ลิขิตรักข้ามปรภพ

ลิขิตรักข้ามปรภพ (เล่มเดียวจบ)
ผู้แต่ง : หวนมี่
ผู้แปล : ลีลรักษ์
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้ก็คือ ยายเมิ่ง ที่ทำหน้าที่ตักน้ำแกงลืมเลือนอยู่ตรงสะพานในแดนนรก ยายเมิ่งที่ไร้เจ็ดอารมณ์หกปรารถนา จิตใจเยือกเย็น ไม่เคยก่อเกิดอารมณ์หรือความรู้สึกใดๆ แต่กลับถูกสวรรค์? ไม่สิจักรพรรดิสวรรค์เจ้ากี้เจ้าการจัดแจงผูกด้ายแดงกับ หลงอวี้ รัชทายาทหรือโอรสของราชามังกรแห่งทะเลบูรพาที่มีหน้าตาหล่อเหลาสง่างาม ทั้งยังมีตบะพิสุทธิ์แก่กล้ามากความสามารถ แต่กลับมีนิสัยเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง 

แต่หลงอวี้กลับชอบพอหญิงสาวมนุษย์คนหนึ่งที่เคยช่วยชีวิตตนเอาไว้ในตอนที่ได้รับบาดเจ็บจากศึกปราบมารเมื่อกาลก่อน ทั้งยังได้ให้สัญญาว่าจะครองคู่อยู่กับนางในโลกมนุษย์ไปชั่วชีวิต แต่เพราะทะเลบูรพาเกิดเรื่องขึ้นเขาจึงต้องกลับไป จนทำให้ต้องผิดสัญญา ทว่าต่อมาหลงอวี้ก็ได้กลับมาตามหานางใหม่อีกครั้ง และตัดสินใจละเมิดกฎสวรรค์เพื่อจะได้เคียงคู่อยู่กับนางตามที่เคยลั่นวาจาเอาไว้ ...

พอราชามังกรกับราชานรกรู้ว่าพระ-นางมีด้ายแดงผูกติดกันอยู่ ก็อยากจะช่วยให้ทั้งคู่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกัน จึงออกอุบายขอให้นางเอกลงไปที่โลกมนุษย์ ประจวบกับที่ตอนนั้นนางเอกก็ได้เจ็ดอารมณ์หกปรารถนาของตนกลับคืนมาพอดี เลยดูเหมือนจะรู้สึกอะไรๆ กับพระเอกอยู่บ้าง จึงยอมตกปากรับคำ และพอได้ไปเห็นตอนที่พระเอกกับผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วยกันก็ยิ่งชัด แบบว่ามีอาการเจ็บแปลบๆ ในอก เห็นเขาอยู่ด้วยกันก็แอบเศร้า เลยรู้ว่าตัวเองคงชอบพระเอกเข้าแล้ว ...แต่ก็ทำได้เพียงแค่ปกปิดไว้ (>_<)

พอพระเอกเห็นนางเอกตามลงมาแล้วยังคอยช่วยสนับสนุนตนก็เริ่มรู้สึกดีด้วย ผ่านไปไม่นานความรู้สึกก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป แต่พอรู้ว่าคนที่ตัวเองชอบจริงๆ คือใคร พระเอกก็ไม่อาจตัดใจทำผิดสัญญาได้อีก แต่ยังไม่ทันได้แต่งกัน หมู่บ้านของผู้หญิงคนนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นซะก่อน เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้วิญญาณในแม่น้ำของหมู่บ้านโกรธแค้น จึงทำให้หมู่บ้านนี้ต้องพบกับภัยพิบัติ นางเอกกลัวพระเอกเสียใจ เลยเลือกที่จะปิดบังและลบความทรงจำในตอนนั้นของพระเอกทิ้ง ทำให้คิดว่าได้แต่งงานและใช้ชีวิตอย่างราบรื่นกับผู้หญิงคนนั้นจริงๆ  และหลังจากนั้นพระเอกก็ถูกลงโทษให้ลงไปเกิดในโลกมนุษย์เพื่อตักเตือน และเผชิญกับวิบากกรรม

เวลานี้พระเอกรู้แล้วว่าตัวเองรักใคร จึงห้ามไม่ให้นางเอกมาหาและบอกให้รออยู่ที่แดนนรก
แต่สุดท้ายนางเอกก็ตามมาและคอยแอบช่วยเหลืออยู่ดี
พระเอกลงมาเกิดเป็นองค์ชายที่แม่ตาย ส่วนตนก็ไม่ได้รับความโปรดปรานจากพ่อ ต้องอาศัยอยู่ในตำหนักเย็น ...แต่เพราะมีนางเอกแวะเวียนมาหาอยู่เรื่อยๆ จึงไม่เหงา ทว่านางเอกกลับยังไม่รู้ว่าคนที่พระเอกรักคือใคร นึกว่าพี่แกยังรักหญิงสาวมนุษย์ผู้นั้นอยู่ จึงไปแก้ไขเรื่องราวที่มันควรจะเป็น แปรเปลี่ยนความเป็นความตาย ทำให้คนที่ต้องตายกลับมามีชีวิตใหม่ กระทำการฝืนลิขิตละเมิดกฏสวรรค์ และก็ทำให้ผลกรรมนั้นตกมาอยู่กับตัวเองทั้งหมด ซึ่งทุกอย่างก็เพื่อช่วยให้พระเอกกับคนๆ นั้นได้ครองคู่กัน...โดยที่พระเอกไม่รู้เรื่องเลย (และไม่ได้ต้องการแบบนั้นด้วย) ส่วนคนที่พระเอกเคยชอบก็เปลี่ยนไป เมื่อเห็นว่าพยายามทำทุกอย่างแล้วแต่พระเอกก็ยังไม่เปลี่ยนใจ ก็เลยโกรธแค้น วางแผนจะแยกพระ-นางออกจากกัน กลายเป็นตัวร้ายแทน..เหอๆ

เรื่องนี้จะทำให้เราได้เห็นอีกมุมหนึ่งของยายเมิ่ง เพราะภาพของยายเมิ่งที่เราเคยเจอในหนังสือปกติจะเป็นหญิงชราและมีหน้าที่ตักน้ำแกงลืมเลือนเท่านั้น แต่เรื่องนี้ยายเมิ่งหรือนางเอกจะมีภาพลักษณ์เป็นหญิงสาวแสนสวยผมขาว มีนิสัยเฉื่อยๆ เหมือนคนแก่ (ก็แก่แหละ ข้างนอกสาวแต่ข้างในชราแว้วว (‾◡◝　) )  และยังมีความรักไม่ต่างกับหญิงสาวทั่วๆ ไป ทั้งยังเป็นความรักที่เสียสละ ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใด ไม่เห็นแก่ตัว ขอเพียงแค่อีกฝ่ายมีความสุขและได้สมหวังเท่านั้นเป็นพอ

บางทีก็แอบคิดว่า ถ้าพระ-นางคู่นี้มีอะไรแล้วพูดออกมาตรงๆ ก็คงจะดี บางทีเรื่องราวมันอาจจะไม่บานปลายและลากยาวมาจนถึงขนาดนี้ก็ได้ แต่ก็เข้าใจแหละว่าคงยาก เพราะพื้นฐานนิสัยเขาเป็นกันแบบนั้น แบบหวังดี อยากให้อีกฝ่ายมีความสุข เลยคิดว่าต้องทำแบบนี้ๆๆ ถึงจะดี (แต่ไม่ได้ถามก่อนไง) ...บวกกับมีคนคอยวางแผนอยู่ข้างหลังด้วย นี่ก็หวังดี! อยากให้นางเอกได้คู่ครองที่ดีจริงๆ เลยอยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วคนเขาจะยังรักกันอยู่อีกไหม ถ้าไม่มีด้ายแดงผูกติดกันแล้ว หากเป็นแบบนั้นจะยังสามารถจดจำกันและไม่ลืมเลือนกันได้อยู่อีกหรือเปล่า...อุปสรรคมันก็เลยเยอะ กว่าจะได้ลงเอยกันก็เลยยาวนานยากลำบากแบบนี้แหละ

แต่จบดีนะไม่ต้องห่วง พระเอกก็ยินดีแบกรับโทษแทนนางเอก โดยการไปเวียนว่ายตายเกิดเป็นเวลา 1000 ปี ซึ่งในทุกๆ ชาติจะต้องมีชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย ไม่อาจรู้ว่ากำลังตามหาใคร? ใครคือคนที่ตัวเองรัก? และเมื่อจำได้นั่นก็คือวันที่พระเอกต้องจบชีวิตลง ส่วนนางเอกก็ถูกขังอยู่ในความฝัน ต้องฝันเห็นพระเอกกับผู้หญิงคนนั้นรักกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าและต้องหลับไหลไป 1000 ปีเช่นกัน...เมื่อผ่านทุกอย่างไปได้ และถ้าทั้งสองคนยังไม่ลืมกัน ยังรักกันอยู่เหมือนเดิม ก็ถือว่าผ่านบททดสอบ จึงจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป...

อ่านจบแล้วตอนแรกก็แอบสงสัยนะว่า..พระ-นางเคยมีซัมติงอะไรกันมาก่อนรึเปล่า เช่นเคยรักกันมาก่อนแต่ต้องพลัดพราก แล้วจำกันไม่ได้อะไรประมาณเนี่ย เพราะพระเอกน่าจะเป็นไทป์ที่แบบรักใครรักจริง ยากจะเปลี่ยนใจ แต่ไฉนพี่กลับเปลี่ยนใจมาชอบนางเอกเร็วขนาดนี้ อุตส่าห์ทำสัญลักษณ์ไว้ที่ตัวผู้หญิงคนนั้น แล้วตามหามาตั้งนาน 55 หรือนั่นเป็นแค่การตอบแทนบุญคุณ? ยังไม่ได้ชอบจริงๆ? ยังไม่รู้หัวใจตัวเองดีพอ? หรือเพราะมีด้ายแดงส่งเสริมพระ-นางเลยชอบกัน(เร็ว)? ... ความจริงถ้าเขียนให้พระ-นางมีอดีตกันมาก่อน เราอาจจะอินในความรักของทั้งคู่มากกว่านี้ก็ได้นะ นี่แบบอะไรอะ ชอบกันและ ทำไมชอบกันอะ แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ เลิกชอบง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ? 55 ...แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีแค่คู่หลักนะ ยังมีคู่ของเจี้ยงเหนียง(ลูกสาวจักรพรรดิสวรรค์) ที่ไม่รู้ว่าจะมีเล่มแยกเป็นของตัวเองไหม แต่เรื่องนี้ยังไม่เฉลยปม อยากรู้เหมือนกันว่าสุดท้ายจะสมหวังหรือเปล่า

ป.ล.ขอสารภาพว่าอ่านแล้วมึนกับคำราชาศัพท์มากกกพี่จ๋า เยอะมากก 55 (๑╹∀╹๑)... ส่วนเนื้อเรื่องก็โออยู่นา หน่วง ซึ้ง หลายอารมณ์ดี ที่สำคัญเรื่องนี้ปกสวยมากกก

ป.ล. พวกคำว่า กระไร มิ อันใด ...มันเยอะไปหน่อยนะพี่จ๋าาา ＼(^^＼)  

📍ลิขิตรักข้ามปรภพ (เล่มเดียวจบ) ➡️ https://s.shopee.co.th/4foPs9GWWr

จอมใจคู่นครา 2 เล่มจบ

 

จอมใจคู่นครา 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : เผิงไหลเค่อ
ผู้แปล : Rose Apple
สำนักพิมพ์ อรุณ

" นางแต่งไปแคว้นใด ข้าก็บุกแคว้นนั้น 

ชาวมู่เราซ่อนเหลี่ยมอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือมาหลายปี

ก็ถึงคราวที่ควรจะไปเยี่ยมเยือนจงหยวนเสียบ้าง

ข้ากลับอยากดูว่านางไม่แต่งกับข้า ท้ายที่สุดแล้วจะแต่งกับผู้ใด.."

