วันศุกร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

ตกรางวัลอย่างงามให้การแสดงของพระชายา 4 เล่มจบ

 

ตกรางวัลอย่างงามให้การแสดงของพระชายา 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ฟาต๋าเตอะเล่ยเซี่ยน

ผู้แปล : พริกหอม

สำนักพิมพ์ แจ่มใส


ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เป็นเรื่องราวของคู่รักที่เข้าใจผิดกัน ฝ่ายหนึ่งตายจาก ส่วนอีกฝ่ายแม้จะยังอยู่แต่ก็ประหนึ่งตายทั้งเป็น แต่โชคชะตา(หรือเปล่า?) จึงทำให้คนที่จากไปหวนกลับมาเพื่อให้พวกเขาได้แก้ไขความเข้าใจผิด และมีโอกาสเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

นางเอก ซูหลิง บุตรสาวเพียงคนเดียวของแม่ทัพใหญ่เจิ้นกั๋วกง ได้สมรสพระราชทานให้แต่งกับ เซียวอวี้ องค์ชายสามซึ่งไม่เป็นที่โปรดปราน เพราะต้องการอำนาจและกำลังทหารจากตระกูลนางเอกเพื่อให้ตนได้ครองบัลลังก์ พระเอกจึงเลือกแต่งกับนางเอก การแต่งงานที่เกิดจากผลประโยชน์มิใช่ความรัก แรกเริ่มหนุ่มสาวทั้งสองคนจึงมักมีเรื่องเข้าใจผิดและทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่บ่อยครั้ง ต่างคนต่างชอบเอาชนะ พระเอกก็ไม่ค่อยอยู่บ้านและชอบยั่วโมโหนางเอกโดยการทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าตนไปเที่ยวหอคณิกา ทั้งๆ ที่ความจริงกำลังวางแผนทำงานกับลูกน้องอยู่ 

หลังพระเอกขึ้นครองบัลลังก์ได้ไม่นานก็เกิดสงคราม พ่อนางเอกนำทัพออกไปรบและหายตัวไป ทัพทหารกว่าหกหมื่นนายพ่ายแพ้และตายในสงครามไม่มีเหลือ ตระกูลซูถูกกล่าวหาว่ากบฏสมคบคิดข้าศึกทรยศบ้านเมือง พี่ชายนางเอกถูกจับเข้าคุกต้องโทษประหารด้วยการเฉือนเนื้อ นางเอกแบกท้องโตไปคุกเข่าขอร้องพระเอกเพื่อพี่ชาย(จะได้ตายแบบไม่ทรมาน) แต่พระเอกไม่ยอมพบ จากนั้นพระเอกก็ไปรบ และหลังจากนั้นนางเอกก็ตายหลังจากที่คลอดลูกออกมาได้ไม่นาน

พอตายวิญญาณก็เข้ามาอยู่ในร่างของ ฉินหลิง บุตรสาวขุนนางขั้นห้าที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับตัวเอง  ครอบครัวใหม่นี้พ่อหลงอนุ แม่เจ้าของร่างเสียใจมากจึงตรอมใจตาย ก่อนตายแค้นสามี เลยให้ลูกชายคนโตมาสาบานว่าจะรับช่วงกิจการการค้าต่อและไม่เข้าสอบเป็นขุนนางชั่วชีวิต เพราะรู้ว่าสามีหวังอยากให้ลูกชายสอบเข้ารับราชการ (สะใจแม่แต่โคตรทำร้ายอนาคตลูก เพราะพี่ชายคนนี้หัวดี ฉลาด) พอนางเอกฟื้นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าร่างนี้กำลังจะถูกส่งไปคัดเลือกสาวงามเพื่อเข้าวัง แต่เจ้าของร่างนี้ไม่อยากไปเนื่องจากมีคนรักอยู่แล้ว ซึ่งคนรักก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนที่อนุพ่อวางแผนหามาให้ เพื่อจะได้ทำลายชื่อเสียงและอนาคตของลูกเมียเอก จากนั้นจะได้ส่งลูกตัวเองเข้าวังไปแทน  แต่เจอนางเอกเปิดโปงก่อนแผนเลยแตก ส่วนอนุก็ถูกขับไล่ไปอยู่ที่อื่น

นางเอกอยากเข้าวังไปเจอลูกแต่ไม่อยากให้พระเอกจับได้ เลยให้คนมาสอนการแสดงกิริยาท่าทางต่างๆ ใหม่ รวมถึงการเขียนหนังสือ การร้องเพลง คือเลียนแบบคนที่มาสอนอะ จะได้ไม่หลุดกิริยาท่าทางความเคยชินเดิมๆ ของตัวเองออกมา วันที่ไปคัดเลือกขันทีในวังที่เคยเห็นหน้านางเอกหรือฮองเฮามาก่อนก็ตัวสั่น คุกเข่าให้เลยจ้า เพราะหน้าตาเหมือนกันมาก คือตอนแรกนางเอกไม่อยู่ในรายชื่อที่จะถูกเลือกนะ แต่พอพระเอกเห็นหน้านางก็ตะลึง แม้จะรู้ว่าแค่คนหน้าเหมือนแต่ก็ยังเลือกเข้ามา 

...ลูกนางเอกไม่ยอมพูด คนเลยนึกว่าน้องเป็นใบ้ บวกกับมีมารดาที่มาจากตระกูลต้องโทษ ขุนนางในราชสำนักก็เลยไม่สนับสนุนให้น้องขึ้นเป็นรัชทายาท พากันเร่งให้พระเอกรับหญิงงามเพื่อปั๊มทายาทใหม่ แต่พระเอกก็ไม่เคยไปนอนกับสนมคนไหนเลย พอนางเอกเข้าวังมาถึงได้ไปนอนด้วย แต่ก็แค่นอนเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร แต่พอมานอนกับนางเอก พระเอกดันฝันถึงอดีตช่วงก่อนที่นางเอกยังไม่ตาย แบบตั้งแต่ที่นางเอกตายจากไป 3 ปีพระเอกก็ไม่เคยฝันถึงเมียเลยสักครั้ง (อยากฝันถึงมาก อยากให้เมียมาเข้าฝันแต่ก็ไม่เคยฝันเห็นเลย) หลังจากวันนั้นพระเอกเลยมาค้างที่ตำหนักนางเอกบ่อยขึ้น เพราะอยากฝันถึงเมีย ...ซึ่งในฝันพระเอกจะได้เห็นมุมมองและการกระทำของนางเอกในอดีตเกือบทุกอย่าง เสมือนตัวเองเป็นบุคคลที่สามที่คอยตามเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ข้างๆ 

ส่วนลูกนางเอกจากที่ไม่ยอมพูดจนคนนึกว่าน้องเป็นใบ้ แต่พอเห็นหน้านางเอก น้องก็เรียกเสด็จแม่เลยจ้า... หลังจากนั้นคนที่ดูแลน้องอยู่ก็เลยให้คนไปเรียกนางเอกมาหาน้องบ่อยๆ เพราะรู้ว่าน้องชอบนางเอกและอยากอยู่ใกล้ มองนางเอกเป็นแม่ตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว...คือมีแต่คนอยากดูแลลูกพระเอกอะ เพราะหากใครได้น้องมาเลี้ยงดูที่ตำหนักตัวเองนั่นก็หมายความว่าคนคนนั้นมีโอกาสที่จะได้เป็นฮองเฮาสูง ตอนแรกยังไม่มีใครระแวงนางเอก แค่คิดว่าหน้าเหมือนอดีตฮองเฮาเฉยๆ แต่ชาติตระกูลธรรมดาไม่สูงพระเอกคงไม่สน ทว่าไปๆ มาๆ พระเอกกลับไปค้างแต่ตำหนักนางเอกคนเดียว55 แถมยังเลื่อนขั้นให้นางรัวๆ จนในที่สุดนางเอกก็ได้เป็นคนดูแลองค์ชายใหญ่ องค์ชายใหญ่ก็เรียกนางเอกว่าแม่ แล้วก็เริ่มพูดมากขึ้น ...ส่วนตัวเราว่าเรื่องในวังหลังไม่ค่อยมีอะไรนะ สตรีในวังหลังพระเอกน้อย แค่อิจฉาริษยากันนิดๆ หน่อยๆ แต่ไม่ได้ถึงขั้นทำอะไรรุนแรง

หลักๆ ก็คงเป็นเรื่องการปรับความเข้าใจแและแก้ไขความเข้าใจผิดของพระนาง กับเรื่องสงครามเมื่อสามปีก่อนที่ทำให้บ้านนางเอกถูกข้อหานั้น ...จริงๆ นางเอกก็พยายามระมัดระวังตัวไม่ให้เผยพิรุธออกไปแล้วนะ แต่ด้วยความที่พระเอกนั้นรักและคิดถึงเมียมากกกก สุดท้ายพี่แกก็ค้นพบพิรุธบางอย่างจนได้55 (ไม่มีใครดูออกเลยสักคนนอกจากพระเอกคนเดียวเท่านั้น...ดูความรักเมียเถอะ) จากนั้นก็ไปเจอตัวคนที่สอนนางเอกก่อนเข้าวัง ...แล้วก็ลงล็อกเลย นี่คือเมียเราจริงๆ ด้วย พอรู้ความจริงพระเอกก็ต้องหาทางพิชิตใจและคลายปมในใจของเมีย จะทำยังไงให้เมียมองเราเป็นสามีเป็นคนรัก ไม่ใช่มองเป็นฮ่องเต้และจัดความสัมพันธ์กับตัวเองในรูปแบบฮ่องเต้กับขุนนาง ...

ประเด็นเรื่องสงครามนี่อ่านแล้วแอบอึ้งอยู่นะ ไม่นึกว่าจะมาไม้นี้ ดีนะที่จับได้ ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าต่อไปจะปลอมเป็นใครอีก... ส่วนพี่ชายนางเอกก็แน่นอนว่ายังไม่ตายจ้าาา ระหว่างที่หนีออกจากคุกพี่ก็ไปสืบหาความจริงและแฝงตัวเข้ามาเป็นขุนนางในราชสำนักใหม่ โดยใช้หน้ากากปิดบังใบหน้าและปลอมเสียงพูดเลยไม่มีใครจับได้ ...เรื่องนี้มี 2 คู่นะ คือคู่ของพระนางและคู่ของพี่ชายนางเอกกับองค์หญิงใหญ่ ใครชอบสายรุกก็ต้องคู่พี่ชายนางเอกเลยจ้า55 ไม่ต้องรอให้คนเขามาจีบ ถ้าเราชอบก็จีบเองเลยสิจะไปรออะไร องค์หญิงรุกหนักมากกก... ส่วนพี่ชายนางเอกก็ชอบเขาแหละดูออก ไม่งั้นองค์หญิงใหญ่มาดักเจอคนร้อยรอบจะได้เจอคนทุกรอบได้ไง55

ป.ล. ตอนพิเศษมาแนวๆ เดียวกับเรื่องหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งฉางอันเลย พระเอกได้ย้อนกลับไปก่อน ส่วนนางเอกค่อยย้อนตามมาที่หลัง ตอนย้อนกลับมาพระเอกเพิ่งรบเสร็จพอดี พอรู้สึกตัวก็รีบควบม้ากลับเมืองหลวงไปจีบภรรยาแล้วขอพระราชทานสมรสเลยจ้า รอบนี้พอได้เป็นฮ่องเต้พระเอกก็ไม่รับสตรีในวังหลังเพิ่มอีก แต่ขอมีนางเอกแค่คนเดียว ส่วนบ้านนางเอกก็รอดพ้นจากภัยพิบัติ ไม่ถูกคนวางแผนทำให้โดนข้อหาร้ายแรงนั้นอีก พวกสตรีที่เคยเข้าวังมาเป็นสนมในชาติก่อนก็ได้มีชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่ง ไม่ต้องเข้าวังมาแล้วอยู่อย่างทุกข์ตรมรอวันแห้งเหี่ยวไปวันๆ ...จบแฮปปี้ฝุดๆ


#ตกรางวัลอย่างงามให้การแสดงของพระชายา 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V0Z0ZoCMf





วันเสาร์ที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2567

จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ

 


จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ
ผู้แต่ง : จือจือ
ผู้แปล : ยูมิน
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

งานของท่านจือจือไม่ผิดหวังจริงๆ เรื่องนี้ญาติเยอะมากกก ทั้งฝั่งนางเอก ฝั่งพระเอก ฝั่งญาติที่เกี่ยวดอง เยอะแยะมากมายแต่ก็สนุกมากก

นางเอก โต้วเจา คุณหนูสี่สกุลโต้วที่ตายแล้วได้ย้อนกลับมาอยู่ในร่างตัวเองเมื่อตอนสมัยเด็ก ชาติก่อนพ่อมีเมียใหม่ แม่ก็ตาย นางเอกเลยถูกส่งไปให้ย่าเลี้ยงที่หมู่บ้านชาวนา พอโตถึงได้กลับมาอยู่กับพ่อ ทว่านางเอกก็ไม่เคยรู้สึกว่าที่นั่นเป็นบ้านเลย พี่น้องคนละแม่รังเกียจดูถูก ตัวแม่เลี้ยงก็ไม่ชอบและอยากจะแย่งการแต่งงานของนางเอกไปให้บุตรสาวของตัวเอง แต่สุดท้ายนางเอกก็ได้แต่งงานกับคู่หมั้นคู่หมายที่แม่แท้ๆ เคยจัดเตรียมไว้ให้สำเร็จจนได้ แต่พอแต่งไปก็เหนื่อยอีก เพราะสามีไม่เอาไหน ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง มีแต่บรรดาศักดิ์ทว่าข้างในกลับกลวงโบ๋ แม่สามีก็หัวอ่อน ทั้งบ้านเชื่อฟังแต่ลูกสาวคนโตที่แต่งงานออกไปแล้ว แม้ในที่สุดนางเอกจะได้อำนาจในการดูแลจวนกลับคืนมาและเขี่ยพี่สาวสามีออกไปได้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการที่ลูกเต้าหมางเมินไม่สนิทสนมด้วย เพราะงานเยอะเลยทำให้ไม่มีเวลาดูแลลูก ปั๋วก็ลอยชายกินบุญเก่าไปวันๆ ลูกก็เลยหันไปสนิทกับแม่นมแทน นี่จึงกลายเป็นปมในใจนางเอก พอได้ย้อนกลับมาใหม่และแต่งงานมีลูกอีก คราวนี้นางเอกเลยขอเลี้ยงลูก+ให้นมลูกเอง

ต้องบอกก่อนว่าถึงแม้นางเอกจะรู้เหตุการณ์หลายๆ อย่างล่วงหน้าแต่ก็ใช่ว่าจะเข้าไปยุ่งหรือเปลี่ยนแปลงได้ทุกเรื่องนะ หลายๆ เรื่องก็ยังคงเกิดขึ้นเหมือนเดิม เพียงแต่อาจจะไม่ได้แย่หรือดีเหมือนในชาติที่แล้ว ...อย่างเช่นการตายของแม่ นางเอกพยายามแล้วแต่ด้วยความที่ยังเด็กมาก บวกกับนิสัยท่านแม่ ผลสุดท้ายจึงไม่อาจยับยั้งได้ แต่นางเอกก็ไม่ได้ถูกส่งไปที่หมู่บ้านชาวนาอีก และได้รู้ว่าจริงๆ ลุงกับป้า(ญาติฝั่งแม่)รักและห่วงตัวเองมากขนาดไหน ไม่ต้องเข้าใจผิดและเหินห่างกันเหมือนในชาติก่อนอีก แถมชาตินี้อนุพ่อนางเอกก็ไม่ได้ถูกยกขึ้นเป็นภรรยาเอกง่ายๆ และไม่ได้มีลูกชายด้วย 

