วันอาทิตย์ที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2566

ข้าต้องปกป้องศิษย์พี่ผู้หล่อเหลา 3 เล่มจบ

 


ข้าต้องปกป้องศิษย์พี่ผู้หล่อเหลา 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เมิ่งถัง หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ เมิ่งถัง ลูกศิษย์ของสำนักหมิงหวาในนิยายเรื่อง 'ตำนานดาวเดือน' ที่ตัวเองเคยอ่าน เมื่อได้เข้ามาในหนังสือนางเอกเลยตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของพระรองในเรื่องซึ่งมีชะตาชีวิตที่น่าสงสารจบไม่สวย ให้รอดพ้นจากการถูกหญิงสาวที่ตนหลงรักฆ่าตายในตอนจบ

พระเอก มู่หวาฮุย ศิษย์พี่ของนางเอก เป็นคนเก่งฉลาด สุภาพอ่อนโยน เอาจริงเอาจัง รักความสะอาด เป็นศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักหมิงหวาที่ทุกคนต่างเคารพนับถือ แต่มีชาติกำเนิดเป็นมาร ตามหนังสือเดิมคือพระเอกจะหลงรักนางเอกในหนังสือที่เป็นคู่หมั้นคู่หมายกัน แต่คนที่นางเอกในหนังสือรักกลับเป็นศิษย์น้องอีกคนในสำนักหรือก็คือพระเอกตัวจริงในหนังสือ และสุดท้ายเมื่อเรื่องชาติกำเนิดที่เป็นมารถูกเปิดเผย พระเอก(ซึ่งคือพระรองในหนังสือ) ก็ถูกนางเอกในหนังสือฆ่าตายในกระบี่เดียว

เดิมเจ้าของร่างเก่าที่นางเอกมาอยู่นั้นเป็นคนนิสัยเงียบๆ ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ยอมคน ใครว่าอะไรก็นิ่งไม่ตอบโต้ แต่พอนางเอกมาอยู่ในร่างนี้ก็เปลี่ยนกลายเป็นสดใสร่าเริงสู้คน ใครมารังแกก็ฟาดกลับ จากที่เคยวางตัวห่างเหินเฉยเมยกับพระเอกที่เป็นศิษย์พี่ก็เปลี่ยนเป็นชอบเข้าหา ชอบเข้ามาพูดคุยออดอ้อนยิ้มให้ จนพระเอกเอ๊ะๆ ที่ศิษย์น้องนิสัยเปลี่ยนไป เพราะปกติเวลาพระเอกซื้อของมาฝาก ถ้าเป็นเจ้าของร่างเก่าพอได้ของแล้วก็จะนิ่ง เฉยชามาก แต่พอนางเอกได้รับก็แสดงออกแบบดีใจเวอร์ เห็นเป็นของล้ำค่า เหมือนแฟนคลับตัวน้อย แล้วก็ชอบพูดว่าตัวเองจะปกป้องพระเอกเอง ...พระเอกจากที่เฉยๆ ไม่สนใจก็เริ่มหวั่นไหวสิ เริ่มตามใจนางเอกโดยไม่รู้ตัว และเริ่มไม่อยากให้นางเอกพูดคุยหรือยิ้มให้หนุ่มอื่น เห็นแล้วจะไม่สบอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาทันที

ไปๆ มาๆ ก็นางเอกนี่แหละที่เป็นสาเหตุทำให้พระเอกเกิดจิตมารเร็วขึ้น แต่ตอนแรกพระเอกยังไม่เก็ตความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อนางเอกว่าเป็นแบบไหน ส่วนนางเอกนี่ไปใหญ่เลย ไม่ได้คิดไปทางนั้นเลย มองพระเอกเป็นพี่เป็นเหมือนพ่อด้วยซ้ำ คิดแต่จะหาวิธีไม่ให้พระเอกหลงรักนางเอกในหนังสือแล้วเดินซ้ำรอยเดิม ทางหนึ่งก็คอยพูดอ้อมๆ บอกพระเอกว่าอย่าไปชอบคนนี้นะ อีกทางก็คอยฝึกฝนวิชาเพื่อจะได้แข็งแกร่งเร็วๆ และปกป้องพระเอกได้...แล้วจะไม่ให้พระเอกหวั่นไหวได้ยังไงไหว เพราะแม้พระเอกจะเป็นถึงนายน้อยมู่แห่งเมืองเชียนเฮ่อ แต่มีครอบครัวก็เหมือนไม่มีอะ ไม่มีใครที่รักและเป็นห่วงพระเอกเลย นางเอกนี่ถือเป็นคนแรก...

ส่วนพระเอกในหนังสือที่ร่างเก่าเคยไปสารภาพรักแล้วถูกปฏิเสธ พอเห็นร่างนี้เปลี่ยนไปก็เริ่มหันกลับมาสนใจเขา(อีกแล้ว) ส่วนนางเอกในหนังสือนิยายเดิมที่มีแต่คนมารุมชอบ ทำอะไรก็มีแต่คนรักและตามใจ หลังๆ คนเริ่มเห็นธาตุแท้เลยเริ่มเอือม เพราะเวลาเจอเรื่องอะไรนางก็เอาแต่บีบน้ำตาร้องไห้อย่างเดียว เจอศัตรูก็สู้ไม่ได้ ดีแต่ร้องกรี๊ดๆ ให้คนอื่นช่วย พอเขาช่วยไม่ได้หรือมาช้าก็ไปโกรธไปโทษเขาอีก ...พอเห็นว่าศิษย์พี่หรือพระเอกเก่งกว่าพระเอกคนเดิมในหนังสือ นางก็เริ่มโลเลรักพี่เสียดายน้อง พอรู้ว่าพระเอกเป็นคู่หมั้นตัวเองก็ดีใจ ทั้งที่ตอนนั้นก็ชอบอยู่กับอีกคน แต่จะเอาทั้งสองคนเลย ไม่ปล่อยใครเลยว่างั้น ...พอพระเอกในหนังสือรู้ว่านางเป็นคนแบบนี้ก็ตัดใจถอยห่างออกมา ส่วนพระเอกที่เป็นศิษย์พี่ก็จะถอนหมั้น สรุปไม่มีใครเอานาง นางก็เลยไปโกรธแค้นนางเอกแทน เอาข่าวเรื่องที่นางเอกมีอาวุธเซียนไปบอกคนอื่นและทำให้นางเอกถูกจับตัวไป...

พระเอกก็ตามไปช่วยไว้ได้ทัน แต่พอเห็นสภาพนางเอกไอมารที่อยู่ในร่างก็เริ่มควบคุมไม่อยู่ นางเอกเลยอยากรีบไปดินแดนหนึ่งเพื่อหาของวิเศษมาปกปิดไอมารให้พระเอก พระเอกก็สงสัยนะว่าตัวเองเป็นอะไร แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจริงๆ ตัวเองเป็นมารและมีร่างมารสวรรค์ นางเอกที่รู้ทุกอย่างก็ไม่บอก ส่วนอีกคนที่อยู่ฝ่ายมารชื่อโม่เซียวนั่นก็รู้ ก็พยายามจะหาวิธีบีบให้พระเอกควบคุมตัวเองไม่ได้เพื่อกลายเป็นมารแล้วมาเป็นจอมมารอยู่ในดินแดนมารโดยเร็ว พอรู้ว่าพระเอกใส่ใจนางเอก ก็กะจะฆ่านางเอกต่อหน้าเพื่อทำให้พระเอกคลุ้มคลั่งกลายเป็นมาร ส่วนนางเอกก็ไม่รู้ว่าอะไรคือตัวกระตุ้นที่ทำให้พระเอกเกิดจิตมาร ถ้ารู้ก็จะกำจัด แต่พระเอกไม่ยอมบอก นางเอกเลยไม่รู้ว่าตัวเองนั่นแหละคือสาเหตุ

พอรู้ใจตัวเอง พระเอกก็ยิ่งยึดติดกับนางเอกมาก ตอนไปหาของวิเศษแล้วหลุดไปดินแดนเพ้อฝัน ซึ่งเป็นดินแดนที่จะทำให้ความปรารถนาลึกๆ ของคนหลุดเข้าไปเป็นจริงก็ยิ่งเห็นได้ชัด นางเอกถึงได้รู้ว่าจริงๆ พระเอกคิดกับตัวเองแบบนี้ (ปาไปครึ่งเล่มสามได้กว่าจะรู้ 55) พอออกมาจากดินแดนเพ้อฝันพระเอกที่เหมือนจะรู้เรื่องชาติกำเนิดแล้วก็เปลี่ยนเป็นคนละคน กลายเป็นเย็นชาเฉยเมยกับคนอื่น จากตอนแรกที่สุภาพอ่อนโยนคำนึงถึงศิษย์น้องคนอื่นๆ ในสำนักที่มาด้วยกัน แต่พอรู้ชาติกำเนิดพี่ก็ไม่สนใครและ ไม่ปกปิดความเย็นชาอีกแล้ว สนใจแต่นางเอก ไปไหนก็ต้องพาไปด้วยตลอด ...และสุดท้ายเรื่องชาติกำเนิดของพระเอกก็ถูกคนสงสัยและเปิดโปง

นิยายของท่านฉางโกวลั่วเยวี่ย แน่นวลลนางเอกทะลุมิติมาอีกแว้วจ้า 55...แต่พระเอกเรื่องนี้ไม่จิตน๊า(ตอนสมัยเป็นศิษย์พี่) เริ่มมาออกแววหลังๆ ตอนเป็นมารแว้วว และที่แน่ๆ คือคลั่งรักนางเอกมาก ส่วนนางเอกก็กลายเป็นเหมือนแสงสว่างหนึ่งเดียวในชีวิตของพระเอก เพราะมีนางเอกเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ แม้จะเปลี่ยนเป็นมารแล้วพระเอกเลยไม่คลั่งสังหารคนไปทั่ว ส่วนคนที่จบไม่สวยที่สุดก็น่าจะเป็นนางเอกเดิมในหนังสือนี่แหละ ถูกคนรู้ธาตุแท้ พระเอกพระรองก็เมินนาง ของวิเศษที่ควรจะได้ก็กลายเป็นของคนอื่น ชีวิตดิ่งลงๆ จนสุดท้ายก็...

ส่วนตัวคือยังชอบนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียนมากที่สุด ความจริงอันนี้ก็สนุกนะ แต่เราว่ามันราบเรียบไปหน่อย เดาไม่ยากแต่ก็อ่านเพลินดี สบายๆ ไม่เครียด เรื่องชาติกำเนิดพระเอกก็มาเปิดและสู้กันท้ายๆ แต่ก็ไม่ได้มีไรมาก ตอนแรกนึกว่าจะเป็นอีเว้นท์ใหญ่ของเรื่องซะอีก ตอนพระเอกสู้ในดินแดนมารก็ไม่ได้บรรยายอะไรเยอะ คือรู้ว่ามีเหตุการณ์นองเลือดแล้วก็ชนะได้ขึ้นเป็นจอมมาร จากนั้นพระเอกก็พยายามหาสถานที่ใหม่ เพราะตั้งใจจะย้ายดินแดนมารจากใต้ดินไปอยู่บนพื้นดิน มีนางเอกอยู่เคียงข้างคอยสนับสนุน ต่อมาก็ได้เปิดศึกกับผู้บำเพ็ญเพียรอีกหลายรอบเพราะฝั่งนั้นไม่ยอมให้มารย้ายขึ้นมาบนดิน ก็ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ และสุดท้ายฝ่ายผู้บำเพ็ญเพียรก็ต้องยอมอยู่ร่วมกับมารอย่างสันติ 

แต่อาจารย์ของพระ-นางกลับไม่ยอม ผู้นำฝ่ายธรรมะเลยบอกงั้นก็ไปสู้เอง แล้วก็ต่อว่าอาจารย์พระเอกที่บีบให้ลูกศิษย์ตัวเองเข้าสู่ทางมาร คือพอมีคนปล่อยข่าวก็เชื่อ พาคนไปล้อมจับเตรียมฆ่าพระเอกทันที จนทำให้พระเอกกลายเป็นมารอย่างแท้จริง เพราะถ้าไม่ทำแบบนั้นพระเอกก็คงเป็นคนของฝ่ายธรรมะตลอดไปแล้ว 55...แล้วก็มีตอนพิเศษเรื่องลูกของพระ-นางหนึ่งตอน...จบแฮปปี้


📍ข้าต้องปกป้องศิษย์พี่ผู้หล่อเหลา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/70C5fuw6fx





วันศุกร์ที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2566

ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง 4 เล่มจบ

 

ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง 4 เล่มจบ
ผู้แต่ง : จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว
ผู้แปล : เบบี้นาคราช
สำนักพิมพ์ แจ่มใส 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เฉิงอวี๋จิ่น หลานสาวคนโตของจวนอี๋ชุนโหว จู่ๆ ก็ต้องกลายเป็นนางร้ายในชีวิตของน้องสาวฝาแฝดกับสามีเก่าอย่างงงๆ เหตุเพราะสามีเก่าจำคนช่วยชีวิตผิดคน พอรู้ความจริงเลยเกิดสับสนโลเล เป็นเหตุให้นางเอกต้องตายเพราะเสียเลือดมากตอนคลอดลูกในชาติก่อน ส่วนน้องสาวฝาแฝดก็ได้แต่งงานกับสามีเก่ามาแทนที่นางเอกซึ่งเป็นพี่สาวสมใจ...แต่คราวนี้นางเอกฝันเห็นทุกอย่างก่อน จึงถอนหมั้นได้แบบชื่อเสียงไม่เสียหายนัก ส่วนน้องสาวฝาแฝดก็รู้อดีตเช่นกัน เลยรีบไปบอกความจริงกับสามีเก่านางเอกจนคนเขามาถอนหมั้น และขอแต่งกับตัวเองแทน...

แต่ด้วยความเป็นสตรีอะ ถึงนางเอกจะไม่ใช่ฝ่ายผิด แต่สมัยโบราณผู้หญิงที่โดนถอนหมั้นจะผิดจะถูกชื่อเสียงก็เสียหายอยู่ดี ...แต่นางเอกก็ไม่เป็นไรจ้า เชิดหน้าอย่างผ่าเผย กลับมาคิดวางแผนเฟ้นหาผู้ชายดีๆ ที่ตอบโจทย์เหมาะแก่การเป็นสามีของตัวเองใหม่ ....คือเข้าใจนางเอกตรงจุดนี้นะ อยากจะเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้นก็มีทางเดียวสำหรับผู้หญิงในยุคโบราณ นั่นคือต้องแต่งงานกับบ้านสามีดีๆ ถ้ายิ่งได้สามีกับแม่ผัวดีๆ ยิ่งโคตรโชคดี ไม่เหมือนผู้ชายที่สามารถสอบรับราชการเป็นขุนนางได้ เราว่าถ้าให้ผู้หญิงสอบเป็นขุนนางได้ ด้วยนิสัยอย่างนางเอกก็คงไม่คิดแต่งงานแล้วฝากชีวิตไว้กับการพึ่งพาสามีหรือลูกหรอก 

แถมฐานะนางเอกในจวนก็อีหลักอีเหลื่อมาก เหมือนชีวิตจะดีมีทุกอย่างพร้อม เพราะเป็นหลานสาวคนโต เป็นลูกของท่านหญิงและมีบิดาเป็นซื่อจื่อจวนโหว แต่จริงๆ คือไม่ได้มีอะไรเป็นของตัวเองเลยสักอย่าง ว่างเปล่ามาก เพราะ....นางเป็นลูกสาวคนโตของบ้านรองที่ถูกยกให้บ้านใหญ่ตั้งแต่เกิด แต่บ้านใหญ่หรือแม่ไม่แท้ก็ไม่ได้รักนาง ให้เสื้อผ้าเครื่องประดับแต่ไม่เคยให้เงินทองติดตัวหรือความรักใดๆ แถมยังระแวงกลัวแต่ว่านางเอกจะลืมบุญคุณแล้วไปสนิทกับบ้านรองมากกว่า ส่วนแม่แท้ๆ ก็รักแต่น้องสาวฝาแฝดหรือลูกที่เลี้ยงอยู่ข้างกายเท่านั้น พอน้องจะได้แต่งก่อนพี่ แม่ก็ยังจะเอาสินสอดของนางเอกไปให้คนน้องอีก (ว่างเมื่อไรก็ชอบแอบมาย้ำทวงบุญคุณผู้ให้กำเนิด) ส่วนย่าก็สนแต่ผลประโยชน์อย่างเดียว...

นางเอกเลยไปทางไหนไม่ได้สักทาง สนิทกับใครไม่ได้สักคน มีแค่สาวใช้คนสนิทสองคนที่ไว้ใจได้ ต้องพยายามเป็นกุลสตรี เรียนรู้ทักษะของสตรีทุกอย่าง กิริยามารยาทต้องเป๊ะ เพื่อเป็นแบบอย่างแก่สตรีในเมืองหลวงและพี่น้องในบ้าน เป็นเหมือนป้ายเชิดชูเกียรติให้คนสรรเสริญชื่นชม...ต้องเคร่งครัดต่อตัวเอง ต้องเป๊ะวางตัวดีเพื่อให้ได้รับคำชม...เพราะไม่งั้นเดี๋ยวจะอยู่ยาก นางเลยมองสีหน้าหน้าคนออกตั้งแต่เด็ก รู้ว่าต้องทำยังไงย่ากับแม่ไม่แท้ถึงจะพอใจแล้วตัวเองจะได้อยู่สบายหน่อย ต้องจัดการทุกอย่างรวมถึงวางแผนอนาคตเองเพราะไม่มีใครช่วย ต้องโตเร็วกว่าคนวัยเดียวกันเพราะไม่มีใครให้ออดอ้อนหรือคอยปกป้อง. ไม่เหมือนน้องสาวฝาแฝดที่โตมาด้วยความรัก มีพ่อแม่ให้ออดอ้อน น้องเลยใสซื่อบริสุทธิ์สดใสร่าเริง มีแต่คนชอบ+อยากเข้าหา แต่นางเอกคือตรงกันข้าม ...ซึ่งอิน้องก็ไม่เคยคิดว่าชีวิตของนางเอกจะต้องเจอกับอะไรบ้างหรือยากลำบากขนาดไหน เอาแต่อิจฉาพี่สาวที่มีเสื้อผ้าเครื่องประดับสวยๆ ใส่ อิจฉาที่ได้เป็นบุตรสาวคนโตของท่านหญิงเท่านั้น เฮ้อ...

พระเอก หลี่เฉิงจิ่งหรือท่านอาเก้า รัชทายาทที่หายตัวไปนานสิบกว่าปีเพราะแผนการร้ายของใครบางคน ทำให้ต้องปกปิดฐานะซ่อนตัวอยู่ในจวนอี๋ชุนโหวด้วยฐานะลูกนอกสมรสของท่านโหว ...ทุกคนในจวนนางเอกก็เข้าใจว่าพระเอกเป็นลูกนอกสมรสจริงๆ ไม่มีใครรู้ความจริง จึงไม่มีใครชอบหรือสุงสิงกับพระเอกเลย แต่ด้วยความที่พระเอกเป็นจิ้นซื่อได้ตั้งแต่อายุยังน้อยและมีตำแหน่งขุนนาง ไม่เหมือนลูกคนอื่นๆ ที่ไม่มีตำแหน่งอะไร คนในจวนจึงเกรงใจไม่กล้าหาเรื่องพระเอก ...วันหนึ่งพระเอกบังเอิญไปเห็นฉากตอนที่นางเอกกำลังทะเลาะกับคู่หมั้นเก่าตอนที่มาขอถอนหมั้นพอดี แล้วจากนั้นปู่นางเอกก็ให้พระ-นางร่วมกันทำของขวัญวันเกิดถวายให้ฮ่องเต้ ทั้งสองคนเลยมีเรื่องให้ไปมาหาสู่กันและเริ่มสนิทกัน

จนกระทั่งนางเอกแอบไปได้ยินความลับเรื่องฐานะของพระเอกเข้า...แต่นางกลับไม่ได้มีความคิดเชิงชู้สาวหรืออยากปีนป่ายเป็นพระชายาของพระเอกเลย จนพระเอกเริ่มไม่พอใจ มีคนโปรไฟล์ดีขนาดนี้มาอยู่ตรงหน้าดันไม่สน กลับไปสนแต่เพื่อนพระเอกที่เป็นจ้วงหยวนอยู่ได้ พระเอกที่รู้ใจตัวเองแล้วเลยชอบมาขัดจังหวะและขัดขวางไม่ให้นางเอกจับเพื่อนตัวเองได้สำเร็จ แต่นางเอกก็ยังไม่รู้ตัว ยังชอบมาพูดฝากฝังให้พระเอกช่วยสนับสนุนหน้าที่การงานว่าที่สามีในอนาคตของตัวเองอีก 55

เพื่อให้ได้แต่งกับนางเอก พระเอกเลยต้องปรับเปลี่ยนแผนการในการเปิดเผยตัวตนใหม่ จากที่ว่าจะตัดขาดกับตระกูลนางเอกเลย พี่ก็ต้องปรับใหม่เพื่อให้ได้แต่งนางเอกเข้าวังบูรพาอย่างสมเกียรติ พอมีพระราชโองการพระราชทานสมรสมา คนในบ้านก็มาห้อมล้อมประจบเอาใจนางเอกตามสเต็ป แม่แท้ๆ ก็มาเรียกร้องบุญคุณของผู้ให้กำเนิด ส่วนแม่ไม่แท้ก็มาเรียกร้องบุญคุณที่เลี้ยงดู(แบบส่งๆ)จนโต แต่นางเอกคือพูดตรงตัดความหวังทุกคนหมด ตอนแรกทุกคนก็ไม่พอใจ แต่ก็ทำไรไม่ได้ เพราะต่อจากนี้ทั้งจวนต้องพึ่งพานางเอกคนเดียวแล้ว...

