ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 1-2

 

ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 1-2 (6 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว (九月流火)
ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หวังเหยียนชิง เป็นบุตรสาวบุญธรรมตระกูลฟู่ เพราะบิดาเคยช่วยอดีตเจิ้นหย่วนโหวหรือท่านผู้เฒ่าฟู่จนถึงแก่ชีวิต ท่านผู้เฒ่าฟู่จึงให้คนไปรับนางเอกที่ไม่เหลือคนในครอบครัวแล้วกลับมาดูแล เลี้ยงไว้ข้างกายคู่กับหลานชายตัวเองกลายเป็นคู่เหมยเขียวม้าไม้ไผ่ รู้ว่าเด็กทั้งสองชอบพอกัน ก่อนตายเลยสั่งเสียไว้ว่าให้ทั้งสองคนรีบแต่งงานกัน.. แต่คิดไม่ถึงว่าหลังจากท่านผู้เฒ่าฟู่จากไป 'พี่รอง' ที่นางเอกเคารพรักและมอบใจให้กลับไปพยักหน้าตอบตกลงแต่งงานกับคุณหนูสูงศักดิ์ที่มารดาจัดหาให้อย่างเงียบๆ  ปล่อยให้นางเอกถูกคนในบ้านพูดจาดูถูกข่มเหงได้รับความไม่เป็นธรรม และยังบังคับให้นางต้องยอมรับฐานะอนุแบบกรายๆ นางเอกไม่คิดเป็นอนุ และผิดหวังที่พี่รองไปตกลงรับปากเรื่องการแต่งงานกับสตรีอื่นจึงคิดที่จะจากไป ...

แต่ก่อนไปนางเอกอยากเห็นหน้าสตรีที่พี่รองจะแต่งงานด้วย จึงยอมรับปากไปไหว้พระที่วัดกับคนในบ้าน(พี่รอง)ด้วย (บ้านพี่รองกับบ้านเจ้าสาวนัดกันไปไหว้พระเพื่อหมายจะให้คู่หนุ่มสาวได้เห็นหน้ากันก่อนแต่ง บ้านฝั่งเจ้าสาวรู้ว่าเจ้าบ่าวมีน้องสาวบุญธรรมคนงามที่โตมาด้วยกันความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาก็อยากเห็นหน้าไว้ก่อน เพื่อจะได้เตรียมแผนรับมือ) ...แต่ขากลับขบวนรถม้าถูกลอบโจมตี นางเอกเห็นพี่รองกำลังจะถูกลูกธนูยิงใส่จึงรีบเข้าไปช่วยจนทำให้ตัวเองพลัดตกหน้าผาได้รับบาดเจ็บ ศีรษะกระทบกระเทือนส่งผลให้ความจำเสื่อม จำสิ่งที่เคยเกิดขึ้นไม่ได้ ทว่าถึงจะลืมทุกอย่างในอดีตไปหมด แต่ลึกๆ ในใจของนางเอกกลับยังจำได้ว่าตนเองมีพี่รองอยู่หนึ่งคน..

พระเอก ลู่เหิง รองผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพร นิสัยเด็ดขาด ขี้ระแวง ไม่เคยไว้ใจใครแม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง ได้รับตำแหน่งสูงตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นคนสนิทของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน โตมาด้วยกัน เพราะแม่พระเอกเคยเป็นแม่นมของฮ่องเต้สมัยที่อยู่ในจวนอ๋อง พระเอกกับพี่รองของนางเอกไม่ถูกกัน และก็เป็นพระเอกนี่แหละที่เป็นคนลอบโจมตีรถม้าหวังทำร้ายพี่รองนางเอก แต่ดันได้นางเอกมาแทน พระเอกรู้ว่านางเอกเป็นใคร ตอนแรกกะจะเอาคนมาไว้ใช้ต่อรองกับพระรอง แต่พอรู้ว่าคนเขาความเสื่อมก็นึกสนุกเปลี่ยนใจมาสวมรอยเป็น 'พี่รอง' นางเอกแทน ส่วนพี่รองตัวจริงก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ วิ่งวุ่นตามหาคนไปทั่ว พอมาถามพระเอก พระเอกก็แกล้งเซ่อทำไม่รู้ไม่ชี้ไม่ยอมคืนคนให้ ทำให้พี่รองตัวจริงไขว้เขวหลงคิดว่านางเอกเป็นฝ่ายหนีหายไปเอง ...ปั้นน้ำเป็นตัวโกหกเก่งมาก ขนาดนางเอกที่มีสกิลในการอ่านสีหน้าคนก็ยังถูกหลอกจนหลงเชื่อ คิดว่าพระเอกคือพี่รองของตัวเองจริงๆ...

พระเอกเห็นว่านางเอกอ่านสีหน้าคนออกจับโกหกคนได้ ก็เลยขอให้นางเอกไปช่วยงานตน นางเอกไม่คิดว่าพี่รองจะไว้วางใจถึงขนาดขอให้ตัวเองไปช่วยงานด้วยก็ดีใจมาก... พระเอกให้การดูแลและใส่ใจนางเอกที่เป็นน้องสาวบุญธรรมปลอมๆ เป็นอย่างดี เช่นตอนนางเอกเข้าไปสอบปากคำ พระเอกก็ยืนรออยู่ข้างนอกท่ามกลางลมหนาวไม่จากไปไหนจนกระทั่งนางเอกออกมา พอนางเอกออกมาเห็นก็ทั้งดีใจและตกใจเพราะจิตใต้สำนึกเหมือนจะจำได้ว่าพี่รองไม่เคยรอตัวเองแบบนี้ ตอนนางเอกมีอาการปวดท้องประจำเดือน พระเอกเห็นท่าทางนางเอกตอนหลับดูไม่โอเคเลยให้คนไปตามหมอมา หมอเข้าใจผิดนึกว่าพระเอกเป็นสามีนางเอก พอตรวจเสร็จเลยต่อว่าพระเอกที่ไม่ใส่ใจดูแลภรรยา นางเอกเป็นหนักขนาดนี้ไม่รู้ได้ไง หมอก็แจกแจงต้นตอที่มาที่ไปของโรคและวิธีรักษา พระเอกถึงได้รู้ว่านางเอกดื่มยานอนหลับชนิดแรงเข้าไปเพื่อให้ตัวเองหลับจะได้ไม่ต้องทนปวดอีก และนางเอกก็ใช้วิธีนี้มาตลอดจนเป็นหนักขึ้นเรื่อยๆ พระเอกก็แอบด่าพี่รองตัวจริงในใจไปร้อยรอบที่ไม่เคยสนใจดูแลนางเอกเลย ทำให้นางเอกต้องทนเจ็บอยู่แบบนี้มาตั้งนาน

ความจริงพี่รองตัวจริงก็รักนางเอกแหละ แต่รักน้อยกว่าหน้าที่การงานและความความรุ่งโรจน์ ก็เลยไปรับปากตกลงแต่งงานกับคุณหนูตระกูลขุนนางที่จะทำให้อนาคตตนเองก้าวหน้าได้ คิดว่านางเอกคงเข้าใจไม่ว่าอะไร เพราะที่ผ่านมาก็เห็นรู้ความมาตลอด ตามใจตัวเองทุกอย่างไม่เคยขัดใจ ...ไม่เคยรู้เลยว่านางเอกชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร ไม่เคยสนใจความรู้สึกนางเอก ปล่อยปละละเลยมาตลอด มีแต่นางเอกที่รู้ว่าพี่รองชอบหรือไม่ชอบอะไร ชอบกินอาหารแบบไหน ชอบทำอะไร แล้วนางเอกก็จะพยายามเรียนรู้ทำตามความชอบของพี่รองทุกอย่างไม่ว่าตัวเองจะชอบหรือไม่ ไม่เคยปริปากบ่น อดทนมาตลอด พี่รองก็รู้ทั้งรู้ว่านอกจากท่านผู้เฒ่าหรือท่านปู่กับตัวเองแล้ว คนในบ้านที่เหลือโดยเฉพาะพวกผู้หญิงก็ล้วนแต่ไม่ชอบ+อิจฉาริษยานางเอกกันหมด พอปู่ตายก็ยิ่งได้ที นางเอกก็ได้แต่อดทนๆๆ คิดว่าถึงแม่พี่รองจะอยากให้ลูกชายแต่งงานกับผู้หญิงอื่น แต่ขอแค่ตัวพี่รองไม่ตกลงก็จบ เพราะถึงยังไงตอนนี้พี่รองก็ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลแล้วใครจะกล้ามาบังคับ แต่อิพี่รองดันไปตอบตกลงนี่สิ นางเอกเลยเสียใจมากๆ แถมยังมาบังคับให้นางเอกไปเจอหน้าคนที่ตัวเองจะแต่งด้วยอีก ...โคตรเศร้า

พอคนหายไปอิพี่รองถึงได้รู้สึกตัว รู้ว่านางเอกสำคัญกับตัวเองขนาดไหน ที่ผ่านมาคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะต้องเป็นแบบนางเอก คือไม่ต้องพูดก็เข้าใจรู้ว่าตัวเองคิด+ต้องการอะไร แต่จริงๆ มานม่ายช่ายยเน้อ เพิ่งมาเก็ตว่าบ้านตัวเองไม่น่าอยู่ขนาดไหน แล้วที่ผ่านมานางเอกทนได้ยังไง ต้องอยู่แบบถูกทุกคนเมินเหมือนไม่มีตัวตนแบบนี้ทุกวัน พอนางเอกหายตัวไปคนในบ้านพี่รองก็ดีใจ ฝั่งบ้านเจ้าสาวยิ่งโล่งใจ มีตัวเองที่ทุกข์อยู่คนเดียว...ส่วนตัวใจนึงก็แอบสงสารอิพี่รองตัวจริงนะ แต่อีกใจนึงก็ไม่อะ ถ้านางเอกต้องกลับมาอยู่ในสภาพบ้านแบบนี้ก็อย่าเลยดีกว่า ...อยู่อย่างอดทนอดกลั้นไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง ต้องคอยมองสีหน้าคนอื่นตลอดเวลา ต้องพยายามเอาใจอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เขาโกรธ ส่วนความต้องการและความรู้สึกของตัวเองจะเป็นไงก็ไม่เคยมีใครมาถาม ...พอไปอยู่กับพระเอกถึงได้มีรอยยิ้มที่ออกมาจากใจจริงๆ ไม่ต้องฝืนทำตามใจคนอื่น เพราะพระเอกตามใจทุกอย่าง อยากให้นางเอกเผยนิสัยดั้งเดิมที่เป็นตัวตนจริงๆ ออกมา

นางเอกก็แอบตงิดๆ ว่าทำไมพี่รองดีกับตัวเองจัง แต่พระเอกแหลเก่งมากนางเอกเลยจับโกหกไม่ได้สักที เพราะเวลาสงสัยอะไรพระเอกก็แถได้หมด แถมยังกุเรื่องใส่ร้ายพี่รองตัวจริงบอกให้นางเอกอยู่ห่างๆ อย่าเข้าใกล้คนนี้ นางเอกก็พยักหน้าเชื่อเพราะไม่คิดว่าพี่รองจะหลอกตัวเอง ตอนได้เจอพี่รองตัวจริงก็เลยแทงไปหนึ่งแผล ทั้งที่ในใจลึกๆ ก็รู้สึกแปลกๆ เวลาได้ยินน้ำเสียงของพี่รองตัวจริง...แต่ทำยังไงพระเอกก็ไม่ยอมคืนคน ทำตัวเป็นนกกาเหว่ายึดรังสาริกา หลังๆ คนเริ่มลือกันว่าพระเอกซ่อนหญิงงามเอาไว้ในจวน ลือจนเรื่องไปถึงหูไทเฮา ไทเฮาเอ็นดูพระเอกเหมือนลูกหลานตัวเองเลยอยากจะเห็นหน้าหญิงงามที่ว่า พระเอกถึงได้รู้ว่าตัวเองเริ่มจะเล่นเลยเถิดเกินไปแล้ววว...