หลังแม่นางเอกตาย พ่อก็รู้สึกผิดมากกกกเลยไม่ยุ่งกับอนุอีก แม้ตอนหลังบ้านอนุจะกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้งแต่พ่อก็ไม่ได้คิดจะยกนางขึ้นเป็นภรรยาเอก แต่เสนอให้เลิกกัน ให้นางกลับบ้านและแต่งงานใหม่เสีย ส่วนลูกที่เกิดมาพ่อนางเอกจะเลี้ยงเอง แต่อนุไม่ยอม ฝั่งพี่สะใภ้อนุก็มาปลุกปั่นต่อว่าก่อกวนไปจนถึงบ้านผู้หญิงที่พ่อนางเอกจะแต่งงานใหม่ด้วย แล้วบวกกับเจอเรื่องการเมืองบีบเพราะพ่ออนุดันได้คืนตำแหน่ง(ตอนแรกถูกลงโทษปลดและเนรเทศ) สุดท้ายก็เลยต้องยกอนุขึ้นเป็นภรรยาเอกแทน แต่พ่อก็บอกก่อนว่าถ้าจะเป็นก็ให้ได้แค่ฐานะและอยู่แบบให้เกียรติกันเท่านั้นนะ ...ส่วนนางเอกก็ถูกส่งไปอยู่ที่สกุลโต้วฝั่งตะวันออก ให้ป้าสะใภ้หกและสตรีที่นั่นดูแล ป้าสะใภ้ก็รักและเอ็นดูนางเอกเหมือนลูกแท้ๆ ชาตินี้นางเอกเลยสนิทสนมกับป้าสะใภ้หกที่สุด

แต่ก่อนที่พ่อนางเอกจะแต่งภรรยาเอกใหม่ได้ ตามกฏหมายคือต้องได้รับหนังสือยินยอมจากบ้านฝั่งภรรยาคนเก่าก่อน ลุงนางเอก(พี่ชายแม่)เลยทำข้อตกลงว่าถ้าจะแต่งใหม่ก็ต้องยกทรัพย์สินของตระกูลโต้วฝั่งตะวันตกให้นางเอกก่อนครึ่งหนึ่ง และห้ามตระกูลโต้วกับตระกูลแม่เลี้ยงเข้ามาก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานของนางเอก ตอนแรกพ่อของแม่เลี้ยงเสนอว่าจะช่วยลุงนางเอกเรื่องหน้าที่การงานแลกกับเรื่องให้ลูกสาวได้ขึ้นเป็นภรรยาเอก แต่ลุงนางเอกไม่เอา วางแผนจะเอานางเอกไปเลี้ยงเองด้วยซ้ำ แต่ฝั่งพ่อนางเอกไม่ยอม ส่วนนางเอกก็ไม่ไปแต่จะขออยู่สู้เผชิญหน้าเพื่อรักษาสิ่งของของแม่และสิทธิ์ที่ตัวเองควรจะได้รับอยู่ที่นี่

พอเริ่มโต นางเอกก็ไปตามหาคนรับใช้ที่เคยติดตามรับใช้ตนเมื่อชาติที่แล้วกลับมาคืนทีละคน เริ่มสะสมกำลังของตัวเอง เพราะนางเอกมีเงินเยอะ แม้ทรัพย์สินครึ่งหนึ่งในตอนนี้ญาติจะดูแลให้อยู่ แต่ก็ยังได้เบี้ยรายเดือนและมีเงินใช้เยอะกว่าหลายๆ คนอยู่ดี เพราะเรื่องทรัพย์สินนี่แหละเลยทำให้มีคนหมายตาอยากได้นางเอกไปเป็นภรรยา ส่วนคนสกุลโต้วฝั่งตะวันออกแม้จะเคยรับปากไว้ว่าจะไม่ยุ่งกับการแต่งงานของนางเอกแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ตัวดีเลย ซึ่งนางเอกก็รู้แหละ เลยวางแผนหาทางหลบหลีกแบบเนียนๆ โดยไม่ให้ใครรู้มาตลอด... ชาตินี้นางเอกเสน่ห์แรงมากมีแต่คนมาชอบ ตอนแรกก็เกือบจะโดนคนวางแผนมัดมือชกให้แต่งเพราะหวังทรัพย์สิน แต่ชาตินี้นางเอกไม่ใช่สาวน้อยแล้ว ผ่านอะไรมาเยอะ เลยมีสติรับมือวางแผนโต้กลับได้อย่างเฉียบ คนทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ญาติของแม่เลี้ยงนั่นแหละ...หึหึ หลังจากเหตุการณ์นี้นางเอกเลยจ้างผู้คุ้มกันของตัวเองเอาไว้เลยจ้า หาคนของตัวเองไว้ใช้งาน ทั้งสาวใช้ เถ้าแก่ร้าน ที่ปรึกษา ผู้คุ้มกัน ค่อยๆ สร้างขุมกำลังของตัวเองขึ้นมา พอมีคนของตัวเองทีนี้จะทำอะไรก็สะดวกขึ้นเยอะ


พระเอก ซ่งโม่ ซื่อจื่อจวนอิงกั๋วกง... เป็นพระเอกที่น่าสงสารมากก หน้าตาดี เก่ง ฉลาด ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ชาติกำเนิดสูงส่ง มารดาก็มาจากตระกูลแม่ทัพเลื่องชื่อ เห็นแววดีมาตั้งแต่เด็ก ย่าเลยยกสินส่วนตัวของตัวเองทั้งหมดให้พระเอกที่เป็นหลาน(ข้ามหน้าข้ามตาพ่อที่เป็นลูกชายแท้ๆ เลย) ส่วนปู่ก็ทิ้งกำลังคนที่คัดสรรมาอย่างดีเอาไว้ให้เพื่อให้คอยช่วยเหลือหลานในยามที่ตนจากไป 

ชาติก่อนบ้านลุงพระเอก(พี่ชายแม่) ถูกใส่ร้าย ตระกูลฝั่งแม่ล่มสลายแทบไม่เหลือรอดสักคน หลังจากนั้นแม่พระเอกก็ตาย พระเอกก็โดนขับออกจากตระกูล ถูกทอดทิ้ง ต่อมาราชสำนักเกิดการเปลี่ยนแปลงมีการก่อกบฏ พระเอกเป็นคนลงมือสังหารรัชทายาท จากนั้นก็สังหารบิดาและน้องชายของตัวเองทิ้งโดยไม่ทราบสาเหตุ เลยทำให้ผู้คนหวาดกลัวในความอำมหิตนี้และพากันรุมประณามสาปส่งพระเอก... 

ชาติก่อนนางเอกเคยเจอพระเอกแค่ครั้งเดียวหลังจากแต่งงานมีลูกแล้ว แต่ชาตินี้ได้มาเจอกันตอนนางเอก 14 พระเอก 13 ในหมู่บ้านชาวนาของนางเอก พระเอกมาด้วยเรื่องบางอย่างที่ไม่อาจบอกใครได้ แต่ที่ปรึกษาของพระเอกดันจำที่ปรึกษาของนางเอกได้ก็เลยเป็นเรื่อง สองฝ่ายเกือบได้ปะทะกัน นางเอกอาศัยความทรงจำจากชาติก่อนจึงพอเดาได้ว่าพระเอกไปทำอะไรมา และรู้ว่าฝ่ายตัวเองต้องถูกเก็บเพื่อรักษาความลับแน่ๆ ก็เลยพยายามเอาตัวรอด หาทางเจรจาต่อรองกับพระเอกและแนะนำเรื่องบางอย่างกับพระเอกไป จนทำให้ตระกูลของลุงพระเอกไม่ต้องตายหมดเหมือนในชาติที่แล้วอีก พระเอกเลยเริ่มรู้สึกดีๆ กับนางเอก 

จนมาถึงตอนที่แม่พระเอกเสีย ตอนแรกนางเอกคิดว่าถ้าตระกูลลุงพระเอกไม่ล่มสลายเหมือนชาติก่อนแม่พระเอกก็คงไม่อาการป่วยทรุดจนจากไปอีก แต่สุดท้ายแม่พระเอกก็ยังไม่รอดเหมือนเดิม นางเอกเลยกังวลว่าชะตาชีวิตพระเอกจะวนลูปเดิม บวกกับมีคนของพระเอกส่งข่าวมาขอให้ช่วยพอดี นางเอกเลยรู้สึกทะแม่งๆ แบบมันต้องมีอะไรแน่ๆ ในเมื่อเรื่องบ้านลุงพระเอกจบไปแล้วแต่ทำไมคนของพระเอกยังถูกตามเก็บอีกล่ะ ก็เลยส่งคนของตัวเองไปดู ก็ไปเจอพระเอกในสภาพเกือบขิตถูกพ่อโบยแล้วจับขังเอาไว้ คือถ้านางเอกไม่ส่งคนไปดูแล้วช่วยออกมาพระเอกคงได้เดินซ้ำรอยเดิมแน่ๆ คือนางเอกรวมถึงที่ปรึกษาของนางเอกก็พากันตะลึง ไม่อยากเชื่อว่าพ่อพระเอกจะทำแบบนี้กับพระเอกที่เป็นลูกแท้ๆ ไม่มีใครรู้สาเหตุเพราะคนที่รู้ตายหมดแล้ว พวกคนรับใช้เก่าแก่ก็ถูกอิพ่อกำจัดทิ้งหมด

 ...เป็นอีกปมหนึ่งที่ทำให้อยากรู้มากๆ ว่าทำไมพ่อพระเอกจู่ๆ ถึงได้เกลียดและอยากฆ่าพระเอกขนาดนั้น  เพราะขนาดเสือร้ายยังไม่กินลูกตัวเองเลยแล้วพ่อพระเอกเรื่องนี้มันอาร๊ายยย ลูกดี+เก่ง+กตัญญูขนาดนี้ แถมลูกแท้ๆ ด้วยนะ จู่ๆ พลิกหน้ามือเป็นหลังเท้ายังกับศัตรูคู่แค้น คืออารายงงมากก ญาติๆ ฝั่งพ่อก็ไม่มีใครช่วยพูดสักคน พออิพ่อบอกจะเปิดศาลบรรพชนเพื่อขับพระเอกออกจากตระกูลก็พากันเงียบ พ่อพระเอกว่าไงก็ว่าตามนั้น ต่อมาพอพระเอกมีอำนาจได้ดีเลยไม่เอาญาติฝั่งพ่อสักคน ไม่จัดงานรวมญาติ ไม่ไปมาหาสู่อีก ...ไปมาหาสู่และช่วยแต่ญาติฝั่งนางเอกเท่านั้น

หลังรอดจากเหตุการณ์นี้มาได้พระเอกกับพ่อก็เป็นปรปักษ์กันอย่างชัดเจน ต่อหน้าคนนอกทำเหมือนไม่มีอะไรแต่ลับหลังอิพ่อก็พยายามสกัดหาทางเล่นงานลูกทุกทาง พระเอกก็เสียใจจนด้านชา พยายามตามสืบว่ามันเกิดอะไรขึ้น บางทีเศร้าๆ กลุ้มใจก็แอบออกนอกเมืองมาขอพบนางเอกบ้าง แต่นางเอกไม่ค่อยอยากไปเจอ เพราะจำได้ว่าชาติก่อนพระเอกโหดขนาดไหนเลยไม่อยากยุ่งเกี่ยวอีก พระเอกก็แอบไปสืบเรื่องของนางเอกและคอยแอบช่วยเหลืออยู่เงียบๆ พอรู้ว่านางเอกมีคู่หมั้นแล้วก็ยังคิดจะสนับสนุนช่วยเหลือคู่หมั้นนางเอกให้เจริญก้าวหน้าอีก...

ใครชอบพราวพร่างบุปผาตระการหรือชอบงานของนักเขียนท่านนี้ บอกเลยว่าไม่ควรพลาดเรื่องนี้ จะเล่าตั้งแต่นางเอกเด็กๆ จนถึงวัยออกเรือนได้แต่งงานและกลายเป็นแม่คนเลย เป็นแนวหลังบ้านสายสัมพันธ์ต่างๆ มีเรื่องการเมืองและการก่อกบฏ แต่หลักๆ ก็เป็นเรื่องภายในครอบครัวสายสัมพันธ์ของคนในตระกูล ญาติพี่น้อง ญาติที่เกี่ยวดอง รวมถึงบ่าวไพร่และอีกมากมาย ตระกูลไหนหากพี่น้องรักใคร่สามัคคีกลมเกลียวและมีคนเก่งๆ ก็พากันเจริญอยู่ยาว แม้จะมีคนไม่เอาไหนบ้างแต่ถ้าช่วยๆ กันประคับประคองกันไปยังไงก็รอด แต่มันต้องมีคนเก่งคนที่มองการณ์ไกลอ่านสถานการณ์ออกหรือคนที่เป็นผู้นำได้อยู่ในตระกูลด้วยนะ ไม่งั้นก็อาจจะล่มไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนอย่างตระกูลคู่หมั้นเก่าของนางเอกอะ ได้แต่กินบุญเก่าสมบัติเก่าไปเรื่อยๆ

เพราะชาตินี้สามีเก่าไม่ได้แต่งกับนางเอกแล้วไง เลยไม่มีคนเก่งๆ มาดูแลบ้านและคอยหาเงินเข้าจวนให้ เมียที่แต่งในชาตินี้ก็เอาแต่ตามหึงหวงอย่างเดียวไม่สนใจอย่างอื่นเลย ตัวเองก็ไม่เอาไหนไม่แสวงหาหนทางก้าวหน้า สุดท้ายก็ค่อยๆ เสื่อมถอยกลายเป็นตระกูลตกอับอย่างแท้จริง ส่วนตระกูลแม่เลี้ยงนางเอกชาตินี้ก็ไม่ได้เจริญมากหรือมีอำนาจเหมือนในชาติก่อนอีก เพราะถูกลูกสาวหรือแม่เลี้ยงนางเอกถ่วงเอาไว้ เวลาคนพ่อจะได้เลื่อนตำแหน่งก็ถูกคนเอาเรื่องความประพฤติ+ชื่อเสียงของบุตรสาวหรือแม่เลี้ยงนางเอกมาสกัดไว้ ชาตินี้พ่อของแม่เลี้ยงเลยไม่ได้ย้ายกลับมาเมืองหลวงอีกเลย แถมแม่เลี้ยงก็สร้างเรื่องสร้างราวบ่อย ทำแต่เรื่องวิบัติจนถูกส่งกลับตระกูลเดิม ถูกตระกูลตัวเองต่อว่า+ชิงชัง แม่ที่เคยเข้าข้างก็เลิกเข้าข้าง ลูกสาวก็ทอดทิ้ง นางเอกไม่ต้องทำไรเลย นางทำตัวเองทั้งนั้น รวมถึงน้องสาวคนละแม่หรือลูกแม่เลี้ยงด้วย นึกว่านางจะเปลี่ยนได้เพราะชาตินี้ได้ไท่ฟูเหรินของตระกูลโต้วฝั่งตะวันออกเลี้ยงดูตอนเด็ก พอโตพ่อก็ส่งมาให้นางเอกซึ่งเป็นพี่สาวอบรมขัดเกลา แต่นางก็ยังเหมือนเก่า เอาแต่ใจ ขี้อิจฉาริษยา ชอบโวยวาย ชาติก่อนชีวิตนางดีกว่านางเอกตั้งเยอะ มีพ่อ แม่ น้องชายอยู่ข้างกายตั้งแต่เล็กจนโต แถมบ้านฝั่งแม่ก็มีอำนาจ แต่ชีวิตก็ยังล้มเหลว แล้วชาตินี้ไม่ได้มีเท่าในชาติก่อน แถมนิสัยยังมาเป็นแบบนี้... คือจะไปเหลือ เฮ้ออ

เล่ม 5 พระนางได้แต่งกันแล้ว พระเอกรู้ว่าพ่อไม่มีทางหาสตรีดีๆ มาให้ตัวเอง จะต้องหาคนหัวอ่อนควบคุมง่ายมาแน่ๆ ก็เลยวางแผนให้พ่อเข้าใจว่านางเอกเป็นคนไม่ดีถูกตระกูลทอดทิ้ง ไม่ถูกกับแม่เลี้ยง ไม่ดีอย่างนู้นอย่างนี้ จนพ่อหลงกลแล้วไปสู่ขอให้55 แต่พอเห็นขบวนสินสอดกับญาตินางเอกเลยเริ่มตะหงิดๆ ก็เลยส่งคนไปสืบใหม่55 ...พ่อพระเอกก็ทำตัวเหมือนสตรีในเรือนหลังที่ขี้อิจฉาริษยาพยายามเล่นแง่ไม่ยอมมอบอำนาจในการดูแลจวนให้นางเอกที่เป็นลูกสะใภ้ แถมพอตัวเองไม่อยู่ก็ยังหักหน้าโดยการไปเรียกให้พี่สะใภ้หรือป้าพระเอกมาดูแลจวนแทนอีก แต่พระนางก็ไม่สนใจ สุดท้ายในจวนมีเหตุเพลิงไหม้ ป้ากลัวตัวเองมีความผิดเลยรีบมอบอำนาจคืนให้นางเอกแล้วเผ่นกลับบ้านตัวเองไปเลยจ้าาา... เข็ดแล้ว

คือชาติก่อน หลังพระเอกถูกขับออกจากตระกูลฮ่องเต้ก็ไม่ได้สนใจเรื่องพระเอกอีก แต่ชาตินี้ตรงข้าม เพราะพระเอกยังเป็นคนโปรดของฮ่องเต้เหมือนเดิม หน้าที่การงานก็เจริญขึ้นเรื่อยๆ แถมได้ภรรยาดีด้วย ทำอะไรก็สำเร็จลุล่วงเพราะมีนางเอกช่วยคิดและเป็นที่พึ่งทางใจไม่ต้องเดียวดายดำดิ่งจนกู่ไม่กลับเหมือนในชาติที่แล้วอีก นางเอกก็พยายามสืบหาความจริงว่าทำไมชาติก่อนพระเอกถึงได้สังหารพ่อกับน้องชายตัวเองทิ้ง โดยอาศัยเรื่องราวที่ได้ยินหรือรู้มาจากในชาติก่อนค่อยๆ ปะติดปะต่อจนไปพบเบาะแสใหญ่... 

