อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก

อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก (2 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : สุยโหวจู 随侯珠
ผู้แปล : ยินดี
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นซี  นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยคุรุศาสตร์เอกนาฏศิลป์ สาวสวย สดใสร่าเริง ที่มองโลกในแง่ดีและช่างพูด เธอมีชายหนุ่มที่แอบชอบอยู่ในใจมานานเกือบสิบปีแล้ว ก็คือ หลินอวี้ถัง หนุ่มหล่อ สมองดีที่มีบ้านอยู่ข้างกันและเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะความชอบนี้เองจึงทำให้เสิ่นซีพยายามดั้นดนสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันกับอีกฝ่ายให้ได้ ถึงสุดท้ายจะพลาดแต่อย่างน้อยยังได้อยู่มหาวิทยาลัยตรงข้ามกันก็ยังดี

เหอจือโจว หนุ่มรูปหล่อ บ้านรวย ไอคิวสูงคณะวิศวะ แต่นิสัยเย็นชาเข้าถึงยากมาก เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของหลินอวี้ถัง และเป็นคนที่ทุกคนให้ความเคารพยำเกรง และพร้อมใจกันเรียกว่า ท่านเทพ  เพราะความหัวดีบวกกับหน้าตาหล่อเหลา

จึงไม่แปลกที่เหอจือโจวจะเป็นชายหนุ่มในฝันของสาวๆ ทุกคนในมหาลัย ต่อให้หน้าตาเย็นชาไม่แคร์ใครก็ยังเป็นที่ชื่นชอบและป๊อปปูล่ามากๆ อยู่ดี

แต่แล้ววันหนึ่งคนสองคนที่แตกต่างและไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ก็กลับต้องมาสลับร่างและทำเรื่องใกล้ชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าใคร เด็กกากอย่างเสิ่นซีต้องมาใช้ชีวิตในร่างของท่านเทพเหอที่สุดแสนจะเย็นชาและเพอร์เฟค ส่วนเด็กเทพหัวดีอย่างเหอจือโจวก็ต้องมาอยู่ในร่างของเด็กสาวสมองทึบจอมโก๊ะ ที่รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ เรื่องราวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาพร้อมความเฮฮาชุลมุนวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น…

นางเอกเรื่องนี้เป็นคนมองโลกในแง่ดี คิดอะไรเรียบง่ายไม่ซับซ้อน ขนาดต้องมาอยู่ในร่างของผู้ชายก็ยังปรับตัวใช้ชีวิตได้อย่างชิลๆ ตอนเป็นผู้หญิงก็เป็นแฟนสาวที่น่ารักช่างเอาใจใส่ ขี้อ้อน พอมาอยู่ในร่างผู้ชายก็พร้อมจะเป็นแฟนหนุ่มมาดแมนแฮนซั่มที่ปกป้องดูแลอีกฝ่ายได้ ขนาดทำให้คนอย่างพระเอกหวั่นไหวได้นี่ไม่ธรรมดาเลยนะ (ต้องไปลองอ่านเองเน้อ55+) ถึงจะไม่ค่อยฉลาดแต่เมื่อเจอปัญหาก็สามารถเอาตัวรอดและแก้ไขสถานการณ์จนทำให้คนอ่านอย่างเราหัวเราะได้ทุกครั้ง  ผิดกับพระเอกที่หน้าดำคร่ำเครียดเกือบจะโมโหตายอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้เห็นความสบายๆ และวิธีแก้ปัญหาของนางเอก 

" จือโจว คุณช่วยอธิบายวิธีแก้โจทย์ข้อนี้ทีเถอะ "
เหอจือโจวถูกขานชื่อแล้ว เสิ่นซียืนขึ้น สมองที่เดิมทีสะลึมสะลืออยากนอนพลันปลอดโปร่งทันที 
เธอมองโจทย์ในพาวเวอร์พอยต์ แค่เครื่องหมายเธอยังไม่เข้าใจเลย
    ... เสิ่นซีกลอกตาไปมา ตั้งใจจะบอกว่าเธอตอบไม่ได้ แต่พอเห็นสายตาที่เฝ้ารอและมีเมตตา
ของศาสตราจารย์หวังกลับทนไม่ได้ เธอบอกศาสตราจารย์หวังเสียงใส
" หัวข้อนี้ผมได้ถกกับหลินอวี้ถังแล้ว ความคิดของพวกเราตรงกัน เมื่อครู่หลินอวี้ถังบอกผมว่าเขาอยากลุกขึ้นตอบมาก ดังนั้นอาจารย์ให้หลินอวี้ถังตอบเถอะครับ .. "
ศาสตราจารย์หวัง " ตกลง หลินอวี้ถัง คุณตอบสิ! "
..............................................................................................
" ฉันมาแล้ว "
เหอจือโจวมาแล้วเหรอ เสิ่นซีรีบออกจากหอพักทันที เธอมองซ้ายมองขวาก็หาเหอจือโจวไม่เจอ
เธอโทรหาเขา " นายมาแล้ว ตกลงนายอยู่ไหนกันแน่เนี่ย "
เหอจือโจวรับสายแต่ไม่พูดจา ผ่านไปครู่ใหญ่ค่อยพูดว่า " ฉันเอง วันนั้นของเดือนเธอมาแล้ว "

(จริงๆ ถ้าได้เห็นครอบครัวนางเอกแล้วก็ไม่แปลกใจหรอกรู้เลยว่านิสัยเหมือนใคร55+) เพราะการสลับร่างนี้เองจึงทำให้คนทั้งคู่ต้องคอยปรึกษาหารือและมีเรื่องใกล้ชิดกัน ประกอบกับเรื่องของพระรองก็ยิ่งทำให้ความสนิทสนมนั้นเพิ่มมากขึ้น  

พระเอกต้องกลายเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจและกลายเป็นแฟนหลอกๆ ของนางเอก จนท้ายที่สุดก็เริ่มหวั่นไหวไม่อาจห้ามใจไม่ให้ตกหลุมรักอีกฝ่ายได้ ...

เป็นเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวตอนช่วงมหาลัยจนถึงวัยทำงาน ออกแนวสดใสน่ารักกุ๊กกิ๊ก เนื้อเรื่องอาจดูธรรมดาแต่ก็สนุก ตลกฮา ไม่เครียด บอกเล่าความสัมพันธ์ของพระ-นางตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน เริ่มคบหา จนเรียนจบไปถึงขั้นสุดท้ายเลย ไม่มีดราม่า ไม่มีเรื่องมือที่สาม จะมีก็แค่เพื่อนขี้อิจฉาบางคนของนางเอกเท่านั้น มีอุปสรรคเข้ามาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้หนักหนาอะไร เป็นเรื่องทั่วๆ ไปในชีวิต เหมือนเป็นแบบทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง ว่าจะสามารถฟันฝ่าอุปสรรคและจับมือจูงกันไปได้จนถึงขั้นแต่งงานไหม ในเล่มแรกจะจบลงตรงที่ทั้งสองตกลงคบกัน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระเอกก็ต้องไปเรียนต่อต่างประเทศซะก่อน 

พอเล่มสองก็จะเริ่มเข้าสู่รักทางไกลวัยทำงาน ต้องพบกับสภาพแวดล้อมใหม่ สังคมใหม่ๆ ความตลกอาจไม่เท่าเล่มแรกเพราะเริ่มเข้าสู่ชีวิตจริง วัยทำงาน ที่ตามมาด้วยภาระหน้าที่และความรับผิดชอบ ไม่ได้มีแต่เรื่องเรียนหรือเพื่อนเท่านั้น ฝั่งพระเอกไม่ค่อยมีปัญหา เพราะเป็นคนวางแผนในชีวิตชัดเจนมาแต่ไหนแต่ไร จะมีก็แค่เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวนิดหน่อยเท่านั้น ส่วนใหญ่จะหนักไปทางฝั่งนางเอกมากกว่า เพราะนิสัยเหมือนเด็กและเป้าหมายในชีวิตยังไม่ชัดเจน ก็เลยต้องค้นหาตัวเองว่าสรุปแล้วอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร โดยมีพระเอกเป็นกำลังใจคอยให้ความสนับสนุน ซึ่งระหว่างทางก็อาจจะมีความไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกันบ้าง ต้องคอยปรับจูนเข้าหากันอยู่เรื่อยๆ ตามประสาคนที่เป็นแฟนกันนั่นแหละเนาะ จริงๆ ก็ไม่ต้องลุ้นอะไร ไม่มีอะไรให้ลุ้นมาก เพราะเดาได้ไม่ยากอยู่แล้วว่าจะจบแบบไหน  แค่รอดูว่าเวลามีปัญหาพระ-นางจะช่วยกันแก้ยังไง แต่ก็ไม่ยากหรอกถ้ามีแฟนแบบพระเอกน่ะนะ ที่ทั้งหล่อรวย ฉลาดและเปย์หนัก 55+... 

