วันอังคารที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2563

กล่อมเกลาปราชญ์หญิง 2 เล่มจบ


กล่อมเกลาปราชญ์หญิง (一个门客的自我修养) 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : เทียนหรูอวี้ (天如玉)
ผู้แปล : พวงหยก
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

'.. แต่กาลเวลาไม่ได้เมตตาเขาเลย จนถึงตอนนี้นางก็ยังปฏิเสธเขาอย่างเด็ดขาดอยู่ดี
นางสามารถปฏิบัติต่อเขาได้โดยไม่มีอารมณ์อื่นมาเกี่ยวข้อง
แต่ก็เห็นเขาเป็นมหาอำมาตย์แคว้นฉีเท่านั้น 
ไม่มีทางเรียกเขาว่าศิษย์พี่ด้วยน้ำเสียงเสน่หาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
นางกลายเป็นแบบที่เขาต้องการให้นางเป็น  แต่เขากลับรู้สึกเสียดาย ...'

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)


อี้เจียง หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ หวนเจ๋อ ศิษย์สำนักกุ่ยกู่  ศิษย์น้องของอำมาตย์แห่งแคว้นฉี กงซีอู๋ ผู้โด่งดัง นางเอกย้อนเวลากลับมาในช่วงสมัยยุคจั้นกั๋ว ซึ่งเป็นยุคที่แผ่นดินแตกแยกออกเป็นแคว้นต่างๆ ยังไม่รวมเป็นหนึ่ง เป็นยุคสมัยที่แคว้นทั้งหลายกำลังสู้รบห้ำหั่นกันอย่างดุเดือด และเป็นยุคก่อนที่จิ๋นซีฮ่องเต้จะรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เมื่อนางเอกลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองฟังสิ่งที่คนอื่นเขาพูดกันไม่รู้เรื่องเลย แถมยังอ่านตัวหนังสือของที่นี่ไม่ออกอีก ทำยังไงดี เพราะเจ้าของร่างเดิมเป็นถึงเหมินเค่อชั้นสูงและยังเป็นศิษย์ของสำนักกุ่ยกู่อันโด่งดังเชียวนะ!..นางเอกก็เลยพยายามวางท่าให้ดูสูงส่งเย็นชาพูดน้อยๆ เหมือนอย่างที่พวกผู้ทรงปัญญาเขาทำกัน พยายามแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆ เพื่อให้อยู่รอดไปวันๆ แต่เพราะแก้ปัญหาได้ดีไปหน่อย ใครบางคนจึงไม่อยากให้นางอยู่เงียบๆ ใช้ชีวิตเรื่อยๆ เอื่อยเฉื่อยอย่างเสียของ เขาจึงยื่นมือเข้ามาก่อกวน จนทำให้ชีวิตของนางเกิดจุดพลิกผันครั้งใหญ่ที่ไม่ว่าใครก็คาดไม่ถึง...

นางเอกคิดจะใช้ชีวิตเป็นเหมินเค่อเงียบๆ แต่พระเอกกลับไม่ยอม เพราะเสียดายความสามารถของนาง จึงพยายามขัดเกลาและเปลี่ยนให้นางเอกเป็นไปตามที่ตนหวัง และลากคนเขาเข้ามาสู่ความวุ่นวายของโลกภายนอก ทำให้นางเอกต้องกระโจนเข้าสู่วังวนของการสู้รบ และหลังจากนั้นก็แทบกู่ไม่กลับอีกเลย ... ยิ่งเมื่อนางเอกได้รู้ความจริงว่าที่ผ่านมาชีวิตของตนแทบจะอยู่ในกำมือของพระเอก และยังถูกเขาเฝ้าจับตาดูอยู่ตลอดเวลา แม้แต่คนสนิทที่คิดว่าเป็นคนของตัวเองก็ยังเป็นคนของเขา ...เกิดเรื่องราวประดังประเดเข้ามามากมายจนเป็นเหตุให้นางตัดสินใจหนีหายและเดินทางไปทั่วแผ่นดินเพื่อหาความรู้สั่งสมประสบการณ์  จนผ่านไป 3 ปีนางเอกถึงได้ตัดสินใจกลับมาอีกครั้ง เพื่อหาทางขัดขวางเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์บางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น...

นางเอกพยายามดึงแต่ละแคว้นให้มาเป็นพันธมิตรเพื่อต้านศึกของกองทัพแคว้นฉิน และก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น  มหาอำมาตย์ห้าแคว้น  แต่เพราะกลุ่มพันธมิตรนี้จัดตั้งขึ้นมาอย่างฉุกละหุกจึงไร้ซึ่งความสามัคคีและขาดความเชื่อใจกัน และท้ายที่สุดก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แถมยังทำให้ตัวนางเอกต้องถูกตามไล่ล่าจนกลายเป็นคนไร้บ้าน ไม่อาจลงหลักปักฐานอยู่ที่ไหนได้นานๆ อีก แม้พระเอกจะคอยแอบตามช่วยเหลืออยู่ลับๆ และพยายามพานางกลับเข้ามาหลบอยู่ภายใต้ปีกของตน  แต่เพราะการกระทำที่ผ่านมาก่อนหน้า จึงทำให้นางเอกไม่เชื่อใจพี่แก ไม่ว่าทำอะไรก็จะถูกคิดว่าทำไปเพื่อผลประโยชน์และมีเป้าหมายอย่างอื่นหมด แม้แต่คำพูดที่บอกว่า ชอบนางเอกก็ไม่เชื่ออีกแล้ว 

พระเอกเรื่องนี้นอกจากจะเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ก็ยังมีชาติกำเนิดที่ไม่ธรรมดา เป็นคนฉลาด มีอุดมการณ์ และมีเป้าหมายใหญ่คือการรวมแผ่นดิน  เดิมทีพี่ก็ไม่ได้สนใจในตัวศิษย์น้องคนนี้หรอก ออกจะเกลียดด้วยซ้ำ จนกระทั่งนางเอกได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้แหละ พระเอกถึงได้หันกลับมามองใหม่ เพราะรู้สึกว่าศิษย์น้องเปลี่ยนไป ซึ่งนางเอกก็ถูกศิษย์พี่ที่แสนจะดูดีเพอร์เฟคดึงดูดและตกไปตามคาด  ทว่าหลังจากที่ได้รู้ความจริงทุกอย่างนางก็ตัดใจ แน่นอนว่าศิษย์พี่ไม่มีทางยอม จึงให้คนคอยไปสืบข่าวและตามจับศิษย์น้องกลับมาอยู่ตลอด ...กว่าพระเอกจะเข้าใจว่าการชอบใครคนหนึ่ง มันแตกต่างจากการชอบหนังสือหรือหมากรุกยังไงก็ใช้เวลาอยู่หลายปีเลย กว่าจะแฮปปี้ได้ลงเอยอยู่ด้วยกัน ก็ต่างบอบช้ำกันไปทั้งสองฝ่าย ...

เนิ้อหาส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องศึกสงคราม การชิงไหวชิงพริบ มีการทรยศหักหลังและปั่นหัวกันเป็นว่าเล่น  ไม่มีมิตรหรือศัตรูที่แท้จริง มีแต่ผลประโยชน์เท่านั้น หากมีผลประโยชน์ก็อ้าแขนรับ แต่พอหมดก็พร้อมถีบหัวส่งทันที ชีวิตนางเอกก็เป็นเช่นนั้นแล เข้าแคว้นนู้นออกแคว้นนี้  วันนี้เป็นขุนนางแคว้นนั้น วันถัดไปก็อาจระเห็จไปเป็นขุนนางแคว้นนี้ ไม่เคยได้อยู่รับใช้แคว้นใดแคว้นหนึ่งนานๆ เพราะหากไม่ถูกระแวงก็ต้องถูกคนหาเรื่องกำจัดก่อน มีแต่คนเห็นแก่ตัว คนที่กล้ายืนหยัดปกป้องนางจริงๆ มีน้อยนิด ส่วนใหญ่จะมีแต่ศัตรูมากกว่า  .......
นางโกรธแค้นพระเอกที่พยายามควบคุมชีวิตตน แต่สุดท้ายตัวนางเองก็ควบคุมชีวิตคนอื่นและใช้ผลประโยชน์จากคนอื่นเขาเหมือนกัน  หลายปีที่พยายามดิ้นรนแทบตายแต่กลับแทบเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย สงครามก็ยังคงเกิด คนก็ยังต้องตาย แม้แต่ตัวเองก็ยังเกือบรักษาชีวิตเอาไว้ไม่ได้...
อ่านเจอยุคนี้ทีไรแล้วเครียด  แอบหดหู่นิดๆ ทุกที ... เฮ้อ (แต่สนุกนะ เรื่องนี้เราชอบมากต้องลองอ่านดู)


