วันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568

ลูกสาวตัวจริงไม่แคร์ 2 เล่มจบ

 


ลูกสาวตัวจริงไม่แคร์ 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : โม่ซีเคอ

ผู้แปล : หมิงเหอ

วาดปก : Aki-Aishi

สำนักพิมพ์ Narikasaii Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พระนางเรื่องนี้เขาสลับร่างกันมาตั้งแต่ 7 ขวบ คนหนึ่งเป็นคุณชายเอาแต่ใจ บ้านโคตรรวยยย มีพร้อมทุกอย่าง ส่วนอีกคนเป็นเด็กสาวฐานะยากจน ใช้ชีวิตอยู่กับย่าสองคนในชนบทห่างอันไกล

แต่จริงๆ คือนางเอกอะถูกอุ้มสลับตัวไปตั้งแต่เกิด ความจริงเธอก็เป็นลูกคนรวยเหมือนกันนะ แต่ถูกคนรับใช้ในบ้านแอบสลับตัว เอาหลานสาวของตัวเองมาสับเปลี่ยนสวมรอยเป็นคุณหนู แล้วก็เอานางเอกซึ่งควรจะเป็นคุณหนูตัวจริงไปเลี้ยงในชนบทแทนในฐานะหลานสาว ซึ่งเรื่องมันจะไม่แดงเลยถ้าพี่ชายฝาแฝดของนางเอกไม่บังเอิญไปเห็นหน้านางเอกตอนมาหายาย(ปลอมๆ) แล้วเกิดสงสัย ก็เลยให้คนไปตามสืบ แล้วก็โป๊ะแตก เพราะหน้าตานางเอกคล้ายกับพี่ชายฝาแฝดมากจริงๆ

แต่พอได้กลับเข้าบ้านตระกูลมู่ อิพ่อกลับไม่กล้าประกาศบอกว่าเธอคือลูกสาวที่แท้จริง เพราะตอนนี้ลูกปลอมๆ มีสัญญาหมั้นหมายกับตระกูลเสิ่นอยู่ อิพ่อกลัวว่าถ้าบอกความจริงคนตระกูลเสิ่นจะขอถอนหมั้น เนื่องจากเวลานี้กิจการของตระกูลตัวเองกำลังแย่ถ้าไม่มีตระกูลเสิ่นช่วยเดี๋ยวจะล้ม ก็เลยต้องประกาศไปว่านางเอกเป็นลูกสาวบุญธรรมที่รับมาเลี้ยงเนื่องจากมีหน้าตาคล้ายคนตระกูลมู่ ส่วนลูกปลอมๆ ก็ยังมีคนโอ๋เอาใจได้อยู่ในสถานะคุณหนูตัวจริงต่อปายย

แต่นางเอกก็หาแคร์ไม่ เพราะที่เธอยอมกลับเข้าตระกูลนั้นสาเหตุหลักๆ ก็มาจากคุณย่า(ไม่แท้)ที่เลี้ยงดูเธอมา คุณย่าป่วยต้องได้รับการดูแลรักษาดีๆ นางเอกเลยยอมกลับมาเพื่อแลกกับการดูแล+จ่ายค่ารักษาของคุณย่า และอีกอย่างคือ... เธอแอบชอบพระเอก แม้จะรู้ว่าตนเองไม่คู่ควร แต่หากได้กลับคืนฐานะเดิมได้มีสถานะของคุณหนูตระกูลมู่ แม้นความจริงตระกูลมู่จะไม่สามารถเทียบกับตระกูลพระเอกได้ แต่ทว่ายังไงสถานะของคุณหนูตระกูลมู่มันก็ยังดีกว่าสถานะเด็กบ้านนอกยากจนล่ะนะ

พระเอกเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลถง เป็นตระกูลที่รวยมากๆๆ ทั้งรวยทั้งมีอำนาจของแทร่ ตระกูลนางเอกที่ว่ารวยแต่ถ้าเทียบกับพระเอกก็คือพวกเศรษฐีใหม่อะ พระนางนิสัยตรงข้ามกันเลย นางเอกจะนิ่งๆ เย็นชา ใจเย็น พูดน้อย เข้ากับคนยากหน่อย ส่วนพระเอกจะแสบซน เอาแต่ใจ อารมณ์ร้อน ใครขัดใจหรือไม่พอใจอะไรพี่ก็พร้อมปะทะ ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น...เว้นแค่นางเอกคนเดียวที่พี่ยอม ยกให้เป็นแม่ทูนหัว55 ...

พระนางเรื่องนี้สลับร่างกันมานานจนเชี่ยวชาญจนรู้ทริก ปีจจุบันคือสามารถสลับร่างกันได้ทุกเวลาตามใจชอบและ ตอนแรกยังกลัวๆ ยังไม่ชิน ไปๆ มาๆ ก็เริ่มปรับตัวได้ ต่างคนต่างได้เปิดโลก นางเอกเดิมจากที่หัวดีอยู่แล้วเพียงแต่สภาพแวดล้อม+ฐานะไม่อำนวย พอได้มาอยู่ร่างพระเอกแบบลูกคนรวยอะเนาะ ก็เลยได้เรียนนั่นเรียนนี่ ทั้งดนตรี กีฬา ได้เรียนโรงเรียนดีๆ อยู่ห้องนานาชาติที่ใช้ภาษาอังกฤษ แล้วนางเอกก็คือหัวไวพอเรียนอะไรเลยทำออกมาได้ดี ปังหมด 

ตอนจะไปโรงเรียน นางเอกบอกว่าจะขอไปเรียนห้องนานาชาติ(ห้องเดียวกับพระเอก) ที่บ้านก็แบบจะไหวเหรอ ใช้ภาษาอังกฤษนะ อิลูกปลอมๆ ก็เหยียดดูถูกมองว่านางเอกมาจากบ้านนอกคงไม่ฉลาดไม่เก่งอะไรสักอย่าง ไปพูดใส่ไฟให้คนอื่น+ให้คู่หมั้นตัวเองพากันเกลียดนางเอกอีก หาว่าที่นางเอกไปเรียนห้องนั้นเพราะอยากใกล้ชิดคู่หมั้นนาง(คู่หมั้นนางเรียนอยู่ห้องนั้นพอดี) แต่จริงๆ นางเอกก็แค่ยากไปเรียนห้องเดียวกับพระเอกเฉยๆ จ้าาาา

พอมาเรียนนางเอกก็เลือกนั่งข้างพระเอก คนอื่นในห้องก็พากันตกใจ เพราะพระเอกคือลูกพี่ใหญ่ หล่อ+รวย+เรียนเก่ง+ชาติตระกูลดี แถมพี่แกยังใจร้อน ต่อยได้ก็ต่อยอะ กลัวใครที่ไหน เลยมีแต่คนกลัวไม่กล้ายุ่งหรือหาเรื่อง คนอื่นก็คิดว่านางเอกไปนั่งตรงนั้นเดี๋ยวต้องโดนพระเอกด่าหรือจัดการแน่ๆ แต่ปรากฏว่าไม่จ้าาา พระเอกคือตามใจนางเอกแทบทุกอย่าง ใส่ใจดูแลอย่างดี 

รู้ว่าสภาพร่างกายนางเอกเป็นยังไง หนาวก็คลุมเสื้อให้ รู้ว่านางเอกกินของเย็นๆ ไม่ได้ กินของยาก เพราะกระเพาะไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก พี่ก็ยอมสลับร่างให้นางเอกมาใช้ร่างตัวเองกินแทน ใครรังแกนางเอกก็ตามไปจัดการเอาคืนให้ เห็นนางเอกคุยกะหนุ่มไหนหรือให้วีแชตหนุ่มไหนพอรู้ก็งอน+หึง คือคนทั้งโลกดูออกหมดว่าพระเอกชอบนางเอกแน่นอน มีแต่พระเอกที่ไม่รู้ คิดว่าตัวเองรักนางเอกแบบพี่น้อง เหมือนพ่อปกป้องดูแลลูกสาว ส่วนนางเอกก็รู้ว่าพระเอกมองตัวเองแบบนั้น เลยไม่เคยคิดสารภาพความรู้สึก เพราะกลัวพระเอกจะตีตัวออกหากและเปลี่ยนไป 

ต่อมาก็มีเหตุให้นางเอกต้องออกจากตระกูลมู่จ้า เพราะความลำเอียงของพ่อแม่ที่ชอบให้ท้ายและเข้าข้างลูกสาวปลอมๆ นางเอกเลยไปอยู่คอนโดที่พระเอกซื้อให้ พยายามตั้งใจแข่งนั่นนู่นนี่เพื่อนำเงินรางวัลมาจ่ายค่าเล่าเรียน เพราะที่บ้านไม่ให้เงินแล้ว ส่วนพระเอกนางเอกยิ่งไม่อยากรบกวน ไม่อยากได้เงินของพระเอก อยากสู้ด้วยตัวเอง ซึ่งแรกๆ พระเอกก็ไม่เข้าใจไม่ยอม คือพี่แกไม่อยากให้นางเอกลำบากอะ อยากส่งเสียเลี้ยงดูเขาเองด้วยซ้ำ พร้อมให้ทุกอย่าง แต่นางเอกคือไม่เอา นางอยากอยู่ต่อหน้าพระเอกได้อย่างสง่าผ่าเผยอย่างเท่าเทียม ไม่อยากเอาแต่พึ่งพาพระเอกอยู่ตลอด 

คือนางเอกเรียนเก่งมากอะ ตอนสอนเก็บคะแนนกับพวกห้องสามัญก็ได้ที่ 1 (จะยากกว่าห้องนานาชาติ) แล้วที่โรงเรียนนี้คือคนได้ที่ 1-10 ก็จะได้ทุนเรียนฟรี นางเอกเลยอยากย้ายไปเรียนห้องกิฟต์เพื่อประหยัดเงิน แต่พอพระเอกรู้ก็ไม่ยอมให้ไป ขอร้องจนนางเอกใจอ่อนยอมอยู่ต่อ ...(เพื่อนสนิทพระเอกเห็นก็กลอกตา แบบ...นี่ยังไม่เรียกว่าชอบเขาอีกเหรอ) แต่มีวันนึงนางเอกไปได้ยินตอนแม่พระเอกถามว่าคิดยังไงกับนางเอก พระเอกก็บอกว่าไม่ได้ชอบ เห็นนางเอกเป็นเหมือนพี่น้องจะไปชอบได้ไง ไม่มีทาง ...จากนั้นนางเอกเลยตัดสินใจตัดใจจากพระเอกแบบจริงๆ เริ่มจากทำเรื่องย้ายไปเรียนห้องกิฟต์ก่อนเลย จากนั้นก็รับงานถ่ายแบบเพื่อที่จะได้ยุ่งๆ ไม่มีเวลา ต่อไปจะได้เจอกันน้อยลง ...แต่พอนางเอกเริ่มห่างก็กลายเป็นพระเอกที่คิดได้ เพิ่งรู้ใจตัวเองว่าจริงๆ ชอบเขามาโดยตลอด55 ...พี่แกเลยตัดสินใจตั้งใจเรียนเพื่อจะได้ย้ายไปเรียนห้องกิฟต์ตามนางเอกเลยจ้า55