ปล. จริงๆ การสลับร่างจะไม่เกิดถ้าพระรองไม่ทำให้นางเอกเสียใจ+คิดมาก จนต้องออกไปยืนแถวดาดฟ้าเรือแล้วพลัดตกลงไปในน้ำ จริงๆ พระเอกก็อาจจะไม่ใช่เหอจือโจว ถ้าพระรองไม่ทำอะไรคลุมเครือไม่ชัดเจนจนทำให้นางเอกผิดหวัง (พระรองงานดีอยู่นะ) ตอนอ่านช่วงแรกนี่โกรธพระรองมาก แล้วตอนลงตัวอย่างให้อ่านสำนักพิมพ์ก็ตัดจบแต่ละตอนได้ลงแดงมาก ...พออ่านไปจนจบถึงได้รู้ว่าจริงๆ พระรองน่ะรักนางเอกมากนะ แต่เชื่อไหมว่าไม่มีใครรู้เลยว่าคุณพี่น่ะรักนางเอกแบบคนรัก คือทุกคน...ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่นางเอกหรือพ่อแม่พระรอง ก็คิดว่าพี่แกรักนางเอกแบบน้องสาวหมด เพื่อนร่วมห้องที่เห็นก็ยังคิดเลยว่าสถานะสองคนนี้ไม่ชัดเจน คือนางเอกน่ะชัด เห็นก็รู้เลยว่าชอบเขามากขนาดไหน แต่ของพระรองนี่ไม่รู้ว่าคิดยังไง จนนางเอกสลับร่างแล้วได้มาอยู่ร่วมห้อง แล้วได้เห็นท่าทางเวลาที่อีกฝ่ายคุยกับเพื่อนสนิทนี่แหละถึงได้เริ่มตัดใจ ขนาดเราอ่านแล้วยังโกรธเลย แล้วนางเอกจะขนาดไหน ชอบเขามาตั้งนาน ถ้าไม่ได้ชอบก็บอกมาสิจะได้ไม่ยุ่ง นี่เหมือนกั๊กไว้อะ ไม่เหมือนพระเอกที่ไม่เคยให้ความหวังใคร ไม่เข้าใกล้ ถ้าไม่ชอบก็ไม่สนใจไม่คุยเล่น จัดการปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิงได้ดีมาก แต่พระรองนี่ดีกับทุกคนเลย ไม่ได้ดีกับนางเอกแค่คนเดียว จนวันที่โดนบอกเลิก ถึงได้พูดว่านางเอกเป็นแฟนตัวเอง แต่ที่ผ่านมานี่เงียบตลอดไม่เคยพูดแบบชัดๆ หรือบอกใครเลยว่านี่แฟนฉัน  

แล้วพอเกิดปัญหาคุณพี่ก็ใจเย็น+นิ่งเหลือเกิน แบบไม่ค่อยพยายามอะไรเลยอะ ถ้ารักก็ควรจะพยายามตื๊อหรืออธิบายอะไรหน่อยไหม คนเขาจะได้ไม่เข้าใจผิด พระเอกนี่ถึงจะเย็นชาไม่เห็นหัวใคร แต่พอรักใครแล้วก็เต็มที่ไม่ปิดนะ พูดชัดเจนทำอะไรชัดเจน ...ก็สมควรแล้วแหละที่จะเสียนางเอกไป 

📍อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก ➡️ https://s.shopee.co.th/805nNuB83X

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ / ผู้แต่ง : Lanlin
ผู้แปล : แมวน้ำสีรุ้ง
สำนักพิมพ์ Angpao Books

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สวีเหยี่ยน  นักร้อง นายแบบ ไอดอลหนุ่มที่กำลังโด่งดัง ผู้มีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา เงินทองและฐานะชาติตระกูล หยิบจับอะไรก็ประสบความสำเร็จ ชีวิตไม่เคยเจอกับคำว่าล้มเหลว ช่างตรงข้ามกับ เหยียนเข่อ ชายหนุ่มวัย 30 ที่หน้าตาธรรมดาแถมยังดูหดหู่เศร้าซึมตลอดเวลา เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ จึงทำให้เหยียนเข่อต้องพลาดโอกาสในการออกอัลบั้ม ทั้งยังสูญเสียน้องชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวไปด้วยอย่างน่าสงสาร  

เพื่อหาเงินชดใช้หนี้สินของน้องชาย กับค่าผิดสัญญาให้กับทางค่ายเพลง เหยียนเข่อที่ไร้ซึ่งหนทาง จึงต้องขายร่างกายให้กับคนในวงการด้วยความจำใจ

นายเอกเป็นผู้ช่วยของพระเอก คอยจัดการดูแลรับใช้พี่แกทุกอย่าง ไม่ว่าพระเอกจะอารมณ์ร้ายหรือด่าว่าอะไรก็ไม่หือไม่อือ ก้มหน้าทำงานที่ได้รับมอบหมายลูกเดียว ส่วนพระเอกนั้นเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง อยากได้อะไรก็มีคนเอามาประเคนให้ถึงที่ ไม่ต้องคอยประจบเอาใจหรือดูสีหน้าใคร ต่อให้ชักสีหน้าไม่พอใจ ทำนิสัยแย่แค่ไหน ก็ยังมีคนพินอบพิเทาอยากเข้าหาอยู่ดี...ชีวิตดี๊ดี เดิมทีพระเอกไม่ได้สนใจหรือแยแสนายเอกเลย แต่เพราะความนิ่งเงียบ ไม่สนโลก ไม่สนว่าคนอื่นจะพูดว่าตัวเองยังไง แม้จะทำตามคำสั่งเป็นอย่างดีแต่ในใจกลับไม่ได้ แคร์พระเอกเหมือนคนอื่นๆ เลยสักนิด นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พี่แกสนใจในตัวอีกฝ่าย 

แต่ความสนใจก็มาพร้อมกับการดูถูก ยิ่งได้รู้อดีตของอีกฝ่ายพระเอกก็ยิ่งรังเกียจเหยียดหยาม หาเรื่องให้นายเอกดีใจมีความหวัง แต่พออารมณ์เสียไม่พอใจก็ดับทุกอย่างลงอย่างง่ายดาย ทำให้คนเขาดีใจเก้อและผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา นายเอกที่เพิ่งแย้มยิ้มมีความสุขได้ไม่ทันไร พอเจอแบบนี้ก็ต้องถอยกลับเข้ากระดองไปแล้วปิดกั้นตัวเองอีกครั้ง  กลับไปเป็นคนเดิมที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ถามคำตอบคำและปฏิบัติตามคำสั่งเหมือนหุ่นยนต์ ...พระเอกที่ไม่เคยแคร์ใคร คิดว่าตัวเองไม่เป็นไร ก็แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวและเจ็บปวดใจเมื่อนายเอกไม่เข้ามาหา และถอยห่างจากตัวเองไปเรื่อยๆ ...

