ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 2-3 (3 เล่มจบ)

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 2-3 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : หรงจิ่ว 容九
ผู้แปล : ภวิษย์พร
สำนักพิมพ์ อรุณ

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 1 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/06/1.html

ที่แท้ตอนที่ข้าตัดสินใจด้วยความเจ็บปวด ....

เขาเองก็เลือกทางเดินของเขาแล้วเช่นกัน...

ข้าแหงนหน้ามองท้องฟ้า สีท้องฟ้าเริ่มเป็นสีของยามสนธยา ก้อนเมฆแดงลอยเต็มฟ้า

ในวัยเยาว์บัญชาสวรรค์ทำให้เราจำต้องคลาดกัน ....

ทว่าวันนี้ กลับเป็นเพราะบัญชาสวรรค์ที่ทำให้เราเลือกที่จะพลัดพราก

เป็นเช่นนี้ก็ดี ในเมื่อมองไม่เห็นความสุขที่ปลายทาง 

เหตุใดยังต้องดึงดันไม่ยอมปล่อยวาง .....

ชีวิตยังอีกยาวไกล ไยจึงไม่เก็บความทรงจำดีๆไว้ โดยไม่จำเป็นต้องบอกลากันตลอดกาล ...

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เราเกือบถูกหลอกให้หลงคิดว่าประเด็นสำคัญของเรื่องอยู่ที่..ใครวางยาให้นางเอกความจำเสื่อม  

แต่ความจริงนั่นมันแค่ปลายยอด เพราะสิ่งที่อยู่ข้างใต้มันคือการแย่งแผ่นดินชิงบัลลังก์

ของฮ่องเต้ราชวงศ์ใหม่กับคนของราชวงศ์เก่า และใครคือสายเลือดที่แท้จริงของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

ที่มีสิทธิ์ขึ้นครองบัลลังก์ต่างหาก หลายชั้นหลายซ้อนมาก ทั้งศึกนอก-ศึกใน ศึกราชวงศ์เก่า-ใหม่ 
รวมถึงเรื่องชาติกำเนิดที่ถูกปิดบังนั่นอีก กึ่งๆ แนวสืบสวนสอบสวน ซึ่งนางเอกก็เป็นเหมือนนักสืบ
ที่ต้องหาตัวผู้กระทำผิด และความจริงที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดออกมา 

เล่ม 2 ปริศนาค่อยๆ คลี่คลาย แต่ก็มีปมใหม่และตัวละครใหม่เพิ่มเข้ามาอีกแล้ว  

เรื่องนี้มีแต่คนเก่งๆ เข้าใจยาก แถมยังฉลาดและเจ้าแผนการกันสุดๆ  

เป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้เลยว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ใครจริง ใครลวง ใครโป้ปด 

ใครพูดเท็จ? คุณจะไม่รู้เลย  เพราะทุกคนต่างก็หลอกกันไปมา เจ้าหลอกข้า ข้าหลอกเจ้า 

กระทั่งคนที่รักมากที่สุดก็ยังหลอกกันได้ลง  ขนาดนางเอกที่ว่าฉลาดๆ วิเคราะห์สถานการณ์เก่งๆ

ก็ยังพลาด แล้วคนธรรมดาอย่างเราจะเหลือเหรอออ 55+...

แต่นางเอกเรื่องนี้มีข้อดีอตรงที่...ไม่ว่าจะเจอเรื่องหนักหนาสาหัสแค่ไหนก็ยังเชื่อมั่นในมิตรภาพ
และความรักที่มีต่อคนๆ หนึ่งไม่เสื่อมคลาย   ไม่ได้กลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ ไม่เชื่อใจใครอีก .. 
ต้องบอกว่านางเป็นคนที่มีอีคิวสูงมาก  ไม่ได้จมปลักอยู่กับอดีตหรือความแค้น
แต่พร้อมที่จะปล่อยวาง และก้าวไปข้างหน้าได้เสมอ  

ส่วนเรือพระเอกที่เลือกลงไปในเล่มแรกก็ไม่พลิกโผแน่นอน

ยิ่งเล่มสองยิ่งชัดว่าคนนี้แหละไม่ผิดตัว  เป็นคนที่อยู่ในใจนางเอกมาตั้งแต่เล็กจนโต 

จะความจำเสื่อมหรือไม่เสื่อมก็ยังรักคนๆ เดิมไม่เปลี่ยนแปลง ....

มาถึงเล่มสุดท้ายความเข้มข้นของเรื่องก็ยังไม่ดรอป  

เนื้อเรื่องดำเนินเร็วจนแอบสงสารพระ-นางเพราะไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่ด้วยกันเลย 

ภารกิจเยอะมาก แป๊บๆเดี๋ยวก็มีเรื่องให้ต้องแยกย้ายกันไปทำอีก  

เพิ่งจะได้ปรับความเข้าใจ เข้าหอกันได้ไม่ทันไร พระเอกก็ถูกส่งไปสนามรบอีกแล้ว 

พอหลังจบศึกแอบหนีไปใช้ชีวิตเงียบๆ กันสองคนได้ไม่ถึงสองปี ก็ต้องกลับมารับศึกใหม่อีก 

ชีวิตหนอชีวิต ...อยากจะใช้ชีวิตสงบๆ ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้  

เล่มนี้จะเฉลยทุกข้อสงสัย ทุกเรื่อง รวมถึงความจริงที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด

เบื้องหลังที่ไม่ได้สดสวยงดงาม แต่เต็มไปด้วยบาดแผล

และแลกมาด้วยชีวิตของผู้คนมากมาย เพียงเพื่อสนองอำนาจและความเห็นแก่ตัวของใครบางคน  

ทุกๆ ปมจะค่อยๆ ถูกแก้ เริ่มตั้งแต่เหตุผลที่นางเอกถูกผลักให้เป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน 

สิ่งที่ทำให้พี่ชายไท่จื่อเลือกที่จะจากไป แทนที่จะเป็นว่าที่จักรพรรดิ 

รวมถึงทำไมนางเอกถึงถูกวางยา และใครกันแน่ที่หวังดี?ใครที่คิดร้าย?  

ซึ่งนักเขียนผูกปมได้ดีมากแบบ...ว้าวๆ เชือดเฉือนกันเกือบตายแต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า

สุดท้ายเราก็ยังเป็นหมากที่ถูกใครคนหนึ่งวางเอาไว้อยู่ดี อะไรเนี่ย!!! ..