ส่วนน้องสาวก็อิจฉานางเอก คิดไปเองอีกว่าเป็นเพราะปู่ตกลงทำสัญญาให้พระเอกแต่งงานกับหลานสาวในตระกูลเพื่อตอบแทนบุญคุณใช่ไหม งั้นถ้านางเอกไม่ได้ถอนหมั้น คนที่ต้องแต่งด้วยก็เป็นตัวเองสินะ ...บ้าบอมากก พอแต่งไปนางเอกก็ต้องไปเตรียมสู้กับพวกสตรีตระกูลหยางที่กุมอำนาจอยู่ในวังต่อ จริงๆ เจอรับน้องตั้งแต่ตอนส่งนางข้าหลวงในวังมาสอนกฏระเบียบก่อนแต่งและ แต่นางเอกคือทำเป๊ะ ทำถูกต้องได้มาตรฐานทุกอย่าง เลยไม่มีใครจับผิดลงโทษได้ พอมาอยู่ในวังนางก็รับมือได้หมด ฉลาด เก่ง มีวิธีพูด เอาจริงๆ จะแต่งกับใคร ในบ้านของฝ่ายชายเป็นแบบไหน เราว่านางเอกก็เอาอยู่หมดแหละ เพียงแต่อาจจะไม่มีความสุขเหมือนแต่งกับพระเอกเท่านั้น...

เพราะพระเอกนี่รู้ทัน+เข้าใจความคิดนางเอกหมด ให้เกียรติ หนักแน่น ไม่โยนทุกอย่างในบ้านให้เป็นหน้าที่ของนางเอก (ต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่คิดว่าภรรยาต้องเลี้ยงลูก ดูแลพ่อแม่สามี ต้องดูแลจวนและปรนนิบัติสามี บลาๆ) แสดงความรักที่มีต่อนางเอกทั้งต่อหน้าและลับหลัง ไม่ใช่ต่อหน้าคนอื่นอีกอย่างลับหลังอีกอย่าง ใครเห็นก็อิจฉานางเอกที่ได้พระเอกเป็นสามี ตอนถูกบีบให้รับอนุพระเอกก็ปฏิเสธเอง ไม่ปล่อยให้นางเอกวุ่นวายลำบากใจเลย จนนางเอกเปิดใจและรักพระเอกจริงๆ ...ส่วนน้องสาวฝาแฝดพอเห็นพระเอกดีแบบนี้ก็อิจฉาพี่สาวอีก(แล้ว) เพราะชีวิตคู่ตัวเองที่เคยคิดว่าจะดีกลับล้มเหลวไม่เป็นดังหวัง นางเอกเคยแนะนำไปแล้วแต่น้องก็ไม่ฟัง นางเอกเลยไม่พูดอีก ...น้องก็คือไม่มองตัวเองเลยว่าผิดพลาดหรือต้องปรับปรุงอะไรตรงไหน เอะอะก็เอาแต่ร้องไห้หวังให้เขาปลอบใจสงสาร จนสามีเริ่มเอือม สุดท้ายก็โทษนางเอก คิดว่าเป็นเพราะนางเอกแย่งชิงการแต่งงานของตัวเองไปอีกแล้ว...เวง

เรื่องนี้ค่อนข้างครบเครื่องดี มีทั้งการต่อสู้ในเรือนหลังบ้าน ในราชสำนักของพระเอก และการต่อสู้ในวังระหว่างตำหนักบูรพาของนางเอกกับฮองเฮาและไทเฮา แต่พระนางคือเก่งฉลาด อ่านเกมออก เลยเสียเปรียบน้อยมาก บวกกับชื่อเสียงที่ดีอยู่แล้วของทั้งสองคน..อย่างพระเอกอะ ขุนนางกับราษฎรก็ชื่นชมเพราะสอบเป็นจิ้นซื่อได้เอง ทำงานเก่ง กิริยาวาจาการวางตัวดีสมกับที่เป็นรัชทายาท นางเอกก็เช่นกัน มีชื่อเสียงว่าเป็นกุลสตรีที่ดีมาตั้งแต่สมัยยังไม่ออกเรือนแล้ว จะหาเรื่องนางคือยาก มีอะไรนางเอกก็ยิ้มลูกเดียว ไม่เคยแสดงสีหน้าหรือมีท่าทีไม่พอใจ ไม่ทำอะไรให้คนจับผิดได้เลย ...เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยลุ้นเท่าไร เพราะเหมือนรู้ว่ายังไงสุดท้ายพระนางก็ชนะอยู่แล้วด้วยแหละ มาไม้ไหนพระ-นางก็รับมือโต้กลับได้ ไม่เหมือนอีกฝั่ง จัดการเขาไม่ได้ไม่พอ แผนยังถูกเปิดโปงกรรมตามสนอง สุดท้ายก็ย่อยยับพ่ายแพ้ไปเอง

ตอนใกล้จบแอบขัดใจฮ่องเต้...อิหยังมาก ส่วนน้องสาวฝาแฝดของนางเอกจนจบก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองผิดตรงไหน ยังสร้างข่าวลืออะไรออกมาอีกก็ไม่รู้ ...ส่วนสามีเก่าก็มาจำอดีตได้หลังแต่งกับน้องสาวฝาแฝดไปแล้ว แต่ทำอะไรไม่ได้ รู้ตัวช้ามากทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เหอๆ ...


📍ยอดสามีของกุลสตรีอันดับหนึ่ง 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjgJmaXfP





วันพุธที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2566

ยุคสมัยแห่งธิดาอ๋อง 4 เล่มจบ

 


ยุคสมัยแห่งธิดาอ๋อง 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ซีพั่นฉา
ผู้แปล : 
ภวิษย์พร
ปก : 
RongJing
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก มู่หยวนอวี๋ เนื่องจากพ่อไม่มีลูกชายเพื่อเอาไว้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ๋องสักที นางเอกซึ่งเป็นบุตรสาวคนเล็กสุด จึงถูกบังคับให้สวมรอยเป็นบุตรชายและถูกเลี้ยงให้เป็นซื่อจื่อตั้งแต่เกิด แต่วันหนึ่งพอได้ลูกชาย พ่อกลับต้องการจะกำจัดนางเอกไปให้พ้นๆ ทางซะอย่างนั้น แต่นางเอกไม่ยอม ไม่อยากถูกพ่อควบคุมชีวิตอีกแล้ว ก็เลยวางแผนหนีจนได้มาเรียนหนังสือกับเหล่าองค์ชายที่เมืองหลวง และได้เจอกับพระเอก จูจิ่นเซิน หรือองค์ชายรองที่มีสภาพร่างกายอ่อนแอขี้โรค แถมยังเป็นโรคเด็ก ม.2 และไม่ชอบกินยา

ร่างกายพระเอกไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เกิด แถมดันไม่ชอบกินยา เข้ากับคนก็ยาก ชื่อเสียงก็ไม่ดี เลยทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อน แต่พี่แกกลับมาถูกใจนิสัยนางเอกที่เป็นอ๋องบ้านนอกและเพิ่งมาอยู่เมืองหลวงได้ไม่นาน ส่วนนางเอกก็อยากหาต้นขาของคนใหญ่คนโตในเมืองหลวงเกาะอยู่พอดี ไปๆ มาๆ ทั้งสองคนจึงเริ่มสนิทกัน พระเอกไม่รู่ว่านางเอกเป็นผู้หญิง แม้นางเอกจะหน้าตาดูเหมือนผู้หญิงแต่ก็ไม่ได้สงสัย เพราะลูกพี่ลูกน้องของนางเอกคนหนึ่งที่เป็นผู้ชายก็หน้าตาเหมือนผู้หญิงมากเช่นกัน เลยไม่มีใครสงสัย พากันนึกว่าบุรุษตระกูลมู่ส่วนใหญ่คงมีหน้าตาแบบนี้ ..แต่ขนาดเป็นผู้ชาย นางเอกก็ยังทำให้พระเอกหวั่นไหวได้จนเก็บไปฝัน....ได้นะ 55 

ต่อมานางเอกต้องเดินทางกลับไปร่วมงานศพท่านตาที่อวิ๋นหนาน นางเอกเกรงว่าไปแล้วจะถูกพ่อเล่นลูกไม้ทำให้ไม่ได้กลับมาอีก เพราะพ่ออยากรีบจัดการยกตำแหน่งซื่อจื่อของนางเอกให้น้องชายที่เพิ่งเกิด พระเอกก็เลยไปขอให้พ่อซึ่งเป็นฮ่องเต้ส่งขุนนางในราชสำนักร่วมเดินทางไปกับนางเอกด้วย เพื่อที่พ่อนางเอกจะได้ไม่กล้าทำอะไร...แต่พ่อนางเอกก็กล้าอยู่ดี 55 โชคดีที่นางเอกไหวตัวเร็วเลยหนีกลับมาได้ แต่ก็ไม่ได้กลับมามือเปล่านะ ยังอุตส่าห์พาหมอเทวดาที่คนนึกว่าตายไปแล้วกลับมาช่วยรักษาพระเอกด้วย ...พอฮ่องเต้รู้ข่าวก็มาหาพระเอกที่จวน แล้วก็ได้รู้เรื่องที่พระเอกไม่ชอบกินยา จนทำให้อาการไม่ดีขึ้นมาถึงทุกวันนี้ ฮ่องเต้เลยโกรธมาก สั่งห้ามไม่ให้พระเอกออกจากจวน และห้ามไม่ให้ใครเข้าออกจวนพระเอกถึงสองปี ...

หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกได้รู้ว่านางเอกเป็นผู้หญิง พระเอกโกรธมาก รู้สึกเหมือนถูกหลอกถูกปั่นหัว เลยบอกว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวไม่สนใจนางเอกอีก แต่นางเอกก็ตามมาง้อขอโทษ เพราะกลัวพระเอกจะเย็นชาไม่สนใจตัวเองจริงๆ  ...พระนางเรื่องนี้เป็นคนฉลาดมากทั้งคู่ แม้นางเอกจะเป็นคนยุคปัจจุบันที่ตายแล้ววิญญาณทะลุมิติมาอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ได้เอาความรู้จากยุคปัจจุบันมาเปลี่ยนแปลงอะไร นางก็ใช้ชีวิตเหมือนคนโบราณทั่วๆ ไป เพียงแต่นิสัยจะเปิดกว้าง ใจกล้า ไม่คิดมาก และสบายๆ มากกว่าสตรีในยุคโบราณเท่านั้น อย่างตอนที่เปิดใจกับพระเอกแล้ว แต่ดันมีเหตุให้นางเอกต้องรีบหนีตายกลับบ้านเกิดก่อน ก่อนไปนางเอกเลยเป็นฝ่ายรุกจับพระเอกกดกลืนลงท้อง เพื่อจะได้ไม่เสียใจที่หลัง เผื่อมีบางอย่างเกิดขึ้นหรือไม่ได้กลับมาอีก (อย่างน้อยก็ได้กินแล้ว 55).. ทำให้ได้ขวดน้ำมันน้อยติดท้องกลับไปโดยไม่รู้ตัว 55

เป็นแนวชิงไหวชิงพริบ สงครามการสู้รบ ที่ไม่ได้หนักมากเท่าไร ดำเนินไปพร้อมๆ กับเรื่องรักที่อาจจะไม่ได้หวือหวามากแต่เราว่าหวานกำลังดี ปมใหญ่ที่สุดก็คือความลับเรื่องเพศของนางเอก และเรื่องคนของราชวงศ์ก่อนที่เหลือรอดซึ่งเป็นภัยแฝงคุกคามมานานหลายปี ทำให้บ้านนางเอกถูกลากเข้าไปพัวพัน จนนางเอกต้องหนีตายออกจากเมืองหลวงเพื่อกลับบ้านเกิดเพื่อรักษาชีวิต แต่ระหว่างทางเรื่องสภาพเพศของตัวเองก็ดันมาถูกเปิดโปงอีก นางเอกจึงต้องกลับบ้านด้วยฐานะน้องสาวฝาแฝดที่หายสาบสูญไป จากนั้นก็ได้รู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ จากนั้นก็เกิดสงครามตามมาติดๆ ตระกูลนางเอกซึ่งมีหน้าที่ปกปักรักษาชายแดนแห่งนี้จึงต้องออกรบ ทว่าต่อมาทหารที่ส่งไปรบก็ตกเป็นรอง พ่อนางเอกเกิดล้มป่วย พอส่งจดหมายไปขอทหารเพิ่มปรากฏว่าชายแดนอีกฝั่งก็เจอบุกเหมือนกัน ฮ่องเต้เลยต้องส่งทหารไปจัดการฝั่งนั้นก่อน พระเอกก็ร้อนใจเป็นห่วงเมีย(ใกล้จะคลอดแล้ว) จึงตัดสินใจสารภาพความจริงกับฮ่องเต้เรื่องที่นางเอกตั้งท้องเพื่อจะได้นำคนไปช่วยบ้านเมีย ..

สนุกดี ชอบวิธีคลายปมให้นางเอกกลับคืนสู่ฐานะเดิมโดยไม่มีใครสงสัย พระเอกก็ฉลาด เย็นชา ฝีปากคม นางเอกใจกว้างแมนๆ เป็นคนสบายๆ มีพรสวรรค์ในการรบ เป็นคู่ที่ลงตัว มีอะไรก็คอยช่วยเหลือกันช่วยกันออกความคิดเห็น พระเอกอยากให้นางเอกพึ่งพาตัวเอง แต่นางเอกก็อยากเป็นที่พึ่งพิงให้พระเอกเช่นกัน เพราะรู้ว่าที่ผ่านมาพระเอกโดดเดี่ยว มีแต่พ่อหรือฮ่องเต้เท่านั้นที่คอยปกป้อง อย่างตอนที่ตั้งท้อง นางเอกก็ไม่ได้โกรธหรือน้อยใจอะไรที่พระเอกไม่สามารถมาอยู่เคียงข้างได้ แต่กลับเป็นห่วงพระเอกที่อยู่ทางนั้นมากกว่าว่าจะโดนฮ่องเต้ลงโทษหรือต่อว่าอะไรหรือเปล่าที่ปล่อยให้ตัวเองหนีกลับมา ขนาดตอนที่พระเอกได้ครองบัลลังก์แล้ว นางเอกก็ยังทำใจยอมรับได้(แม้จะโกรธ) ถ้าหากวันหนึ่งพระเอกจะรับสตรีอื่นเข้ามาเป็นพระสนม เพราะถือว่าตนเคยได้ครอบครองช่วงเวลาที่ดีที่สุดของพระเอกไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องเสียใจ ใจกว้างฝุดๆ ..แต่พอพระเอกได้ยินคือโกรธมากจ้าา งอนไม่พูดด้วยเลย 55

ป.ล. ลูกนางเอกน่ารักมากกก กอไก่ล้านตัว
ป.ล. แม่นางเอกโคตรรักลูก ถึงพ่อจะไม่ค่อยดี แต่แม่นางเอกนี่กินขาด รักลูกมาก ส่วนพ่อนางเอกก็เจ้าแผนการจนกระทั่งวาระสุดท้ายจริงๆ ถึงตัวพ่อจะไม่ค่อยดีแต่เราก็ชอบครอบครัวนางเอกนะ ตอนแรกเหมือนจะดราม่าแต่เพราะนิสัยนางเอกด้วยมั้ง ไปๆ มาๆ อ่านแล้วมันเลยไม่ได้รู้สึกดราม่าอะไร


📍ยุคสมัยแห่งธิดาอ๋อง 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2g36WEejBA





วันศุกร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

โชคลาภหมื่นล้านบันดาลรัก เล่ม 1

 

โชคลาภหมื่นล้านบันดาลรัก เล่ม 1 (6 เล่มจบ)
ผู้แต่ง : เจียงจื่อกุย
ผู้แปล : 
เหวินหรง
ปก : 
afternoontm
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก สวี่รุ่ย ชีวิตอาภัพเรื่องบุพการี พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก คนหนึ่งตายคนหนึ่งหายสาบสูญ ต่อมายายที่รักเธอมากก็จากไป นางเอกเลยต้องไปอยู่กับย่า พอย่าตายก็ย้ายไปอยู่กับน้าที่ฮ่องกงต่อ แล้วก็ตัดสินใจย้ายกลับมาอยู่กับพ่อที่เพิ่งหาตัวพบ แต่ผ่านไปไม่นานพ่อก็เสียไปอีกคน นางเอกเลยโดดเดี่ยวอย่างแท้จริงล่ะทีนี้ ต้องมีชีวิตอย่างยากลำบาก เพราะตอนอายุน้อยยังไม่รู้จักคิด เลยใช้เงินไม่เป็น ใช้จ่ายฟุ่ยเฟือย ถลุงมรดกที่ยายทิ้งไว้ให้จนเกือบหมด แล้วต่อมาก็ประสบปัญหาในชีวิตอีกมากมายจนทำให้เงินไม่พอใช้ กระทั่งต้องลาออกจากโรงเรียนกลางคันเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม ต้องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเพื่อส่งตัวเองเรียน พออายุ 22 ก็มาประสบอุบัติเหตุตายอีก ...พอตายก็ได้ย้อนกลับมาใหม่ในตอนที่อายุ 15 ในช่วงที่กำลังอาศัยอยู่กับย่าพอดี ...นางเอกเลยตั้งใจว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ จะไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือย จะดูแลย่าให้ดี ไม่ให้ชีวิตในชาตินี้ต้องตกระกำลำบากและต้องพลัดพรากจากคนสำคัญไปเหมือนในชาติก่อนอีกแล้ว...

เรื่องนี้เป็นแนวระบบ สนุกมาก เป็นระบบที่เจ๋งมาก เหมาะกับสถานการณ์ในตอนนี้อย่างแรง55 อ่านแล้วต้องมีคนอิจฉาอยากได้ระบบแบบนางเอกไปใช้บ้างแหละ... ระบบแบบนี้มีที่ไหนให้เงินใช้วันละ 10000 หยวน แล้วบังคับว่าต้องใช้ให้หมดทุกวันด้วยนะ(อยากได้มั่ง55) พอใช้หมดวันรุ่งขึ้นก็จะมีเงินเข้าบัญชีใหม่ แล้วก็จะมีภารกิจใช้เงินให้ทำอีกบลาๆๆ แต่ว่าต้องใช้ให้ทันตามที่เวลากำหนดด้วยนะ ถ้าใช้ไม่ทันก็ถือว่าภารกิจล้มเหลว จะโดนหักภารกิจที่เคยทำสำเร็จหรือหักสวัสดิการพิเศษที่เคยได้รับ ซึ่งถ้าถูกหักจนหมดเมื่อไรนางเอกก็ต้องกลับไปที่จุดเดิม ...

คือพอย้อนกลับมาปุ๊บนางเอกก็เจอภารกิจแรกเลย คือต้องใช้เงิน 10000 หยวนให้หมดภายใน 10 นาที ซึ่งความยากมันอยู่ตรงที่จำนวนเงินจะเพิ่มขึ้นทุกครั้งหลังจากที่ทำภารกิจสำเร็จ แล้วบางทีภารกิจมันก็มาแบบปุบปับ เช่น มาตอนกำลังจะออกจากโรงพยาบาลงี้ เครื่องบินกำลังจะแลนดิงงี้ หรือตอนที่อยู่บนเครื่องบินบ้างล่ะ นางเอกก็ต้องคอยคิดว่าที่นี่หรือแถวนั้นมีอะไรให้ซื้อได้บ้าง จะใช้เงินด้วยวิธีการแบบไหนดีโดยไม่ให้ผิดกฏ ต้องคำนวณราคากับของที่จะซื้อเพื่อให้ครบกับจำนวนเงินที่ภารกิจกำหนดมาด้วย (เกินได้แต่ห้ามขาด ถ้าเกินก็แค่ออกตังค์ส่วนเกินเอง แต่ห้ามขาดเด็ดขาด) หรือนอกจากใช้เงินซื้อของแล้ว มันยังสามารถเอาไปใช้ทำหรือลงทุนอย่างอื่นแทนได้ไหม เช่นบริจาค หรือให้คนอื่นยืม หรือลงทุนในธุรกิจ...ซึ่งมันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเท่าไร เพราะระบบก็จะมีข้อบังคับหรือข้อห้ามจุกจิกมากมายที่ตั้งไว้เพื่อไม่ให้นางเอกโกงหรือใช้เงินได้ง่ายๆ ด้วย

