พราวพร่างบุปผาตระการ เล่ม 4 (7 เล่มจบ) / ผู้แต่ง : จือจือ
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส
คำโปรยหลังปก
คำสัญญาระหว่างพวกเขาสองคนว่าจะไม่มีคนอื่นแทรกกลางนั้น
ช่างหวานแผ่ซ่านลงลึกถึงจิตใจ เมื่อทั้งสองมีใจรักมั่นคงก็ไม่ต้องหวั่นสิ่งใดมาสั่นคลอน
" จ้าวหลิง " สร้างความดีความชอบติดตามมังกร ได้รับความสำคัญจากโอรสสวรรค์ไม่น้อย
จนเป็นที่โปรดปราน ทั้งยังทรงให้ไทฮองไทเฮาพระราชทานสมรสแก่เขาและนางอีกด้วย
" ฟู่ถิงจวิน " นั้นแม้จะหวั่นไหวไม่น้อยกับการกระทำของจ้าวหลิง
แต่เมื่อเห็นเขากำลังเจริญก้าวหน้าก็ปลาบปลื้มใจ ช่วงเวลาของทั้งสองนับว่าราบรื่นสุขใจ
ทว่าเรื่องที่ยังคับข้องหมองใจไม่สร่างซาก็คือเรื่องที่จั่วจวิ้นเจวี๋ยไส่ร้ายนาง
นี่เป็นโอกาสอันดีที่นางจะสอบถามความจริงจากปากของมารดา
แต่ใครจะคิดว่าบิดาบังเกิดเกล้ากลับไม่ยอมรับนาง ! ซ้ำยังขับไล่ไสส่งนาง
แต่ถ้าฟู่ถิงจวินไม่รู้ความจริงนี้ แม้ตายดวงวิญญาณของนางก็ไม่สงบสุข !
อันว่าความจริงมักจะพาให้พบกับความหวาดกลัวที่คิดจะหลบหนีมาตลอด
หากคิดจะสืบหาความจริงต่อไปก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น
แล้วฟู่ถิงจวินจะทำเช่นไรต่อไปกับความจริงที่ได้รับรู้ จะหยุด หรือจะเดินหน้าอย่างไม่ลดละ
ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
เล่มนี้มาไวออกตั้งแต่ตันเดือนเลย
ถูกใจมากๆ ๆ อย่างที่เคยบอกว่าเรื่องนี้จะเรียบๆ เรื่อยๆ ไม่ได้ตื่นเต้นโลดโผน หวือหวาอะไรมาก แถมบทบรรยายเนื้อหารายละเอียดต่างๆ ก็เยอะพอสมควร เพราะฉะนั้นบางท่านถ้าได้อ่านแล้วก็อาจจะเบื่อหรือไม่ชอบก็เป็นไปได้เน้อ ( มันขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละคนอะเนาะ o(^ヮ^)o )
แต่สำหรับเราชอบมากๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนได้เห็นภาพวัฒนธรรมสังคมของจีนในยุคโบราณ ผ่านเรื่องราวของพระ-นาง ตั้งแต่ธรรมเนียมในการให้ของขวัญ
การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้าน การจัดการเรื่องภายในบ้าน เรื่องบ่าวไพร่ รวมถึงการซื้อบ้าน และธรรมเนียมการต้อนรับแขกของตระกูลใหญ่ และอีกหลายๆ เรื่อง ...ซึ่งเรื่องนี้ใส่รายละเอียดมาเกือบหมด เราอ่านแล้วไม่เบื่อเลย
