ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน

ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน (เล่มเดียวจบ) / ผู้แต่ง : จิ่วลู่เฟยเซียง

ผู้แปล : คืนฝัน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก

นางคือ ‘เอ่อร์เซิง’ เด็กสาวซุกซนแก่นแก้ว

ผู้เติบโตมาด้วยการกิน ‘ของประหลาด’ 

นางจดจำไม่ได้แม้แต่น้อยว่าในอดีตชาติ นางคือซือมิ่ง... เทพลิขิตชะตา 

และชาติภพนี้ของนางกลับต้องเป็นฝ่ายถูกฟ้าลิขิตชะตาอย่างมิอาจหลีกหนี
 
เพราะไร้ซึ่งบิดามารดาเลี้ยงดู เอ่อร์เซิงจึงแตกต่างจากเด็กสาวชาวบ้านคนอื่นๆ 

จนกระทั่งนางพบชายหนุ่มชุดดำผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสท่ามกลางดอกไม้สีขาว 

ดูงดงามจนมิอาจละสายตาไปได้ เช่นนี้หากลงมือช่วยชีวิตเขานางย่อมกลายเป็นผู้มีพระคุณ 

ต่อจากนั้นหากเขาอยากจะตอบแทนคุณ ก็เอาร่างกายมาตอบแทนนางเถอะ!
 
ไม่ว่าอย่างไรนางจะไม่ยอมปล่อยเขาไปเด็ดขาด 

ต้องถือโอกาสนี้ตีตราจองคนงามด้วยการประกาศกร้าวว่าตนเองเป็น ‘ภรรยาของเขา’ 

ไม่เปิดช่องให้อีกฝ่ายมีโอกาสดิ้นหนี 

ส่วนเรื่องที่ว่าเขาจะเป็นปีศาจงูหรือเป็นมังกรดำน่ะหรือ 

เอาไว้ว่างๆ ค่อยๆ ถกเถียงกันเถอะ!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

หลังจากจบเรื่องของก้อนหินสามชาติและท่านเทพสงครามไปแล้ว คราวนี้ก็มาถึงตาของท่านเทพมังกรบรรพกาลกับเทพดาราซือมิ่งกันบ้าง 

เพียงเพราะคำทำนายฟ้า จึงทำให้เผ่ามังกรที่ไร้ความผิดต้องถูกกำจัดอย่างเลี่ยงไม่ได้ กระทั่งตัวสุดท้ายที่เหลือรอด ก็ยังต้องถูกขังไว้ที่ซากหมื่นฟ้าไปตลอดกาล   ......... 
และเมื่อเทพดาราซือมิ่งต้องการปลดปล่อยมังกรตัวสุดท้ายให้เป็นอิสระ นางจึงฝืนคำทำนายฟ้า ละเมิดกฎสวรรค์ แอบหนีลงไปบนโลกมนุษย์ และปล่อยให้ฟ้าเป็นผู้ขีดเขียนชะตาชีวิตแทน 

ซือมิ่ง เทพดาราแห่งสรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ผู้มีหน้าที่เขียนชะตาชีวิตผู้คน นางแอบชอบประมุขสวรรค์และบอกชอบเขามานานนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับไปนับครั้งไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน  ซือมิ่งเบื่อหน่ายงานของตัวเองและผิดหวังกับการถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่าจากคนในดวงใจ นางจึงดื่มสุราย้อมใจ จนเผลอตกลงไปในสระและหลับใหลไปนานถึง 1000 ปี

 
ฉางยวน เทพมังกรบรรพกาลตัวสุดท้ายของเผ่ามังกร เพราะคำนายฟ้าจึงทำให้เผ่ามังกรต้องถูกสังหารและสูญสิ้นทั้งเผ่าพันธุ์  มังกรดำตัวสุดท้ายที่มีพลังเทพและตบะสูงส่งเช่นเขาจึงต้องถูกขังไว้ในซากหมื่นฟ้าตามคำบัญชาสวรรค์  ฉางยวนจึงจำต้องใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังมานานนับหมื่นปีในสถานที่มืดมิดและไร้ซึ่งแสงตะวันจันทรา  

เพราะบิดามารดามาด่วนจากไป เอ่อร์เซิง จึงต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังในบ้านเก่าๆ หลังโทรมๆ หากหิวก็ไปหาของกินในป่า หรือไม่ก็อาศัยความหน้าด้านหน้าหนาของตัวเอง นางใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีและสดใสร่าเริง แม้จะมีฝีปากเฉียบคมไม่หวั่นเกรงผู้ใด แต่ลึกๆ ในใจของนางกลับปรารถนาที่จะมีคนที่รักที่คอยห่วงใย ไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว หรืออยู่ตัวคนเดียวเป็นที่สุด  ...และในที่สุดสวรรค์ก็เมตตาส่งบุรุษรูปงาม โดดเด่นไม่ธรรมดามาให้นางถึงตรงหน้า เอ่อร์เซิงดีใจหนักหนา ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเป็นภรรยาของคนผู้นี้ให้จงได้ 55+

พระเอกเป็นคนพูดน้อย นิสัยตรงข้ามกับนางเอก และถูกนางตามติดตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน สลัดเท่าไรก็ไม่หลุด สุดท้ายจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยให้นางได้เป็นภรรยาตัวน้อยสมใจ 55+  แต่เพราะนางเอกฝืนคำทำนายฟ้า ละเมิดกฏสวรรค์  จึงทำให้ชะตาชีวิตของคนทั้งคู่บนโลกมนุษย์ต้องพบเจอกับอุปสรรคต่างๆ มากมาย  แต่ไม่ว่าจะเจอกับอะไรทั้งสองคนก็ไม่เคยย่อท้อ กระทั่งนางเอกถูกจิตมารครอบงำ แต่พระเอกก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ ยังคงมุ่งมั่นฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ เพียงเพื่อหวังจะได้จับมือเคียงข้างอยู่ด้วยกันจนผมขาวโพลน ...

อ่านแล้วก็รู้สึกขัดใจกับมติสวรรค์ เพราะจริงๆ เรื่องนี้พระเอกกับคนในเผ่ายังไม่ทันได้ทำอะไรผิดเลยก็ถูกตัดสินซะแล้ว  เพราะคำนายฟ้าตัวเดียวที่ทำให้คนบริสุทธิ์ต้องกลายเป็นคนผิด และสุดท้ายก็ต้องยอมรับผิด  ( แต่ก็ต้องโทษคนที่เชื่อตามด้วยแหละ เพราะจริงๆ แล้วเรื่องมันอาจจะไม่เป็นแบบนี้ก็ได้นะ ถ้าไม่มีคนไปบ้าตามคำทำนาย ....เฮ้อ )   

แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีแต่คู่ของพระ-นางนะ แต่ยังมีอีกหลายคู่ ไม่ว่าจะเป็นคู่ของศิษย์กับอาจารย์ หรือคู่ของปีศาจกับนักพรต  และหากใครยังจำเด็กน้อย ฉางอัน ที่อยู่ในเรื่องสามชาติผูกพันแม่น้ำลืมเลือนได้  พอมาในเรื่องนี้...ชะตาชีวิตของเด็กน้อยฉางอันก็จะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จนอาจทำให้เราต้องเสียน้ำตาได้เลย ...เฮ้อ  ( แต่โชคดีที่ยังมีตอนพิเศษมาปลอบ ซึ่งทำให้พอจะยิ้มได้บ้าง 55+ ) …แล้วยังมีประมุขสวรรค์ที่ชอบขี้เก๊กดีนัก คนเขาบอกชอบมาตั้งกี่ที แต่ก็ดันไปปฏิเสธหักอกเขาทุกครั้ง  แล้วเป็นไงล่ะที่นี้ ไหน้ำส้มแตกเลย ... สมน้ำหน้า ( กินแห้วไปซะ 55+ )

