ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 3-5 ( 5 เล่มจบ )

ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 3-5 ( 5 เล่มจบ ) 

ผู้แต่ง : Wu Shi Yi
ผู้แปล : กิล
สำนักพิมพ์ Happy Banana
รีวิวเล่ม 1 https://marynlinsbook.blogspot.com/2018/11/1.html
รีวิวเล่ม 2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/01/2.html

" เจ้ารู้หรือไม่หากเจ้าไม่อยู่แล้ว เช่นนั้น ...ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่อีกต่อไป

หากเจ้ารู้ต้องพูดว่าข้าเหลวไหลอีกเป็นแน่

แต่ข้ามีชีวิตมาสองชาติภพ ลำบากไม่น้อยกว่าจะได้ครอบครองเจ้า

มีเรื่องมากมายที่ข้าเลิกใส่ใจแล้ว ... "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
ในเล่ม 3 ด้วยกลอุบายและความเจ้าเล่ห์ของพ่อพระเอก ในที่สุดก็สามารถทำให้นางเอกแต่งเข้าบ้านได้ตั้งแต่อายุ 15 ปี จากเดิมที่แม่นางเอกตั้งใจจะให้แต่งกันตอนอายุ 17 พระเอกนั้นดีใจมากกกหน้าบานเป็นจานกระด้ง แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเป็นผู้บริสุทธิ์ แล้วผลักความผิดทั้งหมดนี้ไปให้พ่อของตัวเองแต่เพียงผู้เดียว55 แต่เพราะสภาพร่างกายของนางเอกบวกกับอายุที่ยังน้อย ทั้งสองคนจึงยังไม่อาจเข้าหอกันได้ พระเอกแม้ใจจะขาดแต่ก็ยอม เพราะอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับสุขภาพของนางเอกอีกแล้ว (กว่าจะได้เข้าหอกันจริงๆ ก็ปาไปเล่ม 4 เลย 55+)

นางเอกกลายเป็นที่อิจฉาริษยาของหญิงสาวทั่วทั้งเมืองหลวง จากเด็กสาวขี้โรคที่ใครๆ ต่างก็คิดว่าจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึง 20 ปี แต่บัดนี้กลับได้แต่งงานเป็นภรรยาของจอมมารใหญ่ที่ทุกคนต่างก็หวาดกลัว เจ้าจอมมารใหญ่ที่ว่าก็รักเดียวใจเดียวรักใคร่ภรรยาสุดๆ ไม่มีอนุหรือสาวใช้ห้องข้างให้ต้องกังวลเลยแม้แต่น้อย แถมพอแต่งเข้าไปแล้วก็ยังเป็นที่ชื่นชอบ ของพ่อแม่และพี่น้องสามีอีก ฝ่ายนางเอกเองก็วางตัวดีเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ได้เหลิงหรือเอาแต่ใจ เพราะการสปอยล์ของพระเอกเลยสักนิด

ไม่ว่าใครต่างก็รู้ถึงความรักความเอาใจใส่ที่พระเอกมีต่อภรรยา ไม่มีใครกล้าล่วงเกินหรือทำให้นางเอกโกรธ เพราะใครก็ตามที่ทำให้นางขุ่นเคืองหรือไม่พอใจ หากมันส่งผลถึงสุขภาพร่างกายของนางเอก ทุกคนก็จะได้เจอกับท่านจอมมารใหญ่แน่ๆ พี่แกจะตามไปจัดการถึงที่บ้าน ขุดรากถอนโคนเล่นเอาเกือบล่มสลายทั้งวงศ์ตระกูลเลยนะจ๊ะ 55 จนผู้ชายที่ได้แต่งงานกับญาติสนิทมิตรสหายของนางเอกต่างก็รู้ว่า จะทำให้ภรรยาของตนโกรธเคืองไม่ได้ เพราะเบื้องหลังของนางยังมีน้องสาวจอมโหด ที่พ่วงมาด้วยท่านจอมมารใหญ่อีกคน 55

พระเอกในชาตินี้ไม่ได้เป็นเพียงคุณชายเสเพลที่เอาแต่ก่อเรื่องไปวันๆ และเป็นหมากของใครอีกแล้ว เพราะการสูญเสียการไม่สมหวังจึงทำให้พี่แกพยายามอย่างหนัก ที่จะเป็นผู้ควบคุมชะตาชีวิตตน และได้หัวใจของนางอันเป็นที่รักมาครอง ชาติที่แล้วหูตาคับแคบเป็นได้เพียงแค่หมากบนกระดานของคนอื่น จึงทำให้ต้องสูญเสียสิ่งต่างๆ ไปมากมาย เมื่อได้โอกาสกลับมาอีกครั้ง พระเอกจึงเลือกก้าวไปในเส้นทางที่ยากลำบาก ทำเรื่องที่เสี่ยงอันตรายมากมาย เพื่อขจัดเภทภัยอันตรายทุกอย่างที่จะส่งผลให้เขากับนางเอกต้องแยกจากกัน

  
สำหรับพระเอกเรื่องนี้ไม่ว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับนางเอกจริงๆ ทุกๆ เรื่องชีวิตและความปลอดภัยของนางเอกต้องมาก่อนเสมอ ยอมกระทั่งไม่มีลูกก็ได้เพราะกลัวนางเอกจะเป็นอะไรไป ขณะที่คนรอบข้างต่างหวังอยากให้มี แต่พระเอกกลับเป็นคนเดียวที่ไม่ยอม ไม่อยากมี (แต่สุดท้ายก็มีจนได้ 55) ตอนที่นางเอกคลอดลูกจึงทำให้เราเข้าใจคำว่า “ไม่ใส่ใจ” ของพระเอกอย่างแท้จริง 

เพราะเคยสูญเสีย เคยถูกปฏิเสธ เคยไม่ได้ครอบครอง พอได้มาอยู่ในมือจึงรักมาก หวงมาก จนถึงขั้นยึดติดและบิดเบี้ยว การตายของนางเอกในชาติที่แล้วได้กลายเป็นเงามืดในใจของพระเอก ที่ไม่อาจลบเลือนไปได้ตลอดชีวิต แม้นางจะยังอยู่ดีมีสุขในชาตินี้ก็ตาม เพราะฉะนั้นหากสามารถทำให้นางมีชีวิตที่ยืนยาวและมีความสุขได้... ไม่ว่าจะเรื่องอะไรหรือใคร พระเอกก็ไม่ใส่ใจทั้งนั้น

ผลงานของนักเขียนท่านนี้ จากที่ได้อ่านมาจนถึงตอนนี้ชอบเรื่องนี้ที่สุด พระเอกเรื่องนี้ถึงจะขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมจิตใจนั้นก็บิดเบี้ยว แต่เราจะไม่ได้เห็นฉากหรือการแก้แค้นโหดๆ อะไรเลย ออกแนวปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ ไม่ได้มุ่งมั่นว่าต้องแก้แค้นสังหารโหดใคร มีบ้างที่แอบเล่นลูกไม้ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นแบบเตรียมการป้องกันไว้ก่อนมากกว่า เพราะสิ่งที่พี่แกปรารถนามากที่สุดก็คือ ทำให้นางเอกรักตัวเองและได้อยู่ด้วยกันตลอดไป ส่วนเรื่องอื่นคือเรื่องรอง เพราะทุกสิ่งจะไร้ความหมายไปทันทีหากโลกนี้ไม่มีนางเอกอยู่ด้วย