                                                        

📍กล่อมเกลาปราชญ์หญิง ➡️ https://s.shopee.co.th/8pfHjPS2HH





วันศุกร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2563

เพราะรักนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 2 เล่มจบ


เพราะรักนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia
ผู้แปล : ไป๋อีอี
สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
เหยียนเจ๋อ ชายหนุ่มเจ้าของกิจการธุรกิจสิ่งพิมพ์ หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงใหญ่และเป็นรุก เขาแอบชอบหลันอี้ เจ้าของร้านหนังสือเล็กๆ แห่งหนึ่ง และด้วยความคิดชั่ววูบ เขาจึงลงมือวางยาเจ้าตัวเพื่อกะจะรวบหัวรวบหาง แต่ทุกอย่างกลับผิดพลาด เพราะเจ้าเด็กพาร์ตไทม์หน้าไม่อาย โม่ฉี เข้ามาขัดขวาง และทำให้ฝ่ายรุกอย่างเขาต้องเปลี่ยนกลายมาเป็นฝ่ายรับแทน

นิยายเรื่องนี้ตัวละครจะเกี่ยวโยงกับเรื่อง เพราะรักนั้นมีราคา กับเพราะไม่เคยรู้ว่ารัก ซึ่งชุดนี้จะเป็นเรื่องของโม่ฉี ลูกพี่ลูกน้องของโม่หลิงแฟนของหลันอี้  พระเอกเรื่องนี้อ่อนกว่านายเอกเป็นสิบปี รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อมาก เป็นเดือนมหาลัย มีแต่คนชื่นชอบไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย  ตอนแรกพระเอกไม่ได้ชอบนายเอกจริงๆ หรอก แค่กะเล่นสนุกเฉยๆ คือทั้งสองฝ่ายต่างก็ยอมรับความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้แหละ ว่าจะเป็นแค่คู่นอนไม่ใช่คนรัก ดังนั้นในระหว่างที่คบๆ กันอยู่ พระเอกก็จะมีไปนอนกับคนอื่นบ้าง แม้นายเอกจะปวดใจแต่ทำไงได้ ในเมื่อตกลงกันไว้แบบนั้นเอง หลังๆ นายเอกก็เริ่มชอบพระเอกแบบจริงๆ (ก็เด็กมันยั่ว ทั้งอ้อน ทั้งดูแลดี หน้าตารูปร่างก็เพอร์เฟคขนาดนั้น ใครจะห้ามใจไหว) แต่พอคิดจะจริงจัง พระเอกก็ดันมาตัดความสัมพันธ์แล้วขอจากไปก่อน

นายเอกเสียใจมากและก็ได้รู้ความจริงว่า ที่แท้พระเอกไม่ได้บ้านจนหรือไม่มีเงินใช้อย่างที่คิด แต่ตรงกันข้ามคือรวยมากกกก รวยกว่านายเอกอีก แถมตระกูลก็ใหญ่ไม่มีใครกล้าล่วงเกิน หลังจากนั้นนายเอกก็ตามไปที่บ้าน และได้เห็นภาพบาดตาบาดใจที่อิน้องมันควงกับแฟนใหม่พอดี ทีนี้เลยคิดจะตัดใจแต่อิน้องดันไม่ยอม แถมยังจับคนเขากดแล้วล่ามโซ่ขังไว้ในบ้านเฉยเลย...เหอๆ

อ่านจบแล้วถ้าเทียบระหว่าง 2 เรื่องแรกที่แปลออกมาก่อนหน้า เราว่าเรื่องนี้หน่วงน้อยกว่านะ พระ-นายเรื่องนี้สูงใหญ่บึกบึนแมนๆ ด้วยกันทั้งคู่ ทว่าถึงนายเอกจะแมนและเป็นรุกมาตลอดยังไง แต่พอเจอพระเอกทีไรก็ไม่เคยสู้แรง และความเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายได้สักที จึงทำให้ตกเป็นเบี้ยล่างอิน้องอยู่ตลอด ส่วนพระเอกเรื่องนี้บอกเลยว่าร้ายมาก ฉลาดเจ้าเล่ห์สุดๆ พอรู้ตัวว่าชอบนายเอกแล้วก็ดันไปใช้วิธีรุนแรง จนทำให้อีกฝ่ายหนีหายไป 
พอผ่านไป 1 ปีมาเจอหน้ากันอีกทีก็ยังไปหลอกว่าความจำเสื่อม เพื่อหาทางเข้าใกล้คนเขาอีกนะ แต่ฝ่ายนายเอกที่ถูกหลอกถูกปั่นหัวซ้ำๆ ซากๆ ก็ไม่อยากกลับไปยุ่งเกี่ยวด้วยอีกแล้ว เวลาเจอหน้าก็เหมือนหนูเห็นแมวคอยแต่จะหลบ พยายามเปิดใจคบกับคนอื่นเพื่อเริ่มต้นใหม่ แม้ในใจจะยังลืมพระเอกไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากกลับไปคบแล้ว เพราะพระเอกมันชอบปั่นหัวคนเขา ปั่นจนเขากลัว ไม่อยากยุ่งด้วยแล้วเป็นไงล่ะ...หึหึ แต่พระเอกก็ไม่ยอมแพ้กลับยิ่งรุก ใช้ทั้งเล่ห์ทั้งกล เพื่อให้ได้อีกฝ่ายกลับมาทั้งตัวและหัวใจ

ป.ล. มีฉากสลับอยู่หนึ่งฉาก แต่มีก็เหมือนไม่มี เพราะนายเอกตื่นเต้นไปหน่อยเลยจบเร็ว 55
ป.ล. อยากอ่านเรื่องของโม่ฉีกับหลันอี้ 2 คนนี้โผล่มาแจม 3 เรื่องแล้ว 

สำนักพิมพ์จะเอาเรื่องของ 2 คนนี้มาแปลไหมอา ดูท่าจะดราม่ามากกว่าคู่อื่นๆ ด้วยอยากอ่าน 



📍เพราะรักนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V2RL98rur



เสมือนไข่มุก เสมือนหยก (如珠似玉) 3 เล่มจบ



เสมือนไข่มุก เสมือนหยก (如珠似玉) 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (月下蝶影)
ผู้แปล : Hunza
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
กู้หรูจิ่ว บุตรสาวคนสุดท้องของสกุลกู้ เด็กสาวที่เติบโตมาท่ามกลางความรักความอบอุ่นจากทุกคนในครอบครัว แม้สกุลกู้จะเป็นเพียงตระกูลผู้ดีชั้นสองที่อยู่ปลายแถว แต่บุตรหลานในตระกูลก็ถูกอบรมสั่งสอนมาอย่างดี จึงทำให้ร้อยกว่าปีมานี้ไม่เคยเกิดปัญหาและยังยืนหยัดมาได้อย่างมั่นคง เพราะถูกไทเฮาเรียกเข้าวังให้ไปอยู่เป็นเพื่อนบ่อยๆ จึงทำให้นางเอกได้พบกับ จิ้นยาง ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ของแผ่นดิน เนื่องจากฮ่องเต้คนก่อนไม่มีทายาท จึงทำให้ลูกๆของบรรดาอ๋องทั้งหลายถูกเรียกตัวไปทดสอบ เพื่อคัดเลือกให้เป็นเจ้าเหนือหัวคนใหม่ และหวยก็มาออกที่พระเอก บุตรชายาเอกของอ๋องที่ไร้ความสามารถ ส่วนมารดาก็จากไปตั้งแต่ยังเล็ก  ชีวิตในวัยเด็กของพี่แกจึงยากลำบากมาก เพราะพ่อแท้ๆ ไม่สนใจใยดี จึงทำให้ถูกแม่เลี้ยงและลูกๆ ของแม่เลี้ยงกลั่นแกล้งรังแกอยู่เสมอๆ