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก อาเสวียน เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกทิ้งตั้งแต่ตอนเป็นทารก แต่โชคดีที่ได้พ่อบุญธรรมซึ่งเป็นพ่อมดเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่และถ่ายทอดวิชาแพทย์ให้ จึงทำให้นางมีวิชาแพทย์ติดตัว แต่เนื่องจากมีใบหน้าที่งดงามปานล่มบ้านล่มเมือง จึงทำให้นางเอกเกือบจะถูกส่งตัวไปเป็นสาวงามบรรณาการที่แคว้นฉู่ ดังนั้นพ่อบุญธรรมจึงต้องวางยาทำให้ใบหน้าของนางเสียโฉม เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติในครั้งนั้น

พระเอก เกิงอ๋าว เจ้าผู้ครองแคว้นมู่ เดิมเป็นแคว้นที่ไม่มีใครเคยเห็นอยู่ในสายตาและมักถูกดูถูกว่าเป็นม้ารับใช้ (ม้าจริงๆ ไม่ใช่หมา ส่วนเหตุผลต้องไปลองอ่านจ้า) ...แคว้นของนางเอกคือแคว้นจื่อ เป็นแคว้นที่ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างแคว้นฉู่และมู่ ต่อมาทั้งสองแคว้นทำศึกกัน แคว้นจื่อที่อยู่ตรงกลางเห็นฉู่แข็งแกร่งกว่าจึงไปเข้าข้างฉู่ แต่สุดท้ายเกมพลิกฉู่แพ้ แคว้นมู่ชนะ แคว้นของนางเอกจึงถูกแคว้นมู่กลืนกินผนวกรวมกัน เจ้าผู้ครองแคว้นจื่อถูกสังหาร ส่วนประชาชนที่เหลือก็ถูกจับกลายไปเป็นทาสเชลย รวมถึงตัวนางเอกด้วยที่หนีไม่พ้นเช่นเดียวกัน

พระ-นางเคยเจอกันมาก่อนในตอนที่พระเอกเข้าป่ามาล่าสัตว์ ส่วนนางเอกมาเก็บสมุนไพร พระเอกมีอาการป่วยหนักโดยไม่ทราบสาเหตุ คนของพี่แกจึงไปตามหมอมารักษาซึ่งก็คือนางเอกนั่นเอง หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไป ต่างคนก็ต่างไม่ได้รู้สึกดีหรือประทับใจในตัวอีกฝ่ายเลย ต่อมาแคว้นจื่อก็ถูกทำลาย นางเอกต้องกลายเป็นทาสเชลยและถูกกวาดต้อนไปใช้แรงงาน แต่เพราะมีความสามารถในการรักษาจึงได้ขยับยกฐานะขึ้นมาหน่อย กลายเป็นหมอทาสเชลยอยู่ในขบวน บังเอิญได้ช่วยรักษาพระเอกในตอนที่ปวดหัวอีกครั้ง... คนสนิทพระเอก(รวมถึงพระเอก) จึงอยากให้นางเอกอยู่ข้างๆ คอยปรนนิบัติดูแลพี่แก แต่นางเอกไม่สนใจ อยากกลับไปอยู่กับพี่ชายและแม่บุญธรรมมากกว่า พระเอกเลยไม่บังคับ (แต่ก็แอบเคือง) ทว่าต่อมาในขบวนดันมีชาวจื่อบางกลุ่มก่อกบฏสร้างความวุ่นวาย ซึ่งพี่ชายของนางเอกก็ถูกจับเหมารวมว่าเป็นหนึ่งในนั้นด้วย นางเอกจึงไปขอร้องพระเอกให้ละเว้นพี่ชาย แล้วก็ต้องจ่ายด้วยการติดตามอยู่ข้างกายอีกฝ่ายเพื่อแลกกับการช่วยชีวิตพี่ชายตั้งแต่บัดนั้น...

พระเอกสนใจนางเอกอยากจับกดตั้งแต่ตอนที่หน้าตาเสียโฉมแล้ว แล้วก็อยากแต่งนางมาเป็นฟูเหริน (ภรรยาเอกของผู้ครองแคว้น) ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่รู้ฐานะที่แท้จริง เพราะความจริงนางเอกเป็นบุตรสาวคนโตของกษัตริย์แคว้นโจว มีฐานะเป็นถึงองค์หญิง แต่เพราะพ่องมงายหลงเชื่อคำของพ่อมด จึงหมายจะกำจัดลูกสาวตามคำทำนายตั้งแต่เพิ่งเกิด แต่ดีแม่นางเอกไหวตัวทันจึงให้คนสนิทพาหนี ...แล้วต่อมาแคว้นโจวก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ มีแต่อำนาจกลวงๆ เหมือนเสือกระดาษ ไม่ได้น่าเกรงขามรุ่งเรืองเหมือนในอดีตแล้ว พอมีคำทำนายใหม่ออกมาว่าถ้าได้ตัวนางเอกกลับมาแคว้นโจวก็จะเจริญดีขึ้นอีกครั้ง พ่อนางเอกถึงได้ให้คนไปตามตัวลูกกลับคืนมา พอนางเอกกลับคืนสู่ฐานะพร้อมกับรูปโฉมเดิมที่งามหลายๆ ก็ทำให้มีแต่คนหมายปองอยากสู่ขอไปเป็นฟูเหรินของแคว้นตน

พระเอกก็หลงนึกว่าตัวเองคงสู่ขอได้ง่ายๆ กว่าใครเขา นางเอกต้องตอบตกลงตามที่สัญญาแน่นอน แต่สุดท้ายก็หน้าหงายถูกปฏิเสธกลับไปเหมือนคนอื่นๆ รอบแรกไม่ได้ เอาใหม่รอบสอง คราวนี้พี่มาเอง แม้ใจจะดูถูกแคว้นโจวที่เหลือแต่เปลือกและพ่อนางเอกที่ไม่เอาไหนหนักหนา แต่เพื่อให้ได้หัวใจสาวงามมาพี่ก็ยินดีวางทุกอย่างลง ทั้งสัญญาว่าจะยอมภักดีต่อราชสำนัก (จะยอมกลับมาเห็นหัวพ่อเจ้า) และจะยุบวังหลังทิ้ง ชีวิตนี้มีแต่นางเพียงคนเดียว (วังหลังพระเอกมีสนมอยู่ 1 คน) ...ทว่านางเอกก็ยังไม่ยินยอม ใจแข็งมากกกก เพราะไม่ปลื้มไอ้นิสัยที่ชอบบีบบังคับคนของพี่แก (สมพระเอก 55) แต่รอบสองนี้เหมือนพ่อตั้งใจจะยกให้พระเอกแล้ว นางเอกเลยวางแผนขอให้น้องชายช่วยทำให้ตนยังไม่ต้องออกเรือนไปอีก 3 ปี

ความจริงทุกอย่างก็เกือบจะสำเร็จหากไม่เกิดสงครามขึ้นซะก่อน อันเป็นเหตุให้น้องชายของนางเอกซึ่งเป็นรัชทายาทแคว้นโจวต้องนำทัพออกรบด้วยตัวเอง ทีแรกก็กำลังไปได้สวย รบชนะตลอด แต่ต่อมาก็เริ่มแพ้ บวกกับกองทัพที่มาจากแคว้นอื่นเกิดมีปัญหาภายในแคว้น จึงทำให้ต้องถอนกำลังกลับไป ทัพที่จัดไว้เลยเริ่มรวน แพ้เอาๆ จนทำให้ทัพของน้องชายถูกล้อมและเกือบต้องตายในสนามรบ (ถ้าไม่ตายก็คงถูกอีกฝั่งจับไปเป็นเชลยหยามเกียรติ)...ทว่าในขณะที่กำลังหมดหวัง กองทัพของพระเอกก็โผล่เข้ามาช่วยได้ทันเวลาและช่วยตีอีกฝั่งจนพ่ายแพ้กลับไป ทำให้แคว้นโจวติดหนี้บุญคุณ นางเอกก็ซาบซึ้งใจ เลยเริ่มทบทวนหัวใจตัวเองใหม่ (ชอบพระเอกเหมือนกันแหละแต่ไม่ยอมรับ) และสุดท้ายก็ยอมแต่งด้วย...

นี่เป็นยุคสมัยที่แผ่นดินยังไม่รวมเป็นหนึ่งและเต็มไปด้วยแคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมาย เช่นแคว้นมู่ ฉู่ จื่อ ซี จิ้น เฉา เจิ้ง เป็นต้น (เยอะมากจำบ่ได้หมด) ซึ่งแต่ละแคว้นก็จะมีเจ้าผู้ครองแคว้นเป็นผู้ปกครอง และมีแคว้นโจวเป็นศูนย์กลางเป็นแคว้นของกษัตริย์ ไม่แน่ใจว่ายุคไหนแต่น่าจะเก่ามาก และอยู่หลังยุคเซี่ยกับซาง เป็นยุคที่ยังเชื่อในพ่อมดหมอผี และอาวุธที่ทหารใช้ส่วนใหญ่ก็คือขวานปากไก่ (ที่นิยมใช้ในราชวงศ์เซี่ยถึงยุคชุนชิว) ไม่ใช่ดาบหรือกระบี่อย่างที่้เราคุ้นเคย 

ถึงแคว้นนางเอกจะเป็นจุดศูนย์กลางเป็นแคว้นของกษัตริย์ ทว่าก็อ่อนแอถดถอยลงเรื่อยๆ ไม่ได้แข็งแกร่งน่าเกรงขามแล้ว จึงทำให้แคว้นต่างๆ ที่เคยส่งเครื่องบรรณาการมาให้เริ่มไม่ส่ง+ไม่แคร์ ในเรื่องจะมีแคว้นฉู่กับแคว้นมู่ของพระเอกที่แข็งแกร่งและเป็นแคว้นใหญ่ ซึ่งเดิมมีแต่แคว้นฉู่ แต่พอพระเอกขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น แคว้นมู่ถึงค่อยๆ ผงาดเข้มแข็งขึ้นมาจนกลายเป็นแคว้นเดียวที่กล้าต่อกรกับแคว้นฉู่และรบชนะได้ จนทำให้แคว้นอื่นๆ ไม่กล้าดูถูกดูแคลนอีกต่อไป  หลังจากที่พระ-นางแต่งงานกันไม่นานแคว้นจิ้นก็ต้องการแผ่ขยายอำนาจมาแถวๆ แคว้นมู่ พระเอกจึงต้องไปออกรบ
แต่ระหว่างนั้นก็มีพวกขุนนางชนชั้นสูงที่ไม่เห็นด้วยกับแนวทางการปฏิรูปการปกครองของพระเอก ที่จะสนับสนุนให้คนธรรมดาที่สร้างผลงานทางทหารเข้ามามีตำแหน่งในกองทัพ แทนการสืบทอดทางสายเลือดของพวกชนชั้นสูงเก่าๆ (ที่คอยฉุดรั้งความเจริญ) จึงฉวยโอกาสตอนที่พระเอกไม่อยู่ชักศึกเข้าบ้าน หวังให้เกิดศึกนอกศึกในเพื่อจะได้ยึดอำนาจมาเป็นของตน... 

