น้องชายที่รัก 2 เล่มจบ

น้องชายที่รัก 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Molly (莫里)
ผู้แปล : ธมน

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เย่ฟาน คุณชายน้อยแห่งตระกูลสวี เด็กน้อยน่ารักที่เคยเป็นเทวดาน้อยๆ ของบ้านในวันนั้น แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดถึงได้เปลี่ยนกลายมาเป็นเด็กนรกไปซะได้...กระซิกๆ จากคุณชายน้อยผู้น่ารัก เตี้ยวเตี้ยวน้อยของพี่ชาย ก็กลายมาเป็นคุณชายเสเพลเต็มรูปแบบ ถึงขนาดเอาขวดเหล้าฟาดหัวพี่ชายแตก  จนถูกส่งไปเรียนต่อที่เมืองนอกพร้อมบอดี้การ์ดเต็มกำลัง แต่จนแล้วจนรอดนิสัยของคุณน้องก็ยังไม่ดีขึ้นเลยสักกะติ๊ด แต่กลับยิ่งดิ่งลงเรื่อยๆ จนพาให้ตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัสและเกือบตาย

สวีเซิ่งเหยา ลูกชายคนโตของตระกูลสวีผู้สืบทอดตระกูล หรือ สวีซีตี้ ชายหนุ่มผู้รักและเห่อน้องชายของตัวเองมากๆ ด้วยความที่ฉลาดหัวดีมาตั้งแต่เด็กบวกกับต้องรับช่วงต่อของที่บ้าน จึงทำให้เขาต้องจากบ้านไปเรียนต่อและเริ่มทำงานไวกว่าคนอื่นๆ กว่าจะได้รู้ว่าน้องชายที่น่ารักเปลี่ยนจากเทวดาตัวน้อยกลายเป็นปีศาจทุกอย่างก็ไม่ทันการแล้ว...

ชาติที่แล้วนายเอกเป็นคุณชายเสเพล ที่เอาแต่กินดื่มเที่ยวเล่น ผลาญสมบัติของตระกูลไปวันๆ และสุดท้ายก็ไปหลงเชื่อคำยุยงของคนอื่นที่ยุให้มาแย่งตำแหน่งกับพี่ชาย จนสุดท้ายก็บีบให้พี่ชายต้องลงจากตำแหน่งประธานและออกจากตระกูลไป แต่ในขณะที่คุณน้องสำนึกผิดคิดได้และคิดจะแก้ไข ก็ดันมาประสบอุบัติเหตุตายซะก่อน 

ใช่แล้วจ้าเรื่องนี้นายเอกตายแล้วกลับมาอยู่ในร่างเดิมตอนที่อายุ  20 ปี พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้งคุณน้องก็ตั้งใจว่าจะกลับตัวกลับใจเป็นเด็กดี ทำตัวดีๆ ว่านอนสอนง่าย และใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ภายใต้ปีกของพี่ชายเท่านั้น  และจะเริ่มสานความสัมพันธ์กับพี่ชายใหม่ ไม่ให้เหมือนชาติที่แล้วที่เอาแต่ทำตัวหยาบคายหรือพูดจาไม่ดี ...แต่เพียงไม่นานก็โป๊ะแตกเพราะพี่ชายหรือพระเอกนั้นฉลาดขั้นเทพมาก 

เห็นน้องเปลี่ยนต่างไปจากเดิมนิดหน่อยก็เริ่มสงสัยแล้ว ถึงขนาดให้คนสนิทไปสืบเรื่องอุบัติเหตุ เรื่องบอดี้การ์ดรวมถึงตรวจดีเอ็นเอของน้องชายใหม่อีกรอบเลยเด้อ ...แบบว่าเข้าใจในตัวน้องชายมากจนกลัวว่านี่จะเป็นคนอื่นแฝงตัวมา แล้วน้องตัวจริงของฉันล่ะไปอยู่ไหน ...ห่วงน้องโพดดดๆ

แต่พอทั้งสองคนจับเข่าคุยกันนายเอกจึงได้รู้ความจริงที่สุดแสนจะพีคว่า ตัวเองไม่ได้ย้อนกลับมาในอดีตนาจาแต่ทะลุมิติมาอยู่ในโลกคู่ขนานอีกใบต่างหาก...ชะเอิงเอยย  พี่ชายที่อยากจะตอบแทนชดใช้ให้ก็เป็นคนละคนกับที่อยู่ตรงหน้า  

นายเอกตกใจมากถึงขนาดอยากตายอีกรอบเพื่อกลับไปที่โลกเดิมเลย ...

นายเอกเปลี่ยนตัวเอง ไม่ทำตัวเหมือนในชาติที่แล้ว ไม่คบเพื่อนเก่าที่ไม่ดี ไม่เรียกชื่อพี่ชายห้วนๆ แต่เปลี่ยนมาเรียก “ พี่” แทน (ข้อนี้พระเอกปลื้มมากก) และขอไปทำงานเป็นผู้ช่วยดาราที่ตัวเองชื่นชอบ ทีแรกพระเอกก็ไม่ยอม เพราะน้องตัวเองเกิดมามีแต่คนปรนนิบัติไม่เคยไปปรนนิบัติใคร จะไปทำงานแบบนี้ได้ยังไง...หวงเฟ้ย! เอ้ยๆ ห่วงนะ..55  

พอน้องไปทำงานอิพี่ก็ยังแอบตามไปดูแลแบบห่างๆ อย่างห่วงๆ อย่างเช่นอาหารในกองกลัวน้องกินไม่ได้ ก็เลยเปลี่ยนจากอาหารธรรมดาเป็นระดับภัตตาคารแล้วอ้างว่าเป็นของแฟนคลับคนหนึ่งที่สนับสนุนดาราในกอง 55+  ที่พักคนอื่นพักรวมส่วนน้องตัวเองพักแยกห้องเดี่ยวจ้า 55+ ส่งบอดี้การ์ดไปดูแลน้องแต่ให้บอกว่านั่นของดารา แล้วกำชับบอดี้การ์ดว่าให้ปกป้องน้องคนเดียวเท่านั้นนะ ดารงดาราไม่ต้องไปสน55+

แม้นายเอกจะเคยตายมาแล้วครั้งนึงและพอจะรู้อนาคตอยู่บ้าง แต่ในหลายๆ เรื่องก็ยังใสๆ และอ่อนต่อโลกนะ  ไม่ใช่ว่าซู ฉลาด มาชาตินี้ฉันจะไม่พลาดแล้ว ...ไม่ใช่เลย ก็ยังเหมือนเดิมเพียงแต่นิสัยเปลี่ยนจากเด็กปีศาจกลายเป็นเทวดาน้อยแล้วเท่านั้น ...อิอิ  ถึงจะได้โอกาสกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งแต่ก็ยังพลาดท่าไม่ทันคนอยู่ กว่าจะจบเรื่องก็สะบักสะบอมไปหลาย ขนาดพระเอกให้บอดี้การ์ดตามประกบตลอดนะเนี่ย แต่ไม่เห็นช่วยไรได้เท่าไหร่เลย โดนทำร้ายบาดเจ็บหนักจนเกือบตายตั้ง 2 ที ถ้าพระเอกไม่โผล่มาช่วยเองนี่สงสัยได้ตายอีกรอบแน่ๆ...ตัวร้ายก็สุดๆ ขนาดนายเอกมาเกิดใหม่แล้วก็ยังตามมาจองล้างจองผลาญไม่เลิก ชาติที่แล้วโดนพี่ชายนายเอกจัดการไปยังไม่เข็ด ยังตามมาทำร้ายนายเอกอีกนาจา ทั้งๆ ที่ความจริงมันไม่ใช่ความผิดของนายเอกกับแม่เลยเน้อ...เฮ้อออ