ความจริงนางเอกเป็นคุณหนูตระกูลดังอยู่แล้ว แต่เพราะแม่มาแต่งงานกับพ่อที่เป็นคนธรรมดา ตาก็เลยไม่ยอมรับตัดหางปล่อยวัด ไม่สนใจนางเอก นางเอกก็ไม่ง้อเพราะไม่ชอบที่ตามาว่าดูถูกพ่อตัวเอง เวลาที่เพื่อนๆ เห็นนางเอกใช้เงินซื้อของอย่างบ้าคลั่ง(ตามระบบสั่ง) ก็จะคิดว่าเพราะนางเอกเป็นคุณหนูตระกูลนี้สินะ หรือเวลาเพื่อนเก่าแนะนำนางเอกกับใครก็จะพ่วงด้วยว่าเป็นหลานคนตระกูลนี้ คนเลยนึกว่าอ๋อ...ที่นางเอกใช้เงินมือเติบได้ขนาดนี้ก็เพราะเป็นหลานของตระกูลนี้สินะ แต่ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ ตาไม่ได้สนใจนางเอกเลย นางเอกก็พยายามบอกแล้วว่าคนที่รวยคือตาไม่ใช่ตัวเอง ตัวเองอยู่ด้วยมรดกยาย แต่ก็นั่นแหละไม่มีใครเชื่อ แต่ก็ดี เพราะนางเอกก็อยากเอาชื่อตามาเป็นเกราะคุ้มกันตัวเองอยู่พอดีเหมือนกัน คนจะได้ไม่สงสัยว่านางเอกเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ

ส่วนพระเอกเป็นเพื่อนสมัยเด็กของนางเอก มีร่างกายอ่อนแอ ชาติก่อนตายเร็วเพราะโรคหัวใจกำเริบ ก่อนตายอยากเจอนางเอกมากแต่ไม่ได้เจอ แต่ขนาดตายไปแล้วก็ยังไม่ลืมบอกให้คนที่บ้านเอาเงินไปช่วยนางเอกตอนลำบากด้วยนะ(ส่งถ่านกลางหิมะจริงๆ) ย้อนกลับมาคราวนี้นางเอกเลยต้องการช่วยให้พระเอกมีสุขภาพแข็งแรงและไม่ตายเร็วเหมือนชาติก่อน คือระบบที่นางเอกได้รับเนี่ยถ้าทำสำเร็จบางทีก็จะมีสวัสดิการพิเศษให้ด้วย อย่างเช่นช่วยให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นอะไรประมาณนี้ นางเอกเลยอยากส่งต่อให้พระเอก แต่วิธีการส่งต่อก็คือต้องส่งผ่านทางเลือดหรือของเหลวเท่านั้น 55 (ระบบกำหนดมา) แล้วขณะที่ส่งผ่านของเหลว ระบบก็จะมีการแจ้งเตือนว่าตอนนี้ได้กี่เปอร์เซ็นต์แล้ว เช่น ถ้าดื่มน้ำแก้วเดียวกันก็ได้ 1% ถ้าจะใช้วิธีจูบก็จะมาแบบจุ๊บกันเฉยๆ ไม่ได้อีกนะ (อิระบบมานรู้ทันจ้า) ต้องจูบแบบดูดดื่มเท่านั้น แล้วก็ต้องจูบไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึง 100% ด้วย 55

ในเรื่องก็จะมีพวกคุณหนูที่ไม่ชอบนางเอกคอยมาหาเรื่องเป็นระยะๆ หรือบางคนที่ไม่เชื่อว่านางเอกเป็นลูกหลานตระกูลนี้จริง (เพราะหลานตระกูลนี้ส่วนใหญ่ต้องไปเรียนที่อังกฤษ แต่นางเอกทำไมมาอยู่เมืองนี้คนเดียวฟะ) อ่านเพลินดี เราว่ามันได้มากกว่าการดูนางเอกถลุงเงินนะ (เพราะโดนบังคับ ถ้าไม่ใช้ให้หมดเดี๋ยวตาย) แต่มันยังได้เห็นถึงวิธีคิดและการเอาเงินไปใช้ต่อยอดของคนรวยด้วย คืออ่านแล้วก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงรวยกันจัง 

 

📍โชคลาภหมื่นล้านบันดาลรัก เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjgKga3b1

 



วันพฤหัสบดีที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

อย่าเหยียดเผ่าพันธุ์กันสิ 3 เล่มจบ

 

อย่าเหยียดเผ่าพันธุ์กันสิ 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง  (月下蝶影 )
ผู้แปล : นกแก้ว
วาดปก : 
JR.LULU
สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ฝูหลี ปีศาจกระต่ายที่มีชีวิตมาไม่นานเท่าไร 4000 ปีเอง ปีศาจน้อยที่ได้รับการเลี้ยงดูปกป้องทะนุถนอมมาอย่างดีราวกับองค์ชายน้อยจากเหล่าปีศาจในบรรพตเงาหมอก กิจวัตรประจำวันคือบำเพ็ญเพียร กิน เล่น นอน แต่วันหนึ่งนอนนานไปหน่อย (2000 ปี) ตื่นมาอีกทีอ้าววว..โลกที่เคยเต็มไปด้วยเหล่าปีศาจตอนนี้ถูกมนุษย์ยึดครองไปหมดและ ...ปีศาจน้อยฝูหลีเลยตัดสินใจลงจากเขาเพื่อออกไปเผชิญโลกกว้างและหางานทำในดินแดนมนุษย์

นายเอกอยากสอบรับราชการในดินแดนมนุษย์แต่ไม่มีใบปริญญา ก็เลยต้องไปทำงานแบกหามขนอิฐขนปูนในไซต์ก่อสร้างและเป็นรปภ.เพื่องานเงินเรียน เป็นปีศาจที่ดีมีจรรยาบรรณสูงและมีอุดมการณ์ ใสซื่อแต่ไม่โง่ ไม่คิดเอาของวิเศษหรือสมุนไพรหายากออกมาขาย แต่อยากหาเงินด้วยกำลังความสามารถของตัวเอง น่ารักใสซื่อมาก ภายนอกดูอ่อนแอบอบบางเหมือนรังแกง่าย แต่ความจริงพลังโคตรสูง แต่นายเอกไม่รู้ตัว คิดว่าตัวเองไม่ได้เก่งอะไร เป็นแค่ปีศาจตบะต่ำพลังอยู่ในระดับธรรมดาทั่วไป แต่ในสายตาของภูตผีปีศาจหรือผู้บำเพ็ญเพียรในโลกมนุษย์ตอนนี้คือโคตรเทพ หลังจากได้เห็นนายเอกแสดงฝีมือก็พากันหน้าซีด เปลี่ยนเป็นนอบน้อมและเรียกนายเอกว่าผู้อาวุโสทันที

พระเอก จวงชิง เป็นลูกครึ่งมังกรทองที่มีชีวิตวัยเด็กต่างจากนายเอกลิบลับราวฟ้ากับเหว ด้วยความที่เป็นเลือดผสมระหว่างมังกรกับมนุษย์ บวกกับเป็นมังกรทองที่เหลืออยู่ตัวสุดท้าย นอกจากไม่มีครอบครัวก็ยังไม่มีคนในเผ่าช่วยปกป้องดูแล พระเอกเลยถูกมังกรเผ่าอื่นรุมข่มเหงรังแก ถูกคนหักหลังไล่ล่า เฉียดตายก็หลายหน กว่าจะมีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้ไม่ง่ายเลย ต่อสู้มาโดยลำพังเกือบ 2000 ปีจนมีทุกอย่าง และได้กลายเป็นหัวหน้ากรมควบคุมโลกผู้ฝึกตนในแดนมนุษย์

ตอนที่พระ-นายเจอกัน พระเอกยังมองร่างกับตบะที่แท้จริงของนายเอกไม่ออก นึกว่าน้องเป็นปีศาจธรรมดาที่มีพลังตบะต่ำและมีชีวิตอย่างยากลำบาก เพราะไปเห็นตอนคนเขาเก็บขยะอยู่พอดี 55 (โอ๊ยน้องงง) ส่วนนายเอกมองปราดเดียวคือรู้เลยว่าพระเอกเป็นเป็นมังกรทองเลือดผสมที่มีตบะ 2000 ปี เป็นมังกรประจำดวงชะตาเมือง มีบุญบารมี เป็นลูกรักของสวรรค์ ... หลังจากที่ลูกน้องพระเอกเห็นนายเอกต่อสู้และช่วยชีวิตตัวเองเอาไว้ ก็เลยคะยั้นคะยอให้นายเอกมาสมัครสอบเข้าทำงานที่หน่วยงานพระเอก แต่ตอนแรกนายเอกจะไม่ไป เพราะอยากเป็นข้าราชการ 55 แต่สุดท้ายก็เจอกล่อมจนลองไปสอบ ตอนสอบมีให้สอบข้อเขียนกับต่อสู้ ปรากฏว่าคะแนนต่อสู้ของนายเอกคือดีเลิศ แต่ข้อเขียนดันตก...จริงๆ ก็ตอบถูกแหละ เพียงแต่มันไม่ตรงตามยุคสมัย คือสิ่งที่นายเอกตอบมาเป็นสิ่งที่ปีศาจสมัยนี้เขาไม่รู้จักไม่ได้ทำกันแล้ว บางอย่างก็ไม่เคยเห็นหรือมีคนรู้น้อยมาก พระเอกถึงขนาดต้องเอาคำตอบของนายเอกไปค้นในบันทึกยุคเก่าๆ ดู ถึงได้รู้ว่าที่นายเอกตอบนั้นไม่ผิดนะ ...แต่พอสอบติด นายเอกก็ลังเลจะไม่ทำงานนี้อีก เพราะรู้สึกว่าเป็นรปภ.ก็ดีอยู่แล้ว 55..