#ลูบคมองครักษ์สวมรอย 6 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/70BoBOtoaa

นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ)

 

นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง (Bai Lu Cheng Shuang)
ผู้แปล : พวงหยก
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ต่อจากเล่มที่แล้ว หลังจากที่น้องสาวนางเอก(คนที่มีวิญญาณทะลุมิติมาสิงร่าง) สับขาหลอกแกล้งตาย จากนั้นนางก็ไปชุบตัวใหม่เปลี่ยนชื่อแซ่เป็นนางคณิกาอยู่ในหอนางโลม วางแผนตกคนมียศถาบรรดาศักดิ์สูงๆ และสุดท้ายก็ตกรัชทายาทได้สำเร็จจนได้เป็นพระสนมของอีกฝ่าย พอมีอำนาจนางก็เริ่มกลับมาหาเรื่องนางเอกอีก ตอนมีงานเลี้ยงก็ทำเป็นชวนนางเอกออกไปเดินเล่นแต่นางเอกไม่ไป เพราะรู้ว่านางต้องมีแผนร้ายชัวร์ๆ พอนางเอกไม่ไป ลับหลังนางก็แจ้นไปฟ้องรัชทายาทหาว่านางเอกรังเกียจดูถูกที่นางมาจากหอนางโลมเลยปฏิเสธไม่ไปกับนาง...จากนั้นก็มีตอนที่ฮ่องเต้ป่วย นางกับรัชทายาทกำลังเดินเอาตัวยาหายากไปถวายให้ฮ่องเต้ที่ตำหนัก ระหว่างทางเจอนางเอกก็เลยชวนไปด้วย นางเอกปฏิเสธไม่ได้เลยต้องไป แล้วก็ตกหลุมพรางตัวร้าย(อีกแว้วววนะจ๊ะ) คราวนี้รัชทายาทเข้าใจผิด นึกว่านางเอกเป็นคนทำจริงๆ ก็เลยเริ่มมีอคติกับพระ-นาง ...

ตอนแรกพระเอกก็อยู่ฝั่งรัชทายาทนี่แหละ แต่หลังๆ พอหมดคู่แข่งรัชทายาทนิสัยเปลี่ยน มีแววจะเป็นทรราช แถมยังหูเบาเชื่อนางร้ายอีก พระเอกที่รู้ชาติกำเนิดตัวเองมานานแล้วก็เลยเปลี่ยนใจไม่ช่วยรัชทายาทและ แต่จะเปลี่ยนตัวรัชทายาทแทนไปเลยจ้า... เล่ม 1-2 จะเป็นเรื่องในบ้านพระ-นาง พอเล่ม 3 จะเป็นเรื่องในวัง พระเอกวางแผนหลอกเหวินไทเฮา (ตระกูลของเหวินไทเฮามีอำนาจมาก แม้แต่อดีตฮ่องเต้ยังไม่กล้าหือ) ทำให้อีกฝ่ายยอมช่วยยืนยันฐานะองค์ชายของตนและผลักดันให้ตนนั่งตำแหน่งฮ่องเต้ได้สำเร็จ ...ใช่แว้ววว พระเอกก็คือลูกของฮ่องเต้ที่เกิดจากสนมรัก แต่ฮ่องเต้กลัวพระเอกจะไม่รอดเพราะอำนาจของฮองเฮาหรือเหวินไทเฮาในตอนนั้นมีมากเหลือเกิน ก็เลยส่งพระเอกไปให้เสนาบดีกู้เลี้ยง พระเอกรู้ความจริงตั้งนานแล้ว ตอนแรกก็คิดจะเป็นคุณชายสี่ของจวนเสนาบดีไปชั่วชีวิตแหละ แต่พอดีหลังๆ รัชทายาทที่ตนหนุนเริ่มออกแววไม่ดี พระเอกก็เลยตัดสินใจกลับคืนสู่ฐานะเดิมแม่ง ...

แต่เพื่อให้เหวินไทเฮาคลายใจไม่ระแวงสงสัย บวกกับตอนนั้นยังไม่มีอำนาจมากพอ พระเอกจึงต้องแสร้งทำตัวเป็นฮ่องเต้ที่ลุ่มหลงในสุรานารี ไม่เอาการเอางาน ส่วนนางเอกก็ถูกส่งไปเป็นนางกำนัลของไทเฮาอีกคน เพราะเหวินไทเฮาไม่ชอบนางเอก ผูกใจเจ็บตั้งแต่ตอนที่อยู่นอกวังแล้ว ก็เลยไม่ยอมให้นางเอกขึ้นเป็นฮองเฮาหรือแม้แต่พระสนมชั้นต่ำสุด ดังนั้นเพื่อปกป้องนางเอกและทำให้เหวินไทเฮาเชื่อใจ พระเอกก็เลยต้องแสร้งไหลตามน้ำ แต่ฮีก็ไม่ยอมแต่งตั้งใครเป็นฮองเฮาเช่นกันนะ ตกกลางคืนพอนางเอกหลับพระเอกก็จะแวบไปดู ต่อมานางเอกตรวจเจอว่าตั้งครรภ์ พระเอกเลยใช้ข้ออ้างนี้แต่งตั้งนางเอกขึ้นมาเป็นพระสนม... แต่ถึงจะได้เป็นสนมแล้ว(ขั้นยังไม่สูงหรอก) พระเอกก็ยังต้องทำเป็นเมิน แสดงให้คนอื่นเห็นว่าตนไม่โปรดปรานนางเอก ไม่เคยไปเยี่ยมหรือมาหา ทั้งๆ ที่ในใจแบบคิดถึงเมียมากกก อยากเจอหน้าอยากกอดสุดๆ 55...จนมีตอนไปร่วมงานล่าสัตว์ที่นอกวัง นางเอกโกรธพระเอกก็เลยยกผ้าคาดเอวที่ตัวเองตั้งใจทำให้คนอื่นแทน จริงๆ นางเอกยกให้องค์หญิงคนที่เป็นน้องสาวพระเอก แต่องค์หญิงดันไปยกให้แม่ทัพที่เป็นคนสนิทของพระเอกต่อ พอพระเอกเห็นก็รู้ทันทีว่านี่คือของที่เมียนั่งทำเพื่อจะมอบให้ตัวเอง พี่แกเลยโกรธมาก พยายามจะหาทางชิงผ้าคาดเอวคืน55

ในเล่ม 3 จะเป็นการต่อสู้แย่งชิงอำนาจในราชสำนักระหว่างพระเอกกับเหวินไทเฮา ส่วนน้องสาวนางเอกหลังพระเอกได้ครองบัลลังก์ นางก็ยังได้ตามมาเป็นพระสนมกับเขาด้วยนะ(ตายยากจริงๆ) ตอนแรกก็ยังร้ายแบบโง่ๆ เหมือนเดิม แต่พอถูกลงโทษส่งเข้าตำหนักเย็นนางก็เริ่มคิดได้ พอได้ออกมาใหม่เลยเริ่มปรับปรุงตัวให้นิ่งลง ไม่ทำตัวแบบเดิม เริ่มมีชั้นเชิงมากกว่าเก่า(นิดนึง) ... ในเล่ม 4 หลังโค่นไทเฮาได้สำเร็จ พระเอกอยากจะแต่งตั้งนางเอกขึ้นเป็นฮองเฮาแต่ก็ถูกพวกขุนนาง(พรรคพวกเก่าไทเฮา) ค้านไว้ คือไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมให้นางเอกขึ้นเป็นฮองเฮาโดยเด็ดขาด(จะกันที่ให้ลูกหลานตัวเอง) ส่วนน้องสาวนางเอกก็สรรหาวิธีใหม่ๆ เพื่อมาดึงดูดใจพระเอก คราวนี้มาแนวคนทรงแบบติดต่อกับสวรรค์เบื้องบนได้ พระเอกก็เลยซ้อนแผน เอาเรื่องที่นางกุขึ้นมาใช้ล้มล้างขุนนางพรรคพวกเก่าของไทเฮาหรือพวกที่คิดทรยศตนซะเลย 

น้องสาวนางเอกได้ใจคิดว่าพระเอกเริ่มให้ความสำคัญกับตนแล้ว คิดว่าเดี๋ยวพระเอกจะต้องมอบตำแหน่งฮองเฮาให้ตัวเองแน่ๆ ก็เลยบุกไปข่มนางเอกถึงตำหนัก แต่กลับเป็นการทำให้ตัวเองต้องเสียทรัพย์สินที่ได้มาไปเกือบหมด หนำซ้ำนางเอกยังเอาของที่ได้จากนางไปบริจาคสร้างสำนักวิชาแล้วได้รับคำชมจากราษฎรกลับมาอีกด้วย แล้วสุดท้ายตัวนางก็ไม่ได้เป็นฮองเฮาอย่างที่ฝัน แต่ดันได้เป็นธิดาเทพต้องออกจากวังไปอยู่อารามแทน ....แต่ๆๆๆ ยังไม่จบจ้า หลังจากนั้นนางแปรพักตร์ไปอยู่กับฝ่ายอื่น นางเอกจากที่ว่าจะปล่อยนางก็เลยเปลี่ยนใจบอกความจริงอดีตคู่หมั้นเรื่องที่น้องสาวยังไม่ตาย และเปิดโปงนางโทษฐานหลอกลวงเบื้องสูง จัดการขั้นเด็ดขาดทั้งบัญชีเก่าและใหม่ครบ

พอจบเรื่องนี้ พระเอกก็ต้องเตรียมรับศึกกับคนตระกูลเหวินของเหวินไทเฮาที่กำลังจะยกทัพมาก่อกบฏ ตอนแรกพระเอกจะส่งนางเอกที่กำลังท้องไปอยู่ที่อื่นเพื่อความปลอดภัย แต่นางเอกไม่ไปจะขออยู่ที่วังกับสามี สุดท้ายเมืองหลวงถูกตีแตก พระเอกกลับมาช่วยเมียไม่ทัน คือจะกลับไปแหละแต่เจอคนสนิทตีหัวสลบพาหนีก่อน(ไม่งั้นเดี๋ยวตายกันหมด ถ้าพระเอกตายทุกอย่างคือจบ) นางเอกก็ดันคลอดลูกวันนั้นพอดีอีกเลยหนีไปไหนไม่ได้ พอคลอดเสร็จปุ๊บทัพกบฏก็บุกเข้ามาปั๊บ ก็เลยจับนางเอกกับลูกไว้เป็นตัวประกัน...นางเอกเลี้ยงลูกอยู่ในวังและดูแลบ้านเมืองแทนพระเอกไปจนถึงสามปี! ส่วนทัพกบฏก็มัวแต่ยกทัพไปรบกับพระเอก ปล่อยเมืองหลวงให้นางเอกดูแลเพราะคิดว่ามีคนที่ไว้ใจได้คอยคุมอยู่น่าจะไม่เป็นไร ซึ่งคนที่ไว้ใจได้ก็คือพี่ชายนางเอกนั่นแหละ ทำเป็นแกล้งสวามิภักดิ์แต่จริงๆ อยู่ฝั่งพระเอกมาตั้งแต่แรกแล้ว พอทัพกบฏถูกตีจนจนมุมคิดจะยกทัพกลับเข้าเมืองถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาโดนหลอกมาตลอด...

แต่พอพระเอกรบชนะได้กลับเมืองหลวงก็ดันยึกยักไม่กล้าไปหาเมียอีก ไม่กล้าสู้หน้าเกิดใจฝ่อขึ้นมาซะอย่างนั้น น้องสาวที่เป็นองค์หญิงเลยไปหาแทน พอได้เห็นสภาพนางเอกบวกกับฟังที่สาวใช้คนสนิทนางเอกเล่าเรื่องราวตลอดสามปีที่ผ่านมาให้ฟังก็เลยรีบกลับไปลากพระเอกมา ซึ่งความจริงนางเอกอะไม่เคยโกรธหรือโทษพระเอกเลย ไม่เคยตัดพ้อใดๆ เข้าใจพระเอกที่ตัดสินใจแบบนั้น ศรีภรรยาสุดๆ พร้อมเข้าใจและอยู่เคียงข้างสามีเสมอ พอพระเอกกลับมานางเอกก็ถอยไปอยู่ข้างหลังทันที ไม่ออกหน้าดูแลราชสำนักอีกเลย... ลืมบอกไปว่าขาลูกพระ-นางมีปัญหาตั้งแต่เกิดทำให้เดินไม่ได้ นางเอกพยายามตามหาหมอเก่งๆ มารักษาแต่ก็ไม่มีใครรักษาได้ บอกแต่ให้รอดูตอนโตอีกที ลูกนางเอกจะไปไหนก็ต้องนั่งรถเข็น นางเอกไม่เคยให้ลูกเห็นหรือเล่นกับเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน ให้ลูกเข้าใจว่าเด็กอายุเท่านี้ต่างก็ยังไม่มีใครเดินได้เหมือนกัน แต่วันหนึ่งมีนางกำนัลเด็กพลัดหลงเข้ามา ลูกนางเอกเห็นเด็กคนนั้นวิ่งเดินได้เลยรู้ความจริง ก็เลยโกรธนางเอกที่ปิดบังมาตลอด ไม่ยอมมาหามาคารวะแม่ แต่สุดท้ายลูกก็ถูกพระเอกดัดนิสัย...  (พระเอกกลัวลูกจะเอาแต่ใจจนกลายเป็นฮ่องเต้ทรราช เลยต้องรีบแก้นิสัย)

ตอนแรกคิดว่าหลังล้มเหวินไทเฮากับพรรคพวกรวมถึงน้องสาวนางเอกลงได้แล้วทุกอย่างก็จะจบ คงไม่มีตัวร้ายอะไรโผล่มาอีก แต่ที่ไหนได้ยังไม่จบจ้า โอ๊ยยย...แถมรอบสุดท้ายนี้ยังเป็นคนที่เราคาดไม่ถึงไม่เคยสงสัยมาก่อนเลยด้วยอะ ไม่น่าเลย ความจริงชีวิตนางในตอนนี้ก็ดีมากอยู่แล้วนะ แต่ดันทะเยอทะยานโลภมากอยากได้มากกว่านั้น บวกกับแค้นเก่าที่วางไม่ลง สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรเลย...เฮ้ออ (แอบสงสารคนที่ต้องตายเพราะนางนะ)

อ่านจบแว้ววว อยากจะบอกว่านางเอกเรื่องนี้คือเดอะแบกของจริง ยอดภรรยา ศรีทนได้ เป็นภรรยาที่เข้าอกเข้าใจสามีสุดๆ เยือกเย็น ใจกว้าง ปลงตกเกือบทุกเรื่อง ไม่คิดเล็กคิดน้อย แต่ถ้าใครมาทำร้ายคนที่นางรักนั่นก็อีกเรื่องนะ(แก้แค้นสิบปียังไม่สาย) เวลาพระเอกงอนที่นางเอกไม่หึงตัวเองด้วยการไม่มาหาแต่ไปเยือนตำหนักอื่นแทน นางเอกก็เฉย ใช้ชีวิตได้ตามปกติจนสุดท้ายพระเอกก็ต้องกลับมาเอง55 ส่วนพระเอกก็ยังมีนิสัยเด็กๆ อยู่บ้าง บางทีก็ความรู้สึกช้า ไม่รู้ว่าการกระทำของตัวเองบางครั้งมันก็ทำให้ผู้หญิงเขาคิดไปไกลแล้วถลำลึก แต่วางใจได้นะเพราะถึงพระเอกเรื่องนี้ถึงจะมีเมียและสนมในวังหลังเยอะ แต่พี่แกก็รักและมีอะไรกับนางเอกเพียงแค่คนเดียว กับคนอื่นคือเล่นละครหมด กับพวกหญิงคณิกาพระเอกก็เห็นเป็นเพื่อน มีแค่นางเอกคนเดียวที่พระเอกรักจริงๆ ส่วนฝ่ายตรงข้ามบรรดาตัวร้ายทั้งหลายที่คิดร้ายกับพระนางต่างก็ได้รับผลกรรมและมีจุดจบที่สาสม ...อ้อออ มีอิตาอดีตคู่หมั้นที่กลับตัวกลับใจได้ สุดท้ายก็ตัดใจจากนางเอก(ล่ะมั้ง) แต่ก็ไม่ยอมแต่งงานใหม่ ขอมุ่งเข้าทางธรรม และกลายมาเป็นหนึ่งในขุนนางที่พระ-นางไว้ใจ (เพิ่งมารู้สึกตัวว่าคนที่ตัวเองอยากอยู่ด้วยไปตลอดชีวิตก็คือนางเอก กว่าจะตัดใจได้คือเพ้อหนักมาก ถ้าเป็นเรื่องอื่นคงโดนประหารไปแล้วมั้งเนี่ย55)

#นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8zwsit0K16

1995 หวนวารวัน ฉันและนาย 3 เล่มจบ

 

1995 หวนวารวัน ฉันและนาย 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : อ้ายค่านเทียน (Ai Kan Tian)

ผู้แปล : เนโกะ

สำนักพิมพ์ Lilac

ความรู้สึกหลังอ่านจบอาจมีสปอยล์

คนเขียนเดียวกับเรื่อง 1988 ย้อนเวลารัก ย้อนเวลาเรา ในตอนพิเศษจะมีตัวละครบางตัวจากเรื่อง 1988 ย้อนเวลารัก ย้อนเวลาเราออกมาแจมนิดนึง และจะมีกล่าวถึงพระ-นายในเรื่องนั้นเล็กน้อย

หลีโจว นายเอกเรื่องนี้ตายแล้วได้ย้อนกลับมาอยู่ในร่างตัวเองเมื่อตอนอายุสิบห้า สมัยเด็กนายเอกถูกพวกค้ามนุษย์จับตัวไปแล้วได้ผู้เฒ่าหลีช่วยเหลือเอาไว้ระหว่างทาง นายเอกที่ตอนนั้นเพิ่ง 2 ขวบยังจำบ้านและชื่อของตัวเองไม่ได้นอกจากคำว่า 'โจว' ทั้งยังได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ ผู้เฒ่าหลีสงสารเลยขอรับนายเอกมาเลี้ยงเองพร้อมกับจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดให้ นายเอกเลยไม่ต้องถูกส่งไปบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า พอนายเอกเข้ามาอยู่บ้านตระกูลหลีได้ไม่นานแม่บุญธรรมก็มีลูกชายของตัวเอง ทว่าถึงจะมีทายาทเป็นของตัวเอง แต่ทุกคนในตระกูลหลีก็ยังรักและเอ็นดูนายเอกเหมือนเดิมไม่ต่างจากลูกหลานแท้ๆ อะไรที่น้องชายมีนายเอกก็ต้องมี แถมน้องชายหรือพระเอก หลีเจียง ก็ยังติดนายเอกที่เป็นพี่ชายไม่แท้สุดๆ อีกด้วย ทว่าชาติก่อนนายเอกถูกพ่อบุญธรรมหลอก ทำให้ห่างเหินเข้าใจผิดกับน้องชายและครอบครัวบุญธรรม แถมยังถูกอิพ่อบุญธรรมหลอกเรื่องครอบครัวแท้ๆ ทำให้นายเอกเข้าใจไปว่าตนเองถูกพ่อแม่แท้ๆ ทอดทิ้ง และคิดว่ามีแต่พ่อบุญธรรมเท่านั้นที่ดีกับตน ชาติก่อนนายเอกเลยไม่ได้ออกตามหาหรือกลับไปหาครอบครัวแท้ๆ ของตัวเอง แล้วท้ายที่สุดก็กลายเป็นแพะรับบาปให้พ่อบุญธรรมและตายไป

พอได้ย้อนกลับมาอีกครั้งนายเอกเลยตั้งใจว่าคราวนี้จะกลับไปหาครอบครัวเดิม จะไม่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกับน้องชาย จะไม่ทำตัวห่างเหินกับบ้านตระกูลหลี และจะไม่เชื่อคำพูดหรือยอมเป็นหมากให้พ่อบุญธรรมอีกแล้ว นายเอกรู้ว่าน้องชายจะประสบอุบัติเหตุทำให้ขาเกือบพิการเดินเหินไม่สะดวกต้องใช้ไม้เท้าช่วย หลังเกิดเหตุการณ์นี้ผู้เฒ่าหลีกับแม่บุญธรรมก็เสียใจมากจนอาการป่วยทรุดลง ส่วนพระเอกก็กลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวนง่าย ขี้หงุดหงิดอารมณ์ร้อน สองพี่น้องเริ่มห่างเหินและค่อยๆ กลายเป็นศัตรูกัน นายเอกจำได้ว่าอุบัติเหตุจะเกิดตอนช่วงไหนจึงคอยเฝ้าจับตาดูน้องชายอยู่ตลอด พอถึงตอนเกิดเหตุเลยช่วยน้องไว้ได้ทัน ส่วนตัวเองก็ได้รับบาดเจ็บแทนเพราะปกป้องน้อง นายเอกคิดว่าอุบัติเหตุนี้น่าจะมีคนจงใจสร้างขึ้น นายเอกสงสัยพ่อบุญธรรมเลยบอกให้คนสนิทของตา(ผู้เฒ่าหลี) ไปลองสืบดู ...

