แด่วัยเยาว์ของเราที่ผ่านพ้น 2 เล่มจบ

แด่วัยเยาว์ของเราที่ผ่านพ้น 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : ซินอี๋อู้
ผู้แปล : ดารินทิพย์
สำนักพิมพ์ Siam Inter Book

เธอเกิดมา ได้รัก ได้พยายาม สมหวังนับเป็นโชค ไม่สมหวังนับเป็นชะตา
แน่นอนว่า พวกเราตอนเป็นวัยรุ่นมีหรือจะเชื่อว่า
จะมีโชคชะตาบางอย่างที่ไม่มีวันเป็นของเรา ...

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
เจิ้งเวย ยัยหนูน้อยแก้มใสตัวแสบที่หลงรัก หลินจิ้ง พี่ชายข้างบ้านผู้เงียบขรึม ที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก แถมยังประกาศกร้าวว่าจะต้องแต่งงานกับเขาให้ได้เมื่อโตขึ้น เพื่อจะได้คบกับอีกฝ่าย เธอจึงมุ่งมั่นพยายามสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยในเมืองเดียวกันกับเขา เพื่อจะได้เลื่อนสถานะไปเป็นแฟนสาวอย่างเป็นทางการสักที หลังจากที่รอมานาน
ทว่าฝันที่วาดไว้กลับต้องพังทลาย เมื่อจู่ๆ คนที่เคยอยู่ข้างกายเธอมาตลอดกลับไปเรียนต่อต่างประเทศโดยไม่บอกไม่กล่าว ไม่ร่ำไม่ลา ทิ้งไว้เพียงของขวัญวันเกิดที่เธอเคยให้เมื่อตอนอายุครบ 18 เท่านั้น แต่ผ่านไปไม่นานเจิ้งเวยก็ได้รู้เหตุผลที่ทำให้เขาต้องจากไปหลังจากที่พ่อกับแม่ของเธอหย่าขาดจากกัน...

นิสัยนางเอกในช่วงเล่มแรกสมัยตอนเรียนจะค่อนข้างแสบเหมือนเด็ก ร่าเริง เอาแต่ใจมุทะลุ แต่ก็เป็นคนตรงไปตรงมาและมองโลกในแง่ดี ในเวลาที่เจอกับปัญหาเธอจึงสามารถฟื้นคืนสภาพได้ค่อนข้างเร็ว ไม่จมปลักอยู่กับความทุกข์นาน อย่างตอนที่รักแรกจากไป พอรู้สาเหตุแล้วก็ไม่ได้ไล่ตามอีก คิดว่าของไหนที่เป็นของเราก็ต้องเป็นของเรา แต่ถ้ามันไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ เพราะฉะนั้นเธอจะหาคนที่ดีกว่าเขาเป็นร้อยเท่าให้จงได้...และต่อมาเธอก็ได้พบกับคนที่สามารถทำให้หัวใจสั่นไหวได้อีกครั้ง 

เฉินเซี่ยวเจิ้ง รุ่นพี่คณะสถาปัตย์ที่แสนจะเย็นชา ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ขยันหัวดีแต่มีฐานะยากจน นิสัยต่างกันคนละขั้ว กว่าจะลงเอ่ยกันได้เลยค่อนข้างเหนื่อยหน่อย เพราะนางเอกก็ไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่เขาต้องการ ดังนั้นเขาจึงวิ่งหนีส่วนเธอก็ต้องวิ่งตาม ...นางเอกเรื่องนี้ไม่ชอบการแอบรัก เพราะฉะนั้นเมื่อเธอตกหลุมรักใครแล้วจึงพร้อมพุ่งเข้าใส่
อย่างไม่คิดปิดบัง ถ้ารักก็ทุ่มเต็มที่ ให้ใจเกินร้อย ส่วนอีกฝ่ายจะให้กลับมามากหรือน้อยก็ไม่สำคัญ...เมื่อแน่ใจว่าชอบ ก็ไม่ลังเลที่จะไล่ตามจีบอีกฝ่ายอย่างใจกล้าบ้าบิ่น หากใครมาถามก็พร้อมยืดอกรับอย่างเปิดเผยว่าชอบเขาจริงๆ...

แต่เมื่อผ่านอุปสรรคจนได้คบกัน และคิดว่าคงจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปอย่างราบรื่น แต่ทว่าหนทางข้างหน้าและโลกภายนอกนั้นกลับเต็มไปด้วยตัวแปรมากมายที่เรามักคาดไม่ถึง บางครั้งบนเส้นทางของการเติบโตก็ไม่อาจอาศัยคำว่ารักได้เพียงอย่างเดียว บางทีเมื่อตื่นจากฝันในวัยเยาว์ คนที่อยู่ข้างกายเราก็อาจเป็นใครอีกคน... และสุดท้ายทุกอย่างก็อาจต้องพังทลาย เมื่อเขาตัดสินใจเลือกอนาคตที่ก้าวหน้ามากกว่าได้อยู่กับเธอ...

 ...เวลาเห็นพวกแนวรักครั้งแรก รักในวัยเยาว์ทีไรนี่หวั่นๆ ใจทุกที เพราะรู้ว่าจะต้องมีดราม่าต้องหน่วง หรืออาจจะจบแบบไม่สวยแน่ๆ เลย 55 ...แต่เรื่องนี้ผิดคาดจ้า จริงๆ มันก็มีดราม่ามีหน่วงเป็นพักๆ นะ แต่เพราะทัศนคติและการมองโลกในแง่ดีของนางเอก เราเลยไม่ได้รู้สึกเศร้าหรือหดหู่นาน แป๊บๆ ก็หายแล้ว(เหมือนนางเอกแหละ)ไม่เหมือนตอนอ่านเรื่องกาลครั้งหนึ่งรักของเรา อันนั้นอ่านจบแล้วยัง move on ไปต่อไม่ได้อีกหลายวัน เพราะเรื่องนั้นพอนางเอกล้มแล้ว แทบลุกไปต่อไม่ได้อีกเลย แถมยังทำร้ายตัวเองแบบนั้นอีก..เสียจายยย T^T  

แต่เรื่องนี้หลังจากที่นางเอกต้องสูญเสียความรักครั้งที่ 2 ไป น้องก็ยังมองโลกในแง่ดีใช้ชีวิตได้เหมือนเดิม พร้อมเปิดใจใหม่ เมื่อรู้สึกเหงาอยากมีแฟนก็ไปดูตัวหาคนที่เหมาะสม สิ่งที่ต่างไปจากเดิมคือไม่มียัยหนูน้อยแก้มใสที่เคยเอาแต่ใจหรือใจร้อนอีกแล้ว แต่เปลี่ยนเป็นผู้หญิงที่รอบคอบ สุขุมและใจเย็นขึ้น ตามวัยและประสบการณ์
ซึ่งยังคงมีความร่าเริงเป็นกันเอง เพียงแต่ความกล้าและความมุทะลุมีเคยมีในวัยเยาว์นั้นได้หายไปเกือบหมดแล้ว...