  
แต่ไม่ใช่แค่นางเอกเท่านั้นนะที่โชคดี เพราะคนรอบข้างคนที่สำคัญกับนางก็ต่างได้รับอานิสงค์เหล่านี้ไปด้วย พ่อแม่+ญาติมิตรทั้งหลายที่เดิมต้องประสบเคราะห์ภัย และตายจากไปก็ได้มีชีวิตยืนยาว ไม่ต้องโชคร้ายตกหลุมพรางของคนอื่นเหมือนในชาติที่แล้วอีก ขอแค่เป็นคนที่นางเอกใส่ใจ แม้พระเอกจะเย็นชาไม่เห็นหัวใคร แต่ก็ยอมที่จะกางปีกออกไปอีกนิดดด เพื่อปกป้องคนเหล่านั้นด้วยเช่นกัน

เราว่าเรื่องนี้ดีอย่างตรงที่นักเขียนไม่ได้ทิ้งตัวละครอื่นที่นอกเหนือจากพระ-นางไว้กลางทาง ไม่ใช่ให้โผล่มาแค่เล่มแรกๆ แล้วหลังๆ หาย หรืออยู่ดีๆ ก็หายไปไม่กล่าวถึงอีกเลย แต่เรื่องนี้เราจะได้เห็นชีวิต+ความสัมพันธ์ของพระ-นาง รวมถึงบรรดาญาติสนิทมิตรสหายทั้งหลายตั้งแต่เด็กจนโต ตั้งแต่ยังไม่ออกเรือนยันแต่งงานมีลูกเลย ...ทั้งของพี่น้องตระกูลเมิ่ง ฝั่งคู่หมั้นเก่ารวมถึงฝั่งตัวร้ายตั้งแต่ต้นจนถึงจุดจบ มีเขียนบอกเล่าไว้หมดไม่ปล่อยให้เราสงสัยหรือค้างคาใจต่อเลยจ้า  

ส่วนปมที่พระเอกเคยสงสัยหรือคิดไม่ออกในชาติที่แล้ว ก็จะค่อยๆ ถูกเฉลยออกมาเรื่อยๆ เอง ตั้งแต่สาเหตุที่ว่าทำไมพระเอกถึงเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้กับไทเฮานักหนา ทำไมนางเอกถึงเลือกที่จะตายในคืนแต่งงาน ทำไมในชาติที่แล้วพระเอกถึงถูกพ่อผลักไสให้ไปอยู่ไกลถึงชายแดน รวมถึงสาเหตุที่ดินแดนทางเหนือถูกตีแตกจนทำให้เมิ่งซินต้องตายและบลาๆ อ่านจบเคลียร์ทุกปม ใครคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังคอยชักใยเรื่องราวต่างๆ ตกลงใครเป็นผู้เดินหมากและใครคือหมากที่ถูกควบคุมก็จะมีเฉลยอยู่ใน 5 เล่มนี่แหละ ^^

ป.ล. ลูกของพระ-นางน่ารักมาก เป็นเด็กอารมณ์ดีมากๆ ผิดกับพ่อเลย55+ แต่โตมาน่าจะแอบร้ายยิ่งกว่าพ่ออีกมั้งเนี่ย55 ร้ายแบบตาใสไม่มีใครจับได้ด้วยนะ เพราะถูกหน้าตากับนิสัยภายนอกหลอกหมด ฉลาดเป็นกรด อายุไม่กี่ขวบแต่ก็รู้วิธีที่จะอยู่ร่วมกับท่านจอมมมารใหญ่อย่างมีความสุขแล้ว คนพ่อจะทำหน้าบูดบึ้งไม่สนใจยังไง แต่คุณลูกก็ไม่แคร์วิ่งเข้าหาเกาะแข้งเกาะขาตลอด 
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ 55+ ...

📍ภรรยายอดดวงใจ ➡️ https://s.shopee.co.th/9AIMxRsnsx

คนโง่ที่ไม่เคยมีรัก 3 เล่มจบ

คนโง่ที่ไม่เคยมีรัก 3 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Shui Qian Cheng
ผู้แปล : เป่าเป้ย
สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อ่านมีสปอยล์)

เจี่ยนสุยอิง เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ ชายหนุ่มวัย 20 กว่าๆ ที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย  นิสัยหยิ่งผยอง เอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้(ไม่ได้ก็ต้องได้) เจ้าคิดเจ้าแค้นสุดๆ ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา หากใครกล้าคิดร้ายล่วงเกินเขา คนๆ นั้นก็ต้องถูกเอาคืนเป็นสิบเท่าเหมือนตายทั้งเป็น เจี่ยนสุยอิงมีน้องชายต่างแม่ที่ไม่ชอบขี้หน้าอยู่หนึ่งคน ตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็มักจะดูถูกเหยียดหยามและต่อยตีอีกฝ่ายอยู่เสมอ แต่ถึงภายนอกจะปากร้ายชอบใช้กำลังอย่างไร ทว่าในใจก็ยังมีความปรารถนาดีต่อน้องชายเหมือนอย่างที่พี่ชายคนหนึ่งพึงกระทำ

หลี่อวี้ ลูกชายคนรองของบ้านตระกูลหลี่  ตระกูลใหญ่ที่ใครๆ ต่างก็ให้เกียรติและอยากคบหา หลี่อวี้เป็นคนสุมขุม นิ่งเงียบ ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยทำเรื่องผิดคุณธรรมหรือออกนอกลู่นอกทาง แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเมื่อเขาได้รู้จักกับเจี่ยนสุยอิงพี่ชายของเพื่อนสนิท เพราะคนๆ นี้ จึงทำให้ชีวิตที่ใสสะอาดและไม่เคยแปดเปื้อนของหลี่อวี้ต้องผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เขาเดินไปในอีกเส้นทางที่ไม่เคยคิดอยากจะไป และเมื่อได้ก้าวลงไปแล้ว เขาก็ไม่อาจถอยหลังกลับได้อีกเลย

นายเอกเรื่องนี้เป็นเกย์ที่นิสัยควีนมากกก (นางพญาสุดๆ) เป็นรุกมาตลอด แต่เพราะพระเอกก็เลยยอมเปลี่ยนเป็นรับ ส่วนพระเอกเป็นผู้ชายปกติธรรมดา ตอนแรกก็เป็นเด็กมัธยมเด็กมหาลัยใสๆ นิ่งๆ แต่เพราะตอนไปเที่ยวบ้านเพื่อนดันไปถูกนายเอกต้องตาเข้า ก็เลยโดนตามตื๊อตามอ่อยแบบรัวๆ ตอนแรกพระเอกก็ยังไม่รู้ตัวนะ ยังขอไปฝึกงานที่บริษัทนายเอกอีก (ส่งอ้อยเข้าปากช้างชัดๆ) แบบใสๆ ยังไม่เก็ท พอมารู้ความจริงว่าอีกฝ่ายคิดกับตัวเองยังไงเลยโกรธมาก รังเกียจนายเอกมาก