-ไม่รู้ทำไมนายเอกถึงได้ชอบบังเอิญไปได้ยินได้เห็นความลับของคนอื่นจัง เห็นคนกำลัง xx งี้  

รู้ความลับเรื่องรสนิยมของพี่ชายงี้ 55+

-สปอยล์ๆ ...ความจริงแล้วพระ-นายไม่ใช่พี่น้องกันน๊า (มีเฉลยชาติกำเนิดนายเอกในเล่ม)

-มีคู่รองสองคู่ ชอบคู่ของเพื่อนพระเอก ที่เป็นคุณชายเสเพลแต่กลับใจมาเป็นคนรักเดียวใจเดียวอะ ไปชอบคนที่ตรงข้ามกับตัวเองสุดๆ จนเกือบจะได้กินแห้วแล้ว ...หึหึ

-คนเขียนเดียวกับเรื่องหัวใจมีหลิงซี เลยมีคู่พระ-นายของเรื่องนี้โผล่มานิดนึง(นิดเดียวจริงๆ)

📍น้องชายที่รัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2B8NpDlDfm

สวัสดีครับคุณภรรยา ,老婆 你好!

สวัสดีครับคุณภรรยา ,老婆 你好! (เล่มเดียวจบ) / ผู้แต่ง : เย่ว์ซย่าเตี๋ยอิ่ง

ผู้แปล : อี้หนิง

สำนักพิมพ์ อรุณ

' ไม่ว่าจะละครโทรทัศน์หรือนิยาย เรื่องราวเกี่ยวกับความรักมักขายดี

ในมุมมองของซูเล่อ ไม่ใช่เพราะมันเป็นความรักที่สมหวัง 

แต่เป็นเพราะรักแท้นั้นหายาก ผู้คนในโลกแห่งความเป็นจริงจึงจนใจ 

ได้แต่ไขว่คว้าภาพลวงตาอันน้อยนิดจากเรื่องราวในโลกมายา...'

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
เปิดเรื่องด้วยการที่นางเอก “ซูเล่อ”กลับมาเจอแฟนกำลังกอดจูบกับผู้หญิงอื่นอยู่ที่โซฟาในบ้าน เพิ่งโดนคนขโมยผลงานมาหยกๆ แล้วยังต้องมาเจอเรื่องแบบนี้อีก ช่างซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ จริ๊ง ทั้งเสียใจทั้งผิดหวัง แต่นางก็ไม่ร้องไห้ไม่โวยวายเดินหันหลังกลับจากไปแบบสวยๆ อยากได้นักก็เอาไปเลย ..หึหึ  
“ฉันไปละ ต่อให้นายมาง้อ ฉันก็ไม่มีวันกลับมาหรอก ไสหัวแกไปไกลๆ ไอ้ลูกเศรษฐี! “ 

พระเอก “เว่ยฉู่“ เป็นรุ่นพี่มหาลัยเดียวกันกับนางเอก หนุ่มหล่อ บ้านรวย มากความสามารถ มีแต่สาวๆ มารุมชอบ(ตามสเต็ป) อายุยังน้อยแต่ก็สามารถเปิดบริษัทของตัวเองได้แล้ว แต่ไม่ว่าจะเก่ง+มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่รู้จักมากแค่ไหน 

แต่คนที่พี่แกอยากให้สนใจจริงๆ ดันกลับไม่เคยสนใจหรือรู้จักตัวเองเลยสักนิดนี่สิ...โถๆ

พระเอกได้มาเจอกับนางเอกอีกครั้งที่งานเลี้ยงรุ่น และเข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ในตอนที่นางเอก กำลังเผชิญหน้ากับแฟนเก่าและมือที่สามแบบงงๆ (แบบโผล่มาจากไหนเนี่ยใครขอ55+) และหลังจากนั้นพระเอกก็ค่อยๆ รุกคืบตีเนียน หาโอกาสเข้ามาตีสนิทกับนางเอกอย่างสม่ำเสมอ แบบแสดงออกชัดเจนมากว่าจีบแต่เพราะรู้ว่าตัวเองไม่ใช่สเปคของอีกฝ่าย ก็เลยต้องถอยๆ รุกๆ แต่ให้ตายก็ไม่ยอมเลิกจีบนะ เพราะพี่แกชอบนางเอกมานานแล้ว รอเวลานี้มานาน รอให้นางเอกเป็นโสดไม่มีใคร คราวนี้แหละจะไม่ยอมพลาดเหมือนเมื่อครั้งที่แล้วอีก ครั้งก่อนคือรู้ตัวช้าไปหน่อยพอกลับมาอีกทีคนเขาก็ดันมีเจ้าของไปแล้วไง... 55

เพราะเคยถูกแฟนนอกใจนางเอกก็เลยไม่อยากมีแฟนที่หล่อ รวย โดดเด่น นางขอแค่คนหน้าตาธรรมดาที่ซื่อสัตย์และจริงใจก็พอ เพราะฉะนั้นต่อให้พระเอกจะเก่งและรวย ออร่าเปล่งประกายแค่ไหนนางเอกก็ไม่เคยสน ถึงขนาดพูดดักไว้ก่อนจนพระเอกต้องถอยกลับไปตั้งหลักใหม่ด้วยนาจา ...แต่พระเอกก็ถือคติว่าหากจะจีบสาวก็ต้องหน้าหนาเข้าไว้ มีสาวๆ มาชอบทอดสะพานให้พี่แกมากมายแต่ก็ไม่สนใจเลยสักคน ไม่เคยชอบใคร หวั่นไหวแค่กับนางเอกคนเดียวเท่านั้น ไม่ได้คิดจะคบเฉยๆ ด้วยแต่หวังแต่งเลยนะจ๊ะ รู้ว่าสาวเจ้าชอบกินอาหารแบบไหนก็ไปฝึกเรียนฝึกทำ สาวเจ้าไม่ชอบทำงานบ้าน พี่แกก็ทำให้หมดทุกอย่าง ไม่บังคับไม่ขอให้เธอเปลี่ยนแปลงใดๆ แถมยังรู้ด้วยว่านางเอกมีอีกอาชีพคือเป็นนักเขียนนิยาย (อิตาแฟนเก่าคบมาตั้งนานไม่เคยรู้เลย) แต่พระเอกนี่รู้แม้กระทั่งนามปากกา  ตามไปคอมเมนต์ตลอด ตามซื้อนิยายทุกเล่มที่นางเอกเขียน ใส่ใจทุกเรื่องที่เกี่ยวกับนางเอก หล่อ รวย เก่ง ไม่นอกใจ ไม่เจ้าชู้ รักเดียวใจเดียวสุดๆ สามีแห่งชาติที่มีแต่ในโลกนิยายที่แท้ทรู ...คริคริ

นางเอกเป็นคนสวยแต่ก็ไม่ได้สวยมาก (ในเรื่องยังมีคนที่สวยกว่าหลายคน) รู้จักวางตัว เป็นคนยึดมั่นในเหตุผลและเป็นตัวของตัวเอง คือถ้าเป็นงานของนักเขียนท่านนี้ลักษณะนิสัยหรือบุคลิกของนางเอกก็จะเป็นแนวๆ นี้แหละ  ฉลาด พึ่งพาตัวเองได้ ไม่ได้งมงายในความรักหรือรักแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่จะรักแบบมีสติ ไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง ซึ่งไอ้สาเหตุที่แฟนเก่านอกใจนางเอกเนี่ย..ก็เพราะนางแกร่งและพึ่งพาตัวเองได้มากเกินไป 