เรื่องนี้อ่านแล้วอยากเข้าไปเบิ๊ดกะโหลกพระเอกสักทีสองที ทำไมปากร้ายแบบนี้ รู้อยู่ว่าชีวิตนายเอกแทบไม่เหลืออะไรแล้วก็ยังไปทำร้ายจิตใจเขา คือนายเอกน่ะมีความฝันอยู่อย่างหนึ่งที่อยากจะทำให้ได้ ก็คือออกอัลบั้ม (เหมือนทำความฝันของน้องชายที่เสียไปให้เป็นจริงด้วย) แต่มันก็ยากมากสำหรับคนที่อายุขึ้นเลขสาม แถมหน้าตาไม่ได้สดใหม่หล่อระเบิด ทั้งยังไม่มีแบ็คอัพอะไรเลย ผิดกับพระเอกที่อยากทำอะไรก็ได้ทำง่ายๆ แถมยังประสบความสำเร็จอีกด้วย 

 

พอพระเอกรู้ความฝันของนายเอก ก็ไปบอกว่าถ้ายอมนอนด้วยก็จะช่วยเรื่องออกเทป นายเอกก็ยอม แต่พอเขายอมอิพี่ก็โกรธไม่พอใจ บอกว่าโง่เหรอพูดล้อเล่นก็เชื่อด้วย นายเอกก็อึ้งสิอับอายสุดๆ เพราะเดิมทีตัวเองก็ไม่ใช่เกย์ ไม่ได้อยากทำอยู่แล้ว แต่เพราะชีวิตมันล้มเหลวมาตลอด โอกาสก็ไม่มี กว่าจะได้อะไรมาสักอย่างก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหลายสิบเท่า แต่พอท้ายที่สุดก็ยังไม่ได้อีก เป็นแบบนี้มาตลอดผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเลิกคาดหวังเพราะจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...

แต่นายเอกก็แสนดีเข้าใจโลกใครทำอะไรก็ไม่โกรธ เพราะชีวิตเจอเรื่องหนักหนามาเยอะปลงแล้ว ก็พยายามหาทางทำตามความฝันของตัวเองต่อไป โดยมีพระเอกที่รู้สึกผิด(และแอบชอบเขา)คอยให้ความช่วยเหลือ ช่วยให้ได้ร้องเพลง ได้ออกทีวี แล้วก็หลอกให้มาอยู่บ้านเป็นแม่บ้านคอยดูแลทั้งตัวเองและบ้านไปพร้อมๆ กันเลย...โอ๊ยยเจ้าเล่ห์ ปากก็บอกว่าไม่สนคนแก่ไม่ชอบ มีตัวเลือกเยอะแยะไม่มีทางชอบแบบนี้หรอก แต่การกระทำน่ะคนละเรื่องเหมือนหมาป่าจ้องลูกแกะ..นายเอกบอกไม่ๆ ผมไม่ใช่เกย์ 

พระเอกก็จ้าๆ รู้แล้ว แล้วก็จับกดติดกำแพงตลอด ...เหอๆ (อิพี่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ) แต่ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้ดีไปได้สวยก็ดันเกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ และหนนี้ก็ทำให้นายเอกหมดแรงแล้วจริงๆ ...

📍Expected Love ปรารถนาของหัวใจ➡️ https://s.shopee.co.th/7fSx21RemK

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 (5 เล่มจบ)

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา
ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 1-2
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/04/1-2.html
ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/05/3.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

อ่านมาจนถึงเล่มสุดท้ายนี่บอกเลยว่ารออยู่เรื่องเดียวคือ เมื่อไหร่จะหย่า? ...วางแผนลักพาตัวก็แล้ว หลบไปอยู่อารามชีก็แล้ว จนถึงขนาดแกล้งตายแต่ก็ยัง...ยังไม่ได้หย่าอีก นางเอกอยากหย่าใจจะขาดแต่พระเอกก็ไม่ยอม พยายามโน้มน้าวหาทางเปลี่ยนใจหาทางแก้ไขทุกอย่างแต่ก็ไม่สำเร็จ 

เพราะติดอยู่เรื่องเดียว คือกฏของตระกูลที่ห้ามไม่ให้ลูกอนุเป็นภรรยาเอก ยอมใช้แผนทรมานตัวเอง ยอมไม่รับตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไป แต่ก็คว้าน้ำเหลวหมด...เฮ้อ  

ส่วนย่าพระเอกก็เจ้าเล่ห์เห็นแก่ตัวรู้มาตลอดว่านางเอกเป็นลุกอนุ แต่ก็อยากเก็บคนเขาไว้ จะแบบไหนก็ได้ แต่ให้ไปจากตระกูลเซียวไม่ได้เด็ดขาด 

จะเก็บเอาไว้ตามคำทำนายของพระที่บอกว่านางเอกนั้นเป็นดาวอุปถัมป์ เป็นดาวนำโชคของตระกูล ...

แต่พอมาถึงเล่ม 5 ผ่านไปไม่กี่หน้าปรากฏว่าได้หย่าแล้วจ้า ...เอ้าเฮ!!!  เมื่อความลับเรื่องร้านยากับตัวตนที่แท้จริงของนางเอกถูกเปิดเผย พระเอกก็ยอมเขียนหนังสือหย่าให้อย่างรวดเร็วด้วยความรวดร้าวทันที ท่ามกลางมรสุมคลื่นลมมากมายที่กำลังโหมซัดเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาการป่วยของตัวเอง การแย่งชิงบัลลังก์ของรัชทายาทที่ถูกดึงให้เข้าไปเกี่ยวอย่างเลี่ยงไม่ได้ แล้วไหนจะเรื่องโรคระบาด เรื่องอาการป่วยของไทเฮาอีก บลาๆ 

เยอะจนไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถเคลียร์ได้หมดและจบภายในเล่มเดียว ( แล้วทำไมทีกับหนังสือหย่าใบเดียวมันถึงได้นานขนาดนั้น ..ห๊า 55+ ) 

แน่นอนว่ากว่าจะจบพระเอกก็สะบักสะบอมถูกแทงไปหลายแผลแล้ว เพราะฝ่ายตรงข้ามที่ต้องการบัลลังก์นั้นก็กัดไม่ปล่อยซะเหลือเกิน ถึงตระกูลพระเอกจะเป็นตระกูลชั้นสูงมีเงินทองร่ำรวยยังไงแต่ก็เป็นแค่พ่อค้า พอมาเจอกับอีกฝ่ายที่เป็นเชื้อพระวงศ์มีอำนาจเต็มเปี่ยม ก็เลยเล่นเอาเกือบตายอยู่เหมือนกัน…

ส่วนนางเอกหลังจากหย่าแล้วก็เพิ่งรู้ตัวว่าจริงๆ รักพระเอกมากเหมือนกัน ลืมไม่ได้ คิดถึงเขา ( แล้วที่ผ่านมาคืออีหยังฟะ 55 ) พอออกมาชีวิตก็ใช่ว่าจะสุขสบาย เพราะยังมีอุปสรรคอีกมากมายรอคุณอยู่ 

เนื่องจากเกิดโรคระบาดฮ่องเต้จึงมีพระราชโองการให้เซียนปรุงยาเดินทางเพื่อไปรักษาโรค แล้วไหนจะอาการป่วยของไทเฮาที่ยังไม่หาย อีกฝั่งก็เลยต้องการตัวเซียนปรุงยาเหมือนกัน แบบป๊อปปูล่ามากมีแต่คนอยากได้ตัว แต่เพราะเป็นสตรีนางเอกจึงไม่อาจเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้ ต่อให้ถูกจับถูกคาดคั้นยังไงก็ต้องปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่เซียนปรุงยา (ไม่งั้นตายสถานเดียว) ก็เลยต้องรักษาแบบหลบๆ ซ่อนๆ ต่อไป ...จนกระทั่งจบเรื่องนอกจากบ้านพระเอกกับฝั่งรัชทายาท+ฮ่องเต้แล้ว นอกนั้นก็ยังไม่มีใครรู้เลยว่านางเอกคือเซียนปรุงยา โฮะๆ

อ่านจบแล้วส่วนตัวคือชอบเล่ม 1-3 ที่สุด หลังจากนั้นคือเริ่มวนอยู่แต่กับเรื่องจะหย่าไม่หย่า แถมมีอะไรก็ไม่พูดจาชอบมโนคิดกันไปเอง คือเข้าใจว่าทั้งสองคนต่างก็ทำเพื่ออีกฝ่ายนี่แหละ นางเอกไม่อยากให้พระเอกกลายเป็นลูกอกตัญญู และไม่อยากอยู่ในบ้านที่มีกฎแบบนี้เลยเลือกที่จะไป ส่วนพระเอกก็พยายามหาทางออกให้กับทั้งสองฝ่าย แต่สุดท้ายมันก็ไม่ตอบโจทย์ใครเลย ไม่ว่าจะทางไหนก็เป็นไปไม่ได้ทั้งนั้น ...