พอเฉลยแล้วอึ้งมาก พ่อพระเอกคือสุดๆ จุก พูดไม่ออก ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ยิ่งอึ้ง น้องชายก็เสียแรงที่แม่พระเอกรัก+ประคบประหงม ทำไมไม่เหมือนพี่ชายแต่ดันไปเหมือนพ่อเหมือนแม่...ซะงั้น รู้ความจริงแทนที่จะบอกพี่ ตอนแรกก็เข้าใจนะว่าเวลานั้นยังเด็กคงกลัว แต่พอพี่ชายมีอำนาจแล้วทำไมไม่พูด แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ก็เริ่มเข้าใจและว่าที่แท้ก็เป็นกมลสันดานนี่เอง เลือดพ่อ+แม่แรง พ่อแม่เป็นยังไงลูกก็เป็นอย่างนั้นแหละ(มั้ง) พ่อพระเอกนี่แบบสุดๆ อ่อนแอขี้ขลาด หูเบา คิดเล็กคิดน้อยสุดๆ แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น ปู่กับย่าพระเอกคงดูออกแหละเลยข้ามหัวลูกชายมาฝากทุกอย่างไว้ที่หลานแทน จนจะตายก็ยังไม่สำนึก ยังนึกว่าคนอื่นผิดตัวเองถูกอยู่ 

หลังพระนางแต่งกัน นอกจากเรื่องในบ้านก็จะเริ่มมีเรื่องการแย่งชิงอำนาจและการก่อกบฏเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ชาติที่แล้วตอนก่อกบฏพระเอกเป็นคนยิงธนูสังหารรัชทายาท ทำให้ถูกคนประณามและต้องแบกรับชื่อเสียงฉาวโฉ่ ชาตินี้นางเอกเลยต้องหาทางกันพระเอกรวมถึงคนรอบตัวที่สำคัญออกมา พยายามบอกเป็นนัยๆ ทำให้พระเอกเริ่มสงสัยอ๋องเหลียว ตอนแรกพระนางกะจะวางตัวเป็นกลางไม่เลือกฝ่ายไหน แต่เพราะเหตุบางอย่างเลยทำให้พระเอกต้องตัดสินใจเลือกฝ่าย...

รายละเอียดเยอะมาก เราอาจรีวิวได้ไม่ครบนะคะแต่ส่วนตัวชอบเรื่องนี้มาก มีตัวละครหลายตัวเลยที่ชอบ อย่างท่านพี่จี้หรือจี้หย่ง55 เราว่าเป็นตัวละครที่นิสัยแปลกดี เก่ง อัจฉริยะ ชาติตระกูลดี หยิ่ง ไม่เห็นหัวใคร ขี้เบื่อ ปากร้าย เรื่องผิดก็ทำให้กลายเป็นถูกได้ล้วนอยู่ที่มุมมองของตัวเอง มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก เพราะฉลาด+เก่งมาก(แต่พี่แกฉลาด+เก่งจริงๆ) ผู้ใหญ่ในตระกูลยังเอาไม่ค่อยอยู่ บางทีต้องให้นางเอกมาชี้แนะ+ด่าเรียกสติถึงได้กลับมาอยู่กับร่องกับรอย เป็นอีกคนที่ชอบนางเอกแต่พอพยายามแล้วไม่ได้ก็ปล่อยมือ ไม่รำพึงรำพันเรื่องรักๆ ใคร่ๆ อีก กลายมาเป็นเพื่อนเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมอย่างสง่าผ่าเผย เป็นคนเดียว(ในจำนวนคนที่มาสู่ขอนางเอก) ที่นางเอกไม่หลบเลี่ยง มาหาเมื่อไรก็ออกมาพบหน้า เราชอบความไม่แคร์ใครของพี่จี้มาก มาหาพระเอกแต่พระเอกไม่ยอมพบ ได้!งั้นไปหานางเอกแทนแล้วกัน ไม่แคร์อยู่แล้วจ้าาาา55 สุดท้ายพระเอกก็ต้องออกมาพบ เป็นคนเดียวที่กล้าว่า+เหน็บแนมพระเอกทั้งต่อหน้าและลับหลัง ใครๆ อาจจะกลัวพระเอกแต่พี่จี้ไม่กลัวนะจ๊ะ...อิอิ พอรู้ว่านางเอกเลือกข้างไหนพี่แกก็ย้ายฝั่งตามทันที(จริงๆ จะเลือกอีกฝั่ง) กลัวฝั่งตัวเองจะชนะแล้วเดี๋ยวบ้านนางเอกจะติดคุกกันหมด เลยย้ายมาฝั่งเดียวกับนางเอกซะ(เหตุผลง่ายๆ 55) เป็นตัวละครที่ไม่ค่อยคบหาสหายไม่ผูกมิตรกับใคร แต่หน้าที่การงานไม่เคยดรอปมีแต่พุ่งทะยาน(หนึ่งในหมื่นจริงๆ) คนอื่นต้องหาสหายหาพรรคพวกเอาไว้ แต่พี่จี้คือไม่จ้า55 (ก็คนมันเก่ง)

ป.ล.พระเอกเรื่องนี้คือลูกเขยแห่งชาติ เอาอกเอาใจ+ออกหน้าแทนพ่อตาตลอด คิดเผื่อนางเอกทุกอย่าง ชาตินี้นางเอกโชคดีมาก พระเอกเป็นสามีและเป็นพ่อที่ดี แถมยังเป็นลูกเขยที่ดีคอยเอาใจใส่บ้านภรรยาสุดๆ ตระกูลโต้วฝั่งตะวันออกก็วางใจไม่กล้าเข้ามายุ่งมากเหมือนเมื่อก่อนอีก เพราะรู้ว่าพ่อนางเอกได้ลูกเขยดี มีลูกเขยคอยปกป้องแล้ว

ป.ล. แปลดี แต่อาจมีงงๆ ตรงคำเรียกว่าลูกหมิง ลูกจือ ลูกหยวนหน่อย แต่โดยรวมเราว่าแปลดีเลย ไม่มีสะดุด สนุกมากกก

#จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjLrgCHDu



วันพุธที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2567

ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 3-6 (6 เล่มจบ)

 

ลูบคมองครักษ์สวมรอย เล่ม 3-6 (6 เล่มจบ) 
ผู้แต่ง : จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว (九月流火)
ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

กว่าจะได้กลับมาอ่านต่อยาวนานเหลือเกิน55 พระเอกก็ยังคงหน้าหนาลูกเล่นแพรวพราวหน้าไม่อายเหมือนเดิม เรื่องกลับดำให้เป็นขาว กลับผิดให้เป็นถูกไว้ใจพี่ลู่ได้ค่ะ...

เล่มสามจะเป็นการเดินทางออกจากเมืองหลวง พระเอก พระสนมนางใน รวมถึงขุนนางและผู้ติดตามอีกมากมายต้องยกขบวนตามเสด็จติดตามฮ่องเต้กลับบ้านเดิม ระหว่างนั้นก็มีทั้งเรื่องไฟไหม้ เรื่องคดีคนหาย จนนำไปสู่การค้นพบเหมืองทองที่ถูกปกปิด สรุปไม่ว่าจะไปที่ไหนที่แน่ๆ คือต้องมีเรื่องและมีคดีให้พระนางได้ตามสืบแทบทุกครั้ง พระเอกก็เริ่มรุกนางเอกหนักขึ้น (ไม่อยากเป็นพี่ชายแว้วว) กำลังวางแผนเรื่องแต่งงาน พร้อมๆ กับหลอกกินเต้าหู้นางเอกทุกครั้งที่มีโอกาส ส่วนพระรองแม้จะรู้แล้วว่าน้องสาวบุญธรรมตัวเองอยู่กับพระเอก แต่มันก็...สายไปเสียแล้ว 

เล่ม 4 ความทรงจำนางเอกกลับคืน แต่มาวันไหนไม่มา ดันมาวันที่เข้าพิธีแต่งงานกันพอดีด้วยนะ55 พอรู้ว่าตัวเองถูกหลอก นางเอกก็ขอให้ทุกอย่างเป็นโมฆะ จากนี้ทางใครทางมัน จะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นไม่ขอเกี่ยวข้องกันอีก แต่มีหรือที่อิพี่ลู่จะยอม ต่อหน้าก็ทำเป็นรับปากได้จ้าๆ แต่ในใจลอบวางแผนเอาไว้เสร็จสรรพ ให้ตายก็ไม่มีวันปล่อยคน ต่อให้นางเอกจะฉลาดมีไหวพริบหรืออ่านสีหน้าคนเก่งแค่ไหน แต่เมื่อมาเจอกับคนเจ้าเล่ห์หน้ามึนอย่างพระเอกก็ต้องจอด ตามไม่ทัน55 สุดท้ายทุกอย่างก็อยู่ในแผนการที่พระเอกวางเอาไว้หมด หนีไปไหนไม่พ้น ...ส่วนพระรองก็กินแห้วตั้งแต่ต้นจนจบ พลาดแล้วพลาดเลย สิ่งที่เสียไปแล้วไม่มีวันหวนคืน ดีที่สุดท้ายพี่แกก็ยังตระหนักได้ ไม่ดึงดันต่อ ได้แต่อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ มองคนเขารักกันอย่างเจ็บๆ (แม้แต่ตอนพิเศษตอนสุดท้ายพี่ก็ยังไม่สมหวังเล้ยยย น่าฉงฉาน คนไม่ใช่คู่ยังไงก็ไม่ใช่คู่สินะ)

หลังรู้ความจริงนางเอกจะย้ายออก แต่พระเอกก็อ้างเหตุผลบลาๆ เพื่อให้นางเอกยอมอยู่ในบ้านที่ตัวเองซื้อไว้ให้ (บอกเลยยย อย่าคิดเถียงกับพระเอกเรื่องนี้ เหตุผลดีแค่ไหนก็สู้ความหน้าหนาของพี่แกไม่ได้ กลับดำเป็นขาว หาเหตุผลเข้าข้างตัวเองได้หมด55) จากนั้นก็มีเรื่องฮ่องเต้ถูกลอบปลงพระชนม์  พระเอกเห็นว่าเกี่ยวกับตำหนักในตัวเองเป็นบุรุษคงไม่สะดวก เลยใช้ข้ออ้างนี้ไปขอให้ฮ่องเต้เรียกนางเอกเข้าวังมาช่วยสืบคดี คนในวังเห็นความสามารถนางเอก รู้ว่าแค่คำพูดเดียวของนางก็สามารถตัดสินความเป็นความตายของตัวเองได้ก็เกิดหวาดกลัว หากไม่ได้สืบคดีก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้หรือเข้าไปพูดคุยกับนางเอกเลย แต่ฮ่องเต้กลับชื่นชอบความสามารถนี้ มองว่าสะดวกดีเหมือนเครื่องจับเท็จ

หลังออกจากวังทั้งสองคนก็กลับมาคืนดีกัน(เร็วมากเดือนเดียวเอง)  ตอนแรกพระเอกขอโอกาสแก้ตัว ตกลงกันว่าจะให้เวลานางเอกสามเดือนเพื่อพิจารณาใหม่แล้วค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะอยู่หรือจะไป (แต่จริงๆ พระเอกมีทางเลือกให้แค่ทางเดียวคือนางเอกต้องอยู่ข้างกายตัวเองเท่านั้น ไม่มีความคิดจะปล่อยคนไปแต่แรกอยู่แล้ว ทำเป็นพูดจามีเหตุผลไปงั้นแหละ สตอมาก55) พอคนกลับมาสิ่งแรกที่พระเอกทำก็คือเข้าหอจ้าาา ตอนเขาโกรธต้องแอ๊บทำเป็นสุภาพบุรุษมานาน พอเคลียร์กันได้อิพี่จัดเต็มทบต้นทบดอกไม่ขาดแต่เกินได้55 (เรื่องนี้เข้าหอกันบ่อย พระเอกขยันมาก แต่ไม่บรรยายมาก ให้ไปจินตนาการกันเอาเอง55) 

เนื้อเรื่องอยู่ในยุคของฮ่องเต้เจียจิ้ง หนึ่งในฮ่องเต้ของราชวงศ์หมิง (ปู่ของฮ่องเต้ว่านลี่ในหวังทงองครักษ์เสื้อแพร) ดังนั้นบางเหตุการณ์และบางตัวละครในเรื่องจึงเคยเกิดขึ้นและมีตัวตนอยู่จริง เช่น แม่ทัพชีจี้กวง อวี๋ต้าโหยว และมหาอำมาตย์จางจวีเจิ้ง ...พระเอกเป็นองครักษ์เสื้อแพร เป็นมือขวาคนสนิทที่ฮ่องเต้ไว้วางใจและได้ทำงานใกล้ชิดฮ่องเต้มากที่สุด มีหน้าที่คอยสอดส่องจับผิดขุนนาง รับฟังคำสั่งโดยตรงจากฮ่องเต้เพียงผู้เดียว ชื่อเสียงฉาวโฉ่ มีแต่คนสาปส่ง เป็นที่รังเกียจของขุนนางน้อยใหญ่ในราชสำนัก อายุยังน้อยแต่ก้าวหน้าเร็วตำแหน่งสูง ซ้้ำยังเป็นคนสนิทของฮ่องเต้ จึงเป็นธรรมดาที่พวกขุนนางจะไม่ชอบและอิจฉาริษยาพี่แก แต่ก็ได้แค่นั้น เพราะสุดท้ายก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรหรือสามารถสั่นคลอนตำแหน่งพระเอกได้ ใครอยากฟ้องร้องก็ฟ้องร้องไปเลยพี่ไม่แคร์  