ไม่อ่อนโยนหรือพึ่งตัวแฟนเก่าบ้างเลย ก็เลยนอกใจ (อิหยังวะ??) ...แต่พอเลิกกันจริงๆ ก็มาเสียใจเสียดายที่หลัง ยังตามมาระรานง้อขอคืนดีแต่นางเอกก็ไม่เอาแล้ว...บาย ส่วนพระเอกกลับชอบที่นางเอกเป็นคนแบบนี้แหละ เป็นคู่ที่ลงตัวมากเพราะต่างฝ่ายต่างก็พอใจและเคารพในสิ่งที่อีกคนเป็น  ไม่เคยเรียกร้องหรือขอให้อีกฝ่ายเปลี่ยนแปลงอะไรเลย ไม่เคยมีเรื่องระแวงหึงหวงเพราะต่างก็เป็นคนมีเหตุผลและหนักแน่นด้วยกันทั้งคู่ เพราะฉะนั้นถึงจะมีคนอื่นมาชอบอีกฝ่าย+มายุแยงความสัมพันธ์ แต่ความรักของพวกเขาก็ยังมั่นคงไม่สั่นคลอนเลยสักนิด ...

เนื้อเรื่องไม่หวือหวา เรียบง่าย เดาทางไม่ยากเน้นที่ความรัก ความพยายามในการจีบสาวของพระเอก ว่าจะทำให้สาวเจ้าใจอ่อนยอมตกลงได้เมื่อไร แต่เอาจริงๆ ก็ไม่นานหรอกเพราะแค่ปีกว่าๆ ก็ได้แต่งกันแล้วอ่ะ จีบอยู่ไม่กี่เดือน คบกันไม่ถึงปีก็แต่งแล้วจ้า ไวมากพี่จ๋า เชื่อแล้วว่าชอบมากจริงๆ 55

📍สวัสดีครับคุณภรรยา ➡️ https://s.shopee.co.th/6fanBrBzww

องค์หญิง 180 เซนติเมตร 2 เล่มจบ

องค์หญิง 180 เซนติเมตร 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : 青端 (ชิงตวน)
ผู้แปล : Wanly

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นจื่อ บุตรชายคนโตของผู้ตรวจการเสิ่น เมื่อ 4 ปีก่อนเพราะป่วยหนักจึงทำให้สูญเสียความทรงจำ และหลงลืมเรื่องราวในอดีต  นิสัยเรื่อยๆ เอื่อยๆ หลังจากหายป่วยก็ยิ่งคูณสอง ว่างเมื่อไรเป็นต้องหาที่นอนแอบงีบหลับ แต่เพราะบิดาจึงทำให้เขาได้เข้าไปทำงานในตำหนักขององค์หญิงหานหนิงในฐานะองครักษ์  องค์หญิงที่มีใบหน้างดงามและเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ แต่ส่วนสูงและวรยุทธ์นั้นกลับเหมือนจะเกินหน้าเกินตาบุรุษไปสักหน่อยนะ 55 (ว่ามั้ย??)

เรื่องนี้เป็นแนว feel good  พระ-นายรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก เพราะนายเอกเป็นเพื่อนร่วมเรียนของพระเอก แต่เพราะเหตุการณ์บางอย่างจึงทำให้ต้องแยกจากกัน  ซึ่งพอได้กลับมาพบกันใหม่ฝั่งนายเอกก็ดันสูญเสียความทรงจำไปจนสิ้น พระเอกจึงได้แต่อดทนอดกลั้นมองอยู่ห่างๆ ไม่อาจเปิดเผย ประกอบกับมีภาระหน้าที่และหนี้แค้นที่ต้องชำระ และบวกกับที่รับปากพ่อของนายเอกเอาไว้ จึงทำได้เพียงดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ เท่านั้น ...

แต่ 4 ปีผ่านไปในที่สุดนายเอกก็ได้มาทำงานอยู่ใกล้ๆ พี่แก และด้วยความที่น้องนั้นหน้าตาดี น่ารัก สุภาพอ่อนโยน ใครเห็นก็ต้องชอบมีแต่คนอยากเขาใกล้ทั้งชายและหญิง พระเอกจึงเริ่มทนไม่ไหวเพราะมีแต่คนเข้าหาคุณน้อง แถมคุณน้องก็ไม่มีวี่แววจะจำตัวเองได้สักที พี่เลยต้องขอชิงเปิดเผยสถานะที่แท้จริงของตัวเองกับนายเอกก่อน ...แบบว่าจะได้รุกแสดงความรักแบบเปิดเผย ไม่ต้องไปแอบกินเต้าหู้คนเขาเวลาหลับแล้ว แต่ก็ยังไม่บอกเรื่องในอดีต และยังไม่บอกว่าตัวเองกับนายเอกนั้นมีความสัมพันธ์กันแบบไหนนะ (อยากให้นายเอกนึกได้เอง) แต่ถึงไม่บอกนายเอกก็เดาได้เพราะพี่แกเล่นรุกจูบซะขนาดนั้น 55+ (ตกลงใครเป็นองครักษ์ใคร ใครต้องปรนนิบัติใครกันแน่เนี่ย เหมือนเขาจะสลับหน้าที่กันอยู่นะ 55 )

ปมส่วนใหญ่ของเรื่องจะอยู่ที่ฝั่งพระเอก เรื่องการแย่งชิงอำนาจในราชสำนักและการแก้แค้นของพระเอก ตอนแรกพระเอกก็ยังเป็นแค่องค์ชายใสๆ น่ารัก เพราะถูกเลี้ยงมาอย่างประคบประหงม แต่อยู่มาวันหนึ่งแม่กลับถูกใส่ร้ายและถูกส่งเข้าตำหนักเย็น ตระกูลฝั่งแม่ก็ต้องโทษประหารจนเกือบหมด ตัวพระเอกกับน้องก็ถูกขับออกจากเมืองหลวงให้ไปอยู่ชายแดน และในระหว่างที่เดินทางก็ยังถูกคนไล่ล่าตามมาฆ่า เพียงไม่นานชีวิตที่เคยสุขสบายไร้กังวลก็กลับตาลปัตร แทบเอาชีวิตไม่รอด 

ต้องสูญสิ้นทุกอย่าง ทั้งครอบครัว อำนาจและคนรัก พอรอดมาได้ก็ต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ต้องใช้สถานะของคนอื่นเพื่อรักษาชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นพระเอกก็ยอมทน เพื่อจะได้แก้แค้นตัวการที่อยู่เบื้องหลังและกลับมาเจอกับนายเอกอีกครั้ง

แต่อย่างที่บอกว่าเป็นแนว feel good ปัญหาปมต่างๆ เลยแก้ง่ายไม่ยุ่งยากซับซ้อน เหมาะกับคนที่ไม่ชอบอะไรเครียดๆ ไม่ดราม่า ไม่ต้องคิดเยอะ 