พอมาทำงานด้วยความเก่ง ปีศาจอะไรมาก็จัดการได้หมด บวกกับความใจป้ำแจกทองเหมือนขนม ทุกคนในที่ทำงานเลยชอบและยิ่งเคารพเทิดทูนนายเอก คือนายเอกไม่รู้ว่าของที่ตัวเองหยิบออกมาให้คนอื่นน่ะมีราคาเป็นของหายาก เพราะถูกเลี้ยงมาแบบลูกเศรษฐี เลยนึกว่านี่เป็นของหาง่ายพื้นๆ ใครๆ ก็มี .. แบบเดี๋ยวก็มอบอาวุธที่สร้างมาจากปีศาจในตำนานให้พระเอกไว้ใช้ต่อสู้ เดี๋ยวก็เอายาลูกกลอนเม็ดละสองล้านให้พระเอกกิน หรือบางทีก็เทเพชรกองโตออกมาให้พระเอกเอาไว้ใช้ประดับบ้าน เพราะเห็นพระเอกชอบพวกเพชรนิลจินดา แบบขนาดรถก็ยังฝังเพชรอะ 55..จนพระเอกต้องปรามเรื่องให้ของของนายเอก เพราะกลัวว่าสักวันจะโดนหลอกจนหมดตัว

เป็นแนวภูตผีปีศาจ ผู้ฝึกตน ที่พยายามปรับตัวให้อยู่ร่วมกับสังคมมนุษย์บนโลกที่ไม่มีใครกราบไหว้หรือเชื่อเรื่องภูตผีวิญญาณอีกต่อไปอย่างกลมกลืน ผสมการจิกกัดเสียดสีเรื่องการทำลายสิ่งแวดล้อม ทำลายพื้นที่ป่าของมนุษย์ รุกล้ำทำลายที่อยู่ของสัตว์จนมาถึงถิ่นที่อยู่ของเหล่าปีศาจบรรพกาล บางแห่งก็ถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่ท่องเที่ยวจุดชมวิวตามยุคสมัย บางแห่งก็เปลี่ยนเป็นสถานที่อยู่อาศัย จนส่งเสียงดังรบกวนทำให้ปีศาจเริ่มฟื้นตื่นจากการหลับใหลออกมาอาละวาด ...เดือดร้อนไปถึงหน่วยงานของพระเอก ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ต้องดูแลจัดการความสงบสุขเรียบร้อยของปีศาจต่างๆ ที่ต้องการเข้ามาอาศัยอยู่ในเมืองมนุษย์

ในเรื่องจะมีสมาพันธ์ปีศาจสำหรับให้ปีศาจใหม่มาลงทะเบียนรับบัตรประชาชนก่อน จะได้ไม่เป็นปีศาจเถื่อนแล้วถูกหน่วยงานพระเอกจับไป แต่ถ้าปีศาจตัวไหนก่อความวุ่นวายทะเลาะกันหรือมีเรื่องลี้ลับอะไรเกิดขึ้น หน่วยงานของพระเอกก็จะส่งคนไปจัดการและกลบเกลื่อนอธิบายด้วยเหตุผลทางวิทยาศาสตร์...ต้องปกป้องทั้งเหล่าปีศาจและมนุษย์ไปพร้อมๆ กัน แต่ในขณะเดียวกันก็จะให้มนุษย์รู้ถึงการดำรงอยู่ของพวกตัวเองไม่ได้เด็ดขาด ...ซึ่งระหว่างที่กำลังจัดการดูแลแก้ปัญหาต่างๆ ของภูตผีปีศาจ ก็จะมีเรื่องที่ปีศาจบรรพกาลเริ่มทยอยฟื้นตื่นจากการหลับใหลและกลับมาปรากฏตัวบนโลกมนุษย์อีกครั้ง รวมถึงเรื่องปริศนาของตัวนายเอก ว่าตกลงน้องเป็นปีศาจหรือตัวอะไรกันแน่ ทำไมเก่งเกินเบอร์เผ่าพันธุ์กระต่ายขนาดนี้ ...แต่ชอบเวลานายเอกอยู่ในร่างกระต่ายนะ ดูนุ่มนิ่มฟูๆ น่าจับดี บรรยายได้น่ารักเห็นภาพดี อ่านแล้วอยากลูบบ้าง 55

พาร์ตความรักก็แบบค่อยเป็นค่อยไปไม่ใช่ปุบปับรักเลย กว่าจะลงเอยกันจริงๆ นี่นานเลยนะ เพราะนายเอกใสมาก ความรู้สึกช้า ส่วนพระเอกจากตอนแรกที่ฮึ่มๆ ชอบทำหน้าเย็นชาใส่เขา แถมยังเก็บตังค์ค่าน้ำมันตอนขับรถไปส่งนายเอกด้วย55 หลังๆ พอชอบแล้วพี่ก็จีบตีตราจองแบบเนียนๆ เลย ลูกน้องรอบข้างคือเริ่มสงสัยเริ่มมีข่าวลือระหว่างพระ-นาย แต่พระเอกก็ไม่แก้จ้า ปล่อยไปตามนั้นแหละ55 ตอนนายเอกกลับร่างเดิมที่เป็นกระต่ายนี่คือห้ามใครอุ้ม ห้ามใครลูบขนนายเอกเลยนะนอกจากตัวเองเท่านั้น ...แต่นอกจากความรักของพระนายแล้ว ก็ยังมีความรักของคนในครอบครัวหรือเหล่าปีศาจที่เลี้ยงดูนายเอกมาด้วย ดีต่อใจมากกก อ่านไปก็ลุ้นว่าทุกคนจะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้งไหม ในสายตาคนนอกหรือปีศาจในที่ทำงานนายเอกก็คือผู้อาวุโสที่มีตบะแก่กล้า แต่ในสายตาของปีศาจที่เลี้ยงดูมา ผ่านไปกี่พันปีนายเอกก็ยังคงเป็นเด็กน้อยในบ้านที่พวกเขาต้องทะนุถนอมปกป้องเสมอ แค่เห็นนายเอกใส่เสื้อผ้าธรรมดาก็ปวดใจ กลัวแต่ว่านายเอกจะลำบากไม่มีของดีๆ ใช้ เจอหน้าเมื่อไรก็ต้องยัดของให้ตลอด...T^T

สนุกดีนะ ออกแนวเรื่อยๆ ขำๆ ไม่ได้หลอนน่ากลัวอะไร บางมุมก็ได้ข้อคิดเตือนใจ อย่างเรื่องสาเหตุที่ปีศาจค่อยๆ ทยอยตายสูญพันธุ์จนเหลือน้อยลงเรื่อยๆ และทำให้มนุษย์ที่อ่อนแอไร้อิทธิฤทธิ์พลิกกลับมาเป็นผู้ครองโลกได้ เราว่าจุดนี้พอเฉลยแล้วก็สมเหตุสมผลดีนะ แล้วถ้าวันหนึ่งมนุษย์ยังไม่รู้สึกตัวกระทำเหมือนปีศาจ จุดจบก็คงไม่ต่างกัน เพียงแค่รอเวลาเท่านั้นแล..



📍อย่าเหยียดเผ่าพันธุ์กันสิ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/AKSXh3R4iG




ข้ากลายเป็นแม่เลี้ยงของอดีตสามี 3 เล่มจบ

 


ข้ากลายเป็นแม่เลี้ยงของอดีตสามี 3 เล่มจบ
ผู้แต่ง : 
จิ่วเยว่หลิวหั่ว (九月流火)
ผู้แปล : ซิวเสียนอวี๋เล่อ
สำนักพิมพ์ ไป่เหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เกาซี นางเอกเรื่องนี้ชาติที่แล้วเป็นบุตรสาวสายตรงของจวนอิงกั๋วกง เป็นคนเก่งฉลาด หยิ่งทะนง ไม่ยอมคน และยังมียายเป็นถึงองค์หญิงของราชวงศ์ วันหนึ่งแม่ตาย พ่อก็หลงอนุกับลูกอนุ นางเอกเลยถูกยายรับไปเลี้ยงดู พอโตมาก็ได้แต่งงานกับ กู้เฉิงเย่า ซื่อจื่อหรือบุตรชายเพียงคนเดียวของเยียนหวาง ที่กุมอำนาจทางทหารและเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ แต่แต่งไปได้แค่เดือนเดียวสามีก็เปลี่ยนกลายเป็นเย็นชาหมางเมิน และสุดท้ายนางเอกก็ป่วยตายจากการตรากตรำทำงานดูแลจวน

พอตายไปถึงได้รู้ว่าที่แท้น้องสาวต่างมารดาก็เป็นหญิงสาวที่ทะลุมิติมา ไม่ใช่เด็กสิบขวบแต่เป็นผู้ใหญ่อายุ 26 แล้ว ส่วนที่สามีหมางเมินรังเกียจตนเองก็เป็นเพราะน้องสาวต่างมารดาจงใจทำให้สามีนางเอกเข้าใจผิด คิดว่านางเอกเป็นคนโกหกหลอกลวงที่มาแย่งชิงการแต่งงานของน้องสาวกับสามีไปเป็นของตัวเอง (จริงๆ เรื่องนี้อาจจะไม่เกิดถ้าตัวสามีเก่าหนักแน่นมั่นคงกว่านี้) พอตายวิญญาณนางเอกก็มาอยู่ในร่างของ หลินเว่ยซี บุตรสาวอ่อนแอขี้โรคของผู้ใต้บังคับบัญชาพระเอก กู้ฮุยเยี่ยน หรือเยียนหวาง

พ่อของเจ้าของร่างเดิมตายเพราะช่วยปกป้องพระเอกจากศัตรู หลังจากตายก็ได้พระราชทานยศเป็นโหวและได้รับของพระราชทานมากมาย แต่ของพระราชทานกลับไปไม่ถึงมือลูก เพราะถูกพวกขุนนางในอำเภอและญาติยึดไปหมด แถมยังจะมัดมือชกให้นางเอกแต่งงานโดยไม่สมัครใจอีก นางเอกก็ไม่ยอมสิ เลยไปขอให้พระเอกช่วยพาไปจากหมู่บ้าน พระเอกก็ช่วยเอาของทั้งหมดคืนมาและพานางเอกออกไปตามที่ขอ แต่ด้วยความที่นางเอกตัวคนเดียวไม่มีญาติที่ไหนอีก พระเอกเกรงว่าหลังตัวเองจากไปนางเอกจะถูกคนรังแก ก็เลยพานางเอกกลับเมืองหลวงไปอยู่ที่จวนตัวเองในฐานะบุตรสาวกำพร้าของผู้มีพระคุณ นางเอกก็เลยได้เจอกับสามีเก่า(ที่เป็นลูกพระเอก) และน้องสาวต่างมารดาที่แต่งเข้ามาเป็นภรรยาเอกแทนตนอีกครั้ง

พอมาอยู่ในจวนพระเอก น้องสาวลูกอนุที่เป็นซื่อจื่อเฟยก็คิดจะเรียกขานนางเอกว่าพี่น้อง แต่นางเอกไม่อนุญาต บอกไปเลยว่าใครเป็นพี่น้องกับเจ้ากัน55 อิน้องก็สะอึกไปหนึ่งดอก แต่ต้องทนเพื่อไม่ให้เสียภาพลักษณ์คนงามผู้อ่อนโยน คือนางเอกอะเป็นคนตรง หัวแข็ง ชอบก็คือชอบเกลียดก็คือเกลียด ถ้าเกลียดใครก็แสดงออกเลยไม่กั๊ก ไม่เสแสร้ง แต่เป็นคนจิตใจดีไม่เคยคิดทำร้ายใครนะ ส่วนสามีเก่าก็ชอบคนอ่อนหวานอ่อนโยน สไตล์น้องสาวลูกอนุเด๊ะ แถมยังหูเบาเชื่อคนง่าย โดยเฉพาะคนสนิทพูดไรมาก็เชื่อ เลยยิ่งทำให้เข้าใจนางเอกในตอนที่เป็นภรรยาผิด เพราะคนสนิทซึ่งเป็นคนรับใช้เก่าแก่ไม่ชอบนางเอกที่ปกครองเข้มงวดและทำให้พวกตนต้องเสียผลประโยชน์ เลยชอบไปใส่ร้ายฟ้องสามีเก่าว่านางเอกโหดร้ายไม่ดีอย่างงู้นอย่างงี้ บวกกับเรื่องที่แต่งงานผิดคน สามีเก่าเลยยิ่งเชื่อตามนั้นอีก ..เวงง