จะว่าไปคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้อาจจะเป็นพระเอกก็ได้นะ เพราะต้องถูกขนาบอยู่ตรงกลาง นั่นก็พ่อแม่นี่ก็เมีย เฮ้อออ ... และแน่นอนว่าพอนางเอกออกจากบ้านไปมันก็มีเรื่องตามมาอีกเยอะแยะ เดี๋ยวคนหนึ่งถูกจับ เดี๋ยวอีกคนป่วย เดี๋ยวคนหนึ่งเกิดเรื่อง เดี๋ยวที่บ้านอีกคนก็มีเรื่อง แล้วต่างคนก็ต่างหาทางช่วยกันไปมา สุดท้ายก็ต้องมาวนเวียนพัวพันกันอยู่แบบเนี่ย แล้วจะตัดขาดกันได้ยังไง มีแต่จะยิ่งเพิ่มพูนล่ะสิไม่ว่า ... แต่ไอ้กฏตระกูลก็ยังตามมาหลอกหลอนทำให้ไม่ได้ลงเอยกันสักที  

แล้วแบบ...ไม่มีใครทำอะไรกับไอ้กฎตระกูลนี้ได้เลยนะ ไม่มีใครกล้าแตะหรือเปลี่ยนแปลงกฎตระกูลข้อนี้เลยเว้ยเฮ้ยยย .. what!!  

ก็ได้แต่รอกันไปเรื่อยๆ (อะไรของพวกเอ็ง) ... ดีนะที่สุดท้ายรัชทายาทเข้ามายุ่ง ทุกอย่างเลยคลี่คลาย ไม่งั้นแบบนี้รอไปจนแก่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกจ้า 55+

ส่วนตัวร้ายก็แค่มาช่วยเพิ่มอุปสรรคให้พระ-นางเฉยๆ เพราะนี่คือนิยายรัก ดังนั้นอย่าไปหวังว่าตัวร้ายจะเก่งมากหรือฉลาดเป็นกรด เรื่องการเมืองแย่งชิงบัลลังก์ก็ไม่มีอะไรมาก เหมือนมาช่วยยืดเรื่องให้ดูมีซัมติงยุ่งยากมากขึ้นเท่านั้น เพราะส่วนใหญ่เนื้อเรื่องก็ไปโฟกัสอยู่ที่อุปสรรคความรักของพระ-นาง เรื่องในบ้านพระเอกและการก่อร่างสร้างตัวขยายกิจการร้านยาของนางเอกนั่นแหละจ้า 55 

ป.ล. สาวใช้ในเรื่องก็ไม่ค่อยเหมือนสาวใช้ ชอบพูดแทรกต่อปากต่อคำ ชักสีหน้า+ทำหน้าบึ้งใส่คนที่มีฐานะสูงกว่า แถมยังชอบคิดแทนลงมือทำโดยไม่ขออนุญาตเจ้านายก่อนอีก ...สรุปนี่สาวใช้หรือเจ้านายจ๊าาา 55+ 

📍ยอดหญิงเทพสมุนไพร ➡️ https://s.shopee.co.th/6VHaCZpWnP

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 (5 เล่มจบ)

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย 长沟落月
ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา 
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

' เขากังวลว่าหากน้ำละลายผงยันต์ชามนั้นแสดงอานุภาพออกมาจริงๆ

ยามนี้หลี่หลิงหว่านใช่ถูกกำราบและกำจัดไปแล้วหรือไม่

หากเป็นดังที่นักพรตผู้นั้นเอ่ยว่าวิญญาณนางจะดับสลาย

ถึงตอนนั้นใต้หล้ากว้างใหญ่จักรวาลไพศาลเพียงนี้

เขายังจะไปตามหานางได้จากที่ใดอีก ....' 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้เป็นนักเขียนที่ข้ามมิติมาอยู่ในนิยายเรื่อง น้องสาวขุนนางทรราช ซึ่งเป็นนิยายที่ตัวเองเขียน แถมมาเป็นใครไม่มาแต่ดันมาเป็น หลี่หลิงหว่าน ตัวประกอบหญิงที่เป็นตัวร้าย และสุดท้ายก็ถูกตัวประกอบชายอันดับสองที่ชอบนางเอกฆ่าตายอย่างอนาถ

หลี่เหวยหยวน คุณชายใหญ่สกุลหลี่ เพราะถูกทำนายว่ามีดวงพิฆาตคนรอบข้างและแผ่นดิน  

จึงทำให้หลี่เหวยหยวนถูกคนในบ้านรังเกียจเหยียดหยาม ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างลำบากยิ่งกว่าบ่าวรับใช้ทั่วไปในคฤหาสน์เสียอีก บวกกับถูกแม่แท้ๆ ทำร้ายทารุณมาตั้งแต่เด็ก หลี่เหวยหยวนจึงกลายเป็นคนเย็นชาเหี้ยมโหด ส่วนจิตใจนั้นก็วิปริตบิดเบี้ยว

เพราะไม่อยากมีจุดจบที่เลวร้ายเหมือนดังในนิยาย 

หลี่หลิงหว่าน จึงต้องหาทางเข้าใกล้หลี่เหวยหยวนเพื่อประจบเอาใจเขา เริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นเสื้อผ้าแล้วค่อยๆ ขยับเป็นส่งถ่านกลางฤดูหนาว แม้จะถูกปฏิเสธหรือปิดประตูใส่ แต่เมื่อคิดถึงอนาคตวันข้างหน้าอันยาวไกล นางก็ยังยินดีที่จะเอาใบหน้าร้อนๆ ไปแนบกับก้นเย็นๆ ของเขาอยู่ดี ก็ใครใช้ให้นางข้ามมิติมาเป็นตัวร้ายเล่า หากยังขืนชักช้าไม่รีบประจบประแจงเอาใจ ก็อย่าหวังเลยว่าต่อไปจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและยืนยาว

เพราะคือเทพผู้สร้างนิยายเรื่องนี้ ดังนั้นนางเอกจึงรู้เหตุการณ์ในภายภาคหน้าและรู้จักนิสัยตัวละครเป็นอย่างดี  นางรู้ว่าพระเอกขาดอะไรและต้องการอะไร จึงใช้ความได้เปรียบตรงนี้ทำให้ตัวเองได้กลายเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในใจเขาแทน หลี่หลิงเยี่ยน นางเอกของเรื่องตัวจริง แม้ในใจพระเอกจะหวาดระแวงในจุดประสงค์ที่นางเอกมาเข้าใกล้และทำดีด้วย แต่เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้ามาเข้าใกล้และเอาใจใส่พี่แกถึงขนาดนี้ สุดท้ายเลยใจอ่อน ยอมมองข้ามเป้าหมายที่แท้จริงของนางเอกไป ขอเพียงแค่นางอยู่ข้างกายเขาแบบนี้ตลอดไป ไม่ว่าจะมาด้วยจุดประสงค์อะไรพี่แกก็ยอมทั้งนั้น (น่าสงสารพี่ชายเนอะ T^T )