แล้ววันหนึ่งทั้งพี่ชายข้างบ้านและรุ่นพี่ก็ต่างกลับมา คนหนึ่งตั้งใจแล้วว่าจะไม่พลาดอีก ค่อยๆ วางแผนรุกคืบไปเรื่อยๆ ยืดหยุ่นตามสถานการณ์แต่เด็ดขาดชัดเจน รู้ว่าตอนไหนควรรุก ตอนไหนควรปล่อย ส่วนอีกคนนั้นมีโอกาสมากกว่าเพราะได้ทำงานที่เดียวกัน ทั้งนางเอกก็ยังมีใจให้อยู่ แต่น่าเสียดายที่กลับยังโลเล อ้ำๆ อึ้งๆ ไม่เด็ดขาดสักกะที ...แบบนี้คงพอเดาได้แล้วล่ะเนาะว่าสุดท้ายใครคือตัวจริง คือคนที่นางเอกยอมมอบหัวใจให้ ซึ่งตอนที่อ่านเราก็ชอบนะที่สุดท้ายเป็นคนนี้ เพราะถึงพี่แกจะมาช้าไปหน่อย แต่ก็หนักแน่นมั่นคง ต่อให้ฟ้าถล่มก็สามารถแบกรับแทนเราได้ อยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ
ไม่ต้องมาคอยกังวล...เป็นคนที่เหมาะกับคำว่าตลอดไปมากที่สุด...

.. ฉันรู้สึกว่าการเดินจากไปเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังนึกเสียใจ

ซึ่งความเสียใจก็ยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้
และจะเพิ่มทวีขึ้นทุกครั้งที่เจอเธอหรือได้ยินข่าวคราวของเธอ
ฉันอยากให้คนที่อยู่กับฉันไปตลอดชีวิตเป็นเธอ
ถ้านี่ไม่ใช่ความรัก....

งั้นฉันก็ไม่รู้ว่าความรักคืออะไร ฉันไม่กล้าพูดว่าจะยอมอยู่หรือยอมตายเพื่อเธอ

แต่ขอแค่ฉันอยู่ข้างกายเธอ ฉันจะพยายามทุกอย่างเท่าที่ฉันทำได้ 

เพื่อมอบความสุขให้เธอ ปกป้องเธอให้ปลอดภัย ....

 

📍แด่วัยเยาว์ของเราที่ผ่านพ้น 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8pfBCEpv0R

แกล้งร้ายให้รัก 2 เล่มจบ

 

แกล้งร้ายให้รัก 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง :  一雁不成夏 (Yi Yan Bu Cheng Xia)

ผู้แปล : นกหงส์หยกตัวยักษ์

สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นายเอก เฉียนเฉิง หนุ่มน้อยรูปหล่อ บ้านรวย เป็นทายาทเพียงคนเดียวของเฉียนกรุ๊ป พ่อเป็นประธานบริษัท ส่วนแม่เป็นอดีตดาราสาวสวย น้องเป็นลูกคนรวยขนานแท้ ถูกเลี้ยงแบบสปอยล์ตามใจมาตั้งแต่เด็ก เรื่องเรียนไม่เก่งแต่เรื่องเล่นเป็นที่หนึ่ง เป็นคุณชายเอาแต่ใจอยากได้อะไรต้องได้ ดังนั้นเมื่อผู้หญิงที่ตนเองหมายมั่นจะให้เป็นภรรยาในอนาคตดันไปชอบคนอื่นเข้า คุณชายน้อยที่ไม่เคยถูกใครขัดใจมาก่อนมีหรือจะยอมอยู่เฉย

ลั่วยวน เด็กหนุ่มหน้าตาดีเหมือนลูกครึ่ง หัวดีมากกแต่บ้านจน แม้จะได้ทุนเรียนต่อแต่ก็ต้องทำงานพิเศษสารพัด เพื่อหาเงินมาเป็นค่าใช้จ่ายและดูแลน้องสาวอีก 2 คน เพราะเพื่อนสาวที่นายเอกชอบดันมาปลื้มพระเอก จึงทำให้พระเอกตกเป็นเป้าถูกกลุ่มของนายเอกตาม Bully จนสุดท้ายพระเอกสู้กลับ อัดคนที่นายเอกพามารุมซะหมอบ นายเอกถึงได้ยอมรับปากว่าจะเลิกแกล้ง แต่พอคล้อยหลังก็กลับไปคิดหาแผนการใหม่ แล้วก็เปลี่ยนมาใช้แผนตีสนิทขอเป็นเพื่อนแทน กะว่าพอเป็นเพื่อนแล้วจะได้ลากพระเอกไปเที่ยวเล่นให้เสียการเรียน ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ ผลการเรียนจะได้ตกสอบไม่ผ่าน ไม่ได้รับทุนการศึกษาต่อและถูกไล่ออกจากโรงเรียน...

แต่แกล้งไปแกล้งมาดันหลงรักอีกฝ่ายเข้าจริงๆ พอสารภาพความรู้สึกก็คบกันหวานชื่น นายเอกติดพระเอกมาก ถึงจะเป็นคุณชายเสเพลแต่เรื่องรักนั้นไร้เดียงสามากกก ถ้ารักแล้วคือรักเลยไม่เปลี่ยนใจ พอรู้ว่าพระเอกวางแผนไว้ว่าจะไปเรียนต่อเมืองนอก น้องก็ไปบอกพ่อว่าพอจบม.6 จะไปเรียนตปท.นะ แล้วจะขอพาพระเอกไปเรียนด้วยกัน
กะให้อยู่ภายใต้ปีกตระกูลเฉียนเดี๋ยวบ้านนายเอกส่งเสียเอง พ่อก็โอเค เพราะรู้ว่าพระเอกเรียนเก่งเลยสนับสนุน นายเอกก็ฝันหวานคิดว่าต่อไปคงได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่กลายเป็นว่าพระเอกดันมาขอเลิกเฉย นายเอกทำใจไม่ได้จึงตามไปง้อขอเหตุผล
แต่พระเอกก็ทำตัวเย็นชาใส่ อ้างแต่เรื่องเงิน สุดท้ายนายเอกเกิดอุบัติเหตุจนต้องเข้าโรงพยาบาล ทั้งสองคนจึงแยกย้ายกันไปและไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย กระทั่งผ่านไป 12 ปีถึงได้กลับมาเจอกันอีกครั้งที่งานเลี้ยงรุ่น...

