังเลี้ยงชายบำเรอเอาไว้ในตำหนักอีกเป็นสิบ

นางเอกถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ลงมือสังหารขุนนางใหญ่ผู้จงรักภักดีของแผ่นดิน พยานหลักฐานแน่นหนา ชนิดที่น้องชายซึ่งเป็นฮ่องเต้ก็ไม่อาจช่วยได้
นางจึงได้แต่ยอมจำนนและยอมรับยาพิษพระราชทานแต่โดยดี หลังจากที่ตายวิญญาณก็มาอยู่ในร่างของ ไป๋จูจี คุณหนูสี่สกุลไป๋ซึ่งเป็นปัญญาอ่อน พอฟื้นขึ้นมาแล้วรู้ว่าตนยังมีชีวิตอยู่ นางเอกก็กระโดดกำแพงแอบหนีออกไปดูพิธีศพตัวเองก่อนเลย และได้พบกับ เจียงเสวียนจิ่น หรือเจ้าเมืองจื่อหยาง ผู้ที่ส่งมอบความตายให้แก่ตนเอง แม้จะโกรธแค้นเพียงใด แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ เพราะนางในเวลานี้อ่อนแอสู้ใครเขาไม่ได้จริงๆ

พอไปเห็นคนแห่โลงศพตัวเอง ก็ได้ยินแต่เสียงก่นด่าสาปแช่ง (นางเอกจึงร่วมผสมโรงด่าตัวเองไปด้วย55) แล้วจู่ๆ ก็มีคนบุกมาเพื่อหวังทำลายศพ
พระเอกจึงเข้ามาปกป้อง ซึ่งในขณะที่กำลังจะพลาดท่าเพราะอีกฝ่ายคนเยอะกว่า นางเอกก็สวมผ้าปิดปากกระโดดออกมาช่วยไว้ได้ทัน ...แล้วก็กลายเป็นตังเมตามเกาะติดตั้งแต่บัดนั้น  แม้พระเอกจะระแวง ไม่พอใจ จะดุว่าหรือทำเย็นชาใส่ขนาดไหน.แต่นางเอกก็ยังเกาะติดอย่างเหนียวแน่นยิ่งกว่ากาว สลัดยังไงก็ไม่หลุด...

เรื่องนี้ไม่ได้มาแนวแก้แค้นเลือดสาด หรือพอเจอหน้าคนที่ทำให้ตัวเองต้องตายเมื่อไร ก็เย็นชาพูดจาเชือดเฉือนใส่กันทั้งเรื่อง แต่เรื่องนี้นางเอกเขาใช้แผนหญิงงาม วางแผนเข้าใกล้ตีสนิท เมื่อสนิทแล้วก็ค่อยยืมมือหรือหลอกใช้พระเอกดึงคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนาง(พวกที่ไม่ดี) มารับโทษทีละคน ค่อยๆ วางแผนชี้นำทำให้พระเอกสงสัยและต้องค้นหาความจริง จนนำไปสู่การหาหลักฐานเอาตัวคนผิดมาลงโทษ

เล่ม 2 พระ-นางแต่งงานกันแล้ว ในงานแต่งมีคนที่ยืนอยู่ฝั่งเดียวกับองค์หญิงตันหยางหรือนางเอกมาร่วมงานด้วย จึงทำให้คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามหวาดระแวง คิดว่าพระเอกเปลี่ยนไปยืนฝั่งเดียวกับองค์หญิงแล้ว ...ทว่าไม่นานเรื่องที่ทำให้ตัวนางเอกในอดีตถูกคนประณามเข้าใจผิดก็ค่อยๆ ถูกตีแผ่ออกมา ซึ่งแต่ละเรื่องก็ล้วนข้องเกี่ยวกับพวกขุนนางที่พระเอกเคยคิดว่าเป็นคนดี