นางเอกเป็นคนที่ใครได้เห็นเป็นต้องเอ็นดู กระทั่งพระเอกก็ยังรู้สึกเอ็นดูตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบหน้ากัน และก็ยิ่งรู้สึกดีมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงแต่ตอนนั้นยังเด็กเลยยังไม่รู้ใจตัวเอง ยังมองคนเขาเป็นเหมือนน้องสาว แต่พอนางเอกเริ่มโต เริ่มมีคนมาสู่ขอมากขึ้น พระเอกก็เริ่มกระวนกระวายใจอยู่ไม่สุข และค่อยๆ มาค้นพบว่าที่แท้ตัวเองก็ชอบนางเอกแบบบุรุษชอบสตรี ไม่ใช่แบบพี่ชายกับน้องสาวอีกแล้ว แต่มีอุปสรรคนิดหน่อยตรงที่ไทเฮาไม่อยากให้นางเอกเข้าวัง เพราะเอ็นดูอีกฝ่ายจากใจจริง จึงไม่อยากให้นางเอกมีชีวิตเหมือนตัวเอง 
ส่วนที่บ้านนางเอกพอรู้ว่าฮ่องเต้คิดยังไงกับลูกสาวก็ไม่ได้ดีใจเลย ผิดกับตระกูลใหญ่อื่นๆ ที่อยากจะส่งลูกหลานให้เข้าวังไปเป็นพระสนมนางในกันใจจะขาดลิบลับ แม้จะห่วงแต่ทุกคนรวมถึงพระเอกก็ยังยินดีให้นางเอกได้มีอิสระในการตัดสินใจ เพราะสิ่งสำคัญที่สุดคือตัวนางเอกนี่แหละ ที่คิดยังไง? ชอบพระเอกเหมือนกันไหม? ยินดีที่จะเข้าวังหรือเปล่า? คือถ้าไม่ตกลงก็ไม่มีใครบังคับ ...

มาอีกแล้วผลงานของคุณนักเขียน เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง ที่ตอนนี้มีแปลไทยออกมาให้อ่านกันหลายเรื่องเลย จุดเด่นของนักเขียนท่านนี้ก็ยังคงเส้นคงวา คือถ้าเป็นแนวโบราณนางเอกก็จะต้องย้อนเวลามา ส่วนนิสัยก็คือไม่ได้โง่งมงายในรัก หรือรักแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่จะรักแบบมีสติและมีความสุขกับชีวิตเสมอ ส่วนพระเอกก็สายทาสภรรยา รักเมียหลงเมียฝุดๆ เรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน พระเอกรักและทะนุถนอมนางเอกมากเหมือนกับชื่อเรื่องเป๊ะ กับคนอื่นคือเย็นชาเด็ดขาด ฆ่าเป็นฆ่า ไม่มีใจอ่อนสักนิด ยิ่งหากมีแนวโน้มจะเป็นภัยมาสู่ตัวนางเอกหรือทำให้เมียไม่สบายใจ พี่แกก็เจี๋ยนตัดไฟตั้งแต่ต้นลมเลยจ้า ไม่ได้อ่อนโยนอ่อนแอเหมือนรูปร่างหน้าตาเลยนะจ๊ะ ส่วนนางเอกแม้ภายนอกจะเหมือนกับกระต่ายน้อยน่ารัก แลดูนุ่มนิ่ม+น่าเอ็นดู แต่หากใครเจ๋อมาทำร้ายครอบครัวนาง หรือยุ่งกับบุรุษของตัวเอง น้องก็จะกลายร่างทันที ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกันนะ ...หุหุ

เป็นแนวความรักที่ดำเนินควบคู่ไปกับการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก ซึ่งช่วงแรกๆ ที่พระเอกขึ้นครองราชย์ก็จะลำบากขรุขระหน่อย เพราะมีพวกตระกูลชนชั้นสูงเก่าๆ ที่มีพรรคพวกลูกสมุนเยอะๆ คอยแอบเล่นแง่คานอำนาจกับพระเอกที่เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่อยู่  แต่สุดท้ายตระกูลชนชั้นสูงเหล่านั้นก็จะค่อยๆ ถูกพระเอกจัดการตามเก็บไปทีละตระกูล จนกระทั่งสามารถดึงอำนาจกลับคืนมาไว้ในมือได้อย่างเบ็ดเสร็จ ใครที่คิดว่าพระเอกคงจะเป็นฮ่องเต้ที่อ่อนแอไม่เอาไหน หรือเป็นหุ่นเชิดของใครก็ต้องเสียใจภายหลัง เพราะพี่แกไม่ได้เคี้ยวง่าย หรือไร้ความสามารถเหมือนอย่างที่หวังไว้เลย

อ่านจบแล้วเหม็นฟามรักมากกกก เนื้อเรื่องไม่หนัก อ่านง่ายสบาย อ่านจบแล้วอาจจะแอบอิจฉาชีวิตนางเอกนิดๆ พ่อแม่+พี่น้องก็ดี รักใคร่กลมเกลียว คอยช่วยเหลือเกื้อกูลไม่ทิ้งกัน แม้จะมีอำนาจหรือตำแหน่งสูงแค่ไหนก็ไม่ลืมตัว แต่งงานก็ยังได้สามีดี แม้จะเป็นเรื่องในรั้วในวัง แต่ก็ไม่มีเรื่องมือที่ 3 ที่ 4 มาทำให้ยุ่งยากลำบากใจแม้แต่น้อย ดพราะพระเอกมีเมียเดียวไม่รับพระสนมนางในเลย ต่อให้รับมาเป็นแค่ไม้ประดับไม่แตะต้องก็ยังไม่มี 
ถึงในเรื่องจะมีสตรีมากมายมาแอบชอบพี่แก แต่คุณพี่ก็บ่แลเลยสักนิด ในสายตามีแต่จิ๋วจิ่วน้อยของพี่แกเท่านั้น  ตั้งแต่อ่านงานของท่านนี้มา คงมีแต่เรื่องว่าด้วยอาชีพนางสนมเรื่องเดียวล่ะมั้งตอนนี้ ที่พระเอกมีเมียเยอะแบบเรียลจริง 55 ... 

ปล. การแปลอ่านแล้วรู้สึกสะดุดอยู่หน่อย เว้นวรรคแปลกเหมือนคำเชื่อมหาย



📍เสมือนไข่มุก เสมือนหยก 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8APDXhBukP





วันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563

ราชันใต้อาณัติ 4 เล่มจบ


ราชันใต้อาณัติ 4 เล่มจบ / ผู้แต่ง : เอ๋อเหมย
ผู้แปล : อวี้
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

" ..ท่านไม่ได้รู้สึกว่าตนเองทำผิดอะไร 
แล้วไฉนต้องพูดเรื่องยกโทษไม่ยกโทษด้วย..

ท่านเห็นข้าเป็นคนโง่ที่หลอกง่ายคนหนึ่ง

ทำได้เพียงปล่อยให้ท่านจูงจมูกเดิน ต่อให้โกรธหรือเสียใจเพียงใด

แค่ง้อสักหน่อยก็เป็นอันใช้ได้แล้ว ..ถูกต้องหรือไม่ "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ฉินโยวโยว ลูกศิษย์เพียงคนเดียวของมือเทพเนรมิต ฉีเทียนเล่อ ยอดปรมาจารย์ทางด้านกลไก นางเอกเป็นเด็กกำพร้าที่ได้อาจารย์เลี้ยงดูและเติบโตมาอย่างอิสรเสรี เชี่ยวชาญวิชากลไกแต่กลับมีปัญหาในการจดจำใบหน้าคน และเมื่ออาจารย์หายตัวไป นางในฐานะที่เป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียวของเขาจึงถูกคนหมายหัวตามไล่ล่า กระทั่งพลาดท่าสูญเสียพลังยุทธและตกหน้าผา แต่นับว่านางยังโชคดี(หรือไม่ดีหว่า) ที่บังเอิญได้ เหยียนตี้ หรือเซ่อผิงชินอ๋อง น้องชายร่วมอุทรของฮ่องเต้แคว้นเซียงเยวี่ย ราชันยุทธที่มีตบะสูงถึงขั้นสิบแปดช่วยเอาไว้ 55+