พระเอกเรื่องนี้แอบน่าสงสาร ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นผู้ถูกกระทำมาโดยตลอด ประกอบกับไม่มีอำนาจ เจ้าตัวจึงได้แต่อดทนอดกลั้นและยอมรับความไม่เป็นธรรมทั้งหลายอย่างสงบนิ่ง จนส่งผลให้นิสัยกลายเป็นแบบนี้ แต่พอมีนางเอกเข้ามา สัญชาตญาณดิบของพี่แกถึงได้เบาบางลงบ้าง (นิดนึง) ชีวิตจากที่แย่ๆ ต่ำต้อยยิ่งกว่าบ่าวรับใช้ก็ค่อยๆ ดีขึ้น ยิ่งพอสอบได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งเป็น อั้นโส่ว กับเจี้ยหยวน ทุกคนก็เริ่มเกรงใจ ชีวิตพลิกจากหลังเท้าเป็นหน้ามือเลยจ้า ...หึหึ  ส่วนนางเอกตอนแรกก็เข้าหาเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองล้วนๆ แต่พอเจอเหตุการณ์หนึ่งที่ได้เห็นพระเอกพยายามปกป้องตัวเองด้วยความจริงใจแล้วก็รู้สึกผิด จากนั้นถึงได้เริ่มใกล้ชิดอีกฝ่ายด้วยใจจริง เวลาเจอหน้าก็พูดเสียงหวานเรียกว่า “พี่ชาย” บอกอะไรก็พยักหน้าเชื่อฟัง ถ้าถูกทำให้ตกใจกลัวเมื่อไรก็จะรีบบีบน้ำตาเพราะรู้ว่าพระเอกแพ้น้ำตาตัวเองที่สุด ...อิอิ ส่วนพระเอกก็ทั้งหวงและห่วงนางเอกมากกกก (มาก ก ไก่ล้านตัว) ขนาดคนรับใช้ตัวเองยังห้ามไม่ให้คุยด้วย ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงผู้ชายคนอื่นๆ เลย (ถ้าฆ่าได้นี่ฆ่าไปแล้ว55+) พี่แกห้ามไม่ให้นางเอกคุยกับผู้ชายอื่นทุกคน ส่วนคนที่มาแอบชอบนางเอกก็รู้เลยว่าพระเอกโคตรหวงน้องสาวขนาดไหน แบบถ้าพี่แกอยู่ด้วยนี่อย่าหวังเลยว่าจะได้เข้าใกล้นางเอก 

แถมยังห้ามไม่ให้นางเอกเย็บของปักผ้าให้ใครอีกด้วยนะ 55+ …แม้ต่อมาจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่ได้ชอบนางเอกแบบน้องสาวแต่พี่ก็หักห้ามใจนะ ถึงจะโหดเหี้ยมจิตใจบิดเบี้ยวยังไง แต่พี่ก็ไม่ล้ำเส้นนะจ๊ะ  แค่จะไม่ให้นางเอกแต่งงานกับใครแล้วอยู่พึ่งพากันแบบน้องสาว-พี่ชายไปชั่วชีวิตเท่านั้นเอง 55+ (ถ้าพี่แกรู้ว่าไม่ใช่สายเลือดเดียวกันจริงๆ เมื่อไรละก็ ... หึหึ เสร็จแน่ 55+)

นางเอกในตอนนี้ยังมองพระเอกเป็นแค่พี่ชาย เพราะในหัวมีแต่เรื่องหาทางเปลี่ยนแปลงจิตใจกับคิดจะทำให้ชีวิตของอีกฝ่ายดีขึ้น แล้วไหนยังต้องคิดหาวิธีขจัดอุปสรรคในอนาคตที่ตนเขียนขึ้นเองอีก ยิ่งเล่ม 2 ยิ่งสนุกเพราะนางเอกตัวจริงของเรื่องเผยโฉมแล้วจ้า  ฝพอตัวละครนี้โผล่มานางเอกก็แทบจะหมดความมั่นใจไปเลย เพราะดันไปเขียนให้คนเขาซูเก่งหมดทุกอย่าง ทั้งอีคิว-ไอคิว แบบตัวละครชายในเรื่องทุกคนพอเห็นผู้หญิงคนนี้แล้วต้องหลงรัก แล้วก็กลายเป็นสมาชิกตำหนักในของนางหมด (นางไม่ได้รักนะแค่เก็บไว้ใช้งานเฉยๆ สวยเลือกได้) ถึงสุดท้ายจะไม่ได้ครอบครองแต่ก็ยินดีทำทุกอย่างให้ และอยู่เป็นโสดไม่แต่งงานไปชั่วชีวิต 55+ แต่แน่นอนว่าทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อนางเอกข้ามมิติมา คนที่เคยหลงใหลหลี่หลิงเยี่ยนนางเอกตัวจริงก็เหมือนจะมาชอบนางเอกกันหมด (มั้ง)55+ ...โดยเฉพาะพระเอก ขนาดหน้ายังไม่ชายตาแลเลยจ้า นางเอกก็เลยดีใจถึงต่อให้ทุกคนหันไปเข้าข้างชื่นชอบนางเอกตัวจริงของเรื่องกันหมด แต่นางก็ยังมีพระเอกอยู่เป็นแบ็คให้ ...โฮะๆ

ข้าด้อยกว่าหลี่หลิงหว่านตรงที่ใดกัน  บรรดาผู้คนที่ชื่นชอบหลี่หลิงหว่านเหล่านั้น

ข้าจะต้องดึงมาหาตนเองทีละคนๆ ให้ได้ ส่วนพวกที่ดึงมาไม่ได้

.... เช่นนั้นก็กำจัดทิ้งไปก็พอ

อ่านจบแล้วสนุกมากพระเอกดาร์ก+จิตมากก นี่ขนาดยังไม่โตเท่าไรยังไม่มีอำนาจในมือจริงๆ นะ รอให้มีอำนาจจริงๆ เมื่อไร คงได้ล้างบางทุกคนที่เคยทำไม่ดีกับตัวเองและนางเอกเอาไว้หมดแน่  

ยิ่งถ้าได้รู้ว่าไม่ได้เป็นพี่น้องกับนางเอกจริงๆ เมื่อไรนะ ข่อยว่าไอ้ความจิต+ความหวงของพี่แกนี่คงฉุดไม่อยู่แล้วทีนี้ 55+ 

** ตอนแรกคิดว่าแม่ของนางเอกตัวจริง(หลี่หลิงเยี่ยน) จะร้ายเหมือนลูกแต่เปล่าเลย แม่นิสัยดีอะ ไม่เข้าข้างลูกส่งเดช รู้ผิดชอบชั่วดี สรุปหลี่หลิงเยี่ยนนี่ได้นิสัยพ่อมาสินะ ร้ายลึก ตีสองหน้าเก่ง ความทะเยอทะยานสูงปรี๊ด น่าตบทั้งพ่อทั้งลูกเลย.. หึหึ

📍นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3qFM77qx1D

ปิดแผ่นฟ้าทุบปฐพี เล่ม 1

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 1 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : หรงจิ่ว 容九
ผู้แปล : ภวิษย์พร
สำนักพิมพ์ อรุณ

' เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ากลัวและไร้ที่พึ่งพาเพียงใด  เจ้าหายไปไหนมานานขนาดนี้ '

' เจ้ารู้หรือไม่ว่า ข้าตกลงมาในหลุมนี้อีกครั้ง และข้าก็อยากจะทิ้งทุกอย่างไปอีกครั้ง

เพื่อได้อยู่กับเจ้าเช่นนี้ไปจนแก่เฒ่า .. '

