ผู้แต่ง : หงจิ่ว
ผู้แปล : นางฟ้าปีกเขียว
สำนักพิมพ์ With Love
ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
กู่เมี่ยวอวี่ นางเอกเรื่องนี้เป็นเพื่อนซี้กับนางเอกเรื่องน้ำกับไฟผลสุดท้ายคือรัก คนหนึ่งเป็นทนายความ ส่วนอีกคนเป็นอินทีเรียสาวสวยผู้จริงใจและซื่อตรงต่อวิชาชีพ ก่อนหน้านี้นางเอกเปลี่ยนงานบ่อย พอได้มาทำงานที่ใหม่ก็เข้ากับเพื่อนร่วมงานไม่ค่อยได้ สาเหตุก็เพราะนางไม่กินเงินใต้โต๊ะ ซื่อสัตย์ต่อวิชาชีพและจรรยาบรรณของตัวเอง จริงใจกับลูกค้า ไม่เคยลดวัสดุที่ใช้ทำงาน ใช้ของดีตามที่บอกและไม่เก็บเงินเพิ่มที่หลัง ในขณะที่คนอื่นตรงกันข้าม นางเอกเลยเป็นเหมือนแกะดำในหมู่เพื่อนที่ทำงาน (เพราะคนอื่นมักจะบอกราคาถูกๆ ตามใจลูกค้าไว้ก่อนแล้วค่อยมาเก็บเพิ่มที่หลัง หรือลดสเปคพวกวัสดุที่ใช้ทำลง จนทำให้งานออกมาไม่ดีหรือมีปัญหาตามมาทีหลัง) เพราะจริงใจเกินไปไม่หมกเม็ดเลยทำให้นางเอกมีผลงานน้อยกว่าใคร และกำลังจะถูกให้ออกภายในสิ้นปี
พระเอก เซ่าหย่วน หนุ่มหล่อรุ่นน้องที่อ่อนกว่านางเอก 3 ปี ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าของบริษัทจยาเล่อหย่วน พระเอกเป็นนักศึกษาปี 4 สาขาการเงิน แต่แอบปิดบังปลอมแปลงเรซูเม่แล้วมาสมัครฝึกงานที่บริษัทรับตกแต่งที่นางเอกกำลังทำงานอยู่ พระเอกได้ฝึกงานในตำแหน่งเซลส์และถูกส่งไปทำงานคู่กับนางเอกที่กำลังขาดคน ...พระเอกเป็นคนเย็นชา หยิ่ง เป็นลูกคนรวย หล่อ ฉลาดครบสูตร โตมาในกรอบตามเส้นทางที่พ่อแม่วางเอาไว้ เหมือนจะมีอิสระแต่จริงๆ ไม่ ก่อนหน้าที่จะเจอนางเอกพระเอกมักจะใช้สมอง+หลักการต่างๆ ที่พ่อแม่สอนมาแก้ปัญหาและดำเนินชีวิต มองโลกแบบนักธุรกิจ ซึ่งต่างจากนางเอกที่ชอบใช้ความรู้สึกหรืออารมณ์ร่วมด้วย ...อย่างเรื่องการทำงานอะ เดิมพระเอกมองว่าการพูดไม่หมดไม่บอกทั้งหมด หรือมาบอกเพิ่มที่หลังนั่นคือการพลิกแพลง สิ่งที่เพื่อนร่วมงานในบริษัทนางเอกทำมันเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับนางเอกคือไม่ใช่ไง นางมองว่านั่นคือการหลอกลวง นางยอมได้งานน้อยแต่จะไม่ยอมผิดต่อมโนธรรมในใจตัวเอง