เป็นเรื่องเกี่ยวกับศึกสงครามผสมความรักแบบหวานๆ ขมๆ คล้ายๆ ปรปักษ์จำนนแต่ยังไม่เจ้มจ้นขนาดนั้น ( 2 เล่มจบเองไม่หนามาก) นางเอกใจแข็งเหมือนกัน กว่าจะเปิดใจรักพระเอกได้ไม่ง่ายเลย แต่พระเอกนั้นรักแล้วรักเลย ต่อให้ถูกปฏิเสธอีกกี่รอบก็จะกลับไปสู่ขอใหม่ ถ้านางเอกกล้าแต่งไปแคว้นอื่นหรือแต่งให้ใคร พี่ก็จะยกทัพไปตีแคว้นนั้นแล้วชิงเธอมาซะ 55

ป.ล. nc ไม่มี ตัดเข้าโคม 55

ป.ล. จริงๆ ประเด็นเรื่องที่นางเอกเคยตายแล้วเป็นวิญญาณมาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่ตอนเป็นทารกเนี่ยไม่ต้องใส่เข้ามาก็ได้มั้ง ไม่เห็นมีความสำคัญอะไรเลย ใส่มาทำมายจ๊า 55

📍จอมใจคู่นครา 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjyEiJfEN

สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว 3 เล่มจบ

 

สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย
ผู้แปล : อวี้
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ชาติก่อน เจียงชิงหว่าน เป็นบุตรสาวพ่อค้าที่ร่ำรวยเป็นอันดับหนึ่งของเมือง มีชีวิตอยู่บนกองเงินกองทอง แต่นางกลับไปหลงรัก ชุยจี้หลิง บัณฑิตหนุ่มยากจน ที่มีรูปโฉมหล่อเหลา ท่าทางสันโดษหยิ่งทะนง แต่กลับสอบจิ้นซื่อไม่ผ่านสักที
เพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา นางจึงทำเรื่องผิดประเพณีจนทำให้ถูกบิดาตัดขาด
ทำให้แม่สามีรังเกียจและดูถูก ประกอบกับที่เป็นบุตรสาวพ่อค้า แม่สามีจึงยิ่งไม่ชอบและมักจะหาเรื่องมาต่อว่ารังแกนางลับหลังอยู่เสมอๆ...
ชีวิตแต่งงานของนางเอกจึงหวานอมขมกลืน ไม่ได้สุขสบาย ทั้งยังไม่เป็นที่ต้อนรับของแม่และน้องสาวสามีอีกด้วย แต่นางก็ไม่เคยปริปากใดๆ เพียงแค่ก้มหน้าน้อมรับคำต่อว่าและแอบร้องไห้เงียบๆ อยู่คนเดียวเท่านั้น ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลก็เพื่อให้สามีสบายใจ
ทว่า 3 ปีผ่านไปนางกลับได้รู้ว่าสามีและเพื่อนสนิทของตนมีใจให้กัน
ทั้งยังตั้งครรภ์ลูกของเขาเรียบร้อย แต่คาดไม่ถึงว่าสุดท้ายเขาจะกล้าถึงขนาดส่งนางไปเป็นสตรีบรรณาการให้แก่ฮ่องเต้ชราที่อยู่ในวัง...ทำให้นางได้รับความทุกข์ทรมาน
ทุกข์กายทุกข์ใจต่างๆ นานา จนตัดสินใจกระโดดน้ำฆ่าตัวตายในวันที่เขายกทัพมาบุกวัง

นางเอกตายแล้วกลับมาเกิดใหม่ในร่างของบุตรสาวสายตรงของหย่งชางป๋อที่อยู่ในวัย 14 ปี และมีชื่อแซ่เดียวกันกับตัวเองในชาติที่แล้ว...
เมื่อได้โอกาสใหม่ คราวนี้นางจึงตั้งใจว่าจะไม่เดินซ้ำรอยเดิมอีก จะมีชีวิตที่สงบสุขและปลอดภัย จะเชื่อฟังคำพูดของผู้ใหญ่ไม่ดื้อรั้นเอาแต่ใจ จะไม่มีทางทำเรื่องอย่างหนีตามผู้ชายเหมือนในชาติที่แล้ว และจะอยู่ให้ห่างจากพระเอกหรือคนที่เคยทำไม่ดีกับนางในชาติก่อน ไม่ขอข้องแวะเกี่ยวข้องใดๆ กันอีก.... แต่เหมือนโชคชะตาจะเป็นใจหรือเล่นตลก(หว่า)
ถึงได้ทำให้ตระกูลของเขากับนาง มีความสนิทสนมกันมาตั้งแต่รุ่นปู่ และทำให้ทั้งสองคนต้องกลายมาเป็นอา-หลาน(นอกไส้)กัน

เมื่อนางเอกกลับมาเกิดใหม่เวลาก็ผ่านเลยไปถึง 6 ปีแล้ว
แม้จะมาอยู่ในร่างของเด็กสาวซึ่งเป็นบุตรของภรรยาเอก แต่ตัวเข้าของร่างนี้กลับไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบของพ่อและย่าเลย  นางเอกจึงต้องปรับปรุงตัวใหม่รีบทำแต้ม เพื่อให้ย่ากับพ่อที่มีอำนาจสูงสุดในจวน รักและเอ็นดูตนกับแม่โดยเร็ว เพราะในจวนยังมีอนุที่พ่อโปรดปรานมากอยู่อีกหนึ่งคน ที่ฉลาดเจ้าเล่ห์ ชอบแสร้งทำตัวอ่อนโยนน่าสงสาร แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยอุบายชั่วร้ายสารพัด พอเห็นว่านางเอกกับย่าไม่โง่ จะต้องกลายเป็นภัยคุกคามของตนในอนาคต ก็เริ่มวางแผนคิดร้ายหมายกำจัดทั้งสองคนทิ้ง...หึหึ

ส่วนพระเอกพอเมียหายก็ทิ้งพู่กันไปเข้ากองทัพ เพราะสายบุ๋นใช้เวลาเลื่อนขั้นนาน
แต่สายบู๊ขอแค่มีผลงานทางทหารโดดเด่น ตำแหน่งก็ขึ้นพรวดๆ
พอเข้าร่วมกองทัพก็ไม่เคยรบแพ้ เด็ดขาดเยือกเย็น รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง 
ทั้งยังสามารถโค่นล้มฮ่องเต้โฉด แล้วทำให้อ๋องที่ตนเคยรับใช้กลายมาเป็นฮ่องเต้ได้
จนสุดท้ายก็ได้บรรดาศักดิ์จิ้งหนิงโหวมาครอง ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหาร
อยู่เหนือคนนับหมื่นแต่อยู่ใต้คนผู้เดียว

เรื่องนี้พระ-นางมีปฏิสัมพันธ์กันน้อยมาก คือพระเอกก็ออกมาเรื่อยๆ แหละเพียงแต่ก็จะอยู่ในส่วนของพี่แก ไม่ได้มาข้องแวะอะไรกับนางเอก แม้จะรู้สึกว่านางเอกแอบคล้ายๆ เมียตน
ชื่อแซ่เดียวกัน กิริยาท่าทางบางอย่างก็เหมือนกัน แถมยังชอบเรื่องต้นไม้ใบหญ้าเหมือนกันอีกด้วย แต่ก็ไม่คิดว่าจะใช่คนเดียวกันอยู่ดี เพราะหน้าไม่เหมือน อายุก็ไม่ใช่ ให้คนไปสืบประวัติมาก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ ...ต่อให้จะคล้ายกันยังไงแต่ถ้าไม่ใช่ พี่ก็ไม่สน
เวลาเจอกันก็วางตัวเย็นชาห่างเหินตามสไตล์ เพราะพี่จะอ่อนโยนกับเมียแค่คนเดียว
ส่วนนางเอกก็เช่นกัน ยังมีความรู้สึกโกรธแค้นอยู่ เวลาเจอพระเอกก็จะเย็นชา พยายามหลีกเลี่ยงไม่มอง

พระเอกนั้นตามหาเมียผิดที่มาตลอด มารู้ก็ตอนที่เจอคู่หมั้นเก่าเมีย พอรู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันก็เริ่มกลัว เพราะไม่รู้ว่าเมียไปอยู่ไหน แถมตอนนั้นบ้านเมืองก็วุ่นวาย เมียเป็นแค่หญิงสาวอ่อนแอเดินทางไกลขนาดนั้นจะรอดรึ เริ่มใจคอไม่ดี กระอักเลือดไป 1 รอบ..
จนไปควานหาตัวคนที่เคยคุ้มกันรถม้าสตรีบรรณาการเจอ พี่ถึงเริ่มคลำทางถูกจนได้รู้ความจริงที่ตามหามาตลอด 9 ปี แล้วก็กระอักเลือด กระอักๆ..กระอักบ่อยซะจนเกรงว่าพระเอกจะตายก่อนที่จะได้รู้ความจริงแล้ว 55... 

พอรู้ว่าเมียตาย พี่ก็หมดอาลัยตายอยาก แต่ก็ต้องอยู่ต่อก่อนเพื่อไล่เช็คบิลคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด แถมพี่ยังทรมานตัวเองไม่ยอมรักษาโรคเก่า ปล่อยให้พิษมันกำเริบจนทรุดลงๆ
ส่วนทางฮ่องเต้ก็ไม่รู้ว่าพระเอกไม่สนใจเรื่องบ้านเมืองแว้ว ซึ่งจริงๆ ก็ไม่ได้สนใจมาตั้งแต่แรก ที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่ออยากให้เมียเห็นแล้วกลับมาเฉยๆ แต่คนอื่นไม่รู้ จึงระแวงกลัวว่าพระเอกจะก่อกบฏยึดบัลลังก์อยู่ตลอด

พอแน่ใจว่านี่เมียเรา ทว่านางเอกกลับไม่ยอมรับว่าตัวเองคือเมียพี่ ยังไม่เชื่อเท่าไรด้วยว่าพระเอกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีตเลย จนพระเอกต้องพาไปพบตัวร้ายที่ทำถึงได้เชื่อ
แต่ก็ยังไม่ยอมกลับมาอยู่ด้วยอยู่ดี ขอให้ต่างคนต่างอยู่แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่
แต่พระเอกไม่ยอมม จะชาตินี้ชาติหน้าหรือชาติไหนๆ เจ้าก็ต้องเป็นเมียข้าเท่านั้น
สุดท้ายก็ไปบีบให้ไทเฮายกเลิกการหมั้นหมายของนางเอกกับพระรอง
และให้พระราชทานสมรสให้ตนกับนางเอกแทน แลกกับการที่ตนจะไปรับตำแหน่งที่ชายแดนไม่กลับเมืองหลวงอีกเลยชั่วชีวิต...

สุดท้ายนางเอกก็ต้องยอม เพราะพระเอกมัดมือชกขอพระราชทานสมรสแล้วอะ 55
บวกกับลึกๆ ก็ยังตัดไม่ขาด ยังรักพระเอกอยู่เหมือนกัน ส่วนพระรองก็ยอมถอยให้เพราะนางเอกเล่าความจริงให้ฟังว่าตนเป็นใคร...จบแฮปปี้ มหากาพย์ความเข้าใจผิด และการตามหาเมียของพระเอก 55

จะเล่ายังไงไม่ให้สปอยล์...มันต้องสปอยล์อะ..เริ่ม!
ตอนแรกที่อ่านคำโปรยเรื่องนี้ก็คิดอยู่ว่าต้องมีซัมติงอะไรแน่ๆ แล้วก็ใช่จริงๆ ด้วย
คนที่ทำก็ร้ายจริงๆ เล่นใหญ่มาก คลั่งรักอยากได้พระเอกมากก เป็นคนกุเรื่องวางแผนทุกอย่างตั้งแต่เรื่องท้อง เรื่องวางยาจับนางเอกส่งเข้าวัง ไปจนถึงปลอมลายมือนางเอกแล้วเขียนหนังสือหย่าส่งให้พระเอกด้วย พระเอกก็เชื่อเพราะลายมือเหมือนของเมียเปี๊ยบ
บวกกับคำพูดในจดหมายก็เป็นคำที่พระ-นางรู้กันแค่ 2 คน (ไม่รู้ว่านางเอกเอาไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟังด้วย) แถมที่ผ่านมาลึกๆ พระเอกก็ไม่ได้มีความมั่นใจในตัวเองเลย
กลัวอยู่ตลอดว่านางเอกจะทิ้งและกลับไปหาคู่หมั้นเก่า พอเห็นในจดหมายนั้นเขียนว่าจะกลับไปหาคู่หมั้นเก่า ก็เลยปักใจเชื่อไม่ได้ไตร่ตรองทบทวนดีๆ
ส่วนนางเอกก็ไม่ได้เชื่อใจในตัวพระเอกมากพอเช่นกัน ด้วยความที่อายุยังน้อย ไม่ค่อยฉลาด หูเบา ชอบเอาอารมณ์เป็นที่ตั้ง มองคนไม่ออก(ในชาติก่อน) ก็เลยเชื่อหมดใจว่าพระเอกกับเพื่อนมีอะไรกันจริงๆ คิดว่าพระเอกเป็นคนทำทุกอย่างและก็โกรธแค้นเรื่อยมาจนถึงชาตินี้ ....กว่าจะรู้ความจริงว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทุกอย่างก็เล่ม 3
ทั้งที่ความจริงก็มีแบบเอ๊ะๆ คิดว่าหรือตนจะเข้าใจผิด หรือพระเอกจะไม่ได้ทำ แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่เชื่อว่าจะมีใครกล้าสร้างเรื่องและทำได้ถึงขนาดนี้   ...สรุปโดนหลอกกันหมด