ส่วนพ่อแม่ตระกูลมู่ พอรู้ว่านางเอกสอบได้ที่ 1 ก็ตะลึง ไม่คิดว่าบ้านนอกอย่างนางเอกจะเรียนเก่งขนาดนี้ เห็นนางเอกชนะการประกวดเปียโนได้ที่ 1 ก็ทึ่ง+หน้าเสีย พูดไม่ออก เพราะลูกปลอมๆ ได้ที่ 3 ไง ...จริงๆ บ้านนี้ไม่มีใครดีเลยนอกจากพี่ชายฝาแฝดของนางเอก(กับแม่ที่มาฮึดสู้ตอนหลัง) แต่พี่ยังเด็กอยู่เลยยังช่วยอะไรไม่ค่อยได้ ส่วนอิพ่อคือมองแต่ผลประโยชน์ มองแต่เรื่องธุรกิจ ส่วนแม่ก็อ่อนแอเจอพ่อครอบงำ ทำให้กลายเป็นคนขี้ขลาดขี้กลัว ส่วนลูกปลอมๆ ก็ขี้อิจฉาริษยาฝุดๆ ยิ่งนางเอกได้ดีมีชีวิตที่ดี นางก็ยิ่งอิจฉา จมไม่ลง

เล่มสองพระเอกตามจีบนางเอก ตอนแรกต่างคนต่างไม่รู้ว่าอีกฝ่ายก็ชอบตัวเองเหมือนกัน พอรู้ฝ่ายนางเอกก็ดันมาติดสัญญาห้ามมีแฟนของบริษัท 1 ปีอีก เลยตกลงกันว่าให้พระเอกตามจีบไปก่อน ครบสัญญาเมื่อไรค่อยว่ากัน แต่จริงๆ ต่อให้มีหรือไม่มีสถานะแฟน พระเอกก็ดูแลใส่ใจนางเอกดีตลอดอยู่แล้วแหละ เสมอต้นเสมอปลาย นางเอกก็นิสัยแมนดี ฉลาดเก่ง มีเหตุผล พระเอกยังดูนิสัยสาวน้อยมากกว่าอีก ทั้งขี้หึงขี้งอน เห็นนางเอกคุยกับหนุ่มไหนไม่ได้เลย ไหน้ำส้มแตกตลอด55 

แต่เราว่าคู่นี้เป็นยิ่งกว่าคนรัก ยิ่งกว่าเพื่อนแท้หรือพี่น้อง ผูกพัน+รู้ใจกันมากกกก(เพราะสลับร่างกันมาตั้งแต่เด็ก) แค่มองตาก็เข้าใจ รู้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไง เป็นคู่ที่แบบไม่มีใครสามารถแทรกกลางได้(ไม่มีเรื่องมือที่ 3 หรือ 4 แน่นอน) แม่พระเอกก็ชอบนางเอกฝุดๆ ส่วนพ่อพระเอกก็ตามใจเมีย พระเอกกับบ้านพระเอกนี่แหละคือเซฟโซนของนางเอก

หลังๆ พอพ่อนางเอกเห็นว่าบ้านพระเอกเอ็นดูนางเอกก็คิดอยากให้ลูกกลับมา แต่นางเอกไม่กลับ ไม่อยากได้สถานะลูกสาวตระกูลมู่แล้วด้วย แบบยิ่งอ่านก็ยิ่งหมดคำจะพูดกะอิพ่อจริงๆ คิดแต่เรื่องผลประโยชน์จนไม่ลืมหูลืมตา สุดท้ายชีวิตก็ไม่เหลือใคร ลูกเมียหนีหายหมด ส่วนคุณลูกปลอมๆ ก็ไม่รู้ว่าสุดท้ายเดินมาจนถึงจุดๆ นี้ได้ยังไง ...เฮ้อ


#ลูกสาวตัวจริงไม่แคร์ 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/804IBntdjC


วันอังคารที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2568

วสันต์ที่สายเกินหวนคืน 4 เล่มจบ


วสันต์ที่สายเกินหวนคืน 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เถิงหลัวเหวยจือ

ผู้แปล : กอหญ้า

สำนักพิมพ์ Inktreebook

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานของคุณนักเขียนจันทราอัสดง เรื่องจันทราพระเอกเป็นจอมมาร ส่วนเรื่องนี้พระเอกเป็นราชันปีศาจพ่วงด้วยตำแหน่งราชาผี เรื่องราวเกิดหลังยุคจันทราอัสดงหลังท่านจอมมารถานไถจิ้นพาลูกเมียเร้นกายหายไปเรียบร้อยแล้ว แต่พี่ท่านกลับทิ้งปัญหาเอ้ยยยๆ พลังของจอมมารไว้ในโลกจนทำให้เกิดเรื่องราวและปัญหาตามมาในภายหลัง ...หากใครอ่านเรื่องจันทราอัสดงแล้วสงสารท่านจอมมาร บอกเลยว่าเรื่องนี้ก็แทบไม่ต่างกันหรืออาจจะมากกว่าอีกด้วยซ้ำ55 ทำม้ายทำมายยยชะตาชีวิตของพระเอกสองเรื่องนี้มานถึงได้อาภัพ+โหดร้ายขนาดนี้หว่า อ่านแล้วก็ไม่แปลกใจเลยที่โตมาจะมีนิสัยเย็นชาเลือดเย็นและโหดเหี้ยมอำมหิตแบบนี้ ToT

นางเอกเรื่องนี้เป็นหญ้าเซียนน้อย ใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา มองโลกในแง่ดี อ่อนแอขี้กลัว กลัวความเจ็บ แต่คุณน้องไปรักใครไม่รัก กลับดันไปหลงรักราชันปีศาจที่ควบตำแหน่งราชาผีด้วยซะงั้น นางเอกหลงรักเขาหมดใจ จึงตัดสินใจแต่งงานกับเขาและติดตามสามีไปอยู่ที่แดนผี สถานที่ที่ไม่เหมาะกับการดำรงอยู่และฝึกบำเพ็ญเพียรของนาง ทั้งๆ ที่ในใจหวาดกลัวสุดขีดแต่เพราะสามีอยู่ที่นี่นางจึงอยากติดตามอยู่ข้างกายเขา ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายมีความสุข(เอง) มา 100 ปี จู่ๆ สามีก็ทำตัวแปลกไปหลังกลับจากทำศึก เริ่มไม่แวะเวียนมาหา ไม่นอนค้างด้วย และไม่แตะต้องนาง ราวกลับกำลังรักษาระยะห่างเพื่อใครบางคน แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังคงเชื่อมั่นในตัวสามีเสมอ แม้ 700 ปีก่อนหน้านี้ในชีวิตของเขาจะไม่มีนาง แต่นางเอกก็เชื่อมั่นว่าสามีไม่เคยมีสตรีอื่นในใจหรือชอบพอผู้ใดมาก่อนนอกจากตน...

แต่สุดท้ายนางก็ถูกความจริงตีแสกหน้า เพราะสามีพาใครบางคนกลับมาด้วยจริงๆ  แถมยังแอบซ่อนไว้ไม่บอกนาง เขาถึงขนาดปล่อยนางทิ้งไว้กลางทางท่ามกลางดงผีร้ายหิวกระหายที่หมายจะรุมทึ้งนางเป็นชิ้นๆ ทั้งๆ ที่รู้ว่านางอ่อนแอขนาดไหน...คนที่ทำให้เขาทอดทิ้งนางต้องสำคัญปานใด? เขาถึงขนาดยอมยกเลิกงานฉลองวันเกิดอันยิ่งใหญ่ โดยไม่สนใจว่าจะทำให้ปีศาจน้อยใหญ่ต้องขุ่นเคืองหรือไม่พอใจก็ตาม เพียงเพื่อไปดูแลใครบางคนที่อยู่ในเรือนลับหลังนั้น ...

และสุดท้ายก็เพราะคนผู้นั้น เขาจึงไม่ยอมเชื่อนาง ถึงขนาดจับนางขังไว้ในทะเลหลอมโลหิต ...ที่แท้เขาก็ไม่เคยรักนางเลย ทว่าเพราะใบหน้านี้จึงได้ยอมแต่งนางเป็นภรรยา ความหวังสุดท้ายถูกทำลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี นางเอกจึงขอเลือกสะบั้นสายสัมพันธ์และจากไป เลอะเลือนโง่เขลามา 100 ปี โชคดีที่สุดท้ายนางก็ตื่นแล้ว นางจะกลับบ้าน ตั้งใจบำเพ็ญเพียร ไม่ฝากชีวิตและหวังพึ่งพาผู้ใดอีกต่อไป...

ทว่าระหว่างทางกลับ นางเอกกลับได้รับข่าวร้ายว่าบ้านของนางกำลังจะเกิดภัยพิบัติร้ายแรง นางเองรู้ว่าตนเองอ่อนแอไร้กำลังจึงกลับไปขอร้องให้เขาช่วยเหลือ แต่ไม่คาดว่าจะถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย จากนั้นนางก็ถูกคนจับตัวไปใช้ต่อรองเพื่อแลกสตรีนางนั้นคืนจากเขา ในใจยังโอบกอดความหวังเล็กๆ ว่าเขาจะมา หวังว่าเขาจะยังไม่สิ้นเยื่อใยกับตน แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวังอีกครา เป็นอีกครั้งที่ตระหนักได้ว่าตนควรเป็นที่พึ่งแห่งตน ...สุดท้ายนางเอกเลยตัดสินใจทำลายหัวใจระเบิดพลังเพื่อหลบหนี ตอนนี้นางแค่อยากรีบกลับไปยังบ้านเกิดเพื่อช่วยสหายทั้งหลายที่เปรียบเสมือนคนในครอบครัวเท่านั้น

ทว่าต่อให้รีบรุดกลับมามันก็ไม่ทันกาลเสียแล้ว กระทั่งสหายที่ดีที่สุดก็จากไปโดยที่นางไม่รู้แม้แต่น้อย ...100 ปีที่ผ่านมาช่างสูญเปล่า เป็นครั้งแรกที่นางเอกรู้สึกเสียใจอย่างแท้จริงที่เลือกแต่งงานกับพระเอก...