ด้วยการชักนำเล็กๆ น้อยๆ และแผนของนางเอกในร่างใหม่ จึงทำให้พระเอกพบเงื่อนงำ+เกิดความสงสัย จนนำไปสู่การค้นหาความจริงและจับกุมผู้ที่อยู่เบื้องหลังออกมารับผิด ตั้งแต่เรื่องลอบขายยาต้องห้าม เรื่องทุจริตติดสินบน และเรื่องโกงข้อสอบของขุนนาง หลายๆ เรื่องที่ปรากฏหลังจากนางเอกตาย จึงค่อยๆ สั่นคลอนความเชื่อของพระเอกที่ละนิด ว่าตกลงองค์หญิงตันหยางใช่คนไม่ดีอย่างที่ใครหลายๆ คนหรือตนเองเคยคิดจริงๆ หรือ?
สิ่งที่ทุกคนเคยประณามกล่าวหาว่านางผิด สรุปแล้วมันผิดจริงหรือไม่? และตนที่เป็นผู้ตัดสินความผิด กระทั่งยื่นความตายให้แก่นางนั้น ใช่การตัดสินที่ถูกต้องจริงๆ หรือเปล่า ดังนั้นพระเอกจึงไปขอรื้อคดีนางเอกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง จนทำให้ใครหลายๆ ไม่พอใจ และทำให้ตนเองตกเป็นเป้า ถูกปองร้าย ถูกลอบสังหารอีกด้วย

นางเอกนิสัยเหมือนอันธพาลจิ๊กโก๋ปากซอย หน้าหนา สายรุก ชอบพูดจาเต๊าะพระเอก ส่วนพระเอกก็เหมือนสตรีสูงศักดิ์ในห้องหอ อยู่ในกรอบประเพณีมาตลอดชีวิต ประหนึ่งเทพเซียนผู้ละกิเลศตัดขาดจากเรื่องทางโลก55 แต่สุดท้ายก็ตบะแตก
เมื่อมาเจอตังเมอย่างนางเอกตามติด คำพูดหวานเลี่ยนแค่ไหนก็สรรหาเอามาพูดได้ จนพระเอกหน้าแดงหูแดงไปหมด ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้เคยเจอแต่กุลสตรีเรียบร้อย...แต่นางเอกนี่มันอารายยย ทั้งพูดจาแทะโลมทั้งแต๊ะอั๋ง เผลอเมื่อไรเป็นถึงเนื้อถึงตัวพี่แกตลอด ด่าก็แล้ว ว่าก็แล้ว แต่อิน้องนางก็ยังเกาะหนึบ สลัดไม่หลุดสักที 55

กุลสตรีคืออาราย สำรวมคืออาราย หน้าหนาตามตื๊อเข้าไว้สิสุดหล่อจะหนีไปไหนพ้น ก่อนแต่งว่าหนักแล้ว หลังแต่งยิ่งหนักกว่าเดิม55 ...พระเอกบอกห้ามจับมือมันไม่งาม ...นางเอกบอก ก็แต่งงานกันแล้วทำไมจะจับไม่ได้ ที่แต่งก็เพื่อจะทำเรื่องพวกนี้ได้อย่างผ่าเผยไม่ใช่หรือ..อึ้งค่ะอึ้ง สุดท้ายก็แพ้ทางเมียหมด แต่เรื่องนี้พระเอกขี้งอนเก่งมากกก 3 วันดี 4 วันงอน ดีที่เมียง้อเก่งไม่คิดเยอะ ทั้งกล่อมทั้งปลอบจนพระเอกหายโกรธอารมณ์ดี เป็นคนอื่นนี่เจอไอเย็นพี่ก็หนีหมดแล้ว แต่นางเอกคือด้วยนิสัยที่เป็นคนง่ายๆ อารมณ์ดี ประกอบกับมีแผนอยู่ในใจเลยไม่ไปไหน  แต่ก็มีแอบเสียใจอยู่เหมือนกันนะ เพราะบางครั้งพระเอกก็งอนหนักไป