ฟังดูเหมือนจะเครียดแต่เพราะดำเนินเรื่องผ่านมุมมองความคิดของนางเอก 

ประกอบกับมีมุกตลกจากบทสนทนาของพระ-นางคอยสอดแทรกอยู่เรื่อยๆ 

มันเลยทำให้ตัวเรื่องผ่อนคลาย ไม่ได้หนักอย่างที่คิด

อ่านจบแล้วชอบมากแม้จะถูกหลอกตลอดทั้งเล่ม แม้ตอนจบจะสั้นไปหน่อยก็ตาม55  
ขอต่ออีกนิดก็ไม่ได้ รอมาตั้ง 8 ปีขอหวานอีกนิดได้มั้ยย นี่ถึงกับต้องพยายามพลิกหน้าดู
ว่ามีต่อหรือเปล่า ซ่อนไว้ตรงไหนหรือเปล่า โอ๊ยแต่ก็ไม่มีเด้อ จบแล้วจริงๆ  เสียใจจจจจ ><

ใครที่อ่านเรื่องนี้ต้องเตรียมใจเอาไว้หน่อย เพราะเดี๋ยวจะถูกหลอกกันจนหลอนไปเลยนะจ๊ะ 

เนื้อเรื่องก็พลิกไปมาจนไม่รู้แล้วว่าอันไหนจริงอันไหนเท็จ  

เพราะในขณะที่กำลังพูดอธิบายกันอย่างจริงจัง แต่ประโยคถัดไปก็ยังสามารถพูดได้ว่า

นี่ยังมิใช่ความจริง (อิหยังว๊า)??  เชื่อใครไม่ได้เลยจนกว่าจะถึงหน้าสุดท้ายของเล่มจบ 55+  

ส่วนพระเอกกับพระรองก็งานดีมาก แม้จะอยู่คนละข้างแต่ก็เสียสละเพื่อนางเอกมากมายไม่แพ้กัน  

คนหนึ่งยินดีถูกเกลียด ถูกเข้าใจผิด ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏเพื่อคนรัก 

ส่วนอีกคนก็ยอมละทิ้งอุดมการณ์และชีวิต เพื่อปกป้องนางในดวงใจ  

อ่านจบแล้ว ไม่ได้โกรธเกลียดฝ่ายไหนหรือใครเลย ..

เพราะทุกคนต่างก็มีสิ่งที่เพียรพยายามปกป้องด้วยกันทั้งนั้น ...เฮ้อ  

ปล.เสียดายบางตัวละครในเล่มแรกที่เก่งๆ อย่างอาจารย์นางเอก กับชายบำเรอที่ชื่อหานเฝ่ย

เราเห็น 2 คนนี้ฝีมือไม่ธรรมดา นึกว่าจะมีบทไปเรื่อยๆ จนจบ หรืออาจโผล่มาช่วยเสริมทัพนางเอก

ในเล่มต่อไป แต่เปล่าเลยไม่มีกล่าวถึงอีกเลย คือจบเล่ม 1 ก็จบเลยไม่มีบทแล้ว เสียดายมาก

ปล. เล่ม 3 คำราชาศัพท์ที่ขึ้นด้วยคำว่าพระเยอะมากกกๆ... พระปัสสาสะ พระขนง พระสุรเสียง 

พระเนตรพระกรรณ พระสรวล บลาๆ... มันต้องเยอะขนาดนี้เลยเหรอ 55+ 

แล้วตกลงนางเอกเวลาอยู่กับพ่อจะแทนตัวเองว่าอะไร ลูก? เซียงอี๋? หม่อมฉัน? ถังเอ๋อร์? 

เวลาอยู่กับน้องไท่จื่อตกลงจะใช้อะไร พี่สาว? พี่หญิง? พระพี่นาง? หม่อมฉัน? ข้า? 

เลือกเอาสักอย่างสองอย่างได้บ่  อ่านแล้วมึนแทน55+

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ)

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย 长沟落月
ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา 
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

รีวิวนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/06/1-2-5.html

" หลี่เหวยหยวน เมื่อครู่เจ้าเพิ่งพูดว่าจะไม่บังคับข้า "

" หลี่เหวยหยวน เจ้าจะทำอะไร "

" ตอนนี้เจ้าเรียกชื่อข้าอย่างคล่องปากถึงเพียงนี้เชียวหรือ "

" ทั้งที่เมื่อก่อนเจ้าเรียกข้าว่า พี่ชาย มาโดยตลอด "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
หลังขึ้นเล่ม 3 ไม่นานก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกได้รู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองแล้ว แต่เสียใจอยู่ได้ไม่ถึงสองวิ อิพี่ก็นึกได้ว่าแบบนี้ตัวเองก็สามารถแต่งงานกับนางเอกได้แล้วนี่หว่า55 งั้นต่อให้เป็นลูกตาสีตาสาหรือลูกขอทานข้างถนนพี่ก็ไม่สนแล้วจ้า ขอแค่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันกับนางเอกก็พอ ... และก็เป็นไปตามคาด ระดับความหึง ห่วง หวงน้องสาวของอิพี่ก็ยิ่งพุ่งปรี๊ดจนแทบฉุดไม่อยู่ ส่วนนางเอกก็ไม่ระแคะระคายเลยสักนิดว่าพระเอกน่ะรู้ความจริงหมดแล้ว แถมรู้มาตั้งนานแล้วด้วยนะว่าหล่อนน่ะไม่ใช่หลี่หลิงหว่านคนเดิม

ซึ่งด้วยความไม่รู้บวกกับตัดสินใจแล้วว่าชาตินี้จะหลบอยู่ใต้ปีกของพี่ชาย นางเอกจึงยอมบอกความลับเรื่องสำนักหวงจี๋กับพระเอกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่านี่คือการส่งเนื้อเข้าปากเสือชัดๆ เพราะเดิมทีพระเอกก็เป็นคนฉลาดหลักแหลมและโหดจิตอยู่แล้ว พอได้สำนักหวงจี๋มาครองทีนี้ก็ยิ่งเหมือนเสือติดปีกเลยจ้า การกระทำของนางเอกจึงส่งผลให้หลายๆ เรื่องที่เคยเขียนเอาไว้ในนิยายก่อนหน้านี้ต้องเปลี่ยนแปลงไป อย่างเช่นเส้นทางการครองบัลลังก์ที่ควรจะราบรื่นของพระเอกคนเก่าก็ไม่ได้ง่ายดายเช่นเดิมอีกแล้ว (เพราะเจอพี่ชายยึดนิ้วทองคำไปแล้วจ้า)  

ส่วนหลี่หลิงเยี่ยนนางเอกคนเดิมที่เคยวางเอาไว้

ก็ต้องพลัดพรากจากพระเอกคนเก่าและเปลี่ยนสภาพกลายมาเป็นนางร้ายแทน แผนการที่ควรจะฉลาดหลักแหลมและไม่มีใครมองออกก็พลาดท่าถูกจับไต๋ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีตัวประกอบชายอันดับหนึ่ง สอง สาม ตามมาหลงรักนางเอกคนเก่าอีกแล้ว เพราะทุกคนต่างหันไปหลงรักหลี่หลิงหว่านนักเขียนที่ทะลุมิติมาแทนกันหมด ส่วนหลี่หลิงหว่านก็มึนๆ งงๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมาชอบตัวเองได้ ทำไมไม่ไปชอบนางเอกตัวจริงของเรื่องตามเดิมหว่า?  อย่ามาชอบนางเลยได้มั้ยยย...แค่พี่ชายคนเดียวนางก็รับไม่ไหวแล้วววเด้อ

นางเอกเรื่องนี้เดิมทีก็เป็นแค่นักศึกษาปี 1 ที่เพิ่งอายุสิบแปดปีเท่านั้น ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไร้ซึ่งแผนการใดๆ ก็แค่เด็กวัยรุ่นใสๆ ธรรมดา แม้จะเป็นคนเขียนนิยายหรือเป็นผู้สร้างโลกใบนี้ขึ้นมา แต่พอได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่จริงๆ ถึงได้รู้ว่าตัวเองน่ะสู้ตัวละครที่เขียนขึ้นมาไม่ได้เลยสักนิด ยิ่งมาเจอคนที่ฉลาดๆ ความคิดล้ำลึกแบบพระเอกกับพระรองยิ่งต้องยกธงขาว (สองคนนี้เอาจริงๆ พอเป็นเรื่องนางเอกก็จิตพอๆ กันเลย55) ทุกอย่างผิดแผนไปหมด นิสัยเดิมของตัวละครที่เคยวางเอาไว้ก็เริ่มเปลี่ยนไป ...