พอเจอหน้ากันนายเอกก็พูดจาเหยียดหยามข่มพระเอก เพราะนึกว่าพี่แกเป็นราชการจนๆตำแหน่งไม่สูง เงินเดือนน้อย ประกอบกับเรื่องในอดีตที่ถูกทิ้งด้วย(ยังจำไม่เคยลืมเลือน 55) หลังจบงานน้องก็เมาไม่รู้เรื่องจนเกือบถูกคนอื่นพาขึ้นรถไปด้วย แต่พระเอกมาขวางไว้ พาคนเข้าโรงแรมแล้วจับกินตั้งแต่วันแรกที่กลับมาเจอหน้ากันเลย ...พอตื่นมาแล้วรู้ว่าตัวเองเมาจนขึ้นเตียงกับพระเอก น้องก็โมโหแต่แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไร แถมยังพูดจาเหยียดหยามใส่พระเอกไปอีกรอบ (คราวนี้หนักกว่าเดิม) และต่อมาก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้นายเอกได้รู้ว่า จริงๆ ตำแหน่งของพระเอกนี่ไม่ใช่ขี้ๆ เล่นๆ เลย อีกฝ่ายไม่ใช่เด็กนักเรียนทุนยากจนที่ตนเคยกลั่นแกล้งอีกแล้ว แต่กลายเป็นคนใหญ่คนโตที่ไม่ว่าใครก็อยากเข้าหา อยากเข้ามาประจบประแจง 
ดังนั้นเพื่อบริษัทและอนาคตของตระกูลเฉียน นายเอกจึงจำต้องวางศักดิ์ศรี ละทิ้งความโกรธ และแบกหน้ากลับไปหาพระเอกใหม่อีกครั้ง...โดยหารู้ไม่ว่านี่คือหลุมพรางของพี่แก

เรื่องนี้เดาทางง่าย ไม่สลับซับซ้อน นิสัยนายเอกจริงๆ คือใสซื่อ เจ้าน้ำตาเหมือนสาวน้อย ยิ่งเป็นเรื่องรักหรือเรื่องที่เกี่ยวกับพระเอกก็ยิ่งบ่อน้ำตาแตกง่าย ผิดกับภาพลักษณ์คุณชายเอาแต่ใจลิบลับ 55 (ตอนเห็นภาพปกเล่ม 1 ดิฉันเกือบเดาโพผิดจ้า) ส่วนพระเอกก็เจ้าเล่ห์ หัวดี ไม่ค่อยพูด ไม่ชอบอธิบาย แถมยังเจ้าแผนการอีกต่างหาก
แต่มีปมเรื่องที่ตัวเองจน จึงทำให้กลัวว่าถ้าตัวเองไม่มีอะไรเลยวันหนึ่งนายเอกอาจจะเบื่อแล้วทิ้งไป ดังนั้นพี่แกจึงอยากพึ่งพาตัวเองและแข็งแกร่งให้ได้โดยไม่ต้องอาศัยใคร อยากเป็นฝ่ายปกป้องดูแลและเป็นที่พึ่งพิงให้กับนายเอกในอนาคต (สามีมากกกก) มีความเป็นผู้นำและยึดมั่นในอุดมการณ์นี้มาก แต่ไม่ยอมบอกเหตุผลที่แท้จริง ชอบพูดสั้นๆ แล้วไม่อธิบายอะไร เลยมักทำให้เข้าใจผิด+ไม่เข้าใจกัน พอไม่บอกตรงๆ นายเอกก็ตีความเข้าใจไปอีกแบบ ทำร้ายจิตใจกันไป จนเกือบทำให้ต้องทางใครทางมันกันอีกรอบ..

ป.ล. มีคำผิดบ้างประปรายตามสไตล์พี่สยามแหละน้อออ 55

📍แกล้งร้ายให้รัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/6KxqDtX2iE

ฝันรักในเงาเมฆ

ฝันรักในเงาเมฆ (เล่มเดียวจบ) 
ผู้แต่ง : เย่ว์หลิวกวง
ผู้แปล : สีเมษา
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
ผูชิงชิง ผู้ช่วยทนายความสาวในสำนักงานทนายเล็กๆ แห่งหนึ่ง ซึ่งมีเพียงเธอกับเจ้านายเพียงแค่สองคนเท่านั้น ดังนั้นนอกจากจะต้องทำงานเป็นผู้ช่วยของเขาแล้ว เธอก็ยังต้องเป็นแม่บ้าน เป็นคนขับรถ เป็นบาริสต้า และเป็นแอดมินคอยให้คำปรึกษากฏหมายทางอินเทอร์เน็ต และอีกมากมายบลาๆ...เรียกได้ว่าเป็นทุกอย่างให้เธอแล้วจริงๆ (เงินเดือน 15000 ทำจริง 150000 ฮาๆ) แต่ทว่าต่อให้ทำดีแค่ไหน เจ้านายของเธอก็ไม่เคยพูดชมหรือให้กำลังใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามเขากลับชอบหาเรื่องตำหนิจับผิดเธอเป็นประจำทุกวัน เผด็จการ ไร้หัวใจ เอะอะก็หักเงิน จนเธออยากจะลาออกวันละร้อยหน..แต่ก็ไม่กล้า 55

พระเอก เหรินเซี่ยงหย่วน เป็นเจ้านายที่โหด เขี้ยว และเข้มงวดมากกก มาสาย+ทำงานผิดพลาดหักเงิน ไม่แต่งหน้า+ไม่รับโทรศัพท์หักเงิน โอทีไม่มี วันลาอย่าหวัง (ขอลา 5 วันพี่ให้ 3 วันห้ามต่อ) เจอแบบนี้ต่อให้หล่อดูดีแค่ไหนก็ไม่มีใครอยากทน...นางเอกก็เช่นกัน เมื่อมีทางที่ดีกว่าก็ต้องยื่นใบลาออกสิ จะรออะไร ...จากนี้ไปอย่าได้เจอะเจอกันอีกเลย แต่ๆๆๆ เหมือนสวรรค์จะไม่เห็นด้วยใช่เปล่า ถึงได้ทำให้เขากับเธอต้องกลายมาเป็นเพื่อนบ้านกันแบบนี้ 55...

นางเอกเรื่องนี้มีความสามารถพิเศษที่บอกใครไม่ได้อย่างหนึ่งคือ เธอสามารถควบคุมก้อนเมฆ ทำให้ก้อนเมฆเปลี่ยนรูปร่างและลอยไปทางไหนก็ได้ เพียงแค่ชี้นิ้วไปที่เมฆก้อนนั้น ซึ่งในเรื่องจะมีแอปพยากรณ์อากาศตัวหนึ่งชื่อว่ามองเมฆ ที่กำลังเป็นที่นิยม ซึ่งด้วยเหตุการณ์บางอย่างจึงทำให้นางเอกได้รู้จักและกลายมาเป็นเพื่อนกับผู้ก่อตั้งแอปนี้
และได้หุ้นเป็นการตอบแทน แต่นางเอกก็ไม่ได้เอาความสามารถพิเศษมาช่วย หรือเกี่ยวข้องอะไรกับแอปนี้นะ พูดง่ายๆ คือนางแทบไม่ได้ใช้ความสามารถพิเศษนี้เลยอะ ใช้น้อยมากกกๆ เราก็เลยแอบสงสัยว่าตกลงความสามารถนี้มีไว้เพื่ออะไรกันแน่น้อ? เพราะเนื้อหาในเรื่องส่วนใหญ่ก็จะเน้นไปที่เรื่องความเขี้ยวของพระเอก เรื่องงานและเรื่องคดีความที่นางเอกรับทำซะมากกว่า ยิ่งหลังจากที่ลาออกมา นางเอกถึงได้รู้ซึ้งว่าความเขี้ยวและการตำหนิติเตียนตลอด 1 ปีที่ผ่านมาของพระเอกนั้นไม่ได้เสียเปล่าเลย เพราะมันช่วยทำให้เธอมีทักษะในการทำงานต่างๆ และผ่านทุกอย่างไปได้อย่างราบรื่น ไอ้ที่คิดว่าจะติดขัดมีปัญหา ก็กลับผ่านไปได้อย่างง่ายดายแบบสบายๆ...