พยายามหลบหลีกหนีหน้าข่มใจไม่ให้ชก เพราะเห็นแก่ที่อีกฝ่ายเป็นพี่ชายเพื่อน เป็นผู้ใหญ่กว่า แต่นายเอกก็โคตรรรรตื๊อ แบบถูกใจพระเอกมากจะเอาให้ได้ คนเขาปฏิเสธตรงๆ ก็แล้ว ทั้งพูดด้วยดีๆ ทั้งขู่ ทั้งต่อยก็ยังไม่ยอมเลิก สุดท้ายพระเอกโมโหที่นายเอกตามติดยุ่งไม่เลิกสักที บวกกับเมาก็เลยจับอีกฝ่ายกดซะ...พอได้กดแล้วก็ติดใจไม่ปฏิเสธแล้วจ้า เข้าทางนายเอกพอดีเลย55 แต่จนแล้วจนรอดความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ยังเป็นแค่คู่นอนไม่ใช่คนรักกันอยู่ดี

เดิมทีพระเอกแอบชอบน้องชายนายเอกมาตั้งแต่เด็กแล้ว(แค่ชอบเฉยๆ ไม่ได้คิดจะคบหรือแต่งงาน) เพราะเห็นอีกฝ่ายโดนนายเอกดุด่ารังแกมาตลอด ก็เลยพานทำให้ไม่ชอบนายเอก และเพราะไอ้ความชอบนี่แหละ ก็เลยทำให้ถูกหลอก+ปั่นหัว จนพลาดทำร้ายนายเอกเข้า แบบไม่น่าให้อภัยจริงๆ แต่พอรู้ว่าผิดก็พยายามขอโทษขอโอกาสแก้ตัว จากตอนแรกที่หนีๆ รังเกียจ ก็กลายเป็นฝ่ายวิ่งไล่ตามซะเอง ทนไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะหันไปชอบไปนอนกับคนอื่นนอกจากตัวเอง หึงหนักมากก  ...

ส่วนนายเอกก็ช็อกหนักมากเหมือนกัน เพราะทะนงตนว่าตัวเองเก่งมาตลอด ไม่เคยคิดว่าจะเจอคนข้างกายที่ใกล้ชิดสนิทสนมวางแผนกันหลอกมาตั้งแต่ต้น เพราะถึงฮีจะปากเสียดูใจร้าย แต่ก็ไม่เคยคิดหลอกลวงหรือโกงเงินใครเน้อ (เป็นคนปากร้ายแต่ใจดี) กับน้องที่ว่าเกลียดๆ ก็ยังหวังดีมีความจริงใจให้ คนแข็งๆ อย่างฮีพอมาเจอแบบนี้แทบทรุด ต่อให้ยังรักพระเอกอยู่แต่ก็ไม่เอาแล้ว เพราะมันมีแต่ความหวาดระแวงเต็มไปหมด กลัวว่าจะเป็นแผนการ กลัวว่าเดี๋ยววันหนึ่งพระเอกจะหักหลังอีก หลังจากที่ซ้อมพระเอกเสร็จ ฮีก็ตัดใจหันหลังจากไปแบบสวยๆ เลยจ้า ...กว่าจะจบเล่ม กว่าจะพูดกันจนเข้าใจ ก็ไม่รู้ว่าเลือดตกยางออกสะบักสะบอมกันไปเท่าไร แบบว่าแมนชนแมนเลือดร้อนด้วยกันทั้งคู่ไง จะให้ใช้แค่คำพูดแล้วจบปัญหาก็คงไม่ได้อะสำหรับพระ-นายเรื่องนี้ 55+  

ป.ล. คำสบถ เชี่ย แม่ง โคตร เยอะมากกก

ป.ล. อ่านจบแล้วกลายเป็นว่าชอบตอนพิเศษคู่ของลูกพี่ลูกน้องมากกว่าอะ 55+

📍คนโง่ที่ไม่เคยมีรัก ➡️ https://s.shopee.co.th/8APuKfvl6P

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 2-3 (3 เล่มจบ)

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 2-3 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : หรงจิ่ว 容九
ผู้แปล : ภวิษย์พร
สำนักพิมพ์ อรุณ

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 1 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/06/1.html

ที่แท้ตอนที่ข้าตัดสินใจด้วยความเจ็บปวด ....

เขาเองก็เลือกทางเดินของเขาแล้วเช่นกัน...

ข้าแหงนหน้ามองท้องฟ้า สีท้องฟ้าเริ่มเป็นสีของยามสนธยา ก้อนเมฆแดงลอยเต็มฟ้า

ในวัยเยาว์บัญชาสวรรค์ทำให้เราจำต้องคลาดกัน ....

ทว่าวันนี้ กลับเป็นเพราะบัญชาสวรรค์ที่ทำให้เราเลือกที่จะพลัดพราก

เป็นเช่นนี้ก็ดี ในเมื่อมองไม่เห็นความสุขที่ปลายทาง 

เหตุใดยังต้องดึงดันไม่ยอมปล่อยวาง .....

ชีวิตยังอีกยาวไกล ไยจึงไม่เก็บความทรงจำดีๆไว้ โดยไม่จำเป็นต้องบอกลากันตลอดกาล ...

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เราเกือบถูกหลอกให้หลงคิดว่าประเด็นสำคัญของเรื่องอยู่ที่..ใครวางยาให้นางเอกความจำเสื่อม  

แต่ความจริงนั่นมันแค่ปลายยอด เพราะสิ่งที่อยู่ข้างใต้มันคือการแย่งแผ่นดินชิงบัลลังก์

ของฮ่องเต้ราชวงศ์ใหม่กับคนของราชวงศ์เก่า และใครคือสายเลือดที่แท้จริงของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

ที่มีสิทธิ์ขึ้นครองบัลลังก์ต่างหาก หลายชั้นหลายซ้อนมาก ทั้งศึกนอก-ศึกใน ศึกราชวงศ์เก่า-ใหม่ 
รวมถึงเรื่องชาติกำเนิดที่ถูกปิดบังนั่นอีก กึ่งๆ แนวสืบสวนสอบสวน ซึ่งนางเอกก็เป็นเหมือนนักสืบ
ที่ต้องหาตัวผู้กระทำผิด และความจริงที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดออกมา 

เล่ม 2 ปริศนาค่อยๆ คลี่คลาย แต่ก็มีปมใหม่และตัวละครใหม่เพิ่มเข้ามาอีกแล้ว  

เรื่องนี้มีแต่คนเก่งๆ เข้าใจยาก แถมยังฉลาดและเจ้าแผนการกันสุดๆ  

เป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้เลยว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ใครจริง ใครลวง ใครโป้ปด 

ใครพูดเท็จ? คุณจะไม่รู้เลย  เพราะทุกคนต่างก็หลอกกันไปมา เจ้าหลอกข้า ข้าหลอกเจ้า 

กระทั่งคนที่รักมากที่สุดก็ยังหลอกกันได้ลง  ขนาดนางเอกที่ว่าฉลาดๆ วิเคราะห์สถานการณ์เก่งๆ

ก็ยังพลาด แล้วคนธรรมดาอย่างเราจะเหลือเหรอออ 55+...