ต่อมาน้องสาวเกรงว่านางเอกจะกลายเป็นภัยคุกคามตนในอนาคต เลยตกลงจับคู่ให้นางเอกแต่งกับหลานชายไทเฮา นางเอกโกรธมาก เพราะรู้ว่าตัวเองนิสัยแบบนี้แต่งไปจะทำให้คนที่อยู่ด้วยไม่มีความสุข รวมถึงความล้มเหลวในชีวิตคู่เมื่อชาติก่อน จึงไม่คิดจะแต่งกับใครอีก แต่นี่หลานไทเฮาไงปฏิเสธไม่ได้ ด้วยความโมโหเลยไปขอให้พระเอกแต่งงานกับตัวเอง พระเอกก็อึ้ง นึกว่านางเอกพูดโดยใช้อารมณ์ไม่ได้คิดให้ดี แต่จริงๆ ในใจพระเอกตอนนั้นคือเริ่มหวั่นไหวกับนางเอกแล้วนะ เพราะรู้สึกว่านางเอกมีชีวิตชีวาดี  อยู่ด้วยแล้วทำให้พระเอกอารมณ์ดี มีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนคนทั่วไป ....

ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องในบ้าน เรื่องของพระ-นาง แต่เรื่องนี้พระเอกค่าตัวไม่แพงนะ ออกเยอะ อยู่กับนางเอกบ่อย เรื่องการเมืองราชสำนักอะไรมีไม่ค่อยเยอะไม่ค่อยเน้นเท่าไร
พอพระ
-นางแต่งกันแล้ว พระเอกคือใจกว้างอบอุ่นสมกับที่เป็นผู้ใหญ่มาก งานนอกบ้านก็เก่ง เรื่องในจวนตัวเองก็มองขาด พวกคนรับใช้เก่าไม่พอใจมาหาเรื่องนางเอก พระเอกก็คอยหนุนหลังออกหน้าให้ ตามใจแทบทุกอย่าง(ตั้งแต่ตอนยังไม่แต่ง) พระเอกเรื่องนี้ฉลาดมากพึ่งพาได้ เหมือนสายลมเหมือนขุนเขาที่คอยโอบอุ้มนางเอกเอาไว้เสมอ หันกลับมาเมื่อไรก็เจอ ..ส่วนสามีเก่าก็รู้สึกว่านิสัยนางเอกแอบคล้ายเมียเก่าตัวเองที่ตายไป เลยชอบเผลอมองนางเอกบ่อยจนสาวใช้นางเอกสงสัยและเริ่มกันท่า ส่วนน้องสาวลูกอนุเอาจริงๆ ก็ไม่ได้เก่งอะไรมาก พอนางเอกกลับมารอบนี้แผนอิน้องก็พลาดแล้วพลาดอีก ไม่สำเร็จตามที่คิดสักอย่าง ตอนที่วางแผนใส่ร้ายสาวใช้ของสามีสุดท้ายตัวเองก็พังตามไปด้วย ได้ไม่คุ้มเสีย จนมาถึงเรื่องที่วัดอันนี้คือจบเลย กู้อะไรคืนไม่ได้อีกแล้ว

โดยรวมก็สนุกดี อ่านเพลิน มีดราม่านิดหน่อยแต่ไม่หนัก อ่านง่าย นางเอกฟาดดีฝีปากคม สู้คนมาตั้งแต่สมัยเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในชาติก่อนแล้ว พระเอกก็หลงรักนางตรงนี้แหละ ชอบเวลานางเอกด่าคนฟังแล้วเบิกบานดี 55 ส่วนสามีเก่าก็ตามสเต็ปเพิ่งมาสำนึกเสียใจได้ที่หลัง เพิ่งมารู้ว่าที่ผ่านมาคนที่ตนรักก็คือภรรยาคนแรกหรือนางเอกมาตลอด แต่วิธีแก้ปัญหาคือบ้งมาก แก้ด้วยการแต่งงานใหม่หรือมีผู้หญิงเพิ่มเนี่ยนะ? ...แต่ที่เด็ดสุดคือเรื่องตำนานความรักของพระเอกกับภรรยาคนแรกจ้า เกือบโดนหลอก พอเฉลยแล้วคือแบบห๊ะ? อะไรเนี่ย คนอะไรจะมโนเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้ พระเอกก็ผลักเรือตามน้ำไม่แก้ข่าวใดๆ ยิ่งพอคนจากไปก็ยิ่งปิดปากเงียบเพราะต้องการให้เกียรติคนตาย ทำให้นางเอกเข้าใจผิด และทำให้พวกบ่าวรับใช้เก่าแก่ที่ไม่ชอบนางเอกมักยกเอาเรื่องนี้มาข่มนางเอกที่เป็นภรรยาใหม่ ...ดีที่ลูกน้องคนสนิทของพระเอกทนไม่ไหว รู้ว่าพระเอกไม่พูดแน่ๆ เลยเอามาบอกเอง

อ่านเรื่องนี้แล้วเหมือนกำลังตบหน้าพวกนางเอกที่ทะลุมิติมา นางเอกถูกน้องสาวลูกอนุที่ข้างในมีวิญญาณคนยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาแย่งชิงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากตน ทั้งความรักความสนใจของคนในครอบครัว ชื่อเสียงความสามารถต่างๆ  ไม่ว่านางเอกจะพยายามเรียนให้หนักหรืออ่านหนังสือเยอะมากแค่ไหน แต่เวลานั้นก็แค่เด็กน้อยคนหนึ่งจะไปสู้อะไรกับผู้ใหญ่ที่โตแล้วได้ น้องสาวก็เอาความรู้จากยุคปัจจุบันมาดึงดูดคนรอบข้างนางเอกไปหมด รู้จักออดอ้อนเอาใจ ต่างจากนางเอกที่แข็งกร้าวไม่ยอมคน ก็เลยยิ่งไม่เป็นที่รักเหมือนน้องสาวที่ทะลุมิติมา แม้แต่สามีตัวเองสุดท้ายก็ถูกน้องสาวแย่งไป

สปอยล์

.

.

.

คืออิน้องเนี่ยตอนเด็กเคยช่วยผู้ชายคนหนึ่งไว้ แต่กลัวว่าอีกฝ่ายจะมาวุ่นวายสร้างความเดือดร้อนให้ตัวเองภายหลัง ก็เลยเอาหยกพกของนางเอกให้อีกฝ่ายไป แล้วเพิ่งมารู้ความจริงตอนนางเอกแต่งงาน ว่านี่คือคนที่ตัวเองเคยช่วย(นี่หว่า) ก็เลยเสียดาย เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงซื่อจื่อบุตรชายสายตรงเพียงคนเดียวของเยียนหวางเลยนะ ก็เลยฉวยโอกาสแอบไปพบสามีเก่านางเอกและบอกความจริง พร้อมกับใส่ร้ายนางเอกกับยายว่าเป็นคนแย่งชิงการแต่งงานนี้ไป และทำให้สามีเก่าต้องแต่งงานผิดคน ......จบข่าว


📍ข้ากลายเป็นแม่เลี้ยงของอดีตสามี 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1qTzfSQfX7




วันเสาร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566

หวังทง องครักษ์เสื้อแพร เล่ม 1-2

 


หวังทง องครักษ์เสื้อแพร
ผู้แต่ง : เท่อเปี๋ยไป๋ (特别白).
ผู้แปล : ซิวเสียอวี๋เล่อ
สำนักพิมพ์ Levon

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ชาติที่แล้วพระเอกเป็นเด็กกำพร้า พอโตมาเรียนจบมีงานทำชีวิตกำลังไปได้สวยก็ดันป่วยตายในวัยสามสิบ พอตายวิญญาณก็มาเกิดใหม่ในร่างของ หวังทง บุตรชายขององครักษ์เสื้อแพรที่เป็นหัวหน้ากองธงเล็กๆ ที่มีชื่อเดียวกับตัวเอง แต่พออายุ 12 พ่อก็มาป่วยตาย พระเอกเลยต้องโดดเดี่ยวกลายเป็นคนไม่มีครอบครัวครัวอีกครั้ง หนำซ้ำพอพ่อตายไม่ทันไร หัวหน้าที่ทำงานเดียวกันก็ยังคิดจะฮุบเงินฮุบบ้านของพระเอกไปอีก พระเอกไม่มีทางเลือกเพราะยังเด็กอยู่ แถมไม่มีใครปกป้อง สู้ก็ตายไม่สู้ก็ตาย เลยตัดสินใจนำเงินส่วนหนึ่งในบ้านมามอบให้หัวหน้าใหญ่อีกคนเพื่อรักษาชีวิต และจะได้เข้ามาทำงานเป็นองครักษ์เสื้อแพรแทนตำแหน่งที่ว่างลงของพ่อด้วย

แต่พอไปทำงานก็ถูกหัวหน้าที่คิดจะฮุบเงินกลั่นแกล้งแช่ตำแหน่ง กะไม่ให้เติบโตในหน้าที่การงานเลยว่างั้น แล้ววันหนึ่งพระเอกก็บังเอิญไปมีเรื่องกับลูกน้องคนสนิทของอีกฝ่าย ทำใจเรียบร้อยว่าต้องโดนตำหนิแล้วไล่ออกแน่ๆ แต่ปรากฏว่าดันรอดเฉย แถมยังได้เลื่อนขั้นมาหน่อยนึง ส่วนฝ่ายนั้นกลับถูกตำหนิแทน ...