นายเอกเห็นว่าชาตินี้น้องปลอดภัยแล้ว ตากับแม่ก็ยังสบายดี เลยไปบอกแม่บุญธรรมว่าจะกลับไปตามหาครอบครัวที่แท้จริง แม่บุญธรรมก็ยินดีอนุญาตให้นายเอกไปตามหา ซึ่งจริงๆ นายเอกไม่เคยรู้มาก่อนว่าตัวเองไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของตระกูลหลี เพิ่งมารู้เอาตอนประมาณ 15 นี่แหละเพราะพ่อบุญธรรมจงใจทำให้รู้ เพื่อจะได้ควบคุมนายเอกและเก็บไว้เป็นเบี้ยให้ตัวเองใช้ ...ชาตินี้นายเอกไม่ได้หลงกลอีก และออกไปตามหาครอบครัวที่แท้จริงจนเจอ ถึงได้รู้ความจริงว่าพ่อแม่แท้ๆ ก็ตามหาตัวเองมาตลอดสิบกว่าปีไม่เคยหยุดหาเลยสักวัน

พ่อแม่แท้ๆ นายเอกอยู่บนเกาะเป็นเจ้าของเรือ เป็นคนมีชื่อเสียงของเกาะ มีแต่คนนับถือ เพราะเป็นคนดี ใจกว้าง ชอบช่วยเหลือคน เลยมีลูกศิษย์ลูกหาเยอะ ตอนเจอนายเอกครั้งแรกพ่อแท้ๆ คือจ้องนายเอกไม่วางตาเลย เพราะนายเอกหน้าเหมือนภรรยาหรือแม่มาก รู้สึกถูกชะตาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ต่อให้ไม่ใช่ลูกแท้ๆ พ่อก็จะขอรับเป็นลูกบุญธรรมอย พอนายเอกกลับที่พัก พ่อก็ให้ลูกศิษย์ตามไปดูแล้วโทรไปบอกภรรยา ภรรยาก็บอกให้ใจเย็นเพราะก่อนหน้านี้โดนหลอกมาเยอะ ให้รอตัวเองกลับไปก่อน วันรุ่งขึ้นพอนายเอกจะนั่งเรือออกจากเกาะเพื่อไปตัดไหมที่โรงพยาบาล แต่พ่อดันเข้าใจว่านายเอกจะหนีกลับบ้านเดิมที่เมืองหลวงเลยให้คนรีบไปหิ้วตัวกลับมา55 จากนั้นก็พาไปเจอภรรยา แวบแรกที่เห็นหน้านายเอก แม่แท้ๆ คือร้องไห้เลย เพราะนายเอกเหมือนแม่มากกกจริงๆ จากนั้นก็พากันไปตรวจดีเอ็นเอ ผลออกมาก็ใช่

จากนั้นพระเอกก็ทนคิดถึงพี่ชายไม่ไหวเลยมาหาถึงเกาะ อยู่ไม่กี่วันนายเอกก็ต้องกลับเพื่อไปทำเรื่องย้ายทะเบียนบ้านออกและย้ายมาเรียนที่นี่เพื่อจะได้อยู่กับพ่อแม่แท้ๆ พ่อแม่ของนายเอกคือดีมากๆๆ รักลูกมากกก พอเจอลูกก็จัดงานเลี้ยงฉลองประกาศให้ทุกคนบนเกาะรู้ว่านี่คือลูกชายฉันนะ กลับมาแล้ว พยายามชดเชยให้นายเอกทุกอย่าง พ่อนายเอกคือคลั่งลูกโอ๋ลูกสุดๆ อยู่ข้างนอกคือดุดันเคร่งขรึม เป็นนายใหญ่เป็นหัวหน้ามีแต่คนเกรงใจเคารพนับถือ แต่พออยู่กับลูกเมียคืออ่อนโยนสุดๆ ยิ้มแย้มเอาอกเอาใจ เห็นอะไรดีๆ ออกใหม่ก็ต้องซื้อกลับมาให้ลูกเมีย ตอนนายเอกต้องไปโรงเรียนพ่อก็ไปซื้อบ้านหลังใกล้ๆ โรงเรียนไว้ให้ เพื่อจะได้คอยดูแลไปรับไปส่ง ลูกอยากได้อะไรก็ไม่เคยปฏิเสธ ให้มากกว่าที่ขอด้วยซ้ำ เอ็นดูพ่อมาก ขำเวลานายเอกต้องไปโรงเรียนแล้วพ่อคืองอแง ทำเป็นกินข้าวช้าดึงเวลาเพราะอยากอยู่กับลูกนานๆ ไม่อยากให้ลูกไป55 เวลานายเอกต้องไปไหนไกลๆ ก็ทำหน้าเศร้าไม่อยากห่างลูก ตาแดงก่ำจะร้องไห้ จนแม่ต้องคอยเตือนตลอด55

แต่เข้าใจนะ เพราะลูกหายไปตั้งแต่สองขวบ พ่อไม่มีโอกาสได้เห็นช่วงเวลาที่ลูกเติบโต พลาดวัยเด็กของลูกไปเยอะ ถึงได้ติดลูกเป็นพิเศษ แล้วนายเอกก็เป็นเด็กดีพ่อก็ยิ่งรัก จากนั้นไม่นานพระเอกก็ก่อเรื่องที่โรงเรียนจนได้ย้ายมาเรียนบนเกาะกับนายเอก พระเอกดีใจมากจนให้คนไปซื้อบ้านใกล้ๆ นายเอกไว้ เวลาเลิกเรียนต้องขี่จักรยานกลับ พระเอกกลัวพี่จะกลับก่อนเลยชอบล็อกรถนายเอกไว้กับรถของตัวเอง เพื่อให้กลับพร้อมกัน แต่เรียนที่นี่ได้ไม่นานพระเอกก็ต้องกลับไป ตอนแรกพระเอกคิดว่าจะได้เรียนที่นี่จนจบ แต่จริงๆ คนสนิทและตากะให้เรียนที่นี่แค่ครึ่งปีอยู่แล้ว พระเอกไม่รู้ก็หลงดีใจ พอมารู้ความจริงก็โกรธมาก โกรธนายเอกด้วยที่รู้มาตลอดแต่ไม่เคยบอก นายเอกเลยต้องง้ออยู่นานกว่าพระเอกจะหายงอน

คุณตาของพระ-นายเริ่มสุขภาพไม่ดี ไปรักษาที่เมืองนอกมาแล้วแต่ก็ยังไม่ดีขึ้น ตากลัวว่าจะอยู่ได้ไม่นานเลยให้คนสนิทเร่งสอนทุกอย่างให้พระเอกเพื่อจะได้มารับช่วงต่อ พระเอกเรียนหนักมากๆ ต้องเรียนหลายอย่างเพื่อจะได้รับช่วงต่อจากตา ไม่มีเวลาเที่ยวเล่นเหมือนเด็กวัยเดียวกัน อายุแค่สิบกว่าแต่ภาระบนบ่าก็หนักไม่น้อยกว่าผู้ใหญ่วัยทำงานแล้ว แถมยังต้องเตรียมตัวไว้รับมือกับพ่อแท้ๆ ที่คิดจะทำร้ายตนเองและทำลายตระกูลหลีอีกด้วย นายเอกมารู้ความจริงที่หลังว่าในชาติก่อนจริงๆ แล้วตาไม่ได้ไม่อยากเจอตัวเอง แต่เป็นเพราะอาการป่วยต่างหาก บวกกับถูกพ่อบุญธรรมขัดขวางจึงทำให้เข้าใจผิด นายเอกรู้สึกผิดมาก เข้าใจแล้วว่าตารักและห่วงใยตัวเองขนาดไหน พอรู้ว่าพระเอกต้องแบกรับอะไรบ้างเลยขอพ่อแม่แท้ๆ ย้ายมาเรียนที่เมืองเดียวกับพระเอก เพื่อจะได้ช่วยดูแลพระเอกกับตารวมถึงแม่บุญธรรมด้วย พ่อแม่แท้ๆ ก็ตามมาซื้อบ้านที่นี่ให้และค่อยๆ ย้ายตามมา

ลืมบอกไป พอนายเอกกลับมาไม่นานพ่อก็เริ่มอยากทำธุรกิจอื่นที่อยู่บนบก เพราะไม่อยากให้ลูกตากแดดตากลมลำบากอยู่กลางทะเล อยากสร้างกิจการอย่างอื่นให้ลูก นายเอกก็อาศัยความทรงจำจากชาติก่อนมาช่วยพ่อเลือกและตัดสินใจเรื่องธุรกิจ จนกิจการรุ่งเรืองสุดๆ นอกจากเรือ พ่อก็มาทำโรงงานขายบะหมี่ ทำรับเหมาก่อสร้าง แล้วก็เริ่มต่อยอดไปเรื่อยๆ หลังๆ บ้านนายเอกคือรวยพอๆ กับบ้านพระเอกแล้วนะ ครอบครัวนายเอกไปมาหาสู่กับครอบครัวบุญธรรมจนสนิทสนม แม่ๆ ทั้งสองบ้านสนิทสนมกันจนเหมือนพี่น้องแท้ๆ ต่างก็รักพระ-นายเหมือนลูกของตัวเอง ชาตินี้แม่บุญธรรมอาการดีขึ้น ไม่มีเรื่องทำให้สะเทือนใจเหมือนชาติก่อนอีกเพราะได้พระ-นายปกป้องอย่างดี ได้หย่ากับสามีอย่างเรียบร้อยสงบสุข หลังหย่าชีวิตพ่อพระเอกคือเริ่มดิ่งลงๆ เพราะพอไม่มีตระกูลหลีหนุนหลังอะไรๆ จึงไม่ได้ง่ายสบายเหมือนแต่ก่อน แถมหลานชายที่ตัวเองรักยิ่งกว่าลูกแท้ๆ ก็ยังไม่เอาไหนดีแต่ผลาญเงิน สุดท้ายก็มีจุดจบที่ไม่สวยทั้งคู่ ทำตัวเองทั้งนั้น ...ถ้าดีๆ รักลูกรักเมียแบบพ่อนายเอกคงไม่เป็นแบบนี้หรอก นี่อาราย เกลียดเมียเกลียดบ้านเมียไม่พอ แม้แต่ลูกแท้ๆ ตัวเองก็ยังลงมือทำร้ายได้ ...โหดร้ายเกิน

พระเอกเรื่องนี้คือติดนายเอกสุดๆ เหมือนลูกหมาตัวโตๆ อยู่กับคนอื่นคือไม่ยิ้มเคร่งขรึมเย็นชา ไม่ให้ใครเข้าใกล้ แต่พออยู่กับนายเอกคือตรงข้ามทุกอย่างจ้า ยิ้มง่ายอ่อนโยนขี้อ้อน ชอบกัดหูเขาด้วย เวลาอยู่บ้านหลังเดียวกันพอตกกลางคืนพระเอกก็จะชอบหาข้ออ้างมานอนที่ห้องนายเอกตลอด ชอบนายเอกมานานแล้วแต่ไม่กล้าบอกเขา พยายามแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่มีใครดูออก นึกว่าพี่น้องคู่นี้สนิทกันเฉยๆ แต๊ะอั๋งแบบเนียนๆ มาตลอดแต่นายเอกก็ไม่ได้คิดมาก ยังไม่เอะใจ พอเริ่มคิดก็ขอไปทำงานนอกสถานที่กับทางมหาวิทยาลัยทันทีเลยจ้า55 (แต่ผ่านไปไม่กี่วันพระเอกก็ตามมาหาอยู่ดี)