หลังจากหัวใจถูกทำลาย เจ้าหญ้าเซียนน้อยก็ไม่ต่างอะไรจากศพเดินได้ ไม่รู้สึกถึงความรักความเจ็บปวดใดๆ อีกต่อไป แถมยังต้องฝ่าด่านเคราะห์ต่อทันที ทว่าด้วยพลังตบะอันน้อยนิดทั้งยังปราศจากสามีคอยปกป้อง สุดท้ายจึงต้องลงเอยด้วยการสลายกลายเป็นผุยผง จากนั้นนางเอกก็ได้ย้อนกลับไปเมื่อ 700 ปีก่อน ในตอนที่แดนเซียนอื่นๆ ยังไม่ล่มสลาย ไปอยู่ในร่างของนายน้อยแห่งคงซางที่มีหน้าตาและชื่อเหมือนกับตัวเอง

นางเอกมาอยู่ในร่างของบุตรสาวผู้ปกครองแดนเซียนคงซาง ในสมัยที่ตระกูลเซียน 4 ตระกูลใหญ่ยังไม่ล่มสลาย(แต่ก็เกือบแล้ว) เพราะเส้นปรานวิญญาณที่หล่อเลี้ยงพลังเซียนใกล้เหือดแห้งเต็มที เหลือเพียงตระกูลเดียวที่ยังเฟื่องฟูไม่เดือดร้อนอะไรกับเขา นั่นก็คือตระกูลเฟิงของเทียนจวิน ...หลังได้ย้อนกลับมาและรับรู้ความทรงจำของร่างเดิม นางเอกก็ตั้งใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ให้คงซางต้องล่มสลาย และไม่ให้พระเอกหรือท่านราชันปีศาจกลับมาผงาดมีอำนาจอีกครั้ง

ส่วนพระเอกก็เป็นศิษย์อยู่ในสำนักคงซางของนางเอกพอดี ยังเป็นเจ้าปีศาจน้อยจิตใจดี มุ่งมั่นตั้งใจว่าจะบำเพ็ญเพียรเป็นเซียน ทว่าด้วยสายเลือดในตัว ไม่ว่าพระเอกจะตั้งใจเพียรพยายามสักแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ยังถูกรังเกียจเหยียดหยามและกีดกันออกไปอยู่ดี ต้องทนถูกคนทุบตีรังแกได้รับความอยุติธรรมสารพัด แต่ก็ไม่มีใครเห็นใจสงสารหรือคิดจะเรียกร้องความยุติธรรมให้ เพียงเพราะสายเลือดปีศาจที่ไหลเวียนอยู่ในตัว ไม่เคยมีใครเข้ามาทำดีด้วยโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน เพราะทุกส่วนในร่างกายของปีศาจสามารถเอาไปทำยาทำอาวุธทำอะไรได้หมดตั้งมากมาย เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนพระเอกชาชินเย็นชาไม่เชื่อใจใคร ส่วนพวกที่ดีกับตนก็ล้วนถูกพวกนักพรต+เซียนฆ่าตายหมดแล้ว แต่ถึงกระนั้นพระเอกก็ยังใฝ่ดีอยากกราบเข้าสำนักเซียนและเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์เซียนสักคน ... 

คือในเรื่องจันทราอัสดงตอนจบอะ ตอนนั้นปีศาจกับมารที่ดีๆ ก็สามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเซียนหรือผู้บำเพ็ญได้เป็นปกติแล้วนะ ไม่คิดว่ายุคต่อมาหลังท่านจอมมารเร้นกายเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตจะกลับมาเกิดขึ้นอีก อ่านแล้วโคตรสงสารปีศาจทั้งหลายในเรื่อง เป็นยุคที่ปีศาจตกต่ำมาก ชีวิตไร้ค่ายิ่งกว่ามดปลวก ปีศาจทำร้ายฆ่าคน+ฆ่าเซียน+ผู้บำเพ็ญหรือใครไม่ได้เลย เว้นแต่พวกเดียวกันถึงไม่ผิด ต้องยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่เพียงฝ่ายเดียว แต่อีกฝั่งสามารถฆ่าปีศาจได้ ไม่ว่าจะปีศาจดีหรือเลวก็ไม่ผิดจ้าาา ตรรกะบ้าอะไรวะ สรุปดีชั่วไม่ได้อยู่ที่สายเลือดหรือชาติกำเนิด แต่อยู่ที่นิสัยสันดานล้วนๆ จ้า 

ตอนแรกนางเอกก็คิดจะฆ่าพระเอกแหละเพื่อตัดเภทภัยในอนาคต แต่ต่อมาก็พยายามเปลี่ยนวิธีคือให้พระเอกสมหวังกับแสงจันทร์ขาวในใจแล้วออกจากสำนักไปเองดีกว่า พยายามลบล้างความแค้นที่พระเอกมีต่อสำนัก แต่ทำไปทำมาพระเอกกลับมาชอบตัวนางเอกซะอย่างนั้น พระเอกก็นึกว่าที่นางเอกช่วยตน+การกระทำต่างๆ ที่ทำมาคือชอบตัวเอง ต่างคนต่างเข้าใจผิด พอรู้ว่านางเอกไม่ได้มีใจให้พระเอกก็โคตรผิดหวังเสียใจ แล้วไหนจะเรื่องที่พ่อนางเอกต้องการสังหารพี่อีก (ทั้งๆ ที่นางเอกเคยขอร้องแล้วแต่พ่อกลับผิดคำพูด) พระเอกถึงขั้นต้องฝืนเปลี่ยนเป็นร่างปฐมภูมิออกมาเพื่อหลบหนี นางเอกก็ไม่รักสำนักเซียนก็ไม่ต้อนรับ สุดท้ายไม่มีทางเลือกแล้วพระเอกเลยต้องออกจากสำนักไป ...

ท้ายที่สุดทุกอย่างก็คล้ายจะหวนคืนสู่เส้นทางเดิม แต่ที่ต่างคือชาตินี้พระเอกยังไม่ได้ทำอะไรผิดต่อนางเอกเลย รักและจริงใจต่อนางเอกมาก ไม่เคยทำร้ายนางเอกเลย โดนนางเอกหลอก+ทำร้ายกี่หนก็ไม่เคยถือโทษโกรธเคือง จนในที่สุดนางเอกก็เริ่มเปิดใจให้ท่านราชันปีศาจในช่วงวัยรุ่น เริ่มหวั่นไหวใจเต้นคิดจะครองคู่อยู่กับเขา ทว่าสุดท้ายพวกเขาก็ต้องมาถึงทางตัน เพราะทั้งคู่ต่างก็เป็นคนสำคัญของเผ่าพันธุ์ มีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ยิ่งอยู่สูงสิ่งที่ต้องแบกรับไว้ก็ยิ่งหนักหนาสาหัสมากกว่าคนทั่วไป ไม่อาจทำตามใจตัวเองได้ทั้งหมด นางเอกต้องปกป้องแดนเซียน ส่วนพระเอกก็ต้องกอบกู้วงศ์ตระกูลและปกป้องเหล่าปีศาจทั้งหลายให้มีที่ยืนเหมือนกัน...

เนื้อเรื่องเข้มข้น+รันทด หวานปนขม ถูกใจสายดราม่าอย่างเรานักแล วิบากกรรมเยอะจัดแต่ก็จบแฮปปี้นะ ระหว่างทางแสนสาหัส(ยิ่งกว่าจันทราอัสดงอีกมั้งเนี่ย) อย่าลืมเตรียมผ้าเช็ดหน้าไว้คอยซับน้ำตาเป็นระยะ ชีวิตพระเอกน่าฉงฉานนมาก อ่านจบแล้วจะไม่เกลียดพระเอกเลย อ่านๆ ไปเดี๋ยวจะมีเฉลยว่าทำไมพระเอกต้องทำแบบนั้นๆ คือพี่แกก็พยายามสุดๆ แล้วแหละ ถึงขนาดไม่ยอมเป็นเทพแต่ขอฉีกกระชากมิติฝืนมติสวรรค์เพื่อไปตามหาพบหน้าเมียอีกสักครั้ง ...ดีที่มีตอนพิเศษปลอบใจ ได้เห็นช่วงที่ท่านราชันปีศาจไล่ตามจีบสาว ได้ใช้ชีวิตตามใจตัวเองแบบไม่ต้องแบกรับอะไรอีกแล้ว ทุกอย่างกลับคืนสู่สมดุล ได้ใช้ชีวิตเรียบง่ายมีความสุขในโลกที่ไม่มีการแบ่งแยกเซียนกับปีศาจอีกต่อไป...จบบริบูรณ์


#วสันต์ที่สายเกินหวนคืน 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/7AVBCNKVnM




วันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน 3 เล่มจบ


ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน 3 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : Anyway 安妮薇

ผู้แปล : จวี๋ฮวา

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องนี้นางเอกเป็นนักฆ่า ส่วนพระเอกเป็นขุนนางขั้นสามที่อายุน้อยที่สุด พระเอกมาจากตระกูลเก่าแก่ที่เคร่งครัด ไม่ลุ่มหลงในสุรานารี ไม่ข้องแวะกับสตรีใด จนได้ฉายาว่า 'ภิกษุกู้' 

เหตุมันเกิดจากการลอบสังหารเสนาบดีหรือขุนนางคนสำคัญที่เกิดแถวถนนหน้าวังหลวง จึงทำให้ราชสำนักตื่นตัวเพราะคนตายเป็นขุนนางชั้นสูงที่กุมอำนาจส่วนหนึ่งของบ้านเมือง 

นางเอกเป็นนักฆ่าของหอร้อยบุปผา ซึ่งก็คือสำนักฆ่าที่ถูกจ้างวานให้ไปสังหารคน นางเอกถูกส่งมาเก็บกวาดงานให้เรียบร้อยเพราะคนเก่าที่ลอบสังหารจัดการได้ไม่ดี ส่วนพระเอกก็กำลังวางแผนเพื่อล่อนักฆ่ามาติดกับ ทว่าผลสุดท้ายแผนนี้กลับทำให้เพื่อนสนิทพระเอกต้องตาย ก่อนตายเพื่อนก็ได้ฝากฝังให้พระเอกไปตามหาน้องสาวแท้ๆ ที่พลัดพรากจากกันไปตั้งแต่เด็กของตัวเองกลับมาด้วย

นางเอกสวมรอยเป็นน้องสาวเพื่อนพระเอก แฝงตัวเข้ามาเพื่อสืบหาข่าวและใกล้ชิดกับพระเอก โดยที่พระเอกไม่ระแคะะคายเลยสักนิด? ...นางเอกมีนิสัยเลือดเย็น (เลือดเย็นในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเย็นชาพูดน้อย แต่หมายถึงขาดความเมตตาสงสาร ขาดความเห็นใจผู้อื่น) ชอบเอาชนะ เป็นนักฆ่าที่ฆ่าคนตาไม่กะพริบ ฆ่าจริงๆ ตามคำสั่ง+ตามสัญชาตญาณ ขณะที่พระเอกเป็นขุนนางน้ำดี ซื่อสัตย์สุจริต เลยแอบสงสัยว่าเขาจะลงเอยกันยังไง ในเมื่อนางเอกก็ถือว่ามีส่วนที่ทำให้เพื่อนพระเอกต้องตายด้วยนะ?