- พอนางเอกหายไป พระเอกถึงได้รู้ความจริงจากปากสาวใช้ ว่าลับหลังตน แม่กับน้องสาวปฏิบัติกับนางเอกยังไง ก็เลยเย็นชาไม่สนใจทั้งคู่อีกเลย ( พระเอกเป็นคนเย็นชามากก ชีวิตจืดชืดน่าเบื่อ มีแต่การอ่านหนังสือสอบ เชื่อฟังแม่ทุกอย่าง พอมีนางเอกเข้ามาโลกของพี่แกถึงได้สดใสมีสีสัน นางเอกจึงเป็นเหมือนแสงสว่างหนึ่งเดียวในชีวิตพี่แก พระเอกแอบไปรับจ้างคัดลอกพระสูตร ขายภาพวาดตัวอักษรข้างทางเพื่อหาเงินมาซื้อของให้เมียเอง
เพราะเงินส่วนใหญ่อยู่ที่แม่ แต่เวลามีของดีๆ อะไรก็จะให้แม่ก่อน คือเป็นลูกกตัญญูมาก
เพียงแค่หวังว่าแม่จะดีกับคนที่ตนรักบ้าง ดังนั้นพอรู้ว่าลับหลังแม่+น้องรังแกเมียตัวเองยังไง พระเอกจากเดิมที่เย็นชาอยู่แล้ว ก็เลยยิ่งเย็นชามากกว่าเดิม กู่ไม่กลับแล้ว )

- ส่วนย่ากับพ่อในชาติใหม่ของนางเอก ก็สนแต่ชื่อเสียงและเกียรติยศของวงศ์ตระกูล
ที่โปรดปรานนางเอกก็เพราะเห็นว่าเชื่อฟังรู้ความ ต่อไปจะต้องทำประโยชน์และเกื้อหนุนตระกูลได้แน่ๆ เลยดีด้วย แต่พอรู้ว่าหลังจากนางเอกแต่งงานต้องตามพระเอกไปอยู่ที่ชายแดน ย่ากับพ่อก็เซ็ง รู้สึกว่าเลี้ยงมาเสียข้าวสุก ไม่มีความห่วงใยใดๆ ทั้งสิ้น
หมดประโยชน์แล้ว มีแต่แม่เท่านั้นที่รักและเป็นห่วงนางเอกจากใจจริง

 

📍สามีข้ากลายเป็นท่านอาเสียแล้ว 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/4AsCGjI6uc

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง 2 เล่มจบ

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง 2 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : ตงซือเหนียง (东施娘) 
ผู้แปล : พวงหยก
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

" เหตุใดหม่อมฉันถึงต้องแต่งชุดบ่าวด้วยเล่าเพคะ "

" จือจือหน้าตางดงามมาก หากถูกคนชั่วหมายตาเอาจะทำอย่างไร "

" คนชั่วน่าจะหมายตาองค์หญิงก่อนมากกว่ากระมัง " 

" องค์หญิงต่างหากที่ทรงงดงามที่สุด "

เผยซิ่นฟางฟังแล้วอยากจะปิดกลีบปากคู่นั้นไว้นัก ช่างเถิด นี่เมียข้าเอง ทนไว้ ..อดทนไว้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จือจือ เด็กสาวชาวบ้านธรรมดา ที่มีใบหน้างดงามและรูปร่างอรชรเย้ายวน ถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในบรรดาอี๋เหนียงของราชบุตรเขย ผู้เป็นสามีขององค์หญิงชิงเหอ องค์หญิงที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากที่สุด ขณะที่อยู่ในวังขององค์หญิง นางเอกถูกคนจัดฉากใส่ร้ายว่าคบชู้ และถูกโบยตายโดยที่ไม่มีโอกาสได้ชี้แจงอะไรเลย พอตายก็กลายเป็นวิญญาณล่องลอยไปมาอยู่บนโลกมนุษย์
จนได้พบความลับใหญ่หลวงขององค์หญิงเข้า และเมื่อผ่านไป 3 ปีนางเอกก็ได้พบท่านเทพองค์หนึ่ง ที่ยื่นข้อเสนอให้นางกลับไปเกิดใหม่ได้โดยแลกกับของตอบแทนบางอย่าง...

นางเอกได้กลับมาเกิดใหม่ในร่างเดิมเมื่อตอนอายุ 15 ซึ่งเป็นช่วงที่ยังไม่ได้แต่งงานไปอยู่ในวังองค์หญิง ดังนั้นคราวนี้นางจึงตั้งใจว่าจะหาบุรุษดีๆ สักคนมาแต่งงาน ก่อนที่จะมีการคัดเลือกอี๋เหนียงให้ราชบุตรเขย...และนางเอกก็ไปถูกใจ เซี่ยงชิงจวี บัณฑิตหนุ่มรูปหล่อที่แสนจะเย็นชา ที่ภายภาคหน้าจะได้เป็นทั่นฮวาเข้า นางเอกจึงปฏิบัติตามคำสอนของท่านแม่ที่ว่า..’อย่าได้เหนียมอายกับคนที่ชอบเป็นอันขาด’ ทันที  นางจึงลงมือปักถุงหอมให้เขาและเป็นฝ่ายเข้าหาตามจีบอีกฝ่ายก่อน แต่น่าเสียดายที่นางเอกหน้าตาดีเกินไป แม้จะอายุยังน้อยแต่ก็มีรูปร่างเย้ายวนใจ ไม่ตรงกับภรรยาที่ดีตามหลักจรรยาที่ในหนังสือกล่าวเอาไว้ จึงถูกอีกฝ่ายเมินไปตามระเบียบ...

ลืมบอกไปว่านอกจากท่านเทพจะให้นางเอกได้กลับมาเกิดใหม่แล้ว ก็ยังมอบความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งให้ด้วยนั่นคือ...สามารถมองเห็นภูต ผี วิญญาณได้ ...แล้วก็มีผีสาวนิสัยดีตนหนึ่งที่หวังดีกับนางเอกมากกก รู้ว่าตัวนางเอกมีกลิ่นสาบผีที่จะดึงดูดภูตผีวิญญาณให้เข้ามาหา และนานวันเข้าก็จะทำให้วิญญาณหลุดออกจากร่างได้ ซึ่งวิธีแก้ก็คือต้องไปอยู่ใกล้ๆ ผู้มีไอมังกร...(จะใครล่ะจ๊ะ ถ้าไม่ใช่พระเอกของเรา 55) นางเอกที่พยายามหนีแทบตาย สุดท้ายจึงต้องกลายมาเป็นอี๋เหนียงห้าอยู่ในวังองค์หญิงด้วยความหวังดีของผีสาวตามเดิม ด้วยประการฉะนี้แหละเอย...ชาลาล่า

ถึงจะเกิดใหม่มีประสบการณ์จากในชาติที่แล้วมา แต่นางเอกก็ยังใสซื่อ บื้อๆ อยู่เหมือนเดิม ไม่ได้กลายเป็นเก่งกาจฉลาดว้าวอะไรเลย อะไรที่ทำไม่ได้ก็ยังทำไม่ได้เหมือนเคย ไม่ว่าจะเป็นดีดพิณ แต่งกลอน รู้หนังสือ แถมยังไม่ได้คิดจะกลับมาแก้แค้นใคร เพียงแค่อยากจะมีชีวิตสงบๆ ไม่ต้องซ้ำรอยเดิมเหมือนในชาติที่ผ่านมาเท่านั้นเอง

ส่วนพระเอก เผยซิ่นฟาง ก็มีหลายฐานะ ยามหลักเป็นองค์หญิงแต่บางทีก็แอบปลอมตัวสวมรอยเป็นราชบุตรเขยบ้าง (ราชบุตรเขยตัวจริงคือเพื่อนที่เติบโตมากับพระเอก และรู้ตัวตนของพี่แก) พระเอกเป็นคนโหดเหี้ยม แต่หน้าตาดีมากกกกเพราะเป็นลูกครึ่งชาวหู พระเอกไม่ได้อยากแต่งตัวเป็นสตรี หรือต้องใช้ชีวิตในฐานะองค์หญิงแบบนี้เลยสักนิด แต่เพราะพ่อที่เป็นฮ่องเต้ไม่ต้องการให้องค์ชายของราชวงศ์มีสายเลือดชาวหู แม่พระเอกจึงต้องให้พระเอกสวมรอยเป็นผู้หญิง ทั้งๆ ที่ลูกเป็นผู้ชายแต่แม่ก็ทำเหมือนลูกเป็นผู้หญิงจริงๆ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง เพราะแม่เป็นแบบนี้ประกอบกับมีพี่น้องที่ชอบลอบฆ่าทำร้ายอยู่ข้างหลัง จึงไม่แปลกที่พระเอกจะอารมณ์แปรปรวนง่าย  

ช่วงแรกๆ พี่แกจึงเหมือนเป็นไบโพลาร์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ผีเข้าผีออกมาก เหมือนจะยังไม่รักนางเอก เพราะมีตอนที่สั่งโบยไป 3 ทีด้วย แต่พอมีพวกคุณชายมาเต๊าะมาสนใจนางเอกในงานชมดอกไม้ พี่ก็สั่งเก็บพวกคุณชายเหล่านั้นทันทีเลย(โหดแท้) แต่ก็ยังชอบพูดจาข่มขู่คนเขาในตอนที่เป็นองค์หญิง แถมบางทีพอโกรธไม่พอใจก็ยังไล่นางเอกลงจากเกี้ยวให้เดินกลับเองได้ง่ายๆ ก็มี (นี่มันรักแรกพบตรงไหน 55)

พอมาอยู่ในวังนางเอกก็พยายามเก็บสะสมเบี้ยรายเดือน เพื่อคอยหาโอกาสหนี งานเลี้ยงอะไรที่อี๋เหนียงคนอื่นๆ จัดและเชิญไป มาชาตินี้นางเอกก็ไม่ไปแล้ว เพราะรู้ว่าถ้าไปก็คงถูกทำให้ขายหน้า ไปให้เขาหัวเราะเยาะเปล่าๆ เลยขออยู่ปักผ้าที่เรือนเงียบๆ ดีกว่า แต่ทั้งๆ ที่พยายามอยู่เงียบๆ ไม่ให้ใครสนใจ แต่ไฉนนางถึงได้พบท่านราชบุตรเขยและถูกองค์หญิงเรียกหาบ่อยจัง อ้าว!ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า ชาติก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้นะ 55  ...ไฉนชาตินี้ท่านราชบุตรเขยถึงต้องมาขโมยเอี๊ยมบังทรงของนาง  แล้วทำไมสายตาขององค์ชาย ไม่สิ!องค์หญิงถึงได้ดูไม่พอใจยามที่นางเอ่ยถึงราชบุตรเขยแบบนั้นเล่า...