ขนาดเราอ่านแล้วยังแอบเสียใจแทน พองอนพอโกรธทีก็ไล่นางเอกไป ไม่ยอมให้พบ แล้วนางจะไปไหนได้ จวนสกุลไป๋ก็มีแต่คนไม่ชอบและไม่ใช่บ้านจริงๆ ของนาง ส่วนบ้านจริงๆ ในวังก็กลับไปไม่ได้แล้ว นางจะไปไหนได้ก็ต้องไปหาเพื่อนเก่าที่รู้ตัวตนนาง พอเป็นแบบนั้นพระเอกก็โกรธอีก ต่อหน้าคนอื่นคือเย็นชา เป็นท่านเจ้าเมืองที่ยุติธรรมเที่ยงตรง จริงจัง มีเหตุผล แต่พออยู่กับเมียนี่คือเด็กน้อย ต้องให้เมียปลอบเมียโอ๋ ให้เมียคอยอยู่ใกล้ๆ ขี้หวง ขี้หึง ขี้งอน แล้วยังปากหนักอีก เมียคุยกับผู้ชายอื่นก็ไม่ได้ ห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเองก็ไม่ยอม เอาแต่ใจสมฉายาองค์หญิงน้อยเจียงที่เมียตั้งให้จริงๆ พ่อคุณ

ช่วงแรกจะตลกฮาๆ แต่จริงๆ เนื้อเรื่องเจ้มจ้นพอสมควร มีปม มีเงื่อนงำเรื่องที่ใครคือตัวการที่อยู่เบื้องหลังตัวจริงที่ทำให้นางเอกตาย ใครคือคนที่หลอกใช้พระเอกให้สังหารองค์หญิงตันหยาง...ไม่ใช่ 2 เล่มแรกหลอกให้เราฮา แต่ไปดราม่าหนักเอา 2 เล่มสุดท้ายนะจ๊ะ...เพราะตอนปลายเล่ม 2 เราเหมือนจะได้กลิ่นดราม่าโชยมานิดๆ และ เนื่องจากมีคนใกล้ตัวแอบรู้เรื่องที่นางเอกคือองค์หญิงตันหยางแล้ว บวกกับเรื่องจดหมายที่ทำให้พระเอกเริ่มสงสัยแต่ก็ยังพยายามที่จะคิดในแง่ดีอยู่ ไม่รู้ 2 เล่มสุดท้ายจะมีดราม่าเยอะรึเปล่า ถ้าพระเอกได้รู้ว่านางเอกเป็นใคร และตัวเองถูกหลอกใช้ยังไงบ้าง คนที่หยิ่งทะนงอย่างพี่แกจะรับได้ไหมเนี่ย

แต่หลังจากที่นางเอกได้เห็นพระเอกรื้อฟื้นคดีตัวเองขึ้นมาใหม่ นางเอกก็เข้าใจแล้วนะว่าพระเอกน่าจะถูกคนอื่นหลอกใช้ให้มาทำร้ายตนเหมือนกัน จึงไม่ได้แค้นพระเอกแล้ว ตอนใกล้จบเล่ม 2 ก็คิดว่าจะใช้ชีวิตเป็นสามีภรรยา และคลอดลูกอยู่กับพระเอกตลอดไป จากตอนแรกที่แต่งเพราะมีแผนการ คิดว่าไม่มีทางรักแน่นอน แต่ก็ตกหลุมรักเข้าเต็มเปา ส่วนพระเอกที่คิดว่าแต่งมาแล้วจะต่างคนต่างอยู่ คิดว่าจะไม่รักเหมือนกัน แต่ก็กางปีกปกป้องเมียเต็มที่เลยนะจ๊ะ ปากแข็งปากหนักแต่การกระทำมันฟ้อง สรุปสุดท้ายพี่ก็รักเมียแล้วนั่นแหละ...

