นวลหยกงาม เล่ม 1-5

นวลหยกงาม เล่ม 1-5 (15 เล่มจบ) / ผู้แต่ง : ซานเยวี่ยกั่ว

ผู้แปล : Honey Toast
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

อี๋อวี้ หญิงสาวยุคปัจจุบันที่ตายแล้ววิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ หลูอี๋อวี้ เด็กหญิงอายุ 4 ขวบที่มีสติปัญญาไม่สมประกอบ ไม่อาจพูดจาสื่อสารหรือกลั้นปัสสาวะอุจจาระได้ บุตรสาวคนสุดท้องของหลูซื่อ หญิงหม้ายในชนบทที่ต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพังถึง 3 คน ในชาติก่อนนางเอกเป็นเด็กกำพร้า และเติบโตมาในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ทั้งหน้าตาและสติปัญญาจัดอยู่ในระดับธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่น แต่พอทะลุมิติมาทุกสิ่งก็อัพเลเวลขึ้น หน้าตาจิ้มลิ้มบอกเค้าสาวงามตั้งแต่วัยเยาว์ หัวสมองที่เคยเชื่องช้าธรรมดาก็เปลี่ยนกลายเป็นฉลาดเฉลียว ไม่ว่าอ่านอะไรก็สามารถจำได้ภายในรอบเดียว แถมเลือดภายในร่างกายก็ยังมีสรรพคุณช่วยเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้ได้อีกด้วย จากคนเงียบๆขาดความมั่นใจ ไม่ค่อยมีเพื่อนเพราะตัวคนเดียวและเป็นเด็กกำพร้า แต่เพราะความรักความอบอุ่นและการดูแลเอาใจใส่จากคนในครอบครัวในชาตินี้ จึงทำให้นางเอกค่อยๆสลัดปมในใจและกลายเป็นคนที่สดใสร่าเริง

ครอบครัวนางเอกเดิมเป็นตระกูลขุนนางใหญ่ แต่เพราะไปข้องเกี่ยวกับการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์ แม่ของนางเอกจึงต้องกลายเป็นหมากบนกระดานอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ได้รับความเจ็บช้ำน้ำใจต่างๆมากมาย...สามีที่เคยรับปากว่าจะไม่มีหญิงอื่นก็หลงอนุทอดทิ้งไม่ใยดี ครอบครัวเดิมตัดสัมพันธ์ไมตรี หัวเดียวกระเทียมลีบไร้ที่พึ่งพิงปราศจากคนหนุนหลัง กระทั่งลูกชายคนโตก็ยังถูกใส่ร้ายจนเกือบตาย สุดท้ายท่านแม่ทนไม่ไหวจึงตัดสินใจหอบลูกๆหนีออกมาใช้ชีวิตตกระกำลำบากอยู่ข้างนอกแทน  สองเล่มแรกจะเป็นช่วงใช้ชีวิตอยู่ในชนบท สี่คนแม่ลูกสกุลหลูต้องช่วยกันทำมาหากินเพื่อให้ได้อิ่มท้อง 

หลูจื้อพี่ชายคนโตต้องออกไปเลี้ยงวัวพลางอ่านหนังสือไปพลาง ไม่ได้เล่าเรียนในสำนักศึกษาเพราะยากจน หลูจวิ้นพี่ชายคนรองถนัดใช้แรงก็คอยหาบน้ำช่วยทำนา แต่ละวันต้องวิ่งไปกลับหลายกิโลเพื่อเรียนวรยุทธ์ ส่วนนางเอกกับแม่ก็อยู่บ้านช่วยกันปักผ้าเพื่อหารายได้อีกทาง แต่ด้วยความรู้จากยุคปัจจุบันของนางเอก เพียงไม่นานก็สามารถช่วยให้ที่บ้านมีรายได้เพิ่มมากขึ้นจากการทำขนมออกขาย

รายได้เริ่มดีทุกอย่างกำลังไปได้สวย เดิมทีคิดว่าคงได้อยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ไปเรื่อยๆจนพี่ชายสอบเสร็จกลับมา แต่เหมือนสวรรค์จะไม่เห็นด้วย จึงส่งมารผจญคนขี้อิจฉามาสร้างเรื่องก่อปัญหา หวังใช้โอกาสที่พี่ชายไม่อยู่บ้านจับแม่นางเอกแต่งงานใหม่ สองแม่ลูกจึงต้องพากันหนีออกมา และได้ไปเจอกับพระเอกที่เดินทางผ่านมาช่วยเข้าไว้พอดี ...

หลังจากที่หนีออกมาได้ก็ต้องเริ่มสร้างทุกอย่างใหม่หมดอีกครั้ง สองแม่ลูกต้องช่วยกันทำขนมออกขาย และค่อยๆเก็บเล็กผสมน้อยจนค่อยๆเริ่มมีฐานะขึ้น ระหว่างนั้นพี่ชายที่ได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาก็เริ่มฉายแววโดดเด่นเป็นที่รู้จัก แต่ด้วยความขี้อวดน้องสาวของพี่คนรอง จึงทำให้นางเอกต้องตกเป็นเป้าขององค์หญิงเกาหยางแบบงงๆ แบบอยู่เฉยๆก็โดนเกลียดโดนวางแผนเล่นงานเฉยเลย 

ทว่าแม้จะโชคร้ายถูกวางแผนเล่นงานจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่นั่นก็ทำให้นางเอกได้แสดงความสามารถ จนได้รับการเสนอชื่อให้เข้าเรียนในสำนักซูเสวีย หนึ่งในสำนักชื่อดังของเมืองหลวงด้วยเช่นกัน

แต่พอเข้าไปอยู่ในสำนักศึกษา นางเอกก็กลายเป็นเป้าถูกคนรังแกอีกแล้ว แบบยิ่งเก่งก็ยิ่งถูกเกลียดขี้หน้า เพียงเพราะเป็นสามัญชนไม่ได้มาจากตระกูลขุนนางใหญ่ โดยมีคุณหนูใหญ่ตระกูลจ่างซุน ที่ภายนอกดูอ่อนโยนเป็นคนดีแต่ข้างในร้ายลึกเหมือนงูพิษ เป็นแกนนำพรรคคอยยุยงวางแผน...ตอนแรกนางเอกก็พยามยามอยู่เงียบๆยอมๆไป เพราะไม่อยากมีปัญหากับใคร เลี่ยงได้ก็เลี่ยง แต่กลายเป็นว่ายิ่งหลบกลับยิ่งเจอ สุดท้ายเลยต้องสู้ตอบโต้กลับไปบ้าง ส่วนพี่ชายก็พยายามปกป้องน้องแล้วนะ แต่เพราะไม่สามารถอยู่ด้วยกันตลอดเวลาได้ น้องจึงจำต้องหัดยืนหยัดด้วยตัวเอง โดยมีพี่ชายอยู่ข้างๆ คอยหนุนหลังให้คำปรึกษา และมีพระเอกคอยแอบช่วย แอบตามไปเก็บจัดการให้ทีหลัง