หลังตามหาน้องสาวเพื่อนเจอ พระเอกก็รับคน(นางเอก)เข้ามาอยู่ในจวน ดูแลอย่างดีเหมือนคุณหนูคนหนึ่ง อยู่ไปนานวันพระเอกก็มีใจให้นางเอกจนตัดสินใจแต่งงานกับนาง ทำให้หญิงสาวที่ชอบพี่แกต้องน้ำตาอาบหน้าไปหลายคน เพราะพระเอกคือหนุ่มหล่อมากความสามารถ อนาคตไกล ชาติตระกูลดี เป็นบุรุษที่หญิงสาวมากมายหมายปองอยากแต่งงานด้วยอันดับหนึ่ง ทว่ายังไม่ทันได้แต่งกัน นางเอกก็โป๊ะแตกถูกจับได้ซะก่อนว่าเป็นตัวปลอม นับแต่นั้นยุทธการตามจับเมีย...เอ้ยๆๆๆ  ตามจับคนร้ายจึงบังเกิด

อีกเรื่องของคุณนักเขียนคดีร้อนซ่อนปมรักแห่งศาลต้าหลี่ แน่นอนว่า NC ต้องแซบดุเดือดระดับสิบ แต่นอกจาก NC ก็ยังมีเรื่องการสืบคดีด้วยนะ แนวๆ เดียวกับศาลต้าหลี่นั่นแล แต่ส่วนตัวชอบเรื่องศาลต้าหลี่มากกว่า เรื่องนี้ไม่ค่อยชอบนางเอกเท่าไร เคลมว่าเป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งแต่เดี๋ยวก็ถูกคนนู้นคนนี้จับได้ ทำอะไรไม่ค่อยระวังไม่รอบคอบเลย อันดับหนึ่งตรงไหนเนี่ยพี่จ๋า เหมือนเด็กแสบๆ ซนๆ มากกว่าอีกนะ 

อีกอย่างคือติดใจเรื่องที่นางมีส่วนทำให้เพื่อนพระเอกตายด้วย แล้วไหนจะน้องสาวเพื่อนพระเอกที่ตอนแรกนางก็กะจะฆ่านะ แต่ดีที่คนไม่อยู่ก่อนเลยไม่ได้ทำ ตอนที่เพื่อนพระเอกอีกคนเริ่มสงสัยนาง นางก็คิดจะฆ่าเขาทิ้งอีกเหมือนกัน แต่หลังจากมีใจให้พระเอกก็เริ่มดีขึ้น เริ่มมีความคิดจะช่วยคน(เพื่อนพระเอก)ขึ้นมาบ้างแล้ว ก็เข้าใจแหละว่าถูกฝึกให้เป็นนักฆ่าตั้งแต่ 6 ขวบ อยากได้อะไรก็ต้องไปแย่งมา ชีวิตเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนั้น  เอาเถอะๆ...ส่วนพระเอกพอเป็นนางเอกก็ใจอ่อนตลอด+อะลุ่มอล่วยให้ตามคาด ไม่ได้คิดจะตามหา เอ้ยๆๆ ตามจับคนมาขังอะไรหรอก แต่จะเอามาดูแลรักษาบาดแผล+ปกป้องต่างหาก เหมือนที่เพื่อนพระเอกพูด...พอสมองส่วนล่างเริ่มทำงาน สมองส่วนบนก็ใช้การไม่ได้แล้ว55 ...

แต่สิ่งที่ทำให้เราไปต่อได้คือเรื่องคดี สงสัยว่าใครอยู่เบื้องหลังและเป็นคนร้ายตัวจริง แล้วเรื่องสงครามเมื่อ 16 ปีก่อนตกลงความจริงมันเป็นยังไง อะไรคือสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้พ่ายแพ้? ปมตรงเรื่องคดีผูกได้ดี แต่บทสรุปแอบรวดรัด+ดูง่ายไปหน่อย ...ลืมบอกไปว่าพระเอกเขามีฝันบอกลางด้วยนะ คือฝันเห็นเหตุการณ์ในอดีตหรือเหตุการณ์ล่วงหน้าก็ม่ายยู้ แต่คือรู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดเหตุการณ์สำคัญอะไรขึ้น มันก็เลยทำให้สามารถวางแผนรับมือและเกิดการสูญเสียได้น้อยลง 


#ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8zwpWHkuqn





วันอังคารที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

เซียนสาวซ่อนกาย 2 เล่มจบ


เซียนสาวซ่อนกาย 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : โม่เหยียน

ผู้แปล : ปัณณ์

สำนักพิมพ์ เหลียนฮวา

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ไม่ได้อ่านของท่านโม่เหยียนมานานแล้วนะเนี่ย เรื่องนี้นางเอกเป็นหญิงสาวชาวบ้านธรรมดา ที่บ้านมีพี่น้องเยอะ นางเอกเป็นลูกคนที่ 7 พอพ่อแม่ตายก็ถูกลุงรับไปเลี้ยง นางคิดว่าตนเองโชคดีเพราะพี่น้องคนอื่นๆ หากไม่ใช่แต่งงานก็จะถูกขาย แต่พอเริ่มโตเริ่มรู้เรื่องนางเอกถึงได้รู้ว่าที่แท้ตนก็โชคร้ายเหมือนกัน เพราะลุงเห็นว่านางหน้าตาดีเลยกะเลี้ยงไว้เพื่อขายไปเป็นอนุให้พวกเศรษฐีเฒ่า พอนางเอกรู้เลยรีบหนี แต่ก็ถูกจับกลับมา จากนั้นก็ถูกส่งไปเป็นเครื่องสังเวยบูชายันตามความเชื่อของคนในหมู่บ้านต่ออีก ทว่าลูกชายผู้ใหญ่บ้านกลับถูกใจนางและแค้นที่เคยถูกนางเล่นงานจนกล่องดวงใจบาดเจ็บ ก็เลยส่งคนมาจับตัวนางระหว่างทางขึ้นเขา นางเอกก็เลยต้องหนี ขณะที่หนีก็บังเอิญไปเก็บแหวนประหลาดได้วงหนึ่ง ...

แหวนวงนี้ไม่ใช่แหวนธรรมดา เพราะนอกจากข้างในจะมีบ้านให้นางเอกพักพิงอยู่อาศัยได้ประหนึ่งแดนเซียนแล้ว ที่เหนือกว่านั้นคือมันยังสามารถพานางวาร์ปไปที่ไหนก็ได้ตามใจชอบเพียงชั่วพริบตา เหมือนมีประตูวิเศษติดตัว เพราะแหวนวงนี้จึงทำให้หญิงสาวธรรมดาซึ่งมีหน้าตางดงามและอยู่ตัวคนเดียว แถมยังไม่มีวรยุทธ์ สามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระปลอดภัย ต่อให้มีคนคิดจะทำร้ายหรือถูกลักพาตัว หรือถูกจับเข้าคุก ไม่ว่าตกอยู่ในสถานกาณ์ร้ายแรงแบบไหน ทว่าเพราะแหวนวงนี้นางเอกจึงสามารถวาร์ปหายตัวไปได้ทุกที่+ทุกเวลาตามที่ใจปรารถนาเสมอ ขนาดพระเอกที่ว่าวรยุทธ์สูงๆ ก็ยังไม่อาจจับหรือกักขังนางเอกได้เลย

พระเอกเป็นองครักษ์เสื้อแพร อยู่ระหว่างพาองค์ชายที่มีสิทธิ์จะครองบัลลังก์หลบหนี พี่แกเข้าใจผิดคิดว่านางเอกเป็นสายสืบหรือคนที่ฮองเฮาชั่วส่งมาเพื่อจัดการเจ้านายตน เพราะนางเอกชอบวาร์ปมาโผล่ตรงแถวที่พวกพี่แกหลบซ่อนตัวอยู่ พอเจอหลายครั้งเข้าพระเอกเลยระแวง สั่งให้คนสะกดรอยตามแล้วจับตัวนางเอกมาเค้นสอบ ส่วนตัวต้นเรื่องกลับยังไม่รู้อะไร ยังใช้ชีวิตชิลๆ เหมือนเดิม เพราะนางเอกยังเด็ก(14 ปี) ไม่มีประสบการณ์ ยังไม่เคยเห็นโลก บวกกับคิดว่าตนมีของวิเศษจึงขาดความระมัดระวัง ไม่รอบคอบ นี่ถ้าไม่มีแหวนช่วยนางคงได้ขิตไปตั้งแต่ตอนถูกส่งไปเป็นเครื่องสังเวยแล้ว ...

พวกพระเอกก็นึกว่านางเอกต้องมีวรยุทธ์สูง มีวิชาตัวเบาเป็นเลิศ แบบต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ มโนเป็นตุเป็นตะ55 คอยเฝ้าระวังจับตาดูรอวันที่นางเอกจะหางโผล่เผยวรยุทธ์ออกมา ตลกตอนจับนางเอกมาขัง นางเอกไม่ยอมกินอาหารที่คนของพระเอกเอามาให้แต่จะกินของที่เก็บไว้ในบ้านเซียน ผ่านไป 3 วันทุกคนคิดว่านางเอกคงทนไม่ไหวแล้ว แต่กลับไปเจอนางกำลังนั่งแทะน่องไก่อย่างแฮปปี้ หน้าตาไม่ได้ซีดเซียวไม่มีแรงเหมือนคนอดอาหารอย่างที่คิด จากนั้นก็พากันคิดว่าในหมู่พวกเราจะต้องมีคนทรยศแฝงอยู่แน่ๆ ต้องมีคนแอบส่งน่องไก่ให้นางเอกกิน พระเอกถึงขนาดต้องไปแอบซุ่มบนหลังคาเพื่อรอจับตัวคนทรยศเลยนะ55

แต่หลังพบว่านางเอกมีสมุนไพรหายากที่ช่วยรักษาชีวิตองค์ชายได้ ทุกคนก็เริ่มเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อนางเอก ...นางเอกอยากอ่านออกเขียนได้ เลยพยายามฝึกเขียนตัวอักษรอยู่ตลอด องค์ชายหรือเจ้านายพระเอกรู้เข้าก็สั่งให้พระเอกไปสอนนางเอกอ่านเขียน นางเอกใช้ชีวิตแบบชิลๆ กับพวกพระเอกได้สักพักก็จากไปเพราะถูกคนในกลุ่มพระเอกพูดแทงใจดำเข้า ...ต่างฝ่ายต่างใช้ชีวิต กลับไปเดินบนเส้นทางของตัวเอง นางเอกตัดสินใจออกเดินทางไปดูโลกภายนอก เรียนรู้วิธีที่จะอำพรางใบหน้าและระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น ส่วนฝั่งพระเอกก็หลบหนีการตามล่าไปจนถึงเมืองเมืองหนึ่ง และแล้วผ่านไปหลายเดือนทั้งสองฝ่ายก็ได้กลับมาพบกันอีกในสถานที่ไม่คาดคิด55 