อ่านเอาความน่ารักของนายเอก กับตอนที่พระ-นายอยู่ด้วยกันก็อิ่มแล้ว เพราะหลังจากที่เปิดเผยความรู้สึก พระเอกก็ใส่เกียร์เดินหน้ารุกเต็มที่ แอบปีนกำแพงบ้านคนอื่นเป็นว่าเล่น แต่เรื่องนี้ใช่ว่าทุกคนจะสนับสนุนความสัมพันธ์ของทั้งคู่นะ พ่อนายเอกก็ค้าน ตอนรู้ก็ลงโทษ บางคนที่รู้ก็บอกให้เลิกให้คิดดีๆ นายเอกก็มีลังเลคิดจะจากไป เพราะไม่อยากให้คนที่บ้านตัวเองต้องพลอยเดือดร้อนตามไปด้วย แต่พระเอกกลับแน่วแน่มุ่งมั่นมากก ไม่มีสั่นคลอน ใครก็ห้ามขวาง ตอนที่พระเอกบอกว่าเดี๋ยวเราแต่งงานกันนะ นายเอกก็ยังไม่ค่อยจะเชื่อเลย แบบจะแต่งได้จริงๆ เหรอ ผู้ชายกับผู้ชายนะ แต่สุดท้ายพระเอกก็ทำสำเร็จ ทำให้นายเอกแต่งชุดแดงได้อย่างที่พูดจริงๆ  อิอิ ...

📍องค์หญิง 180 เซนติเมตร 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/70De2mM35x

ฝากหัวใจ 4 เล่มจบ

ฝากหัวใจ 4 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : ติงโม่ 

แปลและเรียบเรียง : สำนักพิมพ์ Hongsamu

สำนักพิมพ์ Hongsamut

' ในวัยเยาว์เรามักจะสูญเสียใครบางคนไปง่ายๆ..

ทั้งที่เคยดีต่อกันมาก และปรารถนาอีกฝ่ายอย่างสุดหัวใจ

แต่ทำไมเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป 

ต่างฝ่ายต่างถอยห่างจากกันมากขึ้นเรื่อยๆ

คุณเดินไปบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยแสงสีของคุณ 

ส่วนฉันก็จะเดินไปบนสะพานเล็กๆ ที่เงียบสงบของฉัน

หากชีวิตนี้เราไม่มีโอกาสได้พบกันอีก

ช่องว่างในหัวใจของฉันคงไม่มีวันถูกเติมเต็มอีกครั้ง

แต่เมื่อเวลาผ่านไป บางทีฉันก็อาจจะลืมมันได้ ... '

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์) 

เฉินเหย่ หนุ่มรูปหล่อสุดเท่ ไม่ชอบอยู่ในกรอบ มีดีทั้งหน้าตาและเสียงร้อง เต็มไปด้วยพรสวรรค์ทางด้านดนตรี  นักร้องนำวงเจามู่ ชายหนุ่มที่รักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ มีความทะเยอทะยานและมุ่งมั่นที่จะพาเหล่าพี่น้องไปให้ถึงฝั่งฝัน บนเส้นทางที่เต็มไปด้วยความยากลำบากและเสือสิงห์กระทิงแรดมากมาย

สวี่สวินเซิง หญิงสาวเจ้าของห้องซ้อมดนตรี สาวสวยแบบฉบับลุคโบราณ นิสัยเย็นชา สงบนิ่ง ผู้มีอุดมการณ์เป็นของตัวเอง (ทั้งเก่งทั้งสวยเหมือนเซียวเหล่งนึ่งภาคยุคปัจจุบัน) ทั้งพระ-นางต่างก็เป็นคนมีพรสวรรค์และรักในเสียงดนตรีด้วยกันทั้งคู่ พระเอกนั้นร้อนแรงเหมือนเปลวเพลิง ส่วนนางเอกก็เยือกเย็นประหนึ่งน้ำแข็ง ต่างกันคนละขั้ว แต่เพราะวงดนตรีของพระเอกต้องการหาที่ฝึกซ้อมราคาถูก ถึงได้มาเจอกับนางเอกที่เป็นเจ้าของสถานที่ แถมยังมีเครื่องดนตรีเจ๋งๆ ราคาแพงให้ยืมซ้อมแบบไม่หวงอีกด้วย แต่ไปๆ มาๆ นางเอกก็กลับกลายมาเป็นไพ่ตาย เป็นมือคีย์บอร์ด+คนบรรเลงกู่ฉินของวงพระเอกเข้าซะได้ พูดง่ายๆ ก็คือหากต้องเจอกับวงดนตรีที่แข็งแกร่งหรือเหนือชั้นกว่านางเอกก็จะกลายเป็นอาวุธลับที่ทำให้วงของพระเอกมีโอกาสพลิกกลับมาเป็นฝ่ายชนะในการแข่งขันได้ทุกครั้ง

ช่วง 2 เล่มแรกเป็นการไล่ตามความฝันของวงดนตรีเล็กๆ ที่ยังไม่มีชื่อเสียง ไม่เป็นที่รู้จัก พระเอกและเพื่อนๆ ในวงต้องทำงานพิเศษวันละหลายๆ งานเพื่อหาเงินมาเป็นค่าใช้จ่าย เพราะไม่มีเส้นสาย กว่าจะได้งานขึ้นเวทีแสดงฝีมือแต่ละทีก็เลยยาก งานไม่ค่อยเยอะ บางทีก็ต้องอดมื้อกินมื้อ แต่พอเริ่มมีงาน วงกำลังเริ่มไปได้สวยก็ดันเกิดปัญหาขึ้นมาอีก และทำให้พระเอกต้องไปขอร้องนางเอกให้เข้ามาอยู่ในทีม ซึ่งตอนแรกนางเอกก็ไม่อยาก เพราะธรรมชาติของนางคือเป็นคนสันโดษ ไม่อยากมีชื่อเสียง ไม่อยากเป็นที่รู้จัก แต่สุดท้ายก็แพ้ลูกตื๊อของพระเอก เลยต้องใจอ่อนยอมตกลง

ช่วงเล่ม 3 ได้ประกวดเวทีใหญ่ขึ้น เริ่มฉายแววและดังขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะพระเอกที่เริ่มดังจนฉุดไม่อยู่ งานโฆษณาเริ่มหลั่งไหลเข้ามา รอยร้าวเริ่มปรากฏ...และก็มาถึงจุดที่พระเอกต้องเจอกับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่และการตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต ซึ่งเป็นตัวแปรที่ทำให้พวกเขาต้องแยกทางจากกัน 

เป็นเรื่องที่ตอนแรกไม่ได้คาดหวังอะไรเลย นึกว่าเป็นแนววงดนตรีไล่ตามความฝันทั่วๆ ไป แต่พอได้อ่านแล้วผิดคาดมาก ชอบมากกก ชอบการฝ่าฟันต่อสู้เพื่อทำตามความฝันของพระเอกกับเพื่อนๆ เจาะลึกชีวิตเบื้องหลังไอดอลที่กว่าจะโด่งดังเป็นที่นิยม มีแฟนคลับเป็นล้าน คนลงสนามเป็นพันเป็นหมื่น แต่ผู้ที่สามารถยืนอยู่บนจุดนั้นได้จริงๆ กลับมีเพียงน้อยนิด แรงกดดัน อุปสรรคที่ต้องพบเจอ สิ่งที่ได้มาและสิ่งที่ต้องเสียไป  