ป.ล. การแปลเล่มแรก ส่วนตัวเราอ่านไม่ค่อยลื่นเท่าไร มีคำว่ากระไร อันใด เยี่ยงไรเยอะมาก แต่เล่ม 2 อ่านลื่นผิดกับเล่มแรกเลย (เหมือนเล่มแรกไม่ได้เกลา เพิ่งมาเกลาเล่ม 2 เลย 55)

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล ➡️ https://s.shopee.co.th/1gC16cWaZN

ใครว่าข้าแกล้งอ้วนฮึ 3 เล่มจบ

 

ใครว่าข้าแกล้งอ้วนฮึ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ปู๋ซื่อเฟิงต้ง  (不是风动)
ผู้แปล : ศีตกาล

สำนักพิมพ์ IRISBOOK

อ่านจบแล้ว(อาจมีสปอยล์)
นายเอกเป็นเฟิ่งหวงน้อยตัวกลมที่ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งเพราะมีขนสีขาว เนื่องจากเผ่าเฟิงหวงถือว่านกที่มีขนสีขาวนั้นเป็นสิ่งอัปมงคล นายเอกจึงถูกทอดทิ้งตั้งแต่อยู่ในไข่ ต้องเกิดมาอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายไร้ญาติมิตร ต้องใช้ชีวิตตามลำพังและหาอาหารกินเอง แถมร่างกายก็ยังเล็กกลมไม่เจริญเติบโต ไม่อาจกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ บวกกับเรื่องสีขนจึงทำให้ถูกคนรังเกียจและรังแก แม้แต่พวกพ้องเผ่าเดียวกันก็ไม่ยอมรับ นายเอกจึงต้องทำงานเป็นนกส่งสารอยู่ในแดนพรหมเพื่อแลกกับอาหาร จนได้ลงไปเกิดในโลกมนุษย์เพื่อผจญด่านเคราะห์รัก 

ชาติแรกเป็นคณิกาชายอันดับหนึ่งอยู่ในหอนางโลม ได้แต่งงานกับพระเอกที่เป็นหวางหรือท่านอ๋อง แต่แต่งกันได้ไม่นานประมาณ 1 ปี พระเอกก็ถูกคนลอบสังหารจนเสียชีวิต แล้วนายเอกก็ตายตามไป ในชาติที่สองทั้งสองคนจำอดีตได้ นายเอกรู้แล้วว่าตนเองเป็นเฟิ่งหวง ส่วนพระเอกเป็นผู้บำเพ็ญเพียรอยู่ที่หุบเขาเซียน ไม่อาจลงจากเขาได้จนกว่าจะฝ่าด่านฝึกสำเร็จ ทั้งสองคนเลยได้แต่เขียนจดหมายหากัน แต่พระเอกดันฝึกสำเร็จเร็วไปหน่อย จึงได้กลับขึ้นสวรรค์ทันที และก็หลงลืมเรื่องราวในอดีตไปจนสิ้น แต่นายเอกไม่รู้ว่าสามีกลับขึ้นสวรรค์ไปแล้ว เลยพยายามพลิกหุบเขาแทบทุกลูกเพื่อตามหาคน...กระทั่งมีคนสงสาร เลยแอบมาบอกน้องว่าสามีเป็นใครอยู่ที่ไหนนั่นแหละ นายเอกถึงได้หยุดค้นหา แล้วไปทำงานเก็บเงินเพื่อไว้เป็นค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปหาสามีต่อ...

พระเอกมีนามว่าฝูหลีหรือ ชิงอี้ เป็นเทพจากยุคบรรพกาลรุ่นเจ้าแม่หนี่ห์วา  มีพลังตบะแข็งแกร่ง เป็นเทพที่ทำหน้าที่ควบคุมกระดานดาราหรือควบคุมชะตากำเนิดของเทพเซียน ซึ่งผู้ที่จะควบคุมกระดานดารานี้ได้จะต้องไร้ความรู้สึกไร้หัวใจ ดังนั้นนิสัยของพระเอกจึงเป็นเช่นนั้นแล เย็นชา เด็ดขาด ไร้ความรู้สึก ไร้หัวใจ ไม่เคยให้ความสำคัญหรือเห็นสิ่งใดอยู่ในสายตา แต่อะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อพระเอกให้เฟิ่งหวงน้อยตัวอ้วนกลมเข้ามาอยู่ในวังด้วย...อิอิ