พระนางเคยเจอกันมาก่อน แต่เพราะนางเอกจดจำใบหน้าคนไม่ได้เลยนึกไม่ออกว่าพระเอกเป็นใคร55 (กว่าจะจำได้ก็เล่นเอาพี่แกจิตตกไปหลายทีอยู่เหมือนกัน55 ) ส่วนพระเอกกลับจำได้แม่นมาก แม้ในตอนนั้นนางเอกจะใส่หน้ากากและปลอมตัวอยู่ แต่พี่แกก็จดจำปานรูปใบเฟิงที่หลังคอของนางเอกได้อย่างแม่นยำ(แค้นมากก) นางเอกจึงไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองก็คือคนที่พระเอกกำลังควานหาตัวอยู่  ยังคิดว่าพอหายดีแล้วก็จะให้ของขวัญเป็นการขอบคุณพอเป็นพิธีและจากไป แต่หารู้ไม่ว่าคนเขาไม่เคยคิดจะปล่อยตัวเองไปไหนอยู่แล้วตั้งแต่ต้น ...หึหึ

แต่พอนางเอกขอจากไปจริงๆ พระเอกกลับยอมง่ายๆ เลย เพราะรู้ว่าเดี๋ยวนางก็ต้องถูกคนตามล่าและไม่มีใครช่วย ปล่อยให้ไปเจอของจริงเองเดี๋ยวสุดท้ายก็ต้องกลับมา ...และก็เป็นไปตามนั้น นางเอกได้รู้ซึ้งแล้วว่าชีวิตที่ปราศจากการปกป้องคุ้มครองของอาจารย์และไร้ซึ่งตบะพลังยุทธ แม้จะมีอาวุธลับมากมายเพียงใด แต่สุดท้ายตนก็ยังตกเป็นรองและต้องพ่ายแพ้อยู่ดี เพราะฉะนั้นจึงได้แต่ยอมจำนนกลับมาอยู่ใต้ปีกของพระเอกดังเดิม  ส่วนพระเอกก็เลี้ยงดูปูเสื่อนางเอกเป็นอย่างดีมากๆ ไม่ว่าใครก็ดูออกว่าพี่แกคิดยังไง ขนาดสัตว์วิเศษของนางเอกที่บื้อๆ ซื่อๆ วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากกินกับนอนก็ยังมองออกเลยว่าพระเอกมันคิดไม่ซื่อนาจา55 ..มีแต่นางเอกนี่แหละที่ยังคิดว่าตัวเองเป็นนักโทษ ...โถถถถ สุดท้ายเจอพระเอกจับจูบถึงได้ถึงบางอ้อสักที...

พระเอกพยายามทำให้นางเอกเคยชินกับการพึ่งพาอาศัยตัวเองเพื่อจะได้ไม่จากไปไหน ภายนอกเหมือนให้อิสระ ให้นางเอกได้ทำในสิ่งที่ชอบไม่บังคับฝืนใจ แต่ทั้งหมดนั้นกลับอยู่ภายใต้แผนการและการล่อลวงของตน เพราะสุดท้ายพี่แกก็สามารถชักจูงให้นางเอกทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวเลย ทำให้นางเอกตกหลุมรักและยอมแต่งงาน ทำให้นางเอกยอมสร้างปืนใหญ่ให้แคว้นของตัวเอง ทั้งๆ ที่นางเอกก็บอกมาตลอดว่าไม่อยากทำ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปตามที่พระเอกต้องการ สุดท้ายนางเอกก็เดินไปตามแนวทางที่พี่แกแอบวางเอาไว้มาตั้งแต่แรกเริ่ม... 
หากถามว่าพระเอกรักนางเอกไหม ก็รักแหละ รักมากด้วย แต่ด้วยความที่เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นแม่ทัพ และต้องการรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่ง มีภาระหน้าที่และสิ่งที่ต้องแบกไว้เยอะ การหลอกลวงการใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อให้ได้ในที่สิ่งต้องการมันจึงกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา และส่วนหนึ่งในชีวิตสำหรับพี่แก 
ตอนแรกๆ นางเอกก็ยังพอรับได้ อย่างเรื่องถ่ายเทพลังวัตร แต่พอมาเจอเรื่องที่ใช้แผนให้สร้างปืนใหญ่อันนี้เล่นแรงทำร้ายจิตใจนางเอกมาก จนทำให้นางเลือกที่จะขอหย่าแล้วหนีไปเลย...

งานของคนเขียนเงาเพลิงสะท้านปฐพี มีเรื่องตบะขั้นพลัง พลังยุทธ ของวิเศษและสัตว์วิเศษ แต่พระเอกเรื่องนี้หื่นมากกก มือไม้อยู่ไม่เคยสุข แถมฉาก nc ก็เยอะกว่ามาก55  นางเอกถูกคนวางยาทำให้สูญเสียตบะและกลายเป็นหญิงสาวธรรมดาที่ไร้พลังยุทธ แต่ดีที่เก่งวิชากลไกลเลยมีอาวุธลับเยอะ และทำให้มีแต่คนต้องการตัว ส่วนพระเอกนั้นมีพลังตบะสูงมากกก แบบแค่อีกนิดก็จะก้าวข้ามกลายเป็นเซียนแล้ว เพราะเหตุนี้จึงทำให้พี่แกต้องหาทางถ่ายเทพลังยุทธออกไปบ้าง ไม่งั้นเดี๋ยวจะได้กลายเป็นเซียนก่อนรวมแผ่นดินสำเร็จ ซึ่งวิธีถ่ายเทพลังยุทธก็คือการ...กับสตรี และสวรรค์ก็บังเอิญส่งนางเอกมาให้เข้าทางพี่แกพอดี เพราะถ้าให้ไปทำแบบนั้นกับผู้หญิงหลายๆ คนพี่แกก็รับบ่ได้ นางเอกที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่จึงดีใจที่พระเอกมีวิธีทำให้พลังตบะของตนกลับคืนมา ซึ่งกว่าจะรู้ว่านี่คือหลุมพลาง คนงามก็ถูกหลอกล่อให้ตกเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจเรียบร้อยแว้ววว..

ในเรื่องจะมีอีก 3 ตระกูลที่เชี่ยวชาญด้านวิชากลไกลเป็นอันดับต้นๆ เหมือนกัน แต่เมื่อมาเจอกับนางเอกก็ยังต้องยกธงขาว สู้ไม่ได้จริงๆ เพราะความรู้ของนางได้รับการถ่ายทอดมาจากอาจารย์ที่ภูมิหลังไม่ธรรมดา เพราะดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนในโลกนี้??... ดังนั้นนางเอกจึงเป็นที่ต้องการตัวมาก เพราะหากได้ตัวนางมาก็เหมือนมีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว แต่พอเอาเข้าจริงตอนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ร้ายแรงมากๆ สิ่งที่ช่วยพระ-นางไว้กลับไม่ใช่กลไกลของนางเอก หรือตบะสูงๆ ของพระเอกเลยนะ  แต่กลับเป็นสัตว์วิเศษที่พระเอกชอบด่าว่าไร้ประโยชน์ของนางเอกต่างหากจ้า... 
สิ่งที่ชอบอีกอย่างในเรื่องก็คือสัตว์วิเศษของพระ-นางนี่แหละ โดยเฉพาะน้องกระต่ายของนางเอกนี่ชอบมาก เห็นกินๆ นอนๆ ขี้แยขี้อ้อน อ้วนๆ แบบนี้ แต่พอระเบิดพลังออกมาแม้แต่พระเอกก็ยังแพ้นะจ๊ะ 55 ...แบบอย่าให้โมโหนะเดี๋ยวกินแม่งเลย 55 (แล้วก็กินจริงๆ 55) ...ขนาดสัตว์วิเศษอีกตัวที่เป็นนกของนางเอกยังเคยบอกๆ พระเอกเลยว่าถ้าอยากเอาชนะใจนางเอกก็ต้องหมั่นเอาใจน้องกระต่ายอ้วนด้วย ทว่าพระเอกก็ไม่ค่อยจะทำ แต่จะไปกำชับสัตว์วิเศษของตัวเองที่เป็นม้าให้ไปทำแทน น้องม้าก็เข้าใจความรู้สึกของเจ้านายเลยไปทำหน้าที่แทนให้ ... และนับแต่นั้นอนาคตของน้องม้าก็เสมือนได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้วว่าต้องกลายเป็นทาสของภรรยาและพ่อของภรรยาไปชั่วชีวิต55

ปล.น้องกระต่ายเป็นลูกของเทาเที่ยในเรื่องตำนานรักอสูรร้ายนาจา พ่อเป็นเทาเที่ย แม่ก็เป็น... แล้วลูกจะเหลือเรอะ? ...กินแม่ง!!!! 55
ปล. แอบซึ้งตอนเรื่องพ่อ-แม่ของนางเอก T^T