คราวนี้นางเอกตัดสินใจช่วยพวกพระเอกอีกแรง จากนั้นนางก็พาทุกคนวาร์ปๆ มาจนถึงเมืองหลวง ทำให้กลุ่มของพระเอกรอดพ้นจากการถูกตามล่าตามสังหาร ไม่ต้องคอยเค้นสมองวางแผนเพื่อหาวิธีเข้าและออกจากเมือง และไม่ต้องถูกใครซุ่มโจมตีอีก ในขณะที่เดินทางพระนางก็เริ่มสนิทสนมกันจนเกิดเป็นความรัก หลังได้เสียกันเขาก็คำนับฟ้าดินเป็นสามีภรรยากันอย่างเรียบง่ายโดยเร็ว

เล่ม 2 กลุ่มของพระเอกกลับถึงเมืองหลวงและไปจัดการแย่งชิงอำนาจจากฮองเฮาชั่ว พระเอกไม่ให้นางเอกตามไป บอกให้รอประมาณ 2-3 เดือนเสร็จเรื่องเรียบร้อยแล้วจะมารับ วันหนึ่งนางเอกทนไม่ไหวเลยแอบวาร์ปเข้าเมืองไปหาข่าวพวกพระเอก จากนั้นก็ได้เห็นภาพที่พระเอกมากับสตรีอื่น และได้รู้เรื่องที่พระเอกกำลังจะแต่งกับบุตรสาวขุนนางชั้นสูง นางเอกโกรธ+เสียใจมาก ทว่าพอนางเอกเศร้า+หมดแรงใจ บ้านเซียนในแหวนของนางก็ได้รับผลกระทบตามไปด้วย ทำให้บ้านทรุดโทรมสกปรก ต้นไม้ต่างๆ ที่ปลูกไว้ก็พากันเหี่ยวเฉาโรยราไปตามสภาพจิตใจของนาง พอนางเอกเห็นดังนั้นก็รีบปรับสภาพจิตใจให้กลับมาดีดังเดิม จากนั้นก็แอบเอาของแทนใจที่พระเอกให้ไว้ไปคืนแล้วจากไป พอพระเอกกลับมาเห็นของก็รู้ทันทีว่านางเอกรู้เรื่องแล้ว เลยรีบกลับไปหา แต่ก็พบว่านางเอกไม่อยู่แล้วตามคาด

จากนั้นพระเอกก็รีบบึ่งกลับไปคุกเข่าขอร้องฮ่องเต้เพื่อขอเปลี่ยนตัวเจ้าสาว ขอเปลี่ยนจากลูกเมียเอกเป็นลูกอนุแทน ตกลงกันว่าให้แกล้งแต่งมาเฉยๆ ไม่มีสัมพันธ์ใดๆ เสร็จเรื่องแล้วค่อยหย่า(ก็ไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกนะคุณพี่) จริงๆ ตอนแรกพระเอกจะขอแต่งแบบมีภรรยาเอกสองคน (คือจำเป็นต้องแต่งเพื่อถ่วงดุลอำนาจ และพระเอกมีหนี้แค้นที่ต้องชำระด้วย แต่ปัญหาคือพี่แกไม่บอกนางเอกก่อน ปล่อยให้คนเขามารู้เองทีหลัง) แต่เชื่อเถอะไม่ว่าแบบไหนนางเอกก็ไปอยู่ดี มีแหวนวิเศษซะอย่างจะกลัวอะไร พอคนจากไปพระเอกก็หาเรื่องออกจากเมืองหลวงเพื่อไปตามหาเมีย ติดประกาศตามหาไปทั่วทุกที่จนคนนึกว่านางเอกเป็นนักโทษหนีคดีร้ายแรง55 ...

แต่ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็จับนางเอกไม่ได้อยู่ดี ต่อให้มีวรยุทธ์สูงและเร็วแค่ไหนก็สู้แหวนวิเศษไม่ได้ หลังๆ พระเอกเลยใช้ความตายมาขู่ แบบถ้านางเอกจากไปพี่แกก็จะตายให้ดูเดี๋ยวนั้นเลย เพราะมันหมดหนทางแล้วจริงๆ สุดท้ายหลังจากแทงตัวเองและกระโดดจากที่สูงไปอย่างละรอบ นางเอกก็ใจอ่อนยอมฟังที่พระเอกอธิบายและปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด ...

ป.ล. ตอนหนีไปนางเอกก็ปลอมตัวและออกเดินทางท่องเที่ยวไปทั่ว ได้ช่วยยุทธภพขจัดภัยร้ายจนเป็นที่เคารพนับถือ แต่เพื่อป้องกันตัวเองนางเอกก็จะบอกว่าตนเป็นแม่ม่ายสามีตายก่อนเลย พวกผู้ชายจะได้ไม่เข้ามายุ่ง แต่ก็มีบางคนที่ไม่สนใจเพราะชื่นชอบในนิสัยและความสามารถ(วาร์ป)ของนางเอกจริงๆ


#เซียนสาวซ่อนกาย 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/7V81jevRDQ





วันพุธที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2568

คืนลมพัดต้องเหมยงาม 2 เล่มจบ


คืนลมพัดต้องเหมยงาม 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เสียนอวี่

ผู้แปล : คืนฝัน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พระนางเรื่องนี้ต่างก็เป็นแม่ทัพ คนหนึ่งเป็นแม่ทัพเขตตะวันตก ส่วนอีกคนเป็นแม่ทัพใหญ่เขตเหนือ สองตระกูลไม่ถูกกัน เบื้องหลังมีการแก่งแย่งชิงอำนาจทางทหารกันอย่างลับๆ เรื่อยมา ทว่าไม่ใช่แค่สองตระกูลไม่ถูกกันนะ เพราะพระนางเขาก็ไม่ถูกกันเหมือนกันจ้า เจอหน้าทีไรต้องได้มีปากเสียงกระทบกระทั่งกันทู๊กกกที นางเอกมีนิสัยแมนๆ ใจถึงพึ่งได้ ยียวนกวนๆ ขี้แกล้ง ชอบหยอกพระเอกเป็นพิเศษ ได้เห็นเขาโมโหชักสีหน้าแล้วจะมีความสุข55 เพราะพระเอกเป็นประเภทเย็นชาหน้านิ่ง ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ สุขุมเกินวัย แต่จะตบะแตกทุกครั้งเวลาถูกนางเอกยั่วโมโห แม่พระเอกเห็นว่าลูกชายจะแสดงอารมณ์และความรู้สึกตามวัยออกมาเมื่ออยู่กับนางเอก จึงอยากให้สองคนนี้ได้คู่กัน แต่ก็รู้ดีว่ามันยากเพราะตระกูลของเขากับเรานั้นไม่ถูกกัน 

ฝ่ายนางเอกมีไทเฮาคอยหนุนหลัง ส่วนฝ่ายพระเอกก็ถือหางท่านอ๋องอดีตบุตรชายกุ้ยเฟ้ยที่ล่วงลับ เป็นตระกูลแม่ทัพที่มีความดีความชอบและอำนาจบารมีมายาวนานยากที่ใครจะโค่นล้ม แต่เพราะการแย่งชิงอำนาจระหว่างไทเฮากับฮ่องเต้ สองคนที่ไม่คิดว่าจะลงเอยกันได้ จึงต้องมาแต่งงานเป็นสามีภรรยากันด้วยเหตุฉะนี้

การแต่งงานที่มีเบื้องลึกเบื้องหลัง ต่อให้รู้ว่าอีกฝ่ายมีแผนการบางอย่างอยู่ในใจหรือต้องการสอดแนมล้วงความลับ แต่ถึงกระนั้นก็ต้องแต่งอยู่ดี ไม่ใช่แค่แต่งแบบพอเป็นพิธีให้คนดู พอคล้อยหลังก็ต่างคนต่างอยู่เป็นสามีภรรยากันแต่ในนาม บอกเลยว่าม่ายช่ายยย เพราะคู่นี้เขาเข้าห้องหอกันจริงจังจัดเต็มมากกกก55 เรื่องงานก็ส่วนเรื่องงาน เรื่องปัญหาของสองตระกูลก็ค่อยกันไป แต่เรื่องบนเตียงอะไรที่ควรทำก็ต้องทำนะจ๊ะ55 

ถึงเขาจะชอบทะเลาะกันดูเหมือนไม่ลงรอยกัน แต่ก็ต้องยอมรับว่าบนโลกใบนี้คนที่เข้าใจพระเอกมากที่สุดก็คือนางเอก และคนที่เข้าใจนางเอกดีที่สุดก็คือพระเอกนั่นแล แม้จะเป็นอริ+ไม่ถูกกัน แต่เวลาเกิดปัญหาคนที่พระนางนึกถึงก่อนใครและขอความช่วยเหลือก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นอริที่ตัวเองไม่ชอบขี้หน้านั่นแหละ แค่มองตาก็เข้าใจ มีความเชื่อมั่นเชื่อใจในตัวอีกฝ่ายโดยที่ไม่ต้องอธิบายเป็นคำพูดออกมา

ทว่านอกจาก NC ที่แซบ! เผ็ดร้อน! คุณภาพคมชัดระดับ HD เรื่องราวต่างๆ ในเรื่องก็ถือว่าเจ้มจ้นไม่แพ้กัน ทั้งเรื่องการศึก การแย่งชิงอำนาจ และที่ขาดไม่ได้คือเรื่องสงครามการสู้รบ ซึ่งเรียกได้ว่าจัดหนักเข้มข้นไม่ได้มาเล่นๆ นะเออ สมกับที่เขียนให้ตัวเอกทั้งสองเป็นแม่ทัพ ความจริงการแต่งงานนี้ส่วนหนึ่งก็คือแผนยึด+ริดรอนอำนาจของนางเอก บีบให้นางต้องส่งมอบอำนาจให้ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นลูกของท่านอา(น้องชายพ่อ) เพราะนางเอกคุมยากเริ่มไม่เชื่อฟัง คิดจะตามสืบเรื่องสงครามเมื่อ 8 ปีก่อน ที่ทำให้นางเอกต้องสูญเสียพ่อแม่รวมถึงทหารที่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาไปกว่าครึ่งแสน ส่วนคนของฝั่งพระเอกก็ถูกตราหน้าป้ายความผิด ตายแบบชื่อเสียงเสียหายมีมลทินติดตัว หลายครอบครัวต้องบ้านแตกสาแหรกขาด ต้องรับเคราะห์และโทษทัณฑ์จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น ...นางเอกบังเอิญไปพบความจริงซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุจริงๆ ที่ทำให้แพ้ศึกในตอนนั้น เลยคิดจะตามสืบเพื่อทวงความเป็นธรรมให้กับคนที่ตายและคนที่ยังอยู่