แต่พระเอกก็เก่งจริงมีความสามารถจริงๆ เหมาะสมกับตำแหน่งแล้วแหละ ที่นางเอกได้ใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยสงบสุข ไปสืบคดีในวังได้อย่างราบรื่นไม่ถูกเจ้านายตำหนักในเก็บซะก่อนก็เพราะทุกคนกลัวไม่กล้าหาเรื่องพระเอกนี่แหละ แต่พระเอกก็ไม่เคยใช้อำนาจในมือไปกลั่นแกล้งหรือทำร้ายใครส่งเดชนะ ...ส่วนฮ่องเต้ก็สมกับที่เป็นฮ่องเต้ ถึงจะลุ่มหลงในลัทธิเต๋าแต่ก็ฉลาดล้ำลึก มองการณ์ไกล ขี้ระแวง ถึงไม่ไว้ใจใครแต่ก็รู้จักวิธีใช้คน ไม่ได้เลือกหรือตัดสินจากความดีเลวแต่มองที่ผลประโยชน์สูงสุดเป็นหลัก ในคดีที่พระนางช่วยกันสืบหลายครั้งที่แม้จะเจอตัวผู้ทำกระทำผิดแล้วแต่ฮ่องเต้ก็ไม่ได้เลือกที่จะป่าวประกาศหรือลงโทษเดี๋ยวนั้น แต่เลือกที่จะเก็บเอาไว้ก่อน รอพลาดซ้ำอีกทีหรือมีอะไรมากระตุ้นก็ค่อยลงมือจัดการทีเดียว 

ในเรื่องนี้นอกจากเรื่องความรัก ก็มีเรื่องการเมืองการแย่งชิงอำนาจ และการไขคดีนี่แหละที่พลาดไม่ได้ น่าติดตาม พระเอกมีหน้าที่สืบและตามหาความจริงมาให้ฮ่องเต้ ส่วนจะเอาผิดลงโทษหรือไม่ก็แล้วแต่เบื้องบนตัดสินใจ พระเอกไม่ยุ่งไม่ก้าวล่วง มองขาดมาก เข้าใจความคิดของฮ่องเต้ แต่ก็ไม่ทำตัวอวดฉลาด จะได้เห็นวิธีการใช้อำนาจ การใช้คน การต่อสู้ของกลุ่มการเมืองต่างๆ ซึ่งสะท้อนอะไรหลายๆ อย่างดี โดยเฉพาะตอนเกิดสงครามในช่วงเล่มสุดท้าย และตอนไปปราบโจรสลัดวอโคว่

อ่านแล้วได้แต่ถอนหายใจยาวๆ กว่าจะปราบสำเร็จการเมืองเยอะมาก  เกี่ยวพันโยงใยกับอำนาจและผลประโยชน์ของหลายฝ่ายหลายกลุ่ม รู้ทั้งรู้แต่ก็ทำไรไม่ได้ เพราะพวกขุนนางในท้องที่สมรู้ร่วมคิดรวมหัวช่วยกันปกปิด แถมยังมีพวกตำแหน่งสูงๆ ในเมืองหลวงคอยช่วยอยู่เบื้องหลังอีกต่างหาก สงสารก็แต่ขุนนางน้ำดีที่ตั้งใจทำงานและชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ที่ต้องรับกรรม สุดท้ายฮ่องเต้เลยต้องส่งพระเอกไปจัดการ ส่งพระรองที่เป็นแม่ทัพและเป็นชนชั้นสูงซึ่งเป็นขุมกำลังใหญ่อีกขั้วหนึ่งลงไปควบคุม ...ช่วงสองเล่มหลังการเมืองเจ้มจ้นมากขึ้น จะได้เห็นอุบายของพวกขุนนางในราชสำนักที่พยายามจะกำจัดฝ่ายตรงข้าม พลาดปุ๊บซ้ำปั๊บ จ้องแต่จะถวายฎีการ้องเรียน พวกแม่ทัพที่กำลังรบติดพันถ้าไม่มีคนช่วยพูดหรือถูกร้องเรียนมากๆ เข้าก็ต้องถูกเรียกตัวกลับมากะทันหัน แผนการรบที่กำลังจะสำเร็จหรือวางไว้ก็เป็นอันพังไม่อาจสานต่อ มันก็จะวนๆ อยู่แบบนี้แหละ บ้านเมืองเลยไม่ไปไหนสักที 

ป.ล. เราชอบพระรองเรื่องนี้อยู่อย่าง แม้เรื่องความรัก เรื่องในเรือนหลังของตัวเองจะล้มเหลว แต่พี่แกก็ไม่เคยผิดต่อชาติบ้านเมืองหรือแผ่นดินตัวเองนะ ทำหน้าที่จนถึงที่สุด... เอาจริงๆ ก็เข้าใจพี่แกอยู่ว่าทำไมต้องเลือกแต่งงานทางการเมือง เพราะแม้จะเป็นท่านโหวตระกูลแม่ทัพแต่ก็ยังใหม่อยู่ ไม่ได้มีอำนาจมาก  คนในตระกูลก็ไม่มีใครโดดเด่นหรือพึ่งพาได้ พอได้เกี่ยวดองกับตระกูลใหญ่ๆ ที่มีอำนาจหรือมีสายสัมพันธ์อะไรแบบนี้ เวลาตัวเองไปรบมันก็จะได้มีคนคอยช่วยพูดต่อหน้าฮ่องเต้ให้ ได้มีโอกาสแสดงฝีมือโดยไม่ต้องรอนาน ก้าวหน้าเร็ว และมีคนคอยส่งข่าวไปบอกให้รู้ล่วงหน้าเวลาเกิดเรื่องอะไร จะได้ไม่ตกข่าวและมีเวลาเตรียมพร้อมรับมือ ...เพราะไม่รู้ว่าวันไหนจะโดนยัดข้อหา ไม่ใช่รบอยู่ดีๆ คือต้องกลับมา อ่านแล้วก็แอบเจ็บใจแทนพี่แกตอนท้ายสุดอะ ...T^T

ป.ล. ส่วนเมียพระรองก็น่าเห็นใจไม่แพ้กัน ได้แต่งกับคนที่เรารักแต่เขาไม่รักเรา สุดท้ายก็ต้องอยู่อย่างทุกข์ตรม เป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งของตระกูลที่มีไว้เพื่อใช้เกี่ยวดองอำนาจ หมดประโยชน์เมื่อไรก็มีคนพร้อมแทนที่คุณเสมอ สามีไม่รัก ครอบครัวก็ไม่สนใจ มีประโยชน์เมื่อไรถึงจะสน...


#ลูบคมองครักษ์สวมรอย 6 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/70BoBOtoaa



วันจันทร์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2566

หยกรัตติกาลแห่งฉางอัน 8 เล่มจบ 

 


หยกรัตติกาลแห่งฉางอัน 8 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : หนิงหล่ง

ผู้แปล : เจินจูไหน่ฉา

สำนักพิมพ์ แจ่มใส


ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เป็นรุ่นลูกของบุปผารัตติกาลแห่งฉางอัน ใครที่ประทับใจในรุ่นพ่อแม่แล้วก็อย่าลืมมาอ่านหยกรัตติกาลแห่งฉางอันรุ่นลูกกันต่อน๊าาา

นางเอก เถิงอวี้อี้ บุตรสาวแม่ทัพเถิง เถิงเซ่า เพราะมารดาจากไปตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนผู้เป็นพ่อก็ไม่ค่อยอยู่บ้าน บวกกับเรื่องราวบางอย่างจึงทำให้สองพ่อลูกต้องเหินห่างไม่สนิทสนมใกล้ชิดกัน ...ชาติก่อนนางเอกถูกคนฆ่าตาย ทั้งบิดา บ่าวรับใช้คนสนิท รวมถึงตัวนางต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถโดยไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ หลังตายนางเอกก็เป็นวิญญาณล่องลอยอยู่สักพัก ก่อนจะได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่พร้อมกับกระบี่หยกมรกตในช่วงเวลาก่อนที่ญาติผู้พี่จะเกิดเรื่อง 

พอได้กลับมา นางเอกก็รีบเดินทางไปช่วยญาติผู้พี่ที่เป็นเสมือนพี่สาวแท้ๆ ก่อนเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์เศร้าสลดซ้ำเหมือนในชาติที่แล้วอีก และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้นางเอกต้องเข้าไปพัวพันกับการปราบภูตผีปีศาจ รวมถึงคดีลึกลับต่างๆ ในฉางอันและใครบางคนอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

พระเอก ลิ่นเฉิงโย่ว ลูกชายคนโตของพระ-นางในเรื่องบุปผารัตติกาลแห่งฉางอัน นิสัยหยิ่งผยอง หลงตัวเอง รักความยุติธรรม เก่งกาจมากความสามารถ บุ๋นก็ได้บู๊ก็ดี เป็นศิษย์หลานของนักพรตชิงซวีจื่อ(อาจารย์ของนางเอกในบุปผารัตติกาลแห่งฉางอัน) แตกฉานในวิชาเต๋า ไม่ว่าคดีลึกลับอันใดจะคนทำหรือผีทำ ขอแค่มาถึงมือพระเอก พี่แกก็สามารถสืบจนรู้ความจริงและจับกุมผู้กระทำผิดที่อยู่เบื้องหลังมาลงโทษได้หมด เพราะนอกจากจะเป็นซื่อจื่อแห่งวังเฉิงอ๋องที่สูงศักดิ์แล้ว พระเอกก็ยังเป็นหลานรักของฮ่องเต้(ศิษย์พี่ของนางเอกบุปผารัตติกาล หรือแม่ตัวเองนั่นแหละ) และเป็นเจ้าหน้าที่สืบสวนของศาลต้าหลี่ด้วย แม้คนในที่ทำงานบางคนจะไม่ชอบไม่พอใจพระเอก เพราะคิดว่าใช้เส้นเข้ามา แต่ด้วยสถานะและฝีมือในการสืบคดีจึงทำให้ไม่มีใครกล้าล่วงเกินหรือยุ่งกับพี่แก 

พระ-นางเรื่องนี้เจอกันเร็วตั้งแต่คดีแรกที่นางเอกไปช่วยญาติผู้พี่ ญาติผู้พี่นางเอกเจอคนลวงไปพบและทำให้เกือบถูกปีศาจฆ่าตาย แต่ดีที่นางเอกโผล่ไปช่วยทัน ฟันจนปีศาจบาดเจ็บต้องหนีไปซ่อน จากนั้นก็มีเรื่องยาลูกกลอน นางเอกถูกคู่หมั้นคู่หมายหรือแม่ทัพน้อยต้วนต่อว่าเรื่องที่นางเอายาลูกกลอน(ล้ำค่าที่พระเอกให้)เม็ดสุดท้ายไปรักษาบ่าวไพร่ แต่ไม่ยอมเอาไปช่วยนางในดวงใจของตัวเอง ในชาติก่อนนางเอกถูกอิตาคู่หมั้นถอนหมั้นอย่างเจ็บแสบ ชื่อเสียงเสียหายทั้งๆ ที่คนผิดไม่ใช่นางแต่เป็นคู่หมั้นที่แอบไปลอบคบหาหญิงอื่น แล้วอยากแต่งสตรีนางนั้นเข้าบ้านเลยมาหาเรื่องถอนหมั้นนางเอก ...ชาตินี้นางเอกรู้แล้ว เลยชิงเปิดโปงแล้วถอนหมั้นก่อนเลยจ้า 

ตอนแรกพี่สาวอิตาคู่หมั้นก็พยายามเตือนน้องชาย เพราะรู้สึกว่านางในดวงใจน้องไม่น่าจะธรรมดา เพราะผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะมายุ่งกับคนที่หมั้นหมายแล้ว(พี่รู้ พี่อาบน้ำร้อนมาก่อน) สุดท้ายก็โป๊ะแตก สรุปนางในดวงใจไม่ได้บาดเจ็บหรือโดนปีศาจทำร้าย แต่แกล้งสลบเพราะอยากได้ยาของพระเอก พอจับได้ก็บีบน้ำตาบลาๆ แต่พระเอกไม่สงสารไม่ใจอ่อน เพราะการโกหกจำนวนคนบาดเจ็บส่งผลต่อการตั้งค่ายกลปราบปีศาจและทำให้พระเอกเกือบตาย ก็เลยสั่งให้คนจับนางเข้าคุกรอโบย... แต่อิตาคู่หมั้นก็ยังตามไปดูเขา(ไม่สนใจคำเตือนพี่สาว) เป็นเหตุให้นางเอกหาจุดอ่อนเจอและได้ถอนหมั้นสมใจ...ชะเอิงเอยยย

เป็นแนวสืบสวนสอบสวน ไขคดี พร้อมๆ กับปราบภูตผีปีศาจ พระเอกทำงานด้านนี้อยู่แล้ว ส่วนนางเอกเพราะเหตุผลบางอย่างจึงทำให้นางต้องเข้ามาปราบปีศาจด้วย เพื่อจะสะสมบุญกุศลและลบล้างคำสาปที่ติดตัว เดี๋ยวจะมีเฉลยสาเหตุว่าทำไมนางเอกถึงได้ย้อนกลับมา และทำไมปีศาจถึงเอาแต่พุ่งเป้ามาที่ตัวนาง ไปที่ไหนก็เจอแต่ปีศาจ ทั้งมารผีดิบทั้งไน่จ้ง เอาแต่ดึงดูดแต่สิ่งร้ายๆ เข้ามาจนพระเอกเริ่มสงสัย...

พระนางเรื่องนี้ออกแนวคู่กัด ต้องได้ทะเลาะได้ตีกันก่อนถึงจะรักกัน พระเอกก็ปากร้ายชอบจิกกัด(แต่ใจดี) แสบพอๆ กันทั้งคู่ ไม่มีใครยอมใคร นางเอกทำอะไรพระเอกก็รู้ทันทุกที ต่างคนเลยต่างไม่ชอบขี้หน้ากัน พระเอกก็ไม่ใช่ประเภทรักหยกถนอมบุปผา ช่วงที่ยังไม่ได้ชอบพี่ก็ร้าย+แสบไม่เบา เจ้าวางยาพิษข้า ข้าก็จะทำให้เจ้าพูดไม่ได้กลับ เจ้ามาหลอกเอาของจากศิษย์น้องข้า งั้นข้าก็จะทำให้ของวิเศษของเจ้าใช้การไม่ได้...แบบขิงก็ราข่าก็แรง55

ในเรื่องจะมีคดีหลักๆ อยู่ 4 คดี แต่ละคดีจะมีบางอย่างเชื่อมโยงกัน และแน่นอนว่าทุกคดีต่างก็มีเบื้องหลังที่สุดแสนสะเทือนใจ(น้ำตาไหล) อ่านไปทั้งหลอนทั้งลุ้น ทั้งน้ำตาไหล ปวดใจหลายๆ เฉลยทีน้ำตาแตก คนเราโลภได้โกรธเกลียดอิจฉาริษยาได้ แต่ต้องคุมมันให้อยู่ อย่าปล่อยให้อารมณ์มาอยู่เหนือตัวเรา อยู่เหนือความถูกต้อง หากไม่ยับยั้งชั่งใจมันก็จะตามมาด้วยเรื่องเลวร้ายต่างๆ และอาจถึงขั้นทำร้ายคนอื่นรวมถึงชีวิตตัวเราเอง อย่างคดีทารกเดือนดับกับคดีในหอคณิกา พอเฉลยตัวการเบื้องหลังแล้วมารู้เหตุผลที่ทำนี่แอบเศร้าเลยนะ

แต่นอกจากเรื่องคดีก็ยังมีเรื่องการก่อกบฏด้วย แต่ชาตินี้เราว่าแอบง่ายไปหน่อย ไม่ลุ้นเหมือนชาติก่อน เพราะคนที่ได้ย้อนกลับมาอีกคนเอาเรื่องกบฏชาติก่อนมาบอกให้รู้ล่วงหน้าแล้ว เลยรู้หมดว่าทัพกบฏจะไปทางไหน ต้องเตรียมรับมือยังไง เลยไม่สาหัสเหมือนชาติที่แล้ว บางคนที่ต้องตายในชาติก่อนเลยได้มีชีวิตอยู่ต่อ เพราะเรื่องราวหลายๆ อย่างเริ่มเปลี่ยนแปลงไปจากการที่นางเอกกลับมา ที่เห็นได้ชัดก็คือคนใกล้ชิดนางเอกนี่แหละ อย่างญาติผู้พี่ ป้า พ่อและบ่าวรับใช้คนสนิท... 

