วันอังคารที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น 6 เล่มจบ


สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น 6 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ลวี่เย่า

ผู้แปล : ผ้าป่าน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นักเขียนใหม่จากพี่แจ่ม พระเอกมาแปลกแหวกแนว ฉีกกฏพระเอกทุกเรื่องที่เคยอ่านมา🤣

พระเอกเป็นหัวหน้าหน่วยเสวียนจิ้ง หน่วยงานที่เป็นเสมือนดาบของฮ่องเต้ ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม โดยเฉพาะพระเอกที่เป็นหัวหน้าหน่วย วรยุทธ์สูง นิสัยผิดแปลกไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง เอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำอะไรตามอารมณ์ ฆ่าคนง่ายเหมือนหั่นผักฆ่าปลา บรรทัดฐานของคนทั่วไปของสังคมไม่สามารถเอามาใช้กับพี่แกได้เลย แหกทุกกฏ ฉีกทุกเกณฑ์ จนชื่อเสียงฉาวโฉ่เป็นที่เลื่องลือ ใครเห็นก็กลัว ใครเห็นก็หนี ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ แม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง

ส่วนนางเอกเป็นสาวงามเลื่องชื่อ ได้รับฉายาว่า 'สองหลีแห่งเมืองหย่งอัน' (หลีหนึ่งคือพี่สาวนางเอก ส่วนนางเอกคือหลีสอง) เป็นบุตรสาวคนรองของอู่เสียนอ๋อง อ๋องต่างแซ่เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ เดิมนางเอกเคยมีสัญญาหมั้นหมายกับหลานชายของพระเอก แต่พอที่บ้านตกอับ พ่อเข้าคุก นางเอกก็ถูกบ้านฝั่งคู่หมั้นเล่นตุกติกจนทำให้ต้องแต่งงานกับพระเอกที่เป็นท่านอาห้าของอดีตคู่หมั้นแทน 

คนในบ้านพระเอกเห็นว่าพระเอกกำลังป่วยหนักไม่ได้สติใกล้ตาย ก็เลยฉวยโอกาสแอบจับคู่ให้พี่แกแต่งกับนางเอกซะ คนหนึ่งกำลังจะตายเพราะยาพิษ ส่วนอีกคนก็ถูกหมายหัวว่าต้องตาย สองคนที่ใกล้จะตายช่างเข้าคู่กันพอดี ...แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ พระเอกจะฟื้นตื่นขึ้นมาหลังจากที่ได้แต่งภรรยา เดิมทีคนที่บ้านพระเอกคิดว่านางเอกคงไม่กล้าแต่งเข้ามาหรอก ต้องขัดราชโองการแน่ๆ เพราะพระเอกชื่อเสียงฉาวโฉ่จแถมยังมีลูกติด(อ่านๆ ไปเดี๋ยวมีเฉลยว่าลูกใคร) แต่กลายเป็นว่านางเอกกลับยอมรับแล้วแต่งเข้ามาง่ายๆ เลย ... คืออย่างที่บอกว่าบ้านนางเอกตกอับ ถูกริบทรัพย์สินไม่เหลืออะไรเลย พ่อก็ป่วยหนักและยังมีคดีติดตัว พอนางเอกเห็นสินสอดที่บ้านพระเอกส่งมาก็เลยตัดสินใจแต่ง เพราะอยากได้เงินมาใช้รักษาพ่อ และไม่อยากเพิ่มโทษด้วยข้อหาขัดราชโองการอีก เพราะแค่นี้ที่บ้านก็ลำบากจะแย่อยู่แล้ว 