หลี่เหวยหยวน หรือพี่ชายที่ไม่ควรจะรักใครก็ดันมีความรักลึกซึ้งให้กับนาง แล้วไหนจะ ฉุนอวี๋ฉี ตัวประกอบชายอันดับหนึ่งที่ควรจะตกหลุมรักและเป็นหนึ่งในตำหนักในของ หลี่หลิงเยี่ยน นั่นอีกก็ดันมามีใจให้กับนางซะได้ ...นางร้ายที่ควรจะเป็นนางเอก หรือเป็นดาวเด่นของเรื่องคนเก่าจึงยิ่งโกรธแค้น ยิ่งอิจฉาริษยาที่ใครๆ ต่างพากันมาชื่นชอบนางเอกกันหมด ทั้งๆ ที่รูปโฉมหน้าตา ความรู้ความสามารถหรือชาติตระกูลของนางก็เหนือกว่านางเอกทั้งนั้น ...แต่จะนางร้ายหรือนางใดๆ ไม่ว่าใครก็ไม่น่ากลัวเท่าพี่ชายหรอกนะบอกเลย 55+ นับแต่วันที่อิพี่รู้เรื่องชาติกำเนิดก็คอยแอบกินเต้าหู้น้องอยู่ตลอดแบบเนียนๆ ยิ่งได้รู้ว่าสองเราใจตรงกัน ความจิตความหวงของอิพี่ก็ยิ่งทะลุปรอทแตกไปเลยจ้า เห็นหน้านิ่งๆ โหดๆ เย็นชาแต่พอปลอดคนเมื่อไรจับจูบๆ ตลอดเลยนะจ๊ะ แถมยังโคตรหวง+หึงน้องจนนางเอกทนไม่ไหว แบบพอเถอะฉันไม่เอาใครแล้วทั้งพระเอกพระรอง ขออยู่คนเดียวเถอะ จบกันแค่นี้นะปล่อยฉันไปเถอะ บายๆ ...จากที่กำลังทะเลาะๆ ถือดาบฟันกันอยู่ นี่เหวอไปเลยจ้า 55+

" ข้าเองก็ไม่อยากฟังพี่พูดอะไรอีกแล้วเช่นกัน ข้าต้องการไปแล้ว 

อยากจะหนีไปจากที่นี่   พวกท่านทั้งสองคนข้าไม่อยากพบผู้ใดทั้งนั้น 

หากไม่พบอีกตลอดชาตินี้จะดีที่สุด! ..."

อ่านจบแล้วสนุกมากจ้า นานๆ ทีจะได้เจอพระเอกโหดจิตโคตรขี้หวงขนาดนี้ แต่ถ้าในชีวิตจริงเจอแบบนี้ก็ไม่เอานะกลัว ขอแค่ในนิยายก็พอ 55+ ... นางเอกแม้จะรู้เหตุการณ์ทุกอย่างรวมถึงนิสัยตัวละครทุกตัว แต่พอมาเจอของจริงก็จบจ้า นางไม่ได้เก่งอะไรมาก ดีที่เกาะพี่ชายไว้ได้เวลามีอะไรก็แค่หลบอยู่ข้างหลัง มีพี่ชายคอยออกหน้ารับแทนให้ทุกเรื่อง...ส่วนพี่ชายถ้าเอาตามเนื้อเรื่องเดิมคือต้องโหดกว่านี้ ต้องมีคนเป็นแสนๆ ที่ตายเพราะพี่แกอะ แต่เพราะมีนางเอกเข้ามาก็เลยซอฟท์ลง เลิกฆ่าคนเพราะนางเอกไม่ชอบและบวกกับที่รับปากกับเจ้าอาวาสที่วัดไว้ (แต่จริงๆ คือยังโหดเหมือนเดิมแค่เปลี่ยนวิธีการจ้ะ) ...ยิ่งพอหลังจากนางเอกหายไปแล้วกลับมาใหม่ พระเอกก็พยายามข่มจิตข่มใจไม่ไปคุมเข้ม หรือขังน้องเอาไว้เหมือนเมื่อก่อน กลัวเดี๋ยวซ้ำรอยเดิม เพราะช่วงเวลาที่น้องไม่อยู่ใจพี่นี่แทบจะขาดรอนๆ อยู่แบบซังกะตายไปวันๆ เพื่อรอคนเขากลับมาเท่านั้น ...

แต่เสียดายที่นางเอกกลัวพระเอกมาก พอกลับมาก็เลยหลบหน้าทำเป็นไม่รู้จัก อิพี่โกรธมากกกก เลยแกล้งจับคนเขามาเป็นสาวใช้ แล้วให้คอยรับใช้อยู่ข้างกายซะ แต่นางเอกก็ดีเหลือเกินทำหน้าที่สาวใช้ได้ดีมาก จนอิพี่ทนไม่ไหวระเบิดเปรี้ยง เลิกเล่นบทเจ้านายกับสาวใช้ ขอจับเข่าหันหน้ามาคุยกันใหม่ให้เคลียร์ๆ เปิดใจกัน ไม่งั้นตัวเองนี่แหละที่จะขาดใจตายซะก่อน ...55+

ปล.แอบสงสารพระรองเหมือนกันนะ แห้วตลอดตั้งแต่อยู่ในนิยายเวอร์ชั่นที่หลี่หลิงเยี่ยนเป็นนางเอก จนมาเวอร์ชั่นนี้ก็ยังแห้วอีก ...โถๆ น่าสงสาร  ขนาดคุณชายเหลียงยังมีคู่เลย 55+

📍นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3qFM77qx1D

อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก

อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก (2 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : สุยโหวจู 随侯珠
ผู้แปล : ยินดี
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นซี  นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยคุรุศาสตร์เอกนาฏศิลป์ สาวสวย สดใสร่าเริง ที่มองโลกในแง่ดีและช่างพูด เธอมีชายหนุ่มที่แอบชอบอยู่ในใจมานานเกือบสิบปีแล้ว ก็คือ หลินอวี้ถัง หนุ่มหล่อ สมองดีที่มีบ้านอยู่ข้างกันและเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะความชอบนี้เองจึงทำให้เสิ่นซีพยายามดั้นดนสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันกับอีกฝ่ายให้ได้ ถึงสุดท้ายจะพลาดแต่อย่างน้อยยังได้อยู่มหาวิทยาลัยตรงข้ามกันก็ยังดี

เหอจือโจว หนุ่มรูปหล่อ บ้านรวย ไอคิวสูงคณะวิศวะ แต่นิสัยเย็นชาเข้าถึงยากมาก เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของหลินอวี้ถัง และเป็นคนที่ทุกคนให้ความเคารพยำเกรง และพร้อมใจกันเรียกว่า ท่านเทพ  เพราะความหัวดีบวกกับหน้าตาหล่อเหลา

จึงไม่แปลกที่เหอจือโจวจะเป็นชายหนุ่มในฝันของสาวๆ ทุกคนในมหาลัย ต่อให้หน้าตาเย็นชาไม่แคร์ใครก็ยังเป็นที่ชื่นชอบและป๊อปปูล่ามากๆ อยู่ดี

