น้องหญิงตัวปลอม

น้องหญิงตัวปลอม  / ผู้แต่ง :  เจี่ยนซวิน                                                                           
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก

ฐานะของนางคือตัวปลอม  แต่ความรู้สึกซึ่งมีต่อเขาเป็นความจริง

ปราสาทไหมแห่งเจียงหนานครองตลาดแพรพรรณ  ส่วนร้านผ้าปักสกลุเกอก็ชื่อเสียงโด่งดัง  
สองตระกูลอยากได้ดองเป็นทองแผ่นเดียวกันย่อมต่างสนับสนุนเกื้อกูล

เช่นนี้เอง  การแต่งงานระหว่างบุตรชายโทนตระกูลซั่งกวนและคุณหนูเหอจึงริเริ่มกำเนิดขึ้น  
พิธีมงคลสมรสจัดอย่างยิ่งใหญ่  กระทั่งขุนนางในวังก็มาเป็นสักขีพยาน  
จะปล่อยให้มีเรื่องผิดพลาดไม่ได้เป็นอันขาด!

ทว่า ...มันก็เกิดขึ้นแล้ว  เมื่อว่าที่เจ้าสาวหนีออกจากบ้านไปพร้อมกับหนุ่มคนรัก  
นายท่านและฮูหยินเหอจึงร้อนใจสุดประมาณ  ด้วยสำนึกในบุญคุณที่ได้รับการชุบเลี้ยง  
จินฮัวไคเลยสวมรอยเป็นเจ้าสาวแทน

แต่สามีภรรยาย่อมใกล้ชิดสนิทสนม  นางเดิมทีเป็นแค่สาวใช้  ความรู้การหนังสือมิเคยร่ำเรียน 
แล้วจะตบตาเขาว่าตนเพียบพร้อมทั้งศาสตร์ศิลป์  เป็นคุณหนูผู้ดีได้หรือนี่!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ  ( อาจมีสปอยล์ )

น้องหญิงตัวปลอมเป็นหนึ่งในชุดวาสนาหัวใจ ชุดนี้มีทั้งหมด 4 เล่ม คือยอดหญิงลิขิตใจ  เจ้าสาวคอยรัก  น้องหญิงตัวปลอมและสาวใช้จอมตะกละ  
เป็นเรื่องของสี่สาวพี่น้องที่ขายตัวเองไปเป็นสาวใช้ เพราะต้องการหาเงินไปฝังศพพ่อแม่  ทั้งสี่สาวจึงพลัดพรากจากกันตั้งแต่เด็ก และมีเพียงหินห้อยคอที่เป็นสมบัติติดตัวเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น ที่จะช่วยยืนยันตัวตนของคนทั้งสี่ หากได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้งเมื่อยามโต

ใน 4 เรื่องนี้ เราชอบเรื่องน้องหญิงตัวปลอมมากที่สุด อ่านบ่อยมากๆ เป็นเรื่องที่พระ-นางไม่เคยเจอหน้าหรือรักกันมาก่อน ถึงจะถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานร่วมหอกันแล้ว แต่พระเอกก็ยังไม่ได้หลงรักนางเอก นางเอกเรื่องนี้แต่งงานตอนอายุแค่ 15 เอง เด็กมากๆๆ ( แต่ในสมัยนั้นถือว่าโตแล้ว แต่งงานตอนอายุ 15 นั้นถือว่าเป็นเรื่องปกติ＞▂＜  )                        