แต่นางเอกเรื่องนี้มีข้อดีอตรงที่...ไม่ว่าจะเจอเรื่องหนักหนาสาหัสแค่ไหนก็ยังเชื่อมั่นในมิตรภาพ
และความรักที่มีต่อคนๆ หนึ่งไม่เสื่อมคลาย   ไม่ได้กลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจ ไม่เชื่อใจใครอีก .. 
ต้องบอกว่านางเป็นคนที่มีอีคิวสูงมาก  ไม่ได้จมปลักอยู่กับอดีตหรือความแค้น
แต่พร้อมที่จะปล่อยวาง และก้าวไปข้างหน้าได้เสมอ  

ส่วนเรือพระเอกที่เลือกลงไปในเล่มแรกก็ไม่พลิกโผแน่นอน

ยิ่งเล่มสองยิ่งชัดว่าคนนี้แหละไม่ผิดตัว  เป็นคนที่อยู่ในใจนางเอกมาตั้งแต่เล็กจนโต 

จะความจำเสื่อมหรือไม่เสื่อมก็ยังรักคนๆ เดิมไม่เปลี่ยนแปลง ....

มาถึงเล่มสุดท้ายความเข้มข้นของเรื่องก็ยังไม่ดรอป  

เนื้อเรื่องดำเนินเร็วจนแอบสงสารพระ-นางเพราะไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่ด้วยกันเลย 

ภารกิจเยอะมาก แป๊บๆเดี๋ยวก็มีเรื่องให้ต้องแยกย้ายกันไปทำอีก  

เพิ่งจะได้ปรับความเข้าใจ เข้าหอกันได้ไม่ทันไร พระเอกก็ถูกส่งไปสนามรบอีกแล้ว 

พอหลังจบศึกแอบหนีไปใช้ชีวิตเงียบๆ กันสองคนได้ไม่ถึงสองปี ก็ต้องกลับมารับศึกใหม่อีก 

ชีวิตหนอชีวิต ...อยากจะใช้ชีวิตสงบๆ ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้  

เล่มนี้จะเฉลยทุกข้อสงสัย ทุกเรื่อง รวมถึงความจริงที่ซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมด

เบื้องหลังที่ไม่ได้สดสวยงดงาม แต่เต็มไปด้วยบาดแผล

และแลกมาด้วยชีวิตของผู้คนมากมาย เพียงเพื่อสนองอำนาจและความเห็นแก่ตัวของใครบางคน  

ทุกๆ ปมจะค่อยๆ ถูกแก้ เริ่มตั้งแต่เหตุผลที่นางเอกถูกผลักให้เป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน 

สิ่งที่ทำให้พี่ชายไท่จื่อเลือกที่จะจากไป แทนที่จะเป็นว่าที่จักรพรรดิ 

รวมถึงทำไมนางเอกถึงถูกวางยา และใครกันแน่ที่หวังดี?ใครที่คิดร้าย?  

ซึ่งนักเขียนผูกปมได้ดีมากแบบ...ว้าวๆ เชือดเฉือนกันเกือบตายแต่เหนือฟ้ายังมีฟ้า

สุดท้ายเราก็ยังเป็นหมากที่ถูกใครคนหนึ่งวางเอาไว้อยู่ดี อะไรเนี่ย!!! ..

ฟังดูเหมือนจะเครียดแต่เพราะดำเนินเรื่องผ่านมุมมองความคิดของนางเอก 

ประกอบกับมีมุกตลกจากบทสนทนาของพระ-นางคอยสอดแทรกอยู่เรื่อยๆ 

มันเลยทำให้ตัวเรื่องผ่อนคลาย ไม่ได้หนักอย่างที่คิด

อ่านจบแล้วชอบมากแม้จะถูกหลอกตลอดทั้งเล่ม แม้ตอนจบจะสั้นไปหน่อยก็ตาม55  
ขอต่ออีกนิดก็ไม่ได้ รอมาตั้ง 8 ปีขอหวานอีกนิดได้มั้ยย นี่ถึงกับต้องพยายามพลิกหน้าดู
ว่ามีต่อหรือเปล่า ซ่อนไว้ตรงไหนหรือเปล่า โอ๊ยแต่ก็ไม่มีเด้อ จบแล้วจริงๆ  เสียใจจจจจ ><

ใครที่อ่านเรื่องนี้ต้องเตรียมใจเอาไว้หน่อย เพราะเดี๋ยวจะถูกหลอกกันจนหลอนไปเลยนะจ๊ะ 

เนื้อเรื่องก็พลิกไปมาจนไม่รู้แล้วว่าอันไหนจริงอันไหนเท็จ  

เพราะในขณะที่กำลังพูดอธิบายกันอย่างจริงจัง แต่ประโยคถัดไปก็ยังสามารถพูดได้ว่า

นี่ยังมิใช่ความจริง (อิหยังว๊า)??  เชื่อใครไม่ได้เลยจนกว่าจะถึงหน้าสุดท้ายของเล่มจบ 55+  

ส่วนพระเอกกับพระรองก็งานดีมาก แม้จะอยู่คนละข้างแต่ก็เสียสละเพื่อนางเอกมากมายไม่แพ้กัน  

คนหนึ่งยินดีถูกเกลียด ถูกเข้าใจผิด ถูกตราหน้าว่าเป็นกบฏเพื่อคนรัก 

ส่วนอีกคนก็ยอมละทิ้งอุดมการณ์และชีวิต เพื่อปกป้องนางในดวงใจ  

อ่านจบแล้ว ไม่ได้โกรธเกลียดฝ่ายไหนหรือใครเลย ..

เพราะทุกคนต่างก็มีสิ่งที่เพียรพยายามปกป้องด้วยกันทั้งนั้น ...เฮ้อ  

ปล.เสียดายบางตัวละครในเล่มแรกที่เก่งๆ อย่างอาจารย์นางเอก กับชายบำเรอที่ชื่อหานเฝ่ย

เราเห็น 2 คนนี้ฝีมือไม่ธรรมดา นึกว่าจะมีบทไปเรื่อยๆ จนจบ หรืออาจโผล่มาช่วยเสริมทัพนางเอก

ในเล่มต่อไป แต่เปล่าเลยไม่มีกล่าวถึงอีกเลย คือจบเล่ม 1 ก็จบเลยไม่มีบทแล้ว เสียดายมาก

ปล. เล่ม 3 คำราชาศัพท์ที่ขึ้นด้วยคำว่าพระเยอะมากกกๆ... พระปัสสาสะ พระขนง พระสุรเสียง 

พระเนตรพระกรรณ พระสรวล บลาๆ... มันต้องเยอะขนาดนี้เลยเหรอ 55+ 

แล้วตกลงนางเอกเวลาอยู่กับพ่อจะแทนตัวเองว่าอะไร ลูก? เซียงอี๋? หม่อมฉัน? ถังเอ๋อร์? 

เวลาอยู่กับน้องไท่จื่อตกลงจะใช้อะไร พี่สาว? พี่หญิง? พระพี่นาง? หม่อมฉัน? ข้า? 