นอกจากเรื่องวุ่นๆในสำนักศึกษา นางเอกก็ยังต้องเข้าไปพัวพันกับพระเอกเพราะเรื่องถอนพิษอีกด้วย ทำให้พระ-นางมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น แต่กว่าจะรู้ตัวว่าชอบจริงๆก็ปาไปเล่ม 5 ได้ ...พระเอกเป็นองค์ชายสี่ ที่กำพร้าแม่แต่ได้รับความโปรดปรานจากพ่อ เป็นคนเย็นชาไม่ค่อยพูด และเพราะถูกพิษจึงทำให้สีดวงตาเปลี่ยนกลายเป็นสีเขียว พระเอกไม่เคยรักใครมาก่อนจึงไม่รู้ว่าจริงๆตัวเองชอบนางเอกมานานแล้ว คือเห็นนางเอกพูดคุยยิ้มกับหนุ่มอื่นก็อึดอัดตรงอก นอกจากพี่ชายแล้ว หากหนุ่มไหนเข้าใกล้หรือให้ของนางเอก พี่แกก็แปลบๆในใจ แต่บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร ไม่รู้ ไม่เคยรักใคร 55  

ส่วนพี่ชายนางเอกนี่รู้ทันจ้า มองออกนานแล้ว...ฮึฮึ ก็พยายามเตือนน้องให้อยู่ห่างๆ ไม่ให้เข้าไปสนิทสนมกับอีกฝ่ายมาก เพราะกลัวน้องถูกหลอกใช้เป็นหมากบนกระดาน (พวกองค์ชายมานไว้ใจม่ายล่ายยย) แต่ในเมื่อมีเรื่องให้อยู่ใกล้กันทุกวันขนาดนี้ สายเปย์ขนาดนี้ ดูแลดีแบบนี้แล้วใครจะอดใจไหว ทว่าสุดท้ายนางเอกก็ต้องถอยเพราะพระเอกทำอะไรคลุมเครือ ทำเหมือนชอบแต่ลับหลังกลับไปหมั้นหมายกับคนอื่นซะอย่างงั้น ...เหอๆ นางเอกเลยตัดใจเพราะไม่อยากใช้สามีร่วมกับใคร  ไม่อยากเสียใจเหมือนแม่ตัวเอง

เล่ม 3-5 นางเอกอีเว้นท์เยอะมากจ้า งานเข้าตลอด เดี๋ยวก็ถูกคนนู้นคนนี้จับตัวไป เนื้อหอมมากไม่ได้หยุดพักเลย มีเรื่องการแข่งขันประชันศาสตร์ของสำนักศึกษาที่ถูกเสนอชื่อให้เข้าร่วมแข่ง ซึ่งก็อย่าหวังว่าจะได้แข่งอย่างราบรื่นเลย เพราะมีพวกตัวร้ายๆคอยวางแผนคิดหาทางให้นางเอกพ่ายแพ้อับอายขายขี้หน้าอยู่ตลอด(สงสัยจะว่างมาก) มาอยู่สำนักศึกษานี่เหมือนเข้ามาเพื่อฝึกฝนรับมือเรื่องพวกนี้โดยเฉพาะ เรื่องเรียนเป็นเรื่องรอง ที่เหลือก็คอยรับมือกับพวกคุณหนูวุ่นวายกับคุณชายเย็นชานี่แหละ55 

นี่ขนาดเพิ่งอายุ 12-13 ยังอยู่แค่ในสำนักศึกษากันนะ ถ้าโตกว่านี้นี่ไม่อยากจะคิดเลย55 แล้วไหนจะเรื่องพ่อกับตาที่รู้แล้วว่าพวกนางเอก 4 คนแม่ลูกยังมีชีวิตอยู่ ก็พยายามจะดึงคนเขากลับเข้าตระกูลตัวเองให้ได้ ฝั่งตาบอกเหตุผลแล้วพอให้อภัยได้ 

แต่ฝั่งพ่อนี่ขอเบ้ปากกรอกตายิ่งพอเจอลูก+เมียอนุแล้วยิ่งขอบาย ไม่รู้ว่าที่พ่ออธิบายมาเป็นความจริงหรือหลอก แต่ไม่ว่าจริงหรือเท็จสรุปแล้วก็ไม่มีใครอยากกลับไปอยู่บ้านพ่ออยู่ดี

ใครๆก็อิจฉาที่แม่นางเอกมีลูกดี ได้เรื่อง เก่งกันทั้ง 3 คน (ฝั่งพ่อเลยอยากได้ลูกคืนเพราะพี่นางเอกกับนางเอกเก่งและโดดเด่นมาก ส่วนลูกสาวที่เกิดจากอนุของตัวเองก็...) แต่บ้านนางเอก 4 คนสุดท้ายก็ไม่ได้กลับไปจ้า อิพ่อเงิบแต่ทำไรไม่ได้ ส่วนอนุพ่อปากว่าเสียใจแต่ข้างในนี่ตีปีกพั่บๆ ไม่อยากให้พวกลูกเมียเอกกลับมาใจจะขาด กว่าจะแย่งสามีคนอื่นมาได้นี่ไม่ง่ายเลย ไม่ยอมหรอกเน้อเสียทองเท่าหัวแต่จะไม่ยอมเสีย...ให้ใคร55 (ไม่รู้ว่าพ่อนางเอกรู้ไหมว่าอนุสุดที่รักของตัวเองลึกๆเป็นคนยังไง? เป็นสายให้ใคร?) 

ปมเยอะมากจ้าบอกเลย ทั้งเรื่องบ้านนางเอกเอง เรื่องการแย่งชิงบัลลังก์ของเหล่าองค์ชาย เรื่องขุมกำลังที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวต่างๆ แล้วไหนจะตัวละครที่ออกมาแล้วแต่ยังมีบทไม่มาก แต่ดูแล้วคาดว่าต้องมีซัมติงแน่นอน  ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมตั้ง 15 เล่มจบ ปมเยอะจริงๆ บรรยายละเอียดด้วย เริ่มตั้งแต่เด็กจนโต อยู่ในชนบทจนเข้าเมืองหลวงและเข้าเรียน จบเล่ม 5 นางเอกยังอายุแค่ 13 อยู่เลย  (พระเอกต้องใจเย็นนิสสสสนึงง) 

ศัตรูก็เยอะต้องฟาดฟันกันอีกเยอะอีกนาน เล่มแรกก็กับคนในหมู่บ้าน กับขุนนางเล็กๆในอำเภอ พอเข้าเมืองก็เริ่มพบเจอกับคนระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งคุณหนูคุณชาย องค์ชายองค์หญิง ทั้งฝั่งพ่อที่เป็นขุนนางใหญ่ซึ่งมีฮ่องเต้หนุน รวมถึงพวกที่อยู่ในที่ลับแต่ยังไม่เปิดเผยตัวออกมา แล้วยิ่งตอนนี้นางเอกก็ดันมีความสามารถพิเศษในการแก้พิษยากๆได้เพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง เดี๋ยวก็ต้องมีคนมาตามล่าเพิ่มอีกแน่ๆ เชื่อเราสิ...หึหึ

ตัวละครเยอะมากจ้า มีที่เด่นๆน่าสนใจหลายคนเลย แต่บอกได้ไม่หมดต้องไปอ่านเองน๊า แต่ที่เราชอบสุดก็คือพี่ชายคนโตของนางเอกจ้า ออกเยอะมาก มากกว่าพระเอกอีก55 เป็นคนที่ฉลาดเฉลียวมากๆ เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการพอๆ กับพระเอกเลย รักแม่กับน้องมาก เป็นผู้ใหญ่เกินวัยตั้งแต่เด็กเพราะเจ็บมาเยอะ ปากไม่พูดแต่ใจพี่ชายนี่เจ็บปวดมาก 