ส่วนเรื่องหัวใจ ความจริงเขาใจตรงกันมานานแล้ว ลึกๆ นางเอกดีใจด้วยซ้ำที่ได้แต่งกับพระเอก ทว่าใครจะอยากให้ตัวหมากที่ตนจับวางมีความรู้สึกลึกซึ้งให้กันล่ะ ดังนั้นหลังรู้ว่าใจตรงกันได้ไม่นานคู่นกยวนยางก็ถูกจับแยก พระเอกถูกคนเจอจุดอ่อนนำไปฟ้องร้องต้องกลายเป็นนักโทษถูกคุมขัง ตอนแรกทั้งตระกูลเกือบติดร่างแหตามไปด้วย แต่พระเอกเอาการค้าบางอย่างไปแลกเพื่อขอให้ความผิดทุกอย่างตกลงมาที่ตัวเองคนเดียว นางเอกก็ไปช่วยขอร้อง สุดท้ายพระเอกเลยต้องไปเข้าหน่วยรบหนึ่งที่มีแต่พวกเดนตายหรือนักโทษหนีคดี ซึ่งหน่วยรบนี้จะไม่มีเบี้ยหวัด ไม่มีชุดเกราะ ไม่มีอาวุธหรืออะไรให้ทั้งนั้น นอกจากอาหาร ที่เหลือต้องไปแย่งชิงหาเอาเองจากตอนรบกับฝั่งศัตรู แถมทุกคนยังต้องใส่หน้ากาก ต้องถูกลบตัวตน ต้องรอจนสร้างผลงานได้ถึงจะได้รับการอภัยโทษ สามารถถอดหน้ากากออกและกลับมาใช้ชีวิตเหมือนคนปกติธรรมดาได้อีกครั้ง

ฉากรบเขียนได้ดีบรรยายละเอียดระดับหนึ่งเลย NC ภาษาสวย ทั้งเรื่องรักเรื่องรบไปคู่กันได้แบบไม่ขาดไม่เกิน ชอบนิสัยพระนางที่แม้จะไม่ถูกกันยังไงแต่พอเป็นเรื่องชาติบ้านเมืองก็พร้อมจะจับมือช่วยเหลือกันเสมอ...เล่ม 2 เจอสองแคว้นร่วมมือกันยกทัพมาบุก เมืองถูกตีแตกเป็นว่าเล่น พระนางต้องแยกกันรับศึก ให้สัญญากันว่าถ้าคนหนึ่งเป็นอะไรไป อีกคนก็จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อและทำหน้าที่ต่อไป ...สุดท้ายจับตัวการที่ทำให้พ่ายศึกเมื่อ 8 ปีก่อนมาลงโทษได้ แต่บอกเลยว่าลงโทษยังไงก็ไม่สาสมกับชีวิตที่ต้องสูญเสียไปเกือบ 80,000 หรอก ความเห็นแก่ตัวของคนไม่กี่คนแต่กลับต้องแลกมาด้วยชีวิตของคนบริสุทธิ์มากมาย ...เฮ้ออ


#คืนลมพัดต้องเหมยงาม เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/LerCcgFCN

#คืนลมพัดต้องเหมยงาม เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/1qTezWO1vL




วันอังคารที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2568

ลาก่อนความโสด แฟนเก่าคนโปรดกลับมาแล้ว 2 เล่มจบ

 


ลาก่อนความโสด แฟนเก่าคนโปรดกลับมาแล้ว 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : จวินเยว์

ผู้แปล : หลงดาว

ปก : Kanapy

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

แนวรักในวัยเรียน พล็อตเรียบง่ายแต่มีเสน่ห์ ไม่ซับซ้อนพอเดาได้แต่ก็ชอบนะ ออกมากี่เรื่องก็ต้องอ่านทุกที ยังไม่เบื่อเลย55

พระนางเรื่องนี้ต้องมาอาศัยอยู่บ้านเดียวกันในสถานะหลานสาวกับน้าชาย แต่ไม่ต้องห่วงนะเพราะจริงๆ แล้วเขาไม่ใช่น้าหลานแท้ๆ กันจ้า ...พ่อนางเอกแต่งงานใหม่ นางเอกเลยต้องมาอาศัยอยู่กับครอบครัวของแม่เลี้ยง ส่วนพระเอกเป็นญาติของทางฝั่งแม่เลี้ยง นางเอกใช้ชีวิตกับครอบครัวใหม่อย่างมีความสุข สนิทสนมกันดีกับน้องชายลูกติดของแม่เลี้ยง ไม่มีปัญหาดราม่าใดๆ ในครอบครัว แม่เลี้ยงก็รักเอ็นดูนางเอกประหนึ่งลูกสาว ส่วนลูกแม่เลี้ยงก็รักนางเอกเสมือนพี่สาวแท้ๆ ของตัวเอง กระทั่งวันหนึ่งก็มีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามา... ซึ่งก็คือพระเอกเองจ้าาา

พระเอกเป็นหนุ่มสูงหล่อ พูดน้อย เย็นชา ไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใคร(ในบ้าน) มาอีหรอบนี้ก็แน่นอนว่าพี่แกต้องมีปมในใจบางอย่างแน่นวลลล ...พระนางต้องมาเรียนอยู่ห้องเดียวกัน กลายเป็นเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนร่วมบ้าน มาเรียนได้ไม่นานพระเอกก็ขึ้นแท่นกลายเป็นลูกพี่ใหญ่ประจำหลังห้อง มีคนเข้าหามากมายทั้งชายและหญิง ...ส่วนนางเอกก็เป็นเด็กเรียน หน้าตาดี เรียบร้อย พูดเพราะ พูดไม่ค่อยเก่ง แต่ก็เรียบง่าย ซื่อๆ ดี 

ความสัมพันธ์ของพระนางแรกๆ เป็นเหมือนคนแปลกหน้า เพราะพระเอกแทบจะไม่ปฏิสัมพันธ์กับคนในบ้านเลย แถมบุคลิกยังแฝงกลิ่นอายน่ากลัวเลยทำให้นางเอกเกรงๆ ไม่กล้าเข้าใกล้หรือพูดคุุยด้วย แต่หลังจากนั้นไปๆ มาๆ ทั้งสองคนก็เริ่มสนิทกัน พระเอกเป็นฝ่ายรู้สึกตัวว่าชอบเขาก่อน ตอนนางเอกได้ขึ้นแสดงบนเวทีของโรงเรียน พระเอกจากคนที่ไม่สนใจกิจกรรมใดๆ ก็ตามไปดูการแสดงด้วย ตอนรู้ว่ามีคนแอบถ่ายรูปตอนนางเอกก้มแล้วเอาไปส่งต่อให้คนอื่นๆ ดู พอพระเอกเห็นรูปก็สาวไปถึงตัวคนถ่ายแล้วจัดการต่อยซะน่วมเลย ขนาดถูกเรียกผู้ปกครองมาพบก็ยังไม่ยอมบอกเหตุผลที่ต่อย เพราะกลัวจะกระทบไปถึงชื่อเสียงนางเอก อย่างตอนที่รู้ว่ามีเพื่อนผู้ชายในห้องเตรียมจะสารภาพกับนางเอก พระเอกก็ตามไปขัดขวางจนทำให้งานเขาล่ม55 ... 

แต่ๆๆๆ นางเอกก็ยังไม่เอ๊ะ ไม่สะกิดใจ จนมีเพื่อนในกลุ่มพระเอกพูดแซวๆ เธอถึงได้เก็ต แล้วหลังจากนั้นก็ตีตัวออกหากจากพระเอก พอพระเอกรู้ว่าทำไมนางเอกถึงทำตัวแปลกๆ แบบนี้พี่แกก็อยู่ห่างๆ ตามที่นางเอกร้องขอเลยจ้า ...แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นนางเอกที่ไม่โอเค ไม่มีความสุข ไม่อยากให้พระเอกถอยห่างหลบหน้าตัวเองซะอย่างนั้น

นางเอกเป็นคนขี้อาย ไม่ชอบเป็นจุดสนใจหรือถูกคนเอาไปเป็นหัวข้อซุบซิบนินทา พอคบกันนางเอกเลยระวังเรื่องนี้มากกก เพราะพระเอกป๊อปมาก มักเป็นจุดสนใจตลอดเวลา เธอเลยขอให้พระเอกอย่าแสดงออกอะไรให้คนรู้ว่าเป็นแฟนกันตอนอยู่ที่โรงเรียน นางเอกไม่อยากให้ใครรู้เยอะ ซึ่งพระเอกก็ยอมทำตาม ทว่าแน่นอนว่าความลับมักไม่มีในโลก วันหนึ่งก็มีคนแอบไปเห็นตอนที่ทั้งคู่แสดงความรักกันจนได้ แล้วสุดท้ายเรื่องก็ไปถึงหูอาจารย์ 

ตอนแรกยังไม่มีอะไร แต่มีช่วงหนึ่งที่นางเอกคะแนนตก อาจารย์คิดว่าเป็นเพราะมีความรักในวัยเรียนก็เลยเรียกผู้ปกครองของพระนางมาพบแล้วบอกเรื่องที่ทั้งคู่คบกันเลยจ้า แต่พ่อนางเอกคือดี เปิดกว้าง เคารพการตัดสินใจของลูก แค่เตือนนิดหน่อย ส่วนพระเอกนี่โดนพี่สาว(แม่เลี้ยงนางเอก) ด่ายับ55 แต่สุดท้ายพระนางก็ไม่ได้เลิกกัน หลังคบกันคะแนนพระเอกกลับยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ จากท้ายๆ ของสายชั้นก็ก้าวหน้าจนติด 1 ใน 10 หลังๆ อาจารย์เลยไม่ได้ว่าอะไรและ พูดไม่ออก เพราะพระเอกคะแนนดีขึ้นมากๆ แถมยังสอบติดมหา'ลัยอันดับต้นๆ ของประเทศได้ด้วย... เป็นไงล่ะ