อ่านจบแล้วสรุปเราชอบเรื่องของก้อนหินสามชาติมากกว่า ส่วนเรื่องนี้มันมีบางตอนที่เราอ่านแล้วเนือยๆ อะ แต่โดยรวมแล้วก็สนุกนะ เพียงแต่เราก็ยังชอบซานเซิงกับท่านเทพสงครามมากกว่าอยู่ดี 55+

📍ลิขิตผูกพัน มังกรหวนคืน ➡️ https://s.shopee.co.th/8AOCsqggTg

อลวนกลสลับร่าง

อลวนกลสลับร่าง (เล่มเดียวจบ) / ผู้แต่ง : เจ๋อมู่ 
ผู้แปล : เสี่ยวหวา
สำนักพิมพ์ อรุณ

คำโปรยหลังปก
ข้า "อวิ๋นเจิี่ยว" รูปโฉมสามัญ หาได้เป็นสตรีอ่อนโยนอ่อนหวาน
ไม่ชำนาญงานเย็บปักถักร้อย คัดอักษรและวาดภาพ
อีกทั้งหาได้มีความเชี่ยวชาญทางดนตรี

เขา "อู๋หมิ่นจวิน" รัชทายาทเพียงองค์เดียวและแม่ทัพหนุ่มแห่งแคว้นซีหยาง
ไร้มนุษยธรรมและความเมตตาต่อศัตรู  ผิวพรรณขาวผ่องดุจหยก
ดวงเนตรดุจดวงตาหงส์  คิ้วเรียวดุจกระบี่

" อู๋หมิ่นจวิน เจ้าช่างมีโฉมงามล่มเมืองจริงๆ .... "
" หากเจ้าพูดอีกประโยคเดรยว พวกเรามาตายพร้อมกัน! "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

อู๋หมิ่นจวิน  รัชทายาทของแคว้นซีหยาง  หน้าตาหล่อเหลา สง่างาม แต่นิสัยโหดเหี้ยม เย็นชา 
จึงไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าใกล้   ส่วนนางเอก อวิ๋นเจี่ยว หรือองค์หญิงฉางอี้แห่งแคว้นตงหยวน 
นิสัยตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม  รูปโฉมธรรมดาไม่โดดเด่น เนื่องจากสูญเสียมารดาไปตั้งแต่ยังเด็กแถมบิดาก็ไม่สนใจ  ในพระราชวังอันกว้างใหญ่นางจึงเสมือนถูกผู้คนลืมเลือน  
แถมเป็นองค์หญิงที่ไม่ได้รับความโปรดปรานรักใคร่จากฮ่องเต้  เพราะฉะนั้นเรื่องงานบ้านงานเรือน
หรือสิ่งต่างๆ ที่องค์หญิงทั่วไปควรต้องได้เรียนรู้นางจึงไม่รู้  แม้แต่หนังสือก็ยังอ่านไม่ค่อยออก  
แต่มีสิ่งหนึ่งที่นางเก่งกาจเหนือกว่าองค์หญิงทั่วๆ ไปก็คือ ......วรยุทธ์ หึหึ ...

เนื่องจากแคว้นตงหยวนถูกกองทัพพระเอกรุกรานและพ่ายแพ้สงคราม  
นางเอกจึงถูกส่งไปลอบสังหารพระเอก  แต่เรื่องมันไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะวรยุทธ์ของพระเอกก็สูงส่งไม่น้อยไปกว่านางเลยสักนิด  บวกกับสติปัญญาและความฉลาดที่มีมากกว่า  
การลอบสังหารจึงล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า ..... แต่เรื่องมันไม่จบเพียงแค่นี้เพราะทั้งสองคนดันมาสลับร่างกันในขณะที่กำลังต่อสู้   นางเอกต้องมาอยู่ในร่างผู้ชาย  
ส่วนพระเอกก็ต้องมาอยู่ในร่างของผู้หญิง  เรื่องชุลมุนฮาๆ จึงบังเกิดขึ้นตามมา 55+.......

พระ-นางพอสลับร่างกันจากคู่แค้นก็ต้องเปลี่ยนมาเป็นคู่รัก 
ดังนั้นภารกิจลอบสังหารจึงกลายมาเป็นการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์แทน 55+ 
เพราะมาอยู่ในร่างของพระเอกที่เป็นฮ่องเต้แห่งแคว้นซีหยาง  
นางเอกจึงต้องออกว่าราชการและทำงานทุกอย่างแทนเจ้าของร่างเดิม
โดยมีพระเอกคอยให้ความช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง ส่วนพระเอกหลังจากที่ต้องมาอยู่ในร่างสตรี
นอกจากช่วยงานนางเอกแล้ว ที่เหลือก็นั่งกินนอนกินอยู่ในตำหนักอย่างสบายอารมณ์ 55+  
แล้วก็จะมีเรื่องการทำสงครามกับปมในวัยเด็กของพระเอก  
เพราะจริงๆ แล้วที่พระเอกมีนิสัยโหดเหี้ยม เย็นชาแบบนี้ ส่วนหนึ่งก็มาจากปมในตอนเด็กนี่แหละ
(อ่านแล้วก็น่าสงสารอยู่)  ถ้าไม่เจอนางเอกชีวิตพระเอกก็คงจะฆ่าคนแบบไม่ต้องคิด 
ทั้งชีวิตคงมีแต่กลิ่นคาวเลือด  อย่างตอนแรกที่เคยตั้งใจว่าจะบุกยึดครองทั้งใต้หล้า  
แต่เพราะนางเอกไม่ชอบสงครามก็เลย solf ลง และไม่ใช้วิธีการที่โหดเหี้ยมรุนแรงเหมือนแต่ก่อน   

เรื่องนี้ไม่มีดราม่า  เนื้อเรื่องเบาไม่เครียด  แนวคอมเมดี้ฮาๆ อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ 
แบบไม่คิดอะไรมาก 55+   บางตอนก็ตลกดีอย่างตอนที่ระดูของนางเอกมาเป็นครั้งแรก 55+.. ...
มาตอนไหนไม่มาดันมาตอนที่พระเอกเข้ามาอยู่ในร่างนี้ 55+

ปล. ในเรื่องคนเข้า-ออกวังกันได้ง่ายเหลือเกิน จนทำให้สงสัยว่านั่นมันวังหลวงหรือสวนหลังบ้านกันแน่เนี่ย  ทำไมเข้า-ออกกันง่ายอย่างงี้ 55+

.................................................................................................................