ต่อมานางเอกก็โดนเพื่อนที่ทำงานแย่งลูกค้าไป(อีกแล้ว) ซึ่งลูกค้าคนนี้อะเป็นลูกค้าคนแรกที่พระเอกหามาได้ แล้วที่คุณป้าลูกค้ายอมมาเสียเงินตกแต่งห้องก็เพราะชอบเสียงของพระเอก(เสียงเหมือนลูกชายป้า) พอพระเอกรู้ว่าลูกค้าคนนี้ถูกแย่งเลยขอย้ายทีม นางเอกเลยต้องออกไปทำงานหาลูกค้าคนเดียว แต่คราวนี้นางเอกเปลี่ยนกลุ่มลูกค้า เริ่มจับลูกค้าระดับที่สูงขึ้น แต่เพื่อนร่วมงานคนเดิมก็ยังพยายามตามมาแย่งลูกค้านางต่อ พยายามลดแลกแจกแถมจะดึงลูกค้านางเอกให้มาออกแบบกับตัวเองให้ได้ ...น่าโมโหจริงๆ ลูกค้าบางคนที่ไม่เลือกให้นางเอกออกแบบแต่ไปเลือกของคนอื่น แต่เวลาเกิดปัญหาก็ดันมาโทษนางเอกอีกที่ไม่ยอมเตือน(อิหยังฟะ)... แต่นางเอกเรื่องนี้คือมีแต่เรื่องจริงๆ ไม่เหมือนเรื่องของเพื่อนซี้ อันนั้นถึงจะมีอุปสรรคงานหนัก+เครียด แต่ก็ยังได้เจอเพื่อนร่วมงานเจอหัวหน้างานที่ดี แถมเรื่องความรักก็ไม่มีปัญหาเรื่องฐานะชนชั้น ไม่มีปัญหาเรื่องพ่อแม่สามีมาให้วุ่นวายใจด้วย
แต่อันนี้คือเพื่อนร่วมงาน(เก่า) ก็แย่ หัวหน้าที่ทำงาน(เก่า) ก็ไม่ปกป้อง เพื่อนมหา'ลัยบางคนก็ขี้อิจฉา ขนาดจบแยกย้ายกันไปทำงานแล้วก็ยังไม่เลิกพูดจาให้ร้ายนางเอกเลย แถมพ่อแม่พระเอกก็ยังไม่ชอบ รังเกียจดูถูกนางเอกกับพ่อแม่เพราะเรื่องฐานะชนชั้นที่แตกต่างอีก ...เหอๆ
คือตอนเรียนมหา'ลัยนางเอกมีอินทีเรียคนหนึ่งเป็นแรงบันดาลใจเป็นรักแรก มีครั้งหนึ่งอินทีเรียคนนั้นถูกเชิญมาพูดที่มหา'ลัยนางเอกและเกิดไม่สบาย อาจารย์ที่ปรึกษา(ที่เป็นเพื่อนกับอินทีเรีย) เลยให้นางเอกซื้อโจ๊กไปให้อีกฝ่าย นางเอกก็ตั้งใจเลือกวัตถุดิบดีๆ และต้มโจ๊กเองกับมือไปให้เขา แต่พอทำเสร็จกลับถูกเพื่อนที่ชอบอินทีเรียคนนี้เหมือนกันแอบมาขโมยโจ๊กไปแล้วสวมรอยเอาหน้าว่าเป็นคนทำเอง สุดท้ายพอเรียนจบเพื่อนเลยได้ไปทำงานและติดตามอยู่ข้างกายอินทีเรียคนนั้น ต่อมานางเอกได้รับงานตกแต่งบ้านให้กับคุณลุงคนหนึ่ง(พ่อของอินทีเรีย) ก็เลยได้มีโอกาสใกล้ชิดกับเทพบุตรในดวงใจอีกครั้ง นางเอกได้เป็นกาวใจช่วยทำให้พ่อลูกเขากลับมาเข้าใจกัน และได้ช่วยให้อีกฝ่ายรอดพ้นจากการถูกตราหน้าว่าลอกผลงานของคนอื่น อินทีเรียคนนี้เลยเริ่มรู้สึกดีๆ กับนางเอก ...แต่พี่แกดันชอบทำตัวเหมือนแอร์ส่วนกลาง พ่อสุภาพบุรุษดีกับทุกคน ความสัมพันธ์กับเพื่อนนางเอกคนนั้นก็ดูคลุมเครือเหมือนมีซัมธิง ประกอบกับตอนนี้นางเอกผ่านอะไรมาเยอะแล้ว จึงไม่ได้หวั่นไหวใจเต้นหรือชอบอีกฝ่ายแบบชายหญิงอีก เพราะนางเห็นแก่ตัว นางอยากได้ฮีตเตอร์ส่วนตัวไม่ใช่แอร์ส่วนกลาง55
เป็นแนวรักในวัยทำงาน สังคมของการทำงาน การไต่เต้าฟันฝ่าอุปสรรคในหน้าที่การงาน ค่อยๆ เรียนรู้เติบโตโดยไม่ละทิ้งมโนธรรมในใจและซื่อตรงต่อวิชาชีพที่ตัวเองรัก ท่ามกลางปัญหาอุปสรรคมากมาย ทั้งจากเพื่อนร่วมงาน ลูกค้า เจ้านาย แล้วไหนจะเรื่องความรัก ...เนื้อเรื่องไม่ได้ราบเรียบเป็นเส้นตรงแต่มันจะมีปมปัญหาเข้ามาให้นางเอกตามแก้และเราคนอ่านได้ลุ้นอยู่เรื่อยๆ