เลือกเอาสักอย่างสองอย่างได้บ่  อ่านแล้วมึนแทน55+

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ)

นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 3-5 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย 长沟落月
ผู้แปล : ลู่เผิ่งฮวา 
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

รีวิวนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน เล่ม 1-2 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/06/1-2-5.html

" หลี่เหวยหยวน เมื่อครู่เจ้าเพิ่งพูดว่าจะไม่บังคับข้า "

" หลี่เหวยหยวน เจ้าจะทำอะไร "

" ตอนนี้เจ้าเรียกชื่อข้าอย่างคล่องปากถึงเพียงนี้เชียวหรือ "

" ทั้งที่เมื่อก่อนเจ้าเรียกข้าว่า พี่ชาย มาโดยตลอด "

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
หลังขึ้นเล่ม 3 ไม่นานก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกได้รู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองแล้ว แต่เสียใจอยู่ได้ไม่ถึงสองวิ อิพี่ก็นึกได้ว่าแบบนี้ตัวเองก็สามารถแต่งงานกับนางเอกได้แล้วนี่หว่า55 งั้นต่อให้เป็นลูกตาสีตาสาหรือลูกขอทานข้างถนนพี่ก็ไม่สนแล้วจ้า ขอแค่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันกับนางเอกก็พอ ... และก็เป็นไปตามคาด ระดับความหึง ห่วง หวงน้องสาวของอิพี่ก็ยิ่งพุ่งปรี๊ดจนแทบฉุดไม่อยู่ ส่วนนางเอกก็ไม่ระแคะระคายเลยสักนิดว่าพระเอกน่ะรู้ความจริงหมดแล้ว แถมรู้มาตั้งนานแล้วด้วยนะว่าหล่อนน่ะไม่ใช่หลี่หลิงหว่านคนเดิม

ซึ่งด้วยความไม่รู้บวกกับตัดสินใจแล้วว่าชาตินี้จะหลบอยู่ใต้ปีกของพี่ชาย นางเอกจึงยอมบอกความลับเรื่องสำนักหวงจี๋กับพระเอกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่านี่คือการส่งเนื้อเข้าปากเสือชัดๆ เพราะเดิมทีพระเอกก็เป็นคนฉลาดหลักแหลมและโหดจิตอยู่แล้ว พอได้สำนักหวงจี๋มาครองทีนี้ก็ยิ่งเหมือนเสือติดปีกเลยจ้า การกระทำของนางเอกจึงส่งผลให้หลายๆ เรื่องที่เคยเขียนเอาไว้ในนิยายก่อนหน้านี้ต้องเปลี่ยนแปลงไป อย่างเช่นเส้นทางการครองบัลลังก์ที่ควรจะราบรื่นของพระเอกคนเก่าก็ไม่ได้ง่ายดายเช่นเดิมอีกแล้ว (เพราะเจอพี่ชายยึดนิ้วทองคำไปแล้วจ้า)  

ส่วนหลี่หลิงเยี่ยนนางเอกคนเดิมที่เคยวางเอาไว้

ก็ต้องพลัดพรากจากพระเอกคนเก่าและเปลี่ยนสภาพกลายมาเป็นนางร้ายแทน แผนการที่ควรจะฉลาดหลักแหลมและไม่มีใครมองออกก็พลาดท่าถูกจับไต๋ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีตัวประกอบชายอันดับหนึ่ง สอง สาม ตามมาหลงรักนางเอกคนเก่าอีกแล้ว เพราะทุกคนต่างหันไปหลงรักหลี่หลิงหว่านนักเขียนที่ทะลุมิติมาแทนกันหมด ส่วนหลี่หลิงหว่านก็มึนๆ งงๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงมาชอบตัวเองได้ ทำไมไม่ไปชอบนางเอกตัวจริงของเรื่องตามเดิมหว่า?  อย่ามาชอบนางเลยได้มั้ยยย...แค่พี่ชายคนเดียวนางก็รับไม่ไหวแล้วววเด้อ

นางเอกเรื่องนี้เดิมทีก็เป็นแค่นักศึกษาปี 1 ที่เพิ่งอายุสิบแปดปีเท่านั้น ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไร้ซึ่งแผนการใดๆ ก็แค่เด็กวัยรุ่นใสๆ ธรรมดา แม้จะเป็นคนเขียนนิยายหรือเป็นผู้สร้างโลกใบนี้ขึ้นมา แต่พอได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่จริงๆ ถึงได้รู้ว่าตัวเองน่ะสู้ตัวละครที่เขียนขึ้นมาไม่ได้เลยสักนิด ยิ่งมาเจอคนที่ฉลาดๆ ความคิดล้ำลึกแบบพระเอกกับพระรองยิ่งต้องยกธงขาว (สองคนนี้เอาจริงๆ พอเป็นเรื่องนางเอกก็จิตพอๆ กันเลย55) ทุกอย่างผิดแผนไปหมด นิสัยเดิมของตัวละครที่เคยวางเอาไว้ก็เริ่มเปลี่ยนไป ...

หลี่เหวยหยวน หรือพี่ชายที่ไม่ควรจะรักใครก็ดันมีความรักลึกซึ้งให้กับนาง แล้วไหนจะ ฉุนอวี๋ฉี ตัวประกอบชายอันดับหนึ่งที่ควรจะตกหลุมรักและเป็นหนึ่งในตำหนักในของ หลี่หลิงเยี่ยน นั่นอีกก็ดันมามีใจให้กับนางซะได้ ...นางร้ายที่ควรจะเป็นนางเอก หรือเป็นดาวเด่นของเรื่องคนเก่าจึงยิ่งโกรธแค้น ยิ่งอิจฉาริษยาที่ใครๆ ต่างพากันมาชื่นชอบนางเอกกันหมด ทั้งๆ ที่รูปโฉมหน้าตา ความรู้ความสามารถหรือชาติตระกูลของนางก็เหนือกว่านางเอกทั้งนั้น ...แต่จะนางร้ายหรือนางใดๆ ไม่ว่าใครก็ไม่น่ากลัวเท่าพี่ชายหรอกนะบอกเลย 55+ นับแต่วันที่อิพี่รู้เรื่องชาติกำเนิดก็คอยแอบกินเต้าหู้น้องอยู่ตลอดแบบเนียนๆ ยิ่งได้รู้ว่าสองเราใจตรงกัน ความจิตความหวงของอิพี่ก็ยิ่งทะลุปรอทแตกไปเลยจ้า เห็นหน้านิ่งๆ โหดๆ เย็นชาแต่พอปลอดคนเมื่อไรจับจูบๆ ตลอดเลยนะจ๊ะ แถมยังโคตรหวง+หึงน้องจนนางเอกทนไม่ไหว แบบพอเถอะฉันไม่เอาใครแล้วทั้งพระเอกพระรอง ขออยู่คนเดียวเถอะ จบกันแค่นี้นะปล่อยฉันไปเถอะ บายๆ ...จากที่กำลังทะเลาะๆ ถือดาบฟันกันอยู่ นี่เหวอไปเลยจ้า 55+

" ข้าเองก็ไม่อยากฟังพี่พูดอะไรอีกแล้วเช่นกัน ข้าต้องการไปแล้ว 

อยากจะหนีไปจากที่นี่   พวกท่านทั้งสองคนข้าไม่อยากพบผู้ใดทั้งนั้น 

หากไม่พบอีกตลอดชาตินี้จะดีที่สุด! ..."