         อู๋หมิ่นจวินนั่งไขว่ห้างบนเก้า กางเกงตัวนั้นกองอยู่ปลายเท้า ข้าถามด้วยใบหน้าแดงเรื่อ 
         " เจ้าไม่ไปอาบน้ำหรือ .. "
         " มิใช่ฉี่รดที่นอน "  จู่ๆ อู๋หมิ่นจวินก็พูดโพล่งออกมา  แววตาหลุกหลิก
         ข้า  " ..... "
         " ถา้ไม่ใช่ฉี่รดที่นอนแล้วมันคืออันใด ...ข้ากล่าวอย่างขัดเขินว่า  " เจ้าไม่ต้องปลอบใจ ... เอิ่ม  หรือพูดให้ถูก  เจ้าอย่าปลอบใจตนเองเลย "
         อู๋หมิ่นจวิน  " .... "
         เขาตวาดว่า  " มิใช่จริงๆ! เป็น ... เฮ้อ  จะบอกเจ้าอย่างไรดี    มันเป็นการตอบสนองเหมือนที่เจ้าเป็นในบางครั้งยามตื่นนอนตอนเช้า  ถือว่าเป็นเรื่องปกติ!  ก็แค่ ... แค็ก  เป็นหนึ่งในความเปลี่ยนแปลงของเจ้าก็เท่านั้นเอง "
         ข้า  " ..... "
         ข้าเอื้อนเอ่ยวาจาใดไม่ออก  เพราะเห็นได้ชัดว่า 'ความเปลี่ยนแปลง' นี้ มันเกินขอบเขตปกติ

ยอดหญิงหมอเทวดา

ยอดหญิงหมอเทวดา เล่ม 4-7 (7เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา / ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
ไม่ขอให้ได้อยู่ร่วมกันทุกชาติ ไม่ขอความเป็นนิรันดร์ ขอเพียงชาตินี้ได้อยู่กับนางจนเส้นผมขาวโพลน...
เมื่อวันเวลาที่เวียนผ่านมิอาจช่วยให้ร่างกายและจิตใจแข็งแรงขึ้น
มีแต่จะบั่นทอนลมหายใจของนางให้สั้นลง
ความรักเพียงสร้างเกราะที่แข็งแกร่งปกป้องหัวใจ
แต่มิอาจห้ามไม่ให้ร่างกายดับสูญ
เจินสือเหนียงช่วยเหลือผู้คนมามากมาย นางช่วยชีวิตทุกผู้คนได้
แต่มิอาจช่วยเหลือตนเองให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของพญามัจจุราช
โชคชะตาที่โหดร้ายของนางเช่นนี้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้แล้วไม่เสียใจ
นำความเสียใจทั้งหมดทั้งมวลของคนบนโลกนี้รวมกันคงยังไม่อาจเทียบได้กับความเสียใจของเขา
เสิ่นจงชิ่งจะสามารถอยู่ต่อไปได้อย่างไร
หากไม่มีนางแล้ว ต่อให้เป็นทหารทั้งกองทัพหรือการรวมแคว้นที่เขาเฝ้าใฝ่ฝันถึงมาตลอด
ก็ไม่อาจทำให้เขาอยากมีลมหายใจอยู่ต่อไป
เขามิอาจหายใจโดยไร้ ‘หัวใจของเขา’ ได้จริงๆ


ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
อ่านรีวิวเล่ม 1-3 ได้ทีนี่จ้า http://marynlinsbook.blogspot.com/2017/05/1-3.html

ในที่สุดก็มาถึงเล่มสุดท้ายสักที 7 เล่มจบ+Box ประมาณ 2000 นิดๆ (นี่คือราคาลด 15% นะจ๊ะ) ดีเหมือนกันที่ออกเดือนละเล่ม แม้บางเดือนจะมีอาการลงแดงอยากอ่านต่อบ้าง แต่พอมาคิดๆ ดูถ้าออกทีเดียว 7 เล่มก็กระอักเหมือนกันนะเนี่ย ออกทีละเล่มเฉลี่ยจ่ายเดือนละ 300 เลยดูเหมือนจ่ายน้อยดี  ทำให้มีเงินไปเปย์เรื่องอื่นต่อได้ …อิอิ (～o￣▽￣)～o

พอมาถึงเล่ม 4 ความลับอะไรต่อมิอะไรที่นางเอกพยายามปกปิดมาโดยตลอดก็เริ่มปิดไม่อยู่แล้ว สุดท้ายพระเอกก็รู้หมด ทั้งโกรธทั้งโมโหแต่ก็หักใจทำร้ายเมียไม่ได้ เพราะนางร่างกายอ่อนแอ และพี่แกเองก็รักเมียมาก จากที่เคยได้ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกกตัญญู เชื่อฟังมารดา ไม่กล้าขัดใจมารดามาตลอด แต่พอเป็นเรื่องของนางเอก เจ้าวัวทึ่มตัวนี้ก็ยินดีให้คนตราหน้าว่าเป็นลูกอกตัญญู ยินยอมให้แม่ตัวเองด่าว่าตบตีแต่ไม่ยอมให้แม่ไปทำร้ายเมียเด็ดขาด ขนาดราชโองการพี่แกก็ยังกล้าขัด  ตายก็ตาย แต่ห้ามใครแตะเมียนะเฟ้ย 55+ (￣▽￣)" ... ทำเอาฮ่องเต้โมโหจนแทบคลั่ง แต่ก็หักใจทำร้ายพระเอกไม่ลง เพราะพี่แกเป็นแม่ทัพที่เก่งกาจมาก ถ้าไม่มีพระเอกแผนการรวม 3 แคว้นที่เฝ้าฝันก็คงไม่มีทางเป็นจริง  55+

และเมื่อได้รู้เรื่องลูก ท่านแม่ทัพหัวดื้อก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อพาครอบครัวกลับเข้าไปอยู่ในจวน ภายใต้เงื่อนไขของนางเอกคือ ต้องให้แม่พระเอกยินยอมด้วย ... พระเอกได้ยินแบบนี้ก็ตาลุกวาว <("""O""")> เพราะคิดว่ายังไงแม่ตัวเองก็ต้องยอมอยู่แล้ว ดพราะที่ผ่านมาแม่อยากอุ้มหลานมาตลอด ...สบายมาก เตรียมเก็บของรอได้เลย ...แต่ช้าแต่สุดท้ายพระเอกก็ได้รู้ว่ามันยากมากๆๆ แล้วไหนจะบรรดาอนุของตัวเองอีก โดยเฉพาะอนุ 5 หึหึ ...คือเรื่องนี้ใครๆ เขาก็ดูออกนานแล้วว่ามันไม่ง่ายดอกที่จะให้นางเอกกลับเข้าจวน แต่พระเอกนั้นเหมือนเจ้าวัวโง่หัวแข็งที่พูดให้ตายก็คงไม่เชื่อ นอกจากต้องไปเจอด้วยตัวเอง...หึหึ ╮(╯_╰)╭

พอกลับเข้าจวนไม่นาน พระเอกก็จัดการเหล่าอนุทั้งหลายจนเรียบ แต่เรายังไม่สะใจเลยโดยเฉพาะอนุ 5  ทำเรื่องไม่ดีวางแผนร้ายลับหลังพระเอกตั้งเยอะแยะ แต่จัดการแค่เนี่ย!￣□￣  พยายามคิดว่าอาจจะมีต่อหรืออาจจะโผล่มาในเล่มที่เหลือก็ได้ แต่ก็ไม่มีแฮะ จบแล้วจบจริงๆ ไม่มีการกล่าวถึงนางอีกเลย อุตส่าห์มีบทมาตั้ง 5 เล่ม รอดูจุบจบของนางมาตั้งนาน ...แค่เนี่ย! o(‧""‧)o ... ส่วนแม่สามีที่ทำให้เราโกรธและด่าแทนนางเอกมาตั้งหลายเล่ม พอหลังจากเล่ม 5 ก็จะค่อยๆ เลือนหายไปเองตามกาลเวลา   ------(˙<>˙)/------...