ทว่าพอแต่งไปก็ต้องอยู่อย่างหวาดๆ กลัวๆ เพราะชื่อเสียงความน่ากลัวของพระเอกนั่นแหละ แล้วไหนจะคนในบ้านพระเอกอีก พอเห็นว่าพ่อนางเอกตกอับก็เอากันใหญ่เลยนะ แถมยังมีเรื่องคำสั่งจากเบื้องบนอะไรนั่นด้วย พูดง่ายๆ คือมีแต่คนอยากให้นางตาย ยังกะมาอยู่ในดงเสือ เดินหน้าก็ตายถอยหลังก็ตาย ทำอะไรก็ต้องระวัง แต่ยังไงนางก็เป็นแค่เด็กอายุ 15 วรยุทธ์อะไรก็ไม่มี แต่งเข้ามาแบบโดดๆ ตัวคนเดียว แรกๆ แม้แต่สาวใช้ติดตามก็ยังไม่มีสักคน แล้วมันจะระวังได้สักกี่มากน้อย คนในบ้านนี้ก็มีแต่อยากให้นางตายเพราะได้รับคำสั่งจากเบื้องบน ฉากหน้าเย็นชา ฉากหลังก็สุมหัวร่วมกันวางแผน ถ้าพระเอกไม่ตื่นขึ้นมาพอดี นางเอกก็ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อ...

แต่พระเอกก็เอาแน่เอานอนไม่ได้อีก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเดาอารมณ์ไม่ถูก แต่ดีที่ทุกคนในบ้านกลัวพระเอกกันหมด ดังนั้นขอแค่พระเอกฟื้นขึ้นมาไม่หมดสตินางเอกก็ยังสามารถใช้ชีวิตในจวนต่อไปได้เรื่อยๆ โดยไม่มีใครมาก่อกวน...จากนั้นไม่นานอดีตคู่หมั้นของนางเอกก็กลับมา คือก่อนหน้านี้พี่แกไม่อยู่เพราะถูกที่บ้านหลอกให้เดินทางไปต่างเมืองเลยไม่รู้เรื่องที่นางเอกแต่งเข้ามาแล้ว ซึ่งในตอนแรกนางเอกก็เข้าใจผิดคิดว่าอดีตคู่หมั้นคงรู้เห็นเป็นใจกับที่บ้านด้วย แต่ความจริงคือพี่แกไม่รู้เรื่อง แล้วพี่แกก็รักนางเอกจริงๆ ชอบมาตั้งแต่เด็ก ถึงบ้านนางเอกจะตกอับแต่ก็ไม่เคยคิดตีตัวออกหากหรือคิดถอนหมั้นเลย รู้ว่าตัวเองไม่คู่ควรเพราะบ้านตัวเองสู้บ้านนางเอกไม่ได้ ก็พยายามสอบจนได้เป็นจ้วงหยวนตั้งแต่อายุ 15 แล้วค่อยไปสู่ขอลูกสาวเขา แต่น่าเสียดายที่ถึงจะเก่ง+ฉลาดแต่ก็ยังขาดประสบการณ์ เลยทำให้ถูกคนที่บ้านหลอก ผลสุดท้ายพอกลับมา...ว่าที่ภรรยาก็กลายเป็นท่านอาสะใภ้ของตัวเองไปเสียแล้ว🥹 แอบสงสารอยู่นะ เพราะพื้นฐานพี่แกก็เป็นคนดี+จิตใจดี อุตส่าห์รอมาตั้งนาน แล้วนางเอกก็ชอบพี่แกด้วย(แต่ไม่ถึงขั้นรักลึกซึ้ง) สุดท้ายเมื่อไม่มีวาสนานางเอกก็ได้แต่อวยพรให้พี่แกจากใจจริงแล้วใช้ชีวิตต่อไป 

จากนั้นพ่อนางเอกก็ฟื้นตัว พอรู้เรื่องลูกสาวทั้งสองก็เจ็บปวดเหลือหลาย ...ลูกสาวคนโตที่แต่งออกไปก่อนก็ถูกบีบให้กลายเป็นภรรยาอยู่นอกจวน ต้องมองดูสามีรับอนุและแต่งภรรยาใหม่เข้าจวนโดยที่ไม่อาจทำอะไรได้ สุดท้ายคนพี่เลยต้ดสินใจกลับบ้านเดิมและขอหย่า พอรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งท้องก็กินยาทำแท้งเพื่อตัดเยื่อใยทิ้งอย่างเด็ดขาดทันที(ใจเด็ดมาก) ส่วนนางเอกก็ต้องมาแต่งกับเจ้าหมาบ้าที่พ่อชังน้ำหน้ามากที่สุด พอฟื้นขึ้นมาไม่ทันไรคุณพ่อเลยรีบถือดาบบุกมาพาคนกลับเลยจ้า 