ส่วนเรื่องความรักก็เรื่อยๆ ค่อยเป็นค่อยไป ไม่หวือหวา รู้ใจกันช้าาาเหลือเกิน เนื่องจากสมัยตอนเป็นเจ้านายมองเห็นแต่มุมร้ายๆ เพราะพระเอกไม่เคยใจดี ไม่เคยอ่อนโยน แต่พอลาออกมาพี่แกกลับเริ่มมีมุมอ่อนโยนให้เห็น เวลานางเอกเดือดร้อนก็โผล่มาช่วยได้ทันทุกที จากที่ยังไม่แน่ใจก็กลายเป็นแน่ใจแล้วว่าชอบพระเอกจริงๆ ส่วนพระเอกก็มีจุดประสงค์บางอย่าง แม้จะตกหลุกรักแล้วแต่ก็ไม่สามารถแสดงออกได้ แต่เรื่องความรักนี่มาสไตล์เดียวกันกับเรื่องอย่ารบกวนการเรียนของฉันเลยนะ

ใสๆ กอดจูบไม่มี ncยิ่งไม่ต้องพูดถึง มากสุดแค่เดินเล่น55  ตอนแรกนึกว่าพอเปลี่ยนจากรักวัยเรียนมาเป็นวัยทำงานแล้วคงจะเจ้มจ้นมากขึ้น ที่ไหนได้ครือๆ กันเลย 55 แถมตอนจบยังมาแนวเดียวกันอีกพี่จ๋า55... ตอนแรกก็นึกว่าเป็นแนวรักในวัยทำงาน
การต่อสู้ในอาชีพการงานอะไรประมาณนี้ แต่พออ่านจบถึงได้รู้ว่ามีแนวไซไฟกับย้อนเวลาผสมมาด้วยเด้ออออ 55

ป.ล. ส่วนเรื่องความสามารถพิเศษของนางเอกก็มาเฉลยตอนท้ายๆ นี่แหละ  (ซึ่งอันที่จริงเราว่าไม่ต้องมีก็ได้นะจ๊ะ 55)

📍ฝันรักในเงาเมฆ ➡️ https://s.shopee.co.th/40ZvRyFW7c

รัตติกาลซ่อนกล 4 เล่มจบ

 

รัตติกาลซ่อนกล 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : หนิงหล่ง 凝(隴)

ผู้แปล : Singin' in the Rain

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก ฟู่หลันหยา บุตรสาวของฟู่ปิง ขุนนางน้ำดีซึ่งเคยเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้องค์ก่อน แต่เพราะนิสัยที่ตรงไปตรงมา ดื้อรั้นหัวแข็ง จึงทำให้ล่วงเกินคนเอาไว้มาก เมื่อฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ พ่อของนางเอกจึงเริ่มหมดอำนาจลงเรื่อยๆ แล้วสุดท้ายก็ถูกใส่ร้าย จนถูกจับเข้าคุกหลวงพร้อมกับบุตรชาย จากบุตรสาวตระกูลขุนนางที่เคยเรืองอำนาจ จึงต้องตกต่ำลงในชั่วพริบตาและกลายเป็นบุตรตรีของขุนนางต้องโทษ ที่ไร้ซึ่งอิสระใดๆ

พระเอก ผิงอวี้ ผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพร บุตรชายคนเล็กของซีผิงโหว ฉลาด เด็ดขาดมีไหวพริบ มีวรยุทธ์สูง ได้ตำแหน่งผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรตั้งแต่อายุ 20 ในอดีตบ้านพระเอกเคยถูกพ่อของนางเอกยื่นฎีการ้องเรียน จึงทำให้ผู้เป็นพ่อถูกปลดออกจากตำแหน่ง บ้านถูกริบทรัพย์ ทั้งครอบครัวต้องถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวง ต้องตกระกำลำบาก ได้รับความทุกข์ยากต่างๆ นานา ดังนั้นเมื่อได้เจอนางเอก พระเอกจึงไม่คิดปกปิดความเกลียดชังที่ตนมีต่ออีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย ทั้งพูดจาไม่ดี ทำร้ายจิตใจ และใช้นางเอกเป็นเหยื่อล่อศัตรูโดยไม่สนใจความเป็นความตาย...

พระเอกได้รับมอบหมายงานให้ไปพาตัวนางเอก ซึ่งกลายเป็นลูกขุนนางต้องโทษกลับมาเมืองหลวงเพื่อรับโทษ แต่ไม่รู้ว่าใครไปปล่อยข่าวลือว่านางเอกเป็น "ตัวเร่งยา" จึงทำให้มีคนแห่แหนกันมาเพื่อจับตัวนางเอกไป ทั้งสำนักบูรพาเอย สำนักในยุทธภพเอย แล้วไหนจะพวกลัทธิมารนอกรีตกับคนต่างแคว้นอีก...ดาหน้ากันเข้ามาไม่หวาดไม่ไหว นี่ยังไม่รวมถึงพวกวิชาแปลกๆ ของแต่ละคน แต่ละสำนักอีกนะที่ทำให้พระเอกต้องเค้นสมอง และขอระดมกำลังจากคนในยุทธภพเพื่อมาช่วยกันรับมือ

จริงๆ ถ้าใครเคยได้อ่านงานของนักเขียน ตั้งแต่เรื่องบุปผารัตติกาลแห่งฉางอัน จะรู้ว่านักเขียนท่านนี้ไม่เคยเขียนให้ต่อสู้กันแบบธรรมดา แต่จะต้องมีพวกไสยศาสตร์มนต์ดำเข้ามาเอี่ยวด้วย เรื่องนี้ก็เช่นกันแถมยังมีเรื่องศาสตร์ของค่ายกลเพิ่มเข้ามาด้วยอีกหนึ่งอย่าง

นี่จึงไม่ใช่แค่การเดินทางพาลูกสาวขุนนางต้องโทษกลับเมืองหลวง แต่ยังเป็นการเดินทางไขปริศนาลับอีกมากมาย ที่เกี่ยวกับตัวนางเอกและใครอื่นอีกหลายคน ที่ต้องมาพัวพันเกี่ยวข้องกันด้วยเรื่องไข่มุกถ่านเอ๋อร์ ระหว่างการเดินทาง ความลับต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้นในอดีตก็จะค่อยๆ ปรากฏความจริงออกมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของแม่นางเอก หรือเรื่องไข่มุกถ่านเอ๋อร์ที่ทำให้ผู้คนมากมายยอมเสี่ยงตายเข้ามาแย่งชิง และเรื่องความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในยุทธภพเมื่อ 20 ปีก่อน ที่ทำให้ใครบางคนหรือบางสำนักต้องเร้นกายหายไป รวมไปถึงความจริงที่ทำให้บ้านพระเอกต้องถูกเนรเทศด้วย...