ชาตินี้นางเอกก็พยายามปรับความเข้าใจกับพ่อ แม้จะมีบางเรื่องที่ยังไม่เคลียร์แต่นางก็พยายามอ่อนลงและพูดคุยด้วยดีๆ ไม่เอาแต่เดินหนีทำตัวห่างเหินเหมือนที่ผ่านมา ซึ่งตัวท่านพ่อก็น่าเห็นใจ มีเรื่องที่ต้องแบกรับมากมายแต่ก็ไม่สามารถพูดออกไปได้ ด้วยความที่เป็นผู้นำครอบครัวเป็นจอมทัพ จึงชินกับการปกป้องดูแลผู้อื่น หวังดีไม่อยากให้ลูกเสียใจ แต่มันกลับยิ่งทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง เพราะพอไม่พูดมันก็ยิ่งทำให้เข้าใจผิด โชคดีขนาดไหนที่ได้ย้อนกลับมาและได้แก้ตัวอีกครั้ง 

ชอบในความรักของพ่อนางเอกมาก พอรู้สาเหตุที่ทำให้เกิดคำสาป พ่อก็ยินดีเอาชีวิตของตัวเองเข้าแลกอย่างไม่ลังเลเพื่อให้ลูกได้มีชีวิตอยู่ต่อไปโดยไม่ต้องแบกรับผลกรรมใดๆ อีก ยอมกระทั่งให้วิญญาณตัวเองแตกสลายไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด เป็นพ่อที่รักลูกรักเมียมากกก (จะมีเล่าฉากในวัยเด็กของนางเอกกับพ่ออะ มีไม่เยอะแต่ทัชใจมาก อย่างฉากที่พ่อทำว่าวเหยี่ยวให้ลูกแต่ลูกไม่ยอมเล่นด้วย แต่พอพ่อต้องไปออกรบ นางเอกก็เอาว่าวเหยี่ยวออกมาเล่นเพราะคิดถึงพ่อ)

ในเรื่องมีตัวละครที่น่าสนใจและทำให้เนื้อเรื่องมีสีสันน่าติดตามอยู่หลายตัว ไม่ว่าจะเป็นศิษย์น้องของพระเอก นักพรตทั้งห้า และญาติของฝั่งพระนาง ชอบความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของพระเอกกับน้องสาว ถึงจะมีไม่เยอะแต่รู้เลยว่าพระเอกรักและใส่ใจน้องมากขนาดไหน ตอนปราบปีศาจพระเอกไม่ไว้ใจให้องครักษ์ดูแลน้อง พี่ก็เลยแบกน้องใส่หลังไปปราบปีศาจด้วยเลย55 ชอบความสัมพันธ์ของนางเอกกับญาติผู้พี่ พอแม่นางเอกเสีย พ่อนางเอกไม่ยอมแต่งงานใหม่ เวลาไปรบเลยต้องเอาลูกไปฝากไว้ที่บ้านพี่เมีย นางเอกเลยสนิทกับบ้านป้า(พี่สาวแม่)มากก ดังนั้นในชาติก่อนพอญาติผู้พี่กับป้าจากไปนางเอกจึงเสียใจมากๆ 

พอช่วยคนได้สำเร็จ ในที่สุดนางเอกก็ตามสืบจนรู้สาเหตุที่ทำให้ญาติผู้พี่ที่หนักแน่นสุขุมมาตลอดพลาดพลั้งหลงรักคนไม่ดี และได้รู้สาเหตุที่ทำให้ตัวเองต้องตายอย่างอนาถ... นักเขียนหลอกเก่งมาก นอกจากจะเดาตัวคนร้ายไม่ออก เราก็ยังเดาลาสบอสผู้คอยชักใยอยู่เบื้องหลังไม่ออกอีกด้วย55 สนุกมาก หลายๆ เรื่องที่ไม่น่าเกี่ยวข้องกันแต่กลับมาเชื่อมโยงกันอย่างน่าประหลาด กลายมาเป็นชิ้นส่วนจิ๊กซอว์บนภาพเดียวกันได้(ไง) พระเอกก็เก่งจริงๆ ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ สุดท้ายพี่ก็สืบไปจนถึงตัวการที่อยู่เบื้องหลังได้ทั้งหมด จะตัวใหญ่ตัวเล็กก็ไม่รอด ทั้งไขคดี ทั้งปราบภูตผีปีศาจจับวิญญาณร้าย และไหนยังต้องยกทัพไปปราบกบฏอีก (รับหลายงาน55)

ส่วนพาร์ตความรักคือความรู้สึกช้าทั้งคู่ เริ่มประมาณเล่ม 6 พระเอกถึงรู้สึกตัวก่อน แล้วก็รุกตอนเล่ม 7 จริงๆ พระเอกก็แอบตะหงิดมาหลายรอบแล้วแหละ แต่ติดตรงที่ตัวเองมีกู่ไร้รัก พระเอกเลยไม่คิดว่าตัวเองจะชอบเขาจริงๆ แถมยังคิดเองเออเองนึกว่านางเอกหลงรักตัวเองก่อนอีกด้วย (ยังมีแอบคิดด้วยนะว่าจะทำยังไงให้นางเอกเลิกรักตัวเอง เพราะตัวเองมีกู่ไร้รักคงชอบใครไม่ได้หรอก ที่ไหนได้ตัวเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายตกหลุมรักเขาก่อนซะอีก)

ส่วนนางเอกคือไม่ได้คิดอะไรเลยจ้า(หนักกว่ารุ่นพ่ออีกนะ55) เพราะชาติที่แล้วเคยถูกพระเอกปฏิเสธมาแล้วรอบนึง บวกกับเรื่องกู่ นางเอกเลยไม่คิดว่าพระเอกจะชอบใครได้ ตอนแรกๆ เลยมีแต่พระเอกที่หน้าแดงใจเต้นอยู่คนเดียว แต่นางเอกกลับนิ่งสนิท พอพระเอกขอแต่งงานเลยเจอปฏิเสธไปตามระเบียบ พอไปสารภาพรักต่อหน้าก็ยังเจอปฏิเสธอีกเป็นรอบที่สอง ร้อยวันพันปีไม่เคยป่วย พออกหักพี่ถึงกับป่วยหนักเลยทีเดียว55

แต่พระเอกก็ไม่ยอมแพ้นะ แม้จะถูกหักอกแต่พอรู้ว่าดวงชะตานางเอกมีปัญหาก็ไม่ได้นิ่งดูดายหรือถอยหนี แต่พยายามคิดหาวิธีแก้ไม่เคยทอดทิ้ง(แม้จะถูกปฏิเสธก็ตาม) คือพอรักแล้วก็คลั่งรักมากกก เธออยากได้ดาวพี่ก็จะไปสอยมาให้ ยอมทุกอย่าง(เข้าสมาคมคนกลัวเมียเรียบร้อย) หาข้ออ้างว่าไปจับปีศาจเพื่อให้คนเขาออกมาเจอตัวเองบ่อยๆ ผิดกับตอนรู้จักกันแรกๆ ลิบลับ55 ...แล้วก็มีอีกคู่คือคู่ของรัชทายาท ออกน้อยแต่ตอนจีบสาวพี่ก็ไม่เบานะฮะ ...


#หยกรัตติกาลแห่งฉางอัน 8 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/AA8pxPThUL





วันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566

ม่านฝันบ่วงวสันต์ 5 เล่มจบ

 

ม่านฝันบ่วงวสันต์ 5 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง
ผู้แปล : ซินหนี
ปก     : เถียวเถียว (Tiao Tiao)
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก จี้ม่าน หญิงสาวยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตัวเองกำลังอ่าน มาอยู่ในร่างของ เนี่ยซางอวี๋ นางร้ายที่ถูกพระเอกซึ่งเป็นสามีมอบความตายให้... นางเอกเข้ามาอยู่ในร่างนี้เพื่อทำความปรารถนาของนางร้ายให้เป็นจริง(แล้วถึงจะได้กลับโลกเดิม) ในขณะที่ดวงวิญญาณของนางร้ายก็ยังไม่ได้ไปไหน ยังอาศัยอยู่ในร่างนี้ด้วย ดังนั้นเวลาที่นางร้ายเศร้าเสียใจหรือร่ำไห้นางเอกก็จะรู้สึกตามไปด้วย

พระเอกเป็นท่านโหวที่องค์ชายทั้งหลายต่างอยากดึงมาเป็นพวก เจ้าชู้เมียเยอะ แต่ฉลาดเก่งเจ้าแผนการ ดีที่มีคำสั่งเสียของบรรพชนทิ้งเอาไว้ไม่งั้นพระเอกคงได้ชิงอำนาจขึ้นเป็นฮ่องเต้เองและ นางเอกทะลุมิติมาตอนที่พระเอกหรือสามีของร่างเดิมนี้กำลังจะแต่งนางในดวงใจหรือนางเอกในนิยายเข้ามาในจวนพอดี เจ้าของร่างเดิมแต่งงานกับพระเอกมา 6 ปี แต่เนื่องจากมีนิสัยขี้อิจฉาริษยา ชอบโวยวาย โหดเหี้ยมร้ายกาจ รักพระเอกหรือสามีมากกก ไม่อยากให้พระเอกมีผู้หญิงอื่นนอกจากตัวเอง แต่งงานได้ไม่ทันไรก็ขับไล่สตรีในจวนออกไปหมด พระเอกเลยไม่พอใจ ห่างเหินนาง แล้วก็พาสตรีใหม่เข้าจวนมาเรื่อยๆ แต่งมา 6 ปีความสัมพันธ์กลับยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ นับวันสามียิ่งเกลียดนางเข้ากระดูกดำ

สุดท้ายพระเอกก็ไปตกหลุมรักนางเอกในนิยายที่มีนิสัยอ่อนโยนน่ารัก จะแต่งคนเข้าจวน แต่นางร้ายหรือเมียเอกไม่ยอม อาละวาดโวยวายจนเรื่องไปถึงในวังและทำให้ฮ่องเต้พิโรธ พระเอกได้ทีเลยใช้เรื่องนี้ปลดนางร้ายออกจากตำแหน่งฮูหยิน แล้วแต่งนางในดวงใจเข้ามาเป็นฮูหยินคนใหม่แทน ...นางเอกที่อ่านนิยายมาก่อนรู้ว่าพระเอกรักนางในดวงใจมากกก คงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้จึงไม่คิดแย่งชิง อีกอย่าง นางก็ไม่ได้ชอบพระเอกด้วย ผู้ชายเจ้าชู้หลายใจเฮงซวยขนาดนี้ใครจะไปชอบลง นางเอกก็แค่อยากมีชีวิตที่ดี มีข้าวกิน มีที่นอนอุ่นๆ และไม่ต้องจบชีวิตลงเหมือนอย่างที่ในนิยายเขียนไว้ก็พอ ดังนั้นพอพระเอกสั่งให้ทำอะไรนางเอกก็จะเชื่อฟังไม่ขัดขืนต่อต้าน ไม่โวยวายเหมือนเจ้าของร่างเก่า จะให้คุกเข่ายกน้ำชาให้ฮูหยินคนใหม่ ให้เย็บผ้าเช็ดหน้า 200 ผืน ให้นางอยู่ในเรือนเก่าๆ โทรมๆ หรือกระทั่งโบยตามกฏบ้าน นางเอกก็ยินดีก้มหน้ารับโดยไม่ขัดขืน กลายเป็นคนว่านอนสอนง่ายจนทุกคนตกใจ ไม่ใจแคบวางแผนคิดร้ายใคร หรือคิดจะแย่งชิงความรักความโปรดปรานใดๆ จากพระเอกอีก ...พอคนเปลี่ยนไปพระเอกก็เริ่มสนใจ และรู้สึกจี๊ดๆ ในอก(เหมือนตัวเองกำลังสูญเสียอะไรบางอย่าง)

นางเอกใช้ความรู้ที่ติดตัวมาทำครีมบำรุงหน้าขาย เริ่มจากลองใช้เองก่อน พอเห็นว่าดีก็เอาไปให้อนุในจวนกับนางเอกในนิยาย(ฮูหยินคนใหม่)ลองใช้ต่อเพื่อติดสินบนแลกกับความสะดวกสบายเล็กๆ น้อยๆ ในจวน จากนั้นก็จ้างคนมาเปิดร้านและออกหน้าขายของให้(เพราะสตรีที่แต่งงานอย่างนางเอกทำการค้าไม่ได้ ผิดกฏหมาย) ปรากฏว่าขายดีเวอร์ นางเอกเลยไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีก...จากนั้นไม่นานแม่พระเอกซึ่งเป็นคนที่รักและเอ็นดูเจ้าของร่างนี้มากๆ ก็กลับมา พระเอกเลยต้องยกเลิกคำสั่งกักบริเวณนางเอกและเปลี่ยนเรือนหลังใหม่ให้อย่างไม่เต็มใจ เพราะรู้ว่าแม่ตัวเองรักนางเอกมาก ถ้ารู้ว่าตนเปลี่ยนฮูหยินใหม่ทั้งยังลงโทษอะไรนางเอกไปบ้าง แม่จะต้องโกรธมากเลยรีบหาทางกลบเกลื่อน... พอแม่กลับมาก็เมินเมียใหม่พระเอกเลยจ้า เรียกหานางเอกก่อนคนแรก เมียใหม่หน้าเสียแต่ก็ทำไรไม่ได้ พระเอกก็ไม่อยู่ต้องเข้าวัง เมียใหม่เลยยิ่งน้อยใจว่าทำไมพระเอกถึงทิ้งตัวเองไปในเวลาแบบนี้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าแม่ตัวเองไม่ชอบนาง แต่ทำไมถึงไม่อยู่เคียงข้าง

แม่พระเอกเป็นเพื่อนสนิทกับเนี่ยกุ้ยเฟย(ป้านางเอก) เลยรักและดีกับนางเอกมาก มีอะไรก็เข้าข้างนางเอกตลอด เป็นแบ็คใหญ่ในจวนโหวของนางเอก แม่ไม่พอใจที่ลูกปลดนางเอกให้เป็นเซี่ยซื่อ(ต่ำกว่าอี๋เหนียง) แล้วก็ไม่ชอบคนรักของพระเอกที่แต่งเข้ามาใหม่ เพราะนอกจากฐานะจะไม่คู่ควรก็ยังไม่ฉลาด ไม่เหมาะจะเป็นฮูหยินในจวนใหญ่ (แม่รู้ แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน) แต่พระเอกก็ให้ท้ายและปกป้องนางในดวงใจทุกครั้ง ส่วนนางในดวงใจพระเอกตอนแรกก็นิสัยดีน่ารักนะ แต่หลังๆ นิสัยเริ่มเปลี่ยนทำแต่เรื่องบ้งๆ หูเบา เชื่อคนง่าย ไม่ฉลาด นอกจากจะเข้ากับแม่พระเอกไม่ได้ ก็ยังทำกิริยาไม่เหมาะสม แล้วก็ยังดึงดันจะทำสงครามเย็นกับพระเอกต่อ เรียกร้องความสนใจโดยการไปหว่านเสน่ห์ใส่บุรุษอื่นเพื่อให้พระเอกหึงหวง หน้าซื่อตาใสเหมือนดอกบัวขาว สุดท้ายก็ก่อเรื่องใหญ่จนโดนปลดให้เป็นได้แค่สาวใช้ เป็นตัวละครที่อึดถึกมากก ตายยากตายเย็น อยู่สร้างความวิบัติไปจนเกือบจบเรื่อง