หลังจากนี้จะไปโฟกัสที่การรักษาผู้ป่วยเคสยากๆ แปลกๆ และอาการป่วยของนางเอกแทน นางเอกจะได้ทำการผ่าตัดรักษาผู้ป่วยเคสยากๆ ใหญ่ๆ ที่ไม่มีหมอคนไหนสามารถรักษาได้ (ก็แน่นอน นั่นมันยุคโบราณนี่เนาะ) แต่นางเอกทำได้จ้าาา เพราะนางมาจากยุคปัจจุบัน 55+ ( ขนาดนางเอกยังทะลุมิติมาได้ เพราะงั้นจะเกิดอะไรเราก็บ่ยั่น ￣▽￣  )  ...พอรักษาเสร็จก็แทบล้ม แถมอาการป่วยก็ยังแย่ลงเรื่อยๆ จนพระเอกปวดใจ โทษว่าเป็นความผิดตัวเอง และพยายามทำทุกอย่างทุกหนทางเพื่อต่อชีวิตเมีย 

อ่านจบแล้วชอบเล่ม 1-5 มากที่สุด พอหลังจากนั้นเราว่ามันเริ่มหลุดๆ และ ยิ่งตอนที่นางเอกต้องผ่าตัดรักษาเคสยากๆ นี่เราว่าบางตอนมันเวอร์ไปอ่ะ ถึงในเรื่องจะมีความพยายามประดิษฐ์พัฒนาเครื่องมืออุปกรณ์อะไรใหม่ๆ อยู่ตลอด เพื่อให้ใกล้เคียงกับเครื่องมือในยุคปัจจุบันก็เถอะ แต่เราว่าหลายๆ อย่างมันก็น่าจะยังทำไม่ได้อยู่ดี  
ยิ่งตอนพิเศษนี่แบบ ....ชะงักไป 3 วิ .... What?????????  ( คิดในใจว่าฉันเสียน้ำตาในตอนนั้นไปเพื่อ 55+ )   .... (¯`v´¯)

ป.ล. มีตัวละครหนึ่งที่เราทำใจให้ชอบไม่ได้จริงๆ ก็คือ องค์หญิงฉางหนิง ถึงจะรู้สาเหตุว่าทำไมนางถึงเป็นแบบนี้ แต่อ่านจนจบแล้วก็ยังไม่ชอบอยู่ดี...ไม่มีเหตุผล เอาแต่ใจตัวเอง ใช้แต่อารมณ์ หูเบา แล้วนางก็ดันเป็นองค์หญิงที่ฮ่องเต้กับไทเฮาโปรดปรานด้วยนะ ก็เลยยิ่งไม่มีใครกล้าปราม ยิ่งตอนที่นางเห็นว่านางเอกไม่กลัวลูกตัวเอง ก็เลยมีความคิดจะกักตัวนางเอกไว้ที่นี่ตลอดไป เพื่อให้มาดูแลรักษาลูกของตัวเอง ...เรานี่แบบเฮ้ย! คือนางเอกก็มีลูกนะ ไม่ใช่ตัวเองมีลูกคนเดียวสักหน่อย แถมร่างกายนางเอกก็ไม่ดี คิดได้ไง? ถ้าไทเฮาไม่ปรามไว้ก่อนนางเอกจะทำยังไงอะเพราะตอนนั้นพระเอกก็ไม่อยู่ด้วย...ไม่พอ! ยังไปบังคับให้เขามาช่วยลูกตัวเอง พอเขาแจกแจงผลได้ผลเสียให้ฟังนางก็ไม่พอใจ ไม่พอใจอะไรสักอย่าง  จะเอาแต่ตัวเอง  ต้องให้ได้ตามที่ตัวเองต้องการทั้งหมด พอไม่ได้ก็อาละวาด จนถึงขนาดบุกไปทำร้ายเขา ..เพราะงั้นถึงตอนหลังจะดีขึ้นแต่เราก็ชอบไม่ลงแล้ว  ( ปล. อินไปหน่อยขอโทษด้วย 55+ )

ป.ล. ตอนพิเศษมีตอนเดียวเองอะ (เสียใจ)  คืออยากจะเห็นชีวิตของตัวละครตัวอื่นๆ บ้างว่าเป็นยังไง สบายดีไหม  น้องชายพระเอกที่ได้แต่งงานแล้วเป็นไงบ้าง? (กว่าจะได้แต่งก็ยากหนักหนา ก็อยากจะรู้เรื่องราวหลังจากแต่งแล้วบ้าง) เหล่าอนุทั้งหลายยังสุขสบายดีไหมหรือลูกสาวพระเอกที่เกิดกับอนุล่ะ โตมาแล้วเป็นยังไง? (ได้คู่กับน้องเจิ้งไหม แอบจิ้นอยู่นะ 55+) แต่เข้าใจว่าตัวละครมันเยอะ ถ้าให้เขียนเล่าหมดก็คงไม่ใช่แค่ 7 เล่มจบล่ะทีนี้ 55+  (~￣▽￣)~

📍ยอดหญิงหมอเทวดา ➡️ https://s.shopee.co.th/AUnizjlDu5

ซ่อนรักวิวาห์ลวง

ซ่อนรักวิวาห์ลวง 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : เยี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง           
ผู้แปล : กู่ฉิน
สำนักพิมพ์ Happy Banana

คำโปรยหลังปก
          " เสี่ยนจวิ้นอ๋อง "  มีฐานะสูงศักดิ์ รูปงามไร้ผู้ใดเปรียบ  เป็นบุรุษในดวงใจของสตรีมากมาย    แต่กลับได้รับพระราชทานสมรสให้แต่งงานกับคุณหนูจวนโหวผู้มีรูปโฉมอัปลักษณ์

          " หวาซีหว่าน " บุตรีของอี้อันโหว มีรูปโฉมงามสะคราญ  นางไม่ชอบสนทนาปราศัยกับใคร
จึงไม่เคยก้าวเท้าออกจากประตูใหญ่  ทำให้มีข่าวลือว่านางเป็นหญิงอัปลักษณ์ แต่นางก็ไม่สนใจ
เพียงต้องการใช้ชีวิตอย่างคุณหนูที่นั่งกินนอนกินเท่านั้น  แต่ใครจะรู้ว่าสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้จะทำให้ชีวิตของนางต้องปั่นป่วน
         
          เมื่อเสี่ยนจวิ้นอ๋องที่มีรูปโฉมเหนือสามัญ  ต้องแต่งงานกับสตรีอัปลักษณ์ผู้คนจึงกล่าวกันว่าเขาเป็นดอกไม้สวยๆ ปักอยู่บนชี้วัว   ใครจะรู้ ... ตอนที่เสี่ยนจวิ้นอ๋องเลิกผ้าแดงคลุมหน้าเจ้าสาวในคืนเข้าหอออก  กลับพบว่าภรรยาที่เพิ่งแต่งเข้ามามีรูปโฉมงดงามดั่งบุปผาดุจจันทรา  สะกดให้เขาต้องตกตะลึงในความงามนั้น

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์ )
คนเขียนเดียวกับเรื่องว่าด้วยอาชีพนางสนมและชายาผู้มีคุณธรรม  เลยไม่แปลกใจว่าทำไมกลิ่นอายเนื้อเรื่องมันถึงได้คล้ายๆ กัน มีต่างกันบ้างนิดหน่อยตรงที่นางเอกเรื่องนี้ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว คนในบ้านรักลูกสาวหรือนางเอกมาก ไม่เหมือนเรื่องก่อนๆ ที่ครอบครัวไม่สนใจหวังแต่อำนาจลาภยศ จ้องแต่จะขายลูกสาวกิน  และเรื่องนี้นางเอกก็ค่อนข้างจะเห็นใจในชะตากรรมของผู้หญิงยุคโบราณมาก เพราะฉะนั้นหากไม่หนักหนาสาหัสจริงๆ นางก็ยินดีที่จะเหลือทางรอดไว้ให้อีกฝ่ายได้กลับตัวเสมอ และที่ต่างอีกอย่างคือนางเอกเรื่องนี้ค่อนข้างจะขี้เกียจ ชอบแต่กินกับนอน คือนางก็เป็นคนฉลาดเจ้าเล่ห์นะ เพียงแต่ขี้เกียจและไม่ชอบเรื่องยุ่งยากเฉยๆ 