แต่แล้ววันหนึ่งคนสองคนที่แตกต่างและไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ก็กลับต้องมาสลับร่างและทำเรื่องใกล้ชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าใคร เด็กกากอย่างเสิ่นซีต้องมาใช้ชีวิตในร่างของท่านเทพเหอที่สุดแสนจะเย็นชาและเพอร์เฟค ส่วนเด็กเทพหัวดีอย่างเหอจือโจวก็ต้องมาอยู่ในร่างของเด็กสาวสมองทึบจอมโก๊ะ ที่รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ เรื่องราวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาพร้อมความเฮฮาชุลมุนวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น…

นางเอกเรื่องนี้เป็นคนมองโลกในแง่ดี คิดอะไรเรียบง่ายไม่ซับซ้อน ขนาดต้องมาอยู่ในร่างของผู้ชายก็ยังปรับตัวใช้ชีวิตได้อย่างชิลๆ ตอนเป็นผู้หญิงก็เป็นแฟนสาวที่น่ารักช่างเอาใจใส่ ขี้อ้อน พอมาอยู่ในร่างผู้ชายก็พร้อมจะเป็นแฟนหนุ่มมาดแมนแฮนซั่มที่ปกป้องดูแลอีกฝ่ายได้ ขนาดทำให้คนอย่างพระเอกหวั่นไหวได้นี่ไม่ธรรมดาเลยนะ (ต้องไปลองอ่านเองเน้อ55+) ถึงจะไม่ค่อยฉลาดแต่เมื่อเจอปัญหาก็สามารถเอาตัวรอดและแก้ไขสถานการณ์จนทำให้คนอ่านอย่างเราหัวเราะได้ทุกครั้ง  ผิดกับพระเอกที่หน้าดำคร่ำเครียดเกือบจะโมโหตายอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้เห็นความสบายๆ และวิธีแก้ปัญหาของนางเอก 

" จือโจว คุณช่วยอธิบายวิธีแก้โจทย์ข้อนี้ทีเถอะ "
เหอจือโจวถูกขานชื่อแล้ว เสิ่นซียืนขึ้น สมองที่เดิมทีสะลึมสะลืออยากนอนพลันปลอดโปร่งทันที 
เธอมองโจทย์ในพาวเวอร์พอยต์ แค่เครื่องหมายเธอยังไม่เข้าใจเลย
    ... เสิ่นซีกลอกตาไปมา ตั้งใจจะบอกว่าเธอตอบไม่ได้ แต่พอเห็นสายตาที่เฝ้ารอและมีเมตตา
ของศาสตราจารย์หวังกลับทนไม่ได้ เธอบอกศาสตราจารย์หวังเสียงใส
" หัวข้อนี้ผมได้ถกกับหลินอวี้ถังแล้ว ความคิดของพวกเราตรงกัน เมื่อครู่หลินอวี้ถังบอกผมว่าเขาอยากลุกขึ้นตอบมาก ดังนั้นอาจารย์ให้หลินอวี้ถังตอบเถอะครับ .. "
ศาสตราจารย์หวัง " ตกลง หลินอวี้ถัง คุณตอบสิ! "
..............................................................................................
" ฉันมาแล้ว "
เหอจือโจวมาแล้วเหรอ เสิ่นซีรีบออกจากหอพักทันที เธอมองซ้ายมองขวาก็หาเหอจือโจวไม่เจอ
เธอโทรหาเขา " นายมาแล้ว ตกลงนายอยู่ไหนกันแน่เนี่ย "
เหอจือโจวรับสายแต่ไม่พูดจา ผ่านไปครู่ใหญ่ค่อยพูดว่า " ฉันเอง วันนั้นของเดือนเธอมาแล้ว "

(จริงๆ ถ้าได้เห็นครอบครัวนางเอกแล้วก็ไม่แปลกใจหรอกรู้เลยว่านิสัยเหมือนใคร55+) เพราะการสลับร่างนี้เองจึงทำให้คนทั้งคู่ต้องคอยปรึกษาหารือและมีเรื่องใกล้ชิดกัน ประกอบกับเรื่องของพระรองก็ยิ่งทำให้ความสนิทสนมนั้นเพิ่มมากขึ้น  

พระเอกต้องกลายเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจและกลายเป็นแฟนหลอกๆ ของนางเอก จนท้ายที่สุดก็เริ่มหวั่นไหวไม่อาจห้ามใจไม่ให้ตกหลุมรักอีกฝ่ายได้ ...

เป็นเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวตอนช่วงมหาลัยจนถึงวัยทำงาน ออกแนวสดใสน่ารักกุ๊กกิ๊ก เนื้อเรื่องอาจดูธรรมดาแต่ก็สนุก ตลกฮา ไม่เครียด บอกเล่าความสัมพันธ์ของพระ-นางตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน เริ่มคบหา จนเรียนจบไปถึงขั้นสุดท้ายเลย ไม่มีดราม่า ไม่มีเรื่องมือที่สาม จะมีก็แค่เพื่อนขี้อิจฉาบางคนของนางเอกเท่านั้น มีอุปสรรคเข้ามาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้หนักหนาอะไร เป็นเรื่องทั่วๆ ไปในชีวิต เหมือนเป็นแบบทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง ว่าจะสามารถฟันฝ่าอุปสรรคและจับมือจูงกันไปได้จนถึงขั้นแต่งงานไหม ในเล่มแรกจะจบลงตรงที่ทั้งสองตกลงคบกัน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระเอกก็ต้องไปเรียนต่อต่างประเทศซะก่อน 

พอเล่มสองก็จะเริ่มเข้าสู่รักทางไกลวัยทำงาน ต้องพบกับสภาพแวดล้อมใหม่ สังคมใหม่ๆ ความตลกอาจไม่เท่าเล่มแรกเพราะเริ่มเข้าสู่ชีวิตจริง วัยทำงาน ที่ตามมาด้วยภาระหน้าที่และความรับผิดชอบ ไม่ได้มีแต่เรื่องเรียนหรือเพื่อนเท่านั้น ฝั่งพระเอกไม่ค่อยมีปัญหา เพราะเป็นคนวางแผนในชีวิตชัดเจนมาแต่ไหนแต่ไร จะมีก็แค่เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวนิดหน่อยเท่านั้น ส่วนใหญ่จะหนักไปทางฝั่งนางเอกมากกว่า เพราะนิสัยเหมือนเด็กและเป้าหมายในชีวิตยังไม่ชัดเจน ก็เลยต้องค้นหาตัวเองว่าสรุปแล้วอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร โดยมีพระเอกเป็นกำลังใจคอยให้ความสนับสนุน ซึ่งระหว่างทางก็อาจจะมีความไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกันบ้าง ต้องคอยปรับจูนเข้าหากันอยู่เรื่อยๆ ตามประสาคนที่เป็นแฟนกันนั่นแหละเนาะ จริงๆ ก็ไม่ต้องลุ้นอะไร ไม่มีอะไรให้ลุ้นมาก เพราะเดาได้ไม่ยากอยู่แล้วว่าจะจบแบบไหน  แค่รอดูว่าเวลามีปัญหาพระ-นางจะช่วยกันแก้ยังไง แต่ก็ไม่ยากหรอกถ้ามีแฟนแบบพระเอกน่ะนะ ที่ทั้งหล่อรวย ฉลาดและเปย์หนัก 55+... 