ส่วนพระเอกช่วง 2 เล่มแรกก็จะเหมือนคนเป็นไบโพล่าร์ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย อารมณ์แปรปรวนง่ายเหลือเกิน...ตกหลุมรักนางเอกแล้วแต่ไม่ยอมรับ ขนาดเพื่อนสนิทเค้นถามก็ยังปากแข็ง ประกาศกร้าวว่าจะไม่มีวันชอบลูกสาวของตระกูลฟู่เด็ดขาดด...โฮะๆ แต่การกระทำนี่อีกอย่างเลยน๊า ไอ้หนุ่มไหนเข้าใกล้น้องก็ไม่ได้ พี่กันออกหมด (ใช้หน้าที่ในทางที่มิชอบ 55) คุยก็ไม่ได้ ให้ของก็ไม่ได้ แม้แต่มองพี่ก็ไม่อนุญาต หวงหนักมากกก ผู้ชายคนเดียวที่เข้าใกล้น้องได้ก็คือพี่คนเดียวเท่านั้น...55

ก็ทำตามหน้าที่อะเนอะ แถมนางเอกยังถูกคนตามล่าอีก พี่เลยต้องตามดูแล เอ้ยๆ อารักขาอย่างใกล้ชิด ต้องนอนเฝ้าที่หน้าเตียงทุกคืน ของที่คนอื่นให้ก็ต้องตรวจสอบอย่างละเอียดทุกชิ้น (ทำตามหน้าที่เฉยๆ ไม่ได้หึงไม่มี...หึหึ) แม้นางเอกจะเป็นสตรีในห้องหอไม่รู้วรยุทธ์แต่ก็ฉลาดมีไหวพริบ ที่บ้านสอนมาดี ไม่ว่าต้องเจอกับอะไรหรือตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน ก็มีสติพร้อมคิดใคร่ครวญเสมอ ไม่เป็นตัวถ่วง ใจเด็ด และที่สำคัญน้องสวยยยยมาก  แล้วพระเอกจะไม่หลงรักได้ยังไง...แต่เพราะความแค้นแต่เก่าก่อน จึงทำให้ตอนแรกๆ พี่เหมือนคนผีเข้าผีออกเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย จะรักก็กลัวผิดต่อคนที่บ้าน แต่จะให้ไม่รักพี่ก็หลอกตัวเองไม่ได้อีก...ทรมานใจเหลือเกิน ต้องต่อสู้กับใจตัวเองอยู่นาน

แต่พอได้คำตอบแล้วพี่ก็เปลี่ยนไปทันที อย่างกับคนละคนเลยจ้า 55 ยิ่งหลังจากที่ได้ลิ้มรสรักพี่ก็ยิ่งโหยหา ว่างเมื่อไรต้องแอบแวบมาหาแล้วหลอกแต๊ะอั๋งคนเขา ไม่ได้กินแต่ขอแค่ชิมก็ยังดี...พอเปิดใจกันแล้วมีโอกาสเมื่อไรพี่ก็หื่น เอ้ยๆๆ หวานใส่น้องตลอด แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าคนอื่นก็ทำเป็นเข้มตามตำแหน่งหน้าที่ แต่ลับหลังนี่สายเปย์สุดๆ พ่อคนคลั่งรัก ตั้งแต่เสื้อผ้ายันเสื้อบังทรง พี่ก็ลงทุนไปเลือกซื้อให้เองถึงที่ร้าน อาหารการกินบำรุงไปอย่าให้ขาด (กินดีเกินฐานะนักโทษมาก 55) ส่วนห้องนอนหรือที่พักของน้องก็ต้องจัดให้พักใกล้ๆ พี่เท่านั้น...อิอิ

📍รัตติกาลซ่อนกล 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2qNy4EoHZd

คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 1

 

คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 1 / ผู้แต่ง : สืออู่
ผู้แปล : G.N Voyager
สำนักพิมพ์ everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบอาจมีสปอยล์
ไอโม่ซิน ทายาทและผู้นำคนสุดท้ายของเผ่าเถี่ยน ชนเผ่ากลุ่มน้อยที่มีความสามารถในการเจรจาเป็นคนกลางคอยให้ความช่วยเหลือเหล่าภูต ผีวิญญาณ ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือมีสัญญาติดค้างอยู่ แต่มาวันหนึ่งเผ่าเถี่ยนก็ล่มสลายเหลือเพียงนายเอกกับแม่สองคน นายเอกอยากช่วยแม่ จึงตัดสินใจแบกรับภาระของผู้นำเผ่าตั้งแต่อายุยังน้อย ต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย จึงทำให้ไม่มีเวลาคบหาใคร ไม่เคยมีเพื่อน และด้วยท่าทางสันโดษไม่แคร์ใครนี่เอง บางทีจึงทำให้ถูกคนหมั่นไส้ ถูกเพื่อนแกล้ง แต่น้องก็ไม่สนใจ เพราะไม่มีเวลาไปสนใจจริงๆ ประกอบกับมีวิญญาณบรรพบุรุษนับพันคอยตามปกป้องดูแลอยู่แล้ว ใครที่มารังแกน้องเดี๋ยวก็จะเจอกับเหล่าวิญญาณของบรรพบุรุษตามไปจัดการ จนต้องขนลุกกันไปเองทุกราย...หึหึ

วันหนึ่งในขณะที่น้องเข้าไปช่วยไกล่เกลี่ยปัญหาให้กับวิญญาณตามปกติ น้องก็ได้พบกับนายตำรวจแซ่เจียง ที่มีเบื้องหลังใหญ่โตไม่ธรรมดา แถมยังไปทำให้บรรพบุรุษที่หลับไหลของอีกฝ่ายตื่นขึ้นมาอีกด้วย หลังจากนั้นท่านบรรพบุรุษที่ว่า ก็อ้างว่าเผ่าของน้องติดค้างสัญญาหมั้นหมายกับตนอยู่ และต้องการให้น้องซึ่งเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ปฏิบัติตามคำสัญญานั้น!