                              
นางเอกของเรื่องเป็นสาวใช้ที่จำใจต้องมาสวมรอยแต่งงานแทนคุณหนูของตนที่หนีการแต่งงาน ทีแรกนางเอกตั้งใจว่า พอคุณหนูออกเรือนไปแล้วก็จะตั้งใจทำงานเก็บเงินไปเรื่อยๆ เพื่อไถ่ตัว แล้วจะได้กลับบ้านเกิดไปตามหาพี่น้อง เพราะปกติในสมัยโบราณหากคุณหนูบ้านไหนแต่งงาน สาวใช้ที่ตามมาด้วยส่วนมากก็มักจะกลายเป็นเมียบ่าวของเจ้าบ่าวไปด้วย แต่โชคดีที่บ้านของพระเอกไม่มีธรรมเนียมให้สาวใช้ติดตามเจ้าสาวเข้ามาหลังแต่งงาน ...นางเอกเลยดีใจ นึกว่ารอดแล้ว ไม่ต้องไปเป็นเมียบ่าว 55+  

แต่เมื่อข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก นางก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม เป็นภรรยาที่ดี ว่านอนสอนง่าย เคารพญาติผู้ใหญ่  ไม่ทำให้พระเอกยุ่งยากลำบากใจเพราะนางระลึกอยู่เสมอว่าตนนั้นเป็นตัวปลอม แถมยังต้องกินใช้ของๆเขา เพราะฉะนั้นนางจึงเจียมเนื้อเจียมตัวเอามากๆ  ...ถึงจะอายุแค่ 15 แต่นิสัยนางเอกในเรื่องก็ไม่เด็กเลย  ไม่ทำตัวงอแงเอาแต่ใจ ไม่เคยเรียกร้องให้สามีอยู่ด้วย  นางขอแค่กระต่ายสี่ตัวมาเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น         
(พระเอกก็กลัวยุ่งยากเลยเลือกมาแต่ตัวผู้ นางเอกไม่รู้ก็เลยงงว่าทำไมกระต่ายไม่มีลูกสักที 55+ ) เป็นภรรยาในอุดมคติจริงๆ 55+ นางตั้งใจว่าสักวันหนึ่งจะบอกความจริงกับพระเอก และหากวันใดคุณหนูกลับมา ก็จะยกตำแหน่งนี้คืนให้ตามเดิมด้วย  
(ตอนอายุ 15 เรายังบ้าๆ บอๆ อยู่เลย  ยังคิดไม่ได้แบบนี้เลยนะเนี่ย... (～o￣▽￣)～)

ถ้าถามว่าพระเอกนั้นดีไหม ก็ต้องบอกว่าคุณพี่เป็นสุภาพบุรุษมาก เป็นสามีที่ดี  ถึงตอนแรกจะยังไม่ได้รักเมีย แต่คุณพี่ก็ปฏิบัติต่อนางเอกได้ดีตามแบบที่สามีที่ดีควรพึงกระทำ ไม่มีเรื่องผู้หญิงหรือบ้านเล็กบ้านน้อย ชีวิตคุณพี่นั้นทุ่มเทเพื่อครอบครัวและวงศ์ตระกูลโดยแท้ ตื่นแต่เช้าตรู่ออกไปทำงาน กลับมาบ้านกินข้าวเสร็จก็ไปอยู่คุยเล่นเป็นเพื่อนกับท่านแม่+ท่านย่า กว่าจะได้มาเจอหน้าเมียก็ตอนจะเข้านอนนู่น ขยันทำการบ้านเพราะคุณพี่ถือว่าการมีทายาทสืบสกุลนั้นเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งที่ตนต้องทำให้ได้  เป็นลูกหลานที่เชื่อฟังผู้อาวุโสในบ้านมากจ้า นางเอกเองก็เป็นสะใภ้ที่เชื่อฟัง ไม่มีปากมีเสียง ไม่เถียง ว่านอนสอนง่าย ทำให้พระเอกเมื่อกลับมาถึงบ้านก็สบายใจ ...จนนางเอกเริ่มตั้งท้องนั่นแหละ คุณพี่ถึงได้เริ่มรู้สึกตัวว่ารักเมียแล้วน๊าจ๊า