คือนางเอกรู้ว่าพระเอกเป็นองค์หญิง แต่ไม่รู้ว่าบางทีพี่แกก็สวมรอยเป็นราชบุตรเขยด้วย ก็เลยมักจะอ่อนโยนเวลาอยู่กับราชบุตรเขย มากกว่าตอนอยู่กับองค์หญิง เพราะนึกว่าเป็นคนละคนกัน เนื่องจากคนที่สั่งโบยตนจนตายในชาติที่แล้วคือองค์หญิง ดังนั้นเวลาอยู่กับพระเอกในตอนแรกๆ นางเอกเลยจะกลัวๆ ชอบพูดติดอ่าง พระเอกก็ไม่พอใจ นึกว่านางชอบราชบุตรเขย มาจับได้ว่านางเอกรู้ว่าตนเป็นผู้ชายก็ตอนที่ตัวเองไปอาบน้ำ แล้วมีคนมาแจ้งว่านางเอกยังอยู่ในห้องอาบน้ำด้วย พระเอกเลยรู้ว่านางเห็นแล้ว แต่นางเอกก็ทำเป็นไม่รู้เพราะกลัวถูกพี่แกฆ่า เพราะในชาติที่แล้วหลังจากพระเอกได้ขึ้นครองราชย์ก็โหดมาก สั่งฆ่าคนเป็นว่าเล่น ใครชมว่าสวยก็ฆ่า...นางเอกเลยต้องแสร้งโง่ ทำเป็นมึนๆ ไม่รู้ไม่ชี้ไว้

พอความแตกไม่นานก็ถูกพระเอกจับกิน พระเอกหื่นมาก แต่ nc ตัดเข้าโคม 55 ที่มีบรรยายก็บรรยายแบบเป็นกลอนให้ไปตีความเอาเอง(เก๋มาก) ท่านราชบุตรเขยตัวจริงที่เป็นเพื่อนพระเอกก็ต้องเว้นระยะห่างจากนางเอก เพราะรู้แล้วว่าคนนี้เพื่อนจอง ห้ามมองห้ามยุ่ง เจอที่ไหนต้องเดินเลี่ยง 55 เพราะพระเอกขี้หึงมาก ขนาดตอนจะขี่ม้านางเอกใส่เสื้อผ้าแบบรัดๆ พอดีตัวทะมัดทะแมงมา พระเอกก็ไล่ให้กลับไปเปลี่ยนใหม่ บอกให้ใส่แบบหลวมๆ นางเอกแต้มดอกไม้ไว้ที่หว่างคิ้วพี่ก็ลบทิ้ง ถามว่าอะไรน่ะยันต์ผนึกผีเหรอ 55 ...แล้วก็มีอี๋เหนียงคนหนึ่งมาแอบเห็นตอนที่พระ-นางจู๋จี๋กัน เลยเตือนให้นางเอกเลิกตีฉิ่งเสีย 55 ส่วนฝ่ายตรงข้ามหรือรัชทายาทพอสืบรู้ว่าพระเอกให้ความสำคัญกับนางเอกมากก็ส่งคนมาลักพาตัวนางไป...เรื่องราวบางอย่างจึงเริ่มเปลี่ยนไปไม่เป็นไปตามเดิมเหมือนในชาติที่แล้ว พอมีนางเอกเข้ามาเส้นทางการชิงบัลลังก์ของพระเอกก็ยากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

อย่างตอนที่นางเอกพลาดตั้งครรภ์ครั้งแรก แต่ตอนนั้นพระเอกยังอยู่ในสถานะองค์หญิง ยังไม่ได้บัลลังก์ฮ่องเต้มาครอง เลยต้องตัดสินใจให้นางเอกทำแท้ง เรานี่แอบสงสารทั้งพระ-นางเลยนะ ตอนนั้นพระเอกต้องคุกเข่ากุมมือเอาหน้าซบตักนางเอก
เพื่อตัดสินใจบอกว่าลูกคนนี้เก็บไว้ไม่ได้ ทว่าต่อไปเรายังจะมีลูกกันได้ใหม่ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้จริงๆ นางเอกเสียใจมากแต่ก็ต้องยอม พระเอกก็ทรมานใจมากไม่แพ้กัน เรื่องลูกคนแรกจึงกลายเป็นปมและตราบาปในชีวิตของพี่แกเลย
(แอบสปอยล์!!!! สุดท้ายลูกคนนี้ยังอยู่นะ เพราะมีไอมังกรพลังชีวิตเลยแข็งแกร่ง นางเอกรู้เพราะมีผีสาวมาบอก แต่พระเอกไม่รู้ว่าลูกคนที่ 2 ที่คลอดออกมาก็คือลูกคนแรกนี่แหละ)

พอนางเอกตั้งครรภ์ครั้งที่สอง พระเอกเลยมอบหนังสือหย่าให้ เพื่อไม่ให้คนเข้าใจผิดคิดว่าเด็กเป็นลูกราชบุตรเขย และเร่งดำเนินแผนการชิงบัลลังก์ เพื่อจะได้ทิ้งสถานะองค์หญิงแล้วกลับไปเป็นองค์ชายจริงๆ เพื่อไม่ให้ลูกคนนี้ต้องซ้ำรอยลูกคนแรกและต้องกลายเป็นลูกนอกสมรส ลูกเมียข้าต้องมีฐานะ!.. ส่วนนางเอกพอรู้ว่าตนตั้งท้องครั้งที่ 2 ก็เตรียมหนีเลยจ้า ฝังใจไปแล้ว กลัวพระเอกจะไม่ให้คลอดอีก ผีสาวที่เคยหวังดีก็ตามมาช่วยไอ้เราเลยนึกว่าจะรอดเพราะมีผีมาช่วย น่าจะหนีไปได้นานหน่อย ที่ไหนได้!ไม่ทันพ้นคืนพระเอกก็ตามมาเจอแล้ว โอ๊ยยไวจัง 55

แต่พอได้บัลลังก์มาจริงๆ ก็ใช่ว่าจะแฮปปี้ไม่มีเรื่องอะไรต่อแล้วนะ ตรงกันข้ามเรื่องมาตรึม
ทั้งเรื่องที่พระเอกเคยเป็นองค์หญิงมาก่อน เรื่องที่ตนมีสายเลือดชาวหูครึ่งหนึ่งรวมถึงเรื่องที่จะให้นางเอกซึ่งเป็นหญิงสามัญชนธรรมดา ที่เคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งขึ้นเป็นฮองเฮานี่ก็มีแต่คนคนค้าน แถมองค์ชายรองก็ยังเตรียมยกทัพมาก่อกบฏ ทว่าเงินที่จะทำศึกกลับไม่มี ท้องพระคลังกลวงโบ๋ แล้วนางเอกเองก็ไม่ได้มีความสุขเลยเมื่อต้องมาอยู่ในวังเป็นฮองเฮา ...เฮ้อออ

แถมพอพระเอกรู้ว่านางเอกเคยตายมาแล้วและมองเห็นวิญญาณได้ ก็ไม่เชื่ออีกคิดว่าโกหก...มากมายสารพัดปัญหา ใช่ว่าพอได้เป็นฮ่องเต้ครองบัลลังก์แล้วก็จะราบรื่นสุขสันต์ ต้องไปลองอ่านดูนะว่าสุดท้ายแล้วพระเอกจะเลือก จะตัดสินใจยังไง จะทำให้นางเอกมีความสุขและรักตัวเองจริงๆ ได้ไหม...ต้องไปลองอ่านจ้า 

อ่านจบแล้วเราชอบนะ อ่านยิงยาวแทบไม่วางเลย สนุก มีเรื่องป่วนๆ ของภูตผีวิญญาณ และเรื่องการชิงบัลลังค์ที่เข้มข้นระดับหนึ่งเลย (สามารถเขียนขยายต่อเอาแบบหนักๆ ได้อีกสักเล่มเลยนะ) นางเอกน่ารักมากกกก ขำความซื่อๆ เซ่อๆ แต่ไม่ได้โง่(ขนาดนั้น)ของนาง อ่านแล้วยิ้ม อยากให้เขียนต่ออีกสักเล่มจัง ยังอ่านไม่จุใจเลย 55 
แต่เอาจริงๆ ก็จบเคลียร์แล้วแหละ ตอนพิเศษก็น่ารักน่าหยิก ...มีตอนที่ให้พระเอกย้อนกลับไปเจอนางเอกในชาติที่แล้วก่อนโดนโบยตายด้วย โอ๊ยดีจัง

อี๋เหนียงห้าขององค์หญิง ➡️ https://s.shopee.co.th/9fEIcf8WMW

 

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)

 

งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง (白鹭成双)
ผู้แปล : Huang LiYuan
สำนักพิมพ์ อรุณ
รีวิวเล่ม 1-2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2021/09/1-2-4.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สองเล่มแรกขำๆ ฮาๆ พอมาเล่ม 3 เล่นเอาซะแทบเปลี่ยนอารมณ์ไม่ทัน เป็นไปตามคาดเพราะเห็นแววดราม่ามาตั้งแต่ท้ายเล่ม 2 และ เนื่องจากพระเอกถูกเรียกตัวเข้าวังไปไม่ออกมาสักที นางเอกเลยนึกว่าพระเอกกับน้อง(ฮ่องเต้) ถูกคนควบคุมตัวไว้เพื่อใช้เป็นตัวประกันในการก่อกบฏ จึงไปเรียกพรรคพวกลูกสมุนเก่ามาช่วย...แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นแผนซ้อนแผน คดีพลิก... ชาลาล่า
นอกจากจะถูกจับด้วยข้อหากบฏ ถูกส่งเข้าคุกหลวง เรื่องที่เป็นองค์หญิงใหญ่ก็ยังแตกอีกด้วยนาจา ส่วนพวกพ้องที่มาช่วยก็พากันติดร่างแหไปด้วยตามๆ กัน...เล่ม 3 ดราม่าเหลือหลาย พระเอกก็กลับไปเย็นชาเหมือนครั้งแรกที่เพิ่งเจอ แต่ถึงจะเย็นชาวาจาเชือดเฉือน ทว่าลับหลังก็ยังคอยแอบยื่นมือช่วยนางเอกอยู่ลับๆ นะ

พระเอกเป็นคนเก่ง+ฉลาดก็จริง แต่ก็เป็นคนที่ซื่อตรงมากด้วยเช่นกัน (เป็นกันทั้งตระกูล) ด้วยความที่มันมากไปบางทีมันเลยกลายเป็นดาบสองคม ทำให้ถูกคนหลอกใช้โดยไม่รู้ตัว แต่ดีที่ยังตระหนักทัน และทำให้เราได้เห็นว่าหากพระเอกเหี้ยมขึ้นมาก็น่ากลัวและแทบไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ได้เหมือนกัน เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ มาไม้ไหนพี่ก็รับมือได้ เจ้าแผนการธรรมดาซะที่ไหน พระเอกรู้แล้วว่าตัวเองเข้าใจนางเอกผิดมหันต์ รู้แล้วว่าที่ผ่านมาถูกหลอก รู้แล้วว่าฝั่งไหนดีฝั่งไหนที่ลวง แต่ก็ยังปากหนักไม่ยอมพูด จึงได้แต่แอบช่วยพาพวกนางเอกออกจากเมืองหลวงและพาครอบครัวของตนกลับไปอยู่เมืองจื่อหยางอย่างลับๆ เมืองที่ฮ่องเต้องค์ก่อนเคยยกให้ แล้ววางแผนหลอกล่อทำให้เจ้าเมืองต่างๆ ตกหลุมพลาง จนต้องยอมอยู่ข้างตน  และหาทางทำให้นางเอกยังอยู่กับตนไม่จากไปไหน...

แต่ฮ่องเต้กลับมีราชโองการให้พระเอกกลับเมืองหลวงโดยด่วน ส่วนพระเอกนั้นรู้ว่าถ้ากลับคงไม่รอดจึงไม่ทำตาม สุดท้ายส่งไปหลายฉบับพระเอกก็เลี่ยงตลอด อีกฝ่ายจึงพระราชทานสมรสใหม่ให้พระเอกซะเลย ...แล้วก็เกิดเรื่องเข้าใจผิดตามมา บลาๆ ต่างคนต่างไม่ยอมอธิบาย สุดท้ายนางเอกก็เลือกที่จะจากไป...  พระเอกจากเดิมที่เย็นชามากอยู่แล้ว พอเมียไม่อยู่ก็ยิ่งเย็นชามากเข้าไปใหญ่ ชีวิตเหี่ยวเฉาเศร้าซึม จนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ สุดท้ายพี่ก็ทนไม่ไหวต้องหาข้ออ้างไปหาเมีย...