ชอบคาแรคเตอร์ของนางเอก ชอบความไม่สนโลกของนางแต่ก็พร้อมจะปรับตัวเมื่อถึงคราวจำเป็น ไม่ได้สุดโต่งไปเลย เป็นคนไม่คิดเล็กคิดน้อย ไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิด จะมองตัวเองยังไง ฉันก็จะใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปใครแคร์ 55 ส่วนพระเอกก็เป็นคนที่เปล่งประกายมาก ลำบากแค่ไหนก็สู้ ไม่ทิ้งพวกพ้องที่เคยลำบากมาด้วยกัน หน้าตาดี ร้องเพลงเพราะ  มีแต่คนชื่นชอบ สาวไหนเห็นเป็นต้องหลงรัก แต่พี่แกดันมาตกหลุมรักคนเงียบๆ เย็นชา นิสัยเหมือนแม่ชีอย่างนางเอกเข้าตั้งแต่แรกพบ แต่นางเอกเองก็เป็นคนสวยนะ สวยมาก ร้องเพลงก็เพราะ เล่นดนตรีแต่งเพลงก็ได้ ฉลาด ไม่ค่อยพูด(ไม่พูดไร้สาระ) ดูเหมือนเข้าถึงยากแต่กลับอยู่ด้วยแล้วสบายใจ มีหนุ่มๆ มาชอบหลายคนแต่ก็เจอใครบางคนกันออกไปหมดไม่มีเหลือ55  ขี้หวงมาก ผู้ชายหน้าไหนก็อย่าหวังจะได้เข้าใกล้นางเอกเลย เจอพระเอกแยกเขี้ยวแสดงความเป็นเจ้าของตั้งแต่เริ่มจีบ ตั้งแต่ยังไม่เป็นแฟนเลยจ้า 55 พระเอกรักใครรักจริง รักคนเดียวไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนคำสัญญาที่เคยให้ไว้...

"ต่อจากนี้ไปเธอต้องชอบฉันตลอดไปห้ามเปลี่ยนใจเด็ดขาด 

เพราะฉันจะไม่มีวันเปลี่ยนใจตลอดกาล.." 

ผู้หญิงไหนเข้าหาก็วางตัวเย็นชาหมด ดี+สวยเลิศแค่ไหนก็ไม่เอาเพราะไม่ใช่เซิงเซิงของพี่แก 

แม้ต่อมาจะประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงเงินทอง มีพร้อมทุกอย่าง แต่สิ่งเดียวที่ไม่มีอีกเลยก็คือความสุข เพราะที่นี่ไม่มีนางเอก ไม่ว่าใครก็ไม่อาจแทนที่เซิงเซิงของพี่แกได้ ดังนั้นพอเริ่มแกร่งและยืนหยัดในวงการได้ พี่แกจึงกลับมาตามหาหัวใจของตัวเองคืน เปลี่ยนจากหนุ่มอารมณ์ร้อนกลายเป็นคนมีเหตุผล แม้ในใจแทบอยากจะจับอีกฝ่ายมัดแล้วเอาตัวกลับไปซะเดี๋ยวนั้น แต่ก็ต้องใจเย็น ค่อยๆ วางแผน ค่อยๆ พูด  ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ตีให้ตายก็ไม่ไปไหน ไล่ยังไงเดี๋ยวก็กลับมา อยู่กับคนนอกคือสุขุมเย็นชา แต่พออยู่กับคนรักนี่หมาน้อยมากกก ต้องกอดต้องหอมตลอด คำพูดหวานเลี่ยนแบบไหนก็พูดออกมาได้หมด หน้าหนายิ่งกว่ากำแพงเมือง ทำทุกวิถีทางจริงๆ ที่จะให้นางเอกกลับมาทั้งตัวและหัวใจ...(ถึงตายก็ไม่เลิกรา 55)

📍ฝากหัวใจ 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2qO55W5fzo

หวานนักเมื่อรักหวนคืน

หวานนักเมื่อรักหวนคืน (เล่มเดียวจบ) 

ผู้แต่ง : จ้าวเฉียนเฉียน (趙乾乾)

ผู้แปล : Huang Liyuan

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
จ้าวฟั่นโจว พ่อหนุ่มคณะเศรษฐศาสตร์  รูปหล่อบ้านรวยมีแต่สาวๆ มารุมชอบ แต่เขากลับตกหลุมรัก โจวเสี่ยว หญิงสาวเอกภาษาจีนที่มีหน้าตาธรรมดาและไม่สะดุดตาคนหนึ่ง แต่คบกันอยู่ดีๆ ได้ไม่นาน จู่ๆ จ้าวฟั่นโจวก็หายตัวไปโดยไม่บอกไม่กล่าวนานถึง 8 เดือน ครั้นพอเคลียร์กันได้ก็กลับมาคบกันใหม่ แต่ผ่านไปไม่ทันไรประวัติศาสตร์ก็กลับมาซ้ำรอยเดิมอีกแล้ว และครั้งนี้ก็กินเวลานานถึง 3 ปีเต็ม จนฝ่ายหญิงตัดใจเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับคนอื่น ...ส่วนจ้าวฟั่นโจวที่ทำเรื่องเดิมๆ ผิดถึงสองครั้งจะกลับมาเริ่มจีบแฟนที่ถูกเขาทิ้งไป และคว้าหัวใจเธอมาครองได้อีกครั้งหรือไม่ต้องมาลุ้นกัน

ชอบผลงานของนักเขียนท่านนี้มาตั้งแต่เรื่อง ‘นับแต่นั้นฉันนั้นเธอ’ ตามเก็บมาทุกเรื่องที่สำนักพิมพ์นำมาแปล  เป็นเรื่องความรักของหนุ่มสาวในวัยเรียนจนเข้าสู่วัยทำงาน มีเรื่องดราม่าอยู่บ้างแต่ก็ไม่ถึงกับหน่วงอะไร  ส่วนใหญ่เป็นเรื่องความเข้าใจผิดของคนสองคนที่เกิดจากการสื่อสารที่ผิดพลาดหรืออาจจะไม่ดีพอ หรือทิฐิที่มากจนเกินไป อาจจะด้วยวัยและประสบการณ์จึงส่งผลให้ต้องเลิกราจากกันไป แต่สุดท้ายก็ได้กลับมาเจอกันอีก

เรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน เพราะการสื่อสารที่ไม่ดีของพระเอก มีอะไรไม่พูดไม่อธิบายตรงๆ สุดท้ายก็ทำให้นางเอกเสียใจและต้องเลิกรากันไปถึงสองครั้งสองครา ซึ่งสาเหตุก็มาจากปัญหาภายในบ้านของพระเอกเองที่ค่อนข้างซับซ้อน ...แบบบ้านคนรวยเรื่องบางอย่างมันก็เลยพูดยาก(ล่ะมั้ง)  แม้จะพูดได้ เพียงแต่ด้วยสภาพอารมณ์และวัยของพระเอกในตอนนั้น ก็เลยไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงดี ก็เลยคิดเองเออเองสรุปเองแล้วก็จากไปแบบดื้อๆ แล้วก็กลับมาง้อเขาใหม่(อีกแล้ว) เพียงแต่รอบนี้ก่อนไปพระเอกจะให้เพื่อนคอยส่งข่าวเรื่องนางเอกไปให้ตลอดว่าทำงานที่ไหน พักอยู่ที่ไหน มีแฟนใหม่หรือยัง แต่เพื่อนดันทำพลาดเรื่องหลังเพราะไม่รู้ว่านางเอกคบคนอื่นไปแล้ว 55