พระ-นายสนิทและใกล้ชิดกันมาตั้งแต่เด็ก เวลาพระเอกทำตัวติดหนึบดูแลใกล้ชิด แกะกุ้ง ป้อนผลไม้ให้นายเอก คนในครอบครัวเลยไม่เคยคิดว่ามันแปลกเพราะเห็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว พอถึงวันที่พระ-นายมาสารภาพว่าคบกัน ผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านก็โอเคไม่คัดค้านเลย ขอแค่ลูกๆ มีความสุขก็พอ มีแต่พูดให้กำลังใจบอกว่าเส้นทางสายนี้อาจจะลำบาก แต่ขอให้ทั้งสองคนอย่ายอมแพ้หรือล้มเลิกกลางคันนะ ...ตอนพิเศษจุใจ มีเรื่องลูกของพระ-นายด้วย คนโตเหมือนนายเอก ส่วนคนเล็กเจ้าเล่ห์แสบเหมือนพระเอกเด๊ะ 

พระ-นายจากเรื่อง Back to 1988 กับเรื่องนี้มีสิ่งที่เหมือนกันคือมีครอบครัวที่รักและดีกับตัวเองมากๆ ไม่ว่าจะทำอะไรคนในครอบครัวก็พร้อมยืนเคียงข้างให้การสนับสนุนเสมอ สถาบันครอบครัวอบอุ่นแข็งแกร่งเป็นเกราะคุ้มกันภัยที่ดีเยี่ยมจริงๆ

#1995 หวนวารวัน ฉันและนาย 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/6VFXlJsVk4

นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง เล่ม 1-2

 

นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง เล่ม 1-2 (5 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง (Bai Lu Cheng Shuang)
ผู้แปล : พวงหยก
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เสิ่นกุยเยี่ยน คุณหนูสามตระกูลเสิ่นที่เกิดจากอนุ เพราะแม่เคยเป็นอดีตสาวใช้ผู้ติดตามของภรรยาเอก แล้วต่อมาก็ได้เป็นอนุสามีเขา จึงทำให้เมียเอกพ่อไม่พอใจแม่นางเอกอย่างแรง คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งรังแกนางเอกกับแม่อยู่ตลอด แม่นางเอกก็เป็นประเภทไม่สู้คนปล่อยให้เขารังแก ส่วนนางเอกก็เคยสู้ไปที แต่ผลรับที่ได้ก็คือแม่ถูกจับโยนลงสระน้ำเกือบตายโดยไม่อาจเอาผิดใครได้ นางเอกเลยต้องเก็บงำประกาย+ไม่ทำตัวฉลาดอีก ไม่ว่าจะถูกใครกลั่นแกล้งรังแกยังไงก็ได้แต่ก้มหน้ากัดฟันอดทน เพราะรู้ดีว่าจะไม่มีใครออกหน้าช่วยปกป้องตัวเองและแม่

นางเอกเคยถูกนักพรตทำนายว่ามีชะตาเป็นเลิศและมีดวงเกื้อหนุนส่งเสริมผู้เป็นสามี จึงทำให้มีตระกูลใหญ่มากมายอยากได้นางเป็นลูกสะใภ้ แต่สุดท้ายคนที่โชคดีได้หมั้นหมายกับนางเอกก็คือบุตรชายคนโตของจวนอัครเสนาบดี หรือบัณฑิตอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ทว่าในตอนที่ใกล้จะแต่งงาน อิตาคู่หมั้นก็ดันไปตกหลุมพรางแผนการของน้องสาว(คนละแม่)ของนางเอกจนได้เสียกัน แต่อิตาคู่หมั้นก็ยังยืนกรานไม่ขอแต่งกับคนน้องจะแต่งกับคนพี่อย่างเดียว ส่วนนางเอกก็ให้อภัยคู่หมั้นและยังยินดีที่จะแต่งกับเขาเหมือนเดิม ...อิน้องโกรธที่แย่งคู่หมั้นพี่สาวไม่สำเร็จก็เลยไปกระโดดสระน้ำกะฆ่าตัวตาย หลังจากนั้นก็มีวิญญาณของหญิงสาวจากยุคปัจจุบันมาอยู่ในร่างนี้แทน ...คนที่มาใหม่ก็อ่านนิยายแนวทะลุมิติมาเยอะ รู้หลักการของการทะลุมิติมาดีเหลือเกิน55 (เหมือนแอบแซะพวกนางเอกที่ทะลุมิติมา55) รู้ว่ายุคโบราณบุรุษเป็นใหญ่ ต้องหาบุรุษไว้พึ่งพิง นางก็เลยไปเล็งคู่หมั้นนางเอกเพราะเห็นว่าหน้าตาดีมีชาติตระกูล แล้วไหนๆ ก็เคยมีสัมพันธ์กับร่างนี้มาแล้ว ก็เลยลากอิตาคู่หมั้นของพี่สาวไปกินอีกรอบในห้องเก็บฟืน...เหอๆ

อิตาคู่หมั้นก็ถูกลีลาความใจกล้าของน้องสาว(ที่ในร่างมีวิญญาณสาวยุคปัจจุบัน) จับซะอยู่หมัด ไปไม่เป็นเลยนะจ๊ะ เลยมีสัมพันธ์กันอีกรอบและถูกจับได้ ...อะไรเนี่ย??? บัณฑิตอันดับหนึ่งของเมืองจริงอะ รอบแรกยังพอเข้าใจเพราะโดนวางยา แต่รอบสองนี่ไม่ไหวแล้วมั้งคุณพี่...แต่ๆๆ อิตาคู่หมั้นก็ยังไม่ยอมแต่งกับคนน้องอยู่ดี ขนาดได้เสียกับเขาไปแล้วสองรอบแถมยังถูกจับได้ ก็แค่ยอมรับผิด+ขอโทษ แต่ก็ยังยืนกรานจะแต่งกับนางเอกคนเดียวเหมือนเดิมไม่เอาคนน้อง คือไม่รับผิดชอบอะไรเลยแบบนี้ก็ได้เหรอออ แค่พาพ่อมาแล้วขอโทษก็จบเหรออ ส่วนนางเอกก็ยังยอมแต่งกับเขาตามเดิม ทั้งที่ในใจเริ่มไม่โอเคหมดความเชื่อและไม่ได้อยากแต่งแล้ว แต่เนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่น เพราะนางเอกอยากออกจากบ้านนี้เต็มแก่ ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว อยากหาทางพาแม่ออกไปอยู่ที่อื่น และการแต่งงานก็คือหนทางเดียว ก็เลยต้องอดทนๆๆ...แต่สุดท้ายทุกอย่างก็พัง เพราะน้องสาวดันท้อง แถมแม่ก็มาตายในวันแต่งงาน สุดท้ายการแต่งงานที่เฝ้าฝันว่าจะเปลี่ยนชีวิตก็ถูกแย่งชิงไปต่อหน้าต่อตา...ความอดทนม่ายล่ายช่วยอารายยยเบยยย

ต่อมา(ไม่ถึงวัน) นางเอกก็ถูกพระเอกหรือ กู้เจาเป่ย คุณชายสี่แห่งจวนอัครเสนาบดี(น้องชายอดีตคู่หมั้น) ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้เสเพล ชื่อเสียงย่ำแย่ ไม่เอาการเอางานหมายตา พระเอกก็เนาะ อยากเห็นหน้านางเอกว่าสวยจริงไหมก็แทนที่จะหาวิธีที่มันดีๆ หน่อย นี่อารายย จู่ๆ ก็มาปีนเข้าห้องผู้หญิงเขาเฉย แถมยังให้คนอื่นจับได้อีก นางเอกที่ถูกทำให้ชื่อเสียงเสียหายไม่มีทางเลือกอื่นก็เลยต้องยอมแต่งงานออกเรือนกับพระเอกปายย...แต่งไปก็ไปเจอกับน้องสาวที่แต่งมาก่อน น้องสาวนี่ก็ร้ายแบบตลก ร้ายแบบโง่ๆ ไม่มีชั้นเชิงอะไรเลย คือออกแนวมโน คิดว่าคนที่ทะลุมิติมาก็ต้องเป็นนางเอกสิ ต้องเป็นศูนย์กลางมีแต่ผู้มารุมรัก ผู้ชายหล่อหรือพระเอกก็ต้องชอบฉัน เป็นของฉันคนเดียว ส่วนนางเอกก็คือตัวประกอบที่มีดีแค่หน้าตาและต้องถูกกำจัด

นางก็เลยพยายามหาเรื่องใส่ร้ายนางเอกอยู่ตลอด พยายามจะโชว์ความฉลาดอยากให้คนโบราณประทับใจเหมือนนางเอกที่ทะลุมิติมาเรื่องอื่นๆ แต่ก็แป้กทุกครั้ง เช่น เอาบทกลอนที่ตัวเองรู้มาพูดโชว์ แต่ก็ไม่รู้ว่ากลอนนี้ใครแต่ง? แต่งขึ้นในสมัยไหน? แล้วปรากฏว่ากลอนบทที่นางพูดก็ดันอยู่ในยุคนั้นพอดี ทุกคนรู้จักกันหมด แต่นางก็ดันเคลมไปว่าตัวเองเป็นคนแต่งนะ สุดท้ายพอเขาเฉลยก็หน้าแตกหมอไม่รับเย็บ แล้วก็มีเต้นโชว์ กะว่าคนต้องชอบแน่ๆ (ก็นางเอกที่ทะลุมิติมาปกติเต้นแล้วก็มีแต่คนชอบกันไม่ใช่เหรอ) แต่ทุกคนคือหน้าเหวอกันหมด คิดว่านางไม่รู้กาลเทศะมานุ่งน้อยห่มน้อยเต้นแบบนี้ได้ไง ทำตัวเหมือนพวกเต้นกินรำกิน สรุปไม่มีคนชอบ มีแต่คนดูถูกเหยียดหยาม คือนางร้ายแบบตรงๆ ทื่อๆ อะ ไม่ได้ซับซ้อนหรือมีแผนการล้ำลึกอะไรเลย เดาง่าย แต่ก็ทำให้คนเชื่อและตกหลุมพรางได้ทุกที ทำไมนะ55

ส่วนนางเอกก็คนดี แม่พระ เจ็บแล้วไม่ค่อยจำ ไหนว่าเก็บงำความฉลาดเอาไว้ไง นี่เราว่าน้องสาวนางก็ไม่ได้ฉลาดหรือมีแผนการลึกล้ำอะไรเลยนะ แต่นางเอกก็ยังตกหลุมพรางได้แทบทุกครั้ง...อารายว๊า เวลาโดนตบโดนโบยก็ไม่มีใครมาช่วยทัน เจ็บจริงตลอด พระเอกก็นิสัยเหมือนเด็ก คือเริ่มเดาออกแหละว่าชื่อเสียงแย่ๆ ทั้งหลายก็เป็นแค่สิ่งที่พระเอกจงใจสร้างขึ้นเพื่อปกปิดความสามารถและแผนการบางอย่าง ที่ไปเที่ยวหอคณิกาบ่อยๆ ก็น่าจะไปทำงานหรือหาข่าว แล้วพี่แกก็น่าจะยังไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงด้วย นางเอกน่าจะคนแรกที่พระเอกมีอะไรด้วยจริงๆ คนอื่นน่าจะแค่นัวๆ แต่ไม่ถึงขั้นนั้น ...แต่ไม่ว่าจะยังไงนางเอกก็ไม่เคยแสดงท่าทีหึงหวงหรือไม่พอใจที่พระเอกมีพฤติกรรมแบบนั้นเลย หลังวันแต่งงานพระเอกไปอยู่หอคณิกาไม่กลับบ้าน นางเอกก็ชิลๆ แถมให้คนไปส่งเงินให้อีกด้วย เห็นพระเอกพลอดรักกับอนุในบ้านก็เฉย พระเอกจะไปนอนห้องอนุนางก็เฉย ...