ปล. จริงๆ การสลับร่างจะไม่เกิดถ้าพระรองไม่ทำให้นางเอกเสียใจ+คิดมาก จนต้องออกไปยืนแถวดาดฟ้าเรือแล้วพลัดตกลงไปในน้ำ จริงๆ พระเอกก็อาจจะไม่ใช่เหอจือโจว ถ้าพระรองไม่ทำอะไรคลุมเครือไม่ชัดเจนจนทำให้นางเอกผิดหวัง (พระรองงานดีอยู่นะ) ตอนอ่านช่วงแรกนี่โกรธพระรองมาก แล้วตอนลงตัวอย่างให้อ่านสำนักพิมพ์ก็ตัดจบแต่ละตอนได้ลงแดงมาก ...พออ่านไปจนจบถึงได้รู้ว่าจริงๆ พระรองน่ะรักนางเอกมากนะ แต่เชื่อไหมว่าไม่มีใครรู้เลยว่าคุณพี่น่ะรักนางเอกแบบคนรัก คือทุกคน...ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่นางเอกหรือพ่อแม่พระรอง ก็คิดว่าพี่แกรักนางเอกแบบน้องสาวหมด เพื่อนร่วมห้องที่เห็นก็ยังคิดเลยว่าสถานะสองคนนี้ไม่ชัดเจน คือนางเอกน่ะชัด เห็นก็รู้เลยว่าชอบเขามากขนาดไหน แต่ของพระรองนี่ไม่รู้ว่าคิดยังไง จนนางเอกสลับร่างแล้วได้มาอยู่ร่วมห้อง แล้วได้เห็นท่าทางเวลาที่อีกฝ่ายคุยกับเพื่อนสนิทนี่แหละถึงได้เริ่มตัดใจ ขนาดเราอ่านแล้วยังโกรธเลย แล้วนางเอกจะขนาดไหน ชอบเขามาตั้งนาน ถ้าไม่ได้ชอบก็บอกมาสิจะได้ไม่ยุ่ง นี่เหมือนกั๊กไว้อะ ไม่เหมือนพระเอกที่ไม่เคยให้ความหวังใคร ไม่เข้าใกล้ ถ้าไม่ชอบก็ไม่สนใจไม่คุยเล่น จัดการปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิงได้ดีมาก แต่พระรองนี่ดีกับทุกคนเลย ไม่ได้ดีกับนางเอกแค่คนเดียว จนวันที่โดนบอกเลิก ถึงได้พูดว่านางเอกเป็นแฟนตัวเอง แต่ที่ผ่านมานี่เงียบตลอดไม่เคยพูดแบบชัดๆ หรือบอกใครเลยว่านี่แฟนฉัน  

แล้วพอเกิดปัญหาคุณพี่ก็ใจเย็น+นิ่งเหลือเกิน แบบไม่ค่อยพยายามอะไรเลยอะ ถ้ารักก็ควรจะพยายามตื๊อหรืออธิบายอะไรหน่อยไหม คนเขาจะได้ไม่เข้าใจผิด พระเอกนี่ถึงจะเย็นชาไม่เห็นหัวใคร แต่พอรักใครแล้วก็เต็มที่ไม่ปิดนะ พูดชัดเจนทำอะไรชัดเจน ...ก็สมควรแล้วแหละที่จะเสียนางเอกไป 

📍อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก ➡️ https://s.shopee.co.th/805nNuB83X

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ / ผู้แต่ง : Lanlin
ผู้แปล : แมวน้ำสีรุ้ง
สำนักพิมพ์ Angpao Books

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สวีเหยี่ยน  นักร้อง นายแบบ ไอดอลหนุ่มที่กำลังโด่งดัง ผู้มีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา เงินทองและฐานะชาติตระกูล หยิบจับอะไรก็ประสบความสำเร็จ ชีวิตไม่เคยเจอกับคำว่าล้มเหลว ช่างตรงข้ามกับ เหยียนเข่อ ชายหนุ่มวัย 30 ที่หน้าตาธรรมดาแถมยังดูหดหู่เศร้าซึมตลอดเวลา เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ จึงทำให้เหยียนเข่อต้องพลาดโอกาสในการออกอัลบั้ม ทั้งยังสูญเสียน้องชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวไปด้วยอย่างน่าสงสาร  

เพื่อหาเงินชดใช้หนี้สินของน้องชาย กับค่าผิดสัญญาให้กับทางค่ายเพลง เหยียนเข่อที่ไร้ซึ่งหนทาง จึงต้องขายร่างกายให้กับคนในวงการด้วยความจำใจ

นายเอกเป็นผู้ช่วยของพระเอก คอยจัดการดูแลรับใช้พี่แกทุกอย่าง ไม่ว่าพระเอกจะอารมณ์ร้ายหรือด่าว่าอะไรก็ไม่หือไม่อือ ก้มหน้าทำงานที่ได้รับมอบหมายลูกเดียว ส่วนพระเอกนั้นเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง อยากได้อะไรก็มีคนเอามาประเคนให้ถึงที่ ไม่ต้องคอยประจบเอาใจหรือดูสีหน้าใคร ต่อให้ชักสีหน้าไม่พอใจ ทำนิสัยแย่แค่ไหน ก็ยังมีคนพินอบพิเทาอยากเข้าหาอยู่ดี...ชีวิตดี๊ดี เดิมทีพระเอกไม่ได้สนใจหรือแยแสนายเอกเลย แต่เพราะความนิ่งเงียบ ไม่สนโลก ไม่สนว่าคนอื่นจะพูดว่าตัวเองยังไง แม้จะทำตามคำสั่งเป็นอย่างดีแต่ในใจกลับไม่ได้ แคร์พระเอกเหมือนคนอื่นๆ เลยสักนิด นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พี่แกสนใจในตัวอีกฝ่าย 

แต่ความสนใจก็มาพร้อมกับการดูถูก ยิ่งได้รู้อดีตของอีกฝ่ายพระเอกก็ยิ่งรังเกียจเหยียดหยาม หาเรื่องให้นายเอกดีใจมีความหวัง แต่พออารมณ์เสียไม่พอใจก็ดับทุกอย่างลงอย่างง่ายดาย ทำให้คนเขาดีใจเก้อและผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา นายเอกที่เพิ่งแย้มยิ้มมีความสุขได้ไม่ทันไร พอเจอแบบนี้ก็ต้องถอยกลับเข้ากระดองไปแล้วปิดกั้นตัวเองอีกครั้ง  กลับไปเป็นคนเดิมที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ถามคำตอบคำและปฏิบัติตามคำสั่งเหมือนหุ่นยนต์ ...พระเอกที่ไม่เคยแคร์ใคร คิดว่าตัวเองไม่เป็นไร ก็แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวและเจ็บปวดใจเมื่อนายเอกไม่เข้ามาหา และถอยห่างจากตัวเองไปเรื่อยๆ ...