ต่อมาพระเอกก็เปิดร้านขายอาหาร ไม่ได้เลิศรสแปลกใหม่หรือเป็นอาหารจากยุคปัจจุบันอะไร เพียงแต่เอาระบบวิธีการจัดการ การดูแล รวมถึงแนวคิดจากตอนที่ทำงานในบริษัทเมื่อชาติที่แล้วมาปรับใช้เท่านั้น ก็เลยขายดิบขายดีเพราะตอบโจทย์ และด้วยความที่ร้านอาหารเปิดอยู่ใกล้วังหลวง ก็เลยมีพวกขันทีกับองครักษ์จากในวังออกมากินกันแล้วเอาไปพูดปากต่อปาก จนทำให้พระเอกได้พบคนที่คาดไม่ถึง ชีวิตพลิกผัน จากองครักษ์เสื้อแพรตัวเล็กๆ ที่ไม่เคยอยู่ในสายตาใคร ไร้คนหนุนหลัง ก็ประหนึ่งโชคหล่นทับ จู่ๆ ก็ได้พบปะรู้จักกับคนใหญ่คนโตในเมืองหลวงมากมาย กลายเป็นคนที่ใครๆ ต้องจับตามองและไม่กล้ามีเรื่องด้วย

แนวทะลุมิติ สงครามการเมือง ชิงอำนาจในราชสำนัก ผสมการสืบสวนคดี พระเอกเป็นองครักษ์เสื้อแพรตัวเล็กๆ ที่จับพลัดจับผลูได้แบ็กใหญ่คุ้มครอง หวังปั้นให้เป็นขุนนางผู้จงรักภักดีของฮ่องเต้และแม่ทัพใหญ่ของแคว้นแทนคนรุ่นเก่าที่จากไป ...เริ่มจากแต่งตั้งให้เป็นนายกองธงใหญ่ก่อนเพื่อขัดเกลาฝึกฝีมือ เพราะพระเอกเพิ่ง 13-14 เอง ยังเด็ก แต่กลับมีร่างกายสูงใหญ่กำยำเหมือนผู้ใหญ่ซะแล้ว ฮ่องเต้ตัวน้อยก็เลยสนใจว่าทำไมอายุเท่ากันแต่พระเอกกลับสูงใหญ่ตัวโตขนาดนี้ พระเอกซึ่งอยากดึงดูดความสนใจของฮ่องเต้น้อยจอมขี้เบื่อพอดี ก็เลยเสนอวิธีการออกกำลังแบบยุคปัจจุบันให้ (เพราะพระเอกก็ฝึกตามนี้แหละ รู้ว่าในยุคโบราณการแพทย์ยังไม่ค่อยดี พระเอกเลยขยันออกกำลังกายเพื่อไม่ให้เจ็บป่วย) ทางวังก็เลยส่งคนมาปรึกษาหารือกับพระเอกจนได้สร้างลานฝึก (สถานที่ออกกำลัง) ขึ้นมา ..

ตอนแรกนึกว่าจะฟิลแบบฮ่องเต้แอบปลอมตัวออกมาฝึกในลานบ้านพระเอกเฉยๆ แต่เปล่าจ้าาา สรุปคือต้องเหมาซื้อบ้านที่อยู่รอบๆ บ้านพระเอกเกือบทั้งหมดเลยเพื่อสร้างลานฝึก และยังต้องจัดวางกองกำลังดูแลความเรียบร้อยต่างๆ ต้องให้องครักษ์กับขันทีปลอมตัวเป็นชาวบ้านธรรมดาคอยแสร้งเดินผ่านเพื่อลาดตระเวน และกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาในพื้นที่ แถมเด็กร้อยคนที่จะเอามาฝึกด้วยก็ต้องคัด+ดูประวัติมาอย่างดี ต้องปิดบังฐานะของฮ่องเต้จากเด็กทุกคน และก็ต้องไม่ให้ฮ่องเต้รู้ด้วยว่ารอบๆ ตัวหรือกระทั่งครูฝึกที่มาก็รู้ฐานะของฮ่องเต้ โคตรอลังการ สั่นสะเทือนทุกวงการจริงๆ เพ่!

พระเอกก็งานโคตรเยอะ ทั้งงานในงานนอก สืบคดี ตามจับคน ฝึกวิชา ไหนจะต้องดูแลฮ่องเต้ ต้องคอยสั่งงานลูกน้อง และอีกมากมายบลาๆๆ (แยกร่างยังไงถามก่อน 55)  ...ไหนจะเรื่องลัทธิไตรสุริยัน นี่ก็ทรงคล้ายๆ พวกปล่อยเงินกู้เถื่อน แต่เล่นใหญ่กว่านั้น พัวพันเกี่ยวข้องกับหลายฝ่าย ทั้งคนธรรมดาไปจนถึงขุนนางใหญ่และคนในวัง อ่านแล้วก็แอบนึกถึงลัทธิบัวขาวในเรื่องรัชศกเฉิงฮว่าปีที่สิบสี่ ...ตอนแรกพระเอกก็ลังเลว่าจะแตะดีไหม เพราะเกี่ยวข้องกับคนเยอะ แต่สุดท้ายก็ตามสืบไม่ปล่อย เพราะเกรงว่าถ้าไม่มีใครทำไรอะไรหากปล่อยไว้วันหน้าจะเป็นภัยในภายหลัง แต่ดีที่พระเอกเส้นใหญ่มีคนคอยอุ้มชูอยู่ลับๆ เวลาเกิดเรื่องอะไรเลยมีคนยื่นมือมาช่วยตลอด ถึงไม่ซูแต่ก็เป็นคนที่โชคดีมากๆ แหละนะ

แต่พระเอกก็ไม่ได้โลภหรือทะนงตนอะไรที่มีคนใหญ่คนโตมาหนุนหลัง ก็ใช้ชีวิตตามปกติ ทำสิ่งที่ควรทำ คนที่มาติดตามพระเอกจากที่เคยขัดสนใส่ชุดเก่าๆ ขาดๆ มีชีวิตลำบากก็พากันมีชีวิตที่ดีขึ้น เพราะพระเอกใจป้ำดูแลดี ถึงอายุยังน้อยแต่พวกลูกน้องก็เคารพเชื่อฟังคำสั่ง...ชอบความรักพวกพ้องความใจป้ำของพระเอกนะ ตอนที่ลูกน้องพระเอกเสียเปรียบคนอื่นกลับมา พอพระเอกเห็นก็ทนไม่ได้จะไปเอาคืน แต่ถูกลูกน้องห้ามเพราะฝ่ายนั้นตำแหน่งสูงกว่า แต่พระเอกไม่ยอมและพูดกับลูกน้องว่า 'คนของข้าถูกทำร้าย  เจ้าทนได้  แต่ข้าทนไม่ได้'  พอฝ่ายนั้นโดนพระเอกเอาคืนก็ไปฟ้องหัวหน้าพระเอก แต่สุดท้ายตัวเองกลับโดนเด้งไปอยู่ชายแดนแทน ตั้งแต่นั้นคนเลยเริ่มรู้กันว่าพระเอกเส้นใหญ่ห้ามไปมีเรื่องด้วยเด็ดขาด

ที่ชอบมากอีกอย่างคือฮ่องเต้น้อยในเรื่อง เตี้ยอ้วน ขาไม่ค่อยดี ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ไทเฮาเลยสนับสนุนความคิดพระเอก เพราะอยากให้ฮ่องเต้มีเพื่อนวัยเดียวกันและได้ออกกำลังกาย แต่ด้วยความที่น้องไม่ค่อยได้เคลื่อนไหวแถมยังอ้วนเตี้ย ก็เลยถูกเด็กคนอื่นๆ ที่มาฝึก(แต่ไม่รู้ฐานะ) บูลลี่+เมินใส่... วันหนึ่งพวกเด็กไม่พอใจที่ฮ่องเต้วิ่งช้าคอยถ่วงการฝึก เลยรวมกลุ่มมารุมตี ..แต่หลังจากจบเรื่องนี้เขาก็เป็นเพื่อนกันแหละ ฮ่องเต้ก็ให้คนที่บ้าน(ในวัง) ทำขนมมาให้ทุกคนกินเพื่อซื้อใจ 55...

ระหว่างที่ฝึกก็จะมีขุนนางที่รู้เรื่องมาแอบดู บางคนก็สนใจจะเอาวิธีนี้ไปฝึกกับทหารที่อื่นบ้าง ไปๆ มาๆ ลานฝึกที่แค่ตั้งใจจะให้เป็นสถานที่ออกกำลังกายของฮ่องเต้เฉยๆ ก็กลายเป็นที่ฝึกสำหรับแม่ทัพคลื่นลูกใหม่ของแคว้นไปซะอย่างนั้น 55...บางทีก็ขำนะ แบบตอนมีเรื่องกับคนนอกอะ พระเอกให้คนนอกมาเจอที่นี่ แล้วบอกเด็กๆ ว่าจะมีคนมาหาเรื่องให้ช่วยหน่อย ฮ่องเต้น้อยก็ตื่นเต้นตาลุกวาวอยากสู้ (แต่จริงๆ พอถึงตอนสู้ทุกคนจะล้อมฮ่องเต้ไว้ตรงกลางเพราะน้องตัวเล็กและอ่อนแอสุดอะ ฮ่องเต้เลยไม่เคยได้สู้ นอกจากรอเหยียบซ้ำกับส่งเสียงเชียร์ให้ตีกัน...เอ็นดู) แล้วพอคนที่หาเรื่องมาเจอกลุ่มเด็ก 100 คนยืนจัดกระบวนต่อสู้เป็นระเบียบแบบกองทัพคืออึ้งจ้า (จะไปต่อหรือกลับดี 55 ) พวกขุนนางที่มาแอบส่องอยู่ก็นั่งลุ้นคอยดูว่าเด็กๆ จะสู้ได้ไหม ฮ่องเต้จะเป็นอะไรรึเปล่า แต่คนที่สู้กันคือไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังถูกมอง แถมรอบๆ ยังมีพวกทหารองครักษ์คอยคุ้มกันเผื่อเหตุฉุกเฉิน และยังมีหมอจากวังหลวงที่ปลอมตัวมาเพื่อคอยสแตนบายรอช่วยคนเจ็บเฝ้าดูอยู่...อลังมาก

ความจริงปกติไม่ได้อ่านแนวนี้เท่าไรนะ แนวมิตรภาพลูกผู้ชาย สงครามการเมืองในราชสำนัก ไม่เน้นเรื่องรัก (ไม่รู้ว่ามีนางเอกเปล่าน๊า แต่อ่านมาสองเล่มยังไม่เจอนะ 55)  แต่พออ่านแล้วทำไมมันสนุกแบบนี้เนี่ย วางไม่ลงเลยอะ ถึงพระเอกจะมีความรู้จากยุคปัจจุบันติดตัวมาแต่ก็ไม่ได้ซูเลย วรยุทธ์ก็ไม่มี ได้แต่ชกต่อยแบบงูๆ ปลาๆ  อ่านแล้วก็ตื่นเต้นดี ลุ้นว่าพระเอกจะมีวิธีจัดการหรือเอาตัวรอดยังไง จะผ่านไปได้ไหม ผ่านไปยังไง จะเอาความรู้จากยุคสมัยใหม่มาช่วยหรือสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรือเปล่า


📍หวังทง องครักษ์เสื้อแพร 18 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8zxACm4gfU