อย่างช่วงแรกที่เจอหนักๆ ก็เรื่องที่โดนลูกค้าต่อว่าทั้งๆ ที่นางเอกไม่เกี่ยว ลูกค้าไม่ได้จ้างนางแต่ไปจ้างอีกคน แต่พอมีปัญหาอิเพื่อนที่ทำงานดันลากนางเอกไปเป็นแพะรับบาปให้โดนด่าด้วย(อย่างแสบ) เจอลูกค้าถ่ายคลิปลงเน็ต เจอคนในเน็ตตามด่าตามป่วนไปถึงที่พัก จนถูกเจ้าของห้องขอให้ออกและถูกที่ทำงานเชิญออก ประวัติเสียไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ไม่รับ สุดท้ายพระเอกเลยแอบใช้เส้นทำให้นางเอกได้งานในบริษัทพ่อแม่ตัวเอง แต่เพราะใช้เส้นพอเข้าไปจึงไม่เป็นที่ต้อนรับ เพื่อนร่วมงานเมิน หัวหน้าก็เย็นชา แต่นางเอกก็ไม่ท้อ ตั้งใจทำหน้าที่ฝึกฝนตัวเอง ค่อยๆ พัฒนาไปเรื่อยๆ กระทั่งได้รับรางวัล คือไม่ว่าจะเจอปัญหาเจอสิ่งยั่วยวนแบบไหน นางเอกก็ยังคงยืนหยัดยึดมั่นในความถูกต้องเสมอ ยังไงก็ไม่ยอมรับเงินใต้โต๊ะ และไม่ยอมทำผิดต่อมโนธรรมในใจตัวเอง จนหัวหน้าและเพื่อนร่วมงานค่อยๆ ยอมรับและเปิดใจให้นางเป็นส่วนหนึ่งของทีม
มาพูดถึงพระเอกบ้าง หลังจากพระเอกได้ทำงานร่วมกับนางเอกก็ค่อยๆ เปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อนางเอกรวมถึงมุมมองความคิดของตัวเอง เพราะตั้งแต่เล็กจนโตน้องใช้ชีวิตตามแนวทางที่พ่อแม่วางไว้ให้อยู่ในกรอบมาตลอด แต่พอเจอนางเอกก็ค่อยๆ แหกกรอบออกมาเริ่มคิดต่างจากเดิม พระเอกคอยช่วยนางเอกอยู่เสมอทั้งต่อหน้าและลับหลัง ถ้าลับหลังจะเป็นเรื่องใหญ่แบบปิดทองหลังพระ เช่น ฝากเข้างานในบริษัทตัวเอง หาข้อมูลช่วยให้นางเอกพ้นผิดในตอนที่ถูกด่าลงเน็ต ตอนนางเอกไม่มีผลงานจะโดนไล่ออก น้องก็แอบไปซื้อห้องชุดแล้วให้คนอื่นแสร้งทำเป็นเจ้าของ แล้วขอให้เขาไปติดต่อจ้างนางเอกมาตกแต่งเพื่อให้นางเอกได้มีผลงานและไม่ถูกไล่ออก แต่ตอนแรกพระเอกนึกว่านางเอกชอบคนอื่นอยู่บวกกับเรื่องพ่อแม่ตัวเอง ก็เลยไม่กล้าสารภาพรักเขา ได้แต่แอบชอบและปวดใจอยู่เงียบๆ ตอนแม่บอกให้ลาออกจากบริษัทที่ไปฝึกงาน พระเอกก็ยึกยักหาข้ออ้างถ่วงเวลาเพราะอยากอยู่กับนางเอกต่อ พอนางเอกออกพระเอกถึงได้ออก แล้วตามมาฝึกงานใหม่กับพระเอกในเรื่องน้ำกับไฟ(เพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆ นางเอกต่อ) ตอนแรกแม่พระเอกก็ไม่ได้สงสัยไม่รู้ว่าลูกแอบปิดบัง ที่ทำไปเพราะชอบนางเอก...