เรื่องนี้อ่านแล้วอยากเข้าไปเบิ๊ดกะโหลกพระเอกสักทีสองที ทำไมปากร้ายแบบนี้ รู้อยู่ว่าชีวิตนายเอกแทบไม่เหลืออะไรแล้วก็ยังไปทำร้ายจิตใจเขา คือนายเอกน่ะมีความฝันอยู่อย่างหนึ่งที่อยากจะทำให้ได้ ก็คือออกอัลบั้ม (เหมือนทำความฝันของน้องชายที่เสียไปให้เป็นจริงด้วย) แต่มันก็ยากมากสำหรับคนที่อายุขึ้นเลขสาม แถมหน้าตาไม่ได้สดใหม่หล่อระเบิด ทั้งยังไม่มีแบ็คอัพอะไรเลย ผิดกับพระเอกที่อยากทำอะไรก็ได้ทำง่ายๆ แถมยังประสบความสำเร็จอีกด้วย 

 

พอพระเอกรู้ความฝันของนายเอก ก็ไปบอกว่าถ้ายอมนอนด้วยก็จะช่วยเรื่องออกเทป นายเอกก็ยอม แต่พอเขายอมอิพี่ก็โกรธไม่พอใจ บอกว่าโง่เหรอพูดล้อเล่นก็เชื่อด้วย นายเอกก็อึ้งสิอับอายสุดๆ เพราะเดิมทีตัวเองก็ไม่ใช่เกย์ ไม่ได้อยากทำอยู่แล้ว แต่เพราะชีวิตมันล้มเหลวมาตลอด โอกาสก็ไม่มี กว่าจะได้อะไรมาสักอย่างก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหลายสิบเท่า แต่พอท้ายที่สุดก็ยังไม่ได้อีก เป็นแบบนี้มาตลอดผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเลิกคาดหวังเพราะจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...

แต่นายเอกก็แสนดีเข้าใจโลกใครทำอะไรก็ไม่โกรธ เพราะชีวิตเจอเรื่องหนักหนามาเยอะปลงแล้ว ก็พยายามหาทางทำตามความฝันของตัวเองต่อไป โดยมีพระเอกที่รู้สึกผิด(และแอบชอบเขา)คอยให้ความช่วยเหลือ ช่วยให้ได้ร้องเพลง ได้ออกทีวี แล้วก็หลอกให้มาอยู่บ้านเป็นแม่บ้านคอยดูแลทั้งตัวเองและบ้านไปพร้อมๆ กันเลย...โอ๊ยยเจ้าเล่ห์ ปากก็บอกว่าไม่สนคนแก่ไม่ชอบ มีตัวเลือกเยอะแยะไม่มีทางชอบแบบนี้หรอก แต่การกระทำน่ะคนละเรื่องเหมือนหมาป่าจ้องลูกแกะ..นายเอกบอกไม่ๆ ผมไม่ใช่เกย์ 

พระเอกก็จ้าๆ รู้แล้ว แล้วก็จับกดติดกำแพงตลอด ...เหอๆ (อิพี่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ) แต่ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้ดีไปได้สวยก็ดันเกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ และหนนี้ก็ทำให้นายเอกหมดแรงแล้วจริงๆ ...

📍Expected Love ปรารถนาของหัวใจ➡️ https://s.shopee.co.th/7fSx21RemK

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 (5 เล่มจบ)

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา
ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 1-2
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/04/1-2.html
ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/05/3.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

อ่านมาจนถึงเล่มสุดท้ายนี่บอกเลยว่ารออยู่เรื่องเดียวคือ เมื่อไหร่จะหย่า? ...วางแผนลักพาตัวก็แล้ว หลบไปอยู่อารามชีก็แล้ว จนถึงขนาดแกล้งตายแต่ก็ยัง...ยังไม่ได้หย่าอีก นางเอกอยากหย่าใจจะขาดแต่พระเอกก็ไม่ยอม พยายามโน้มน้าวหาทางเปลี่ยนใจหาทางแก้ไขทุกอย่างแต่ก็ไม่สำเร็จ 

เพราะติดอยู่เรื่องเดียว คือกฏของตระกูลที่ห้ามไม่ให้ลูกอนุเป็นภรรยาเอก ยอมใช้แผนทรมานตัวเอง ยอมไม่รับตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไป แต่ก็คว้าน้ำเหลวหมด...เฮ้อ  

ส่วนย่าพระเอกก็เจ้าเล่ห์เห็นแก่ตัวรู้มาตลอดว่านางเอกเป็นลุกอนุ แต่ก็อยากเก็บคนเขาไว้ จะแบบไหนก็ได้ แต่ให้ไปจากตระกูลเซียวไม่ได้เด็ดขาด 

จะเก็บเอาไว้ตามคำทำนายของพระที่บอกว่านางเอกนั้นเป็นดาวอุปถัมป์ เป็นดาวนำโชคของตระกูล ...

แต่พอมาถึงเล่ม 5 ผ่านไปไม่กี่หน้าปรากฏว่าได้หย่าแล้วจ้า ...เอ้าเฮ!!!  เมื่อความลับเรื่องร้านยากับตัวตนที่แท้จริงของนางเอกถูกเปิดเผย พระเอกก็ยอมเขียนหนังสือหย่าให้อย่างรวดเร็วด้วยความรวดร้าวทันที ท่ามกลางมรสุมคลื่นลมมากมายที่กำลังโหมซัดเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาการป่วยของตัวเอง การแย่งชิงบัลลังก์ของรัชทายาทที่ถูกดึงให้เข้าไปเกี่ยวอย่างเลี่ยงไม่ได้ แล้วไหนจะเรื่องโรคระบาด เรื่องอาการป่วยของไทเฮาอีก บลาๆ 

เยอะจนไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถเคลียร์ได้หมดและจบภายในเล่มเดียว ( แล้วทำไมทีกับหนังสือหย่าใบเดียวมันถึงได้นานขนาดนั้น ..ห๊า 55+ ) 

แน่นอนว่ากว่าจะจบพระเอกก็สะบักสะบอมถูกแทงไปหลายแผลแล้ว เพราะฝ่ายตรงข้ามที่ต้องการบัลลังก์นั้นก็กัดไม่ปล่อยซะเหลือเกิน ถึงตระกูลพระเอกจะเป็นตระกูลชั้นสูงมีเงินทองร่ำรวยยังไงแต่ก็เป็นแค่พ่อค้า พอมาเจอกับอีกฝ่ายที่เป็นเชื้อพระวงศ์มีอำนาจเต็มเปี่ยม ก็เลยเล่นเอาเกือบตายอยู่เหมือนกัน…

ส่วนนางเอกหลังจากหย่าแล้วก็เพิ่งรู้ตัวว่าจริงๆ รักพระเอกมากเหมือนกัน ลืมไม่ได้ คิดถึงเขา ( แล้วที่ผ่านมาคืออีหยังฟะ 55 ) พอออกมาชีวิตก็ใช่ว่าจะสุขสบาย เพราะยังมีอุปสรรคอีกมากมายรอคุณอยู่ 

เนื่องจากเกิดโรคระบาดฮ่องเต้จึงมีพระราชโองการให้เซียนปรุงยาเดินทางเพื่อไปรักษาโรค แล้วไหนจะอาการป่วยของไทเฮาที่ยังไม่หาย อีกฝั่งก็เลยต้องการตัวเซียนปรุงยาเหมือนกัน แบบป๊อปปูล่ามากมีแต่คนอยากได้ตัว แต่เพราะเป็นสตรีนางเอกจึงไม่อาจเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้ ต่อให้ถูกจับถูกคาดคั้นยังไงก็ต้องปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่เซียนปรุงยา (ไม่งั้นตายสถานเดียว) ก็เลยต้องรักษาแบบหลบๆ ซ่อนๆ ต่อไป ...จนกระทั่งจบเรื่องนอกจากบ้านพระเอกกับฝั่งรัชทายาท+ฮ่องเต้แล้ว นอกนั้นก็ยังไม่มีใครรู้เลยว่านางเอกคือเซียนปรุงยา โฮะๆ

อ่านจบแล้วส่วนตัวคือชอบเล่ม 1-3 ที่สุด หลังจากนั้นคือเริ่มวนอยู่แต่กับเรื่องจะหย่าไม่หย่า แถมมีอะไรก็ไม่พูดจาชอบมโนคิดกันไปเอง คือเข้าใจว่าทั้งสองคนต่างก็ทำเพื่ออีกฝ่ายนี่แหละ นางเอกไม่อยากให้พระเอกกลายเป็นลูกอกตัญญู และไม่อยากอยู่ในบ้านที่มีกฎแบบนี้เลยเลือกที่จะไป ส่วนพระเอกก็พยายามหาทางออกให้กับทั้งสองฝ่าย แต่สุดท้ายมันก็ไม่ตอบโจทย์ใครเลย ไม่ว่าจะทางไหนก็เป็นไปไม่ได้ทั้งนั้น ...