นางเอก หวาซีหว่าน หญิงสาวยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างบุตรสาวคนสุดท้องของตระกูลหวา ซึ่งเป็นตระกูลชนชั้นสูงอันเก่าแก่ ถูกเลี้ยงดูด้วยความรักความเอาใจใส่ของคนในครอบครัว เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของบิดามารดาและพี่ชาย  แต่เพราะเรื่องการเมืองจึงทำให้นางเอกต้องถูกจับแต่งงานกับพระเอก เสี่ยนจวิ้นอ๋อง ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นอ๋องรูปงาม สุภาพอ่อนโยน แม้ในใจของนางเอกและคนในบ้านจะไม่ยินยอมแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะนี่คือราชโองการ ถ้าหากไม่ทำตามก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว

พระเอก เยี่ยนจิ้นชิว ถึงจะเป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นหลานชายของฮ่องเต้ แต่ก็เป็นอ๋องว่างงาน เชี่ยวชาญโคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน ถนัดบุ๋นไม่เก่งบู๊ ภาพลักษณ์ภายนอกสุภาพเรียบร้อย อ่อนโยนและจิตใจดีงาม หญิงสาวทั่วทั้งเมืองหลวงมีแต่คนอยากแต่งให้พี่แก  แต่เพราะฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเป็นคนขี้ระแวง จึงมีคำสั่งให้พระเอกแต่งงานกับนางเอกที่ภายนอกล่ำลือกันว่าอัปลักษณ์สุดๆ  แต่หลังจากวันแต่งงานผ่านพ้นไป ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างก็ต้องตกตะลึงและพากันอิจฉาริษยาพระเอกที่ได้แต่งกับคนงามที่งดงามราวกับนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ 55+ เพราะนางเอกไม่เคยออกจากบ้าน ดังนั้นคนที่ได้เห็นหน้าตานางจึงมีแต่คนในบ้าน คนข้างนอกเลยล่ำลือกันไปว่านางเอกอัปลักษณ์ถึงได้ไม่กล้าออกไปไหน พอความจริงปรากฏเลยมีแต่คนน้ำลายหกเสียดาย ที่ก่อนหน้าดันเชื่อข่าวลือไม่ยอมไปสู่ขอนางเอกกัน พระเอกเลยส้มหล่นได้นางเอกไปครองเฉยเลย 55+ ... ( แต่ถ้าไม่มีข่าวลือแบบนี้ออกมา นางเอกก็คงได้เข้าวังไปเป็นพระสนม เสร็จฮ่องเต้ไปนานแล้ว  ไม่ตกมาถึงมือพระเอกดอก เชื่อสิ  หุหุ)

เรื่องนี้เน้นเรื่องการเมือง การวางแผนช่วงชิงบัลลังก์กันเป็นหลัก เรื่องความรักก็มีบ้างแต่ไม่ค่อยหวาน  พระ-นางก็จะนิสัยคล้ายๆ กันคือฉลาด เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการด้วยกันทั้งคู่  แสดงละครเก่งเหมือนกันอีกต่างหาก พล็อตจะคล้ายๆ กับชายาผู้มีคุณธรรมอะที่แต่งเพราะเรื่องการเมือง ทั้งสองคนไม่ได้รักกันแต่ก็ต้องแสดงออกให้คนอื่นเห็นว่ารักกันมาก พระเอกก็ตามใจทะนุถนอมเมียสุดๆ แต่ในใจทั้งสองคนต่างก็รู้ว่ามันคือการเสแสร้ง พระเอกฉากหน้าก็ดูสุภาพอ่อนโยนแต่เบื้องหลังก็เหี้ยมโหดไม่ปราณีใคร เพราะวัยเด็กของพี่แกไม่ได้สดใส หรือมีคนในบ้านรักใคร่ตามใจเหมือนนางเอก  เพราะพี่แกถูกส่งไปให้ไทเฮาเลี้ยงดูอยู่ในวังตั้งแต่ยังเล็กเนื่องจากแม่ป่วย  พอแม่ตาย พ่อก็หลงอนุแล้วปล่อยให้ลูกอนุขึ้นมาขี่หัวพี่แก ส่วนพี่สาวก็เลือกผู้ชาย ไม่สนใจใยดีตระกูลตัวเองเลย ทำทุกทางเพื่อให้สามีก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แต่น้องชายตัวเองจะพังพินาศยังไงไม่สน  แถมสาเหตุที่แม่พระเอกตายก็ยังเป็นฝีมือของคนใกล้ชิดอีก  ...เฮ้อ  (￣∩￣#)  เลยไม่แปลกที่โตมาจะเป็นแบบนี้  ไม่งั้นอยู่ไม่รอด  ยิ่งโตก็ยิ่งต้องเหี้ยมไม่งั้นตายแน่นอน  เพราะมีแต่คนเล่นไม่ซื่อคิดจะปองร้ายตัวเองอยู่เต็มไปหมด ทั้งฮ่องเต้ ทั้งรัชทายาท ทั้งฮองเฮาไทเฮา ทั้งญาติพี่น้อง แล้วไหนจะขุนนางพรรคพวกของฝ่ายนั้นฝ่ายนี้อีก   

... ส่วนนางเอกก็รู้นิสัยพระเอกดี แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้บ้างแกล้งโง่บ้าง เพราะถึงจะไม่ได้รักแต่พระเอกก็ตามใจและดีต่อนางกับครอบครัวมากก็เลยมองข้ามได้  เพราะนางเอกขอแค่ได้กินอิ่มนอนหลับ มีชีวิตที่สุขสบาย มีคนคอยปรนนิบัติรับใช้ก็พอ ส่วนพระเอกจะไม่รักไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เพราะนางก็ไม่ได้รักพี่แกอยู่แล้ว ต่อให้หล่อ รวย คารมดีแค่ไหนแต่นางเอกก็ไม่แคร์ เพราะชาติที่แล้วนางเคยทำงานในวงการบันเทิงไง เลยได้เห็นผู้ชายแบบนี้มาเยอะแล้ว  ....   (￣∀￣*)  

อ่านจบแล้วเฉยๆ เพราะพล็อตมันคล้ายๆ กับเรื่องก่อนหน้านี้อะ (บางท่านอาจชอบก็ได้แล้วแต่คนเน้อ) เดาทางได้แล้ว+ไม่มีอะไรพลิก  แล้วอะไรที่ดีๆ ก็ตกมาอยู่ที่นางเอกหมดอีกเช่นเคย ไม่ว่าเรื่องจะร้ายแรงขนาดไหน หรือต่อให้ฝ่ายนางเอกถูกใส่ร้ายหรือถูกใครปองร้าย แต่สุดท้ายคนที่ได้รับผลประโยชน์และได้รับชัยชนะก็คือฝ่ายพระ-นางอยู่ดี ส่วนฝ่ายตรงข้ามทำอะไรก็ไม่รุ่งสักอย่าง วางแผนอะไรมาก็ล้มเหลวกลับไปหมด เหมือนถูกกำหนดมาแล้วว่ายังไงก็ต้องแพ้ไม่มีพลิกแน่นอน ฮาๆ

ปล. เรื่องนี้พระ-นางรักกันมั้ยเดาไม่ยากจ้าโดยเฉพาะฝ่ายพระเอก  และเดี๋ยวเล่ม 2 จะมีบอกไว้จ้า 

ปล. สำนวนแปลอ่านสำหรับเรามีสะดุดอยู่ อ่านแล้วมันแปลกๆ  มีคำสมัยใหม่ปนมาบ้าง  บางประโยคอ่านแล้วก็รู้สึกขัดๆ หน่อย ....