เจ็บที่เห็นแม่ต้องทุกข์ใจเพราะพ่อและอนุ เจ็บที่พ่อไม่เชื่อใจถือดาบจะฟัน เจ็บที่น้องสาวคนเล็กต้องเกิดมาปัญญาอ่อนและไม่มีเงินรักษา เจ็บที่เห็นแม่กับน้องต้องคอยวิ่งหลบเจ้าหน้าที่เวลาเอาขนมไปขาย แต่พูดอะไรไม่ได้ เจ็บที่พ่อกับตาทอดทิ้งพวกเขา เจ็บที่ทุกคนเอาพวกเขา 4 คนแม่ลูกไปเป็นหมาก 

 

พอเข้าเรียนในสำนักศึกษาได้ พี่ชายจึงเริ่มสร้างเครือข่ายขยายอิทธิพลของตัวเองอย่างลับๆ แบบไม่ขอพึ่งพาหรือฝากความหวังไว้ที่ใครอื่นนอกจากตัวเอง เพื่อจะได้ปกป้องแม่และน้องๆไม่ให้ต้องกลายเป็นหมากของใครอีกต่อไป รวมถึงแก้แค้นทุกคนที่เคยทำร้ายครอบครัวพวกเขาในอดีตด้วย 

(เสียดายพี่คนรองที่หลังๆ มานี้ไม่ค่อยมีบทเลย ไม่รู้ไปฝึกวรยุทธ์ถึงไหนไม่กลับมาสักที55)

ป.ล. การแปลบางประโยคอ่านแล้วงงๆเหมือนวางสลับที่ บางจุดเหมือนตกคำเชื่อม บางคำเยิ่นเย้อไปหน่อย อย่าง 'ยิ้มอย่างกว้างขวาง'  'ได้ยินอย่างละเอียดลออ' 

แล้วก็คร่าวๆ ประมาณนี้

 1. 'เฉินซวีเห็นผู้เป็นนายตื่นแล้ว ซึ่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆตลอดกุลีกุจอเข้าไปประคองนางลุกขึ้น..'

ควรจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า

 'เฉินซวีซึ่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ ตลอดเห็นผู้เป็นนายตื่นแล้ว จึงกุลีกุจอเข้าไปประคองนางลุกขึ้น..'

2. จากเล่ม 3

'อีกทั้งเมื่อคืนรู้สึกใจคอไม่ดีวูบหนึ่ง เลยส่งหลูเย่ามาดูสถานการณ์ที่นี่ เช่นนั้นน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาก็คง....'

อันนี้ตกคำว่า "มิ" ไปหรือเปล่า

3. จากเล่ม 3

'ตอนรุ่งสางนางหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังชำระกายเสร็จก็ผล็อยหลับไปอีก ครั้งสุดท้ายพอร้องไห้เหมือนคนไร้สติต่อหน้าหลูจื้อ แล้วเป็นลมไปเลย....'

ควรจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า

'ครั้งสุดท้ายพอร้องไห้เหมือนคนไร้สติต่อหน้าหลูจื้อ ก็เป็นลมไปเลย....'

📍นวลหยกงาม 15 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/VyuKwulWb

ลิ่วเหยา เล่ม 1

ลิ่วเหยา เล่ม 1 / ผู้แต่ง : Priest (พีต้า)
ผู้แปล : bou ptrn

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)  

พอกล่าวถึงการลงเขา เพียงแค่นึกว่าจะต้องพกสัมภาระเท่าใด 

เหยียนเจิงหมิงก็ศีรษะใหญ่เป็นสองเท่า เส้นขี้เกียจทั่วร่างล้วนออกมาปรากฏตัว 

ฉุดรั้งฝีเท้าที่วิ่งไปข้างหน้าของเขาไว้อย่างเอาเป็นเอาตาย

' ทัศนาจร '  สุดท้ายนายน้อยไตร่ตรองอย่างใจกว้าง

' ใครชอบไปก็ไป ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ไป .. คอขวดก็คอขวด ช่างหัวมันปะไร '

เฉิงเฉียน บุตรคนรองบ้านสกุลเฉิง นิสัยเงียบขรึมพูดน้อย ใจแคบ ชอบวางท่าเลียนแบบปัญญาชน 
แม้จะมีบิดามารดาและพี่น้อง แต่สถานะในบ้านกลับเหมือนบริกรหรือไม่ก็ข้ารับใช้ตัวน้อยมากกว่าบุตรชาย  ดังนั้นเมื่อรู้ว่าตนเองถูกบิดาขายให้กับผู้อื่นเขาจึงไม่ได้แปลกใจ
และตัดสินใจทันทีว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร ก็จะไม่กลับมาเหยียบที่บ้านหลังนี้อีก

เหยียนเจิงหมิง นายน้อยสกุลเหยียน ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์เอก บ่อเงินบ่อทองของสำนักฝูเหยา 

เพราะการถูกลักพาตัวในวัยเด็ก (ที่พี่แกทะเล่อทะล่าวิ่งหนีออกจากบ้านไปเอง55) 

จึงทำให้คุณชายน้อยจับพลัดจับผลูกลายมาเป็นศิษย์สำนักฝูเหยา 

นับแต่นั้นสำนักฝูเหยาที่เคยยากจนข้นแค้นก็ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินทองอีกต่อไป 55 

แม้จะเป็นถึงศิษย์เอกและศิษย์พี่ใหญ่ แต่เหยียนหมิงเจิงกลับเป็นคนรักสบาย เกลียดความลำบาก 

รักสวยรักงามไม่ชอบความสกปรก ไม่ว่าทำอะไรก็ต้องมีบ่าวรับใช้รุมล้อมอยู่ข้างกายเป็นโขยง 

แต่เมื่อถึงคราวลำบาก ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ศิษย์พี่ที่ดูไม่เอาไหนคนนี้กลับไม่เคยลังเลที่จะยืนอยู่ข้างหน้าและเป็นที่พึ่งพาของทุกคน

หานยวน ศิษย์น้องสี่ อดีตยาจกน้อยที่เก็บตกได้ระหว่างเดินทางกลับสำนัก 

นิสัยเกียจคร้าน ช่างคุยขี้ประจบ รักสนุกชอบกินชอบเล่น แต่ถนัดเรื่องการสืบข่าวหาข้อมูล 

อยากรู้ข่าวใครเรื่องไหนต้องให้น้องแกไปสืบนะ

หลี่อวิ๋น ศิษย์พี่รอง ความรู้รอบตัวเยอะ ชอบศึกษาทดลองวิชานอกรีต 

ดูเหมือนเจ้าเล่ห์มากแผนการแต่หลังจากที่ทำศิษย์น้องสี่หายเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป 

และกลายเป็นคนที่พึ่งพาได้อีกหนึ่งคน

เวลาศิษย์ใหม่เข้าสำนักสิ่งแรกที่ควรจะทำก็คือไปคารวะปรมาจารย์ก่อนใช่ไหมมม?? 