จะว่าไปคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้อาจจะเป็นพระเอกก็ได้นะ เพราะต้องถูกขนาบอยู่ตรงกลาง นั่นก็พ่อแม่นี่ก็เมีย เฮ้อออ ... และแน่นอนว่าพอนางเอกออกจากบ้านไปมันก็มีเรื่องตามมาอีกเยอะแยะ เดี๋ยวคนหนึ่งถูกจับ เดี๋ยวอีกคนป่วย เดี๋ยวคนหนึ่งเกิดเรื่อง เดี๋ยวที่บ้านอีกคนก็มีเรื่อง แล้วต่างคนก็ต่างหาทางช่วยกันไปมา สุดท้ายก็ต้องมาวนเวียนพัวพันกันอยู่แบบเนี่ย แล้วจะตัดขาดกันได้ยังไง มีแต่จะยิ่งเพิ่มพูนล่ะสิไม่ว่า ... แต่ไอ้กฏตระกูลก็ยังตามมาหลอกหลอนทำให้ไม่ได้ลงเอยกันสักที  

แล้วแบบ...ไม่มีใครทำอะไรกับไอ้กฎตระกูลนี้ได้เลยนะ ไม่มีใครกล้าแตะหรือเปลี่ยนแปลงกฎตระกูลข้อนี้เลยเว้ยเฮ้ยยย .. what!!  

ก็ได้แต่รอกันไปเรื่อยๆ (อะไรของพวกเอ็ง) ... ดีนะที่สุดท้ายรัชทายาทเข้ามายุ่ง ทุกอย่างเลยคลี่คลาย ไม่งั้นแบบนี้รอไปจนแก่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกจ้า 55+

ส่วนตัวร้ายก็แค่มาช่วยเพิ่มอุปสรรคให้พระ-นางเฉยๆ เพราะนี่คือนิยายรัก ดังนั้นอย่าไปหวังว่าตัวร้ายจะเก่งมากหรือฉลาดเป็นกรด เรื่องการเมืองแย่งชิงบัลลังก์ก็ไม่มีอะไรมาก เหมือนมาช่วยยืดเรื่องให้ดูมีซัมติงยุ่งยากมากขึ้นเท่านั้น เพราะส่วนใหญ่เนื้อเรื่องก็ไปโฟกัสอยู่ที่อุปสรรคความรักของพระ-นาง เรื่องในบ้านพระเอกและการก่อร่างสร้างตัวขยายกิจการร้านยาของนางเอกนั่นแหละจ้า 55 

ป.ล. สาวใช้ในเรื่องก็ไม่ค่อยเหมือนสาวใช้ ชอบพูดแทรกต่อปากต่อคำ ชักสีหน้า+ทำหน้าบึ้งใส่คนที่มีฐานะสูงกว่า แถมยังชอบคิดแทนลงมือทำโดยไม่ขออนุญาตเจ้านายก่อนอีก ...สรุปนี่สาวใช้หรือเจ้านายจ๊าาา 55+ 

📍ยอดหญิงเทพสมุนไพร ➡️ https://s.shopee.co.th/6VHaCZpWnP

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 (5 เล่มจบ)

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย 长沟落月
ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา 
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

' เขากังวลว่าหากน้ำละลายผงยันต์ชามนั้นแสดงอานุภาพออกมาจริงๆ

ยามนี้หลี่หลิงหว่านใช่ถูกกำราบและกำจัดไปแล้วหรือไม่

หากเป็นดังที่นักพรตผู้นั้นเอ่ยว่าวิญญาณนางจะดับสลาย

ถึงตอนนั้นใต้หล้ากว้างใหญ่จักรวาลไพศาลเพียงนี้

เขายังจะไปตามหานางได้จากที่ใดอีก ....' 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้เป็นนักเขียนที่ข้ามมิติมาอยู่ในนิยายเรื่อง น้องสาวขุนนางทรราช ซึ่งเป็นนิยายที่ตัวเองเขียน แถมมาเป็นใครไม่มาแต่ดันมาเป็น หลี่หลิงหว่าน ตัวประกอบหญิงที่เป็นตัวร้าย และสุดท้ายก็ถูกตัวประกอบชายอันดับสองที่ชอบนางเอกฆ่าตายอย่างอนาถ

หลี่เหวยหยวน คุณชายใหญ่สกุลหลี่ เพราะถูกทำนายว่ามีดวงพิฆาตคนรอบข้างและแผ่นดิน  

จึงทำให้หลี่เหวยหยวนถูกคนในบ้านรังเกียจเหยียดหยาม ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างลำบากยิ่งกว่าบ่าวรับใช้ทั่วไปในคฤหาสน์เสียอีก บวกกับถูกแม่แท้ๆ ทำร้ายทารุณมาตั้งแต่เด็ก หลี่เหวยหยวนจึงกลายเป็นคนเย็นชาเหี้ยมโหด ส่วนจิตใจนั้นก็วิปริตบิดเบี้ยว

เพราะไม่อยากมีจุดจบที่เลวร้ายเหมือนดังในนิยาย 

หลี่หลิงหว่าน จึงต้องหาทางเข้าใกล้หลี่เหวยหยวนเพื่อประจบเอาใจเขา เริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นเสื้อผ้าแล้วค่อยๆ ขยับเป็นส่งถ่านกลางฤดูหนาว แม้จะถูกปฏิเสธหรือปิดประตูใส่ แต่เมื่อคิดถึงอนาคตวันข้างหน้าอันยาวไกล นางก็ยังยินดีที่จะเอาใบหน้าร้อนๆ ไปแนบกับก้นเย็นๆ ของเขาอยู่ดี ก็ใครใช้ให้นางข้ามมิติมาเป็นตัวร้ายเล่า หากยังขืนชักช้าไม่รีบประจบประแจงเอาใจ ก็อย่าหวังเลยว่าต่อไปจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและยืนยาว

เพราะคือเทพผู้สร้างนิยายเรื่องนี้ ดังนั้นนางเอกจึงรู้เหตุการณ์ในภายภาคหน้าและรู้จักนิสัยตัวละครเป็นอย่างดี  นางรู้ว่าพระเอกขาดอะไรและต้องการอะไร จึงใช้ความได้เปรียบตรงนี้ทำให้ตัวเองได้กลายเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในใจเขาแทน หลี่หลิงเยี่ยน นางเอกของเรื่องตัวจริง แม้ในใจพระเอกจะหวาดระแวงในจุดประสงค์ที่นางเอกมาเข้าใกล้และทำดีด้วย แต่เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้ามาเข้าใกล้และเอาใจใส่พี่แกถึงขนาดนี้ สุดท้ายเลยใจอ่อน ยอมมองข้ามเป้าหมายที่แท้จริงของนางเอกไป ขอเพียงแค่นางอยู่ข้างกายเขาแบบนี้ตลอดไป ไม่ว่าจะมาด้วยจุดประสงค์อะไรพี่แกก็ยอมทั้งนั้น (น่าสงสารพี่ชายเนอะ T^T )