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

องค์หญิงเซียงอี๋เซียวฉีถัง องค์หญิงที่ได้รับความรักความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากที่สุดในแผ่นดิน  เพราะพี่ชายซึ่งเป็นรัชทายาทละทิ้งตำแหน่งและหนีหายไปพร้อมกับหญิงคนรัก จึงทำให้นางต้องกลายมาเป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน เพื่อช่วยเหลือค้ำจุนน้องชายที่เป็นรัชทายาทคนใหม่  ท่ามกลางความสกปรกโสมมในราชสำนัก และขุมกำลังทั้งหลายที่หวังฉกฉวยแย่งชิงอำนาจให้กับฝ่ายตน

แม้จะเป็นถึงองค์หญิงผู้สูงศักดิ์แห่งราชวงศ์ต้าชิ่ง ที่เติบโตมาด้วยความรักจากผู้คนรอบข้าง โดยเฉพาะจากพระบิดาซึ่งเป็นฮ่องเต้ แต่ชีวิตก็ไม่ได้ราบรื่นง่ายดายหรือสมหวังดังใจคิด เมื่อความโปรดปรานและอำนาจนั้นทำให้นางต้องถูกปองร้ายจากผู้คนมากมายเช่นเดียวกัน ชีวิตเหมือนเดินอยู่บนน้ำแข็งแผ่นบางๆ ต้องคอยระแวดระวังทุกๆ ฝีก้าว หากวันใดพลั้งเผลอหรือก้าวพลาด สิ่งที่รออยู่เบื้องล่างก็มีแต่ความตายเท่านั้น... จะหาคนที่จริงใจด้วยจริงๆ ก็ยาก ขนาดจะแต่งงานก็ยังไม่มีใครกล้ามาสู่ขอ พอได้เจอบุรุษที่หมายปองก็ยังต้องใช้กลอุบายเพื่อให้ได้ตัวเขา ตอนท้ายๆ ที่บรรยายความรู้สึกและสิ่งที่นางทำให้ท่านราชบุตรเขยนี่ ก็อดสงสารไม่ได้ ไม่รู้วันใดหากท่านราชบุตรเขยได้รู้ความจริง จะเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปบ้างหรือไม่  หากวันไหนที่ความทรงจำของนางเอกกลับมาครบถ้วน นางจะยังยอมอยู่กับเขาอยู่หรือเปล่า ...

ซ่งหลางเซิง ตุลาการศาลต้าหลี่เพราะตกหลุมพรางจึงทำให้เขาต้องแต่งงานกับองค์หญิงเซียงอี๋ อย่างเลี่ยงไม่ได้  แม้จะแต่งงานเป็นสามีภรรยาและกลายเป็นราชบุตรเขยแล้ว แต่ซ่งหลางเซิงก็ยังคงเย็นชาและหมางเมินองค์หญิง ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  เขาเคยปฏิเสธคำขอแต่งงานจากนางเหตุเพราะตนมีสตรีในดวงใจอยู่ก่อนแล้ว  แต่นางก็ยังไม่วายใช้แผนการกับเขา เมื่อเป็นเช่นนี้ต่อให้นางจะดีและใจกว้าง รวมถึงพยายามทำอะไรให้เขามากมายเพียงใด แต่สุดท้ายเขาก็ยังตัดสินใจจะหลบหนีและพาตัวเองไปให้ไกลจากนางตลอดกาลอยู่ดี…

เล่มแรกเปิดตัวมาด้วยการที่นางเอกความจำเสื่อมและหายตัวไป 1 ปี แม้จะจำอะไรไม่ได้แต่ก็ยังมีคนดูแลให้ความช่วยเหลือ จนทั้งสองคนสัญญาว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดไป ทว่ากลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่ทำให้ต้องแยกจากกันไปคนละทางซะก่อน ... คนหนึ่งกลายเป็นซื่อจื่อแบกรับหน้าที่ของวงศ์ตระกูล  ส่วนอีกคนก็กลับคืนสู่ฐานะเดิม กลายเป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน ไม่ใช่เหอเฟิงหญิงสาวชาวบ้าน แต่เป็นสตรีที่แต่งงานออกเรือนแล้ว อีกทั้งยังมีชายบำเรอ และมีชื่อเสียงฉาวโฉ่เป็นที่โจษจัน ...

นางเอกต้องกลับมาใช้ชีวิตร่วมกับสามีที่ไร้ใจ และแสนจะเย็นชา (ในตอนแรกนะจ๊ะ) รวมถึงเหล่าชายบำเรอที่มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดากันเลยสักคน ไหนจะไท่จื่อน้องรักที่คอยเรียกหาให้ไปช่วยงานทุกๆ สองสามวันนั้นอีก ท่ามกลางปริศนามากมายที่ต้องค้นหา มิตรหรือศัตรูที่แท้จริงก็ยังมิอาจรู้ ในขณะที่ความทรงจำก็ค่อยๆ ฟื้นกลับคืนมา พร้อมกับความเสียใจ ความผิดหวัง เมื่อได้รู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังอาจเป็นคนที่นางรักมากที่สุด...  บนโลกใบนี้ยังมีใครที่สามารถเชื่อใจได้อีกหรือไม่ ...ในเมื่อคนที่รักอยากหวังพึ่งพิงก็กลับวางยาพิษลอบทำร้าย 

คนที่อยากอยู่ด้วยตลอดไปก็กลับจากลา ...

ที่คิดว่าเป็นสหายแต่วันถัดไปกลับหันมีดแทงมา ...

หรือคนที่เคยคิดฆ่าแต่วันถัดไปก็กลับปกป้องนางด้วยชีวิต …

ตอนแรกที่ได้อ่านเรื่องย่อเราก็รู้สึกว่ามันคล้ายๆ กับหงส์ขังรักอยู่นา แต่พอได้อ่านเนื้อเรื่องจริงๆ ต้องบอกเลยว่าไม่เหมือน  อาจจะคล้ายกันตรงที่นางเอกเป็นองค์หญิงที่ได้รับความโปรดปราน  มีน้องชายเป็นไท่จื่อ มีราชบุตรเขยและมีชายบำเรอ แต่แค่นั้นแหละส่วนเนื้อเรื่องไม่เหมือนเลยน๊า เรื่องนี้ดำเนินเรื่องเร็วกระชับ พลิกไปพลิกมาและมีอะไรให้ลุ้นอยู่ตลอด เหตุผลในการรับชายบำเรอก็แบบคาดไม่ค่อยถึงแฮะ  แม้ตัวเรื่องจะเข้มข้มดราม่า

แต่เพราะมีมุกตลกที่มาจากความคิด+คำพูดของนางเอกแทรกอยู่ตลอดเวลา  เลยทำให้เรื่องที่ดูจะเครียดกลายเป็นตลกและผ่อนคลายลง ยิ่งตอนที่นางเอกอยู่กับราชบุตรเขยนี่ยังกับจังหวะซิทคอม ...เขากำลังเอ่ยวาจาเชือดเฉือนด่ากันแบบสุภาพ แต่เราอ่านแล้วขำอ่ะ 55+

เราชอบมุมมองวิธีคิดของนางเอกเรื่องนี้ แม้ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางคมหอกคมดาบ ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง แต่นางก็ยังมองโลกในแง่ดี ไม่ได้เศร้าซึมจับเจ่าอยู่กับความทุกข์ เมื่อพยายามถึงที่สุดแล้วยังไม่ได้ก็เลือกที่จะปล่อยวาง ...ไม่ได้เป็นองค์หญิงเอาแต่ใจที่ไม่รู้อะไรเลย สมแล้วที่ฮ่องเต้ให้ความไว้วางใจแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน อีกอย่างเราจะได้เห็นการใช้ไหวพริบ และการวางแผนของนางเอกที่เก่งไม่แพ้ผู้ชายในเรื่องเลย 

ใช่แล้วๆ ลืมบอกไปว่าผู้ชายเรื่องนี้งานดีทุกคนเลยจ้า 55 ...แล้วก็ลึกลับเข้าใจยาก  มีเงื่อนงำเบื้องหลังซับซ้อนยากแท้หยั่งถึงกันทุกคนเลยด้วย อ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าตกลงคนไหนดีจริง หรือคนไหนที่คิดร้ายกันแน่ ทำไมจะต้องมาสไตล์เดียวกันหมดแบบซับซ้อนเข้าใจยาก พูดแบบปกติธรรมดาไม่ได้ พูดทีต้องเหมือนกำลังทายปริศนาเล่นคำ 55  ...