เจ้าเฟิ่งหวงน้อยตัวกลมปุ๊กลุ๊กน่ารักน่าแกล้ง ชอบทำตัวน่าสงสาร แถมยังเถียงเก่งเป็นที่หนึ่ง แต่กลับต่อสู้เก่งและไม่เคยเสียเปรียบใคร มีจุดมุ่งหมายอันยิ่งใหญ่คือต้องตามหาสามีให้เจอ เมื่อเจอแล้วก็แสร้งทำตัวเป็นนกน้อยน่าสงสารพูดไม่ได้ เพื่อหวังให้เขารับเลี้ยงดู แต่พอพระเอกบอกว่าที่นี่ไม่เลี้ยงนกอ้วน น้องก็รีบจัดโปรแกรมออกกำลังกายลดน้ำหนักทันที (แต่น้ำหนักก็ไม่เคยลด55) ต่อมาเรื่องที่น้องพูดได้ก็ความแตกถูกพระเอกจับได้...น้องเลยต้องแสร้งทำตัวน่าสงสารบีบน้ำตาอีกรอบ (แต่ไม่มีน้ำตาสักหยด มารยาล้านเล่มเกวียนมากก 55) จนพระเอกใจอ่อนยอมให้อภัย จากนั้นน้องก็สารภาพความจริงว่าตนมาที่นี่เพื่อสานต่อวาสนาในชาติก่อนเพื่อเป็นสามีภรรยากับพระเอกอีกครั้ง ...ความหมายก็คือข้ามาที่นี่เพื่อเป็นมหาเทวีของท่านไงล่ะ.. โฮะๆ แต่พระเอกเป็นเทพไร้หัวใจ ยังไม่ก่อเกิดความรู้สึกอันใด จึงไม่ได้ตอบตกลง..ซึ่งนายเอกก็โอเคไม่บังคับ เพียงแต่ต้องอนุญาตให้ข้าเรียกท่านว่าสามีนะ 55

เนื้อเรื่องช่วงแรกจะเล่าสลับไปมาระหว่างตอนปัจจุบันกับชาติที่แล้ว ตอนที่พระ-นายลงไปเกิดบนโลกมนุษย์ ในชาติแรกนายเอกนึกว่าพระเอกเป็นฝ่ายจีบตัวเองก่อน พระเอกก็คิดว่าขนาดนานๆ ทีข้ามาหา มาถึงก็เงียบไม่ได้พูดอะไร เจ้าก็ยังคิดว่าข้าตามจีบอีกหรือเนี่ย...เหอๆ
ชาติแรกแต่งเพราะมีเหตุผลแอบแฝง (นายเอกก็ยังไม่รู้นะ โถๆ) เพราะพระเอกเป็นหวาง มีพ่อแม่เดียวกับฮ่องเต้ แถมยังรบเก่งและมีกำลังทหารในมือ ฮ่องเต้จึงหวาดระแวงกลัวว่าพระเอกจะก่อกบฏ พระเอกเลยตัดปัญหาด้วยการแต่งงานกับผู้ชายซะ จะได้ไม่ต้องมีทายาทสืบสกุล เพื่อลดความหวาดระแวงจากฮ่องเต้ แต่นายเอกไม่รู้ ยังคิดว่าสักวันพระเอกคงจะรับหญิงอื่นเข้าบ้านเพื่อคลอดลูก ขนาดมาชาติปัจจุบันที่อยู่บนสวรรค์ นายเอกก็ยังไม่รู้ว่าเผ่าพันธุ์ตัวเองนั้นถึงจะเป็นผู้ชายแต่ก็สามารถตั้งครรภ์ได้ น้องก็ยังหวังดีคิดจะไปรับนกน้อยมาเป็นลูกบุญธรรมอยู่อีก 55...