พระเอก เจียงหลี เป็นมังกรวารี หรือท่านบรรพบุรุษที่คอยปกป้องคุ้มครองสกุลเจียงมาตั้งแต่โบราณ ปกติก็จะหลับไหลไม่ค่อยตื่น ไม่ค่อยปรากฏตัวออกมา ไม่ชอบให้ใครมาปลุกมายุ่งวุ่นวาย คนในตระกูลเจียงก็เคารพนับถือ ไม่กล้าหือ เพราะล้วนกลัวเกรงพระเอกกันทุกคน แต่หลังจากได้พบนายเอก พระเอกก็เริ่มปรากฏตัวบ่อยขึ้น ถ้าไม่มีคนในตระกูลคอยเตือนว่าโลกในตอนนี้ไม่เหมือนสมัยก่อนแล้ว พี่ก็คงกะจะครองคู่อยู่กับนายเอกตั้งแต่ตอนที่คนเขาอายุ 15 เลยสินะ..หึๆ แต่พอมีคนทักว่าสมัยนี้ต้องอายุ 18 ก่อนนะถึงเรียกว่าโต พี่ถึงได้ยอมรอ...

เผ่าเถี่ยนมีกฎที่ต้องปฏิบัติตามนับร้อยๆ ข้อ และอันดับแรกสุดก็คือต้องรักษาสัญญา ดังนั้นน้องจึงไม่อาจปฏิเสธพระเอกได้ตามใจ สุดท้ายเลยต้องขอให้ลองคบหากันไปก่อน ถ้าไม่โอเคก็ค่อยแยกย้ายกัน ซึ่งพระเอกก็แสนดีเหลือเกิน แม้จะเป็นปีศาจที่มีพลังสูงมากก แต่ก็ไม่เคยบังคับฝืนใจน้องเลย น้องพูดอะไรก็ยิ้มรับยอมทำตามหมด จนทำให้คนตระกูลเจียงต่งพากันเกรงใจน้องตามไปด้วย ประหนึ่งมีบรรพบุรุษเพิ่มมาอีกคน55 (ก็ท่านบรรพบุรุษเราไปตามจีบเขาอยู่นี่นา) กลายเป็นว่าน้องเลยได้แบ็คดีๆ หรือคนใหญ่คนโตหนุนหลังเพิ่มมาอีกมากมายโดยไม่รู้ตัว ส่วนพระเอกก็พยายามปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย ดูว่าสมัยนี้เค้าจีบกันยังไง ต้องให้ของอะไร พี่ก็สั่งให้คนไปหาไปเตรียมไว้...แบบพี่เขาเป็นมังกรวารีใสๆ ซื่อๆ ตรงไปตรงมา นิสัยไม่ซับซ้อน ไม่ต้องมานั่งเดาใจ เย็นชากับคนอื่นแต่อ่อนโยนยิ้มแย้มกับนายเอกคนเดียว...

เป็นเรื่องแนวภูต ผี วิญญาณผสมการไขคดี ที่มีนายเอกคอยช่วยเหลือทำให้จบสวย ช่วยแก้ไขสิ่งที่ค้างคา ทำให้เหล่าวิญญาณไปสู่สุขคติ คนตายสมหวังคนเป็นก็อยู่ดีมีสุข คดีในเรื่องบางตอนก็สะท้อนปัญหาสังคม เป็นเรื่องใกล้ตัวอยู่รอบๆ ตัวเรานี่เอง ดังนั้นนอกจากความหลอนก็ยังมีความสงสาร ความเห็นใจ และความรู้สึกหดหู่รวมอยู่ด้วย 
ส่วนพระเอกก็คอยอยู่ข้างๆ ไม่ก้าวก่าย ให้อิสระน้องเต็มที่ แต่ถ้ารับมือไม่ไหวต้องการให้ช่วยพี่ก็จะมาทันที เรียกได้ทุกเวลา ถึงไม่เห็นแต่ก็รู้ว่าอยู่ข้างๆ (นายเอกเรียกได้คนเดียวนะ คนในตระกูลเรียกพี่ไม่มา แล้วแต่อารมณ์55) ความรักละมุนละม่อม ค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์กันไป ...สบายๆ ไม่รีบ 55

ป.ล.ตอนแรกพระเอกไม่รู้ว่าขึ้นเตียงคืออะไร กะคบกันแบบใสๆ ไม่มีเรื่องอย่างว่า แต่พอรู้ความหมายเท่านั้นแหละ...หึหึ นายเอกถึงกับต้องลางานเป็นเวลา 2 เดือนทุกปี เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ของพี่แก 55

📍คน สื่อ วิญญาณ เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/5AlsyQAitu

เล่ห์จารชน

เล่ห์จารชน (เล่มเดียวจบ) 

ผู้แต่ง : โหมวเจวียน

ผู้แปล : ซิงฉาย

สำนักพิมพ์ อรุณ 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
ฉิวเจียหนิง ด็อกเตอร์สาวสวยวัย 26 ปี ที่เรียนจบจากเมืองนอกและกำลังมีแพลนจะแต่งงานกับแฟนหนุ่มนักข่าวที่คบกันมานาน นางเอกเป็นอาจารย์สอนนักศึกษาปริญญาโท และกำลังทำโครงการวิจัยวัสดุบางอย่างที่มีประโยชน์ต่อประเทศชาติ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอตกเป็นเป้าหมายของใครบางคนโดยไม่รู้ตัว และทำให้ชีวิตของเธอต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล

โจวเสี่ยวซาน นักศึกษาปริญญาโทที่เข้ามาเรียนที่นี่ด้วยจุดประสงค์บางอย่าง เขามีใบหน้าหล่อเหลาดึงดูดคน นิสัยเงียบขรึม เย็นชา และมีเบื้องหลังลึกลับที่แสนจะขื่นขม พระ-นางต่างดึงดูดกันและกันตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบหน้า ทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายคือไฟแต่ก็ยังเผลอใจยอมถูกแผดเผา...จนสุดท้ายก็ถลำลึก

พระเอกมีวัยเด็กและอดีตที่ไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไร ต้องโตเกินวัยเพราะสภาพแวดล้อมมันบังคับ บังเอิญวันหนึ่งได้ช่วยชีวิตของท่านนายพลคนหนึ่งเอาไว้ อีกฝ่ายจึงให้พระเอกมาอยู่ข้างกายและส่งเสียเลี้ยงดู พอโตมาก็กลายเป็นมือดีคอยทำงานรับใช้ท่านนายพล งานที่ต้องทำส่วนใหญ่ก็คือ การเจรจาแลกเปลี่ยนสินค้าที่ได้มาโดยวิธีที่ผิดกฏหมาย พูดง่ายๆ ก็คือขโมยมานั่นแหละ แต่พระเอกก็ไม่เคยทำพลาด ทำสำเร็จตามใบสั่งทุกครั้ง มีทักษะในการโจรกรรมสูง ถ้าให้พูดแบบโบราณก็...บุ๋นก็ดีบู๊ก็เก่งอะ และข้อมูลในโครงงานวิจัยของนางเอกก็คือเป้าหมายในการโจรกรรมครั้งนี้  พระเอกจึงต้องวางแผนพาตัวนางเอกมา แม้รู้ดีว่าวิธีนี้จะทำให้อีกฝ่ายโกรธแค้นมากแค่ไหนก็ต้องทำ...