📍ราชันใต้อาณัติ 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3qFIsuG8Ze






วันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563

นวลหยกงาม เล่ม 14-15 (15 เล่มจบ)


นวลหยกงาม เล่ม 14-15 (15 เล่มจบ) / ผู้แต่ง : ซานเยวี่ยกั่ว
ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

รีวิวนวลหยกงาม เล่ม 1-5 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/02/1-5.html
รีวิวนวลหยกงาม เล่ม 6-7 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/03/6-7-15.html
รีวิวนวลหยกงาม เล่ม 8-11 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/06/8-11-15.html
รีวิวนวลหยกงาม เล่ม 12-13 https://marynlinsbook.blogspot.com/2020/07/12-13-15.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
แล้วก็มาถึง 2 เล่มสุดท้าย ไม่เคยอ่านเรื่องไหนที่ยาวขนาดนี้เลยจริงๆ (ทั้งหนาทั้งหนักด้วย 55) เล่าตั้งแต่นางเอกอายุ 4 ขวบ อาศัยอยู่ในชนบทและย้ายมาอยู่เมืองหลวง เข้าเรียนในสำนักศึกษา จนถึงวัยปักปิ่น กระทั่งแต่งงานมีลูก ต้องพบเจออุปสรรคในชีวิตมากมายนับไม่ถ้วน จนกลายมาเป็นชายาองค์ชาย ชายารัชทายาทและฮองเฮาของแผ่นดิน จากเด็กสาวชาวบ้านธรรมดา ที่ถูกพวกชนชั้นสูงดูถูกกีดกันและหาเรื่องรังแกอยู่บ่อยๆ  
แต่ทว่าสุดท้ายโชคชะตาและเรื่องราวทั้งหลายก็นำพาให้นางมาข้องเกี่ยวและผูกพันกับบุรุษผู้หนึ่ง ที่จะคอยยืนหยัดอยู่เคียงข้างนาง ปกป้องนาง และจับจูงมือนางให้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต

หลังจากพระเอกไปรบ นางเอกก็ออกจากเมืองหลวงไปอยู่ที่อื่นตามคำสั่งพี่แก แต่ก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ นะจ๊ะ ถึงจะท้องอยู่แต่ก็ยังได้ช่วยเหลือชาวบ้านผู้ประสบภัยที่ลี้ภัยมา ให้รอดพ้นจากการถูกจับไปขายหรือเอาไปเป็นทาสเน้อ แต่พอทางวังหลวงรู้ว่านางเอกตั้งครรภ์ หลังจากลูกคลอดก็มีคำสั่งให้กลับเมืองหลวงโดยด่วน ส่วนพระเอกก็บอกให้ยื้อไว้ห้ามกลับ ระหว่างที่สองจิตสองใจเรื่องราวก็เริ่มยุ่งเหยิงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฮ่องเต้ล้มป่วยและให้รัชทายาทดูแลบ้านเมืองแทนชั่วคราว รัชทายาทที่ไม่เอาอ่าวไม่เอาไหน จึงคิดจะใช้โอกาสนี้ถอนรากถอนโคนพระเอก โดยใส่ความว่าเป็นกบฏแล้วออกประกาศจับไปทั่วบ้านทั่วเมือง ...

ชีวิตของนางเอกจึงแทบไม่ต่างอะไรกับแครอลล์ในคำสาปฟาโรห์ เพราะก็ยังถูกจับตัวเป็นว่าเล่นตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มสุดท้าย ชีพจรลงเท้าสุดๆ 55 ...ถ้าพระเอกไปรบเมื่อไรก็ต้องไปอยู่เมืองอื่น (อยู่เมืองหลวงไม่ได้เดี๋ยวภัยมาเยือน) แต่รอบสองนี้พระเอกเซอร์ไพรส์มาก เพราะพี่แกแอบพาเมียปลอมตัวไปรบด้วยเลยจ้า55 ...แต่นางเอกก็ไม่ได้ทำตัวเป็นภาระนะ ก็เก่งขึ้นตามวันเวลา+ประสบการณ์และอายุแหละ สามารถยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่ คอยเป็นกำลังและช่วยแก้ปัญหาบางอย่างให้กับสามีได้ แม้จะลงท้ายด้วยการถูกจับตัว และต้องให้ตามไปช่วยเกือบทุกครั้งก็เถอะ55

2 เล่มสุดท้ายนี้จะเน้นหนักไปที่เรื่องการชิงบัลลังก์ของพระเอกจริงๆ แล้ว ก่อนหน้านี้เหมือนปูพรมมาตลอด แต่เพิ่งมาหนักจริงๆ ก็ในสองเล่มนี้นี่แหละ ยามใดที่พระเอกไปรบ ก็มักจะถูกพี่น้องแว้งกัดตลบหลังเสมอ เพราะทุกคนต่างเข้าใจว่าพระเอกคือองค์ชายที่ได้รับความโปรดปรานมากที่สุด ก็เลยอิจฉาริษยากลัวว่าสักวันอีกฝ่ายจะได้ครองตำแหน่งรัชทายาท เลยต้องหาทางกำจัดทิ้ง แต่ความจริงพระเอกก็คือคนที่พ่อหรือฮ่องเต้หวาดระแวงมากที่สุดต่างหาก ความโปรดปรานที่มอบให้ก็เพียงเพื่อใช้เป็นเป้าที่ถูกโจมตี ให้ลูกคนอื่นๆ ได้ฝึกฝนลับฝีมือ ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าในบรรดาองค์ชายทั้งหมด ใครคือคนที่เหมาะจะนั่งตำแหน่งนั้นมากที่สุด ลูกคนโตที่ไม่เอาอ่าวถูกปลดก็ยังจะให้อีกคนแทน  คือให้ตายก็ไม่คิดจะยกให้พระเอกจริงๆ 
กับลูกคนอื่นยังมีความเป็นพ่อให้บ้าง ส่วนพระเอกกลับไม่มีเลย มีแต่ความหวาดระแวงล้วนๆ สาเหตุก็เพราะพระเอกมีสายเลือดของป้อมปราสาทแดง ขนาดแม่พระเอกสละชีวิตเพื่อปกป้องพ่อที่เป็นฮ่องเต้ แต่พ่อก็ไม่ได้ซาบซึ้งแถมยังมองว่าสายเลือดพระเอกนั้นต่ำต้อยไม่คู่ควร แบบว่าเป็นแค่เผ่าเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง แต่กล้ามาตัดสินว่าใครคือคนที่เหมาะจะครองบัลลังก์ได้ยังไง เลยพาลให้ไม่ชอบและหวาดระแวงพระเอกที่เป็นลูกตัวเอง ...ขนาดตอนเข้าตาจนจะต้องยกบัลลังก์ให้พระเอกแล้ว ก็ยังมีข้อแม้ว่าจะต้องเลิกกับนางเอกและแต่งงานใหม่ ส่วนนางเอกกับลูกให้ส่งไปอยู่ที่อื่น เพราะไม่อยากให้ราชวงศ์มีสายเลือดของเผ่านี้ปะปนอีก..เหอๆ

จริงๆ อ่านเรื่องนี้ก็เหมือนกับกำลังอ่านไดอารี่บันทึกชีวิตของนางเอกและคนรอบตัว จึงเป็นธรรมดาที่ต้องอยากรู้ว่าตัวละครคนนั้นคนนี้จะมีชีวิตหรือจุดจบยังไง?  
- เริ่มจากพี่รองหลูจวิ้นที่ทำให้เราอยากเข้าไปตบเรียกสติก่อน55 พี่รองคนซื่อ ตอนแรกก็นึกว่าจะซื่อเฉยๆ ที่ไหนได้โง่ด้วยนี่นา หูเบาเชื่อคนง่าย(โดยเฉพาะผู้หญิง) ทำไมโตมาแล้วดันเจ้าชู้หลายใจ เดินรอยตามพ่อฟะ (เห็นชีวิตแม่แล้วยังไม่สำนึก) อนุก็มีตั้ง 2 คนแล้ว ยังจะไปยุ่งกับคนรักเก่าที่แต่งงานไปแล้วอีกนะ ...นี่ถ้าไม่ได้น้องช่วยจะหายโง่มั้ย!! สมน้ำหน้าที่เมียขอหย่าแล้วพาลูกหนีกลับบ้านเดิม 55