ช่วงแรกๆ เวลาพระเอกออกว่าราชการประชุมเช้า นายเอกในร่างเฟิ่งหวงน้อยก็จะมานั่งฟังด้วย พวกเหล่าเทพเซียนที่มาประชุมเห็นก็แอบขำ เพราะน้องอ้วนกลมมาก แถมยังชอบไปนอนทำรังอยู่บนศีรษะพระเอกอีก แล้วทุกคนก็พากันซุบซิบนินทาบอกว่าน้องอ้วน ไหนว่ากำลังลดน้ำหนักแต่ทำไมมันยิ่งอ้วนขึ้นกว่าเดิมเนี่ย  พระเอกได้ยินคนนินทาเมียเลยเขียนเป็นราชโองการออกมาเตือน บอกว่านายเอกไม่ได้อ้วน แค่ขนฟูเฉยๆ ต่อไปหากใครยังว่าเมียพี่อ้วนอีก พี่ก็จะลงโทษตามกฎสวรรค์โทษฐานหมิ่นเกียรติให้หมดเลยคอยดู 55

แต่นายเอกไม่ได้ทำตัวติดกับพระเอกตลอดเวลานะ ถ้าเบื่อๆ เหงาๆ ก็ไปหาคนอื่นเล่นด้วย เป็นนกน้อยอารมณ์ดีฝุดๆ มีวันหนึ่งพระเอกอยากตามไปดูว่าน้องทำอะไร? เหงาหรือเปล่า? ก็เลยกลายร่างเป็นเฟิ่งหวงน้อยตัวกลมขนสีดำเพื่อไปแอบตามส่องดูชีวิตเมีย พอนายเอกเห็นพระเอกอ้วนกลมไซด์เดียวกับตัวเองก็ชอบมากกก ยิ่งพอพระเอกบอกว่าตัวเองอยู่คนเดียวไร้ครอบครัวด้วย นายเอกก็ยิ่งรักยิ่งห่วง ก็เลยนับพระเอกเป็นน้องชาย คอยแบ่งอาหารให้และแวะเวียนมาเล่นด้วยบ่อยๆ โดยไม่รู้เลยว่านี่คือสามีตัวเองปลอมตัวมา 55 ...ความลับอะไรที่ไม่เคยบอกสามี น้องก็มาบอกพระเอกในร่างนกหมด ตอนเขียนจดหมายหาพระเอกช่วงที่กักตัว น้องก็บอกพระเอกว่ากำลังลดน้ำหนักอยู่นะ กินลูกไผ่แค่นิดเดียวเองเพราะคิดถึงสามี....แต่พอเขียนหาพระเอกในร่างนก อิน้องก็บอกความจริงว่าไม่ได้ลดน้ำหนักเลย แถมยังกินลูกไผ่วันละตั้ง 300 ลูกแน่ะ ส่วนสามีก็ไม่ค่อยคิดถึงหรอก เพราะกำลังยุ่งกับการเปิดร้านอยู่ 55...
พระเอกก็ ......อืมมมมม  -_-
เซียนดาวบริวารที่อยู่ข้างๆ เอามาอ่านก็ขำ 555 >>v<<

และเมื่อพระเอกเริ่มชอบนายเอก กระดานดาราจึงเริ่มควบคุมไม่ได้ หลังๆ คือต้องกรีดข้อมือเพื่อใช้เลือดควบคุมกดกระดานดาราเอาไว้แทน แต่พระเอกก็ไม่กล้าบอกนายเอก แล้วนึกว่าเมียคงจะไม่รู้เพราะเห็นเป็นคนซื่อๆ คิดว่าเมียคงเชื่อตามที่ตัวเองพูดหมด แต่จริงๆ คือนายเอกรู้นะ สังเกตเห็นแล้ว รู้ว่าพระเอกมีบางอย่างปิดบัง ก็เลยไปปรับทุกข์กับคนอื่น คนนั้นเลยเอาเรื่องมาบอกพระเอก บอกว่ามีอะไรก็ไม่ต้องปิดบังเมียดอก เพราะเมียพี่ก็ไม่ได้ธรรมดานะ ดูสิแค่ 300 ปีก็ฝ่าด่านได้ถึงขั้นจินตานแล้ว (คนอื่นใช้เวลาเป็นพันๆ ปี) ไม่ได้อ่อนแอเปราะบางอย่างที่พี่คิดดอก มีอะไรก็บอกๆ เมียไปเต๊อะ อย่าปิดบังเลย...