สองเล่มสุดท้ายเฉลยว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง ซึ่งจริงๆ ก็พอเดาได้เลยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไร แต่มาแอบอึ้งตรงเรื่องอดีตของนางเอก เห็นตลกฮาๆ อารมณ์ดีแบบนี้ แต่ก็ผ่านเรื่องเลวร้ายมาเยอะเหมือนกันนะ นางเอกเป็นพวกปิดทองหลังพระ
ยอมรับบทเป็นคนเลว ยินดีรับคำครหาต่างๆ เพียงแค่ขอให้น้องชายได้นั่งบัลลังก์เป็นจักรพรรดิอย่างมั่นคงปลอดภัย โชคดีมากที่นิสัยนางไม่บิดเบี้ยว แถมยังมีเพื่อนและลูกน้องดีๆ คอยติดตาม ไม่ทอดทิ้ง

เล่ม 4 นี่เหมือนฟ้าหลังฝน พอเข้าใจกันไม่มีอะไรต้องปิดบังกันแล้ว นางเอกก็เหมือนได้ปลดเปลิ้องภาระ ได้พึ่งพาพระเอกอย่างสุดใจ มีพระเอกคอยแบกรับทุกอย่างให้ ไม่ต้องเหนื่อยเองเหมือนที่ผ่านมา ตอนที่ทำสงครามก็แทบไม่ต้องออกโรงเอง เพราะมีพระเอกจัดการให้หมด

เนื้อเรื่องสนุก การเมืองเจ้มจ้นพอสมควร นิสัยนางเอกมีเอกลักษณ์แบบที่ไม่ค่อยได้เห็นเท่าไรในนิยายจีน คือเป็นเป็นคนอีคิวสูง ร่าเริง รู้จักปรับตัว ถึงจะประสบพบเจอกับเรื่องหนักๆ มา แต่นางก็ยังไม่บิดเบี้ยวหรือเปลี่ยนกลายเป็นคนเย็นชา จิตใจชั่วร้าย ขนาดถูกคนที่ตัวเองหลงรักมานานฆ่า แต่พอรู้ที่ไปที่มาก็ยังเลือกที่จะให้อภัย...โดนคนที่รักคนที่เชื่อใจหักหลัง ทำร้าย เข้าใจผิดกี่หน สุดท้ายก็ยังปล่อยวางและหาทางอยู่อย่างมีความสุขได้  หากไม่ใช่เพราะตัวนางเอกมีนิสัยแบบนี้ หนังสือเรื่องนี้ก็อาจจะดราม่าอึมครึมทั้งเล่มไปแล้วก็ได้นะ  แต่พอเจอความป่วน ความแสบ บ้าๆ บอๆ บ๊องๆ ของนางเอกมาตัด มันเลยทำให้ดูซอฟท์ ขำๆ 55 (ทั้งที่ความจริงในเลขห้ามันมีน้ำตาซ่อนอยู่สินะ)
เพราะนิสัยแบบนี้แหละ จึงไม่แปลกที่สุดท้ายนางเอกจะยกโทษให้พระเอกอีกครั้ง...ส่วนพระเอกนี่บอกตามตรง ถ้าไม่ใช่นางเอกก็ไม่รู้ว่าพี่แกจะแต่งกับใครได้ เพราะนิสัยแบบนี้หาคนอยู่ด้วยยากจริงๆ ต้องเจอคนแบบนางเอกนี่แหละถึงเอาอยู่

ส่วนคู่พี่คนรองของพระเอกนี่บอกเลยว่าสมน้ำหน้า 55 ...สุดท้ายเมียพี่รองก็ได้เจอคนที่คู่ควรกับความรักของตนจริงๆ ...ดีแล้วที่จบแบบนี้

 - การแปลสำหรับเรานะรู้สึกว่าบางประโยคมันทื่อๆ อ่านแล้วยังไม่ค่อยลื่นเท่าไร และยังมีคำผิดอยู่นิดหน่อย แต่ยังไงก็พยายามเข้าเน้อ ยังรออ่านอ่านนิยายใหม่ๆ ของสนพ.เสมอ ค่อยๆ ปรับกันไป สู้ๆ

📍งานเลี้ยงแห่งวสันตกาล ➡️ https://s.shopee.co.th/3qGVgIZWOi

ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ

 

ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ / ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย
ผู้แปล : ซิงซือ
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เสวี่ยเจียเยว่ ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่เพื่อนเพิ่งร่างโครงร่างเอาไว้แต่ยังไม่ได้เขียน ทะลุมาเป็นใครไม่เป็น แต่ดันมาเป็นลูกติดแม่เลี้ยงจอมโหดของ เสวี่ยหยวนจิ้ง หรือก็คือพระเอกในเรื่อง เจ้าของร่างเดิมนี้มีชื่อว่า เอ้อร์ยา เป็นลูกสาวของผู้หญิงที่มาแต่งงานใหม่กับพ่อพระเอก ตัวแม่นั้นมีนิสัยร้ายกาจ ขี้งก เห็นแก่ตัว ปากร้าย แม้แต่ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองก็ยังไม่เว้น แถมยังมาเอาน้องสาวแท้ๆ ของพระเอกไปขายให้พวกค้ามนุษย์อีก
ส่วนตัวเอ้อร์ยาเจ้าของร่างเดิมก็เป็นคนหยาบคาย สกปรก เห็นแก่กิน และชอบเอาเรื่องของพระเอกไปฟ้องแม่ ทำให้พระเอกต้องถูกด่าถูกลงโทษ ขณะที่พ่อพระเอกก็ไม่เอาไหน ให้ท้ายเมียใหม่ สมัยที่เมียเก่ายังไม่ตายก็ชอบกินเหล้า ไม่ค่อยทำงานทำการ
เวลาเมาก็ชอบตบตีลูกเมีย ดังนั้นพอแม่ตาย พ่อแต่งงานใหม่ น้องสาวถูกขาย แม่เลี้ยงใหม่ก็เลวร้าย ลูกติดแม่เลี้ยงก็นิสัยแย่ ชีวิตทุกวันเหมือนตกนรก
พระเอกจึงกลายเป็นคนพูดน้อย เย็นชา ไม่ชอบยุ่งกับใคร และเริ่มดาร์กขึ้นเรื่อยๆ

นางเอกรู้ว่าในภายภาคหน้าพระเอกจะกลายเป็นเสนาบดีที่มีอำนาจมากในราชสำนัก ...ส่วนเจ้าของร่างเดิมก็จะตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือของพี่แก ดังนั้นเพื่อไม่ให้ต้องมีจุดจบเหมือนในนิยาย นางเอกจึงต้องพยายามทำดีกับพระเอกอย่างสุดกำลัง เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเอาไว้ให้จงได้

คนเขียนเดียวกับเรื่องนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน แนวเรื่องค่อนข้างจะคล้ายๆ กัน คือนางเอกทะลุมิติมาเป็นน้องสาว(คนละสายเลือด) ของพระเอกในนิยาย ที่ร่างเดิมเคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้ ส่วนตัวพระเอกก็มีชีวิตวัยเด็กที่ไม่ดี ถูกทำร้าย ขาดความรักความอบอุ่น นิสัยจึงค่อยๆ บิดเบี้ยวและดาร์กขึ้นเรื่อยๆ พอนางเอกทะลุมาก็ต้องหาทางทำดีกับพระเอก เพื่อไม่ให้ต้องตายอย่างอนาถ แต่เรื่องนี้นิยายยังไม่ได้ถูกเขียน เพื่อนนางเอกเล่าแค่โครงเรื่องคร่าวๆ และจุดหลักๆ ให้ฟัง ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยหรือเหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างทางนั้นนางเอกจะไม่รู้เลย แถมเดิมเรื่องนี้ยังมีนางเอกหรือสตรีที่พระเอกจะต้องใช้เป็นฐานเหยียบเพื่อไต่เต้าถึง 12 คนอีกด้วย เพราะชื่อเรื่องเดิมของนิยายเรื่องนี้ก็คือ 'หญิงงามสิบสองตำหนัก'...อิอิ

สองเล่มแรกจะเป็นช่วงตกระกำลำบากชีวิตวัยเด็กช่างแสนมืดมน เพราะทั้งพระ-นางต่างก็ถูกพ่อแม่โขกสับใช้งานยิ่งกว่าวัวควาย ข้าวก็ไม่เคยได้กินอิ่ม
แถมยังถูกด่าถูกตีกันเป็นประจำอีก..เฮ้ออออ เล่มแรกพระเอกพูดน้อยมากกก แทบจะนับคำได้เพราะยังไม่เปิดใจ แม้นางเอกจะพยายามทำดีด้วยแค่ไหนพี่ก็โนสนโนแคร์ เพราะนอกจากเจ้าของร่างคนเก่าจะนิสัยไม่ดีแล้ว ก็ยังมีส่วนทำให้น้องสาว พระเอกต้องถูกขายไป จึงทำให้พี่แกยิ่งจงเกลียดจงชังสองแม่ลูกคู่นี้สุดๆ ไม่รับน้ำใจ ทั้งยังหวาดระแวงที่นางเอกจู่ๆ ก็มาทำดีด้วยแบบนี้
แต่ถึงพระเอกจะเป็นแบบนี้นางเอกก็เข้าใจนะ ไม่ฝืน ทำเท่าที่จะทำได้ ไม่รับก็ไม่เป็นไร ...

ทว่าพอเจอแบบนี้หลายๆ ครั้งเข้าพระเอกก็เริ่มใจอ่อน สงสัยว่าทำไมลูกสาวแม่เลี้ยงถึงได้เปลี่ยนไปมากจัง จากคนที่สกปรกไม่ชอบอาบน้ำ ก็เปลี่ยนมารักความสะอาด หน้าตาสะอาดสะอ้าน จากที่เคยตะกละ ขี้โวยวาย ขี้ฟ้อง ก็กลายมาเป็นกินน้อย ไม่ค่อยพูด แถมเวลาพระเอกถูกแม่เลี้ยงดุด่าต่อว่า อีกฝ่ายก็ยังพูดจาปกป้องเข้าข้างตัวเองอีกต่างหาก...พระเอกจึงเริ่มใจอ่อน และเริ่มทำดีกับนางเอกทีละนิด

จนมาถึงตอนที่เข้าไปเก็บของในป่า ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกแน่ใจแล้วว่านางเอกกับลูกสาวแม่เลี้ยงนั้นเป็นคนละคน พี่เลยยิ่งทำดีกับนางเอกมากขึ้น คอยดูแลปกป้องเหมือนเป็นน้องสาวแท้ๆ ของตน ส่วนนางเอกก็ดีใจมากที่พระเอกยอมวางความแค้นที่ร่างเดิมเคยทำเอาไว้แล้วหันมาดีกับตัวเองแบบนี้ เพราะในภพก่อนชีวิตของนางเอกก็ไม่ได้ดีเท่าไร ประมาณนี้แหละ เนื่องจากพอแม่ตาย พ่อก็แต่งงานใหม่ แล้วดันไปได้แม่เลี้ยงใจร้ายที่ชอบด่าว่าทุบตีนางเอกมา ส่วนพ่อแท้ๆ ก็เข้าข้างแม่เลี้ยงไม่ได้ปกป้องเธอ ดังนั้นนางเอกจึงถวิลหาการมีครอบครัวที่อบอุ่น ที่รักและเอาใจใส่เธอมากๆ  ...