ชีวิตพระนางเรื่องนี้เดี๋ยวพระศุกร์เข้าเดี๋ยวพระเสาร์แทรก กว่าจะได้อยู่กันดีๆ สงบๆ ก็นู่นเกือบจบ นางเอกพยายามทำหน้าที่ของตัวเอง ไม่เคยไปยุ่งวุ่นวายหรือทำร้ายใคร แต่สุดท้ายเรื่องยุ่งๆ ทั้งหลายก็เข้ามาหานางเองอยู่ดี ทำยังไงก็หนีไม่พ้น ชีวิตวุ่นวายมากมีแต่คนต้องการตัว พระเอกก็เป็นท่านโหวที่เหล่าองค์ชายอยากได้มาเป็นพวก เพราะมีอิทธิพลในราชสำนัก ประมาณว่าถ้าใครได้พระเอกช่วยก็จะมีโอกาสได้เป็นฮ่องเต้สูงอะ พระเอกเลยเมียเยอะ เพราะมีแต่คนอยากส่งสายตัวเองเข้าไปในจวนพี่แก สตรีแทบทุกคนของพระเอกส่วนใหญ่ก็คือสายของพวกองค์ชายนั่นแหละ ตอนแรกพระเอกอยู่ฝั่งองค์ชายใหญ่ ส่วนนางเอกเป็นลูกพี่ลูกน้องกับองค์ชายสาม องค์ชายใหญ่จึงไม่ต้องการให้พระเอกชอบนางเอก อยากให้นางเอกตาย ส่วนฝั่งองค์ชายสามก็อยากให้นางเอกมีลูกกับพระเอกไวๆ เพื่อมัดใจและทำให้พระเอกย้ายฝั่งมาช่วยตน

หลังบ้านพระเอกเลยโคตรวุ่นวายสุดๆ ยิ่งกว่าวังหลังฮ่องเต้ซะอีก เพราะมีแต่คนสอดมือเข้ามายุ่ง ตั้งท้องทียังกับอยู่ในสนามรบ ตอนนางเอกท้องขนาดเป็นฮูหยินแล้วนะ ยังเจอคนเล่นแง่ปิดบังบอกว่าไม่ท้องเลยจ้าาา จนนางเอกต้องไปหาหมอข้างนอกมาตรวจเอง แล้วรอจนครบ 4 เดือนถึงกล้าบอกพระเอกว่าท้อง แถมพอคลอดลูกออกมายังไม่ทันได้เห็นหน้าก็ถูกคนพรากไปปั๊บทันที นี่ลูกพระเอกหรือลูกฮ่องเต้(ฟะ?) ทำไมมีแต่คนอยากได้ตัว ปล่อยให้คลาดสายตาไม่ได้เลย...เฮ้ออ บางทีก็อยากเชียร์ให้พระเอกชิงอำนาจยึดบัลลังก์เองไปเลยจะได้จบๆ เพราะเป็นขุนนางยังไงก็มีขีดจำกัด องค์ชายแต่ละคนก็นะ...

แต่ลูกหายได้ไม่นานนางเอกก็ต้องรีบกลับมายืนหยัดใหม่เพื่อจัดการเรื่องวุ่นๆ ในจวนต่อ จากนั้นฮ่องเต้ก็สิ้นพระชนม์ องค์ชายสามได้ขึ้นครองบัลลังก์ บ้านนางเอกซึ่งเป็นสกุลเดิมของแม่องค์ชายสามกำลังจะได้กลับมามีอำนาจ ทว่าเพียงแป๊บเดียวก็เกิดเรื่องขึ้นอีก ฝั่งองค์ชายสามล้ม ครอบครัวนางเอกได้รับโทษ พระเอกหย่านางเอก นางเอกต้องหนีไปหลบอยู่ที่อื่น ต้องเปลี่ยนชื่อแซ่แสร้งตายปิดบังตัวตนและไปสวามิภักดิ์ทำงานให้คนอื่น นางเอกใส่หน้ากากปลอมตัวเป็นบุรุษเปิดร้านขายข้าวจนกิจการเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็ได้กลับมาเมืองหลวงอีกครั้ง

พระเอกใช้เรื่องลูกมาล่อให้นางเอกกลับมาอยู่ด้วยในฐานะอาจารย์ของลูก นางเอกรักลูกมากเลยยอมกลับไป พระเอกอยู่กับนางเอกบ่อยจนอนุในจวนเริ่มหึงคิดว่าพระเอกเปลี่ยนใจไปชอบผู้ชาย เลยวางแผนจะกำจัดนางเอกออกไป จากนั้น(อดีต)นางในดวงใจพระเอกก็แอบไปค้นห้องนางเอก พอค้นเจอภาพวาดที่พระเอกมอบให้นางเอกก็เอาไปให้คนอื่นดู (ภาพครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก ที่พระเอกวาดให้นางเอก) คนคนนั้นพอเห็นหน้าสตรีในรูปก็ส่งภาพไปให้ฮ่องเต้ต่อ ฮ่องเต้รู้แล้วว่านางเอกยังไม่ตายจึงโกรธมาก ให้คนไปเอาตัวลูกพระนางมาอยู่ในวังเพื่อเป็นตัวประกัน นางเอกเห็นภาพวาดหายไปเลยถามสาวใช้ว่าใครเข้ามาในห้องนี้บ้าง พอรู้ว่าเป็นสาวใช้ของนางในดวงใจพระเอก นางเอกเลยตามไปตบถึงที่เลยจ้า ทนไม่ไหวแล้ว แบบหลายครั้งแล้วนะเฟ้ย! โกรธพระเอกด้วยที่ไม่กำจัดตัวโง่งมนี้ทิ้งไปสักที ทำอะไรไม่เคยคิด ทำแต่เรื่องโง่ๆ มากี่ครั้งแล้ว

จากนั้นแผ่นดินก็ผลัดเปลี่ยนอีกครั้ง รอบนี้องค์ชายใหญ่ได้ครองบัลลังก์ พอได้รับชัยชนะปุ๊บอิพี่ก็ตลบหลังพวกนางเอกปั๊บเลยจ้า แถมยังบังคับให้นางเอกเข้าวังมาเป็นสนมตัวเองด้วย แต่นางเอกหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่เป็น พระเอกก็ไม่ยอม แต่องค์ชายใหญ่ยังไงก็จะเอาเมียคนอื่นมาเป็นของตัวเองให้ได้ เล็งมานานแล้วอยากได้นางเอกเป็นฮองเฮา แม้แต่ชายาเอกที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานานก็ไม่สน พอรับสนมก็เลือกเอาแต่คนที่หน้าคล้ายนางเอกเข้าวัง เล่นแง่จนทำให้พระเอกไม่ได้แต่งงานใหม่กับนางเอกสักที พอนางเอกท้องลูกคนที่สองก็พยายามทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่านั่นคือลูกตัวเอง ...เหอๆ

เป็นแนวหลังบ้าน การเมืองชิงบัลลังก์ การต่อสู้วางแผนและการเอาชีวิตรอดของสตรีในเรือนหลัง มันมาก อ่านไปด่าไป55 ไม่ว่าใครก็ปรารถนาอยากจะมีชีวิตที่ดี อ่านแล้วก็เห็นใจบางตัวละครนะ เมื่อมีผลประโยชน์และมีสิ่งที่ปรารถนา มันก็ยากนะที่จะไม่เปลี่ยนหรือไม่ช่วงชิงมา เรื่องนี้จะมีอะไรมาให้ลุ้นตลอดเลย อ่านแรกๆ อยากหยุมหัวพระเอก แต่หลังๆ เริ่มเข้าใจและว่าทำไมพระเอกต้องทำแบบนี้ๆ เริ่มเข้าใจในจุดยืนของพี่แก(คือถ้าไม่ทำก็ตายอะ อยู่ยากจริงๆ) ...ส่วนตัวอ่านแล้วชอบ เราว่าครบรสดี แปลดี ชอบนางเอกที่ไม่งมงายในรัก พอไม่รักก็ไม่ต้องเจ็บปวด พยายามพึ่งพาตัวเอง พระเอกจะรักใครชอบใครหรือไปนอนกับใครก็ไม่สน ปรับตัวเก่งฟื้นตัวเร็ว ฉลาด มีเหตุผล ยืดได้หดได้ ตอนที่นางเอกยอมรับความรู้สึกตัวเองว่ารักพระเอก นางก็ไม่ได้คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรพระเอกหรือหวังว่าพี่แกจะไม่รับอนุอีกนะ คือยอมรับในข้อดีข้อเสียของพระเอก(ก็มันรักไปแล้ว) และมีความสุขกับชีวิต แต่สุดท้ายพระเอกก็มีแค่นางเอกคนเดียวนั่นแหละ หลังผ่านวัยหนุ่มอันเร่าร้อน ผ่านความวุ่นวายต่างๆ และเมื่อการแย่งชิงอำนาจในราชสำนักจบลง พระเอกจึงได้รู้ซึ้งถึงหัวใจตัวเองว่าต้องการเพียงชีวิตที่เรียบง่ายกับบ้านที่สงบสุข และขอเพียงแค่ได้อยู่กับนางเอกไปจนแก่เฒ่าก็พอ

ป.ล. สงสารลูกพระนางมากกก น้องไม่เคยได้อยู่กับพ่อแม่นานๆ สักที พอเกิดมาก็ถูกคนลักพาตัวไป ต้องเรียกคนอื่นว่าแม่(ทั้งที่แม่แท้ๆ ก็อยู่ใกล้ๆ) แล้วเดี๋ยวก็ถูกคนนี้จับตัวไม่ก็ถูกคนนู้นเอาตัวไป พระเอกก็ไม่ระวังเลย น่าจะจัดองครักษ์ลับไว้ติดตามลูกสักหน่อย ประมาทเกิน แล้วที่โกรธมากกกคือตอนสุดท้ายเลยอะที่น้องโดนยาพิษ ตอนโดนจับตัวไปยังไม่โกรธเท่านี้เพราะน้องไม่ได้ถูกทำร้าย แต่ตอนสุดท้ายที่โกรธ เพราะตัวคนทำคือคนที่นางเอกเคยช่วยเหลือปกป้องและมีบุญคุณอะ เพราะนางเอกช่วยนะเธอถึงได้มาถึงจุดนี้ รู้ทั้งรู้ว่านี่ลูกนางเอกแต่ก็ยังทำ(เด็กอะทำได้ไง) พระเอกก็น่าจะจัดการเด็ดขาดไปซะตั้งแต่รอบแรกที่นางปล่อยให้คนเข้าจวนมาพาตัวหาวห่าวไปง่ายๆ แล้ว ตอนสุดท้ายถึงเธอจะตายแต่เราว่าตายง่ายไปนะ ถ้าเทียบกับที่ลูกนางเอกต้องเจ็บปวดทรมานจากยาพิษ และต้องห่างจากอกพ่อแม่ไปอยู่ที่อื่นอะ T^T

ป.ล. ในเรื่องยังมีคู่อื่นๆ ที่น่าสนใจด้วยนะ เราชอบคู่ของคุณหนูจูที่สุด เอ็นดูนาง คนอะไรจะมองโลกในแง่ดีได้ขนาดนี้ โชคดีที่สุดท้ายก็จบสวย... หรือจะคู่พี่ชายกับเพื่อนนางเอกก็ดีนะ พี่ชายที่รักน้องสาว(นางร้าย)เหมือนลูก จนทำให้คนเข้าใจผิดว่าพี่คิดอะไรกับน้อง แต่จริงๆ ไม่มีไรนะพี่แค่รักน้องเหมือนลูกเท่านั้นเอง (ในตอนพิเศษของคู่พี่ชายจะมีเฉลยสาเหตุ) ...แล้วก็คู่ของพระรอง นี่ก็กว่าจะได้สมหวัง หล่อเก่งอ่อนโยนแต่อาภัพรักเหลือเกิน ดีที่สุดท้ายก็ได้เจอคนที่รักจริงที่เข้าใจพี่แก(ไม่ถูกใครแย่งเมียแว้ว) ไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อปายย


#ม่านฝันบ่วงวสันต์ 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8fK2AlFG8Y




วันอาทิตย์ที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

เทพธิดาลิขิตบัลลังก์ 3 เล่มจบ

 

เทพธิดาลิขิตบัลลังก์ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : เยี่ยนเสวียเสวี่ย
ผู้แปล : ปัณณ์ 
สำนักพิมพ์ เหลียนฮวา

วามรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
แนวทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ แต่เรื่องนี้นางเอกไม่ได้เป็นวิญญาณแล้วมาสิงอยู่ในร่างคนอื่นเน้อ แต่นางมาด้วยร่างของตัวเอง จู่ๆ ก็โผล่มาตอนที่บ้านเมืองกำลังประสบภัยพิบัติจากฝูงตั๊กแตนพอดี คนเลยนึกว่านางเป็นเทพธิดาตามคำทำนาย พวกชาวบ้านคนแถวๆ นั้นเลยทั้งกลัวทั้งเกลียดนาง เห็นนางเป็นตัวประหลาด+ตัวเสนียด ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ เจอที่ไหนเป็นต้องอ้อม นางเอกเลยต้องใช้ชีวิตอยู่ในยุคนี้คนเดียวตามลำพัง เพราะไม่มีใครอยากยุ่งหรือแม้แต่จะพูดคุยด้วย ถ้านางเปล่งเสียงออกมาก็จะถูกคนตี นางก็เลยไม่พูดอีก มีแต่สัตว์เป็นเพื่อน พอได้เจอคนจริงๆ แรกๆ ก็พูดไม่เก่งติดๆ ขัดๆ เพราะไม่ได้พูดมานาน ...
 