หลังอ่านบทสุดท้ายจบเราจะเริ่มได้กลิ่นมาม่า และเริ่มรู้สึกว่าสาเหตุที่ทำให้นางเอกหายตัวจนไปเจอกับผู้ชายเบอร์สองนี่คงไม่ธรรมดา  จริงๆ เราก็มั่นใจว่าตัวเองลงเรือถูกลำนะ แต่พออ่านจบนี่ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้ว กลัวมีพลิกเหมือนกันแฮะ 55+

ปล. แนะนำตัวละครในเรื่องที่เราชอบและรู้สึกว่าน่าสนใจหลักๆก็มี 

ท่านราชบุตรเขย หล่อเหลา สุขุมเย็นชาแม้จะชอบพูดจาเชือดเฉือนแต่กลับขี้น้อยใจ 

(แอบขี้หึงแต่ปากหนัก) แล้วยังเป็นตลกหน้าตายอีกด้วย   

ลู่หลิงจวิน บัณฑิตหนุ่มที่ใฝ่ฝันอยากจะเข้าไปเป็นหนึ่งในชายบำเรอขององค์หญิง 

พูดมากหลงตัวเอง อาจดูน่ารำคาญไปบ้าง ชอบทำอะไรบุ่มบ่ามและก็นะ ...(ต้องไปอ่านเอง ...หึหึ)

เนี่ยหราน นี่ก็หล่อเหลา สุขุม เย็นชา เจ้าแผนการร้ายลึก เป็นคนที่เดาไม่ออกที่สุดว่าตกลงมาดีหรือร้ายกันแน่   

คู่หูองครักษ์เงาของนางเอก สองคนนี้ตอนแรกไม่คิดว่าจะตลกนะ นึกว่าจะมาดเข้มไม่ค่อยพูดแต่ก็ทำให้เรายิ้มออก  ...

ท่านหมอในจวนองค์หญิง ฝีมือในการรักษาเป็นเลิศ แต่หลงตัวเอง+ขี้โม้นิดๆ เลยทำให้ชื่อเสียงไม่โด่งดังสักทีนะปู่ 55+ (จนอายุปาไปเท่าไรแล้วเนี่ย 55)

📍ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี ➡️ https://s.shopee.co.th/2qO9QA95yC

สุดหัวใจ

สุดหัวใจ / ผู้แต่ง : Yi Du Jun Hua

สำนักพิมพ์ Hongsamut 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จั่วชางหลาง เด็กสาวที่เติบโตอยู่ในฝูงหมาป่า แต่ชะตาชีวิตกลับต้องพลิกผัน เมื่อได้พบตัวซวย..เอ้ยๆ เมื่อได้พบกับองค์ชายรอง มู่หรงเหยียน ในขณะที่เข้าป่าไปจับม้า นางถูกจับกลับมาและถูกโยนเข้าไปฝึกให้เป็นนักรบเดนตายท่ามกลางเด็กทั้งหลายกว่า 300 ชีวิต จนในที่สุดนางก็คือหนึ่งในผู้ที่เหลือรอดและได้กลายเป็นคนสนิทติดตามอยู่ข้างกายเขา ฉากหน้านางคือแม่ทัพหญิงผู้องอาจและเก่งกาจในสนามรบ เป็นที่กลัวเกรงไม่ว่าย่ำทัพออกศึกไปที่ใด แต่เบื้องหลังนางคือทาส คือเมีย คือคนรับใช้ และที่ใช้ระบายอารมณ์ของเจ้านาย ผู้ที่เปรียบเสมือนโลกทั้งใบ แต่กลับเห็นนางเป็นแค่สัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งของตนเท่านั้น

มู่หรงเหยียน องค์ชายรองของแคว้นต้าเหยียนเก่งกาจทั้งบู๊และบุ๋น เขาไม่เคยสนใจในราชบัลลังก์ จนกระทั่งเมื่อได้รู้ว่าสตรีในดวงใจกำลังจะแต่งงานกับรัชทายาทซึ่งเป็นพี่ชายตน  มู่หรงเหยียนจึงยกทัพก่อกบฏและกลายเป็นเจ้าเหนือหัวองค์ใหม่พร้อมทั้งได้หญิงงามมาครองสมดังใจหมาย 

เรื่องนี้มีแค่ร้อยกว่าหน้าเล่มไม่หนาบางๆ อ่านแป๊บเดียวก็จบ แต่ความรันทด+ดราม่ามีตั้งแต่หน้าแรกยันจบหาความสุขไม่ได้เลยสักนิด 55+ ...ใครสายสุขนิยมควรข้ามแต่ถ้าชอบดราม่าก็จัดเลยจ้า นางเอกเรื่องนี้เป็นแม่ทัพที่ประชาชนเทิดทูนรักใคร่ ดังนั้นเพื่อจะเอาชนะใจชาวประชา พระเอกจึงต้องแสร้งแต่งตั้งนางเป็นชายารัชทายาท เพื่อให้ตนได้ขึ้นครองบัลลังก์ แต่พอได้ดังหวังอิพี่ก็ถีบคนเขาหัวส่ง และแต่งตั้งนางในดวงใจขึ้นเป็นฮองเฮาแทนทันที เหมือนจะดีนะที่นางเอกกลับไปเป็นแม่ทัพเต็มตัวแต่เปล่าเลย เพราะอิพี่ดันมอบจวนที่พักใกล้ๆ วังให้นางอยู่อาศัย อารมณ์แบบหิวเมื่อไรก็แวะมาเซเว่นอีเลฟเว่น หลังจากนั้นก็เคราะห์ซ้ำกรรมซัด เดี๋ยวก็ถูกจับเข้าคุกหลวงพอหายโกรธก็ปล่อยออกมา แล้วก็ส่งไปรบพอชนะกลับมาก็เข้าสู่วังวนอีหรอบเดิม ...

พระเอกเรื่องนี้ไม่เคยเห็นค่านางเอกเลยสักนิด  รักและอ่อนโยนแต่กับนางในดวงใจ ส่วนนางเอกนี่เห็นเป็นสัตว์เลี้ยงเท่านั้น แล้วอิพี่ก็ชอบทำลายความสุขดับฝันคนเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเหมือนอีกฝ่ายไม่ใช่คน  ...ส่วนนางเอกก็ไม่เคยปริปากบ่นหรือต่อว่าใดๆ สักคำ ก้มหน้ารับทุกอย่าง ว่าอะไรสั่งอะไรมาก็ทำ ไม่โต้แย้ง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทั้งที่นางเองก็เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ รบทัพจับศึกมาก็ตั้งมาก แต่ทำไมถึงไม่เลือกทางเดินที่ดีกว่านี้ ทำไมถึงงมงายในรักและยอมถูกพระเอกเหยียบย่ำขนาดนั้น 

ทำไมยังใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เล่ห์เหลี่ยมอยู่อีก เหมือนเก่งแต่ในสนามรบแต่พอมาใช้ชีวิตปกติธรรมดานี่ใสมาก ไม่มีชั้นเชิงใดๆ ตกหลุมพรางคนอื่นจนถูกลงโทษก็บ่อย มันผิดวิสัยของคนที่ออกรบมานานนะเนี่ย!!! แถมเวลาเป็นอะไรขึ้นมาก็ไม่มีใครช่วยได้เลย ไม่มีใครออกหน้าให้ได้เลยสักคน ลูกน้องที่ว่าจงรักภักดีก็ช่วยไรไม่ได้  ขนาดบาดเจ็บจะตาย พวกหมอหลวงในวังยังไม่มีใครกล้ามารักษาสักคน จนต้องออกไปหาหมอข้างนอกแทนอ่ะคิดดู ... อิหยังวะ 