เนื้อเรื่องเบา อ่านง่ายไม่มีอะไร นางเอกก็ขี้อ้อนช่างพูด อารมณ์ร้อนประมาณหนึ่ง คุยกันดีๆ ได้แป๊บนึงเดี๋ยวก็เถียงกันอีกแล้ว...(ง้องแง้งกันไปมา รักๆ เลิกๆ หรือมันคือการกระชับความสัมพันธ์ในรูปแบบหนึ่ง?? ) พระเอกก็นะ...รู้ทั้งรู้ ก็เคยผิดพลาดมาแล้ว ก็ยังจะให้มีครั้งที่สองอีก ขอให้คนเขารอให้เชื่อใจแต่ไม่อธิบายอะไรเลย ไม่รู้ด้วยว่าจะกลับมาเมื่อไร แล้วใครจะรอ ส่วนนางเอกก็ดูออกแหละว่ายังรักอยู่แต่ก็ยังข้ามปมในใจไม่ได้ (กลัวคบๆ กันอยู่เดี๋ยวพระเอกจะหายไปอีก) ครั้งนี้ก็เลยไม่ได้กลับมาคืนดีคบกันง่ายๆ เหมือนตอนแรกแล้ว อุปสรรคเยอะ เพราะฝั่งบ้านนางเอกก็ไม่ยอมรับพระเอก ไม่ยอมให้กลับมาคบกันใหม่ด้วย 55...(สม) 


📍หวานนักเมื่อรักหวนคืน (เล่มเดียวจบ) ➡️ https://s.shopee.co.th/6pspEz5biY

ลิ่วเหยา เล่ม 3 (3 เล่มจบ)

ลิ่วเหยา เล่ม 3 (3 เล่มจบ) / ผู้แต่ง : Priest (พีต้า)
ผู้แปล : bou ptrn

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ลิ่วเหยา เล่ม 1 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/02/1.html
ลิ่วเหยา เล่ม 2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/03/2_9.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นานนับร้อยปีที่ต้องอดทนต่อการดูถูกเหยียบหยาม ไร้ที่พึ่งพา ต้องปกปิดชื่อสำนัก 

มีบ้านแต่ไม่อาจกลับ บางคนอยู่บางคนจาก บางคนกลับมา บางคนหลงทางจนไม่อาจหวนคืน 

ต้นเหตุของเรื่องราว เบื้องหลังของทุกอย่าง ใครหนอที่เป็นตัวการทำให้พวกเขาเดินมาถึงจุดๆ นี้

เพราะแผนการชั่วร้ายของคนบางกลุ่มหรือใครบางคน จึงทำให้พวกเขาที่ไม่รู้เรื่องราวบุญคุณความแค้นในอดีตต้องมาแบกรับหนี้เลือดของสำนักและถูกตามล่า  

บีบคั้นให้พวกเขาต้องปกปิดตัวตนและรีบเติบโต ละทิ้งความเยาว์วัยกลายเป็นผู้ใหญ่ที่สามารถปกป้องตนเองและผู้อื่นได้ บีบให้พวกเขาคนหนึ่งต้องเดินเข้าสู่เส้นทางปีศาจ จนวันตายก็ไม่อาจหวนคืนกลับบ้านหรือสำนักได้อีกต่อไป

ศิษย์พี่ใหญ่ที่เคยเกียจคร้านไม่เอาอ่าว หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่างๆ ก็กลายมาเป็นที่พึ่ง 

เป็นต้นไม้ใหญ่ของศิษย์น้องได้อย่างภาคภูมิใจ สมตำแหน่งเจ้าสำนักที่แท้ทรู  

เป็นผู้ฝึกกระบี่สภาวะวิญญาณกระบี่ ที่ในวันนี้ไม่ว่าใครต่างก็ต้องเคารพยำเกรงและก้มหัวให้ 

ไม่มีใครกล้ารังแกหรือดูถูกพวกเขาเหมือนอย่างครั้งแรกที่ก้าวเท้าเดินทางลงจากเขาอีกแล้ว..
แม้แต่สิ่งที่อดทนเฝ้าเพียรพยายามมาตลอดก็สำเร็จสมดังหวัง  
เมื่อคนที่ห่วงหาอาวรณ์อยู่ตลอดร้อยปีกลับคืน และได้พาทุกคนกลับสู่บ้านที่แท้จริงอีกครั้ง

ฉากนี้น้ำตาจิไหล วันเวลาบนภูเขาถูกผนึกไว้ทำให้ไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของโลกภายนอก 

จากไปร้อยปีแต่บนภูเขาคือเพิ่งจากไปเมื่อวาน จากเด็กอายุราวสิบกว่าที่รู้จักแต่กินเล่นในวันนั้น
ก็กลับกลายเป็นชายหนุ่ม+หญิงสาวที่เปี่ยมไปด้วยความสามารถยิ่งใหญ่กันหมดแล้ว  

พวกเขาถูกวันเวลาและเรื่องราวทั้งหลายบนโลกขัดเกลาจนเปลี่ยนไป
แต่ทุกอย่างในสำนัก ตั้งแต่หน้าประตูทางเข้ากลับยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง 
เพียงแต่จำนวนคนที่กลับมากลับไม่เท่าเดิม เสมือนวันแรกที่จับมือกันลงจากเขาเท่านั้น... T^T

     
เป็นเรื่องที่บทบรรยายค่อนข้างเยอะ คำพูดบางคำหรือบางประโยคอ่านแล้วอาจต้องตีความอีกที 
ต้องใช้สมาธิในการอ่าน แบบค่อยเป็นค่อยไป รีบไม่ได้55
แนวบำเพ็ญเพียรฝึกฝนวิชา มีภูต ผี ปีศาจ มีเรื่องวางค่ายกล การผ่านด่านเคราะห์และของวิเศษ

ชอบนิสัยของตัวละครที่มีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน
ชอบความนกยูงของศิษย์พี่ใหญ่ นานๆ ทีจะได้เห็นพระเอกนิสัยแบบนี้ (ฉีกทุกกฏ55)
ตอนแรกคิดว่าท่านอาจารย์คิดผิดหรือเปล่าเนี่ยที่ให้พี่แกเป็นเจ้าสำนัก นิสัยนายน้อยมากกก
เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ รักสวยรักงามสุดๆ แต่สุดท้ายพี่แกก็ทำให้ทุกคนได้เห็นถึงพลังความสามารถ 
ความอดทน ความสามารถในการแบกรับความกดดันภาระทุกอย่างในฐานะศิษย์พี่และเจ้าสำนักได้อย่างแท้จริง สรุปอาจารย์ตาถึงจริงๆ ศิษย์ทั้ง 5 คน(เว้นน้องเฉียน) จากเริ่มแรกที่ดูจะไปไม่รอด
แต่พอผ่านความยากลำบากต่างๆ แต่ละคนก็กลายเป็นผู้มีความสามารถอย่างแท้จริง 
ความเก่งเพิ่มพูนแต่จิตใจยังคงเดิม เดิมพระเอกเป็นเจ้าแม่ หยิ่งผยองยังไงก็ยังคงเป็นแบบนั้น
ศิษย์น้องสี่แม้จะยิ่งใหญ่ในหมู่มารปีศาจอย่างไร แต่ข้างในจิตใจก็ยังเป็นศิษย์น้องที่ไม่เอาไหนของสำนักฝูเหยาคนนั้นเช่นเดิม ยังหวังว่าทุกคนจะให้อภัยและได้กลับบ้านด้วย T^T
ชอบความปากแข็งทั้งๆ ที่เอ็นดูศิษย์น้องหญิงเล็กมาก 
ทั้งๆ ที่รู้สึกผิดที่พลั้งปากพูดว่าจะเลาะกระดูกนางแต่ก็ไม่กล้าเอ่ย ได้แต่หลบหน้าไม่กล้าเข้าหา 
แต่จริงๆ เอ็นดูน้องมากกกนะ T^T

สำหรับเราฝูเหยาไม่ใช่แค่สำนัก แต่มันคือบ้านคือครอบครัว ไม่ว่าภายนอกจะเป็นยังไง แต่ข้างในคือเหนียวแน่นตัดกันไม่ขาด ไม่ทอดทิ้งกัน ... 