พระ-นางต้องใจกันตั้งแต่แรกพบ แม้นางเอกจะพยายามหักห้ามใจเพราะรู้ว่าตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว แต่ก็ไม่อาจต้านแรงปรารถนาที่มีต่ออีกฝ่ายได้  ยิ่งอยากหลีกหนีก็ยิ่งพัวพัน และยิ่งเมื่อแฟนหนุ่มของนางเอกถูกอีกฝ่ายลักพาตัวไป เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการต่อรองแลกเปลี่ยนกับข้อมูลของโครงงานวิจัย นางเอกก็ยิ่งหนีจากพระเอกไม่พ้นและถูกดึงให้เข้าไปสู่โลกของอีกฝ่ายมากขึ้นเรื่อยๆ...

เป็นแนวโรแมนติคดราม่าผสมแอคชั่น เชือดเฉือนกันไปมา มีระเบิด มียิงปืน มีขับรถตกหน้าผา มาเกือบครบ 55 (ก็พระเอกเขาเป็นจารชนอะ)  
ความรักของพระ-นางเริ่มต้นแบบไม่ถูกต้อง คนหนึ่งยังมีพันธะ ส่วนอีกคนก็มีเป้าหมายอื่นแอบแฝง กว่าจะรู้แน่ชัดว่าหัวใจตนเองต้องการสิ่งใด ก็ต้องผ่านเหตุการณ์หรือพบเจอเรื่องร้ายๆ ก่อน เป็นความรักแบบผู้ใหญ่ แบบคนฉลาด หวานๆ ขมๆ
พระเอกเองก็มีปม มีอดีตที่น่าสงสาร ตัวละครออกสีเทาๆ ไม่ได้เพอร์เฟค ต่อให้เก่งหรือฉลาดแค่ไหนก็ยังมีผิดมีพลาด 

ตอนแรกก็อ่านแบบไม่ได้คาดหวัง แต่พออ่านแล้วกลับดันสนุกกว่าที่คิดแฮะ  แล้วเล่มไม่หนาด้วย 270 กว่าหน้าเอง เลยอ่านรวดเดียวจบเลย ปมไม่ค่อยซับซ้อนแต่ก็เดาทางไม่ถูก เนื้อเรื่องเดินไวกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ แปลดี อ่านลื่น

ป.ล.จบแบบ...อ้าวจบแล้วเหรอ อยากให้มีต่ออีกสักหน่อยจัง ดีที่มีบทสัมภาษณ์ของนักเขียนในหน้าหลังๆ เลยพอได้หายข้องใจบางเรื่อง...

📍เล่ห์จารชน ➡️ https://s.shopee.co.th/2LRhbVIqPa

 

ผู้คนในวังหลวงล้วนหลอกลวงข้าทั้งนั้น 2 เล่มจบ

 

ผู้คนในวังหลวงล้วนหลอกลวงข้าทั้งนั้น 2 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ร เรือในมหาสมุท
สำนักพิมพ์  Rose Publishing

" ข้าอยากถาม..วันนั้นที่นกส่งสารของหลินมู่เข้ามา ที่เราคุยกันอยู่
พี่เฟิงเหมียนโกรธอะไรข้าหรือไม่ "

" ไม่มีสิ่งใด "

" มีสิ " จงเจียอี้สะกิดเหมือนอยากให้หันไปสบตา แต่เซียวเฟิงเหมียนไม่หันไป
" งั้นข้าขอโทษได้หรือไม่ "

" ฝ่าบาทยังไม่ทราบว่ากระหม่อมโกรธอันใด จะขอโทษเรื่องใด "

" ก็ขอโทษทุกเรื่อง "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นายเอก เซียวเฟิงเหมียน เป็นลูกศิษย์ของหมอเทวดา บูโม่โฉว ที่เร้นกายอยู่ในป่าเขา ไม่ข้องแวะกับคนภายนอก แต่เพราะเรื่องอาการป่วยของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน อาจารย์จึงถูกขอร้องให้ลงจากเขา แต่อาจารย์ก็รังเกียจกลิ่นมนุษย์เหลือเกิน
จึงโยนภาระหน้าที่ในการรักษานี้ไปให้นายเอกซึ่งเป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียวแทน...

พระเอก จงเจียอี้ ฮ่องเต้ที่ป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เดินเหินไม่ได้ต้องนั่งรถเข็นตลอดเวลา ชายหนุ่มที่ต้องแบกภาระหน้าที่เอาไว้เต็มสองบ่า ไม่อาจกระทำหลายสิ่งได้ตามใจตนเอง รวมไปถึงเรื่องที่ต้องแต่งงานกับคนที่เขาไม่ได้รัก...

พระเอกเรื่องนี้เป็นฮ่องเต้ที่ต้องแต่งงานมีลูก เพราะต้องทำตามคำสัญญาและความปรารถนาของพ่อให้สำเร็จ จึงทำให้ต้องหมั้นหมายกับองค์หญิงของราชวงศ์เก่า ที่มีอีกฐานะหนึ่งคือเป็นองครักษ์ประจำตัวของตนเอง...เนื่องจากเวลานี้  3 ตระกูลใหญ่ที่เป็นตระกูลชนชั้นสูงมีอำนาจมากเกินไปจึงคิดหมายปองบัลลังก์มังกร สมคบคิดกันวางแผนสังหารอดีตฮ่องเต้กับอดีตฮองเฮา บ้านเมืองเกิดความระส่ำระส่าย ราชวงศ์อ่อนแอ ราชสำนักถูกคนของ 3 ตระกูลใหญ่ควบคุม ดังนั้นเพื่อรักษาชีวิตและตำแหน่งฮ่องเต้ต่อจากพ่อ พระเอกจึงต้องแสร้งทำเป็นเหมือนร่างกายอ่อนแอ ขาพิการ ไร้ซึ่งวรยุทธ์...

พระเอกปลดคนและหมอหลวงในวังออกหมด ไม่มีคนสนิท มีเพียงคู่หมั้นที่ควบตำแหน่งองครักษ์เท่านั้นที่อยู่ข้างกาย ตอนที่นายเอกเข้ามาเป็นหมอ พระเอกจึงระแวงเพราะไม่รู้ว่าเบื้องหลังนายเอกเป็นคนของใคร จะมาดีหรือมาร้าย หารู้ไม่ว่าจริงๆ แล้วนายเอกก็ไม่ได้อยากมาหรอกเน้อ เพราะตัวเองก็มีความลับที่บอกใครไม่ได้เหมือนกัน...นั่นก็คือนายเอกเป็นผู้ชายแต่ต้องแต่งตัวเป็นหญิง และก็แต่งแบบนี้มาตั้งแต่เล็กจนโต สาเหตุก็เพราะคำสาปปานแดงที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด ...คือถ้านายเอกไปตกหลุมรักใครแล้วสารภาพรัก หากถูกอีกฝ่ายปฏิเสธไม่รับรัก นายเอกก็จะต้องตายภายในวันนั้นก่อนตะวันตกดิน...