แต่สำหรับสำนักฝูเหยาไม่ใช่นะจ๊า ต้องไปคารวะศิษย์พี่ใหญ่ก่อนเด้อ 55 

ศิษย์พี่ใหญ่ที่เป็นมากกว่าศิษย์พี่ใหญ่ เพราะนอกจากจะเป็นศิษย์พี่ใหญ่แล้วก็ยังเป็นศิษย์เอกเปิดขุนเขา เป็นที่พึ่งและเป็นผู้สนับสนุนทางด้านการเงินของสำนักด้วยนะจ๊ะ 

แต่ด้วยความเยอะสิ่งของศิษย์พี่ จึงทำให้ศิษย์น้องทั้งหลายพากันชื่นชอบไม่ลง 55 

(เยอะขนาดถูกแอบเรียกลับหลังว่า“เจ้าแม่”อะ 55) 

เมื่อเป็นเช่นนี้ศิษย์ทั้งสี่หากไม่มีเรียนรวมตอนเช้าก็จะอยู่ใครอยู่มัน ไม่มีการไปมาหาสู่ข้องแวะกัน  

โดยเฉพาะนายเอกหรือน้องเฉียนที่ยิ่งไม่อยากจะสุงสิงกับใคร 

เพราะนอกจากเด็กรับใช้ ก็ไม่มีใครที่เขาไม่แอบด่าหรือจิกกัดอยู่ในใจเลยสักคนรวมถึงอาจารย์ 55 
ทุกๆ วันน้องเฉียนจึงเพียงตั้งใจหมั่นเพียรฝึกฝนวิชา

และแอบทำการบ้านให้ศิษย์พี่ใหญ่ เพื่อแลกกับการเข้าไปอ่านตำราในหอคัมภีร์เท่านั้น..อิอิ

เนื้อเรื่องออกแฟนตาซี เป็นแนวบำเพ็ญเพียรฝึกวิชา มีภูติ ผี ปีศาจ มาร 

อยู่ในยุคที่สำนักเซียนกำลังตกต่ำเพราะถูกราชสำนักกวาดล้าง 

ผู้บำเพ็ญสำเร็จเป็นเซียนจริงๆ แทบไม่มี และถูกมองว่าเป็นพวกต้มตุ๋นหลอกลวงมากกว่า  

บทบรรยายเยอะแต่อ่านสนุก เนื้อหาแน่น ตอนที่ตลกก็หลุดขำจริงๆ ตอนที่ซึ้งก็น้ำตาคลอเลย 

จะมีความความฮาแทรกเข้ามาเป็นพักๆ ถึงจะจริงจังก็ยังฮาได้ 

เพราะนิสัยของแต่ละคนล้วนแต่มีเอกลักษณ์กันจริงๆ โดยเฉพาะศิษย์พี่ใหญ่55 พ่อนกยูง เจ้าแม่ 

แถมเป็นคนมั่นใจ ไม่คิดมาก เพราะคิดอยู่เสมอว่าการเป็นลูกคนรวยของตนนั้นไม่ได้เป็นการทำร้ายหรือขัดขวางใคร เพราะฉะนั้นไม่มีอะไรที่ต้องรู้สึกผิด..โฮะๆ ๆ  ชอบๆ ๆ ๆ 

แถมพี่แกยังเป็นคนไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น ไม่คิดมากคิดเยอะเหมือนนิสัยด้วยนะ 

โดนเขาดูถูกเหยียดหยามทำให้ขายหน้าแต่ก็แค่โกรธ ไม่ได้คิดจะฆ่าจะแกงใคร 

ผ่านไปนานวันเข้าก็หายแล้ว 

ผิดกับน้องเฉียน(นายเอก)ขานั่นนี่ไม่ได้เลย เก็บสลักจดจำไว้ในใจทุกเม็ด 

วันหน้าข้าแข็งแกร่งเมื่อไรพวกแกตายยยยยยย

ช่วงครึ่งหลังเนื้อเรื่องเริ่มจริงจัง ค่อยๆ เข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มเข้าโหมดซับซ้อน 

ความลับเบื้องหลังในอดีตก็ต่างค่อยๆ ทยอยเปิดเผยออกมา

มีเหตุการณ์ที่ทำให้ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่ดูเหมือนจะแตกแยกขาดความปรองดอง เริ่มผูกพันรู้ใจกันมากขึ้น และยังได้ศิษย์น้องหญิงเล็กที่เป็นครึ่งมารครึ่งคนเพิ่มมาอีกหนึ่ง 

ชอบตอนบรรยายวิธีเลี้ยงศิษย์น้องหญิงของแต่ละคนมาก แบบว่าตลกอะ 

บ่งบอกนิสัยของแต่ละคนได้เป็นอย่างดีเลย

อย่างศิษย์พี่ใหญ่นี่รวยไม่เลี้ยงเองอยู่แล้ว ยกให้บ่าวรับใช้ไปจัดการดูแลแทน                                    
ศิษย์พี่รองเห็นศิษย์น้องเดินลำบากก็หวังดี เลยเปลี่ยนศิษย์น้องให้กลายเป็นคางคกซะ!              
ศิษย์พี่สามไม่เคยสนใจอะไรนอกจากอ่านหนังสือกับทำการบ้าน ต้องกินข้าวเอง เล่นกับตัวเอง 

หากร้องไห้ก็ต้องหยุดเอง(ไม่มีใครปลอบ) ต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น 

ส่วนศิษย์น้องสี่รักสนุกเหมือนเด็กน้อย ชอบพาไปคลุกดินคลุกฝุ่นจนสกปรกมอมแมม ชอบแย่งอาหารน้องกิน  สุดท้ายจบที่อาจารย์ทนไม่ไหวเอามาเลี้ยงเอง 55                                                                                                        

แต่จุดหักเหจุดพลิกผัน ที่ทำให้เหล่าแก๊งฝูเหยาพร้อมใจกันเติบโต
และเปลี่ยนแปลงกันอย่างรวดเร็วจริงๆ ก็คือ การเดินทางไปยังเกาะมังกรเขียว 

ศิษย์พี่ใหญ่ต้องกลายเป็นเจ้าสำนัก ต้องเผชิญกับการดูหมิ่นเหยียดหยามจากผู้คน 

พอไม่มีอาจารย์ก็เหมือนแมลงวันไร้หัว ไร้ที่พึ่งพิง กลายเป็นเป้าถูกรุมรังแก 

ทุกคนจึงเสมือนถูกบีบให้ต้องรีบโต จากเด็กขี้เกียจทำอะไรตามใจ จึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นขยัน 

อดทน สุขุมมากยิ่งขึ้น ค่อยๆ เก่งค่อยๆ เติบโต ประคับประคองพึ่งพากันและกันไป

เพื่อรักษาชีวิตและสำนักเอาไว้ จนกว่าจะถึงวันที่พวกเขาแข็งแกร่งและสามารถยืนหยัดกันเองได้โดยไม่มีใครหน้าไหนกล้าดูถูกหรือรังแกอีก