- ส่วนพี่ใหญ่หลูจื้อ นับแต่ที่หายไปในกองเพลิงตั้งแต่นั้นพี่ก็หายไปเลยจ้า55 ...ข่อยก็นึกว่าพอพี่ไปเป็นคนคุมหอนั่นแล้วก็จะกลายเป็นกำลังเสริม คอยแอบช่วยหนุนปกป้องน้องหรือคนในครอบครัวอยู่ในมุมมืดแบบลับๆ หรือต่อให้น้องไปไฟต์เองแต่พี่ก็คงแอบมาช่วยตามเก็บหรือแก้แค้นคืนให้ทีหลัง ...แต่ๆ ที่ไหนได้ไม่มีเลย ได้แค่ให้ของตอนน้องจะเดินทางไปทำบันทึกกับตอนเล่ม 14 ท้ายๆ ที่น้องติดต่อไปขอให้ช่วย...แล้วก็ช่วยปกปิดเรื่องเลือดของธิดาเผ่าเบญจธาตุกับฮ่องเต้เพื่อไม่ให้น้องถูกจับมาใช้ต่อรอง  แล้วพี่ยังจะมาไม่ชอบสามีน้อง เหตุเพราะเขาแย่งน้องและกลายเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของน้องอีกนะ ก็ถ้าไม่มีพระเอกแล้วใครจะช่วยน้องล่ะ ถ้าไม่มีพระเอกคอยเป็นแบ็คและช่วยน้อง แล้วครอบครัวพี่จะรอดมาถึงทุกวันนี้เหรอจ๊ะ การกระทำและการเลือกของพี่ ก็เหมือนกับเป็นการผลักน้องให้ไปอยู่กับเขานั่นแหละ สุดท้ายก็เป็นนางเอกนี่แหละที่เป็นเสาหลักของบ้าน เป็นคนช่วยทุกคนในครอบครัว ทำให้ครอบครัวกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง ทั้งตามหาแม่จนเจอ ช่วยพี่รองที่กำลังถูกใส่ร้ายจนมีครอบครัวและอาชีพการงานที่ดี ช่วยล้างมลทินให้พี่ใหญ่ 
และที่สามารถทำทั้งหมดนี้ได้ก็เพราะมีอำนาจและบารมีของสามีหรือพระเอกคอยหนุนอยู่ ...เสียดายพี่ชายมาก บทหายไปเลย ไม่น่าเลย...ทำไมนักเขียนใจร้ายกับพี่ชายจัง 55

- จุดจบของจ่างซุนซีหลังจากแอบไปพบกับพระเอกแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไงต่อ อยากเห็นจุดจบตัวละครนี้ที่สุดเลย เพราะนางร้ายมาก ตั้งแต่ต้นยันจบก็ยังเสมอต้นเสมอปลาย กัดนางเอกไม่ปล่อยจริงๆ ร้ายยิ่งกว่าพี่สาวหรือพี่สะใภ้ที่เป็นองค์หญิง เพียงเพราะพระเอกไม่ชอบตัวเองแต่ไปชอบนางเอก นางก็เลยเริ่มดำดิ่งและกู่ไม่กลับอีกเลย 
จากเทพธิดาก็กลายเป็นหญิงหม้ายลูกหนึ่งที่หย่าสามี 
แต่นับว่านางโชคดีที่มีชาติตระกูลเป็นแบ็คอัพให้ เป็นลูกรักของพ่อ พ่อนางก็ใหญ่ขนาดพัวพันกับคดีความในตอนสุดท้าย ฮ่องเต้ยังมาขอให้พระเอกละเว้นครอบครัวนี้เลย ..ดี๊ดีย์

- อยากรู้ชีวิตของลูกสาวลุงใหญ่ที่เข้าไปอยู่ในวังหลังจากนั้น  

- อยากรู้เรื่องของลูกพี่ลูกน้องนางเอกที่ป้าสะใภ้รองรับมาเลี้ยงเป็นลูก ออกมาเล่มหลังๆ เหมือนมีซัมติงเพราะนางดูทะเยอทะยานเหมือนจะแอบอิจฉานางเอกอยู่ลึกๆ แต่ต้องทำเป็นดีด้วยเพราะหวังพึ่งใบบุญ

- อยากรู้ว่าสุดท้ายพี่รองจะจัดการกับอนุในบ้านยังไง จะหมางเมินไหมหรือไม่หมางเมินแต่จะรักภรรยาเอกมากกว่าแต่ก็ไม่รับอนุเพิ่มแล้ว?

ความรู้สึกหลังจากที่อ่านจบโดยรวมก็ดีนะแต่ยังไม่สุด บางช่วงก็อาจะจะอืดๆ เนือยๆ หน่อยตามสไตล์เรื่องยาว ที่สำคัญคือพออ่านแล้วจะไม่ได้อยากรู้แค่ชีวิตของพระ-นาง แต่จะอยากรู้ไปถึงชีวิตและจุบจบของตัวละครตัวอื่นๆ ด้วย นี่แหละข้อเสียของเรื่องยาวที่ตัวละครเยอะบรรยายแยะ 55  



📍นวลหยกงาม 15 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/VyuKwulWb





วันจันทร์ที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2563

จันทรามายารัก 2 เล่มจบ


จันทรามายารัก 2 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : 十世 (Shi Shi)
ผู้แปล : ซินเซีย
สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นายเอก เหยียนเฟยหลี เป็นเด็กกำพร้า ได้ขอทานคนหนึ่งเก็บไปเลี้ยงดู พอขอทานตายก็จับพลัดจับผลูถูกกองทัพกบฏนำไปเลี้ยงและกลายเป็นศิษย์ของหัวหน้ากองทัพกบฏ นายเอกจึงได้สืบทอดวิชาความรู้และรับช่วงต่อของอาจารย์ที่จากไป หลังจากนั้นก็ได้เจอกับ เป่ยถังอ้าว หรือพระเอกในวัยสิบสี่และกลายเป็นขุนพลข้างกายติดตาม อีกฝ่ายที่เป็นเจ้าสำนักอุดรและมีบรรดาศักดิ์เป็นเป่ยถังอ๋องมาจนถึงปัจจุบัน

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่อยู่ในฐานะเจ้านายกับลูกน้องมาตลอดเกือบ 8 ปี แม้นายเอกจะชอบพระเอกตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอหน้า แต่ก็ไม่เคยคิดอะไรเกินเลย เพราะสำหรับนายเอก พระเอกก็เหมือนกับดวงจันทร์บนท้องฟ้าที่ทำได้เพียงแค่มองแต่มิอาจแตะต้อง แต่วันหนึ่งในขณะที่ทั้งคู่ออกไปทำภารกิจด้วยกัน พระเอกก็พลาดถูกคนวางยาพิษที่รุนแรง และวิธีแก้ก็มีแค่ทางเดียวคือต้องปลดปล่อยโดยการร่วมรักเท่านั้น ...แล้วทั้งป่าตอนนั้นก็มีกันอยู่แค่สองคน หวยจะไปออกที่ใครล่ะถ้าไม่ใช่นายเอก แม้นายเอกจะยินยอม แต่พอพระเอกฟื้นสติคืนมาแล้วนึกถึงเรื่องที่ทำลงไปก็ไม่แฮปปี้อย่างแรง เพราะพี่แกชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย แถมอีกฝ่ายก็ยังเป็นลูกน้องคนสนิทของตัวเอง เลยแบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออกสุดๆ ซึ่งนายเอกก็เข้าใจดี ทั้งคู่จึงไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้ทำเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น และกะปล่อยให้เงียบหายตามวันเวลาไปเอง

ต่อมาพระเอกก็หาเรื่องไปทำภารกิจที่อื่นแล้วทิ้งนายเอกเอาไว้ที่สำนัก (ทั้งๆ ที่ปกติไปไหนก็จะให้นายเอกไปด้วยตลอด) และในตอนขากลับพี่แกก็พาคู่หมั้นคนงามที่เป็นคุณหนูสูงศักดิ์กลับมาเปิดตัวด้วย คือพระเอกก็คิดว่าแบบนี้แหละถูกต้องแล้ว ตัวเองเป็นเชื้อพระวงศ์มีศักดิ์ฐานะ ยังไงก็ต้องแต่งงานมีหน้ามีตา เรื่องในวันนั้นก็ลืมๆ มันไปเถอะ ผู้ชายกับผู้ชายจะรักกันได้ยังไง ทว่าสุดท้ายทุกอย่างก็ไม่เป็นไปตามที่คิด เมื่อนายเอกดันตั้งท้องได้และคลอดเด็กออกมา...หึหึ