ลืมบอกไปว่าพ่อตาคนดีกับลูกเขยผู้ประเสริฐคู่นี้เขาไม่ถูกกันนะ เจอหน้าเมื่อไรต้องได้ทะเลาะมีปากเสียงกันทุกที ...ต่อๆ นางเอกมีลังเลนิดๆ แต่ก็ยอมตามพ่อกลับบ้าน (มีวิ่งไปบอกพระเอกก่อนด้วย) ส่วนพระเอกก็ไม่ได้ห้าม แต่หลังจากนั้นพี่แกก็พาลูกฝาแฝดออกมาข้างนอกนะ มาแถวๆ ร้านที่พี่สาวนางเอกเปิดด้วย แหมๆ...ไม่ได้ตั้งใจเลยสินะ🙄 จากนั้นอิพี่ก็แกล้ง(หรือไม่แกล้งหว่า?) กระอักเลือด จนได้ตามไปพักอยู่ที่บ้านนางเอกระยะนึง (ตามแผนชิมิ🙄) แอบขำตอนพ่อนางเอกบอกให้เตรียมตัวเดี๋ยวจะพาทุกคน(หนี)ออกนอกเมือง (คือคดีพ่อนางเอกยังไม่ตัดสิน ต้องรอหลังปีใหม่อีกที แต่ดูทรงแล้วน่าจะไม่รอด พ่อนางเอกเลยคิดจะสนับสนุนคนอื่นขึ้นเป็นฮ่องเต้แทน ก็ในเมื่อฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมานบ่ดีไร้เหตุผล เราก็ปลี่ยนมันซะเลยสิ!) นั่นแหละๆ นางเอกก็เลยมาบอกพระเอกก่อน พระเอกเลยบอกจะไปด้วย พอพ่อนางเอกรู้ก็โวยวายบอกไม่ให้ไปโว้ย! พระเอกก็แบบอ้าวว คิดทิ้งกันเหรอ จะทิ้งข้าเหรอ ไม่ยอมหรอกนะ ก็จะไปด้วยอะมีไรป่าว55🤣

นางเอกอยากรู้ความจริงว่าพ่อทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาจริงไหม เลยอยากเข้าวังไปพบท่านน้าที่เป็นพระสนมเพื่อถาม แต่สถานะนางในตอนนี้เข้าวังเองไม่ได้นอกจากต้องติดตามพระเอกไปในฐานะภรรยาขุนนาง ...พอได้พบน้าก็ได้รู้ความจริงอันน่าตกใจ น้าเลยเตือนนางเอกว่ายังไงก็อย่าให้ฮ่องเต้เห็นใบหน้านี้เด็ดขาด แต่สุดท้ายก็ไม่รอด ระหว่างทางกลับจวนนางเอกเลยถามความคิดเห็นของพระเอกอ้อมๆ... ว่าถ้ามีคนเสนอราคาดีๆ ให้พระเอกเพื่อขอซื้อตัวภรรยา พระเอกจะขายไหม แล้วพระเอกก็ดันตอบว่า...แล้วแต่อารมณ์ (ก็ดูตอบ😅) นางเอกกับท่านน้าเลยตัดสินใจลงมือจัดการกันเอง เพราะตอนนั้นพระเอกจำเป็นต้องพักฟื้น(ยังนอนหลับไม่ได้สติ) แต่ต่อให้ฟื้นก็ไม่รู้จะบอกแผนดีเปล่า เพราะคาดเดาอารมณ์อิพี่เขาไม่ออกจริงๆ 

ลืมบอกไปว่าในเรื่องจะมีคนที่ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ด้วยนะ ตอนแรกก็นึกว่าจะเจ๋งจะเก่งตามสไตล์คนที่ได้กลับเกิดใหม่แล้วรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าอะไรแบบนี้ แต่นี่แบบอิหยัง(วะ)? โอ๊ยยย...อยากจะตะโกนดังๆ ว่าสูกลับมาเกิดใหม่ทำใหม่เนี่ย? แล้วดูแต่ละแผนบ้งแล้วบ้งอีก บ้งแล้วบ้งเล่า กลับมาเกิดใหม่ยังไงให้ตายเร็วกว่าเดิมคะสู🤣 