พระเอกเลยเลิกปิดบัง และพยายามค้นหาวิธีใหม่ๆ เพื่อมาใช้ควบคุมกระดานดาราแทน เพราะยิ่งพระเอกรักนายเอกมากเท่าไร กระดานดาราก็ยิ่งสูญเสียการควบคุมเร็วขึ้นเท่านั้น แต่ดีที่พระเอกไม่มีความคิดทำนองว่าจะหยุดรักหรือถอยห่างจากนายเอกเลย มีแต่นายเอกนี่แหละ ที่เป็นฝ่ายบอกให้พระเอกรักตัวเองช้าๆ ลงหน่อยไม่ต้องรีบ หรือถ้ารักก็ไม่ต้องรักเต็มร้อยก็ได้ แค่ 90 พอ...ฮ่าๆ

อ่านจบแล้วววว ไม่ดราม่านะ อ่านแล้วขำดี นายเอกน่ารักฟุบฟับ อ่านแล้วใจฟูไปหมด น่าร้ากกกกกแบบเห็นรูปน้องแล้วอยากบีบ ชอบมาก ชอบความน่ารักนุ่มนิ่มของนายเอกในร่างนก ทำอะไรก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด เห็นแล้วโกรธไม่ลง แล้วก็ชอบตรงทัศนคติความคิดของน้องด้วย เป็นคนมองโลกในแง่ดี ถึงจะเกิดมาในสภาพแวดล้อมรอบตัวที่แย่หรือโดดเดี่ยวยังไง แต่น้องก็ยังสามารถมองหาสิ่งดีๆ จากเรื่องเหล่านั้นเจอ สามารถมองข้ามเรื่องร้ายๆ และมีความสุขอยู่กับมันได้. แม้ในสายตาคนอื่นจะมองว่านั่นคือการโดนเอาเปรียบหรือเป็นเรื่องเลวร้ายก็ตาม  

จะมีเฉลยว่าทำไมนายเอกถึงมีขนสีขาว และมีบอกเล่าเรื่องราวในอดีตของพระ-นายด้วย (แอบซึ้ง) รวมถึงตอนพิเศษเรื่องของลูกๆ ซึ่งบอกเลยว่าน่ารักน่าหยิกทุกตัว คนโตเย็นชาเงียบๆ นิสัยเหมือนพ่อ (น้องมีคู่ด้วยเปิดตัวตอนท้าย เป็นหญ้าอ่อนที่อยากถูกโคแก่กิน 55) คนรองอ่อนหวานหญิงเดียวในบ้านรักน้องฝุดๆ คนที่สามดื้อซุกซน ส่วนคนเล็กบื้อๆ ซื่อๆ มีสีขนเหมือนนายเอกที่สุด แถมยังชอบกักตุนของกิน ...แต่ลูกบ้านนี้ชื่อเชยมาก เพราะพระ-นายเอาชื่อของตัวเองมาแยกสลับกันแล้วตั้งเป็นชื่อลูก...จนมีคนถามว่าเด็กบ้านท่านนี่ใช้เท้าตั้งชื่อเหรอ หรือคิดว่าแค่เอาชื่อของตัวเองมาแยกสลับกันแล้วจะไม่มีใครดูออก 55 

📍ใครว่าข้าแกล้งอ้วนฮึ ➡️ https://s.shopee.co.th/AAAZEraIlk