ใช่แล้วจ้าเรื่องนี้เป็นแนวท้องได้ นายเอกมีเชื้อสายของเผ่ามายา ซึ่งเป็นชนเผ่าที่ไม่ว่าชายหรือหญิงก็สามารถตั้งครรภ์ได้ทั้งนั้น  แต่นายเอกไม่เคยรู้มาก่อน เพิ่งมารู้ตอนตัวเองตั้งท้องนี่แหละ พอนายเอกมีลูกทีนี้เรื่องเลยยาว จากที่คิดว่าจะจบเลยจบไม่ได้ เพราะลูกของนายเอกนั้นมีปานเฉพาะตัวของตระกูลพระเอกติดตัวมาแต่กำเนิด เป็นสัญลักษณ์ว่าเขาคือบุตรชายคนโตของตระกูลเป่ยถัง และเป็นคนเดียวที่เหมาะแก่การสืบทอดวิชาลับของตระกูล...สรุปแค่เห็นปาน ใครก็ต้องรู้ว่าเด็กคนนี้คือลูกคนโตของพระเอก ปิดไม่ได้แน่นอนนน 55

พระเอกเป็นอ๋องเป็นเชื้อพระวงศ์ นิสัยก็จะหยิ่งๆ เย็นชา เติบโตมาในกรอบที่เคร่งครัดตามแบบชนชั้นสูง เห็นผู้หญิงเป็นแค่คนผลิตทายาทไม่มีเรื่องความรู้สึก ตอนที่แต่งงานกับคู่หมั้นก็เพียงเห็นว่าคนนี้ฐานะหน้าตาและนิสัยเหมาะสมคู่ควรกับตัวเอง เหมาะแก่การเป็นชายาอ๋อง แล้วก็มีเรื่องผลประโยชน์ตามสเต็ป แต่ผู้หญิงอะเนาะ ก็ต้องคาดหวังว่าสักวันจะได้ความรักจากสามีบ้างแหละ

แต่ตอนที่พระเอกแต่งงานก็ยังไม่ค่อยรู้ใจตัวเอง ยังไม่แน่ใจว่าจริงๆ รู้สึกยังไงกับนายเอก มารู้จริงๆ ว่ารักก็ตอนที่นายเอกไปรบแล้วได้รับบาดเจ็บ แล้วพี่แกก็ทิ้งเมียที่เพิ่งแต่งได้ไม่นานบึ่งไปหานายเอกเลยจ้า ไปดูแลแล้วบอกให้รักษาตัวดีๆ เดี๋ยวกลับไปจะให้เจอลูก คือตอนนายเอกคลอดลูกได้ 2-3 วัน อิพี่ก็อุ้มลูกไปอยู่ที่อื่นไม่บอกว่าไปไหน นายเอกอ้อนวอนขอร้องยังไงก็ไม่บอก แต่ต่อมานายเอกก็โอเคยอม คิดว่าพระเอกทำถูก คิดได้รอบคอบแล้ว ยังไงตัวเองก็เป็นผู้ชาย ไม่มีสัญชาตญาณความเป็นแม่คงเลี้ยงลูกไม่ได้หรอก...จากนั้นนายเอกก็เริ่มตีตัวออกห่างแล้วขอไปรบ

แล้วเมียพระเอกก็ท้อง อิพี่ก็กลับไปดูแลเมีย ส่วนนายเอกอยู่อีกเรือนพอเห็นก็ปวดใจแต่ทำไรไม่ได้ ตัวเองไม่มีสิทธิ์ ไม่มีทางเป็นสามีภรรยากับพระเอกได้ แต่ก็ตัดความรู้สึกไม่ขาด...เหอๆ แล้วพระเอกก็บอกว่าจะเอาลูกของนายเอกเข้าตระกูลเป็นบุตรคนโตให้เมียตัวเองเลี้ยงนะ นายเอกก็อึ้งๆ ไม่ค่อยโอแต่สุดท้ายก็ยอม คือบางทีก็เซ็งนะรู้สึกว่านายเอกไม่สู้เพื่อลูกบ้างเลย ขัดขืนได้แป๊บๆ ก็โอเคตกลงแล้ว มีแต่ความรู้สึกผิด แต่ไม่คิดจะทำหรือเปลี่ยนแปลงอะไรเลย เป็นถึงแม่ทัพใหญ่เคยเป็นถึงผู้นำกองทัพกบฏ แต่พอมาเจอเรื่องแบบนี้กลับจัดการอะไรไม่ได้เลย ยิ่งพอคลอดลูกร่างกายก็อ่อนแอลง แล้วหลังๆ ก็ได้รับบาดเจ็บถูกวางยาพิษอีก ก็ยิ่งด๋อยลงเรื่อยๆ  

อ่านจบแล้ว... แบบความรู้สึกส่วนตัวนะเราว่าพระเอกเรื่องนี้เห็นแก่ตัวมากกกอะ แต่พอเขียนในมุมพระ-นายมันเลยดูสมเหตุสมผล มีเหตุผลมารองรับการกระทำตลอด อย่างเรื่องเมีย คือตอนแรกเมียพี่แกก็ดีนะ ธรรมดายังไม่มีอะไร แต่พอได้รู้ความจริงว่าสามีตัวเองแอบมีลูกแล้วหนึ่งคน และมีคนอื่นอยู่ในใจในขณะที่ตัวเองกำลังอุ้มท้องได้ 8 เดือน แล้วยังมาบอกให้เมียรับเด็กคนนี้ไปดูแลให้อยู่ในนามบุตรของตัวเองอีก เป็นใครจะไม่ช็อก?? เมียก็เหมือนฟ้าถล่มสิ ลูกในท้องที่กำลังจะคลอดไม่ได้เป็นลูกคนแรก ไม่ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ของสามียังไม่พอ นี่ยังต้องมาเลี้ยงลูกให้คนอื่นอีกเหรอ สุดท้ายเมียสะเทือนใจคลอดก่อนกำหนด ลูกก็ไม่แข็งแรงอายุไม่ยืนอีก...เฮ้ออ แต่ๆ อิพระเอกยังไม่สำนึก ยังไปเอาลูกใครไม่รู้มาให้เมียเลี้ยงอีก บอกให้เลี้ยงโดยใช้ฐานะและชื่อของลูกที่ตายไป ให้เลี้ยงแทนลูกคนนั้นเมียจะได้ไม่เสียใจมาก ...เอาอะไรคิด(ฟะ) แล้วสุดท้ายเมียก็เปลี่ยนไป จนเกิดเหตุการณ์ร้ายๆ ในภายหลัง แต่อ่านแล้วก็ไม่แปลกใจเลย เดาได้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวคงต้องเกิดอะไรสักอย่างตามมาแน่ๆ

แล้วตอนที่มีคนมาสนใจนายเอกอยากแต่งงานด้วย อิพระเอกก็ค้านไม่ยอม แต่ตัวเองแต่งงานมีเมีย+มีลูกกับคนอื่นได้(เว้ยเฮ้ย)ไม่ผิด กับเมียก็ไม่ได้หย่าเพราะถือว่าเป็นภรรยาที่ร่วมผูกผม แต่ก็หมางเมินกันไปหลังลูกตาย กับนายเอกก็ไม่ปล่อย เขาหนีไปแล้วก็ยังส่งคนไปเฝ้าไปตามกลับมา ยังมายุ่งมานอนด้วยกันจนมีลูกคนที่ 2-3-4 แล้วหลังๆ นายเอกสุขภาพไม่ดี ซึ่งสาเหตุก็มาจากการคลอดลูก การแท้ง การรบ การถูกวางยาพิษ 