ดังนั้นนายเอกจึงถูกปลูกฝังให้หวาดกลัวการมีคู่ครองมาตั้งแต่เด็ก พอพ่อกับแม่ตายก็ขึ้นเขาไปอยู่กับอาจารย์ คิดครองตัวเป็นโสดไปชั่วชีวิต โชคดีที่นายเอกมีใบหน้างดงามเหมือนผู้หญิงพอดี ส่วนลูกกระเดือกก็มองไม่ค่อยเห็น แถมยังมีน้ำเสียงสูงไม่เหมือนผู้ชาย ก็เลยไม่มีใครเคยจับได้ ขนาดพระเอกก็ยังมองไม่ออก ถ้าไม่บังเอิญไปเห็นตอนนายเกอาบน้ำ...ก็คงไม่รู้

พอมาอยู่ในวังทำหน้าที่หมอ นายเอกก็เริ่มสงสัยว่าตกลงพระเอกป่วยจริงเหรอ เพราะพี่แกไม่ค่อยให้ความร่วมมือในการรักษาเลย แต่กลับชอบหาเรื่องแหย่และแกล้งตัวเองซะมากกว่า บางทีนายเอกทนไม่ไหวหมั่นไส้มากๆ เข้า ก็จะแกล้งเอาเข็มปักขาตอนรักษาซะเลย ชอบแกล้งดีนัก ...หึหึ ยิ่งพอรู้ว่านายเอกเป็นคนดี ไม่ได้คิดร้าย พระเอกก็ยิ่งชอบแกล้งชอบหยอกเขา เวลาอยู่กับคนอื่นจะนิ่งๆ ขรึมๆ ไม่แสดงอารมณ์ แต่พออยู่กับนายเอกตามลำพังเมื่อไรพระเอกจะเหมือนหมาน้อยขี้อ้อน ขี้เล่น ทะเล้นทันที ชอบอ่อย ชอบเต๊าะ จนนายเอกเริ่มหวั่นไหว แต่ก็ต้องพยายามห้ามใจเพราะติดเรื่องคำสาป ประกอบกับพระเอกเองก็มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วด้วย...

เป็นเรื่องการเมือง ที่ดูจะหนักไปที่เรื่องการแค้นมากกว่า ปมไม่ซับซ้อน เน้นไปที่การหาทางจัดการคิดบัญชีกับพวก 3 ตระกูลใหญ่ หาทางเรียกความมั่นใจจากประชาชนและทำให้ขุนนางหันกลับมายืนข้างตนเอง โดยมีน้องชายฝาแฝดกับท่านลุงที่เป็นญาติฝั่งแม่ คอยให้ความช่วยเหลือ+ช่วยแสดงละคร และมีคู่หมั้นกับนายเอก(ที่ตกกระไดพลอยโจน) คอยช่วยเหลือบ้าง มีเรื่องสัตว์เทพที่ทำให้นายเอกได้รู้เรื่องบรรพบุรุษของตัวเอง รวมถึงที่มาของปานคำสาป และสาเหตุที่พระเอกต้องแต่งงานมีลูก

ซึ่งพระเอกจะย้ำอยู่ตลอดว่าไม่ได้รักคู่หมั้นแบบชาย-หญิง แต่รักแบบพี่-น้อง (คู่หมั้นก็คิดแบบเดียวกัน) ดังนั้นเวลาเข้าหอ พระเอกจึงเข้าเฉพาะวันที่มีโอกาสตั้งครรภ์สูงเท่านั้น (เข้าแบบมาเร็วเคลมเร็ว เพราะทั้งสองคนไม่ได้อยากร่วมหอกัน ลำบากใจ อึดอัด) พอตั้งท้องแล้วได้ลูกชายก็ไม่ยุ่งกันอีกเลย ทว่าแม้จะเข้าใจ แต่ลึกๆ นายเอกก็ยังเจ็บอยู่ดี แบบจี๊ดๆ แต่ไม่ได้แสดงออก ไม่ได้โกรธใคร (พี่สาวแสนดีT^T) 

ซึ่งทั้งพระเอกกับคู่หมั้นก็รู้ อยากให้เรื่องแบบนี้จบเร็วๆ เหมือนกัน เพื่อความสบายใจของทั้งนายเอกและตัวเอง ซึ่งน้องคู่หมั้นเองก็แสนดี (ไปโกรธน้องเขาไม่ได้หรอกนะ) ไม่มีพิษมีภัย ซื่อๆ นับถือนายเอกเป็นศิษย์พี่ รู้ว่าคนเขารักกันก็สนับสนุนทุกอย่าง
อยากแยกตัวออกไปเร็วๆ น้องเข้าใจความรู้สึกของทุกคน...  ก็จบแบบ Happy ending ครอบครัวสุขสันต์ แบบเรียลๆ 55

ป.ล. ชอบคู่รอง ที่เป็นคู่ของน้องชายฝาแฝดของพระเอกกับท่านแม่ทัพ คู่นี้พระเอกพระราชทานสมรสให้เพราะรู้ว่าน้องชอบอีกฝ่าย แต่อีกฝ่ายไม่รู้ นึกว่าพระเอกกลั่นแกล้ง แรกๆ อิตาแม่ทัพเลยไปนอนในห้องเก็บฟืน55 ไม่ยอมเข้าหอไม่นอนด้วย
หลบหน้าเมียตลอด หลังๆ คิดได้เลยเลิกหลบ และกลับมานอนด้วยใหม่ คู่นี้ nc แซบมากกก มาก่อนคู่หลักอีก55 (คู่หลักกว่าจะได้กินก็เกินครึ่งเล่ม 2 เลยจ้า แต่ก็ไม่น้อยหน้าคู่น้อง...พระเอกเวลาอยู่กับนายเอกนี่ยังกับคนละคน ต้องไปลองอ่านเอง ...ฮาๆๆ)

ป.ล. เรื่องนี้เป็นนิยายจีนที่คนไทยแต่ง สำนวนไม่ได้จีนมากแต่ก็ใช้ได้อยู่นะ แต่มีบางประโยค บางคำพูดที่เราอ่านแล้วรู้สึกว่ามันดูห้วนๆ ทื่อๆ แข็งๆ ไปหน่อย (ความรู้สึกส่วนตัวเน้อ) กับเรื่องคำราศัพท์ในเรื่อง ที่เดี๋ยวก็ใช้เดี๋ยวก็ไม่ใช้...

📍ผู้คนในวังหลวงล้วนหลอกลวงข้าทั้งนั้น ➡️ https://s.shopee.co.th/9AI1lSfkpX