แต่แล้วก็มีจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ เมื่อแม่นางเอกในนิยายคิดจะขายนางเอกให้ไปเป็นภรรยาตัวน้อยของหลานชายที่ขาพิการทั้งสองข้าง บวกกับอิพ่อเลี้ยงก็คิดไม่ซื่อหมายจะเคลมเธอ ทั้งๆ ที่ยังอยู่ในร่างเด็กอายุ 8-9 ขวบเท่านั้น.. แต่โชคดีที่พระเอกกลับมาทัน ก็เลยเอาไม้ฟาดหัวพ่อจนสลบ นางเอกถึงรอดมาได้ แต่เพราะยังเด็กยังไม่มีกำลังมากพอ ทั้งสองคนจึงจำต้องทนอยู่บ้านเดิมต่อ พระเอกก็ต้องกลับมารับโทษยอมถูกพ่อทุบตี ...และเป็นจุดที่ทำให้พระเอกตัดสินใจลงมือทำบางสิ่งที่เลวร้ายเพื่ออนาคตของนางเอกและตนเอง

เล่มสามพระ-นางหลุดพ้นออกจากบ้านเฮงซวย ออกมาอยู่ที่อื่นได้สักที พระเอกได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาเพื่อเตรียมสอบเป็นขุนนาง ส่วนนางเอกก็ไปเรียนปักเย็บเสื้อผ้าจนต่อมาก็สามารถเปิดร้านเป็นของตัวเองได้ แต่พอเข้าเรียนในสำนักศึกษาอิพี่ก็เริ่มเกิดอาการหวงน้องขึ้นมา เพราะน้องหน้าตาดีมาก ยิ่งโตก็ยิ่งงาม จึงเริ่มมีคนมาแอบชอบและอยากสมัครเป็นน้องเขยของอิพี่ 55 แต่ตอนนั้นอิพี่ยังไม่รู้ใจตัวเอง ยังคิดว่ารักนางเอกแบบน้องสาวอยู่ ตอนที่มีคนมาชอบน้อง พี่ก็ยังคิดว่าไม่ดีพอ ไม่เหมาะสม แต่พอนึกว่าต่อไปน้องก็จะต้องไปเกาะแขน ไปออดอ้อนคนอื่นแบบนี้เหมือนที่ทำกับตน พี่ก็เริ่มรับม่ายยล่ายยย
จิตใจร้อนรุ่มฝุดๆ...หึหึ

แต่หลังจากที่ได้รู้ใจตัวเอง อิพี่ก็ต้องตื่นมาซักกางเกงตัวในแทบทุกเช้า ทั้งยังต้องปิดบังความรู้สึกเอาไว้ เพราะรู้ว่านางเอกยังมองตนเป็นพี่ชายอยู่
ต้องใช้แผนเข้าใกล้ทีละนิด ทำให้น้องเคยชินและขาดตนไม่ได้ นางเอกก็เริ่มมีเอ๊ะๆ รู้สึกว่าพี่แปลกๆ ไปแต่ก็ยังพยายามมองในแง่ดี ...เล่ม 4 เผยความในใจกัน นางเอกโกรธมาก ยังรับไม่ได้ที่จะให้เปลี่ยนจากพี่ชายมาเป็นสามี ส่วนอิพี่ตอนที่เปิดเผยความรู้สึกเสร็จก็รุกหนักมาก จนคนเขากลัวและวิ่งหนีหายไป

แต่ความจริงลึกๆ นางเอกก็ชอบอิพี่เหมือนกันนั่นแหละ เพียงแต่ยังไม่รู้ตัว เพราะเคยชินกับความสัมพันธ์แบบนี้มาตลอด แถมเมื่อก่อนพระเอกก็เคยบอกว่าจะเห็นตัวเองเป็นเหมือนน้องสาวอีกคน เมื่อบวกกับปมเรื่องนางเอกสิบสองคนในนิยายนั้นด้วย ก็เลยคิดว่าเป็นน้องสาวคงดีกว่า แต่พอนึกถึงภาพที่วันหนึ่งพระเอกต้องแต่งงานมีครอบครัวเป็นของตัวเอง นางก็แอบเศร้า พอพี่วางตัวถอยห่างออกมาตามที่ขอ นางก็ไม่ชินอีก...สุดท้ายจึงเริ่มทบทวนความรู้สึกตัวเองใหม่และเปิดใจคบหากันดู

นางเอกหัวการค้า หาเงินเก่ง ใช้ความได้เปรียบจากความรู้ในยุคปัจจุบันมาสร้างรายได้ นอกจากเปิดร้านเสื้อผ้าก็ยังปลูกพริกขาย พอเข้าเมืองหลวงได้ไม่นานก็เริ่มหาทำเลที่ดินเพื่อทำห้องเช่าให้คนขายของต่อ ส่วนพระเอกก็คอยตามติด ตามปกป้องน้อง นางเอกจะทำอะไรก็คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลัง แม้ใจจริงจะไม่อยากให้ทำเลย อยากให้อยู่แต่ในบ้านไม่ต้องออกไปไหนเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ว่าไม่อาจบังคับอีกฝ่ายได้ รู้ว่าน้องชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็ง จึงได้แต่เออออและแอบแก้ปัญหาให้อยู่ข้างหลังเงียบๆ นางเอกก็มีแอบไม่พอใจบ้างที่พระเอกชอบตามไปไหนมาไหนด้วย รู้สึกไม่เป็นอิสระ ...
จนเกือบมีปัญหาแตกหักกันเพราะเรื่องนี้

แต่ความจริงคือนางเอกอายุยังน้อย และด้วยความที่หน้าตาดีมาก (พระ-นางเรื่องนี้เสน่ห์แรงพอๆ กัน มีแต่คนมาชอบ) จึงอาจนำภัยมาสู่ตัว เพราะพระเอกรู้ดีว่าตอนนี้ตนยังเป็นแค่บัณฑิตธรรมดา ยังไม่มีอำนาจอะไร เลยกลัวว่าถ้านางเอกดุ่มๆ ไปเดินบนถนนคนเดียว วันหนึ่งอาจจะโชคร้ายไปต้องตาผู้มีอำนาจบ้านไหนเข้า แล้วเดี๋ยวตนจะช่วยไม่ได้ ก็เลยต้องประกบน้องตลอด...แต่อีกเหตุผลหนึ่งหรือเหตุผลหลักๆ ก็มาจากนิสัยส่วนตัวของอิพี่เขานั่นแหละ ที่ขี้หึง ขี้หวง และคลั่งรักมากกกก ชอบแสดงความเป็นเจ้าของ อยากประกาศให้โลกรู้ว่าผู้หญิงของข้าใครก็ห้ามยุ่ง 555

มีเรื่องเกี่ยวกับการเมือง(บ้าง)ในเล่มสุดท้าย แต่ก็ถูกเรื่องรักกลบอยู่ดี55 (ก็นี่มันนิยายรักนี่เนาะ) พระเอกไปล่วงเกินขุนนางใหญ่คนหนึ่งเข้า จริงๆ ก็ไม่ได้อยากล่วงเกินหรอก แต่เป็นเพราะลูกชายของอีกฝ่ายดันมาปิ๊งนางเอก แล้วบุกมาคิดจะทำมิดีมิร้ายน้องถึงบ้าน พระเอกเลยต้องจัดการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม...หึๆ ตอนที่ต้องสอบหน้าพระที่นั่ง อิพี่เลยตั้งใจไม่เอาที่ 1 เพื่อจะได้พานางเอกหลบภัยไปรับตำแหน่งที่ต่างเมือง แต่ฝั่งนั้นก็ยังกัดไม่ปล่อย ยังส่งคนไปสร้างความวุ่นวายให้พระเอกอยู่เรื่อยๆ
จนถึงตอนที่พระเอกกลับมารับตำแหน่งใหม่ที่เมืองหลวงก็ยังไม่เลิกรา แต่ในเรื่องจะไม่ได้ลงรายละเอียดมาก แค่เล่าผ่านๆ แล้วก็ 3 ปีผ่านไปเลย
ผ่านไปหน้าเดียว อ้าวกลับมาเมืองหลวงกันและ 55

จบแฮปปี้ หญิงงามสิบสองตำหนักที่เคยว่าก็โผล่มาจริงๆ แค่ห้าเท่านั้น แต่ก็ไม่มีบทบาทอะไร ไม่อยู่ในสายตาอิพี่เลยสักคน ส่วนกิจการของนางเอกก็ใหญ่โตขึ้นทุกวัน พระเอกก็กลายเป็นเสนาบดีที่ยังคงคลั่งรักและหื่นกับเมียอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
(ไม่มี nc มีแค่กอดจูบ เล่ม 4 นี่จูบจนปากนางเอกแทบจะเปื่อยหมดแว้วว) บทท้ายๆ พระเอกได้เจอน้องสาวแท้ๆ ที่ถูกนำไปขายแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นได้คนดีช่วยเอาไว้ น้องเลยเป็นคนร่าเริงสดใสเพราะเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีแต่คนรัก...จบจ้าาา

📍ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1qUHcZU3Lh

เพราะรักอาจไม่เพียงพอ 2 เล่มจบ

                            

เพราะรักอาจไม่เพียงพอ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia

ผู้แปล : ไป๋อีอี

สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอก โม่ชิงซวง คุณชายรองตระกูลโม่ เพราะเรื่องรสนิยมทางเพศจึงทำให้ถูกคนในตระกูลต่อว่า เขาจึงออกจากตระกูลมาและก่อตั้งบริษัทของตัวเองจนประสบความสำเร็จ กระทั่งล่วงเข้าสู่วัยกลางคน (36 ปี) โม่ซิงชวนที่ทำแต่งานจนร่ำรวยและกลายเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงก็ไปถูกใจ ถงอวี่ เด็กหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาดี นัยน์ตาสีฟ้า รูปร่างสูงใหญ่ที่มีความสามารถแต่ขาดเงินลงทุน เขาจึงเสนอความช่วยเหลือให้ โดยแลกกับการให้อีกฝ่ายมาอยู่ข้างกายตนเอง แต่นอกจากเรื่องที่บังคับให้อยู่ข้างกายแล้ว นายเอกก็ไม่เคยทำร้ายหรือบีบบังคับในเรื่องอื่นเลย แถมยังดูแลเอาใจใส่อีกฝ่ายอย่างดี ทั้งทำอาหารซักเสื้อผ้าและซื้อของดีๆ ให้ ถึงจะถูกพูดจาไม่ดีใส่ยังไงก็ไม่เคยโกรธ แต่น่าเสียดายที่ต่อให้ทำดีแค่ไหน เด็กหนุ่มก็ยังคงเย็นชาและรังเกียจเขาอยู่เหมือนเดิม

แล้ววันหนึ่งนายเอกก็ได้รู้ว่าเด็กหนุ่มมีคนที่ชอบอยู่ก่อนแล้ว เลยให้คนไปสืบเรื่องของคนนั้นและนัดอีกฝ่ายมาคุย อยากให้เลิกยุ่งกับพระเอก1 ..ซึ่งจริงๆ คนนี้ก็เป็นคนดีนะ ไม่ได้ชอบอิน้องถงเลยเพราะมีคนรักอยู่แล้ว (คู่นี้มีเล่มเป็นของตัวเองด้วย เดี๋ยวรอสนพ.เอามาแปล) ...ต่อมาพระเอก1 รู้เรื่องก็โกรธมากเลยจับนายเอกกด แล้วหลังจากนั้นก็ติดใจ จากที่รังเกียจขยะแขยงก็กลายเป็นชอบซะงั้น เริ่มมาทำดีใกล้ชิดสนิมสนม จนนายเอกนึกว่าเขาคงชอบตัวเองแล้วเหมือนกัน ความสัมพันธ์เลยเริ่มดีขึ้น กระทั่งนายเอกตัดสินใจให้รวมบริษัทกันแล้วยกทุกอย่างให้อีกฝ่ายดูแล...แต่ไม่นานก็ถูกเขาหักหลัง ฮุบทุกอย่างไปหมดจนไม่เหลืออะไร ท้ายที่สุดก็ถูกยัดข้อหาและถูกส่งเข้าคุก ต้องติดคุกนานถึง 7 ปี

ด้วยความที่นายเอกผอมแห้งร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงทั้งยังเป็นเด็กใหม่ หน้าก็ขาวๆ ดูบอบบาง จึงทำให้ตกเป็นเป้าถูกรุมรังแกทันทีเมื่อเข้าไปอยู่ข้างในเรือนจำ แถมตอนแรกๆ พระเอก1 ก็ยังส่งคนมาซ้อมมาสร้างความลำบากให้ โดยส่งนายเอกไปทำงานที่ลำบากหินๆ แบบที่ไม่มีนักโทษคนไหนอยากทำ เพื่อบีบเอาหุ้น 10% ที่เหลือของนายเอกมา... แต่โชคดี(มั้ง)ที่นายเอกได้อยู่ห้องพักเดียวกับ เฮยเหยียน (พี่ชายของเฮยเย่า พระเอกในเรื่องเพราะรักนั้นมีราคา) ชายหนุ่มรูปหล่อสูงใหญ่ ที่มีภูมิหลังไม่ธรรมดา ซึ่งเข้าคุกมาด้วยเหตุผลบางอย่าง แม้แต่ผู้คุมยังต้องเกรงใจไม่กล้ายุ่ง (ต่อไปจะขอเรียกว่าพระเอก2 นะ) แต่ตอนแรกพี่แกไม่ชอบนายเอกไง แม้ทีแรกท่าทางอ่อนแอน่าสงสารแต่ยังใจเย็น บวกกับผิวขาวๆ ของนายเอกจะทำให้พี่แกแอบสนใจอยู่บ้าง  แต่พอได้ยินข่าวลือที่ไม่ดีของนายเอก พี่แกก็ไม่ชอบ+รู้สึกรังเกียจขึ้นมา แต่พี่ก็ยังใจดีปล่อยให้นายเอกแอบพึ่งบารมีเดินตามหลังอยู่ห่างๆ ได้นะ (ไม่งั้นนายเอกโดนรังแกแน่) ...