พระเอกเรื่องนี้แอบน่าสงสาร ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นผู้ถูกกระทำมาโดยตลอด ประกอบกับไม่มีอำนาจ เจ้าตัวจึงได้แต่อดทนอดกลั้นและยอมรับความไม่เป็นธรรมทั้งหลายอย่างสงบนิ่ง จนส่งผลให้นิสัยกลายเป็นแบบนี้ แต่พอมีนางเอกเข้ามา สัญชาตญาณดิบของพี่แกถึงได้เบาบางลงบ้าง (นิดนึง) ชีวิตจากที่แย่ๆ ต่ำต้อยยิ่งกว่าบ่าวรับใช้ก็ค่อยๆ ดีขึ้น ยิ่งพอสอบได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งเป็น อั้นโส่ว กับเจี้ยหยวน ทุกคนก็เริ่มเกรงใจ ชีวิตพลิกจากหลังเท้าเป็นหน้ามือเลยจ้า ...หึหึ  ส่วนนางเอกตอนแรกก็เข้าหาเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองล้วนๆ แต่พอเจอเหตุการณ์หนึ่งที่ได้เห็นพระเอกพยายามปกป้องตัวเองด้วยความจริงใจแล้วก็รู้สึกผิด จากนั้นถึงได้เริ่มใกล้ชิดอีกฝ่ายด้วยใจจริง เวลาเจอหน้าก็พูดเสียงหวานเรียกว่า “พี่ชาย” บอกอะไรก็พยักหน้าเชื่อฟัง ถ้าถูกทำให้ตกใจกลัวเมื่อไรก็จะรีบบีบน้ำตาเพราะรู้ว่าพระเอกแพ้น้ำตาตัวเองที่สุด ...อิอิ ส่วนพระเอกก็ทั้งหวงและห่วงนางเอกมากกกก (มาก ก ไก่ล้านตัว) ขนาดคนรับใช้ตัวเองยังห้ามไม่ให้คุยด้วย ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงผู้ชายคนอื่นๆ เลย (ถ้าฆ่าได้นี่ฆ่าไปแล้ว55+) พี่แกห้ามไม่ให้นางเอกคุยกับผู้ชายอื่นทุกคน ส่วนคนที่มาแอบชอบนางเอกก็รู้เลยว่าพระเอกโคตรหวงน้องสาวขนาดไหน แบบถ้าพี่แกอยู่ด้วยนี่อย่าหวังเลยว่าจะได้เข้าใกล้นางเอก 

แถมยังห้ามไม่ให้นางเอกเย็บของปักผ้าให้ใครอีกด้วยนะ 55+ …แม้ต่อมาจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่ได้ชอบนางเอกแบบน้องสาวแต่พี่ก็หักห้ามใจนะ ถึงจะโหดเหี้ยมจิตใจบิดเบี้ยวยังไง แต่พี่ก็ไม่ล้ำเส้นนะจ๊ะ  แค่จะไม่ให้นางเอกแต่งงานกับใครแล้วอยู่พึ่งพากันแบบน้องสาว-พี่ชายไปชั่วชีวิตเท่านั้นเอง 55+ (ถ้าพี่แกรู้ว่าไม่ใช่สายเลือดเดียวกันจริงๆ เมื่อไรละก็ ... หึหึ เสร็จแน่ 55+)

นางเอกในตอนนี้ยังมองพระเอกเป็นแค่พี่ชาย เพราะในหัวมีแต่เรื่องหาทางเปลี่ยนแปลงจิตใจกับคิดจะทำให้ชีวิตของอีกฝ่ายดีขึ้น แล้วไหนยังต้องคิดหาวิธีขจัดอุปสรรคในอนาคตที่ตนเขียนขึ้นเองอีก ยิ่งเล่ม 2 ยิ่งสนุกเพราะนางเอกตัวจริงของเรื่องเผยโฉมแล้วจ้า  ฝพอตัวละครนี้โผล่มานางเอกก็แทบจะหมดความมั่นใจไปเลย เพราะดันไปเขียนให้คนเขาซูเก่งหมดทุกอย่าง ทั้งอีคิว-ไอคิว แบบตัวละครชายในเรื่องทุกคนพอเห็นผู้หญิงคนนี้แล้วต้องหลงรัก แล้วก็กลายเป็นสมาชิกตำหนักในของนางหมด (นางไม่ได้รักนะแค่เก็บไว้ใช้งานเฉยๆ สวยเลือกได้) ถึงสุดท้ายจะไม่ได้ครอบครองแต่ก็ยินดีทำทุกอย่างให้ และอยู่เป็นโสดไม่แต่งงานไปชั่วชีวิต 55+ แต่แน่นอนว่าทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อนางเอกข้ามมิติมา คนที่เคยหลงใหลหลี่หลิงเยี่ยนนางเอกตัวจริงก็เหมือนจะมาชอบนางเอกกันหมด (มั้ง)55+ ...โดยเฉพาะพระเอก ขนาดหน้ายังไม่ชายตาแลเลยจ้า นางเอกก็เลยดีใจถึงต่อให้ทุกคนหันไปเข้าข้างชื่นชอบนางเอกตัวจริงของเรื่องกันหมด แต่นางก็ยังมีพระเอกอยู่เป็นแบ็คให้ ...โฮะๆ

ข้าด้อยกว่าหลี่หลิงหว่านตรงที่ใดกัน  บรรดาผู้คนที่ชื่นชอบหลี่หลิงหว่านเหล่านั้น

ข้าจะต้องดึงมาหาตนเองทีละคนๆ ให้ได้ ส่วนพวกที่ดึงมาไม่ได้

.... เช่นนั้นก็กำจัดทิ้งไปก็พอ

อ่านจบแล้วสนุกมากพระเอกดาร์ก+จิตมากก นี่ขนาดยังไม่โตเท่าไรยังไม่มีอำนาจในมือจริงๆ นะ รอให้มีอำนาจจริงๆ เมื่อไร คงได้ล้างบางทุกคนที่เคยทำไม่ดีกับตัวเองและนางเอกเอาไว้หมดแน่  

ยิ่งถ้าได้รู้ว่าไม่ได้เป็นพี่น้องกับนางเอกจริงๆ เมื่อไรนะ ข่อยว่าไอ้ความจิต+ความหวงของพี่แกนี่คงฉุดไม่อยู่แล้วทีนี้ 55+ 

** ตอนแรกคิดว่าแม่ของนางเอกตัวจริง(หลี่หลิงเยี่ยน) จะร้ายเหมือนลูกแต่เปล่าเลย แม่นิสัยดีอะ ไม่เข้าข้างลูกส่งเดช รู้ผิดชอบชั่วดี สรุปหลี่หลิงเยี่ยนนี่ได้นิสัยพ่อมาสินะ ร้ายลึก ตีสองหน้าเก่ง ความทะเยอทะยานสูงปรี๊ด น่าตบทั้งพ่อทั้งลูกเลย.. หึหึ

📍นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3qFM77qx1D