อ่านจบแล้วสนุกมากจ้า นานๆ ทีจะได้เจอพระเอกโหดจิตโคตรขี้หวงขนาดนี้ แต่ถ้าในชีวิตจริงเจอแบบนี้ก็ไม่เอานะกลัว ขอแค่ในนิยายก็พอ 55+ ... นางเอกแม้จะรู้เหตุการณ์ทุกอย่างรวมถึงนิสัยตัวละครทุกตัว แต่พอมาเจอของจริงก็จบจ้า นางไม่ได้เก่งอะไรมาก ดีที่เกาะพี่ชายไว้ได้เวลามีอะไรก็แค่หลบอยู่ข้างหลัง มีพี่ชายคอยออกหน้ารับแทนให้ทุกเรื่อง...ส่วนพี่ชายถ้าเอาตามเนื้อเรื่องเดิมคือต้องโหดกว่านี้ ต้องมีคนเป็นแสนๆ ที่ตายเพราะพี่แกอะ แต่เพราะมีนางเอกเข้ามาก็เลยซอฟท์ลง เลิกฆ่าคนเพราะนางเอกไม่ชอบและบวกกับที่รับปากกับเจ้าอาวาสที่วัดไว้ (แต่จริงๆ คือยังโหดเหมือนเดิมแค่เปลี่ยนวิธีการจ้ะ) ...ยิ่งพอหลังจากนางเอกหายไปแล้วกลับมาใหม่ พระเอกก็พยายามข่มจิตข่มใจไม่ไปคุมเข้ม หรือขังน้องเอาไว้เหมือนเมื่อก่อน กลัวเดี๋ยวซ้ำรอยเดิม เพราะช่วงเวลาที่น้องไม่อยู่ใจพี่นี่แทบจะขาดรอนๆ อยู่แบบซังกะตายไปวันๆ เพื่อรอคนเขากลับมาเท่านั้น ...

แต่เสียดายที่นางเอกกลัวพระเอกมาก พอกลับมาก็เลยหลบหน้าทำเป็นไม่รู้จัก อิพี่โกรธมากกกก เลยแกล้งจับคนเขามาเป็นสาวใช้ แล้วให้คอยรับใช้อยู่ข้างกายซะ แต่นางเอกก็ดีเหลือเกินทำหน้าที่สาวใช้ได้ดีมาก จนอิพี่ทนไม่ไหวระเบิดเปรี้ยง เลิกเล่นบทเจ้านายกับสาวใช้ ขอจับเข่าหันหน้ามาคุยกันใหม่ให้เคลียร์ๆ เปิดใจกัน ไม่งั้นตัวเองนี่แหละที่จะขาดใจตายซะก่อน ...55+

ปล.แอบสงสารพระรองเหมือนกันนะ แห้วตลอดตั้งแต่อยู่ในนิยายเวอร์ชั่นที่หลี่หลิงเยี่ยนเป็นนางเอก จนมาเวอร์ชั่นนี้ก็ยังแห้วอีก ...โถๆ น่าสงสาร  ขนาดคุณชายเหลียงยังมีคู่เลย 55+

📍นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3qFM77qx1D

อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก

อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก (2 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : สุยโหวจู 随侯珠
ผู้แปล : ยินดี
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นซี  นักศึกษาสาวมหาวิทยาลัยคุรุศาสตร์เอกนาฏศิลป์ สาวสวย สดใสร่าเริง ที่มองโลกในแง่ดีและช่างพูด เธอมีชายหนุ่มที่แอบชอบอยู่ในใจมานานเกือบสิบปีแล้ว ก็คือ หลินอวี้ถัง หนุ่มหล่อ สมองดีที่มีบ้านอยู่ข้างกันและเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ เพราะความชอบนี้เองจึงทำให้เสิ่นซีพยายามดั้นดนสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันกับอีกฝ่ายให้ได้ ถึงสุดท้ายจะพลาดแต่อย่างน้อยยังได้อยู่มหาวิทยาลัยตรงข้ามกันก็ยังดี

เหอจือโจว หนุ่มรูปหล่อ บ้านรวย ไอคิวสูงคณะวิศวะ แต่นิสัยเย็นชาเข้าถึงยากมาก เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของหลินอวี้ถัง และเป็นคนที่ทุกคนให้ความเคารพยำเกรง และพร้อมใจกันเรียกว่า ท่านเทพ  เพราะความหัวดีบวกกับหน้าตาหล่อเหลา

จึงไม่แปลกที่เหอจือโจวจะเป็นชายหนุ่มในฝันของสาวๆ ทุกคนในมหาลัย ต่อให้หน้าตาเย็นชาไม่แคร์ใครก็ยังเป็นที่ชื่นชอบและป๊อปปูล่ามากๆ อยู่ดี

แต่แล้ววันหนึ่งคนสองคนที่แตกต่างและไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ก็กลับต้องมาสลับร่างและทำเรื่องใกล้ชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าใคร เด็กกากอย่างเสิ่นซีต้องมาใช้ชีวิตในร่างของท่านเทพเหอที่สุดแสนจะเย็นชาและเพอร์เฟค ส่วนเด็กเทพหัวดีอย่างเหอจือโจวก็ต้องมาอยู่ในร่างของเด็กสาวสมองทึบจอมโก๊ะ ที่รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ เรื่องราวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาพร้อมความเฮฮาชุลมุนวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้น…

นางเอกเรื่องนี้เป็นคนมองโลกในแง่ดี คิดอะไรเรียบง่ายไม่ซับซ้อน ขนาดต้องมาอยู่ในร่างของผู้ชายก็ยังปรับตัวใช้ชีวิตได้อย่างชิลๆ ตอนเป็นผู้หญิงก็เป็นแฟนสาวที่น่ารักช่างเอาใจใส่ ขี้อ้อน พอมาอยู่ในร่างผู้ชายก็พร้อมจะเป็นแฟนหนุ่มมาดแมนแฮนซั่มที่ปกป้องดูแลอีกฝ่ายได้ ขนาดทำให้คนอย่างพระเอกหวั่นไหวได้นี่ไม่ธรรมดาเลยนะ (ต้องไปลองอ่านเองเน้อ55+) ถึงจะไม่ค่อยฉลาดแต่เมื่อเจอปัญหาก็สามารถเอาตัวรอดและแก้ไขสถานการณ์จนทำให้คนอ่านอย่างเราหัวเราะได้ทุกครั้ง  ผิดกับพระเอกที่หน้าดำคร่ำเครียดเกือบจะโมโหตายอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้เห็นความสบายๆ และวิธีแก้ปัญหาของนางเอก 

" จือโจว คุณช่วยอธิบายวิธีแก้โจทย์ข้อนี้ทีเถอะ "
เหอจือโจวถูกขานชื่อแล้ว เสิ่นซียืนขึ้น สมองที่เดิมทีสะลึมสะลืออยากนอนพลันปลอดโปร่งทันที 
เธอมองโจทย์ในพาวเวอร์พอยต์ แค่เครื่องหมายเธอยังไม่เข้าใจเลย
    ... เสิ่นซีกลอกตาไปมา ตั้งใจจะบอกว่าเธอตอบไม่ได้ แต่พอเห็นสายตาที่เฝ้ารอและมีเมตตา
ของศาสตราจารย์หวังกลับทนไม่ได้ เธอบอกศาสตราจารย์หวังเสียงใส
" หัวข้อนี้ผมได้ถกกับหลินอวี้ถังแล้ว ความคิดของพวกเราตรงกัน เมื่อครู่หลินอวี้ถังบอกผมว่าเขาอยากลุกขึ้นตอบมาก ดังนั้นอาจารย์ให้หลินอวี้ถังตอบเถอะครับ .. "
ศาสตราจารย์หวัง " ตกลง หลินอวี้ถัง คุณตอบสิ! "
..............................................................................................
" ฉันมาแล้ว "
เหอจือโจวมาแล้วเหรอ เสิ่นซีรีบออกจากหอพักทันที เธอมองซ้ายมองขวาก็หาเหอจือโจวไม่เจอ
เธอโทรหาเขา " นายมาแล้ว ตกลงนายอยู่ไหนกันแน่เนี่ย "
เหอจือโจวรับสายแต่ไม่พูดจา ผ่านไปครู่ใหญ่ค่อยพูดว่า " ฉันเอง วันนั้นของเดือนเธอมาแล้ว "