ตอนที่นายเอกทะเลาะกับเด็กพี่แก พี่ก็เข้าข้างคนของตัวเองโดยไม่ฟังเหตุผล และบอกให้นายเอกขอโทษ แต่นายเอกไม่ยอม ต่อมาผู้คุมเลยให้นายเอกย้ายไปอยู่ห้องอื่นแทน ซึ่งเป็นห้องที่มีแต่นักโทษคดีหนักๆ น่ากลัว พอพระเอก2 รู้ก็ตามไปช่วยทันที หลังจากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจึงเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีใครกล้าแตะนายเอกอีก ระหว่างนั้นพระเอก1 ก็มาเยี่ยมนายเอกที่เรือนจำบ้าง พอเห็นสภาพก็แอบสงสาร แต่ก็ยังพูดจาไม่ดีและบีบเรื่องหุ้นเหมือนเคย เมื่อรู้ว่านายเอกมีความสัมพันธ์ยังไงกับพระเอก2 ก็เริ่มโกรธ+หึงหวง แบบไม่สนเรื่องหุ้นแล้ว คิดแต่จะใช้เส้นสายพาคนออกไปละทีนี้ ...หึหึ

ไม่นานพระเอก2 ก็ได้ออกจากเรือนจำและสัญญากับนายเอกว่าจะมารับ พร้อมฝากให้ลูกน้องข้างในดูแลนายเอก แต่ผ่านไป 3 เดือนพี่ก็ยังไม่มาสักที จนพระเอก1 ใช้เส้นสายพานายเอกออกมาได้...แต่ถึงพระเอก1 จะขอโทษ ขอโอกาส พยายามทำดีไถ่โทษยังไง สุดท้ายนายเอกก็ไม่ยอมอยู่ด้วย และเลือกที่จะออกไปตามหาพระเอก2 แทนจนได้อยู่ด้วยกัน เหมือนจะเริ่มดี เพราะพระเอก2 นั้นเป็นผู้ใหญ่ (อายุ 30 ต้นๆ) กว่าน้องเบอร์1 ที่อายุ 24-25  พี่ผ่านอะไรมาเยอะกว่าเลยไม่เอาแต่ใจ และดูเหมือนจะเข้าใจนายเอกมากกว่า ทั้งไม่เคยบังคับนายเอกเหมือนอิน้องถง แต่เพราะเรื่องผู้สืบทอดตระกูล พระเอกเบอร์2 เลยต้องไปนอนกับผู้หญิงอื่นเพื่อมีลูกชายให้ได้ ซึ่งนายเอกก็เข้าใจแหละ เพราะตัวเองก็เคยพลาดมีลูกชายเหมือนกัน (ลูกชายของนายเอกชื่อโม่ฉี พระเอกเรื่องเพราะรักนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ)
ทว่าในใจก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่ดี ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไร เมียเก็บ? คนรัก? หรือชู้? พอผู้หญิงของพระเอก2 ท้อง ก็จะมีการจัดงานแต่งงาน ประกอบกับที่ผู้หญิงคนนั้นมาขอร้องให้นายเอกจากไป นายเอกก็เลยไป...

ทว่าไม่นานพระเอก2 ก็ตามไปหาและบอกให้คนกลับมา แต่พอนายเอกไม่กลับอิพี่ก็ทำให้เขาถูกไล่ออกจากงาน ไปสมัครงานที่ไหนก็ไม่มีใครรับอีก จนนายเอกต้องมาเปิดร้านขายอาหารที่ข้างทาง แล้วปรากฏว่าขายดีมากเพราะนายเอกทำอาหารอร่อยอยู่แล้ว... แต่ๆๆ อิพระเอกเบอร์1 ก็ตามมาเจอเขาอีก พอเห็นสภาพความลำบากของนายเอกก็รับบ่ได้ (แต่เล่นซะเขาติดคุกไม่เหลืออะไรเลยนะจ๊ะ) จึงขอให้เขากลับไปอยู่กับตัวเองอีก โว๊ะ! ...แล้วหลังจากนั้นเบอร์2 ก็ตามมาวุ่นวายบังคับให้กลับไปด้วยกันอี๊ก55  พอดีมีคนที่แอบชอบนายเอกเห็นแล้วสงสาร ก็เลยมาช่วยพาหนีไปจากสองคนนี้ นายเอกก็หายไปประมาณเดือนนึง คิดว่าสองคนนี้คงตัดใจเลิกสนแล้วถึงได้กลับมา แต่ที่ไหนได้อิพี่เขาจัดฉากกันจ้า พอนายเอกกลับมาก็โดนประกบจับไปขังเลย...

โอ๊ยยยชีวิต ...รู้สึกไหมว่านายเอกในซีรีส์เพราะรักนี่ ชีวิตมักจะสะบักสะบอมและรันทดกันแทบทุกคนเลย พระเอกก็ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมา ตอนที่เขารักก็ไม่สนใจ ทำอะไรไม่เคยนึกถึงใจอีกฝ่าย ชอบทำร้ายและบีบให้เขาต้องหนีไป แล้วสุดท้ายก็ต้องไปขอร้องอ้อนวอน ขอให้เขากลับมาทุกที เรื่องนี้ก็เช่นกานนจ้า แต่หนักกว่าเพราะมีพระเอกถึง 2 คนเลย แล้วแต่ละคนก็รูปร่างสูงใหญ่ ตัวโต ครอบครัวมีอิทธิพล คนหนึ่งเหมือนหมาน้อยขี้อ้อน ส่วนอีกคนก็หมาใหญ่นิ่งๆ ขรึมๆ ไม่ค่อยพูด แต่ระดับความโหด ความเอาแต่ใจนี่พอๆ กันเลย ส่วนนายเอกก็ผอมบาง ร่างกายอ่อนแอ ออกมาอยู่คนเดียวไม่มีตระกูลเป็นแบ็คให้

จริงๆ ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพราะนายเอกยังพอเอาตัวรอดได้ แต่พออิพระเอก 2 คนหันมาร่วมมือกันเท่านั้นแหละ โอ๊ยยย...บรรลัยละทีนี้ แค่คนเดียวก็แย่จะตายอยู่แล้ว มาเจอสองคนแท็กทีมรวมพลังกันแบบนี้ ตายค่ะตายยยย ด้านหน้าก็มีจอมมาร ด้านหลังก็เจอจอมปีศาจ แล้วจะหนีไปไหนพ้น ...ความจริงตอนแรกสองคนนี้ไม่ชอบขี้หน้ากันนะ ชอบทะเลาะแย่งนายเอกกันตลอด แต่พอเห็นสถานการณ์ไม่ดี มีบุคคลอื่นมาแทรก อิพี่ก็หันมาจับมือกันทันทีเลยจ้า ...ก็รู้ว่ารักแหละ แต่ไอ้วิธีการที่ทำอยู่เนี่ยใครมันจะไปรักลง กักขังหน่วงเหนี่ยว บังคับฝืนใจ จนนายเอกขยาดหวาดกลัว ในตอนหนีรอบสุดท้ายเลยยอมทิ้งศักดิ์ศรี ขอหันกลับไปพึ่งบารมีครอบครัว เลือกกลับไปอยู่ที่บ้านเดิม ให้พี่ชายที่เป็นผู้นำตระกูลคอยปกป้องดีกว่า ... เพราะสู้คนเดียวไม่ไหวแล้ว 55

พอพี่นายเอกรู้เรื่องก็จะส่งคนไปจัดการสองคนนั้น แต่นายเอกขอเอาไว้ พอกลับเข้าตระกูลนายเอกถึงได้เป็นอิสระหลุดพ้นจากพระเอกสองคนสักที ...คราวนี้กลายเป็นหมาหงอยและ ไม่กล้าทำอะไรตามใจเหมือนแต่ก่อน เพราะกลัวพี่นายเอกกัน พอสุขภาพเริ่มดี นายเอกเลยขอพี่ไปทำงานและเริ่มเปิดบริษัทใหม่ แล้วก็เจอพระเอก1-2 ตามมาวอแวขอคืนดีอีก (ไม่ปล่อยจริงๆ 55) ...พี่เบอร์2 ก็บอกว่าหย่าแล้วนะ แม้การมีลูกจะเป็นสิ่งที่ทำให้ตัวเองดีใจมากที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ตนเสียใจมากที่สุดเช่นกัน เพราะมันทำให้ต้องสูญเสียนายเอกไป ...

ส่วนเบอร์1 ก็คืนทรัพย์สินทุกอย่างให้ แล้วให้ผู้อาวุโสในตระกูลออกหน้าพามาขอโทษ นายเอกก็ให้อภัยเรื่องธุรกิจที่ฮุบไปนะ แต่ไม่ให้อภัยเรื่องที่ส่งตัวเองเข้าคุกกับหลังจากนั้น แต่ก็ยอมอ่อนลงให้และเริ่มไปมาหาสู่กัน พอเป็นแบบนั้นพี่เบอร์2 ก็ไม่พอใจ แบบทำไมยอมไปไหนกับไอ้เด็กนั่นแต่ไม่ให้โอกาสตัวเองบ้าง 55 ...แล้วสองปีศาจก็ทะเลาะแย่งนายเอกกันตามเดิมบลาๆ 55

ต่อมานายเอกก็โดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่พร้อมหลาน (โม่หลิงพระเอกเรื่องเพราะไม่คิดจะปล่อยรักไป) พระเอกก็ตามไปช่วยกัน ทีนี้ตอนเอาเงินมาแลกตัวนายเอก คนร้ายไม่ไว้ใจเลยติดระเบิดเวลาดักไว้ด้วย พระเอก2 ที่เป็นคนไปเจรจาจึงเอาตัวบังนายเอกแล้วพากระโดดหนีลงมาจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก่อนหมดสติยังขอร้องว่าให้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่ นายเอกเลยตกลง (เพราะซาบซึ้ง+ยังมีความรู้สึกดีๆ ให้อยู่) พอเป็นแบบนั้นน้องเบอร์1 ก็ไม่พอใจ จึงไปโวยวายตัดพ้อแต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา
ทว่าพอจู่ๆ เบอร์1 หายไปนานนายเอกก็สงสัย เลยให้คนไปตามสืบจนพบว่าอิน้องติดคุกอยู่...นายเอกเลยไปเยี่ยมและได้รู้สาเหตุที่ต้องติดคุก อิน้องก็ใช้แผนทำตัวน่าสงสาร อ้อนบอกให้มาเยี่ยมบ่อยๆ เพราะอยู่ที่นี่ถูกรังแก กินไม่อิ่ม นายเอกก็รับปาก แล้วไปฝากคนรู้จักที่อยู่ในนั้น บอกให้ช่วยดูแลอิน้องด้วย คนรู้จักก็งง? บอกอิน้องอะนะถูกคนรังแก? มีแต่ไปรังแกเขาสิไม่ว่า แค่วันแรกก็ซัดหัวโจกในคุกซะหมอบจนไม่มีใครกล้ายุ่งแล้ว โหดกว่าพี่พระเอก2 ตอนอยู่ในคุกอีกนาจา55

พออกจากคุกอิน้องก็อ้อนขอมาอยู่กับนายเอก บอกไม่มีที่ให้กลับไปแล้ว เพราะที่บ้านโกรธมากที่ตัวเองติดคุก ทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสียง ตอนแรกพระเอก2 จะไม่ยอม แต่ก็ไม่อยากทำเหมือนในอดีตเลยแล้วแต่นายเอกละกัน... สรุปก็อยู่ด้วยกันสามคน มีหมาป่ายักษ์ 2 ตัว กับลูกแกะน้อยขาวๆ อีก 1
ครอบครัวสุขสันต์ ...กว่าจะได้ลงเอยกันเหนื่อยเจรงงงงๆ 55

ป.ล.อยู่ด้วยกัน 3 คนก็จริง แต่ยังไม่มี 3p นะจ๊ะ

ป.ล. คำว่า 'ร่างบาง' เยอะมากกกกจ้าพี่จ๋า

📍เพราะรักอาจไม่เพียงพอ ➡️ https://s.shopee.co.th/BNDKIEC3q