ม่านมายาชายาผู้ถูกลืม ( เล่มเดียวจบ ) / ผู้แต่ง : เชียนสวิน
ผู้แปล : Primaveraสำนักพิมพ์ เหลียนฮวา
ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
นางเอก หลี่เซวียน
เป็นบ่าวที่ถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาในบ้านของพระเอก เป็นคนเฉลียวฉลาด มีไหวพริบ นิสัยช่างพูดและซุกซน ซ้ำยังมีรูปโฉมงดงาม แม้จะมีสถานะเป็นบ่าว แต่ก็ได้รับการอบรมเลี้ยงดูไม่ต่างจากคุณหนูผู้ดีมีสกุลสักเท่าไร ประกอบกับเฉลียวฉลาดเกินวัย จึงทำให้นางเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆ คน
แต่ใครเลยจะคิดว่าวันหนึ่งจะเกิดเหตุการณ์พลิกผันบางอย่าง
ที่ทำให้นางเอกต้องเกือบตาย ทั้งยังสูญเสียบิดามารดาไปจนสิ้น กระทั่งพระเอกก็ยังเมินเฉยตีตัวออกห่าง แม้จะได้สถานะองค์หญิงเป็นการปลอบใจ แต่อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
....
พระเอกกลายเป็นองค์ชายรองผู้สูงศักดิ์ ส่วนนางเอกก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิงไหวอี้ ตำแหน่งที่ใครๆ ต่างก็พูดว่าแลกมาด้วยเลือดเนื้อและชีวิตของบิดาตนเอง แม้ไม่อยากรับแต่ก็ไม่มีทางเลือก ไม่งั้นจะให้เด็กสาวที่อายุ 12 ปีอย่างนางใช้ชีวิตอยู่ยังไง นางเอกจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ในวังด้วยความทุกข์ระทม ส่วนพระเอกก็ยังคงเมินเฉยและเอาแต่หลบหน้าเหมือนเดิม แต่นางเอกก็ยังพยายามปลอบใจตัวเอง และพัฒนาปรับปรุงตัวเพื่อให้คู่ควรเคียงข้างเขา แต่ทุกอย่างก็พังทลาย เมื่อจู่ๆ นางต้องกลายเป็นแพะรับบาปและถูกคุมขังอยู่ในตำหนักเย็น
เรื่องนี้พระ-นางเค้ารักกันและรู้ใจตัวเองกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่มันมีสาเหตุที่ทำให้พระเอกแสดงออกไม่ได้ ...อ่านไปครึ่งเล่มเราจะสงสารนางเอก เพราะต้องมาสูญเสียพ่อแม่ไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ถึงนางจะเป็นคนฉลาดแต่ก็เป็นแค่เด็กอายุสิบสอง อีกทั้งคนที่นางชื่นชอบ คนที่เอ็นดูมาตลอด จู่ๆ ก็ยังมาตีตัวออกห่างไปเฉยๆ โดยที่ไม่ทราบสาเหตุอีกด้วย เมื่อหลายๆ เรื่องเข้ามาพร้อมกัน นางเอกจึงเกือบจะรับไม่ไหวและแทบจะเสียสติไปเลย ...แถมพอได้มาอยู่ในวังก็ใช่ว่าจะดี เพราะเจอแต่คนดูถูกเหยียดหยามฐานะเดิม เจอแต่คนปองร้ายคอยหาทางกลั่นแกล้งอยู่ตลอด แถมพระเอกก็ยังมาเย็นชาไม่สนใจอีก แต่นางเอกก็ยังพยายามอดทนต่อไปนะ โดยหวังว่าสักวันมันคงจะดีขึ้น
แต่พอต้องมาถูกคุมขังอยู่ในตำหนักเย็นอีกทีนี้แหละพอเลย ...ไม่ไหวแล้ว ไม่ขอพึ่งหรือฝากความหวังไว้กับใครแล้ว จากนี้ไปจะขอพึ่งตัวเองเท่านั้นพอ
แต่พระเอกก็มีเหตุผลจำเป็นจริงๆ ที่ทำให้ต้องเย็นชาไม่สนใจ เพราะตอนนั้นพ่อพี่แกไว้ใจคนผิด จึงทำให้อีกฝ่ายมีอำนาจและบารมีมากกว่า ฝ่ายบ้านพระเอกที่เพิ่งเข้ามาเลยยังต่อกรสู้กับเขาไม่ได้ เรื่องของนางเอกเลยทำได้แค่ปกป้องแบบลับๆ ...กว่าจะเคลียร์ทุกอย่างแล้วมีอำนาจได้ก็ผ่านไปตั้งเกือบ
6 ปี จนนางเอกปล่อยวางปิดตัวเอง ไม่คิดอะไรกับพระเอกแล้ว พี่แกเลยต้องหาทางทำให้นางเอกเหมือนเดิมและกลับมาอยู่ข้างกายตัวเองใหม่อีกครั้ง ...
ป.ล. ตอนแรกไม่คิดว่าจะสนุกนะเนี่ย แต่พออ่านแล้วใช้ได้เลยดีกว่าที่คิด การแปลก็ดีขึ้น ( สารภาพว่าเรื่องก่อนๆ หน้าของสำนักพิมพ์เราอ่านแล้วบางประโยคมึนๆ งงๆ มาก ต้องมาแปลไทยเป็นไทยเองอีกรอบ 55+ ) ถึงจะมีบางคำที่อ่านแล้วยังขัดๆ อยู่ แต่สำหรับเราโดยรวมคือดีขึ้นเยอะ เนื้อหาก็โอเคนะสมเหตุสมผล ตอนแรกอ่านไปอาจจะโกรธๆ พระเอกว่าทำไมถึงทำแบบนี้ แต่พอรู้เหตุผลแล้วก็โอเคให้อภัยได้ ส่วนนางเอกก็เป็นคนฉลาดมีเหตุผลอยู่แล้ว พอคิดทบทวนไปมาก็เข้าใจ รับรู้ถึงความลำบากที่พระเอกต้องเจอมาเหมือนกัน อะไรๆ มันก็เลยไม่ต้องยืดเยื้อนาน ..
- ตอนจบจะรวบรัดหน่อย เพราะเราจะรู้ทุกอย่างผ่านการเล่าของพระเอกแทน อาจเป็นเพราะเล่มบางด้วยมั้ง มันเลยต้องรวบรัดแบบนี้แหละ
.....................................................................................
หลังจากที่เขาปฏิบัต่ิต่อนางอย่างเย็นชามาเป็นเวลาสามปี พยายามทำให้ทุกคนเห็นชัดๆ ว่าเขามิได้มีใจ มิได้มีความรู้สึกใดๆ ต่อนาง หลังจากที่เขาปล่อยให้นางต้องทนทุกข์ กับการถูกใส่ร้ายป้ายสี แบกรับชีวิตอันยากลำเค็ญในตำหนักเย็นเป็นเวลาสามปี เขาถือดีอันใดคาดหวังให้นางละทิ้งอดีตแล้วกลับไปเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อน? ความคิดเช่นนี้ แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่าน่าละอายแก่ใจยิ่ง ...
📍ม่านมายาชายาผู้ถูกลืม ➡️ https://s.shopee.co.th/40apw7M5W2