จากเด็กสาวธรรมดาที่เคยมีครอบครัวอบอุ่น มีพ่อแม่ปกป้องดูแล แต่พอทะลุมิติมาชีวิตก็โคตรแย่ จะไปไหนทำอะไรก็มีแต่คนรังเกียจ ถูกด่าถูกขับไล่ หนักหน่อยก็โดนตี ต้องใช้ชีวิตตามลำพัง แถมร่างกายก็หยุดเจริญเติบโตอีก เหมือนเวลาหยุดเดินไว้ที่อายุ 16-17 เท่ากับตอนขามา จะผ่านไปกี่ปีหน้าตาร่างกายก็ยังเหมือนเก่า ไม่แก่ขึ้น อายุไม่เพิ่ม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ผมไม่ยาว เล็บก็สั้นเท่าเดิม ถ้าถูกตัดก็ไม่งอกขึ้นใหม่... คนเลยยิ่งหวาดกลัวนางกัน

พระเอกเป็นองค์ชายเพียงคนเดียวที่รอดจากการล่มสลายของราชวงศ์ก่อน ตอนกำลังหนีบังเอิญได้นางเอกช่วยเอาไว้แล้วพากลับมารักษา ถึงพระเอกจะหยิ่งนิสัยไม่เป็นมิตรแต่นางเอกก็ดีใจที่มีคนให้พูดคุยด้วย กระทั่งวันหนึ่งคนของพระเอกก็ตามมาเจอ พระเอกเลยพานางเอกกลับไปอยู่ด้วยกัน กะใช้ประโยชน์จากฐานะเทพธิดาของนางเอกมารับรองบัลลังก์ของตน ทำให้ได้รับความเชื่อถือสนับสนุนจากประชาชนว่าตัวเองคือฮ่องเต้ที่เทพธิดาเป็นคนเลือก (เป็นไปตามคำทำนาย) ...คือมันเป็นช่วงที่บ้านเมืองแตกแยก บรรดาอ๋องเมืองอื่นๆ พอรู้ข่าวก็พากันอยากได้ตัวนางเอกเหมือนกัน เพราะถ้าเทพธิดาอยู่ในมือใครหรือแคว้นไหนก็เสมือนเป็นการรับประกันว่าคนคนนี้คือฮ่องเต้ตัวจริง

แต่ถ้าไม่ได้มาก็ต้องฆ่าทิ้ง ตอนที่นางเอกหนีออกจากวังพระเอกถึงบอกว่าสู้ให้นางเอกตายด้วยมือตัวเองยังดีกว่าปล่อยให้ไปตายข้างนอก...เพราะมีคนจ้องจะฆ่านางเยอะ แต่นางเอกยังไม่รู้ คือถ้าออกไปก็ตายแน่ๆ ขนาดอยู่ในวังใกล้ๆ กับพระเอกยังมีคนวางแผนคิดจะทำร้ายนางสารพัดเลย  แล้วนางเอกก็ใสซื่อซะขนาดนั้นจะรอดได้ไง...พอเข้าวังได้ไม่นานนางเอกก็ถูกพาไปซ่อนตัวที่อื่น ต้องสับเปลี่ยนสถานที่ทุก 1-2 ปี เพราะเดี๋ยวคนจะรู้ความลับเรื่องที่นางไม่แก่ไม่โต แต่ผ่านไปประมาณ 6 ปีที่ซ่อนตัวก็ถูกเปิดเผย นางเอกเลยต้องกลับเข้าวังมาอยู่ข้างกายพระเอกอีกครั้ง

นางเอกกลายเป็นหนึ่งในสนมชายาของพระเอก ได้รับความโปรดปรานและตั้งท้องเป็นคนแรก แต่เพราะไม่มีอำนาจหนุนหลัง เป็นเพียงเทพธิดาที่ไว้ใช้ยึดเหนี่ยวจิตใจคน ไม่เหมือนสนมคนอื่นๆ ที่มีครอบครัวเป็นแบ็ค ก็เลยมีคนบางกลุ่มไม่ยอมไม่เห็นด้วยที่นางเอกจะเป็นคนแรกที่คลอดลูกของพระเอก พระเอกเลยต้องบังคับให้นางเอกทำแท้ง(เล่มสุดท้ายจะมีเฉลยเรื่องนี้) เรื่องนี้เลยกลายเป็นปมในใจของนางเอก เป็นจุดเริ่มที่ทำให้นางโกรธเกลียดพระเอกมากก ไม่ว่าพระเอกจะทำดีแค่ไหนก็ไม่ให้อภัย ตั้งแต่นั้นความสัมพันธ์ของคู่นี้ก็เป็นเหมือนน้ำกับไฟ เดี๋ยวก็ทะเลาะเดี๋ยวก็เย็นชาใส่กัน อยู่ด้วยกันดีๆ ไม่ได้ ต้องทำร้ายกันไปมาและสุดท้ายก็เจ็บด้วยกันทั้งคู่

มีอะไรไม่ถามไม่พูดกันตรงๆ นางเองก็ชอบคิดไปเอง ส่วนพระเอกก็ด้วยความเป็นฮ่องเต้จึงคิดว่าสิ่งที่ตนทำและมอบให้นางเอกนั้นคือดีแล้ว ทั้งความโปรดปราน อำนาจ และฐานะฮองเฮา แต่ทั้งหมดกลับไม่ใช่สิ่งที่นางเอกต้องการเลย สิ่งที่นางเอกต้องการความจริงเล็กน้อยมาก อย่างเช่นหวีไม้ธรรมดาสักอันที่พระเอกแกะให้ หรือการอยู่แบบผัวเดียวเมียเดียว แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่พระเอกไม่อาจให้นางได้มากที่สุด แต่เรื่องนี้จะโทษพระเอกก็ไม่ได้ ต้องเข้าใจบริบทของผู้ชายในยุคโบราณด้วย แถมพระเอกยังเป็นถึงฮ่องเต้ การแต่งงานมีลูกจึงไม่ใช่แค่เรื่องของครอบครัวแต่เป็นเรื่องของแว่นแคว้น เกี่ยวพันกับคนหมู่มาก ในเล่มสุดท้ายพอนางเอกถามว่าพระเอกจะมีนางคนเดียวไม่ได้หรือ พระเอกเลยงงไม่เข้าใจ คิดว่าการที่ตนแสดงออกว่าโปรดปรานและแต่งตั้งนางเป็นฮองเฮา น่าจะชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอว่าในใจมีแค่นางเอกเท่านั้น การเป็นฮองเฮาก็หมายถึงเป็นภรรยาตัวเองไง เป็นภรรยาเพียงคนเดียว(เพราะฮองเฮามีเพียงคนเดียว) ส่วนสนมชายาคนอื่นๆ ก็เป็นแค่บ่าว จะเทียบกันได้ยังไง ...(คือเขาถูกปลูกฝังมาแบบนี้อะ)

เล่ม 2 จะเป็นเรื่องในวังหลัง นางเอกถูกพระเอกบังคับให้ไปเรียนวรยุทธ์ ยิงธนู ขี่ม้า เรียนรู้วิธีแยกพิษ หลังๆ นางจะเริ่มโหดขึ้น+ขี้ระแวง ไม่ปล่อยให้ตัวเองถูกเล่นงานอยู่ฝ่ายเดียวอีกต่อไป แต่เริ่มเป็นฝ่ายวางแผนโต้กลับเองบ้างแล้ว แต่บางเรื่องเราก็งงกับนางนะว่าทำไปทำไม(ทำไปเพื่อออ) เหมือนจะฉลาดโตขึ้น แต่ก็ยังทำอะไรไม่ค่อยคิด ไม่ไตร่ตรองถึงผลที่จะตามมาให้ดีๆ เช่นตอนหนีไปคลอดลูกที่นอกวัง...หนีไปเพื่ออออ?? สุดท้ายก็เกือบตายคือเก่า -_-“  ไหนจะตอนที่แอบหนีไปหาลูก แล้วมีวันนึงจะพาลูกออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก แต่ดันทุรังจะออกมากับลูกแค่สองคนโดยไม่ให้คนสนิทที่มีวรยุทธ์สูงติดตามมาด้วย ผลสุดท้ายก็ไปเจอกับอริเก่า เกือบขิต ...เหอๆ

จุดอ่อนของนางเอกก็คือเรื่องลูก ฝังใจที่ถูกบังคับให้ทำแท้งลูกคนแรก พอตั้งท้องครั้งที่สองนางเลยหวาดระแวง กลัวใครจะมาวางแผนทำให้แท้งอีก ส่วนพระเอกนางก็ยิ่งไม่เชื่อใจ ดังนั้นพอพระเอกออกไปข้างนอกนางเอกเลยหาข้ออ้างออกจากวังเพื่อไปคลอดลูกที่อื่นทันที แล้วสุดท้ายก็เกือบขิต -_-“...พอนางมีลูก พระเอกก็ผ่อนปรนอนุญาตให้นางเลี้ยงลูกอยู่ในตำหนักตัวเองได้ นางเอกก็เลี้ยงลูกแบบตามใจ ลูกไม่อยากไปเรียนก็อนุญาต ปกป้อง+โอ๋ลูกสุดๆ พระเอกเลยจะเอาลูกไปเลี้ยงเอง แต่นางเอกไม่ยอมขอโอกาสแล้วก็ทะเลาะกันอีก ลูกก็เผลอหลุดปากว่าพ่อ พระเอกอึ้ง เลยเอาลูกออกไปอบรมสั่งสอนเลี้ยงเองเดี๋ยวนั้นเลย เพราะหากปล่อยไว้กับนางเอกเดี๋ยวลูกจะเสียคนทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง นางเอกเลยพยายามทำตัวดีๆ เพื่อให้พระเอกใจอ่อนยอมให้พบลูก แต่พอพระเอกใจอ่อนยอมให้ นางเอกก็ฉวยโอกาสตอนที่พระเอกไม่อยู่แอบไปหาลูกเองและพากลับมาเล่นที่ตำหนัก พระเอกรู้ก็โกรธมากเลยมีคำสั่งห้ามไม่ให้เจออีก

ระหว่างนั้นก็จะมีเรื่องศึกสงครามเข้ามาอยู่เรื่อยๆ พระเอกต้องออกไปรบแย่งชิงดินแดนกลับคืน... เล่ม 3 ลูกนางเอกถูกแต่งตั้งเป็นรัชทายาท จากนั้นก็ถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่เมืองอื่น พอนางเอกมารู้ที่หลังก็แทบคลั่งโกรธมาก บุกไปเอาเรื่องพระเอกถึงที่ จริงๆ พระเอกหรือใครจะทำร้ายตัวนางยังไงก็ได้ ขอแค่อย่ายุ่งกับลูกนาง ถ้าเป็นเรื่องลูก นางเอกสู้ตายเอาจริงเน้อ เล่นซะพระเอกเกือบขิต แต่ก็ยังไม่ลืมปกป้องนางเอกแล้วโยนความผิดไปให้นางกำนัลที่รับใช้แทน สุดท้ายนางเอกถูกจับขัง แกล้งเสียสติ พอพระเอกไม่อยู่ก็หาทางหนีไปหาลูกอีก...

แต่ลูกไม่ยอมกลับไปด้วย ลูกเริ่มโตคิดเองเป็นและ ถึงจะเพิ่ง 9 ขวบแต่ก็โตเกินวัย รู้ว่าตัวเองมีฐานะอะไรและมีหน้าที่อะไร ต่อไปจะต้องรับผิดชอบอะไรบ้าง จึงไม่คล้อยตามแม่ จริงๆ ที่พระเอกส่งลูกมานี่ส่วนหนึ่งก็เพื่อปกป้องลูกด้วย อยู่ที่นี่ลูกจะได้เรียนรู้อะไรเยอะกว่า เรียนทุกอย่างได้อย่างเต็มที่ จะดีและปลอดภัยกว่าอยู่ในวังตัวเองด้วยซ้ำ แต่นางเอกมาจากยุคปัจจุบันมาจากโลกที่ไม่มีสงครามการสู้รบ นางก็อยากให้ลูกโตมาแบบได้รับความรักและอยู่ใกล้ๆ พ่อแม่ ได้ใช้ชีวิตอย่างที่เด็กวัยนี้ควรจะเป็น เหมือนอย่างตัวนางที่มีพ่อแม่โอ๋ตามใจและคอยปกป้อง ซึ่งจริงๆ เราว่าวิธีเลี้ยงลูกและความคิดของพระนางเรื่องนี้มันไม่มีใครผิดถูกนะ แต่ผิดที่ยุคสมัย ...

ต่อๆ พอนางเอกหนีมาหาลูกได้สักพักพระเอกก็ตามมาพาคนกลับ ตอนแรกพี่แกยกทัพจะไปรบอีกที่ แต่พอรู้ว่านางเอกมาหาลูกก็เปลี่ยนขบวนทัพกะทันหันเพื่อมารับเมีย ตอนขากลับเจอข้าศึกยกทัพมาล้อม แม่ทัพที่ติดตามพระเอกเลยแซะนางเอกว่าเป็นตัวซวย  ถ้าไม่ใช่เพราะนางเอกป่านนี้ทำตามแผนเดิมคงรบชนะไปนานแล้ว ก็วางแผนรบสู้กันบลาๆ สุดท้ายนางเอกก็ถูกจับ ถูกบังคับให้เข้าพิธีแต่งตั้งเป็นฮองเฮาแคว้นอื่นและถูก....

พระเอกโกรธตัวเองมากที่สุดท้ายก็ปกป้องนางเอกไม่ได้ ส่วนนางเอกก็ไม่ซีคิดซะว่าถูกหมากัด จากนั้นนางเอกก็ตั้งท้อง แต่คนอื่นคิดว่านี่ไม่ใช่ลูกพระเอก ขุนนางคนสนิทพระเอกก็มาขอให้นางเอาเด็กออก ส่วนพระเอกก็เย็นชา นางเอกเลยขอย้ายไปอยู่นอกวังแทน บอกพระเอกว่าถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไม่ต้องมา แล้วพระเอกก็ไม่มาจริงๆ ...เหอๆ

อ่านจบแล้วอยากจะบอกว่าเหนื่อยกับความสัมพันธ์ของพระนางมาก อ่านแล้วอึดอัด นางเอกเหมือนจะโตแต่ก็ไม่โต เหมือนจะเก่งฉลาดขึ้นแล้วแต่ก็ไม่ใช่ ครึ่งๆ กลางๆ เหมือนคนย้ำคิดย้ำทำ อ่านแล้วบางทีก็เพลียกับนาง ส่วนพระเอกช่วงแรกก็โหดหลายๆ (นี่พระเอกหรือตัวร้าย55) กว่าจะลงเอยแบบเข้าใจกันได้ก็นู่นท้ายๆ เลย ...เพราะฉะนั้นอย่าถามหาความหวานเพราะมันแทบไม่มีเลยจ้า55 มีหวานแค่สองหน้าสุดท้ายใกล้ๆ จบเลย ..

ป.ล.เนื้อเรื่องเข้มข้นอยู่นะ แต่การแปลส่วนตัวรู้สึกว่ายังไม่ค่อยลื่นเท่าไร บางจุดอ่านแล้วงงๆ นิดหน่อย  ถ้าปรับได้จะดีมากเลย 



#เทพธิดาลิขิตบัลลังก์ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9zpPuLResQ










วันอังคารที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566

สาวรับใช้ยอดดวงใจ 3 เล่มจบ

 

สาวรับใช้ยอดดวงใจ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ชางเว่ยเซียวเซียว
ผู้แปล : YS 
สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก จ้าวหยูอี้ ชาติก่อนเป็นสาวใช้ของคุณชายรองจวนหนิงกั๋วกง แต่มักใหญ่ใฝ่สูงหวังสบายทางลัด เลยปีนขึ้นเตียงคุณชายจนได้เป็นเมียบ่าวสมใจ แต่สุดท้ายก็ตายอนาถชีวิตไม่ได้สุขสบายอย่างที่หวังไว้ พอตายวิญญาณก็ย้อนกลับมาอยู่ในร่างเดิม แต่กลับมารอบนี้ก็ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมที่ต้องถูกขายไปเป็นสาวใช้ในจวนกั๋วกงเหมือนเดิม แถมรอบนี้ดันไปมีเรื่องหมางใจกับมามาคนสนิทของนายหญิงของจวนอีก นางเอกก็เลยถูกส่งไปเป็นสาวใช้ในเรือนพระเอกหรือซ่งหวู่จี้ ซื่อจื่อผู้อ่อนแอขี้โรคที่ไม่มีใครเหลียวแล

พระเอกเป็นลูกเมียคนแรกของพ่อ เดิมพ่อพระเอกมีคนรักที่เติบโตมาด้วยกันอยู่ก่อนแล้ว แต่แม่พระเอกดันหลงรักพ่อพระเอกตั้งแต่แรกพบก็เลยไปขอให้พี่สาวซึ่งเป็นฮองเฮาพระราชทานสมรสให้ พี่สาวห้ามยังไงก็ไม่ฟัง ส่วนพ่อพระเอกเองก็หวังอยากได้อำนาจจากตระกูลฝั่งแม่พระเอกมาช่วยในเรื่องหน้าที่การงาน จึงไม่ได้ปฏิเสธและยอมแต่งด้วย แล้วระหว่างนั้นอิพ่อก็ไปทำคนรักเก่าท้อง ก็เลยต้องรับคนเข้ามาเป็นอนุ หลังจากแม่พระเอกตาย อิพ่อก็แต่งตั้งอนุขึ้นเป็นภรรยาเอกทันที ...ส่วนพระเอกก็ล้มป่วยและถูกย้ายให้ไปอยู่ในเรือนที่ตั้งอยู่ไกลๆ โชคดีที่แม่พระเอกมีสินเดิมเยอะ แถมตระกูลฝั่งแม่ก็มีอำนาจและรักพระเอกมาก โดยเฉพาะฮองเฮาพี่สาวแม่ ที่ใส่ใจและรักพระเอกเหมือนลูกแท้ๆ คนในบ้านพ่อจึงไม่ค่อยกล้ายุ่งกับพระเอก แถมพระเอกก็สามารถอยู่เองได้โดยไม่ต้องพึ่งเงินใช้จ่ายจากในจวน ใช้เงินจากสินเดิมแม่เอา ใช้ชีวิตแบบไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร ไม่ออกไปไหนเพราะป่วย ชีวิตเหี่ยวเฉาแบบหายใจอยู่ไปวันๆ จนกระทั่งนางเอกเข้ามาเป็นสาวใช้ในเรือน...