(จริงๆ ถ้าได้เห็นครอบครัวนางเอกแล้วก็ไม่แปลกใจหรอกรู้เลยว่านิสัยเหมือนใคร55+) เพราะการสลับร่างนี้เองจึงทำให้คนทั้งคู่ต้องคอยปรึกษาหารือและมีเรื่องใกล้ชิดกัน ประกอบกับเรื่องของพระรองก็ยิ่งทำให้ความสนิทสนมนั้นเพิ่มมากขึ้น  

พระเอกต้องกลายเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจและกลายเป็นแฟนหลอกๆ ของนางเอก จนท้ายที่สุดก็เริ่มหวั่นไหวไม่อาจห้ามใจไม่ให้ตกหลุมรักอีกฝ่ายได้ ...

เป็นเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวตอนช่วงมหาลัยจนถึงวัยทำงาน ออกแนวสดใสน่ารักกุ๊กกิ๊ก เนื้อเรื่องอาจดูธรรมดาแต่ก็สนุก ตลกฮา ไม่เครียด บอกเล่าความสัมพันธ์ของพระ-นางตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน เริ่มคบหา จนเรียนจบไปถึงขั้นสุดท้ายเลย ไม่มีดราม่า ไม่มีเรื่องมือที่สาม จะมีก็แค่เพื่อนขี้อิจฉาบางคนของนางเอกเท่านั้น มีอุปสรรคเข้ามาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้หนักหนาอะไร เป็นเรื่องทั่วๆ ไปในชีวิต เหมือนเป็นแบบทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง ว่าจะสามารถฟันฝ่าอุปสรรคและจับมือจูงกันไปได้จนถึงขั้นแต่งงานไหม ในเล่มแรกจะจบลงตรงที่ทั้งสองตกลงคบกัน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระเอกก็ต้องไปเรียนต่อต่างประเทศซะก่อน 

พอเล่มสองก็จะเริ่มเข้าสู่รักทางไกลวัยทำงาน ต้องพบกับสภาพแวดล้อมใหม่ สังคมใหม่ๆ ความตลกอาจไม่เท่าเล่มแรกเพราะเริ่มเข้าสู่ชีวิตจริง วัยทำงาน ที่ตามมาด้วยภาระหน้าที่และความรับผิดชอบ ไม่ได้มีแต่เรื่องเรียนหรือเพื่อนเท่านั้น ฝั่งพระเอกไม่ค่อยมีปัญหา เพราะเป็นคนวางแผนในชีวิตชัดเจนมาแต่ไหนแต่ไร จะมีก็แค่เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวนิดหน่อยเท่านั้น ส่วนใหญ่จะหนักไปทางฝั่งนางเอกมากกว่า เพราะนิสัยเหมือนเด็กและเป้าหมายในชีวิตยังไม่ชัดเจน ก็เลยต้องค้นหาตัวเองว่าสรุปแล้วอยากทำอะไร อยากเป็นอะไร โดยมีพระเอกเป็นกำลังใจคอยให้ความสนับสนุน ซึ่งระหว่างทางก็อาจจะมีความไม่เข้าใจกัน ทะเลาะกันบ้าง ต้องคอยปรับจูนเข้าหากันอยู่เรื่อยๆ ตามประสาคนที่เป็นแฟนกันนั่นแหละเนาะ จริงๆ ก็ไม่ต้องลุ้นอะไร ไม่มีอะไรให้ลุ้นมาก เพราะเดาได้ไม่ยากอยู่แล้วว่าจะจบแบบไหน  แค่รอดูว่าเวลามีปัญหาพระ-นางจะช่วยกันแก้ยังไง แต่ก็ไม่ยากหรอกถ้ามีแฟนแบบพระเอกน่ะนะ ที่ทั้งหล่อรวย ฉลาดและเปย์หนัก 55+... 

ปล. จริงๆ การสลับร่างจะไม่เกิดถ้าพระรองไม่ทำให้นางเอกเสียใจ+คิดมาก จนต้องออกไปยืนแถวดาดฟ้าเรือแล้วพลัดตกลงไปในน้ำ จริงๆ พระเอกก็อาจจะไม่ใช่เหอจือโจว ถ้าพระรองไม่ทำอะไรคลุมเครือไม่ชัดเจนจนทำให้นางเอกผิดหวัง (พระรองงานดีอยู่นะ) ตอนอ่านช่วงแรกนี่โกรธพระรองมาก แล้วตอนลงตัวอย่างให้อ่านสำนักพิมพ์ก็ตัดจบแต่ละตอนได้ลงแดงมาก ...พออ่านไปจนจบถึงได้รู้ว่าจริงๆ พระรองน่ะรักนางเอกมากนะ แต่เชื่อไหมว่าไม่มีใครรู้เลยว่าคุณพี่น่ะรักนางเอกแบบคนรัก คือทุกคน...ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่นางเอกหรือพ่อแม่พระรอง ก็คิดว่าพี่แกรักนางเอกแบบน้องสาวหมด เพื่อนร่วมห้องที่เห็นก็ยังคิดเลยว่าสถานะสองคนนี้ไม่ชัดเจน คือนางเอกน่ะชัด เห็นก็รู้เลยว่าชอบเขามากขนาดไหน แต่ของพระรองนี่ไม่รู้ว่าคิดยังไง จนนางเอกสลับร่างแล้วได้มาอยู่ร่วมห้อง แล้วได้เห็นท่าทางเวลาที่อีกฝ่ายคุยกับเพื่อนสนิทนี่แหละถึงได้เริ่มตัดใจ ขนาดเราอ่านแล้วยังโกรธเลย แล้วนางเอกจะขนาดไหน ชอบเขามาตั้งนาน ถ้าไม่ได้ชอบก็บอกมาสิจะได้ไม่ยุ่ง นี่เหมือนกั๊กไว้อะ ไม่เหมือนพระเอกที่ไม่เคยให้ความหวังใคร ไม่เข้าใกล้ ถ้าไม่ชอบก็ไม่สนใจไม่คุยเล่น จัดการปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิงได้ดีมาก แต่พระรองนี่ดีกับทุกคนเลย ไม่ได้ดีกับนางเอกแค่คนเดียว จนวันที่โดนบอกเลิก ถึงได้พูดว่านางเอกเป็นแฟนตัวเอง แต่ที่ผ่านมานี่เงียบตลอดไม่เคยพูดแบบชัดๆ หรือบอกใครเลยว่านี่แฟนฉัน  