...อย่างเช่นตอนที่นางเอกช่วยสอนงานเย็บปักให้กับอนุของเพื่อนพระเอกคนหนึ่ง ตอนที่อ่านเราก็มองว่าไม่เห็นมีอะไรนี่ แต่พอลองคิดดูดีๆ หากวันหนึ่งข้างหน้านางเอกได้ไปเจอกับภรรยาเอกของเพื่อนพระเอกคนนี้ขึ้นมา นางจะวางตัวลำบากนะ
ยิ่งถ้าอีกฝ่ายได้รู้ว่านางเอกเคยช่วยสอนงานให้อนุของสามีตัวเอง (ถึงภรรยาเอกจะต้องใจกว้างแค่ไหน ต่อหน้าอาจจะพูดขอบคุณแล้วยิ้มให้ แต่ภายในจะก่นด่าสาปแช่งแค่ไหนใครจะไปรู้)
เหมือนไม่มีอะไรแต่จริงๆ แล้วนี่เกี่ยวข้องกับสายสัมพันธ์ และอาจรวมไปถึงหน้าที่การงานของพระเอกในภายภาคหน้าเลยก็ได้นะ...ใครว่าหลังบ้านไม่สำคัญ การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้านนี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเล็กๆ เลยนะจะบอกให้ หึหึ (￣ ￣)
การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้าน การจัดการเรื่องภายในบ้าน เรื่องบ่าวไพร่ รวมถึงการซื้อบ้าน และธรรมเนียมการต้อนรับแขกของตระกูลใหญ่ และอีกหลายๆ เรื่อง ...ซึ่งเรื่องนี้ใส่รายละเอียดมาเกือบหมด เราอ่านแล้วไม่เบื่อเลย
...อย่างเช่นตอนที่นางเอกช่วยสอนงานเย็บปักให้กับอนุของเพื่อนพระเอกคนหนึ่ง ตอนที่อ่านเราก็มองว่าไม่เห็นมีอะไรนี่ แต่พอลองคิดดูดีๆ หากวันหนึ่งข้างหน้านางเอกได้ไปเจอกับภรรยาเอกของเพื่อนพระเอกคนนี้ขึ้นมา นางจะวางตัวลำบากนะ
ยิ่งถ้าอีกฝ่ายได้รู้ว่านางเอกเคยช่วยสอนงานให้อนุของสามีตัวเอง (ถึงภรรยาเอกจะต้องใจกว้างแค่ไหน ต่อหน้าอาจจะพูดขอบคุณแล้วยิ้มให้ แต่ภายในจะก่นด่าสาปแช่งแค่ไหนใครจะไปรู้)
เหมือนไม่มีอะไรแต่จริงๆ แล้วนี่เกี่ยวข้องกับสายสัมพันธ์ และอาจรวมไปถึงหน้าที่การงานของพระเอกในภายภาคหน้าเลยก็ได้นะ...ใครว่าหลังบ้านไม่สำคัญ การคบหาไปมาหาสู่กันของสตรีหลังบ้านนี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดาเล็กๆ เลยนะจะบอกให้ หึหึ (￣ ￣)
หลังจากเล่มที่แล้วที่ต่างฝ่ายต่างก็ได้สารภาพความในใจกันออกมา พอมาถึงเล่มนี้จะรออะไร ก็ต้องแต่งสิจ๊ะ 55+ ที่ผ่านๆ มาภาพลักษณ์ของพระเอกเป็นเช่นไร ขอให้ทุกท่านลืมมันเสียเพราะเล่มนี้พี่แกหวาน+หื่นมากๆ ๆ
55+ ได้หยุดงาน 10 วันนี่จัดเต็มถึงเที่ยงแทบทุกวัน
หนูฟู่นี่ช้ำไปแทบทั้งตัวแล้วนาจา และด้วยความมานะพยายามไม่นานพระเอกก็ได้สมใจ 55+ Σ(´∪`ノ)ノ ...