จบเล่ม 1 ด้วยปริศนาและปมมากมายที่ทิ้งเอาไว้ให้อยากรู้  
แม้จะเจอกับเรื่องร้ายๆ แต่ก็ยังมีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่ นั่นก็คือทำให้เหล่าแก๊งฝูเหยาทั้ง 5 เปลี่ยนจากศิษย์ร่วมสำนักธรรมดา กลายมาเป็นครอบครัวเดียวกัน 
ศิษย์พี่ใหญ่ก็เริ่มเป็นศิษย์พี่ใหญ่จริงๆ เริ่มพึ่งพาได้แม้จะยังไม่เก่งมากแต่ก็พร้อมปกป้องดูแลทุกคน
ศิษย์พี่รองก็กลายเป็นผู้ช่วย เป็นที่ปรึกษา เป็นตัวไกล่เกลี่ยของสำนัก 
ศิษย์น้องสามจากที่ขยันอยู่แล้วก็ยิ่งขยันๆ ๆ ๆ ยิ่งกว่าเดิม ไม่ชอบพูดแต่แสดงออกด้วยการกระทำ
คอยแอบปกป้องทุกคนอยู่ข้างหลังแบบลับๆ ส่วนศิษย์น้องสี่นี่ตัวฮาน่าจะเป็นสายลับมากกว่าผู้บำเพ็ญเพียรนะ 55

📍ลิ่วเหยา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2B6zgZJP0O

โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี 2 เล่มจบ

โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : จิ่วเสี่ยวชี 酒小七
ผู้แปล : เจ้าเยวี่ย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

    สือชีมองดูอย่างหมดแรง แม้พวกเขาจะแต่งตัวได้ดูดีกันมากเพียงใด

แต่พอนึกถึงความจริงที่ว่าสาวงามทั้งสองคนพกพา "ด้ามจับ" อยู่

เขาก็รู้สึกว่าโลกใบนี้ช่างหลอกลวงเสียจริง ..........

     นี่มันคืออะไร คือการเล่าเรื่องบัณฑิตคนหนึ่งที่หน้าตายากจะบรรยาย

กับแม่นางสองคนซึ่งพกด้ามจับเอาไว้ ??

     สือชีไม่อยากดู เนื่องจากดูแล้วรู้สึกปวดตา

     ถึงอย่างนั้นก็ยังจำเป็นต้องดู เพราะมีเขาเป็นคนดูเพียงคนเดียว...

หลินฟางโจว หญิงสาวที่เติบโตมาในคราบบุรุษ เพราะกลัวจะถูกทางการลงโทษ จึงทำให้นางยิ่งไม่กล้าเปิดเผยความจริงว่าตนเองเป็นสตรี แต่หากไม่นับเรื่องรูปร่างหน้าตา นางเอกก็ใช้ชีวิตได้เหมือนบุรุษคนหนึ่งจริงๆ นั่นแหละ (ไม่แปลกที่ไม่มีใครจับได้หรือสงสัย) เพราะนิสัยนางทั้งกะล่อน ทั้งปากหวาน แถมยังชอบหยอกเย้าสตรี ไม่ทำงานทำการอยู่ไปวันๆ ใช้ชีวิตได้เหมือนกับบุรุษเสเพลคนหนึ่งจริงๆ มาก ถ้าหากไม่บังเอิญเก็บพระเอกมาได้ ก็คงจะมีชีวิตแบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ ล่ะมั้ง

เสี่ยวหยวนเป่าหรืออวิ๋นเวยหมิง องค์ชายสามที่กำพร้าแม่ตั้งแต่เล็ก ส่วนพ่อก็ไม่ค่อยรักเพราะไปหลงเชื่อคำทำนายของนักพรต จึงทำให้เขาถูกพี่น้องคนอื่นรังแกและวางแผนฆ่า แต่ก็รอดมาได้เพราะนางเอกช่วยไว้ ทีแรกก็ไม่อยากช่วยเพราะนึกว่าพระเอกเป็นกบฏหนีมาแถมตัวนางเอกก็ยังยากจ๊นยากจนนนนน แค่ตัวคนเดียวก็จะเอาไม่รอดอยู่แล้ว ก็เลยกะจะเอาพระเอกไปปล่อยคืนที่เดิม...เหอๆ แต่สุดท้ายก็ใจอ่อนทนไม่ไหว เลยต้องไปพากลับมาบ้านใหม่อยู่ดี 55+

พระ-นางเรื่องนี้ห่างกัน 7 ปีเลยจ้า ตอนเจอกันครั้งแรกนางเอก 17 พระเอก 10 ขวบเอง  พอมีเด็กเพิ่มเข้ามาหนึ่งคน นางเอกถึงได้เริ่มรู้จักหางานทำ ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังไม่ทิ้งนิสัยที่ชอบเล่นการพนัน ชอบเอาเงินรางวัลที่ได้ไปเล่นจนหมดตัว แล้วก็ลงท้ายด้วยการรู้สึกผิด แต่พระเอกก็ไม่ว่าสักคำเพราะเห็นนางเอกดูมีความสุข ... เหอๆ
พระเอกที่อายุ 10 กว่าขวบในตอนนั้นก็เลยเริ่มตั้งใจหาเงินเพื่อเอามาให้นางถลุง เอ้ยๆ ไปเสี่ยงโชค (นี่ขนาดยังเด็กนะ) 

แต่ดีที่นางเอกยังมีหัวคิด และกลับตัวกลับใจไม่บ้าตามพระเอกไปด้วยก่อน55 พอคิดได้นางเอกจึงตั้งใจหางานทำเพื่อส่งพระเอกเรียนหนังสือ ส่วนพระเอกแม้จะฉลาดเจ้าเล่ห์เกินวัยแค่ไหน แต่ก็ต้องเก็บงำเอาไว้เพื่อจะได้ไม่นำภัยมาสู่ตัว ทั้งสองคนจึงใช้ชีวิตอย่างสงบสุข เรียบง่าย ตามประสาพี่ชายน้องชายแบบนี้มาเรื่อยๆ จนกระทั่งผ่านไป 6 ปีพระเอกก็ยังไม่รู้เลยว่านางเอกเป็นผู้หญิง 55+ (ถึงจะยังไม่รู้แต่น้องชายก็เริ่มไม่อยากเป็นน้องชายแล้วนะ 55)

แต่แล้ววันหนึ่งหายนะก็มาเยือนและทำให้นางเอกต้องเกือบตาย เนื่องจากนิสัยปากเปราะพูดไม่ค่อยคิดของตัวนางเองนั่นแหละ จนเป็นเหตุให้พระเอกตัดสินใจกลับคืนสู่ฐานะเดิม และกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่คิดปองร้ายตัวเองในอดีตอีกครั้ง แต่คราวนี้พระเอกไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่รอให้คนมาบีบอีกแล้วนะจ๊ะ กลับมาคราวนี้ทั้งแกร่งทั้งฉลาดขึ้น แถมยังเจ้าเล่ห์และโหดขึ้นมากๆ อีกด้วย ไม่ได้จัดการง่ายๆ เหมือนในอดีตอีกแล้ว ส่วนนางเอกก็มีความดีความชอบ และได้ตามมาใช้ชีวิตอยู่กับพระเอกที่เมืองหลวงด้วยเช่นกัน แต่นางก็ยังไม่ทิ้งนิสัยเดิม ยังกะล่อนซุกซน ชอบออกไปตะลอนๆ เที่ยวเล่นกับเพื่อนฝูงเหมือนเดิม จนเกิดเรื่องแล้วก็ไม่พ้นพระเอกที่ต้องวิ่งตามไปช่วยอีกนั่นแล