📍ซ่อนรักวิวาห์ลวง 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2VkqmfDmCm

ลิขิตรักด้ายแดง เล่ม 3 (3เล่มจบ)

ลิขิตรักด้ายแดง เล่ม 3 (3เล่มจบ) / ผู้แต่ง : หมิงเยวี่ยทิงเฟิง 
ผู้แปล : เหมยสี่ฤดู
สำนักพิมพ์ Happy Banana

คำโปรยหลังปก
       ซูเสี่ยวเผยไม่สนใจเนื้อคู่ที่ผูกพันไว้ด้วยด้ายแดงสักนิด  
หลังจากได้พบผู้กล้าที่ชอบปะทะคารมกับเธอ แต่คอยปกป้องเธออยู่ตลอดเวลา  
เธอก็เริ่มตัดใจกลับไปยังยุคปัจจุบ้นที่ไม่มีเขาไม่ได้! ....
       เยวี่ยเหล่าเล่นตลกกับเธอ  ทำให้เธอทะลุมิติกลับไปในยุคโบราณเพื่อพาเฉิงเจียงอี้คู่รักที่โชคชะตากำหนดกลับมา  แต่ในยุคโบราณเธอกลับพบผู้กล้าหร่านเฟยเจ๋อที่ได้เพียงพบพานแต่มออาจครองรัก  เธอไปจากเขาไม่ได้  แต่ก็ไม่อาจรับรักเขา
      หร่านเฟยเจ๋อเข้าใจความสับสนของซูเสี่ยวเผย  แต่ไม่เข้าใจความเป็นมาของนาง  
เขาบอกกับซูเสี่ยวเผยว่า " ในเมือทุกคนล้วนต้องตาย  ทุกคนล้วนมีโอกาสเกิดเรื่องไม่คาดฝัน  เช่นนั้นก่อนที่พวกเราจะถูกกำหนดให้ต้องแยกจากกัน  หากเจ้ากับข้ามิได้มอบหัวใจให้แก่กัน  เสี่ยวเผย เจ้าจะไม่เสียใจภายหลังจริงๆ หรือ "
      ตอนแรกที่ช่วยสตรีประหลาดนางนี้  เขารู้สึกเพียงว่านางเป็นภาระ แต่ทว่าหลังจากทั้งสองผ่านพ้นความลำบากใหญ่น้อยมาด้วยกัน  คราวนี้เขากลับต้องการแบก 'ภาระ'  ชิ้นนี้ท่องไปทั่วยุทธภพ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์ )
เล่ม 3 มาไวกว่าเดิมจากตอนแรกที่กำหนดส่งเดือนกันยาก็เลื่อนมาเป็นกลางเดือนสิงหาแทน   
ในที่สุดก็ได้อ่านตอนจบของท่านผู้กล้ากับแม่นางสักที ..ต้องฉลองๆ 55+  
( การรอคอยที่นานแสนนานได้สิ้นสุดลงแล้ว เย้ๆ ๆ (≧∇≦)!!!) 

หลังจากอ่านจบคือชอบ ถึงจะมีเรื่องหาตัวคนร้าย เรื่องสืบสวนสอบสวนคดีอะไรเยอะแยะก็เถอะ  

ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ต้องมีบางช่วงที่เนือยๆ ไปบ้าง แต่โดยรวมพออ่านจบแล้วเราก็ยังชอบมากอยู่ดี   
ตัวละครในเรื่องมีจุดเด่น มีเอกลักษณ์  และส่วนตัวคือชอบสำนวนการแปลของเรื่องนี้
เพราะรู้สึกว่าสามารถบรรยายดึงเอาลักษณะนิสัย รวมถึงเอกลักษณ์ของตัวละครในเรื่องออกมาได้ค่อนข้างชัดเจนดี 

เล่มนี้เรื่องสืบสวนหาตัวคนร้ายเยอะจริงๆ แต่ก็สนุกนะ  เพราะต่างฝ่ายต่างก็ฉลาดไม่แพ้กัน   
นางเอกเป็นนักจิตวิยาที่เชี่ยวชาญการวิเคราะห์จิตใจอาชญากร   
ส่วนอีกฝั่งก็เป็นฆาตกรโรคจิตที่หลุดมาจากยุคปัจจุบัน 
(แต่หลุดมาได้ยังไงเดี๋ยวในเรื่องจะมีเฉลยไว้ตอนท้ายๆ จ้า) 
เกมส์มันเลยพลิกไปพลิกมาอยู่ตลอด  เพราะคนร้ายอยากจะเล่นสงครามจิตวิยาทรมานจิตใจคน
ไม่ใช่ถืออาวุธแล้วเผชิญหน้ากันซึ่งๆ หน้า  นางเอกเลยค่อนข้างเสียเปรียบเพราะอยู่ในที่แจ้ง
ส่วนอีกฝ่ายอยู่ในที่ลับ  แถมตอนแรกพวกนางเอกก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนร้ายเป็นใคร  
กว่าจะรู้นางเอกก็บอบช้ำไปเยอะ (หมายถึงจิตใจนะไม่ใช่ร่างกาย) .......
แต่โชคดีที่มีพระเอกคอยช่วยเหลือ  คอยเป็นกำลังใจ คอยสนับสนุนและส่งเสริมทุกๆ อย่าง
นางเอกเลยยังไม่สติแตกไปซะก่อน   

เราก็เลยยิ่งชอบเวลาที่พระ-นางได้อยู่ด้วยกัน  ได้ปรึกษาหารือเรื่องต่างๆ กันสองคน  
พระเอกก็ไม่ใช่คนปากหวานนะออกจะปาก ...ด้วยซ้ำ55+  
แต่คำพูดของพระเอกกลับน่าฟังและช่วยปลอบโยนนางเอกได้ดีที่สุดในเวลาที่สภาพจิตใจย่ำแย่   
ทั้งๆ ที่เป็นคนกวนโอ๊ย พูดจาไม่ค่อยเข้าหูคน  ไม่เคยอยู่ในกรอบแต่เราว่าแบบนี้แหละดีแล้ว  
เพราะถ้าเป็นคนอื่นคงได้แต่อ้ำๆ อึ้งๆ ไม่กล้าพูด  ไม่กล้าปลอบ  เพราะมัวแต่อยู่ในกรอบ 
กลัวแต่ว่าจะดูไม่งาม แต่ท่านผู้กล้าของเราไม่เคยแคร์อะไรใดๆ ทั้งสิ้นอยู่แล้ว  
ยิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับนางเอกก็ยิ่งกล้าพูดกล้าทำ หน้าไม่อาย ไร้ยางอายจริงๆ 55+ (^ ・^)ノ⌒☆

มาถึงเล่มสุดท้ายได้เวลาคลี่คลายทุกอย่างซะที เฉิงเจียงอี้คือใครจะใช่คนที่เราคิดไว้รึเปล่า?  
แล้วนางเอกจะหาเฉิงเจียงอี้เจอมั้ย จะพากลับไปด้วยกันได้หรือเปล่า?  
แล้วคนร้ายที่อยู่เบื้องหลังคดีต่างๆ เป็นใคร? จะเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อนางเอกด้วยมั้ย?  
นั่นแหละอะไรๆ ที่เราเคยสงสัยเล่มนี้ก็จะเฉลยออกมาทั้งหมด (จริงๆ เราก็ค่อนข้างเดาถูกอะนะ)   
แต่ไอตอนวางแผนจับตัวคนร้ายนี่มันก็พลิกไปพลิกมาดีจริง วางแผนซ้อนแผนกันหลายชั้นซะเหลือเกิน ทั้งฝั่งนางเอกทั้งฝั่งตัวร้ายกินกันไม่ลงทั้งคู่  มาเฉือนเอากันในวินาทีสุดท้ายนี่เอง …….