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วคิดว่าถ้านางเอกตายเราก็ไม่เสียใจเลยสักนิด เหมือนนางเกิดมาเพื่อให้คนทำร้ายโดยแท้  เวลาเกิดเรื่องอะไรขึ้นพระเอกก็ไม่เคยยื่นมือเข้าช่วย กี่ครั้งแล้วที่นางต้องทุกข์ทรมาน  กี่ครั้งแล้วที่ส่งนางไปตาย ...รู้อยู่แก่ใจว่าคนรักตัวเองน่ะมันสตอแต่ก็ทำเป็นมองไม่เห็น เพราะมัวแต่ยึดติดอยู่กับคำสัญญาในวัยเด็ก รู้นะว่าคนรักตัวเองเป็นยังไงตีสองหน้าแค่ไหน แต่ก็ยังยอมเสียสละนางเอกเพื่อนางในดวงใจได้ทุกครั้ง จนนางเอกสิ้นหวัง ไม่คาดหวัง ไร้ความรู้สึกแบบไม่ไหวแล้วจริงๆ  แต่พระเอกก็ยังคิดไม่ได้ เพราะฉะนั้นก็ดีแล้วแหละที่จบแบบนี้ ...

ป.ล. ถึงจะเขียนมาเยอะขนาดนี้แต่อ่านแล้วเราก็เฉยๆ นะ ถึงจะดราม่ารันทดทั้งเรื่องแต่เราก็ไม่ได้รู้สึกหน่วงอะไร เราว่ามันพยายามให้ดราม่ามากเกินไป รวมถึงบทลงโทษพิสดารพันลึกด้วย บางทีมันไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้  ไม่น่าเขียนให้นางเป็นแม่ทัพเลย ไม่เห็นเก่งเหมือนที่คุย แต่ในเมื่อคนเขียนเขาอยากให้เป็นแบบนี้ก็ต้องตามนั้นแหละเนาะ55

ป.ล. หลายคนอาจสงสัยว่าพระเอกเรื่องนี้แซ่มู่หรงจะเป็นอะไรกับ มู่หรงลี่ ในเรื่องเต้าหู้ไซซีหรือเปล่า ...คุณคิดถูกแล้วจ้า อิพี่เป็นปู่ของมู่หรงลี่เองจ้า  

📍สุดหัวใจ ➡️ https://s.shopee.co.th/7fTPCALfXg

เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ

เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia
ผู้แปล : ฉินชิง
สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อ่านมีสอยล์)

หวงหราน เด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดา  ฐานะทางบ้านยากจนต้องทำงานทุกอย่างเพื่อส่งตัวเองเรียน ตั้งแต่เล็กจนโตเพราะความยากจนจึงทำให้ถูกรังแก และถูกดูหมิ่นเหยียดหยามจากคนรอบข้างอยู่เสมอ  แต่เพื่ออนาคตหวงหรานจึงพยายามอดทนอดกลั้นและตั้งใจเรียน เพื่อจะได้หางานดีๆ ทำแล้วเลี้ยงดูครอบครัว

หลิ่วจวินฉือ ชายหนุ่มรูปหล่อบ้านรวย นิสัยเย่อหยิ่ง ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา โดยเฉพาะหวงหรานเพื่อนสนิทของโม่โม่ที่เขาเกลียดเป็นพิเศษ คนสองคนที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว ทั้งนิสัยใจคอรวมถึงหน้าตาและฐานะ ดูยังไงก็ไม่มีทางมาบรรจบกันได้แต่เพราะหวงหรานเป็นเพื่อนสนิทของโม่โม่ จึงทำให้หลิ่วจวินฉือที่แอบชอบโม่โม่ต้องกล้ำกลืนฝืนทน ยอมคบหากับอีกฝ่ายด้วยความจำใจ 

เพราะนายเอกไปแอบรู้ความลับของพระเอกเข้า จึงทำให้ตัวเองต้องถูกข่มขู่และกลายเป็นเบี้ยล่างของอีกฝ่ายอย่างไร้ทางขัดขืน แม้นายเอกจะยืนยันนอนยันถึงความสัมพันธ์ของตัวเองกับโม่โม่ ว่าเป็นเพียงเพื่อนเท่านั้น แต่พระเอกก็ยังไม่ยอมเลิกรา มักจะหาโอกาสเข้ามาข่มขู่และถากถางด้วยคำพูดเจ็บแสบสารพัด จนเลยเถิดไปถึงขั้นใช้อีกฝ่ายเป็นหนูทดลอง เพื่อฝึกฝีมือก่อนขึ้นเตียงกับผู้ชายที่ชอบ 

ต้องบอกก่อนว่าพระ-นายเรื่องนี้ต่างก็เป็นชายแท้ และไม่เคยมีซัมติงกับผู้ชายมาก่อน แต่เพราะพระเอกชอบโม่โม่ฮีก็เลยไปลองมีซัมติงกับผู้ชายดู แต่ก็ไม่รอดกลายเป็นขยะแขยงซะงั้น แต่พอได้มาเจอกับนายเอกเท่านั้นแหละ ...หึหึ ชีวิตเปลี่ยนเลยจ้าชอบมาก ติดใจอีกฝ่ายมากกก จากที่คิดว่าคนเขาเป็นหนูสกปรกโสโครกน่ารังเกียจ แต่หลังจากนั้นถ้ามีโอกาสเมื่อไรเป็นจับกดๆ ตลอดจ้า  

นายเอกก็ขัดขืนนะ เพราะตัวเองไม่ได้ชอบผู้ชายแต่สุดท้ายก็สู้แรงอีพี่ไม่ไหว ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย ไปๆ มาๆ ก็เจอพระเอกหลอกล่อให้มาอยู่ด้วยกัน กลายเป็นแม่บ้านคอยดูแลบ้านให้พี่แก เหมือนจะดีนะแต่เปล่าเลย เพราะอีพี่ก็ยังปากร้ายชอบด่า+พูดจาถากถางคนเขาอยู่เหมือนเดิม อิพี่ไม่เคยเชื่อเลยว่าชีวิตของนายเอกนี่มันน่าสงสารจริงๆ แถมยังชอบไปหาว่าเขาเสแสร้งแกล้งทำตัวน่าสงสาร เพื่อเรียกร้องความสนใจอีก ใครอธิบายยังไงก็ไม่ฟัง อีพี่คิดของแกเองเสร็จสรรพแล้วก็ด่าๆ จนนายเอกเซ็งเลิกอธิบาย อยากด่าอะไรก็ด่าไปปลงและ 55+

และไม่น่าเชื่อเลยว่าสุดท้ายคนที่รู้ใจตัวเองก่อน และเป็นฝ่ายสารภาพความในใจก่อน...จะเป็นคนที่แสนขี้ขลาดและอ่อนแอที่สุด  แต่น่าเสียดายที่กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยในทันที จนเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นายเอกต้องออกจากมหาลัยนั่นแหละ อิพี่ถึงได้เริ่มรู้สึกตัว...หึหึ 

นายเอกที่เห็นหงิมๆ รังแกง่ายแต่พอตัดก็ตัดจริงๆ นะจ๊ะ ออกไปใช้ชีวิตของตัวเองไม่คิดไม่สนเรื่องพระเอกอีกเลยด้วย 55+ ...ส่วนพระเอกก็เหมือนกรรมตามสนองอะเพราะเคยทำกับเขาไว้มาก ด่าเขา เหน็บเขาไว้มากพอไปทำดีด้วยทีนี้คนเขาก็เลยไม่เชื่อ ให้อะไรมาก็กลัว+ระแวงไปหมดไม่กล้ารับ 55+ ...กว่านายเอกจะเชื่อว่าอีพี่รักตัวเองจริงๆ ก็นู่นเกือบจบเลย 

📍เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9fEjx0jGgU