ส่วนเรื่องที่เป็นสตรีจนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้บอก พอจะบอกก็ต้องมีเรื่องเข้ามาขัดทุกที ปาไปครึ่งเล่ม 2 สรุปนอกจากสาวใช้นางเอกแล้ว นอกนั้นก็ยังไม่มีใครรู้เลย...ปิดเก่งจริงๆ พระเอกฉลาด+รู้เกือบทุกเรื่อง แต่มีแค่เรื่องนี้แหละที่ไม่รู้ไม่เคยสงสัย ตอนที่เห็นระดูนางเอกด้วยความที่ยังเด็กก็ไม่รู้ พอนางเอกบอกว่าเป็นริดสีดวงพี่แกก็เชื่อหมดใจ กว่าจะรู้นี่คือตัดสินใจตัดแขนเสื้อไปแล้วนะ 

พ่อส่งสตรีมาให้ก็ไม่สนและหึงผู้หญิงทุกคนที่มาเข้าใกล้นางเอก ขนาดจะหาสาวใช้ให้นางเอกก็ต้องเลือกที่ขี้เหร่ๆ ไว้ก่อน ดูระดับความหึงของพี่แกสิ

นอกจากเรื่องความรักก็มีเรื่องการชิงบัลลังก์ของพระเอกนี่แหละ แต่ก็สบายๆ พระเอกกลับมาคราวนี้เอาอยู่ทุกเรื่อง ส่วนเรื่องความลับของนางเอกพอรู้ความจริงแล้วพระเอกก็ดีใจมากๆ ตั้งใจจะแต่งงานกับนางโดยไม่สนคำคัดค้านของใครทั้งนั้น แต่นางเอกกลับกลัว เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรไม่เหมาะสมกับพระเอกเลยสักนิด หนังสือก็อ่านไม่ค่อยออก คุณสมบัติที่สตรีทั่วไปควรจะมีนางก็ไม่มี 

ก็เลยเก็บข้าวของหนีไป แต่สุดท้ายก็ไม่รอด หนีไม่พ้นมือพระเอกอยู่ดี...หึหึ

📍โปรดยิ้มตอบข้าด้วยไมตรี ➡️ https://s.shopee.co.th/9Kbc3JocD6

เพียงรักข้ามภพ 2 เล่มจบ

เพียงรักข้ามภพ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Wing Ying

ผู้แปล : Happy Smile

สำนักพิมพ์  BLY Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สือโถว มือปราบแห่งเมืองอันหลิง หน้าตาเหล่อเหลารูปงาม นิสัยดี 

จนใครๆ ต่างยกให้เขาเป็นบุรุษผู้มีหน้าตาหล่อเหลาอันดับหนึ่งของเมือง 

แต่น่าเสียดายที่พ่อหนุ่มรูปงามกลับมีดวงกินภรรยา 

เพราะไม่ว่าสาวบ้านใดเมื่อได้หมั้นหมายกับเขาแล้ว หากไม่ตายก็ต้องมีอันหายสาบสูญ 

เมื่อเป็นเช่นนี้สุดหล่อสือจึงต้องอยู่เป็นโสดตัวคนเดียวเรื่อยมา 

กระทั่งวันหนึ่งก็จับผลัดจับผลูไปขอราชาผีคนงามแต่งงานเข้าซะได้ 

ด้วยเหตุนี้สุดหล่อสือจึงต้องแต่งงานข้ามภพกับราชาผีแห่งแม่น้ำผู่ที่มีตบะแก่กล้า 

ที่แม้แต่เทพเซียนยังต้องขอหลบ 

แม้ใจจะไม่อยากแต่เพื่อความสงบสุขของเมือง และเห็นแก่หน้าตาอันงดงาม(มากก)ของอีกฝ่าย 

สุดหล่อสือจึงได้แต่จำใจแต่งอีกฝ่ายเข้าบ้านมาเป็นภรรยา

เจียงเยี่ยนหยุน หรือยี่อ๋องแห่งชิงเหอ อดีตแม่ทัพใหญ่ที่เก่งกล้าสามารถ  

แต่เพราะเก่งเกินไปจึงทำให้ถูกฮ่องเต้ระแวงและต้องจบชีวิตลงอย่างไม่เป็นธรรม  

ด้วยความอาฆาตแค้นบวกกับกรรมที่สังหารผู้คนมากมาย 

เขาจึงเดินหน้าเข้าสู่หนทางผีร้ายและกลายมาเป็นราชาผี ที่เบื้องล่างเกรงกลัว เบื้องบนก็เกรงใจ

ทว่าความอาฆาตแค้นและความพยาบาททุกอย่างที่เพียรพยายามสั่งสมมากว่าพันปี
ก็ต้องมีอันสูญสลายไปในชั่วพริบตา ด้วยฝีมือของ....สุดหล่อสือผู้รู้เท่าไม่ถึงการณ์

สุดหล่อสือผู้ใสซื่อจึงถูกท่านราชาผีหมายหัวด้วยประการฉะนี้แล

เรื่องนี้มีหลายภพหลายชาติแล้วแต่ละชาติก็ดราม่ารันทดเหลือเกิน  

ดีนะที่เล่าแค่สั้นๆ เพราะถ้าเอามาเขียนเป็นเรื่องยาวนี่คงไปต่อได้อีกหลายเล่มเลย 

ตอนช่วงแรกจะเป็นชาติที่นายเอกเป็นมือปราบ และเพราะวาสนาเมื่อหลายร้อยปีก่อน

จึงทำให้ชาตินี้ทั้งสองต้องมาพัวพันกัน และต้องยับยั้งไม่ให้พระเอกก่อกรรมทำเข็ญเพิ่มมากขึ้น 

หลังจากที่ทั้งคู่แต่งงานกันแล้ว ผู้คนในเมืองก็อยู่เย็นเป็นสุขเพราะมีพระเอกคอยช่วยปกป้องดูแล  

พระเอกก็ซอฟท์ลงไม่ฆ่าคนส่งเดช แต่เฉพาะในกรณีที่ไม่มีใครมาทำร้ายนายเอกเท่านั้นนะ 
เพราะถ้าใครบังอาจเจ๋อมาแตะหรือคิดร้ายต่อสามีพี่แกล่ะก็....ตายยยยยจ้า 55 

และด้วยความที่นายเอกเป็นผู้มีบุญ เป็นดาวผู้มีบุญญาธิการมาเกิด 

จึงทำให้น้องแกถูกปีศาจหมายตาต้องการชีวิต 

ซึ่งแม้พระเอกจะรู้แต่ก็พูดมากไม่ได้เพราะจะเป็นการละเมิดกฏสวรรค์

จึงได้แต่พยายามขัดขวางปกป้องอยู่ข้างๆ เพื่อไม่ให้เรื่องราวเหล่านั้นเกิดขึ้น  

แต่สุดท้ายก็ไม่อาจขวางหรือฝืนลิขิตได้ นายเอกจึงต้องสูญเสียกายเนื้อ ดวงวิญญาณดับสลาย
ดวงจิตกระจัดกระจาย ต้องไปเวียนว่ายตายเกิดใหม่บนโลกมนุษย์
ส่วนพระเอกก็ขอยอมสละตบะที่บำเพ็ญเพียรมา เพื่อแลกกับการลงไปเวียนว่ายตายเกิด 
เพื่อปกป้องดูแลและตามหาดวงจิตของนายเอกกลับคืน