ถึงเรื่องนี้จะไม่มีดราม่า แต่ก็มีตอนที่ทำให้เราต้องน้ำตาซึมๆอยู่นะ ...เพราะเดี๋ยวท้ายๆ จะเริ่มสงสารพระเอกที่ต้องเฝ้ารอนางเอกไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกไหม  
จะกลับมาอีกรึเปล่า ....ยิ่งครั้งสุดท้ายที่นางเอกต้องกลับไปแม้พระเอกจะรู้
และพยายามทำใจยอมรับมาโดยตลอด  แต่พอเอาเข้าจริงๆ พระเอกก็เสียใจและช็อกมากๆ  
ยิ่งพอได้ไปอ่านตอนที่บรรยายมุมมองจากฝั่งพระเอกว่ารู้สึกยังไงเมื่อนางเอกจากไป  ก็ยิ่งน่าสงสาร...เฮ้อ  (TヘTo)

เขามุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก  ตลอดทางเขาพบแม่นางที่ชื่นชอบเขา พบคนที่มาเจรจาทาบทามเขา  เขามักจะยิ้มตอบว่า  

      “ ขออภัยด้วยจริงๆ ข้ามีภรรยาแล้ว นางกลับไปเยี่ยมบ้าน  ข้ากำลังจะไปรับนาง "        
      “ นางอยู่ที่ใด “  หลายคนถามเขา

      “ อยู่ทางตะวันออก “ เขาตอบ  ยิ้มอย่างเบิกบาน   ตอบอย่างเปิดเผย  
ความเจ็บปวดของเขาถูกเก็บซ่อนไว้ในใจ คนอื่นมองไม่เห็น เพียงแต่อิจฉาว่าแม่นางผู้นั้นต้องเป็นคนดีแน่นอน ทั้งยังโชคดีด้วย...

ปล.  เรื่องนี้จบดี  จบแฮปปี้จ้าไม่ต้องห่วงเน้อ

ปล.  มีตอนพิเศษให้อ่านตั้ง 7 ตอนเลยนะจ้ะ ...ยิ่งตอนสุดท้ายข่อยชอบมาก 
(นักเขียนท่านนี้ยังคงเขียนตอนพิเศษได้สนุกเหมือนเดิม 55+)

.................................................................................................................................

       " ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่อีกนานเพียงใด  ไม่ว่าหลังจากนี้เจ้ากับข้าจะต้องพบเจอเรื่องใด 
เสี่ยวเผย ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่าข้าทำไม่ได้ ข้าห้ามตัวเองไม่ได้ ชอบก็คือชอบ  
ถึงที่นี่จะมีแม่นางตั้งมากมายที่ไม่หายตัวไป  แต่ข้าไม่ถูกใจ  พอข้าได้พบเจ้า  
ข้าดีใจมากที่ได้พบเจ้า  เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ความผิดของเจ้า  ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่าข้าถูกใจเจ้า  
และไม่อาจถูกใจใครมากไปกว่านี้ได้อีก  นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้า "

         ซูเสี่ยวเผยส่ายหน้า ทั้งเสียใจและโทษตัวเอง " ตอนแรกหากข้าไม่โกหกท่าน  
หากท่านรู้ความเป็นมาของข้า บางทีอาจไม่เป็นเช่นนี้ "

        " บางทีข้าอาจจะชอบเจ้าเร็วกว่าเดิม  บางทีข้าอาจไม่ไปจากเจ้าจนเจ้าถูกทำร้าย  
ข้าจะไม่ช่วยเจ้าส่งจดหมายตามหาคน  ข้าจะคอยระวังป้องกันเฉิงเจียงอี้  
แต่ข้าจะยังชอบเจ้าเช่นเดิม  ยังคงชอบเจ้า  บางทีเจ้าอาจไม่ได้กลับไปรับรู้เรื่องราวเหล่านั้น บางทีข้าอาจโน้มน้าวให้เจ้าแต่งงานกับข้าได้ "

📍ลิขิตรักด้ายแดง 3เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/4LBZV9cmuj

พราวพร่างบุปผาตระการ เล่ม 4

พราวพร่างบุปผาตระการ เล่ม 4 (7 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : จือจือ  
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
            คำสัญญาระหว่างพวกเขาสองคนว่าจะไม่มีคนอื่นแทรกกลางนั้น
ช่างหวานแผ่ซ่านลงลึกถึงจิตใจ  เมื่อทั้งสองมีใจรักมั่นคงก็ไม่ต้องหวั่นสิ่งใดมาสั่นคลอน
" จ้าวหลิง "  สร้างความดีความชอบติดตามมังกร  ได้รับความสำคัญจากโอรสสวรรค์ไม่น้อย
จนเป็นที่โปรดปราน  ทั้งยังทรงให้ไทฮองไทเฮาพระราชทานสมรสแก่เขาและนางอีกด้วย

         " ฟู่ถิงจวิน " นั้นแม้จะหวั่นไหวไม่น้อยกับการกระทำของจ้าวหลิง
แต่เมื่อเห็นเขากำลังเจริญก้าวหน้าก็ปลาบปลื้มใจ  ช่วงเวลาของทั้งสองนับว่าราบรื่นสุขใจ
ทว่าเรื่องที่ยังคับข้องหมองใจไม่สร่างซาก็คือเรื่องที่จั่วจวิ้นเจวี๋ยไส่ร้ายนาง
         นี่เป็นโอกาสอันดีที่นางจะสอบถามความจริงจากปากของมารดา
แต่ใครจะคิดว่าบิดาบังเกิดเกล้ากลับไม่ยอมรับนาง !  ซ้ำยังขับไล่ไสส่งนาง
แต่ถ้าฟู่ถิงจวินไม่รู้ความจริงนี้  แม้ตายดวงวิญญาณของนางก็ไม่สงบสุข !