แล้วพอเกิดปัญหาคุณพี่ก็ใจเย็น+นิ่งเหลือเกิน แบบไม่ค่อยพยายามอะไรเลยอะ ถ้ารักก็ควรจะพยายามตื๊อหรืออธิบายอะไรหน่อยไหม คนเขาจะได้ไม่เข้าใจผิด พระเอกนี่ถึงจะเย็นชาไม่เห็นหัวใคร แต่พอรักใครแล้วก็เต็มที่ไม่ปิดนะ พูดชัดเจนทำอะไรชัดเจน ...ก็สมควรแล้วแหละที่จะเสียนางเอกไป 

📍อย่าหยิ่งนักเลย + แด่เธอ...ด้วยรัก ➡️ https://s.shopee.co.th/805nNuB83X

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ / ผู้แต่ง : Lanlin
ผู้แปล : แมวน้ำสีรุ้ง
สำนักพิมพ์ Angpao Books

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สวีเหยี่ยน  นักร้อง นายแบบ ไอดอลหนุ่มที่กำลังโด่งดัง ผู้มีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา เงินทองและฐานะชาติตระกูล หยิบจับอะไรก็ประสบความสำเร็จ ชีวิตไม่เคยเจอกับคำว่าล้มเหลว ช่างตรงข้ามกับ เหยียนเข่อ ชายหนุ่มวัย 30 ที่หน้าตาธรรมดาแถมยังดูหดหู่เศร้าซึมตลอดเวลา เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ จึงทำให้เหยียนเข่อต้องพลาดโอกาสในการออกอัลบั้ม ทั้งยังสูญเสียน้องชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวไปด้วยอย่างน่าสงสาร  

เพื่อหาเงินชดใช้หนี้สินของน้องชาย กับค่าผิดสัญญาให้กับทางค่ายเพลง เหยียนเข่อที่ไร้ซึ่งหนทาง จึงต้องขายร่างกายให้กับคนในวงการด้วยความจำใจ

นายเอกเป็นผู้ช่วยของพระเอก คอยจัดการดูแลรับใช้พี่แกทุกอย่าง ไม่ว่าพระเอกจะอารมณ์ร้ายหรือด่าว่าอะไรก็ไม่หือไม่อือ ก้มหน้าทำงานที่ได้รับมอบหมายลูกเดียว ส่วนพระเอกนั้นเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง อยากได้อะไรก็มีคนเอามาประเคนให้ถึงที่ ไม่ต้องคอยประจบเอาใจหรือดูสีหน้าใคร ต่อให้ชักสีหน้าไม่พอใจ ทำนิสัยแย่แค่ไหน ก็ยังมีคนพินอบพิเทาอยากเข้าหาอยู่ดี...ชีวิตดี๊ดี เดิมทีพระเอกไม่ได้สนใจหรือแยแสนายเอกเลย แต่เพราะความนิ่งเงียบ ไม่สนโลก ไม่สนว่าคนอื่นจะพูดว่าตัวเองยังไง แม้จะทำตามคำสั่งเป็นอย่างดีแต่ในใจกลับไม่ได้ แคร์พระเอกเหมือนคนอื่นๆ เลยสักนิด นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พี่แกสนใจในตัวอีกฝ่าย 

แต่ความสนใจก็มาพร้อมกับการดูถูก ยิ่งได้รู้อดีตของอีกฝ่ายพระเอกก็ยิ่งรังเกียจเหยียดหยาม หาเรื่องให้นายเอกดีใจมีความหวัง แต่พออารมณ์เสียไม่พอใจก็ดับทุกอย่างลงอย่างง่ายดาย ทำให้คนเขาดีใจเก้อและผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา นายเอกที่เพิ่งแย้มยิ้มมีความสุขได้ไม่ทันไร พอเจอแบบนี้ก็ต้องถอยกลับเข้ากระดองไปแล้วปิดกั้นตัวเองอีกครั้ง  กลับไปเป็นคนเดิมที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ถามคำตอบคำและปฏิบัติตามคำสั่งเหมือนหุ่นยนต์ ...พระเอกที่ไม่เคยแคร์ใคร คิดว่าตัวเองไม่เป็นไร ก็แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวและเจ็บปวดใจเมื่อนายเอกไม่เข้ามาหา และถอยห่างจากตัวเองไปเรื่อยๆ ...

เรื่องนี้อ่านแล้วอยากเข้าไปเบิ๊ดกะโหลกพระเอกสักทีสองที ทำไมปากร้ายแบบนี้ รู้อยู่ว่าชีวิตนายเอกแทบไม่เหลืออะไรแล้วก็ยังไปทำร้ายจิตใจเขา คือนายเอกน่ะมีความฝันอยู่อย่างหนึ่งที่อยากจะทำให้ได้ ก็คือออกอัลบั้ม (เหมือนทำความฝันของน้องชายที่เสียไปให้เป็นจริงด้วย) แต่มันก็ยากมากสำหรับคนที่อายุขึ้นเลขสาม แถมหน้าตาไม่ได้สดใหม่หล่อระเบิด ทั้งยังไม่มีแบ็คอัพอะไรเลย ผิดกับพระเอกที่อยากทำอะไรก็ได้ทำง่ายๆ แถมยังประสบความสำเร็จอีกด้วย 

 

พอพระเอกรู้ความฝันของนายเอก ก็ไปบอกว่าถ้ายอมนอนด้วยก็จะช่วยเรื่องออกเทป นายเอกก็ยอม แต่พอเขายอมอิพี่ก็โกรธไม่พอใจ บอกว่าโง่เหรอพูดล้อเล่นก็เชื่อด้วย นายเอกก็อึ้งสิอับอายสุดๆ เพราะเดิมทีตัวเองก็ไม่ใช่เกย์ ไม่ได้อยากทำอยู่แล้ว แต่เพราะชีวิตมันล้มเหลวมาตลอด โอกาสก็ไม่มี กว่าจะได้อะไรมาสักอย่างก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหลายสิบเท่า แต่พอท้ายที่สุดก็ยังไม่ได้อีก เป็นแบบนี้มาตลอดผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเลิกคาดหวังเพราะจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...

แต่นายเอกก็แสนดีเข้าใจโลกใครทำอะไรก็ไม่โกรธ เพราะชีวิตเจอเรื่องหนักหนามาเยอะปลงแล้ว ก็พยายามหาทางทำตามความฝันของตัวเองต่อไป โดยมีพระเอกที่รู้สึกผิด(และแอบชอบเขา)คอยให้ความช่วยเหลือ ช่วยให้ได้ร้องเพลง ได้ออกทีวี แล้วก็หลอกให้มาอยู่บ้านเป็นแม่บ้านคอยดูแลทั้งตัวเองและบ้านไปพร้อมๆ กันเลย...โอ๊ยยเจ้าเล่ห์ ปากก็บอกว่าไม่สนคนแก่ไม่ชอบ มีตัวเลือกเยอะแยะไม่มีทางชอบแบบนี้หรอก แต่การกระทำน่ะคนละเรื่องเหมือนหมาป่าจ้องลูกแกะ..นายเอกบอกไม่ๆ ผมไม่ใช่เกย์ 

พระเอกก็จ้าๆ รู้แล้ว แล้วก็จับกดติดกำแพงตลอด ...เหอๆ (อิพี่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ) แต่ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้ดีไปได้สวยก็ดันเกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ และหนนี้ก็ทำให้นายเอกหมดแรงแล้วจริงๆ ...

📍Expected Love ปรารถนาของหัวใจ➡️ https://s.shopee.co.th/7fSx21RemK