เล่ม 2 เป็นช่วงเข้ามหา'ลัย เปลี่ยนเป็นรักทางไกล พระนางต้องแยกกันไปเรียนคนละที่ แรกๆ ก็ยังหวานกันดี หลังๆ อาจเพราะเรียนหนักงานเยอะ ไม่ได้เจอหน้ากันทุกวันเหมือนแต่ก่อน บวกกับพระเอกก็เริ่มโตเริ่มมีการวางแผนอนาคต(อยากเป็นผู้ชายที่นางเอกสามารถฝากชีวิตเอาไว้ได้) หลังๆ เลยไม่ได้เล่าทุกอย่างให้นางเอกฟังเหมือนแต่ก่อน จะบอกเฉพาะเรื่องดีๆ อะไรที่แย่ๆ ทุกข์ใจหรือเวลามีปัญหาก็ไม่บอก จนเริ่มทำให้เกิดช่องว่าง นางเอกเริ่มคิดมาก รู้สึกว่าพระเอกเปลี่ยนไป แต่พอจะถามก็ไม่กล้าอีก ไม่สื่อสารกันตรงๆ ปัญหาจึงเริ่มบานปลาย แล้วสุดท้ายก็จบด้วยการเลิกรา

ความจริงพระเอกไม่เคยคิดอยากจะเลิกเลย ไม่เต็มใจที่จะเลิก ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรพระเอกก็ไม่เคยคิดจะปล่อยมือจากนางเอกเลย แม้จะไม่รู้ว่าปัญหาจริงๆ มันคืออะไรแต่พี่แกก็ไม่เคยคิดที่จะเลิกกัน แต่สำหรับนางเอกที่ตอนนั้นอายุ+ประสบการณ์ยังน้อย ยังเห็นโลกไม่เยอะ ไม่เคยเจออะไรแบบนี้ เลยยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับความรู้สึกในเวลานั้นยังไงดี ถ้าอยู่ต่อก็อาจพลั้งเผลอพูดจาทำร้ายกันอีก แล้วถ้าต้องอยู่แบบระมัดระวังทั้งการกระทำและคำพูดมันก็จะยิ่งอึดอัดไม่มีความสุข ไม่เป็นตัวของตัวเอง ก็เลยอาจจะต้องมีใครสักคนถอยออกมาก่อน ก่อนที่ความทรงจำดีๆ จะหายไปหมดแล้วเหลือแต่ความรู้สึกแย่ๆ อาจจะต้องแยกย้ายกันไปเติบโตสักระยะ รอให้โตกว่านี้แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่ ด้วยวัยและประสบการณ์ที่มากขึ้น เมื่อมองกลับไปอีกทีปัญหาในตอนนั้นที่คิดว่าใหญ่ก็อาจจะเป็นเพียงเรื่องขี้ปะติ๋วก็เป็นได้

ป.ล. พระนางคู่นี้โชคดีมากนะที่ยังมีโอกาสได้กลับมาพบกันอีก แล้วก็โชคดีมากๆ ที่พบว่ายังใจตรงกันอยู่ แม้จะห่างหายกันไปนานหลายปีไม่ได้พบหน้า แต่ในใจของทั้งคู่ก็ยังเก็บอีกคนไว้ในหัวใจเสมอมาไม่เคยลืมเลือน ...เขียนมาขนาดนี้คงไม่ต้องบอกแล้วน๊าว่าจบแบบไหน^^


#ลาก่อนความโสด แฟนเก่าคนโปรดกลับมาแล้ว 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/40Y9ZeT7tQ





วันเสาร์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2568

หอมเกศา 5 เล่มจบ


หอมเกศา 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ขวงซั่งจยาขวง

ผู้แปล : Honey Toast

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้เป็นบุตรสาวตระกูลพ่อค้าที่พ่อไม่รัก แถมยังถูกน้องสาวต่างมารดาผลัก แล้วศีรษะไปกระแทกจนทำให้ตาบอด พอไปบอกคนในครอบครัวว่าถูกน้องสาวผลักก็ไม่มีใครเชื่อ ไม่มีคนเข้าข้าง มีเพียงบ่าวคนสนิทกับน้องชายแท้ๆ ที่เกิดจากแม่เดียวกันเท่านั้นที่เชื่อ หลังตาบอดนางเอกก็ถูกน้องสาวลูกแม่เลี้ยงแย่งคู่หมั้น แล้วก็ถูกอิพ่อส่งกลับไปอยู่บ้านเดิม 

...ผ่านไป 2 ปีนางเอกก็ตกผลึกคิดได้ เปลี่ยนกลายเป็นคนสุขุมเยือกเย็น รู้จักเก็บอารมณ์ ไม่ได้มุทะลุใจร้อนเหมือนแต่ก่อนอีก เพราะตระหนักได้แล้วว่าตนเองยังต้องปกป้องดูแลน้องชาย เพื่อไม่ให้ถูกนังแม่เลี้ยงใจยักษ์ทำร้าย+ทำลายอนาคต นางเอกเลยต้องพยายามเอาใจพ่อเพื่อจะได้กลับไปอยู่ที่เมืองหลวงอีกครั้ง ทว่าก็ถูกแม่เลี้ยงขัดขวางคอยพูดจาเป่าหูพ่อเพื่อไม่ให้นางตามกลับไป จนนางเอกต้องเอาชื่อท่านอา(น้องชายแม่)มาอ้างถึงได้กลับ (อานางเอกเป็นทหาร ถึงตำแหน่งไม่สูงแต่พ่อนางเอกที่เป็นพ่อค้าก็ไม่กล้าล่วงเกิน)

พ่อนางเอกเป็นคนหูเบา โลภมาก ตระหนี่ขี้เหนียว ไม่ฉลาด แต่ดันทุรังอยากจะเป็นขุนนางจนเกือบจะพาคนทั้งบ้านซวย พร้อมจะลำเอียงไปฝั่งนู้นฝั่งนี้ได้ทุกเมื่อหากรู้ว่าตนเองจะเสียผลประโยชน์หรือเดือดร้อน รัก+เข้าข้างแต่เมียกะลูกใหม่ ส่วนนางเอกกับน้องชายที่เป็นลูกเมียเก่าก็เป็นเสมือนส่วนเกินของบ้าน ...นางเอกรู้ว่าหลังพบท่านอาเสร็จ นังแม่เลี้ยงใจร้ายจะต้องหาทางไล่นางกลับไปทันทีแน่นอน ก่อนจะมานางเอกเลยแอบซุ่มทำเครื่องหอมกลิ่นใหม่ไว้เพื่อเตรียมใช้มัดใจผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวง ...และในที่สุดกลิ่นเครื่องหอมของนางก็ไปโดนใจองค์หญิงใหญ่เข้า 

แต่พออิพ่อรู้ก็สั่งให้นางเอกมอบสูตรเครื่องหอมออกมา แต่นางเอกไม่ให้ เพราะนี่คือไพ่ตายในการต่อรองของนาง นางเอกขอให้พ่อซื้อเรือนข้างนอกให้และขอพาน้องชายแยกไปอยู่กันสองคน แล้วก็ขอแบ่งกำไรจากการขายเครื่องหอมนี้สองส่วนถึงจะตกลงปรุงให้ อิพ่อจำใจยอมตกลง แต่ด้วยความงกเลยเลือกซื้อบ้านแบบเก่าๆ โทรมๆ ให้ พอนางเอกไปขอค่าซ่อมจากแม่เลี้ยงก็ถูกบ่ายเบี่ยงไม่ให้ แล้วสุดท้ายนางก็พลาดท่าถูกคนของแม่เลี้ยงขโมยสูตรเครื่องหอม พอได้สูตรไปนางเอกก็ถูกถีบหัวส่งเลยจ้า กำไรที่ตกลงว่าจะให้ก็ไม่ได้ ส่วนอิพ่อก็ไม่ช่วยไม่เข้าข้าง พึ่งอะไรไม่ได้จริงๆ จนนางเอกขู่ว่าจะไปร้องทุกข์เรื่องที่สาวใช้โดนวางยา อิพ่อถึงได้กลัวแล้วยอมตามที่ร้องขอ คราวนี้นางเอกเลยขอแยกร้านไปเปิดเอง ร้านใครร้านมันไม่ยุ่งกันอีก อิพ่อก็ขู่ว่าจะไม่ให้เงินรายเดือนนางเอกกับน้องอีก แต่นางเอกก็ไม่สนไม่แคร์แล้ว เดี๋ยวหาเงินเลี้ยงน้องเองจ้า

ลืมบอกไปว่าแม่นางเอกอะทำเครื่องหอมเก่ง เพราะเครื่องหอมของแม่นี่แหละเลยทำให้กิจการของบ้านพ่อกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง ทว่าอิพ่อก็หาได้สำนึกซาบซึ้งไม่ ลับหลังก็แอบไปเลี้ยงสตรีอื่นเอาไว้นอกบ้าน พอแม่นางเอกตายก็แต่งคนเข้ามาทันที ...เหอๆๆ เดิมนางเอกไม่ได้สนใจด้านนี้นะ แต่พอตาบอดแล้วดันจมูกดี สามารถแยกแยะกลิ่นได้ดีกว่าตอนตาปกติ บวกกับสถานการณ์ภายในบ้านบีบบังคับ นางจำเป็นต้องพาน้องชายแยกออกมาก็เลยต้องเข้าสู่เส้นทางแม่ค้าเพื่อหาเงินเลี้ยงตัวเองกับน้อง ...แถมนังแม่เลี้ยงนับวันก็ยิ่งร้าย+โหดขึ้นเรื่อยๆ ขนาดนางเอกแยกออกมาแล้วก็ยังตามมารังควานหาเรื่องไม่เลิกรา หวังจะบีบนางเอกให้จนมุมทุกทาง จนนางเอกแบบไม่ได้และ นางต้องกำจุดอ่อนอะไรสักอย่างของแม่เลี้ยงไว้บ้างเผื่อไว้เล่นงานกลับ นางเลยขอให้ท่านอาไปสืบภูมิหลังนังแม่เลี้ยงมาให้ แล้วก็โป๊ะแตกเจอจุดอ่อนจริงๆ ...ตอนเอาคืนนี่บอกเลยว่าสาแก่ใจอิช้อยยิ่งนัก 

ส่วนพระเอก หานหลินเฟิง เป็นหลานชายของอดีตฮ่องเต้ ทว่าตอนออกรบปู่พระเอกถูกทัพศัตรูปิดล้อม เลยถูกอาตัวเองตลบหลังแย่งชิงบัลลังก์ไปเพื่อแลกกับการส่งกำลังเสริมไปช่วย จากนั้นบ้านพระเอกก็ถูกปลดและถูกระเห็จไปอยู่พื้นที่ศักดินาในถิ่นทุรกันดารทางเหนือ กลายเป็นสายตระกูลเชื้อพระวงศ์ที่ถูกดูถูกเหยียดหยามมากที่สุดและไม่มีใครเห็นหัว ดังนั้นต่อให้พระเอกจะเก่ง+ฉลาดมากแค่ไหนแต่ก็ต้องปิดบังเอาไว้เพื่อไม่ให้ฮ่องเต้หวาดระแวง ต้องแสร้งทำตัวเสเพล ลุ่มหลงมัวเมาในสุรานารี ทำตัวไม่เอาไหน ปล่อยให้คนหัวเราะเยาะและดูถูกเพื่อตบตาฮ่องเต้ ...