เพราะนางเอก พระเอกถึงได้รู้สาเหตุที่ทำให้อาการป่วยของตัวเองไม่หายสักที บวกกับความร่าเริง ความโอบอ้อมอารีมีน้ำใจและความน่ารักใสซื่อของนางเอก จึงค่อยๆ ดึงดูดให้พระเอกสนใจและสุดท้ายก็ตกหลุมรัก เพราะนางเอก...พระเอกจึงมีความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป เหมือนเจอแสงสว่างในชีวิต ส่วนนางเอกก็มีแอบหวั่นไหวบ้าง แต่ก็เตือนตัวเองอยู่ตลอด เพราะไม่อยากซ้ำรอยเหมือนชาติที่แล้ว ดังนั้นพอพระเอกสารภาพความในใจนางเอกจึงปฏิเสธทันที เพราะรู้ฐานะตัวเองดีไม่ได้คิดใฝ่สูงใดๆ ชาตินี้ขอแค่ได้แต่งงานกับคนธรรมดาก็พอ ...แต่ความจริงคือพระเอกไม่ได้มีความคิดจะให้นางเอกเป็นเมียบ่าวหรืออนุเลย บอกว่าจะให้นางเอกเป็นภรรยาเอกและแต่งเข้ามาอย่างสมเกียรติให้ได้...เพื่อนสนิทพระเอกบังเอิญมาได้ยินก็เตือน บอกว่าให้หยอกล้อสาวใช้แต่พอดีอย่าจริงจังมาก พระเอกก็สวนว่าไม่ได้ล้อเล่นแต่คิดแบบนั้นจริงๆ

พอนางเอกมาทำงานอยู่ในเรือนนี้ สาวใช้คนเก่าของพระเอกก็อิจฉา เลยพยายามวางแผนหาเรื่องใส่ร้ายนางเอก แต่สุดท้ายก็เข้าตัวเองทุกดอก และก็ถูกพระเอกขับไล่ออกจากเรือนไป จริงๆ พระเอกเคยให้โอกาสแล้วแหละแต่นางดันไม่สำนึก จนทำให้มีคนต้องเสียชีวิต พระเอกเลยไม่เก็บไว้แล้ว ... จากนั้นพระเอกก็อาการดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะได้นางเอกใส่ใจดูแล คอยถามวิธีดูแลพระเอกจากหมอหลวงที่มารักษาจนหมอหลวงรับเป็นศิษย์ พระเอกก็ไม่ค้านสนับสนุนเต็มที่ พระเอกเรื่องนี้คือดีมากเลยนะ นางเอกอยากจะทำอะไรก็คอยเชียร์สนับสนุนให้กำลังใจตลอด อยากเรียนหนังสือก็สอน สาวใช้คนอื่นๆ เห็นก็อยากเรียนบ้าง พอพระเอกรู้ก็อนุญาตให้เปิดห้องว่างในเรือนเพื่อนเรียนได้ นางเอกจะเปิดร้านยาแต่ยังไม่ทันบอก พระเอกก็ไปดูสถานที่+เจรจาไว้ให้เรียบร้อย นางเอกรักษาคนจนโดยไม่เก็บเงิน เกรงใจไม่อยากให้พระเอกออกให้ กะจะใช้เงินตัวเอง พอพระเอกรู้ก็ไม่ยอม บอกให้นางเอกเก็บเงินนั้นไว้ใช้ส่วนตัวเดี๋ยวจ่ายให้เอง เปย์มากกก ไหนจะเสื้อผ้าของใช้ทุกอย่างที่แทบไม่ต่างจากคุณหนู ตอนนางเอกอยากให้พ่อที่พิการมาอยู่ฉลองปีใหม่ด้วยกันแต่พ่อไม่มา พระเอกเห็นนางเอกทำหน้าเศร้าๆ ก็ไปจัดการพาพ่อนางเอกมาเลย จากนั้นก็หางานในจวนให้ทำต่อเพื่อพ่อจะได้ไม่จากไปไหน ใส่ใจดูแลนางเอกดีมากๆ ขนาดยังไม่ได้แต่งงานนะเนี่ย(สามีในฝันมากๆ 55) แล้วเป็นคู่ที่ไม่เคยทะเลาะหรือผิดใจกันเลยด้วยนะ เพราะมีอะไรก็จะคุย+ปรึกษากันตลอด เวลาพระเอกไปไหนถ้าเอานางเอกไปด้วยได้ก็จะพาไปด้วยเสมอ ดังนั้นพระนางเรื่องนี้เลยมีโมเมนต์หวานๆ น่ารักกุ๊กกิ๊กเยอะเพราะแทบจะอยู่ด้วยกันตลอด...

แต่พอพระเอกเริ่มหายดี แม่เลี้ยงหรือใครบางคนก็เริ่มไม่พอใจ เพราะนึกว่าเดี๋ยวพระเอกก็คงตายเองตอนแรกเลยไม่ได้ลงมือทำอะไร ส่วนพ่อพระเอกก็หวังว่าลูกจะมีอันเป็นไปเองคือกัน แต่ยังไม่ถึงขั้นวางแผนหรือคิดจะทำร้ายอะไรลูกนะ แต่ก็แบบไม่สนใจกะให้ป่วยตายไปเองเงียบๆ เพราะถ้าพระเอกตาย สมบัติที่เมียเก่าทิ้งไว้ก็จะได้ตกเป็นของพ่อ(ปกติเจอแต่ลูกอยากให้พ่อแม่ตายเพื่อหวังสมบัติ แต่เรื่องนี้กลับกันจ้า..เหอๆ) เพราะตอนนี้จวนกั๋วกงเหลือแต่เปลือก ภายนอกดูดีแต่จริงๆ คือกำลังจะหมดตูด ที่ยังอยู่ได้ก็เพราะตอนแรกได้เงินจากแม่พระเอกเข้ามาช่วย แล้วพอแม่พระเอกตายก็ได้เงินจากฝั่งเมียใหม่ที่เป็นลูกพ่อค้ามาจุนเจืออีก (แต่ก็ยังไปทำท่ารังเกียจบ้านฝั่งเมียคนที่สองที่เป็นตระกูลพ่อค้าอีกนะ)

พอพระเอกกลับมาแข็งแรงพี่แกก็ไปเข้าร่วมงานล่าสัตว์  ฝั่งแม่เลี้ยงกลัวว่าพระเอกจะเด่นเกินหน้าลูกตัวเอง เลยไปบอกให้พ่อพระเอกไปร่วมงานล่าสัตว์ปีนี้ด้วยเพื่อจะได้จองกระโจมทำเลดีๆ แต่ที่ทำเลดีๆ ใกล้ฮ่องเต้คือแพงไง ที่ผ่านมาอิพ่อถึงไม่อยากไป พอรู้ว่าพระเอกได้รับกระโจมทำเลดีที่สุดจากฮ่องเต้ไปแล้วก็อิจฉา เลยกัดฟันยอมจ่ายเงินเพื่อรักษาหน้าตัวเอง55 ...หลังงานล่าสัตว์พระเอกก็ได้รับมอบหมายงานจากฮ่องเต้และได้ตำแหน่งขุนนางขั้นเก้ามาครอง ต่อจากนั้นพระเอกก็ย้ายออกจากจวนกั๋วกงไปอยู่ข้างนอกเพื่อให้ง่ายต่อการทำงาน (จริงๆ ฮ่องเต้เป็นคนบอกให้ย้ายแต่ให้พระเอกหาข้ออ้างเอง) บังเอิญแม่เลี้ยงมาหาเรื่องในเรือนพระเอกพอดี ก็เลยมีข้ออ้างให้ย้ายออกสมใจ พอพระเอกไปแม่เลี้ยงก็ปล่อยข่าวลือเสียๆ หายๆ ให้ร้ายพระเอก แต่คราวนี้พระเอกจะไม่ทน เลยแก้กลับด้วยการฟ้องร้องพ่อ จนพ่อถูกตามตัวกลับมาจากค่ายทหาร จากนั้นก็ไกล่เกลี่ยให้จบด้วยการที่พ่อต้องจ่ายเงินรายเดือนตามที่พระเอกสมควรจะได้รับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป อิพ่อก็สะอึก เพราะที่ผ่านมาไม่เคยให้เงินพระเอกเลย แต่ถ้าจะให้ก็ไม่มีอีก เหลือแต่เปลือกนอกแล้วจริงๆ...

เป็นแนวตายแล้ววิญญาณได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในร่างเดิมเพื่อแก้ไขเปลี่ยนแปลงชีวิตไม่ให้ซ้ำรอยเดิม แต่ไม่ได้กลับมาเพื่อแก้แค้นเอาคืนใคร และถึงจะมีความทรงจำจากในชาติก่อนติดตัวมาแต่นางเอกก็ไม่ได้ซู ไม่ได้โกรธแค้นหรือโทษใคร พยายามใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายสงบสุข กับคนที่เคยทำร้ายตัวเองในชาติก่อนนางเอกก็ไม่ยุ่งด้วยแค่นั้น ไม่ได้เอาเรื่องที่รู้จากชาติก่อนมาทำเรื่องสะเทือนเลือนลั่นอะไร นอกจากทำชีวิตตัวเองกับคนใกล้ตัวให้ดีขึ้น กับแค่บอกหัวข้อข้อสอบพระเอก จริงๆ นางเอกก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกว่าจะออกจริงรึเปล่า แต่ปรากฏว่าออกจริงทุกข้อ พระเอกเลยถูกสงสัยว่าโกงข้อสอบ มีคนวงในทำข้อสอบรั่วไหล?...

แต่เรื่องที่ดราม่าจริงๆ เราว่าคงเป็นเรื่องฐานะนางเอกนี่แหละ ... อย่าคิดว่าพระเอกเป็นซื่อจื่อเป็นหลานรักฮองเฮาแล้วจะง่ายไม่มีปัญหาเน้อ บอกเลยว่าไม่ใช่ ขนาดพระเอกมีอำนาจและเป็นหลานรักของฮองเฮาแถมฮ่องเต้ก็ชอบ แต่ก็ยังฝ่าด่านเรื่องความแตกต่างของฐานะและชนชั้นนี้ไปไม่ได้เลย สุดท้ายก็ถูกบังคับให้แต่งกับคนที่มีฐานะเท่าเทียมกัน พระเอกปฏิเสธก็แล้ว ไปพูดกับฝ่ายหญิงเองก็แล้ว แต่สุดท้ายก็ถูกพระราชทานสมรสอยู่ดี ตอนกลับมาบอกนางเอก พระเอกคือร้องไห้เลยนะ เพราะกลัวว่าตัวเองจะทำตามที่รับปากนางเอกไว้ไม่ได้ กลับเป็นนางเอกที่เข้าใจ ไม่มีคำตัดพ้อต่อว่าใดๆ และเป็นฝ่ายให้กำลังใจพระเอกแทน เพราะรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่พระเอกจะแต่งตนเป็นภรรยาเอก นางเอกทำใจยอมรับว่าต้องเป็นอนุมานานแล้ว หวังเพียงแค่ว่าฝ่ายนั้นจะรับตนเองได้ และพระเอกไม่ต้องลำบากใจก็พอ...

แต่สุดท้ายแม่ผู้หญิงกลับไม่ยอมปล่อยนางเอก นางเอกถึงตระหนักได้ว่าตัวเองคิดง่ายเกินไป ก็เลยตัดสินใจจะพาลูกหนีไปในวันที่พระเอกเข้าพิธีแต่งงาน... แต่เอาจริงๆ เราว่าพระเอกก็พยายามสุดๆ แล้วนะ ตอนแรกพี่แกจะพานางเอกหนีไปใช้ชีวิตด้วยกันตามลำพังสองคนแล้วด้วยซ้ำ แต่นางเอกไม่เห็นด้วยบอกว่าห้ามหนี การหนีไม่ช่วยแก้ปัญหา พระเอกรู้ว่านางเอกอยากมีงานแต่งแบบคนทั่วไปก็เลยไปแอบเซอร์ไพรส์จัดงานแต่งให้ แล้วก็ทำเรื่องคืนตำแหน่งซื่อจื่อเพื่อจะได้มีฐานะเท่าเทียมกับนางเอกและสามารถจดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยากันได้ ...พระเอกคิดว่าถ้าตัวเองไม่มีฐานะซื่อจื่อแล้วฝ่ายนั้นก็คงไม่อยากแต่งด้วย แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็ยังยืนยันจะแต่งเหมือนเดิม ต่อให้พระเอกจะมีใครในใจแล้วก็ตาม กะว่าเดี๋ยวได้ตำแหน่งภรรยาเอกเมื่อไรก็ค่อยมาจัดการนางเอกทีหลัง ฮองเฮาก็ไม่ยอมยกเลิกงานแต่งให้ เพราะให้โหรทำนายดวงชะตาแล้ว โหรบอกว่าดวงชะตาพระเอกกับลูกสาวอ๋องสมพงศ์เป็นคู่แท้กัน ต้องแต่งกับคนนี้ชีวิตพระเอกถึงจะดี ฮองเฮาเลยยิ่งเชื่อ

นางเอกไม่อยากทำให้พระเอกลำบากใจที่ต้องเป็นคนกลาง เลยไปขอให้เพื่อนสนิทพระเอกช่วยพาหนี เพราะรู้ว่าตัวเองคนเดียวคงหนีไม่รอด เลยไปขอให้คนมีอำนาจช่วยดีกว่า เพื่อนสนิทเลยไปปรึกษาแม่ แม่ก็ไปปรึกษาฮองเฮาต่อ พอพระเอกรู้ว่าลูกเมียหายก็ทิ้งงานแต่งไปตามหาคนทันทีเลยจ้า ฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น ไม่แต่งแล้วโว้ยยย ไม่สนแล้วว่าใครจะว่ายังไง พอหาลูกเมียไม่เจอพี่แกก็กลายเป็นคนหงุดหงิดโมโหง่ายไม่มีความสุข เห็นพระเอกเป็นแบบนี้ ฮ่องเต้เลยพูดเตือนสติฮองเฮา บอกว่าตอนแรกฮองเฮาก็แค่หวังอยากให้พระเอกมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงเท่านั้นไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมพอพระเอกหายดีแล้วถึงได้โลภมากขึ้นเรื่อยๆ ล่ะ ดูสิว่าตอนนี้พระเอกมีสภาพเป็นยังไง...

สุดท้ายก็จบดีแหละ แต่ก็แอบลุ้นเหมือนกันนะว่านักเขียนจะหาทางลงยังไงเพื่อให้ทั้งคู่ได้ลงเอยแต่งงานกันอย่างสมเหตุสมผล ...สุดท้ายพออ่านถึงตอนนั้นก็แอบว้าวนิดนึงนะ แต่ถ้าอ่านดีๆ ก็จะพบว่าความจริงนักเขียนก็แอบทิ้งปมให้เราสงสัยเอ๊ะๆ มาตลอดแหละ...ตอนพิเศษมีตอนเดียวนะแต่เคลียร์ดีมาก ไม่ค้างคาใจเลย ...

ป.ล. โครงเรื่องสนุกโอเคอยู่นะ ชอบเลยแหละ แต่เสียอย่างเดียวคือคำผิดเยอะไปหน่อย ถ้าปรับปรุงตรงนี้ได้ก็จะดีมากเลย


#สาวรับใช้ยอดดวงใจ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/5AkA9ZhqkE