ตอนแรกที่พระเอกยังไม่ได้ชอบนางเอกก็ยังไม่คิดอะไร แต่หลังๆ พอชอบก็เริ่มไม่พอใจที่เมียเอาแต่เฉยไม่มีท่าทีหึงหวงบ้างเลย นางเอกคือใจเย็นไม่อิจฉาริษยา เข้าใจว่าผู้ชายก็ต้องมีเมียเยอะไม่ได้คาดหวังว่าพระเอกจะมีตัวเองคนเดียวอยู่แล้ว แถมพระเอกก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ก่อนแต่งด้วย ก็เลยไม่ได้คิดมาก ..นางเอกเป็นคนใจเย็น ชอบช่วยเหลือคน พอแต่งงานออกมาก็เอาเงินเก็บไปเปิดสำนักศึกษาให้เด็กๆ ลูกชาวบ้านได้เรียน เห็นผู้อพยพคนตกยากก็เปิดโรงทานช่วยแจกโจ๊ก หรือพอรู้ว่าเด็กที่เคยเรียนในสำนักศึกษาจะมาเรียนไม่ได้อีกเพราะต้องช่วยงานที่บ้าน นางเอกก็ตามไปดูจนรู้สาเหตุว่ามีขุนนางทุจริตแอบเก็บภาษีเกิน ด้วยความหวังดีก็เลยพยายามเรียกร้องความเป็นธรรมให้ ทว่าถึงจะหาคนผิดและช่วยชาวบ้านได้สำเร็จ แต่ก็ทำให้บางคนผูกใจเจ็บและตามมาเอาคืน..จากเรื่องดีๆ เลยกลายเป็นโศกนาฏกรรมแทน

ส่วนพระเอกหลังจากแต่งงานกับนางเอกชีวิตก็เริ่มรุ่ง จับพลัดจับผลูได้เข้าวัง ได้ช่วยอารักขาฮ่องเต้ตอนมีมือสังหารลอบเข้ามาในวัง ฮ่องเต้ก็เลยแต่งตั้งให้พระเอกเป็นรองเสนาบดีกรมอาญา จากคุณชายเสเพลไม่เอาถ่านไม่เคยสอบรับราชการจู่ๆ ก็มาแรงแซงทุกคน อดีตคู่หมั้นเก่าของนางเอกอิจฉาพระเอกหรือน้องชายตัวเองที่ได้ตำแหน่งที่ตนหมายตา เลยวางแผนคิดปองร้ายพระเอกและก็ถูกจับได้ แต่พ่อพระเอกก็ไม่เอาเรื่อง กลับโยนความผิดให้บ่าวไพร่และขอให้พระเอกเปลี่ยนไปรับตำแหน่งฝ่ายบู๊ที่ขั้นต่ำกว่าแทน ...เหอๆ

ส่วนนางร้ายหรือน้องสาวนางเอกพอเห็นว่าบุรุษที่ตนคิดพึ่งพิงไม่เป็นดังหวัง ก็เริ่มหาตัวสำรอง หาแผนอื่น เข้าไปตีสนิทกับฮูหยินคนหนึ่งที่สามีเขาเป็นญาติกับแม่ทัพที่กำลังมีอำนาจ ฮูหยินคนนั้นก็ใสซื่อนึกว่าเขาจริงใจ เล่าเรื่องในบ้านเรื่องสามีตัวเองให้เขาฟังหมด น้องสาวนางเอกเลยรู้หมดว่าสามีของฮูหยินคนนี้ชอบอะไรยังไง แล้วก็ไปแอบได้เสียกันจนเกือบถูกจับได้ (ถึงไม่เห็นกับตา แต่ทุกคนก็รู้แล้วว่านางทำอะไร) เพราะตอนที่ไปจับน้องสาวไหวตัวทัน แสร้งบีบน้ำตาเล่นละครว่ามาเพื่อหาคนช่วยเรื่องเส้นทางขุนนางของสามี อิคู่หมั้นเก่านางเอกก็เชื่อแถมยังซึ้งอีก(หลอกง่ายจริงๆ พับผ่า) คิดว่าเมียทำเพื่อเรา แต่สุดท้ายเรื่องที่นางไม่ได้ท้องจริงก็ถูกคนรู้ บวกกับข้อหาสวมหมวกเขียวให้สามีก็เลยโดนโทษโบยและหย่า ตอนแรกอิน้องสาวก็คิดว่าหย่าก็หย่า กลับบ้านก็ได้ฟะ ตังค์ก็มีธุรกิจก็กำลังไปได้สวย แต่พอถูกสาวใช้คนสนิทเตือนว่ามันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดเน้อและบลาๆ อิน้องสาวก็เริ่มได้สติ เปลี่ยนแผนหาวิธีเอาตัวรอดใหม่..

อ่านจบไปสองเล่มมีแต่ความ??? เต็มไปหมด55 แบบมันได้เหรออ ทำไมหลอกง่ายจัง อย่างตอนที่น้องสาววางแผนแกล้งตาย พอสาวใช้โวยวายเสียงดังแค่นี้ก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปตรวจสอบหรือจับชีพจรน้องสาวดูแล้วอะ ว่าตายจริงมั้ย? ก็เชื่อตามที่สาวใช้บอกว่าตาย? แล้วน้องสาวนางเอกทั้งที่ชื่อเสียงเสียหายขนาดนั้น แต่แม่สามีก็ยังให้ดูแลจวนและค่าใช้จ่ายต่างๆ ในบ้าน? อดีตคู่หมั้นเก่านางเอกไหนว่าบัณฑิตอันดับหนึ่งของเมืองแต่ทำไมตกหลุมพรางน้องสาวนางเอกง่ายจัง ไหนจะตอนที่พระเอกได้ทำงานสืบสวนของกรมอาญาก็เลยจะส่งนางเอกไปอยู่ที่อื่นสักพักเพราะห่วงเรื่องความปลอดภัย นางเอกไม่อยากไปเลยซ้อนแผนด้วยการหลบอยู่ใต้เตียง คือใต้เตียงจริงๆ นะ กินนอนอยู่ในนั้นเลย...ช่างพยายาม ศรีทนได้จริงๆ ดีที่มีเรื่องให้ต้องออกมาจากใต้เตียงก่อน ไม่งั้นไม่อยากจะคิด -_-“

นึกว่าจะเป็นแนวเจ้มจ้น แผนการซับซ้อนคาดเดายาก แต่นี่แบบ...เอาฮาใช่มั้ย 55  
เดี๋ยวรอดูเล่ม 3-5 อาจจะมีอะไรเปลี่ยนก็ได้ชิมิๆ ^0^

#นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8zwsit0K16

เกิดใหม่อีกคราอี๋เหนียงอย่างข้าเป็นภรรยาขุนนาง 2 เล่มจบ

เกิดใหม่อีกคราอี๋เหนียงอย่างข้าเป็นภรรยาขุนนาง 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ลั่วอวี่ชิวหาน 
ผู้แปล : ณัชชา หาญทวีวงศา
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หยางอี๋ ชาติก่อนเคยเป็นอนุแล้ต้องตายอนาถ พอตายแล้วก็ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในร่างของตัวเองเมื่อตอน10 ขวบ ชาตินี้นางเอกเลยตั้งใจว่าจะไม่เป็นอนุใครอีก จะไม่หลงเชื่อคำพูดคนอื่นจนทำตัวห่างเหินกับครอบครัวและกลายเป็นแพะรับบาปให้ใครอีกแล้ว ...แต่ด้วยความจนและไม่มีทางเลือก สุดท้ายก็ต้องขายตัวไปเป็นสาวใช้ให้กับตระกูลใหญ่ที่ตนเองเคยเป็นอนุอยู่ดี แต่คราวนี้นางเอกมีประสบการณ์มาก่อน จึงไม่หลงคารมนายหน้าแล้วเปลี่ยนสัญญาจากไถ่ถอนได้เป็นขายขาดตลอดชีวิต กะว่ารอสัก 4-5 ปีพอเก็บตังค์ได้ครบก็จะไถ่ตัวเองออกมาเป็นอิสระ ...

พอเข้าไปทำงานได้ไม่นานนางเอกก็ถูกส่งไปเป็นสาวใช้ในเรือนพระเอก หรือนายท่านรองตระกูลถง พระเอกเป็นลูกชายที่แม่รักมากที่สุด แต่พี่แกก็ไม่ได้เหลิง+หลงระเริงไปกับความรักการตามใจที่แม่มอบให้ ตรงกันข้าม พี่แกกลับเป็นลูกที่ดีเชื่อฟัง ไม่ละโมบโลภมาก ไม่แก่งแย่งกับพี่น้อง แม่แบ่งมรดกให้เท่าไรก็เอาเท่านั้น พอโตขึ้นก็ออกไปบุกเบิกสร้างเส้นทางอนาคตด้วยตัวเอง ยิ่งเป็นแบบนี้แม่ก็ยิ่งรัก พยายามจะหาภรรยาที่ดีให้ลูก แต่เพราะพระเอกหน้าตาอัปลักษณ์ (ในหนังสือว่างี้ แต่เราอ่านดูแล้วก็ธรรมดา เพียงแต่อาจไม่ตรงกับค่านิยมสมัยนั้นล่ะมั้ง) สูงใหญ่กำยำเหมือนหมี มีรอยแผลเป็นที่หน้า ยิ่งเวลาไปทำงานนอกสถานที่นานๆ หรือเพิ่งไปรบกลับมาสภาพยิ่งดูไม่ได้55 ผมเผ้าหนวดเคราพะรุงพะรังเหมือนสิงโต ปกติหน้าตาท่าทางก็น่ากลัวอยู่แล้ว พอเป็นแบบนี้ใครมาเห็นก็ยิ่งกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ ... แถมยังมีดวงกินภรรยาอีก ก็เลยทำให้โสดมาจนถึงปัจจุบัน

แม่พระเอกเห็นนางเอกไม่กลัวลูกตัวเอง ก็เลยให้นางติดตามไปคอยรับใช้พระเอกที่ต่างเมืองด้วย นางเอกก็โอเค แม้จะต้องไปอยู่ไกล แต่จำได้ว่าพระเอกนิสัยดีเป็นเจ้านายที่มีเหตุผล คนในจวนไม่เยอะเรื่องก็น้อย คิดว่าวันหนึ่งถ้านางอยากไถ่ตัวพระเอกก็คงอนุญาต แต่ถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อก็อาจถูกกลั่นแกล้งและไม่ได้ไถ่ตัวคืน ...พอไปอยู่นู่น มามาคนสนิทที่เลี้ยงพระเอกมาเห็นนางเอกนิสัยดีฉลาดสุขุมก็เลยช่วยชี้แนะสอนงานต่างๆ ให้ นางเอกยิ่งโตก็ยิ่งงาม แถมยังฉลาดทำงานเก่งก็เลยเริ่มมีหนุ่มๆ มาชอบ มามาคนสนิทพระเอกรู้ว่าพระเอกคิดยังไงกับนางเอก ก็เลยบอกให้พระเอกไปคุยกับคนเขาตรงๆ ขืนชักช้าระวังจะอด ตอนแรกพระเอกก็ลังเลเพราะรู้ว่าตัวเองหน้าตาไม่ดีแถมมีดวงกินภรรยา แต่พอได้ยินแบบนี้ก็เลยตัดสินใจไปพูดกับนางเอกตรงๆ นางเอกเลยบอกว่าตัวเองไม่ต้องการเป็นอนุใคร พระเอกก็บอกว่าไม่ได้ให้เป็นอนุแต่จะแต่งมาเป็นภรรยาเอกต่างหาก นางเอกก็เลยขอกลับไปคิดดูก่อนและสุดท้ายก็ตกลง...