พอเล่ม 3 บ้างนางเอกก็พลิกฟื้นกลับมารุ่งโรจน์เหมือนเก่า จากนั้นก็ตามคาด คนที่เคยดูถูกไม่เห็นหัวเราก็กลับมายิ้มระรื่นพูดจาดีด้วยทันที แม่(เลี้ยง)พระเอกนี่คนแรกเลย รีบมาตามพระนางกลับบ้านเลยนะ(ตอนนั้นอยู่บ้านพ่อนางเอกกัน) แทนตัวเองว่าแม่ด้วย ก่อนหน้านี้แม้แต่หน้านางเอกยังไม่อยากจะมอง เชิดสุดๆ ...เหอๆ🙄 นางเอกก็ไปบอกพระเอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่อยากให้กลับบ้านนะ จะกลับเมื่อไร พระเอกเลยสวนว่า...ใครให้เจ้าเรียกว่าท่านพ่อท่านแม่ ห้ามเรียก! ให้เรียกท่านพ่อนางเอกว่าท่านพ่อได้แค่คนเดียว55 

ต่อมานางเอกก็ติดไข้ทรพิษจนทำให้เสียโฉม บางคนพอรู้ว่านางเอกเสียโฉมก็แอบสะใจ จากนั้นพระนางก็พาคนในเรือนตัวเองย้ายออกจากจวนไปอยู่ที่หน่วยเสวียนจิ้ง เพราะนางเอกบอกว่าอยากย้ายออกพระเอกก็จัดให้ทันที คือพระเอกเป็นประเภทอยากทำอะไรก็ทำไรเลย ไม่สนกฏเกณฑ์ เอาที่ตัวเองพอใจและมีความสุขเป็นพอ ซึ่งบางอย่างมันก็ดีนะ แต่บางอย่างส่วนตัวเราว่ามันก็ดูสุดโต่งเกินไป อย่างเช่นวิธีเลี้ยงเด็ก ความจริงอ่านๆ ไปก็มีอธิบายอยู่ว่าทำไมพระเอกถึงเลี้ยงเด็กแบบนั้น ก็เพราะตัวเองก็โตมาแบบนี้ไงล่ะ 

แล้วตอนแรกพระเอกก็คิดว่าตัวเองคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เลยไม่ได้ให้ความรักความผูกพันอะไร แค่ให้ข้าวให้น้ำให้บ้านให้เสื้อผ้า ที่เหลือก็ตามมีตามเกิด ถูกใครรังแกก็ไม่ได้สนใจ(ขอแค่ไม่ถึงตายก็พอ) ให้ไปหาทางสู้เอาชีวิตรอดกันเอง รอดแล้วเดี๋ยวก็แกร่งเดี๋ยวก็ปกป้องตัวเองได้เอง แต่เด็กเพิ่ง 4 ขวบอะ อ่านแล้วสงสารเลย ถึงจะมีคนรับใช้มีมามาคอยดูแล แต่บางเรื่องถ้าไม่มีเจ้านายหรือพระเอกออกหน้าพวกคนรับใช้จะทำอะไรได้ล่ะ แล้วพระเอกก็เป็นประเภทพูดจาขวานผ่าซาก พูดตรงๆ แบบไม่รักษาน้ำใจเลย คือก็เข้าใจแหละว่าเป็นนิสัยพี่แก แต่(ส่วนตัว)ก็ยังไม่ค่อยชอบอยู่ดี คือมันจะมีตอนที่พระเอกต้องบอกความจริงเรื่องพ่อแม่ให้เด็กๆ รู้ ซึ่งเด็กๆ ก็คิดมาตลอดว่าพระเอกคือพ่อแท้ๆ ตัวเอง(ถึงจะไม่ได้รับความรักจากอิพี่เลยก็ตามเถอะ) ส่วนนางเอกคือแม่เลี้ยง แต่ตอนจะบอกความจริง พระเอกก็เดินดุ่มๆ มา เด็กเห็นก็เรียกตามปกติว่าท่านพ่อ แต่พระเอกก็สวนเลยว่า...ข้าไม่ใช่พ่อเจ้า โอ้โหอ่านแล้วแอบสตั๊นอยู่เหมือนกันนะ ดีนะที่มีนางเอกมาอยู่ด้วยเด็กๆ ถึงได้รับความรักความอบอุ่นขึ้นมาบ้าง ถ้าปล่อยให้พระเอกเลี้ยงต่อนี่ไม่อยากจะคิด