เพราะดวงจิตไม่สมบูรณ์ในแต่ละชาติที่ไปเกิด นายเอกจึงกลายเป็นคนไม่สมประกอบ 

แม้ทุกชาติจะมีพระเอกตามไปเกิดและปกป้องดูแลอยู่ข้างกาย 

แต่สุดท้ายจุดจบของทั้งคู่ก็ยังเป็นโศกนาฏกรรมอยู่ดี

พระเอกน่าสงสารมาก ต้องเจ็บปวดใจสลายจากการพลัดพรากลาจากกับนายเอกทุกๆ ชาติ 

ในขณะที่นายเอกนั้นสติปัญญาไม่สมประกอบ จึงไม่รู้เรื่องอะไรเลย

จนมาถึงชาติสุดท้ายที่เป็นยุคปัจจุบัน ชาตินี้พระเอกเป็นหนุ่มหล่อบ้านรวย ฐานะดี

บ้านเป็นผู้มีอิทธิพลมาจากเมืองหลวง  ส่วนนายเอกเป็นเด็กชนบทบ้านจนไม่มีพ่อแม่ 

เพราะหัวสมองไม่ดีจึงทำให้ถูกคนอื่นเอาเปรียบและรังแกอยู่เสมอๆ 

แต่เมื่อได้เจอกับพระเอกที่ย้ายตามพ่อมา โลกของนายเอกก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป 

พระเอกคอยตามปกป้องดูแลนายเอกอย่างสุดความสามารถ 

แต่กลายเป็นว่านั่นยิ่งทำให้นายเอกโดนรังแกหนักขึ้นกว่าเดิมเข้าไปอีก 

พระเอกก็พยายามแล้วนะแต่ทำยังไงได้ ในเมื่อตอนนี้พี่แกเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา 

ไม่มีความทรงจำในอดีตชาติ ไม่สามารถอยู่กับนายเอกได้ตลอดเวลา

แถมยังมีภาระหน้าที่ของลูกชายคนโตที่ต้องสืบทอดตระกูลอีก 

มันก็เลยมีข้อจำกัด ไม่ใช่ว่าอยากจะทำอะไรก็ได้ อยากจะฆ่าใครก็ฆ่าเหมือนสมัยเป็นราชาผี  

แล้ววันหนึ่งพระเอกก็ต้องจากไปเพราะปัญหาของที่บ้าน แต่พี่แกก็ให้มั่นคำสัญญาว่าจะกลับมาหานายเอกแน่นอน น้องแกก็รอๆ รอแล้วรอเล่าจนกระทั่งเวลาผ่านไปเจ็ดปี 

จนกำลังจะแต่งงานแล้วนั่นแหละ พระเอกถึงได้โผล่มา T^T…เฮ้อ  

แต่พอเคลียร์เรื่องนี้จบ ก็ดันมีดราม่าในตอนที่นายเอกได้ดวงจิตกับสติปัญญากลับคืนมาอีก 

เพราะพระเอกดันเกิดอาการไม่แน่ใจ+สับสนในความรู้สึก ระหว่างนายเอกเวอร์ชั่นโง่กับเวอร์ชั่นฉลาดเป็นปกติ ก็เลยทำตัวห่างเหินหันไปลองคบคนอื่นดู... เวรกรรม

นายเอกพอรู้ก็เสียใจ ตัดสินใจปล่อยไม่รั้งพระเอกไว้

แล้วกลับมาอยู่บ้านกับป้ายวิญญาณของพระเอกในอดีตแทน ..เฮ้ออออ 

เห็นหน้าปกทีแรกก็นึกว่าจะเป็นแนวใสๆ น่ารักขำๆ ที่ไหนได้โอ๊ยยย วิบากกรรมเยอะมากกแม่จ๋า

ความรักของดาวผู้มีบุญญาธิการกับราชาผีสายโหด กว่าจะได้ลงเอยอยู่ด้วยกันจริงๆ ทำเอาเกือบตาย (คนอ่านนี่แหละจะตาย55) 

ในเล่ม 2 จะบอกที่มาที่ไปเรื่องจุดเริ่มต้นของวาสนาที่ทำให้พระ-นายมาผูกพันกัน
ซึ่งก็รันทดเช่นเดิม นายเอกนอกจากชาติปัจจุบันแล้วยังมีชาติไหนบ้างที่ได้ตายดี(ถามจริงงง!!) 

จริงๆ ก็เข้าใจนะว่าคุณน้องเขาเป็นดาวผู้มีบุญญาธิการมาเกิด

จึงต้องสั่งสมคุณความดีและเผชิญทุกข์ภัยหลายภพหลายชาติก่อน ถึงจะได้กลับสู่สวรรค์ 

ก็เลยต้องลำบากกกกกกกกกก กว่าชาวบ้านชาวช่องเขาหลายร้อยเท่าเป็นธรรมดา..

- มี nc ระหว่างนายเอกกับพระเอกในร่างมังกรหนึ่งฉาก

- ตอนย้อนอดีตไปชาติแรกอ่านจบแล้วนี่สายบาปจริงๆ 55

- จบดีจ้าไม่ต้องห่วง พระเอกแกรักนายเอกมาก สุดท้ายก็กลับตัวกลับใจเข้าสู่ทางสว่างเพื่อให้ได้อยู่กับนายเอกตลอดไป

- แปลดี อ่านง่ายทั้งชาติอดีตและปัจจุบันเลย

ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด

ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด / ผู้แต่ง : ชิโอะยามะ ออโรร่า

ผู้แปล : lylyth

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอกชื่อ บี มีร่างจริงเป็นเสือดาวและมีลูกติด 6 คน (ลูกพี่ชาย) ส่วนพระเอกเป็นพระราชามีร่างจริงเป็นสิงโตขาว แต่ไม่ได้รับการยอมรับสักเท่าไร มีแต่คนหวาดกลัวเพราะมีข่าวลือว่าพระเอกเป็นคนเหี้ยมโหดอำมหิต

เพราะต้องใช้หนี้แทนพี่ชายตัวดี นายเอกจึงต้องเข้าวังไปทำงานในฐานะผู้ช่วยพระราชา (พระเอกถูกพวกอำนาจหัวเก่ากีดกัน บวกกับข่าวลือจึงทำให้ไม่มีพรรคพวกและไม่มีใครกล้าเข้าใกล้) แต่อะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อนายเอกพ่วงด้วยลูกติดอีกหกเข้ามาอาศัยอยู่ในวัง นายเอกกลายเป็นตัวเชื่อม เป็นสะพานให้พระเอกกับโลกภายนอก ทำให้คนอื่นๆ มองเห็นพระเอกในแง่มุมที่แตกต่างไม่เหมือนกับในข่าวลือ ส่วนพระเอกก็ได้นายเอกนี่แหละ ถึงได้รู้ว่าตัวเองถูกปิดหูปิดตาอย่างไร ชาวบ้านกำลังเดือดร้อนเรื่องไหน ซึ่งหากไม่เจอนายเอกก็อาจจะยังไม่รู้เรื่องอะไรต่อไป