...เป็นนายเอกเรื่องนี้ไม่อึดถึกอยู่ไม่รอดจริงๆ พระเอกเลยอยากวางมือถอนตัวออกจากวังวนอำนาจ โดยให้ลูกชายคนโตที่ตอนนั้นอายุยังไม่ถึงสิบขวบรับช่วงต่อ ...what??? แล้วตัวเองก็ปลีกไปอยู่ที่อื่นกับนายเอกเงียบๆ พอลูกคนที่ 2-3 เกิดอายุได้ 3 ขวบ อิพี่ก็ส่งลูกกลับไปจวนอ๋องให้ลูกคนโตดูแลอบรมสั่งสอนอีกกกก บอกว่านายเอกอ่อนแอดูแลไม่ไหว ส่วนตัวเองก็ดูแลได้ไม่ดีส่งไปทางนั้นดีกว่า พร้อมมากกว่า ...โอ๊ยๆ ฉันแหละสงสารลูกชายคนโตของพวกเอ็งจริงๆ ยังไม่ถึงสิบขวบก็ต้องดูแลทั้งจวนอ๋อง ทั้งน้องอีกสองคน คนหรือซูเปอร์แมนเนี่ย 55 ... นายเอกถึงไม่อยากแต่ก็ทำไรไม่ได้ คงเพราะถึงต่อให้เป็นคนรัก แต่ลึกๆ ในใจของนายเอกก็ยังมีความเป็นทาสที่จงรักภักดีไม่อาจขัดขืนคำสั่งเจ้านายได้ล่ะมั้ง มันฝังลึก สุดท้ายไม่ว่าพระเอกจะว่ายังไงก็ต้องคล้อยตามอยู่ดี...เป็นศรีทนได้

ปล. เรื่องของลูกคนสุดท้าย ทิ้งท้ายได้น่าสนใจดี ไม่รู้จะมีเล่มต่อหรือปล่าว
ปล. การแปลมีคำว่าสัตวแพทย์ด้วยอะพี่จ๋า 


📍จันทรามายารัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/qccphOfQ3




วันอังคารที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2563

ช่วงเวลาอันแสนหวานเหล่านั้น (2 เล่มจบ) + Special


ช่วงเวลาอันแสนหวานเหล่านั้น (2 เล่มจบ) + Special  ผู้แต่ง : จิ่วเสี่ยวชี (Jiu Xiao Qi)
ผู้แปล : จิ้งจอกธารา
สำนักพิมพ์ ไป่เหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
เซี่ยงหน่วน หรือหนวนหน่วนเองจ้า  นักศึกษาสาวปี 1 สาวสวยสดใสร่าเริ่ง ซื่อๆ โก๊ะๆ เข้ากับคนง่าย เพราะตกหลุมรัก เสิ่นเจ๋อมู่ รุ่นพี่มหาลัยเดียวกัน เซี่ยงหน่วนจึงสมัครเข้าชมรมเดียวกันกับเขาเพื่อจะได้หาทางใกล้ชิด เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายชอบเล่มเกม เธอก็แอบไปโหลดเกมนั้นมาเล่นตามกับเขาด้วย  และในโลกของเกมเธอก็ได้รู้จักกับ หลินซูเยี่ยน รุ่นพี่ปีสองที่เป็นไก่อ่อนในเกมเหมือนๆ กัน

จากตอนแรกที่คิดจะเล่นเพื่อหาทางใกล้ชิดรุ่นพี่ที่ชอบเฉยๆ แต่ไปๆ มาๆ นางเอกกลับติดเกมเข้าจริงๆ ซะอย่างนั้น 55 จากที่เคยถูกสบประมาทว่ากากเป็นไก่อ่อน ก็ค่อยๆ ไต่ไปถึงแรงค์ราชันและได้พบมิตรภาพดีๆ มากมาย กระทั่งฟอร์มทีมแข่งขันจนกลายเป็นแชมป์ที่มีคนอยากดึงไปร่วมงาน ...รุ่นพี่รุ่นเพ่ออะไรไม่สนแล้ว คิง ออฟ กลอรีนี่แหละคือรักแท้ที่ฉันต้องการ 55+

เป็นแนวเกมผสมความรัก รักในวัยมหาลัยแนวคล้ายๆ เวยเวย ..นางเอกเป็นคนสวย ร่าเริง 
ใสซื่อเหมือนกับเด็ก แต่ความรู้สึกช้ามาก ...ส่วนพระเอกบอกเลยว่าทั้งแสบ ทั้งกะล่อน ทั้งหน้าตาดี 
เป็นคนยิ้มแย้มสดใสน่าเข้าหา(ตรงข้ามกับพระรองลิบลับ) ใครทำอะไรก็รู้ทันไปหมดยังกับอับดุล  
ที่สำคัญคือเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาก นิสัยแบบไม่น่าเป็นพระเอกแต่น่าจะไปเป็นตัวโกงมากกว่า 55 พระรองก็งานดี คาแรคเตอร์พระรองเรื่องนี้ก็คือคาแรคเตอร์พระเอกในนิยายส่วนใหญ่ ที่หล่อ ฉลาด พูดน้อย เย็นชา แต่พอนักเขียนส่งพระเอกคนนี้มา พระรองจึงเป็นได้เพียงพระรองเท่านั้น 55 ...

พอพระเอกรู้ใจตัวเองว่าชอบนางเอก หลังจากนั้นพี่แกก็คอยตามประกบตามจีบนางเอกแบบเนียนๆ 
คอยกันผู้ชายทุกคนที่จะมาเข้าใกล้นางเอกออกไป  ถ้ารู้ว่านางเอกไปรู้จักกับใคร(ที่เป็นผู้ชาย)
พี่แกก็จะแอบไปตีซี้ทำความรู้จักกับคนนั้นทันที  
คือไม่ว่านางเอกจะไปรู้จักใครหรือทำอะไรที่ไหน พระเอกก็มักจะชิงตัดหน้านำไปก่อนก้าวหนึ่งเสมอ ขนาดพระรองที่ว่าฉลาดมากๆ ยังถูกปั่นหัวซะย่อยยับ และสุดท้ายก็ต้องตกหลุมพรางที่พระเอกขุดดักไว้แทบทุกครา

สำนักพิมพ์น้องใหม่(ที่จริงก็ไม่ใหม่ใช่เปล่า) แปลดี คนแปลน่าจะทำการบ้านค้นคว้าหาข้อมูลศัพท์เรื่องเกมมาอย่างดีเลย ปกติเราไม่ใช่สายเกมแต่อ่านแล้วก็ไม่งงนะ 
เหมือนได้เปิดโลกได้เห็นอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยรู้ อ่านแล้วอารมณ์ดี ฟีลกู้ด ตลก 
พระ-นางรู้จักกันในเกมและถูกปรามาสว่าเป็นไก่อ่อนเหมือนกัน 
หลังจากนั้นเลยได้เล่นเกมด้วยกันบ่อยๆ ซึ่งตอนแรกที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากัน ทั้งคู่ก็จะคิดว่าอีกฝ่ายคงขี้เหร่ ไม่สวยไม่หล่อ พยายามรักษาน้ำใจอีกฝ่ายไว้ แต่พอได้มาเจอหน้ากันจริงๆ เท่านั้นแหละ 
ว้าววววๆ ผิดคาดมากนี่มันเทพบุตรกับนางฟ้าชัดๆ  
แล้วนางเอกก็เริ่มชอบเล่นเกมเข้าจริงๆ จนอยากหาเพื่อนลงแข่ง 
ซึ่งพระเอกก็คอยช่วยสนับสนุนอยู่ข้างๆ เธอทำอะไรฉันก็ทำด้วย ไปไหนไปด้วยไม่เคยขัด 
สายเปย์มาก ขนาดตัวเองก็ไม่ค่อยจะมีตังค์ แต่พอได้รางวัลอะไรมาก็พร้อมจะยกให้นางเอกหมด 
คือจริงๆ พระเอกไม่ได้จนนะ ลูกคนรวยแหละ แต่พ่อฝึกให้หาค่ากินอยู่ตอนเรียนเองไง 
คือหวังว่าลูกจะรู้ค่าของเงินหรือออกไปหางานพิเศษทำ 
แต่เปล่าจ้าาา ลูกก็แอบตอดหาหลอกเอาจากพ่อแม่ตัวเองนี่แหละ55 (ชอบพ่อลูกคู่นี้ฮาดี)
พอมีแฟนแล้วนู่นถึงได้คิดหางานพิเศษทำ เพราะเดี๋ยวไม่มีเงินเลี้ยงแฟน ...โถๆ  
พอหลังจากคบกันแล้วพระเอกก็หวานมาก ทั้งหื่นทั้งหึงมากกก รักเดียวใจเดียว 
คอยยืนอยู่ข้างนางเอกเสมอ เธอว่าไงฉันก็ว่าตามนั้น ..แพ้ทางเมีย 55 

ปล.เล่มพิเศษจะเป็นเรื่องของคู่รอง ก็ดีนะเพราะไม่อยากให้พี่แกต้องกินแห้วโดดเดี่ยวอยู่คนเดียวอะ