พระนางได้เจอกัน(อีกครั้ง) เพราะนางเอกกลายมาเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่ของพระเอก แต่เพราะชื่อเสียงที่ไม่ดีของพระเอกจึงทำให้นางเอกไม่อยากคบหาหรือเข้าใกล้ ซึ่งพระเอกก็หาได้ใส่ใจไม่ ก็แค่คนงามตามบอดที่บังเอิญมีวาสนาได้พบกัน(บ่อย) ยังไงสองเราก็ไม่มีทางมาบรรจบกันได้อยู่แล้ว เพราะคนหนึ่งคือเชื้อพระวงศ์ตกอับที่ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ส่วนอีกคนคือหญิงสาวสามัญชนตาบอดที่ใฝ่ฝันอยากจะมีชีวิตที่มั่นคงสงบสุข ...

แต่สุดท้ายท่านอ๋องเสเพลก็ตกหลุมรักหญิงสาวตาบอดจนได้นะ55 ทว่าเพราะศักดิ์ฐานะที่แตกต่าง อีกทั้งคนเขาก็ยังไม่ได้ชอบพี่แก พระเอกเลยต้องใช้อุบายเพื่อให้ได้สมรสพระราชทานมา ซึ่งหากเป็นยามปกติฮ่องเต้คงไม่ให้ แต่เพราะมีคุณหนูลูกขุนนางใหญ่ตกหลุมรักพระเอกพอดี ฮ่องเต้จึงเกรงว่าถ้าพระเอกได้แต่งกับคุณหนูคนนี้วันนึงอาจจะทำให้มีกำลังสนับสนุน ก็เลยตกหลุมพรางและมอบสมรสพระราชทานให้ง่ายๆ ...นางเอกก็ไม่รู้ว่านี่มันแผนพระเอก นึกว่าพี่แกถูกบังคับให้แต่งตนเป็นชายาเอก ยังไปตกลงบลาๆ ว่าจะเป็นเพียงสามีภรรยาปลอมๆ อยู่แบบให้เกียรติแล้ววันหนึ่งค่อยหย่า พระเอกก็รับปากทุกอย่าง แต่ในใจนี่คืออย่าหวัง ไม่หย่าแน่นอน55

หลังพระนางแต่งกัน แม่พระเอก(แม่เลี้ยง)ก็ส่งมามาคนสนิทมาเมืองหลวงเพื่อข่มนางเอก แล้วมามาก็สอนให้น้องสาวพระเอกวางตัวห่างเหินกับพี่สะใภ้เพราะดูถูกที่นางเอกมีฐานะต่ำต้อย อยู่ในจวนสนิทได้ แต่ออกไปข้างนอกต้องทำหมางเมินไม่สนใจ ตอนแรกนางเอกยังไม่รู้ พอเจออีก 2-3 ครั้งก็เก็ตและ เลยถอยออกมาเองไม่ยุ่ง ...จริงๆ น้องสาวพระเอกเข้ามาเมืองหลวงเพื่อเตรียมรอออกเรือน แต่ฝั่งบ้านสามีไม่ชอบฝั่งบ้านพระเอกที่เป็นเชื้อพระวงศ์ตกอับเลยกะถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ เพื่อให้บ้านพระเอกขอถอนหมั้นเอง แต่แม่พระเอกไม่ถอน ดึงดันจะให้ลูกแต่งกับคุณชายสูงศักดิ์ในเมืองหลวงให้ได้ ไม่คิดเลยว่าขนาดยังไม่แต่งแม่ผัวยังเย็นชาขนาดนี้ แล้วถ้าลูกได้แต่งเข้าไปจริงจะโดนขนาดไหน 

แล้วเดี๋ยวต่อๆ มามันจะมีเหตุการณ์ที่ทำให้น้องสาวพระเอกเปลี่ยนความคิดที่มีต่อนางเอกไปเรื่อยๆ ...เดี๋ยวจะได้รู้ว่าพี่สะใภ้ตัวเองน่ะเก่ง+แกร่ง+ฝีปากเฉียบคมขนาดไหน นอกจากพี่ชายตัวเองก็นางเอกนี่แหละที่พึ่งได้ ขนาดตอนนั้นตาบอดอยู่ด้วยนะ(แต่เอาจริงๆ นางเอกก็ไม่ค่อยเหมือนคนตาบอดหรอก นางมีวิธีที่จะทำให้ตนเองเดินได้มั่นคงไม่สะดุดล้มและใช้ชีวิตได้เหมือนคนตาดี) 

แต่นางเอกคือเก่งจริง ฉลาด มีสติ ไหวพริบดี ถึงจะเป็นแม่ค้าชาติกำเนิดต่ำต้อยแต่ก็ใช่ว่าจะปล่อยให้ใครรังแกได้ง่ายๆ ตอนแรกที่ต้องยอมพ่อก็เพราะเรื่องน้องชาย นางเลยต้องยอมอดทนอดกลั้นปล่อยให้บ้านพ่อรังแก+เอาเปรียบไป เพราะหากน้องชายถูกขับออกจากวงศ์ตระกูลเดี๋ยวมันจะทำให้ไม่มีสิทธิ์สอบเป็นขุนนางไง ไหนจะเรื่องการแต่งงานของน้องกับตนเองอีกที่ต้องขึ้นอยู่กับบิดามารดา แล้วอิพ่อก็ชอบเอาเรื่องน้องมาขู่นางเอกเหลือเกิน รู้ว่าจุดอ่อนของนางคือน้องชาย นางเอกเลยต้องทนก่อน 

แต่พอได้แต่งกับพระเอกก็ไม่ต้องทนแล้วจ้า55 สามารถควบคุมชีวิตตัวเองได้ซะที แถมยังมีพระเอกคอยหนุน ซึ่งจริงๆ พระเอกก็คอยแอบช่วยมาตลอดตั้งแต่สมัยที่เป็นเพื่อนบ้านแล้วแหละ ก่อนแต่งว่าดีแล้วนะหลังแต่งยิ่งโคตรดี  พระเอกคือใส่ใจดูแลนางเอกดีมากๆ คอยจับเก็บวางของให้ตรงจุดเดิม เพื่อให้นางเอกหยิบง่ายและไม่เดินสะดุดล้ม หาหมอเก่งๆ มารักษาตาให้ แต่ถึงตาจะหายหรือไม่หายก็ไม่ใช่ปัญหา มันไม่เคยเป็นอุปสรรคในความรักของพระนางเลย พระเอกไม่เคยอายที่มีเมียตาบอด ต่อให้นางเอกต้องตาบอดตลอดไปพระเอกก็รัก เขาก็ใช้ชีวิตกันได้อย่างมีความสุข มีแต่คนอื่นนั่นแหละที่เป็นเดือดเป็นร้อนแทน ...พระนางคู่นี้ผัวร้องเมียรับ มีเรื่องให้เข้าใจผิดกันบ้างแต่ไม่นานก็ปรับความเข้าใจกันได้ เป็นคนมีเหตุผลด้วยกันทั้งคู่ ไม่ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง อย่างตอนที่นางเอกแอบใช้ถุงหอมป้องกันเพื่อไม่ให้ตั้งครรภ์ พอพระเอกเจอก็ไม่ได้โกรธหรือโวยวาย แต่โทษตัวเองก่อนเลยที่ไม่สามารถทำให้เมียรู้สึกมั่นคงปลอดภัยได้ ถึงได้ทำให้เมียไม่กล้ามีลูกกับตัวเอง

จากนั้นพระเอกก็ได้รับหน้าที่ส่งเสบียงไปยังเมืองที่กำลังจะถูกทัพกบฏตี พี่แกเลยฉวยโอกาสพานางเอกเดินทางกลับดินแดนเหนือไปพร้อมกัน เพราะในเมืองหลวงเริ่มไม่ปลอดภัยและ ระหว่างแวะพักที่จุดพักม้านางเอกได้กลิ่นแปลกๆ เลยไปบอกพระเอก จากนั้นพระเอกก็ได้รู้ถึงสาเหตุที่ตนได้รับมอบหมายงานนี้ ...หลังพระนางเดินทางกลับเหนือสงครามก็ยิ่งระอุ ทัพกบฏแตกแยกอุดมการณ์เริ่มเปลี่ยน ส่วนศึกชิงบัลลังก์ของพวกองค์ชายก็ยิ่งดุเดือดมากขึ้น ความจริงพระเอกไม่ได้สนใจตำแหน่งฮ่องเต้หรอก เพียงแค่อยากชิงดินแดนที่สูญเสียไปคืนและกู้ศักดิ์ศรีของปู่ที่เป็นอดีตฮ่องเต้กลับคืนมา ทำให้บ้านตนเองไม่ต้องถูกใครดูถูกเหยียดหยามและอยู่อย่างระแวดระวังอีก วันหน้าลูกหลานของตนจะได้มีที่ยืนอย่างสง่าผ่าเผยไม่ต้องถูกส่งไปเป็นตัวประกัน

งานของท่านนี้ส่วนตัวรู้สึกว่ายิ่งอ่านยิ่งเจ้มจ้นมีอุบายชั้นเชิงขึ้นเรื่อยๆ ...เรื่องนี้เป็นแนวความรัก การค้า การเมืองชิงอำนาจของเหล่าองค์ชาย รวมถึงพวกตระกูลใหญ่ๆ ที่หยั่งรากลึกมาช้านาน และยอมไม่ได้หากฝั่งตัวเองจะเสียผลประโยชน์ ต่อให้ผลประโยชน์นั้นจะเป็นประโยชน์กับคนหมู่มากก็ตาม และนี่ก็คือหนึ่งในสาเหตุหลักที่ทำให้ปู่พระเอกต้องเสียบัลลังก์ไป ทำให้บ้านเมืองต้องเสียเมืองไปถึง 20 เมือง แต่พอมีคนคิดจะชิงคืนก็พากันค้านไม่สู้ ใครที่คิดจะสู้ก็โยนข้อหากบฏให้ บ้านเมืองเริ่มอ่อนแอ ทายาทผู้สูงศักดิ์รุ่นหลังๆ เริ่มอ่อนด๋อยกลายเป็นบุรุษเจ้าสำอางไม่เอาไหนกันไปหมด... 

เป็นอีกเรื่องของท่านขวงซั่งจยาขวงที่อ่านแล้วชอบไม่ผิดหวัง ความรักก็มีหลายคู่ บางคู่เริ่มแรกอาจหวานชื่นน่าอิจฉา แต่สุดท้ายเพราะความไม่เชื่อใจจึงทำให้ต้องห่างเหินกลายเป็นคนแปลกหน้ากันซะอย่างนั้น บางคู่ทะเลาะกันมาตลอดแต่สุดท้ายดันอยู่กันยืดก็มี ...


#หอมเกศา 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/4VUQAdLl1A