อันว่าความจริงมักจะพาให้พบกับความหวาดกลัวที่คิดจะหลบหนีมาตลอด
          หากคิดจะสืบหาความจริงต่อไปก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น
แล้วฟู่ถิงจวินจะทำเช่นไรต่อไปกับความจริงที่ได้รับรู้  จะหยุด หรือจะเดินหน้าอย่างไม่ลดละ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ  ( อาจมีสปอยล์ )

เล่มนี้มาไวออกตั้งแต่ตันเดือนเลย ถูกใจมากๆ ๆ อย่างที่เคยบอกว่าเรื่องนี้จะเรียบๆ เรื่อยๆ ไม่ได้ตื่นเต้นโลดโผน หวือหวาอะไรมาก แถมบทบรรยายเนื้อหารายละเอียดต่างๆ ก็เยอะพอสมควร เพราะฉะนั้นบางท่านถ้าได้อ่านแล้วก็อาจจะเบื่อหรือไม่ชอบก็เป็นไปได้เน้อ ( มันขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละคนอะเนาะ o(^ヮ^)o )

แต่สำหรับเราชอบมากๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนได้เห็นภาพวัฒนธรรมสังคมของจีนในยุคโบราณ ผ่านเรื่องราวของพระ-นาง ตั้งแต่ธรรมเนียมในการให้ของขวัญ 
การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้าน การจัดการเรื่องภายในบ้าน เรื่องบ่าวไพร่ รวมถึงการซื้อบ้าน และธรรมเนียมการต้อนรับแขกของตระกูลใหญ่ และอีกหลายๆ เรื่อง ...ซึ่งเรื่องนี้ใส่รายละเอียดมาเกือบหมด  เราอ่านแล้วไม่เบื่อเลย  
...อย่างเช่นตอนที่นางเอกช่วยสอนงานเย็บปักให้กับอนุของเพื่อนพระเอกคนหนึ่ง ตอนที่อ่านเราก็มองว่าไม่เห็นมีอะไรนี่  แต่พอลองคิดดูดีๆ หากวันหนึ่งข้างหน้านางเอกได้ไปเจอกับภรรยาเอกของเพื่อนพระเอกคนนี้ขึ้นมา นางจะวางตัวลำบากนะ  
ยิ่งถ้าอีกฝ่ายได้รู้ว่านางเอกเคยช่วยสอนงานให้อนุของสามีตัวเอง (ถึงภรรยาเอกจะต้องใจกว้างแค่ไหน ต่อหน้าอาจจะพูดขอบคุณแล้วยิ้มให้  แต่ภายในจะก่นด่าสาปแช่งแค่ไหนใครจะไปรู้)  
เหมือนไม่มีอะไรแต่จริงๆ แล้วนี่เกี่ยวข้องกับสายสัมพันธ์ และอาจรวมไปถึงหน้าที่การงานของพระเอกในภายภาคหน้าเลยก็ได้นะ...ใครว่าหลังบ้านไม่สำคัญ การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้านนี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเล็กๆ เลยนะจะบอกให้ หึหึ (￣ ￣)

หลังจากเล่มที่แล้วที่ต่างฝ่ายต่างก็ได้สารภาพความในใจกันออกมา พอมาถึงเล่มนี้จะรออะไร ก็ต้องแต่งสิจ๊ะ 55+  ที่ผ่านๆ มาภาพลักษณ์ของพระเอกเป็นเช่นไร ขอให้ทุกท่านลืมมันเสียเพราะเล่มนี้พี่แกหวาน+หื่นมากๆ ๆ 55+  ได้หยุดงาน 10 วันนี่จัดเต็มถึงเที่ยงแทบทุกวัน หนูฟู่นี่ช้ำไปแทบทั้งตัวแล้วนาจา และด้วยความมานะพยายามไม่นานพระเอกก็ได้สมใจ 55+ Σ(´∪`ノ)ノ  ...
( สมกับที่ท่านแม่ของหนูฟู่ได้เคยบอกเอาไว้ว่าดวงนางเอกนั้นจะลูกดก ..จัดไป 55+ )

และด้วยความที่พระเอกทำงานอยู่ใกล้ชิดกับฮ่องเต้ก็เลยต้องถูกส่งไปทำงานไกลอีกแล้ว แต่กว่าจะไปได้ก็ต้องให้ใครต่อใครพากันมากล่อมอยู่นาน
เพราะตอนนั้นนางเอกกำลังท้องพี่แกเลยไม่อยากไป และฮ่องเต้ก็เหมือนจะรู้ก็เลยหยวนๆ ให้ 

ส่วนเรื่องที่นางเอกถูกคนใส่ร้าย ตอนนี้ก็เริ่มกระจ่างแล้วว่าเป็นฝีมือใครและทำไปเพื่ออะไร แต่ยังเอามารับผิดไม่ได้และอีกฝ่ายก็ยังไม่สำนึก  คงต้องรอดูในเล่มถัดไปว่าจะเป็นยังไงต่อ เพราะดูเหมือนมันจะพัวพันโยงใยกับหลายฝ่ายหลายคนเหลือเกิน ทั้งคนต้นคิด คนที่ให้ความร่วมมือ  คนที่ต้องการปกปิดความผิดของตัวเอง แล้วไหนจะคนที่อออกมาปกป้อง เพื่อรักษาชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลอีก ซึ่งมีแต่ปลาตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น   ไม่รู้ว่านางเอกจะรับมือไหวไหม เพราะตอนนี้สามีก็เพิ่งไต่เต้าในตำแหน่งหน้าที่การงานด้วย  (￣▽￣;)  ... เฮ้อออ   )  

แต่มันส์มากเลยนะ ตอนที่นางเอกปะทะฝีปากแล้วตอกกลับอีกฝ่าย พวกนั้นคงเงิบ เพราะไม่คิดว่านางเอกที่เป็นสตรีในห้องหอ และถูกอบรมเลี้ยงดูมาตามขนบธรรมเนียมประเพณีของตระกูลใหญ่ที่เก่าแก่จะกล้าตอกกลับมาแบบนี้ และขอต้องบอกว่านางเอกนั้นโชคดีจริงๆ ที่มีแม่แบบนี้  โชคดีจริงๆ ที่ได้แม่เลี้ยงดูสั่งสอนมา ถึงแม่นางเอกจะเป็นกุลสตรีในห้องหอ เป็นช้างเท้าหลัง  และเปรียบสามีเป็นดั่งท้องฟ้า แต่พอตัดสินใจเรื่องอะไรแล้วคุณแม่ก็ใจเด็ดมาก  ไม่ได้ก้มหน้าก้มตาเอาแต่เชื่อฟังหรือยอมโอนอ่อนให้สามีอย่างเดียว แต่พอถึงเวลาคุณแม่ตัดเป็นตัด  ไม่ขอพึ่งพิง ไม่ขอยุ่งเกี่ยวใดๆ อีกเลย  ...

..................................................................

      " ไร้ยางอายสิ้นดี! "  จ้าวหลิงกล่าวไม่ทันจบ  นายท่านห้าก็ตวาดเสียงดัง
      " เจ้าหุบปากซะ อย่าทำให้เรือนของข้าต้องแปดเปื้อน .... "
      จ้าวหลิงกล่าวสืบไปอย่างไม่สะทกสะท้าน   "ข้าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับบุตรสาวท่าน  
อยู่เคียงข้างกันทั้งในยามรุ่งเรืองและยามตกต่ำ  ไม่ทอดทิ้งตีจาก ... "

      นายท่านห้าเงื้อมือตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง
      จ้าวหลิงไม่หลบหลีก นิ่งรับฝ่ามือของนายท่านห้าที่ฟาดมาถนัดถนี่                                                           ฟู่ถิงจวินโผเข้าไปหาจ้าวหลิงในชั่วอึดใจ
      เขามีวรยุทธ์สูงส่ง  กระทั่งอิ่งชวนโหวยังแนะนำเขาเป็นองครักษ์ประจำพระองค์เพราะเหตุนี้    
ถ้าคิดจะหลบ  มีหรือท่านพ่อจะตบถูกเขาได้   เห็นชัดว่าเขาถือท่านพ่อเป็นผู้อาวุโส  
ถึงได้ยินยอมให้ท่านพ่อตบหน้า
      จ้าวหลิงของนาง .... เขาปิดบังนางไปที่หูกว่าง  นางยังหักใจต่อว่าเขาไม่ได้  
เขากลับต้องมาถูกท่านพ่อตบหน้าเพราะนาง! 
  

พราวพร่างบุปผาตระการ  ➡️ https://s.shopee.co.th/6puC90BTjZ