ฤาขันทีมิอาจมีรัก 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Ju Ruo
สำนักพิมพ์ Meedee
คำโปรยหลังปก
ทุกคนทั้งเบื้องบนทั้งเบื้องล่างที่อยู่ในวังหลังล้วนทราบดี
สนมคนโปรดของฮ่องเต้เจาหยวนที่ไม่ยอมแต่งตั้งฮองเฮา
หาใช่สองพระสนมที่ให้กำเนิดองค์ชายองค์หญิงไม่
แต่เป็นขันทีหัวหน้าสำนักตกแต่งสถานที่ในวังหลวงคนหนึ่ง
นามว่า " เหลี่ยวเซียง "
เพราะความเป็นที่โปรดปรานนี้เอง ....
เขาจึงกลายเป็นเป้าโจมตีของพวกขุนนางและเหล่าสนมนางใน
ยามบ้านเมืองประสบภัยแล้ง ประชาราษฎร์อดหยากหิวตาย
เขาจึงถูกประณามว่าเป็นคนบาปที่ยั่วยวนให้ฮ่องเต้ลุ่มหลงในบุรุษเพศ
ส่งผลให้สายตาคมกริบของเหล่าขุนนางและสนมวังหลังมุ่งร้ายมาที่เขา
ร่างกายที่ตรากตรำแทบมิได้หยุดพักผ่อนของเหลี่ยวเซียง
บวกกับรอยกังวลกลัดกลุ้มที่หางตา
ในสายตาของ " ฉินเต๋อเป่า " ขันทีคนสนิทแล้ว
นั่นราวกับเป็นลางว่า ... พายุฝนกำลังจะก่อตัว
ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นายเอก เหลี่ยวเซียง เป็นขันทีหัวหน้าตกแต่งสำนักสถานที่ ที่ทุกคนในวังหลังต่างทราบกันดีว่า
เขานี่แหละคือผู้ที่ฝ่าบาทหรือ ฮ่องเต้เจาหยวนทรงโปรดปรานมากที่สุดยิ่งกว่าพระสนมคนไหนๆ
ถึงเจ้าตัวจะเป็นบุรุษมีลูกไม่ได้ แต่อีกฝ่ายก็ยังโปรดปรานเขามากๆ อยู่ดี
เหลี่ยวเซียงต้องทนรับคำดูถูกจากผู้คนในวังและขุนนางในราชสำนัก แล้วไหนจะบรรดาพระสนม
นางบำเรอที่ต่างพากันอิจฉาริษยาเขาอีก พูดได้ว่าหากพระเอกเลิกโปรดปรานนายเอกวันไหน
วันนั้นก็คือวันตายของนายเอกนี่แหละ ....
เขานี่แหละคือผู้ที่ฝ่าบาทหรือ ฮ่องเต้เจาหยวนทรงโปรดปรานมากที่สุดยิ่งกว่าพระสนมคนไหนๆ
ถึงเจ้าตัวจะเป็นบุรุษมีลูกไม่ได้ แต่อีกฝ่ายก็ยังโปรดปรานเขามากๆ อยู่ดี
เหลี่ยวเซียงต้องทนรับคำดูถูกจากผู้คนในวังและขุนนางในราชสำนัก แล้วไหนจะบรรดาพระสนม
นางบำเรอที่ต่างพากันอิจฉาริษยาเขาอีก พูดได้ว่าหากพระเอกเลิกโปรดปรานนายเอกวันไหน
วันนั้นก็คือวันตายของนายเอกนี่แหละ ....
แต่เดิมนายเอกเป็นขันทีน้อย ใสๆ ซื่อๆ
น่าตาน่ารักน่าเอ็นดู ไม่มีความสำคัญอะไร
แต่วันนึงดันซวยได้ไปรับใช้พระเอกเข้า พระเอกเห็นก็เกิดถูกใจพอดีเลยจับกดซะ
แน่นอนว่านายเอกทั้งขัดขืน ทั้งอ้อนวอน แต่พระเอกมีหรือจะสน ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
แล้วก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ตลอด 10 ปี ...นายเอกไม่อยากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาทนๆ ไป ต้องเจอคนอื่นเขาดูถูกถ่มน้ำลายใส่ หากพลาดพลั้งเมื่อไรก็มีแต่จะถูกเหยียบให้จมดิน ...เฮ้อ
แต่วันนึงดันซวยได้ไปรับใช้พระเอกเข้า พระเอกเห็นก็เกิดถูกใจพอดีเลยจับกดซะ
แน่นอนว่านายเอกทั้งขัดขืน ทั้งอ้อนวอน แต่พระเอกมีหรือจะสน ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ
แล้วก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆ ตลอด 10 ปี ...นายเอกไม่อยากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
จึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาทนๆ ไป ต้องเจอคนอื่นเขาดูถูกถ่มน้ำลายใส่ หากพลาดพลั้งเมื่อไรก็มีแต่จะถูกเหยียบให้จมดิน ...เฮ้อ
เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ก็เกี่ยวกับพระ-นาย ที่ในใจต่างก็รักโหยหากันมาตลอด