( สมกับที่ท่านแม่ของหนูฟู่ได้เคยบอกเอาไว้ว่าดวงนางเอกนั้นจะลูกดก ..จัดไป 55+ )
( สมกับที่ท่านแม่ของหนูฟู่ได้เคยบอกเอาไว้ว่าดวงนางเอกนั้นจะลูกดก ..จัดไป 55+ )
และด้วยความที่พระเอกทำงานอยู่ใกล้ชิดกับฮ่องเต้ก็เลยต้องถูกส่งไปทำงานไกลอีกแล้ว แต่กว่าจะไปได้ก็ต้องให้ใครต่อใครพากันมากล่อมอยู่นาน
เพราะตอนนั้นนางเอกกำลังท้องพี่แกเลยไม่อยากไป และฮ่องเต้ก็เหมือนจะรู้ก็เลยหยวนๆ ให้
เพราะตอนนั้นนางเอกกำลังท้องพี่แกเลยไม่อยากไป และฮ่องเต้ก็เหมือนจะรู้ก็เลยหยวนๆ ให้
ส่วนเรื่องที่นางเอกถูกคนใส่ร้าย ตอนนี้ก็เริ่มกระจ่างแล้วว่าเป็นฝีมือใครและทำไปเพื่ออะไร แต่ยังเอามารับผิดไม่ได้และอีกฝ่ายก็ยังไม่สำนึก
คงต้องรอดูในเล่มถัดไปว่าจะเป็นยังไงต่อ เพราะดูเหมือนมันจะพัวพันโยงใยกับหลายฝ่ายหลายคนเหลือเกิน ทั้งคนต้นคิด คนที่ให้ความร่วมมือ คนที่ต้องการปกปิดความผิดของตัวเอง แล้วไหนจะคนที่อออกมาปกป้อง เพื่อรักษาชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลอีก ซึ่งมีแต่ปลาตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น ไม่รู้ว่านางเอกจะรับมือไหวไหม เพราะตอนนี้สามีก็เพิ่งไต่เต้าในตำแหน่งหน้าที่การงานด้วย (￣▽￣;) ... เฮ้อออ
)
แต่มันส์มากเลยนะ ตอนที่นางเอกปะทะฝีปากแล้วตอกกลับอีกฝ่าย พวกนั้นคงเงิบ เพราะไม่คิดว่านางเอกที่เป็นสตรีในห้องหอ และถูกอบรมเลี้ยงดูมาตามขนบธรรมเนียมประเพณีของตระกูลใหญ่ที่เก่าแก่จะกล้าตอกกลับมาแบบนี้ และขอต้องบอกว่านางเอกนั้นโชคดีจริงๆ ที่มีแม่แบบนี้ โชคดีจริงๆ ที่ได้แม่เลี้ยงดูสั่งสอนมา ถึงแม่นางเอกจะเป็นกุลสตรีในห้องหอ เป็นช้างเท้าหลัง
และเปรียบสามีเป็นดั่งท้องฟ้า แต่พอตัดสินใจเรื่องอะไรแล้วคุณแม่ก็ใจเด็ดมาก
ไม่ได้ก้มหน้าก้มตาเอาแต่เชื่อฟังหรือยอมโอนอ่อนให้สามีอย่างเดียว แต่พอถึงเวลาคุณแม่ตัดเป็นตัด ไม่ขอพึ่งพิง ไม่ขอยุ่งเกี่ยวใดๆ อีกเลย ...
..................................................................
" ไร้ยางอายสิ้นดี! " จ้าวหลิงกล่าวไม่ทันจบ นายท่านห้าก็ตวาดเสียงดัง
" เจ้าหุบปากซะ อย่าทำให้เรือนของข้าต้องแปดเปื้อน .... "
จ้าวหลิงกล่าวสืบไปอย่างไม่สะทกสะท้าน "ข้าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับบุตรสาวท่าน
อยู่เคียงข้างกันทั้งในยามรุ่งเรืองและยามตกต่ำ ไม่ทอดทิ้งตีจาก ... "
นายท่านห้าเงื้อมือตบหน้าเขาฉาดหนึ่ง
จ้าวหลิงไม่หลบหลีก นิ่งรับฝ่ามือของนายท่านห้าที่ฟาดมาถนัดถนี่ ฟู่ถิงจวินโผเข้าไปหาจ้าวหลิงในชั่วอึดใจ
เขามีวรยุทธ์สูงส่ง กระทั่งอิ่งชวนโหวยังแนะนำเขาเป็นองครักษ์ประจำพระองค์เพราะเหตุนี้
ถ้าคิดจะหลบ มีหรือท่านพ่อจะตบถูกเขาได้ เห็นชัดว่าเขาถือท่านพ่อเป็นผู้อาวุโส
ถึงได้ยินยอมให้ท่านพ่อตบหน้า
จ้าวหลิงของนาง .... เขาปิดบังนางไปที่หูกว่าง นางยังหักใจต่อว่าเขาไม่ได้
เขากลับต้องมาถูกท่านพ่อตบหน้าเพราะนาง!
พราวพร่างบุปผาตระการ ➡️ https://s.shopee.co.th/6puC90BTjZ