เป็นเรื่องความรักผสมการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก แต่จะหนักไปที่ความรักและการใช้ชีวิตของพระนางซะส่วนใหญ่ ส่วนเรื่องการแย่งชิงอำนาจก็มีแต่ส่วนตัวรู้สึกว่ายังไม่ค่อยเจ้มจ้นเท่าไร แล้วบางจุดก็แอบง่ายไปนิด อย่างตอนที่จะเปิดโปงจะล้มฮ่องเต้ก็มาเปิดเอาเล่มสุดท้าย ทยอยออกมาพูดเปิดทีละคน ง่ายๆ ตู้มเดียวจบ ที่เหลือส่วนใหญ่ก็จะวนเวียนอยู่กับชีวิตประจำวันของพระนาง เหมือนกำลังอ่านไดอารี่ดูเขาใช้ชีวิตประจำวันกัน 

พระเอกค่าตัวไม่แรงเพราะพี่แกบาดเจ็บต้องพักรักษาตัว เลยต้องอยู่บ้านไม่ได้ออกไปทำงาน ถ้าไม่ป่วยนอนอยู่บนเตียงชีวิตพี่แกก็จะวนเวียนอยู่ข้างๆ นางเอก คอยบีบๆ นวดๆ หยอกเมีย+แกล้งเมียและแอบกินเต้าหู้เมียนี่แหละ นิสัยเหมือนแมว ถ้าตอนจบเฉลยออกมาว่าพี่แกเป็นปีศาจแมวนี่จะไม่แปลกใจเลยนะ55 เดี๋ยวขบเดี๋ยวกัดเดี๋ยวเลีย แถมยังชอบกินปลาอีก และมีที่แอบเสียดายอย่างหนึ่งคือพระเอกแทบจะไม่ได้โชว์สกิลความเก่งของหัวหน้าหน่วยเสวียนจิ้งเลยอะ  (จริงๆ ก็มีบ้างแต่น้อย เพราะใช้เสร็จเดี๋ยวเลือดลมก็จะตีกลับกระอักเลือดออกมา สุดท้ายเลยใช้น้อยๆ ดีกว่า แต่พอหายดีใช้ได้บ้านเมืองก็ใกล้สงบและ🤣) 

ที่เราชอบสุดน่าจะเป็นช่วงที่พากันหนีตายในภูเขาหิมะอะ แล้วก็ชอบพาร์ตเวลาท่านพ่อตาคนดีกับลูกเขยผู้ประเสริฐเขาคุยกัน ส่วนใหญ่จะเจอแต่คู่แม่ผัวลูกสะใภ้แต่เรื่องนี้กลับกัน55 ส่วนนางเอกก็งานเข้าบ่อย อยู่เฉยๆ เดี๋ยวก็มีเรื่องนั้นเรื่องนู้นวิ่งเข้ามาหา เพราะความสวยเป็นเหตุจริงๆ 

ป.ล. พระเอกอยากได้ลูกสาว คิดว่าจะได้นันนันน้อยที่น่ารักขี้อ้อนเหมือนเมีย สุดท้ายก็สมหวังได้ลูกสาวจริง แต่ลูกสาวดันเกิดมาหน้าตาเหมือนตัวเองแถมนิสัยก็ถอดแบบจากตัวเองเปี๊ยบ จากนันนันน้อยก็เลยกลายเป็นจีเจาน้อยไป55


📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/6VI7nuPBEU

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/6VI7nw9alh

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/5VPabpYlsr

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 4 ➡️ https://s.shopee.co.th/2B98dutgSn

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 5 ➡️ https://s.shopee.co.th/BO4GCkVUo

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 6 ➡️ https://s.shopee.co.th/5L6APox0Ae








ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น