แต่กลับแสดงออกไปคนละทางกับความรู้สึก พระเอกรักแต่กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม
จึงแสดงออกด้วยความรุนแรง ใช้กำลังบังคับ ส่วนนายเอกก็รักแต่พอแสดงความรู้สึกออกไป สิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นการดูถูกเหยียดหยาม ก็เลยเลือกที่จะเงียบ ไม่พูด
และยังมีเรื่องการก่อกบฏ เรื่องของน้องชายนายเอกที่ไม่น่าโผล่ออกมาเลย
เพราะมีแต่จะทำให้ชีวิตของนายเอกที่แต่เดิมก็แย่อยู่แล้ว ยิ่งแย่ๆ ลงไปอีก
แล้วก็ ฉินเต๋อเป่า ตัวละครที่เราอ่านคำโปรยแล้วนึกว่าจะมีอะไรสำคัญ
เพราะเห็นเน้นชื่อสีเข้มตัวใหญ่เชียว..แต่ก็ไม่มีอะไร แถมยังเป็นอีกคนที่เข้ามาทำให้ชีวิตนายเอกแย่ลงอีกหนึ่ง 55+ (อ่านทีแรกนึกว่าจะเป็นพระรองนะเนี่ย)
แต่กลับแสดงออกไปคนละทางกับความรู้สึก พระเอกรักแต่กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม
จึงแสดงออกด้วยความรุนแรง ใช้กำลังบังคับ ส่วนนายเอกก็รักแต่พอแสดงความรู้สึกออกไป สิ่งที่ได้กลับมากลับเป็นการดูถูกเหยียดหยาม ก็เลยเลือกที่จะเงียบ ไม่พูด
และยังมีเรื่องการก่อกบฏ เรื่องของน้องชายนายเอกที่ไม่น่าโผล่ออกมาเลย
เพราะมีแต่จะทำให้ชีวิตของนายเอกที่แต่เดิมก็แย่อยู่แล้ว ยิ่งแย่ๆ ลงไปอีก
แล้วก็ ฉินเต๋อเป่า ตัวละครที่เราอ่านคำโปรยแล้วนึกว่าจะมีอะไรสำคัญ
เพราะเห็นเน้นชื่อสีเข้มตัวใหญ่เชียว..แต่ก็ไม่มีอะไร แถมยังเป็นอีกคนที่เข้ามาทำให้ชีวิตนายเอกแย่ลงอีกหนึ่ง 55+ (อ่านทีแรกนึกว่าจะเป็นพระรองนะเนี่ย)
อ่านเรื่องนี้ไปแล้วก็ถามตัวเองว่า ...พระเอกทำไมโหดแท้ 55+ ........
เป็นนายเอกเรื่องนี้ต้องอึดถึกเบอร์ไหน ไม่แปลกใจที่คุณน้องจะเจ็บออดๆ แอดๆ 3 วันดี 4 วันไข้...
ก็คุณพี่พระเอกเล่นโหดซะขนาดนั้น รักเขาแต่ก็กลัวตัวเองจะถลำลึก
ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ก็เลยต้องโหดต้องขู่เขาใช่ไหม (ทำเป็นเข้ม)
แต่พระ-นายเขาก็อยู่ด้วยกันได้นะ ถึงพระเอกจะโหด ชอบทำนายเอกบาดเจ็บ เจ็บตัวบ่อยๆ
แต่นายเอกก็ยังรักพี่แกอยู่ดี ยิ่งครั้งสุดท้ายที่เล่นนายเอกซะเกือบพิการ แบบน่าเอาคืนแรงๆ สักทีสองที แต่พอได้เจอหน้า ได้ปรับความเข้าใจกันแป๊บๆ ก็จบแบบ Happy ending ...
แบบให้อภัยกันง่ายๆ เลยนาจา หรือเป็นเพราะเข้าใจนิสัยของอีกฝ่ายดี แบบเออช่างเถอะ
มันก็เป็นแบบนี้แหละ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ฉันปลงและ อะไรแบบนี้หรือเปล่า 55+
เป็นนายเอกเรื่องนี้ต้องอึดถึกเบอร์ไหน ไม่แปลกใจที่คุณน้องจะเจ็บออดๆ แอดๆ 3 วันดี 4 วันไข้...
ก็คุณพี่พระเอกเล่นโหดซะขนาดนั้น รักเขาแต่ก็กลัวตัวเองจะถลำลึก
ไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ก็เลยต้องโหดต้องขู่เขาใช่ไหม (ทำเป็นเข้ม)
แต่พระ-นายเขาก็อยู่ด้วยกันได้นะ ถึงพระเอกจะโหด ชอบทำนายเอกบาดเจ็บ เจ็บตัวบ่อยๆ
แต่นายเอกก็ยังรักพี่แกอยู่ดี ยิ่งครั้งสุดท้ายที่เล่นนายเอกซะเกือบพิการ แบบน่าเอาคืนแรงๆ สักทีสองที แต่พอได้เจอหน้า ได้ปรับความเข้าใจกันแป๊บๆ ก็จบแบบ Happy ending ...
แบบให้อภัยกันง่ายๆ เลยนาจา หรือเป็นเพราะเข้าใจนิสัยของอีกฝ่ายดี แบบเออช่างเถอะ
มันก็เป็นแบบนี้แหละ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ฉันปลงและ อะไรแบบนี้หรือเปล่า 55+