คือจริงๆ พระเอกเป็นลูกที่เชื่อฟังพ่อแม่มาก ไม่เคยโกหกเลย แม่พระเอกเป็นเอ็มดี ฉลาดเก่ง เป็นหญิงแกร่ง working woman เก็บอารมณ์เก่ง พระเอกก็คิดว่าจะปิดแม่ได้สำเร็จ แต่ต่อมาแม่ก็สังเกตเห็นอยู่ดี(ก็แม่อะเนาะ จะไม่รู้นิสัยลูกได้ไง) พอรู้ว่าลูกทำอะไรลงไปบ้างทำเพื่อใคร อีกฝ่ายมีฐานะยังไง ครอบครัวเป็นแบบไหน คือแม่ไปแอบสืบประวัติมาหมด พอยิ่งรู้ก็ยิ่งไม่ชอบนางเอก คิดว่านางเอกมีฝีมือในการจับผู้ชายและกำลังใช้ลูกตัวเองเป็นสะพานเพื่อประสบความสำเร็จ มีอคติไปเรียบร้อย... แต่อีกมุมก็เข้าใจแม่นะ ก็ลูกชายเพียงคนเดียวแม่ก็ต้องห่วงอยากปกป้องเป็นธรรมดา แต่พอทั้งสองคนแยกกันแม่ก็ไม่ได้ตามไปยุ่งอะไรกับนางเอกอีกนะ ฝั่งลูกหลังไปเมืองนอกแม่ก็ปล่อยให้เติบโตไม่ก้าวก่าย พอทั้งคู่ประสบความสำเร็จแม่ก็ยินดีด้วยจากใจ ไม่ถือทิฐิหรือมีอคติอีก พอตระหนักได้ว่าสิ่งที่เคยทำกับนางเอกและครอบครัวมันไม่ดี ตัวเองเป็นฝ่ายเข้าใจผิด แม่ก็พร้อมแก้ไขและขอโทษ
...แต่แม่พระเอกเอาจริงๆ ที่อ่านเจอตอนแรกคือแอบกลัวเลยนะ คือแม่ไม่ด่าไม่แสดงอารมณ์ออกมาตรงๆ แต่จะใช้วิธีเชือดนิ่มๆ หรือยืมมือคนอื่นมาจัดการแทน มีวิธีการทำให้เราอับอายขายขี้หน้าแบบนิ่มๆ อ้อมๆ แต่โคตรเจ็บ (หรือนี่คือวิธีจัดการแบบผู้ดี55) ...แต่เจ็บที่สุดก็คือตอนที่แม่วางแผนทำให้นางเอกมาเห็นตอนแม่เรียกพระเอกมาคุย แล้วพระเอกคือรู้นิสัยแม่ตัวเองไง กลัวว่าถ้าบอกความจริงว่าชอบนางเอกแล้วเดี๋ยวจะทำให้นางเอกเดือดร้อน เพราะแม่ต้องไปจัดการนางเอกแน่ๆ ตอนแม่ถามพระเอกเลยปฏิเสธบอกว่าไม่ได้ชอบ ...แล้วนางเอกก็ถูกเรียกมาเหมือนกัน แต่อยู่อีกห้องเลยได้ยินพอดี นางเอก Sadd มาก เสียใจที่พระเอกไม่กล้ายืดอกยอมรับว่าชอบตัวเอง เหมือนเป็นฟางเส้นสุดท้าย พอพระเอกมาขอคบก่อนไปเรียนต่อเมืองนอกนางเอกเลยปฏิเสธ ...
ไปเรียนต่อครั้งนี้พระเอกเลยไม่ยอมใช้เงินของที่บ้านสักบาท แต่จะหาเงินและสร้างทุกสิ่งทุกอย่างด้วยกำลังของตัวเองโดยไม่พึ่งพาครอบครัว เขาจะต้องประสบความสำเร็จด้วยตัวเองและเป็นผู้ชายที่สามารถปกป้องผู้หญิงที่ตัวเองรักให้ได้! ...ช่วงที่พระเอกไม่อยู่นางเอกก็ไม่เคยหยุดพัฒนาตัวเองเหมือนกัน ผลจากการเป็นคนซื่อสัตย์เป็นคนดี สุดท้ายมันก็ส่งผลให้นางเอกได้เจอแต่หุ้นส่วนที่ดีๆ มีแต่คนอยากร่วมงานด้วย นางเอกไม่เคยหยุดคิดหรือพัฒนาสายงานตัวเองเลย ภายนอกอาจดูใสซื่อแต่ความจริงนางเป็นอินทีเรียที่เก่งและมีความสามารถมากกกนะ (เจ้านายเก่ายังยอมรับว่านางเอกเก่งที่สุด และเป็นคนเดียวในบริษัทที่ไม่มีเรื่องให้ละอายใจ) นางเอกมองการณ์ไกล วิสัยทัศน์ดี ทำอะไรรวดเร็วจึงมักนำคนอื่นไปก่อนก้าวหนึ่งเสมอ ไม่แปลกที่พอเปิดบริษัทแล้วจะรุ่งเอาๆ จนสุดท้ายก็แซงหน้าบริษัทตกแต่งอื่นๆ กลายเป็นที่หนึ่งของประเทศ
คู่นี้กว่าจะได้จูบกันคือใกล้จบเลย ตอนยังไม่คบพระเอกคือมือไม้นิ่งมาก (อีกนิดจะเป็นพระและ) ขนาดจะกอดยังต้องขออนุญาตก่อน55 หลังคบกันจากมือก็เปลี่ยนเป็นหนวดปลาหมึก มีโอกาสเมื่อไรต้องแอบจับแอบจูบตลอด ตอนแรกนึกว่าคู่นี้จะได้คบกันเร็ว สุดท้ายกว่าจะได้คบจริงๆ เกือบจบนู่น แต่ก็คุ้มค่ากับที่รอคอยแหละนะ...