พอดีช่วงนั้นพระเอกมีผลงานทางทหารกำลังจะได้เลื่อนขั้น พระเอกกลัวแม่จะหาคู่ให้ก่อน เลยรีบกลับบ้านไปแจ้งเรื่องที่ตัวเองตัดสินใจจะแต่งนางเอกเป็นภรรยา แม่พระเอกก็อึ้งๆ แต่เห็นลูกชอบลูกมีความสุขก็เลยยอม ขอแค่อีกฝ่ายรักและดีต่อลูกตัวเองจากใจจริงถึงจะเป็นแค่สาวใช้แม่ก็ไม่ว่า... หลังแต่งพระเอกก็พาภรรยาไปเริ่มต้นใหม่ที่อื่น เพราะที่เดิมอยู่แล้วก้าวหน้าช้า แต่ด้วยความที่ตำแหน่งพระเอกยังไม่สูงมากแถมนางเอกก็เคยเป็นสาวใช้มาก่อน นางเอกจึงมักถูกคนอื่นเอาเรื่องนี้มาแซะ แต่นางเอกก็ไม่โกรธ รู้ว่ายังไงก็ต้องเจอ ก็ตอบโต้ไปบ้างตามสถานการณ์ นางเอกวางตัวดี เป็นภรรยาเป็นลูกสะใภ้ที่ดี แถมยังไม่ลืมส่งเงินส่งของไปจุนเจือครอบครัวเดิมทุกปี ไม่ได้หมางเมินครอบครัวเหมือนในชาติที่แล้ว ส่วนสามีเก่าของนางในชาติก่อนก็ไม่ได้ตามมาวุ่นวายอะไร ไม่มีบทเลยด้วยซ้ำ...

นางเอกใช้ชีวิตกับพระเอกอย่างชื่นมื่นมีความสุข พระเอกก็รักใคร่ตามใจเมียฝุดๆ ปัญหาส่วนใหญ่ของคู่นี้จะมาจากบุคคลภายนอก เช่น พี่สะใภ้พระเอกที่อิจฉาน้องสามีมานาน เนื่องจากเป็นลูกที่แม่รัก เวลาเห็นแม่สามีมอบอะไรให้บ้านนางเอกก็จะอิจฉาตาร้อน กลัวแต่ตัวเองจะเสียเปรียบ ทั้งๆ ที่สมบัติเกินครึ่งก็เป็นฝั่งของสามีตัวเองที่ได้ไป รวมถึงจวนและกิจการการค้าที่ดีๆ ต่างๆ แต่ก็ยังไม่พอใจ แล้วก็ชอบดูถูกนางเอกที่มีชาติกำเนิดต่ำต้อยและพลอยทำให้ตัวเองต้องถูกนินทาไปด้วย แล้วก็มีลูกคหบดีบ้านหนึ่งในเมืองที่พระนางย้ายไปอยู่ นี่ก็อยากเป็นคนดีช่วยเหลือคนแต่ดันมองคนไม่ออก สุดท้ายกลับกลายเป็นการนำภัยเข้าบ้าน แต่แทนที่จะโทษตัวเองก็ดันไปโทษคนอื่นแทน นางเอกอยู่ดีๆ ก็ซวยเฉยเลย คนที่ช่วยก็โทษนางเอกที่ไม่เตือน คนที่ถูกช่วยก็โกรธที่นางเอกเย็นชาไม่สนใจ โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง งงมากกแม่จ๋าอาไรว๊า...

นี่ยังไม่รวมถึงสาวใช้บางคน ที่พอเห็นนางเอกที่เคยเป็นสาวใช้ฐานะเท่าเทียมกันมาก่อนได้ดีก็อิจฉา แล้วไหนจะญาตินางเอกที่อยากจะให้นางเอกหาสามีดีๆ ให้ลูกสาวตัวเองอีก แต่นางเอกไม่อยากยุ่งเพราะรู้ว่าเดี๋ยวต้องมีปัญหา ... บันเทิงไหมล่ะ55 อ่านแล้วก็นึกถึงมากกว่ารักเล่มเดียวจบสมัยก่อนที่พล็อตไม่หนักไม่ซับซ้อน เบาๆ ย่อยง่าย ถึงจะได้ย้อนเวลากลับมาแต่นางเอกก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น นางก็แค่ไม่อยากเป็นอนุเฉยๆ หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตปกติเหมือนคนอื่นทั่วไป ไม่ได้ทำเรื่องสะเทือนเลือนลั่นอะไร เพียงแค่นำประสบการณ์ในชาติก่อนกับสิ่งที่รู้ล่วงหน้าบางอย่างมาปรับใช้พัฒนาชีวิตตัวเองกับครอบครัวให้ดีขึ้นเท่านั้น ...

#เกิดใหม่อีกคราอี๋เหนียงอย่างข้าเป็นภรรยาขุนนาง เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/AUltzzz1Ft

#เกิดใหม่อีกคราอี๋เหนียงอย่างข้าเป็นภรรยาขุนนาง เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/Lf7tLoaxf

ออกจากจวนมาไขคดี เล่ม 8-10 (10 เล่มจบ)

 

ออกจากจวนมาไขคดี เล่ม 8-10 (10 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : เหยาจี้ซาน
ผู้แปล : สนสราญ
สำนักพิมพ์ แจ่มใส
รีวิว เล่ม 1-2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/07/1-2.html
รีวิว เล่ม 3-4 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/07/3-4.html
รีวิว เล่ม 5-7 https://marynlinsbook.blogspot.com/2023/08/5-7.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จบแล้วชะเอิงเอย 10 เล่มจบ...
ต่อจากคราวก่อนที่นางเอกกับพ่อต้องร่วมเดินทางไปส่งตัวพี่สาว(ลูกของบ้านใหญ่) แต่งงานที่ต่างเมือง จากนั้นบ้านพระเอกก็เกิดเรื่อง จู่ๆ พยานคนสุดท้ายที่น่าจะรู้เห็นการตายของพ่อพระเอกก็ดันมาเสียชีวิตภายใต้จมูกของพี่แก นางเอกก็เลยต้องมาช่วยชันสูตรศพค้นหาสาเหตุการตายว่าเกิดจากอะไร ตกบ่อน้ำตายเองหรือถูกฆ่า? จนนำมาสู่การวางแผนจับหนอนบ่อนไส้และได้พบกับฆาตกรตัวจริงที่สังหารพ่อพระเอก ต่อมาพระนางก็ได้รับข่าวว่าคนที่ตัวเองกำลังจับตาดูอยู่ถูกฆ่าตาย(อีกแล้ว) ทั้งสองคนเลยต้องเดินทางกลับเมืองหลวงเพื่อไปตรวจสอบ... หลังจากนั้นนางเอกก็ต้องไปร่วมงานหมั้นของพี่สาวคนรองที่บ้านเก่า และได้เจอกับอาสะใภ้สี่ที่เคยกุเรื่องคุณไสยใส่ร้ายตนเมื่อครั้งนั้น

รอบนี้อาสะใภ้สี่ก็ยังไม่เข็ดนาจา อุตส่าห์ได้รับโอกาสให้กลับมาอยู่จวนอีกครั้งแทนที่จะสำนึกแต่ก็ไม่จ้า ยังคิดจะเล่นงานนางเอกเหมือนเดิม แต่นางเอกมองออกเลยพูดแผนการที่อีกฝ่ายคิดอยู่ในใจออกมาทั้งหมดตรงๆ (ยังกับอับดุล55).... สุดท้ายอาสะใภ้สี่ก็เลยล้มเลิกแผนการ แล้วหันมาพูดเปิดอกกับนางเอกถึงเรื่องแผนต่างๆ ที่เคยวางไว้ในอดีต ...แต่ๆๆ สามีอาสะใภ้สี่ดันอยู่แถวนั้นพอดีก็เลยได้ยินเรื่องที่เมียตัวเองสารภาพทั้งหมด จบเลย สามีก็ไม่คิดว่าเมียตัวเองจะร้ายและทะเยอทะยานมากขนาดนี้ ขนาดชีวิตลูกในท้องก็ยังกล้าสละ เมียก็นึกว่าสามีจะง้อง่ายเหมือนที่ผ่านมา แต่คราวนี้อานางเอกเอาจริง ไม่สงสารไม่ใจอ่อน แม้แต่ลูกในท้องก็ช่วยเรียกความรักความสงสารไม่ได้ สุดท้ายเรื่องไปถึงหูย่านางเอก ย่าก็เลยจัดการเปลี่ยนบ่าวไพร่ในจวนของอาสะใภ้สี่ใหม่หมด เตรียมส่งนางไปอยู่ที่อื่น จากนั้นก็ให้คนส่งข่าวไปบอกบ้านเดิมของอาสะใภ้สี่ด้วยว่าลูกหลานบ้านเธอเป็นแบบนี้นะ...

มาถึงเล่ม 9 ขอตั้งชื่อว่าการล่มสลายของจวนองค์หญิงใหญ่ รอมาตั้งแต่เล่มแรกและว่าสองแม่ลูกคู่นี้จะมีจุดจบยังไง ในที่สุดก็ได้เห็น จะว่าไปตั้งแต่ถูกนางเอกเปิดโปงแผนการในเล่มแรก จวนองค์หญิงใหญ่ก็เริ่มดิ่งลงเรื่อยๆ ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วแหละ เรื่องไม่ดีอะไรที่เคยแอบไปทำเอาไว้ลับหลังก็เริ่มถูกขุดออกมาแฉ เริ่มมีปัญหาบาดหมางกับฮ่องเต้ ไทเฮาที่คอยเป็นแบ็กให้อยู่ในวังก็เริ่มไม่เป็นที่โปรดปราน การค้าที่ทำลงไปก็ขาดทุนหนัก ส่อแววจะเจ๊ง หนำซ้ำยังมาตรวจพบเรื่องที่แม่เลี้ยงสามีโกงเงินไปอีก องค์หญิงใหญ่ก็เลยเอาคืนด้วยการยัดอนุไปให้พ่อสามีเพิ่ม โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองก็ถูกคนวางแผนจ้องจะเล่นงานมาเนิ่นนานแล้วเช่นกัน...