- nc คือรู้ว่ามีแต่ไม่บรรยาย55 ไปจินตนาการเอาเอง แต่มั่นใจว่าน้องเฉียนไม่รอดมือศิษย์พี่ใหญ่แน่ๆ
- ทุกคนรู้ว่าถ้าอยากได้อะไรจากศิษย์พี่ใหญ่ก็ต้องไปขอร้องศิษย์พี่สาม(หรือนายเอก) ก่อนนะ 55
- คนที่อยู่เบื้องหลังนี่แบบคาดไม่ถึงมากกกก....พีคในพีค


📍ลิ่วเหยา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2B6zgZJP0O

คู่ชิดสองปฏิปักษ์ 3 เล่มจบ

คู่ชิดสองปฏิปักษ์ (两世欢) 3 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : จี้เยว่เจี๋ยวเจี่ยว (寂月皎皎) 

ผู้แปล : เสี่ยวหวา

สำนักพิมพ์ อรุณ

"..ข้าจะออกไปตามหาคนดีของข้าสุดหล้าฟ้าเขียว 

นับแต่นี้หมดสิ้นบุญคุณความแค้น

ไม่ต้องพบเจอกันอีกทางใครทางมัน ต่างคนต่างไปมีชีวิตที่เป็นสุข

บทสรุปนี้ระหว่างท่านกับข้านั้นเหมาะสมที่สุดแล้ว .."

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หยวนชิงหลี  คุณหนูใหญ่สกุลหยวน  รูปโฉมงดงาม เฉลียวฉลาดเพียบพร้อม แต่กลับมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ เจ้าชู้มากรัก ทั้งยังเลี้ยงเด็กหนุ่มรูปหล่อเอาไว้ข้างกายอีกเป็นโขยง  และด้วยอุบัติเหตุบางอย่างจึงทำให้นางสูญเสียความทรงจำในอดีตไปจนสิ้น  ครั้นพอลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วได้รู้เรื่องราวในอดีตที่คุณหนูใหญ่หยวนเคยกระทำ รวมไปถึงสัญญาหมั้นหมายนั้นของตัวเองก็รับไม่ได้ จนต้องหนีออกจากบ้านและแอบไปเป็นมือปราบในอำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่ง

จิ่งฉือ หรือตวนโหวขี้โรค นิสัยเย็นชาแต่ปากร้าย ที่มาที่ไปลึกลับแต่กลับได้รับความโปรดปราน จากฮ่องเต้อย่างล้นเหลือ และเป็นคู่หมั้นของคุณหนูใหญ่สกุลหยวนที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่โด่งดัง

เรื่องนี้เป็นแนวสืบสวนสอบสวน กึ่งๆ ดราม่า พระ-นางและตัวละครหลายคนต่างก็มีปมในอดีต ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมและเรื่องราวทั้งหลายตามมา เล่มแรกเน้นที่การสืบคดี อาจจะเนือยๆ หน่อย เริ่มจากคดีเล็กๆ แล้วค่อยๆ ลุกลามออกไปเรื่อยๆ ทว่าน่าเสียดายที่แม้จะร่วมมือกันสืบจนรู้ถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลัง แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถลากคนผู้นั้นออกมารับผิดได้ ทั้งๆ ที่มีแต่ตัวบิ๊กๆ มาช่วยกันสืบทั้งนั้น ทั้งองค์หญิง ผู้แทนจากเมืองหลวง ท่านอ๋องน้อยเอย แม่ทัพมณฑลเอย และก็มือปราบ แต่สุดท้ายก็ยังทำอะไรไม่ได้อยู่ดี (ใหญ่จริงๆ) ก็เลยทำให้เกิดความสูญเสียต่างๆ จนนำไปสู่เหตุการณ์วุ่นวายครั้งใหญ่ในภายหลัง 

อ่านจบแล้ว รู้สึกสงสารชะตาชีวิตของแม่ลูกสกุลหยวนนะโดยเฉพาะลูก คนแม่ยินยอมแบกรับชื่อเสียงฉาวโฉ่ ทำทุกอย่างเพื่อให้คนรักเก่าที่เจ้าชู้มากรักได้สมดั่งใจหมาย นอกจากความมั่งคั่งและอำนาจกับความโปรดปรานที่ได้รับ สุดท้ายเหลืออะไร? บ้านก็แตกสาแหรกขาด ลูกก็ถูกใช้เป็นสิ่งของแลกเปลี่ยนจนวันตายก็ไม่ได้พบหน้า ส่วนลูกอีกคนก็ถูกขโมยไป  ...ลูกสาวคนเล็กที่ยังอยู่ก็พยายามดิ้นรนฝึกฝนจนเชี่ยวชาญศาสตร์ทั้งสี่ เพราะไม่อยากให้คนมองว่าเป็นเหมือนแม่ แต่สุดท้ายก็ยังพลาดถูกคนทำร้าย จนต้องเลือกเดินบนเส้นทางชื่อเสียงฉาวโฉ่เฉกเช่นเดียวกับผู้เป็นแม่เหมือนกัน ...T^T

ส่วนนางเอกเพราะบุญคุณความแค้นของคนรุ่นเก่า หรือความเข้าใจผิด??  จึงทำให้ถูกคนลักพาตัวไปตั้งแต่เป็นทารก หลอกว่าเป็นเด็กกำพร้า ถูกบ้านพระเอกเลี้ยงดูมา เติบโตมาด้วยกันและมีฐานะเป็นเหมือนสาวใช้  แม้พระเอกจะไม่เคยมองว่านางเป็นสาวใช้แต่ก็ไม่เคยพูด  หลายครั้งที่นางเอกถูกคนในบ้านรังแก ถูกใส่ร้าย ไม่ได้รับความเป็นธรรม แต่ก็ไม่เคยปริปากหรือแก้ตัวใดๆ  เพียงแค่ก้มหน้าเงียบๆ ปล่อยให้ตัวเองโดนกระทำอยู่แบบนั้นตั้งแต่เล็กจนโต  ซึ่งพระเอกก็รู้นะ แต่กลับเงียบไม่พูดอะไร เพราะโดนคนทั้งบ้านกรอกหูมาตั้งแต่เกิดว่านางเอกเป็นลูกสาวศัตรู พี่แกจึงคุ้นชินกับการที่นางเอกต้องอดทนต่อการเป็นเครื่องบรรเทาความแค้นของบรรดาญาติๆ ที่เลี้ยงดูมา แม้จะรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ก็ปลอบตัวเองว่าเดี๋ยวค่อยชดเชยให้ที่หลัง และพยายามทำดีกับนางให้มากๆ ก็โอเคแล้ว ( ดีที่ตอนหลังยังสำนึกได้ว่ามันไม่โอเคนะเว้ยเฮ้ย )  

นางเอกจึงถูกทุกคนในบ้านพระเอกรวมถึงบ่าวไพร่ปฏิบัติอย่างเย็นชาใส่มาตลอด โดยที่ตัวนางก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าทำไม?  