เราก็รออยู่นะว่าเมื่อไรพระเอกจะรักเมียสักที สงสารนางเอกอะ แบบอายุ 15 ก็ต้องออกเรือนแล้ว แถมพอแต่งแล้วจะออกไปไหนมาไหนก็ไม่ได้ ถ้าสามีไม่พาไป ดังนั้นวันๆ เลยได้แต่อยู่บ้านเลี้ยงกระต่าย ให้อาหารสัตว์  เย็บปักถักร้อยไปเรื่อย   
อยากจะคุยกับสามีแต่พี่แกก็กลับมาค่ำ กว่าจะเข้าห้องนอนก็ต้องไปคุยกับย่าก่อน พอคุยเสร็จบางทีก็ไปทำงานต่อที่ห้องหนังสือ นางเอกก็ได้แต่นั่งแกร่วอยู่คนเดียว ไม่กล้าพูดเกรงใจเขา แถมบางทีพอพี่แกเลิกงานแล้วก็ยังไปขี่ม้าเล่น นั่งเรือชมวิวทิวทัศน์
...ดีจริงๆ ปล่อยเมียให้นั่งเหงาอยู่กับบ้านนะจ๊ะดวกกกกส์ 55+  (‵▽′)ψ (‵▽′)ψ (‵▽′)ψ

แต่มารู้ใจตัวเองจริงๆ จังๆ ว่ารักเมียแล้ว ...ก็ตอนที่กลับมาบ้านแล้วเห็นเมียไปพูดคุยหัวเราะกับผู้ชายอื่นนี่แหละ  แต่จริงๆ นางเอกไม่ได้ทำอะไรไม่งามนะ เพราะตอนคุยกันก็มีบ่าวไพร่อยู่ด้วย แต่คนมันหึงอะ นิดนึงก็คิดไกล 55+  แล้วพระเอกเค้าเป็นคนที่เหตุผลมาก่อนอารมณ์ ก็เลยไม่ได้บุกเข้าไปแทรกกลางวง แต่พี่แกให้บ่าวไพร่ไปบอกว่าลูกร้อง แล้วให้นางเอกกลับมาดู ...เป็นเสต็ปมากกก 55+ หลังจากระเบิดลงคุณพี่ก็เอาอกเอาใจเมียมากขึ้น ไม่ไปขี่ม้าชมวิวที่ไหนแล้ว อยากแต่จะกลับบ้านมาหาเมียกับลูกอย่างเดียว

                                                                  

แต่สุดท้ายความลับก็ไม่มีในโลก ไม่นานเรื่องที่นางเอกสวมรอยเป็นคุณหนูก็ถูกคนรู้เข้า   
อ่านถึงตอนนี้สะใจการตัดสินใจของนางเอกมาก อยากจะหัวเราะดังๆ....วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
<(￣︶￣)/<(￣︶￣)/ ....แต่จะดีกว่านี้มากเลยอะ ถ้าตอนที่พระเอกตามมาเจอ นางเอกจะเล่นตัวมากกว่านี้อีกหน่อย...แต่ก็เข้าใจอะนะ ว่านางเอกเป็นผู้หญิงที่ไม่งี่เง่า ไม่ขี้งอน เข้าใจอะไรง่าย แล้วทั้งคู่ก็เป็นคนที่มีเหตุผลมันก็เลยจบแฮปปี้ๆ  555+

'''''  เขามีใจให้น้องหญิง

กับหย่งซือเขาเพียงชื่นชมชอบพบ  แต่ไม่ได้เก็บวางไว้ในใจ

   กับน้องหญิงเขาก็ชื่นชมชอบพอ  แต่ไม่เพียงชมชอบเอ็นดู  
แต่ยังทนเห็นนางยิ้มให้คนอื่นไม่ได้ด้วย

      เป็นอย่างที่หย่งซือว่า  เขาฉลาดเป็นหนึ่งแต่เลอะเลือนเป็นบางครา  
เหตุผลนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน                     
เขา ... รักน้องหญิงเข้าเสียแล้ว ''''''