แม่เลี้ยงสามีนี่ก็ร้าย รู้ว่าองค์หญิงใหญ่ชอบลูกเลี้ยงตัวเอง(ราชบุตรเขย เป็นลูกชายคนโตของสามี) แต่ตอนนั้นลูกเลี้ยงแต่งงานมีครอบครัวแล้ว องค์หญิงใหญ่ก็ไม่อาจลดตัวเป็นอนุ แม่สามีก็เลยจัดให้ วางยาฆ่าเมียลูกเลี้ยงซะ แล้วก็วางยาให้ลูกเลี้ยงได้เสียกับองค์หญิงใหญ่จนต้องแต่งงานกัน แล้วก็ส่งลูกสาวของลูกเลี้ยงกลับไปอยู่บ้านตายาย ทำเสมือนเด็กคนนี้ไม่มีตัวตน เอาใจองค์หญิงใหญ่เต็มที่ เพื่อที่ลูกชายแท้ๆ ของตัวเองจะได้ขึ้นเป็นซื่อจื่อแทน แถมยังได้สินเดิมของเมียลูกเลี้ยงมาครองด้วย ยิงทีเดียวได้นกหลายตัวเลย ...

พอถึงเล่ม 10 ก็ได้เวลาจัดการกากเดนที่เหลือรอดของคังอ๋องแล้ว ได้รู้กันสักทีว่าใครคือคนที่แอบช่วยพระชายาคังอ๋องมานานกว่าสิบปี จบเรื่องกากเดนคังอ๋องก็มาต่อที่สมาคมเฟิงกู่ สมาคมลึกลับที่ดูเหมือนจะมีอะไร แต่ก็...ไม่ได้มีบทบาทอะไรเท่าไร55 นึกว่าจะออกมาทำเรื่องอะไรที่มันสะเทือนเลือนลั่นซะอีกแต่ก็ไม่มีแฮะ ก็เฉลยลาสบอส ที่มาที่ไปของสมาคม ตอนแรกนึกว่าจะมีแต่นางเอกที่มีความทรงจำในชาติก่อนติดตัวมาด้วย แต่ปรากฏว่ายังมีคนอื่นด้วยนะจ๊ะ แบบตายแล้วก็ได้กลับมาเกิดใหม่วนเวียนซ้ำๆ อยู่ในชาติเดิมถึง 7 รอบ(น่าเบื่อตายเลย) อีกฝ่ายก็เลยได้เห็นธาตุแท้+อุปนิสัยของอ๋องแต่ละคนที่ได้ขึ้นครองบัลลังก์และก็จบลงด้วยการล่มสลายของแผ่นดินทุกครั้ง ก็เลยอยากจะหาทางเปลี่ยนแปลงอนาคต เฟ้นหาฮ่องเต้ที่ดีมีคุณธรรมมาปกครองบ้านเมือง ลองผิดลองถูก ตายๆ เกิดๆ มาถึงเจ็ดชาติกว่าจะมาลงตัวที่ชาตินี้ เพราะถึงจะมีความทรงจำจากชาติก่อนติดตัวมาแต่ทุกอย่างก็ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด เพราะบางสิ่งบางอย่างก็คล้ายกับถูกเบื้องบนลิขิตมาแล้วจึงไม่อาจแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไร บางคนที่ตายก็ยังคงต้องตายเหมือนเก่า บางเรื่องก็ได้แต่รอให้มันเกิดแล้วค่อยหาทางแก้ไขเอา อ่านแล้วก็นึกถึงเรื่อง ‘เบื่อนักโจ๊กล่าปา ข้าไม่ย้อนเวลาอีกได้ไหม’ ที่มีตัวละครหนึ่งตายแล้วได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ซ้ำๆ เพื่อเปลี่ยนแปลงอดีตแบบนี้เกือบร้อยรอบ แต่สุดท้ายก็ไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้ จนกระทั่งมีตัวแปรใหม่โผล่มา ซึ่งในเรื่องนี้ก็คือนางเอกนี่แหละ...

ตอนจบแฮปปี้ ทุกคนต่างมีเส้นทางเดินชีวิตของตัวเอง พาร์ตสืบคดีมีมาเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ถึงกับว้าว เรื่องกบฏก็ไม่ค่อยเท่าไร บางช่วงก็แอบเนือยๆ ส่วนตัวรู้สึกว่าเรื่องในเรือนหลังบ้านยังมันมีอะไรให้น่าลุ้นกว่า ส่วนพาร์ตความรักอาจจะไม่ค่อยหวานแต่ก็น่ารักดี ความรักแบบมองตาก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไร เคารพการตัดสินใจของกันและกัน ให้อิสระแก่กัน ไม่มีการบีบบังคับหรือพ่อแง่แม่งอน พระเอกนี่ใสมาก ถ้าเป็นเรื่องรักคือเหมือนเด็กน้อยเลย แค่ถูกหอมถูกกอดก็หน้าแดงไปต่อไม่ได้แล้ว แต่เรื่องอื่นๆ คือเชื่อมือพี่แกได้ เป็นได้ทั้งคนรัก คู่หู ที่ปรึกษา เหมาะกับนางเอกแล้วแหละ ผัวร้องเมียรับจริงๆ คู่นี้ เรื่องนี้ไม่มีมือที่สามที่สี่เน้อ ไม่มีพระรองที่มาแอบหลงรักนางเอก ไม่ต้องรักพี่เสียดายน้อง สบายจายยได้55

#ออกจากจวนมาไขคดี 10 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3fvZrfJeX3

จิตลับ.. หัวใจรัก 2 เล่มจบ

 

จิตลับ.. หัวใจรัก 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เช่อเยี่ยหลิวเซียง

ผู้แปล : พันมัย
ปก : afternoontm

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หลานไห่ซิง เป็นนักจิตวิทยาของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เคยช่วยตำรวจไขคดีฆาตกรต่อเนื่องในคดีฆ่าข่มขืนได้สำเร็จ จนเกือบทำให้ถูกที่บ้านของผู้กระทำผิดซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลฟ้องร้อง นางเอกมีแฟนที่คบกันมานาน 4 ปี เป็นหมอในที่ทำงานเดียวกัน แต่วันหนึ่งก็ถูกบอกเลิก และแฟนก็ไปมีแฟนใหม่ที่เป็นคุณหนูบ้านรวยที่สวยกว่า รวยกว่าและอ่อนโยน ต่อมานางเอกก็ถูกว่าจ้างให้ไปช่วยรักษาอาการความจำเสื่อมของลูกเลี้ยงอดีตดาราสาวสวย ซึ่งมีดีกรีเป็นถึงดร.ด้านจิตวิทยาที่จบจากเมืองนอกและมีแววจะเป็นโรคหลายบุคลิก ...นางเอกเลยต้องไปหาเช่าบ้านอยู่ใกล้ๆ อีกฝ่ายเพื่อคอยสอดส่องดูพฤติกรรมและสืบหาต้นตอของปัญหาเพื่อหาวิธีรักษา ระหว่างนั้นนางเอกก็ถูกเพื่อนสนิทที่เป็นตำรวจร้องขอให้ไปช่วยไขคดีอยู่เรื่อยๆ ไขไปไขมาก็ยิ่งได้เจอปริศนารวมถึงความผิดปกติบางอย่างในความสัมพันธ์ของกลุ่มผู้กระทำผิดและเหยื่อ จนนำไปสู่การตามล่าหาตัวคนร้ายตัวจริงที่คอยบงการชักใยอยู่เบื้องหลัง...

มาอีกหนึ่งเรื่องแว้วววแนวถนัดของพี่อรุณ แนวสืบสวนสอบสวนไขดีโดยใช้หลักจิตวิยาเข้าช่วย พระ-นางจบด้านจิตวิทยาทั้งคู่ คนหนึ่งเป็นหมอส่วนอีกคนเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย นางเอกถูกจ้างให้ไปรักษาอาการความจำเสื่อมของพระเอก และต้องเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมที่เบื้องหลังอาจมีผู้ชักใยคนเดียวกันแอบซ่อนตัวอยู่ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้จะนำพานางเอกไปเจอกับเรื่องราวบางอย่างในอดีตที่ถูกลืม ความทรงจำบางอย่างที่ถูกปิดตาย ใครจะไปคิดว่าเพราะการถูกว่าจ้างให้รักษาอาการความจำเสื่อมของคนอื่น สุดท้ายจะเป็นการทำให้ตัวเธอได้ค้นพบความลับของตัวเองที่ไม่เคยรู้มาก่อน ใครบางคนที่ตื่นขึ้นมาและถูกฝังกลบไปพร้อมๆ กับความทรงจำอันแสนเจ็บปวด ...

ตกลงใครกันแน่ที่ความจำเสื่อม?

ใครกันแน่ที่เป็นโรคหลายบุคลิก?

...สรุปแล้วนี่คือการรักษาเขาหรือว่าเธอ?...

ความจริงทุกคนต่างก็มีบาดแผลของตัวเองที่อยากปกปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ บางคนก็เลือกที่จะไม่พูดถึง บางคนก็เลือกที่จะเอาไปลงกับคนอื่น แสดงออกด้วยวิธีการที่ก้าวร้าวรุนแรง แต่บางคนก็เลือกที่จะหนีหรือลบความทรงจำส่วนนั้นทิ้งไป แต่ไม่ว่าจะทางไหนสุดท้ายเราก็ต้องกลับมาเผชิญหน้ากับมันอยู่ดี เรื่องนี้จึงไม่ใช่แค่การตามล่าหาตัวผู้กระทำผิดมารับโทษ แต่ยังเป็นการปลดล็อคปมในใจหรือบาดแผลของใครบางคน ผ่านการเดินทางสืบหาความจริงของนางเอกที่จะพาเราไปพบกับเรื่องราวในอดีตที่หลายๆ คนเลือกที่จะไม่พูดถึงหรือฝังกลบมันไว้ โดยมีตำบลเล็กๆ ที่เกิดคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเมื่อสิบกว่าปีก่อนเป็นจุดเริ่มต้น ...

ส่วนตัวเราว่าเนื้อเรื่องเดายากประมาณนึง มาแนวเล่นกับจิตใจ หลอกในหลอก หลังๆ คือเริ่มระแวงไปหมด มีอะไรให้ลุ้นและสงสัยอยู่ตลอด ทำให้เราอยากติดตามค้นหาความจริงไปพร้อมๆ กับนางเอก โดยมีพระเอกคอยแอบช่วย ให้คำแนะนำและบอกใบ้เฉยๆ ที่เหลือก็คือปล่อยให้นางเอกไปแกะสืบหาเอาเอง...แต่ตอนจบที่จับคนร้ายได้เราว่าแอบง่ายไปหน่อยอะ 

ป.ล. ชอบเพื่อนสนิทนางเอกที่เป็นตำรวจมากเลยอะ จนบางทีก็แอบสงสารเวลาพี่แกถูกนางเอกเย็นชาเสียงแข็งใส่แบบนั้นบ่อยๆ แอบนอยด์ๆ แทนนิดนึงอะ T^T

ป.ล. อ่านจบแล้วถึงค่อยเข้าใจว่าทำไมแฟนเก่าถึงได้เลิกกับนางเอก

📍จิตลับ.. หัวใจรัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/20nLstwjjj