ส่วนอิป้าที่เป็นสาวใช้แม่พระเอกก็เหมือนประสาทแดก ดุด่ากระทบกระเทียบเฆี่ยนตีคนเขาไม่พอ เวลาเห็นนางเอกใกล้ชิดกับพระเอกเมื่อไร ลับหลังพอพระเอกไม่อยู่ นางก็ต้องแอบมาเอาเรื่องนางเอกทันที แล้วดูแต่ละอย่างที่อิป้าทำนี่ มันแบบบ้ามากกก(ไปอ่านเองเน้อ) เหมือนคนโรคจิตอะ (แต่เรื่องบ้าๆ นี่พระเอกไม่รู้นะ)  และในเมื่อตั้งแต่เล็กจนโตชีวิตนี้มีเพียงพระเอกเท่านั้นที่ดีด้วย แม้จะเป็นแค่รอยยิ้มอันเล็กน้อยที่เหมือนกับเศษทาน และการเลี้ยงดูที่เหมือนกับลูกหมาลูกแมว (ตามที่สหายคนหนึ่งของพระเอกได้กล่าวไว้)  ก็ไม่แปลกที่นางเอกจะรักและเทิดทูนพระเอกเอามากๆ ไม่ว่าจะเจอเรื่องเลวร้ายแค่ไหน แต่ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ อีกฝ่ายแบบนี้ตลอดไปก็พอใจแล้ว แต่เมื่อนางเอกได้รู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดของตัวเอง ได้รู้ว่าตนก็เป็นแค่หมากที่จะถูกจับวางหรือจับเดินอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น  ส่วนเรื่องพระเอกไม่ว่าพยายามอย่างไรก็ไม่มีทางสมหวัง  เมื่อเป็นดังนั้นนางเอกจึงตัดสินใจที่จะไม่เป็นหมากของใครอีกต่อไป และขอเลือกเส้นทางเดินชีวิตที่เหลือด้วยตนเอง ...

หลังจากนั้นพระเอกก็ถูกลอบทำร้ายจนเกือบตาย และก็เข้าใจว่า...เป็นคนทำ เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงเก็บกดมานานเลยระเบิดนิสัยดั้งเดิมออกมา 

บวกกับคำพูดกรอกหูของคนสนิทข้างกายก็เลยยิ่งเชื่อสนิท...พี่แกเลยให้คนเขากินยาลบความทรงจำ แล้วส่งไปสลับสับเปลี่ยนฐานะกับคนอื่น เพื่อให้อีกฝ่ายใช้ชีวิตและแบกรับชื่อเสียงที่ไม่ดีของคนผู้นั้นไปชั่วชีวิตเพื่อแก้แค้น แต่พี่แกก็ยังไม่หนำใจยังตามไปใช้แผนชายงามหลอกให้คนเขารักและสลัดทิ้ง (น้ำเน่ามากพี่) พอกลับมาเมืองหลวงก็ทำตัวเย็นชาห่างเหินเหมือนคนไม่รู้จัก ไปสนิมสนมใกล้ชิดกับหญิงอื่น ทำทีเหมือนจะทอดทิ้งแล้วไปแต่งงานกับอีกคน แต่จุดที่ทำให้นางเอกตัดสินใจเลิกและขอถอนหมั้นก็คือ ตอนที่นางถูกใส่ร้ายแล้วพระเอกไม่เชื่อ ไม่ปกป้อง แต่กลับเข้าข้างอีกฝ่าย ไม่คิดถึงผลลัพธ์ที่นางจะได้รับหากถูกลงโทษขึ้นมาจริงๆ

พอนางเอกตัดใจได้ พระเอกที่ตอนแรกทำท่าเหมือนจะทิ้งเขาก็กลับตัดใจไม่ได้แทน (อะไรฟะ) คนรอบตัวที่สนิทกับพระเอกพอเห็นพี่แกทุกข์จนอาการป่วยทรุด ก็เลยหวังดีอยากให้นางเอกกลับมา แต่ไม่ลองถามนางเอกละว่าอยากกลับมาไหม หรืออยากมีชีวิตแบบไหน พอไม่เป็นไปตามแผนก็อยากให้คนเขาเหมือนเดิม แต่พอโกรธก็ลบทุกอย่างทิ้ง แม้เวลาที่นางเอกมีภัยพระเอกจะลากสังขารที่เจ็บป่วยตามไปช่วยทุกครั้ง แต่ถ้าเทียบกับการกระทำตลอด 20 ปีที่ผ่านมาก็ยังรู้สึกว่าไม่น่าให้อภัยอยู่ดี (ความเห็นส่วนตัวนะ) เราว่าโตแล้วก็น่าจะกลับมานึกพิจารณาได้ หรือไปลองสืบสวนดูใหม่ (มีกำลังมีอำนาจแล้ว) เพราะมันมีจุดที่น่าสงสัยตั้งหลายอย่างแต่ก็ไม่ทำ เพราะอคติมันบังตา แม้จะรักแต่ใจก็ยังเอนเอียงไปทางนั้นมากกว่าอยู่ดี แล้วพอความจริงทุกอย่างเปิดเผยออกมาก็เป็นไปตามที่เราคิด (กะแล้ว) พระเอกเรื่องนี้เข้าตำราฉลาดเกือบทุกเรื่องแต่ชอบมาตกม้าตายกับเรื่อง(รัก)แบบนี้จริงๆ  
ถ้าเปลี่ยนเป็นเรื่องอื่นทำขนาดนี้บางทีอาจจะไม่ได้เป็นพระเอกแล้วก็ได้นะ ...   

"..ถึงกับหวังว่าข้าจะเปลี่ยนกลับไปเป็นคนที่เคารพเชื่อฟังอย่างไร้ศักดิ์ศรีคนนั้นอีกครั้ง

น่าเสียดายที่เป็นไปไม่ได้ !

ถึงจะหักกระดูกสันหลังของข้าและหักขาทั้งสองข้างของข้า

ข้าก็ยังคงเป็นคนที่สง่าผ่าเผย  เป็นคนที่สง่าผ่าเผยเหมือนท่าน

ไม่ใช่บ่าวรับใช้ที่ต้องพึ่งจมูกผู้อื่นหายใจและต้องคอยมองสีหน้าของผู้อื่น ! ...."

   

- เรื่องนี้มีหลายคู่แล้วทุกคนก็มีคู่เป็นของตัวเอง ไม่ต้องกินแห้วโดดเดี่ยวเดียวดาย 55
- สาวใช้นางเอกน่ารัก แม้จะพูดมาก ซื่อๆ ทึ่มๆ แต่พอมีอันตรายก็ปกป้องเจ้านายสุดชีวิต T^T
- แปลดี อ่านลื่น ไม่ติดขัด ชอบบบ
- พระรองก็ดี เปิดเผยตรงไปตรงมา ลูกผู้ชายที่แท้ทรู เมื่อรู้ว่าสาวเจ้าไม่รักก็ยินดีปล่อยมือและเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน อยู่ด้วยแล้วไม่อึดอัด ไม่ต้องรู้สึกผิดที่ไม่มีใจให้ ...

📍คู่ชิดสองปฏิปักษ์ ➡️ https://s.shopee.co.th/1gC7hoeBRK