แต่ในขณะที่ความรักของทั้งคู่กำลังเริ่มพัฒนาและเบ่งบาน การแย่งชิงอำนาจระหว่างกลุ่มขุนนางเก่ากับพระราชาคนใหม่ที่ไม่ถูกยอมรับอย่างพระเอกก็ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกัน รวมถึงเรื่องทายาทของรัชทายาทองค์ก่อนที่หายตัวไป และเรื่องการแต่งงานของพระเอกที่ทำให้นายเอกแอบน้อยใจ จนในที่สุดก็เกิดเรื่องเข้าใจผิดที่ทำให้นายเอกหอบลูกๆ หนีไปและถูกฝั่งตัวร้ายจับตัว...แต่เรื่องนี้ไม่เน้นหน่วงอยู่แล้ว ช่วงเวลาดราม่าเลยมีแค่นิดเดียวไม่ลากนาน จะมีช่วงที่แอบเศร้าๆ หน่อยก็ตรงปมชีวิตในวัยเด็กของพระเอกนี่แหละ

- nc มีนิดหน่อยตอนเกือบๆ จบ

- ลูกๆ ของนายเอกน่ารักดี รักนายเอกมากเรียกแม่ๆ ตลอด สนับสนุนให้นายเอกแต่งกับพระเอกกันหมด เพราะแม่จะได้ไม่ต้องทำงานเหนื่อย ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกิน อยู่กับพระราชาไม่มีทางอด จานชามก็ไม่ต้องล้าง55

- การแปลบางประโยคอ่านแล้วยังงงๆ หน่อย อาจเป็นเพราะเป็นนิยายแปลญี่ปุ่นเรื่องแรกๆ ด้วยหรือเปล่า เดี๋ยวต่อๆ ไปคงน่าจะดีขึ้น...สู้ๆ น๊า


📍ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด ➡️ https://s.shopee.co.th/6faqskT335

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : ติงโม่

ผู้แปล : หยกน้ำแข็ง

สำนักพิมพ์ อรุณ

รีวิวเล่ม 1 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/10/1_12.html

รีวิวเล่ม 2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/11/2_21.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

มาถึงเล่มสุดท้ายแล้วเล่มนี้เดินเรื่องไวมาก ศัตรูตัวฉกาจที่จองล้างจองผลาญกันมาตั้งแต่เล่มแรก วรยุทธ์สูงส่ง มีกำลังและอำนาจอยู่ในมือเหนือกว่าพระเอกทุกอย่าง เก่งขนาดนี้จะต้องจัดการยากแน่ๆ อุตส่าห์จินตนาการฉากจบของตัวละครนี้เอาไว้มากมาย แต่คุณพี่กลับมาจากไปตั้งแต่ต้นเล่ม 3 ได้ยังงายยย !!! ทำไมมานง่ายแบบนี้! แล้วไม่ใช่แค่คุณพี่นะ ตัวละครอื่นที่เก่งๆ วรยุทธ์สูงๆ อยู่รอดมาตั้งนาน แต่บทจะไปก็เอากันง่ายๆ แบบนี้เลยนะ...เหอๆ

ซึ้งในความรักและการฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อให้ได้อยู่ร่วมกันของพระ-นางนะ ยิ่งเล่ม 2 ตอนที่นางเอกโดนหมายหัว แล้วทั้งคู่ต้องหนีจากการตามล่าของคนทั้งยุทธภพ ฉากนั้นประทับใจมาก พระเอกบาดเจ็บเกือบตายโดนพิษจนตาบอดมองไม่เห็น แต่ก็ยังสู้ตายไม่ยอมทิ้งนางเอกไป เล่ม1-2 นี่แบบตื่นเต้นมากลุ้นมากทั้งเล่มว่าเหยียนผู่ฉงจะโผล่มาป๊ะนางเอกกับพวกอีกตอนไหน ถ้าเจอแล้วจะหนีรอดกันหรือเปล่า แล้วไหนจะเรื่องร่างกายนางเอก เรื่องชาติกำเนิดของพระเอกอีก ที่ดูเป็นปริศนาไปหมด 
แต่พอมาเล่มนี้คนละอารมณ์เลยอะ55  ส่วนตัวเลยชอบสองเล่มแรกมากกว่า 

เล่มนี้เราว่ามันเดินเรื่องไวไปเหมือนรีบจบรีบเคลียร์ มีแต่ฉากสู้รบนองเลือดการทำศึกล้วนๆ ส่วนนางเอกเมื่อมีวรยุทธ์และกำลังภายในสูง ก็กลายเป็นแขนซ้ายขวาของพระเอกไป พึ่งพาตัวเองได้ ไม่ต้องรอให้ใครมาช่วยหรือปกป้องอีกแล้ว (ซูมากกกแม่จ๋า) ส่วนพระรองเองก็ตัดใจจากนางเอกได้และกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่เหมือนช่วงเล่ม 2 ที่...อึดอัด เจ็บปวด ซึมเซา ...รักสามเศร้า เราสามคน T^T  

เรื่องชาติกำเนิดของพระเอกก็เฉลยและเคลียร์ได้ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนไม่ต้องลุ้นเยอะ ส่วนเรื่องตานมนุษย์ที่ใช้เปิดตัวนางเอกในตอนแรก สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไร  สรุปเป็นเรื่องของการสู้รบวางแผนแย่งชิงดินแดนของสามแคว้น ซึ่งมีแคว้นใหญ่สองและแคว้นเล็กหนึ่ง แต่แคว้นเล็กที่ดูหงิ๋มๆ เงียบๆ กลับดันร้ายลึกเจ้าแผนการไม่ได้สงบเสงี่ยมอย่างที่เห็น เลยทำให้เกิดเรื่องราวทั้งหลายตามมาเป็นลูกโซ่ กว่าจะรู้ตัวกัน ...บ้านเมืองก็แทบย่อยยับล่มสลายไปแล้ว

ป.ล.เล่มนี้เราว่าพระรองกับพระเอก แล้วก็ถังชิงแม่ทัพของอีกแคว้นนี่แหละเด่นสุด (ไม่ต้องมีนางเอกก็ได้55) ถังชิงนี้ถ้าไม่ติดว่าร่างกายอ่อนแอขี้โรคเราว่าเผลอๆ อาจจะเก่งกว่าพระเอกอีกนะเนี่ย คือเล่มนี้แทบไม่ได้สนใจนางเอกเลยอะ สนแต่ 3 คนนี้ 55 ...

ป.ล.ตัวร้ายในเรื่องตายกันง่ายไปหน่อย (หรือเราหวังไว้เยอะเองหว่า55)

ป.ล.การแปลอ่านแล้วไม่ค่อยลื่นเหมือนสองเล่มก่อนเท่าไร มีคำผิดบ้างเล็กน้อย

📍ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/qd3wOJxwk

พันสารท 4 เล่มจบ

พันสารท 4 เล่มจบ  / ผู้แต่ง : เมิ่งซีสือ (梦溪石)
ผู้แปล : Bou Ptrn
สำนักพิมพ์ everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นเฉียว เจ้าสำนักเขาเสวียนตู บุคลิกหน้าตาหล่อเหลางดงามประดุจเซียน จิตใจอ่อนโยนดีงามใครเห็นเป็นต้องอยากเข้าใกล้  เห็นแก่ส่วนรวมมากกว่าส่วนตน แต่ด้วยความที่เชื่อใจคนมากเกินไป จึงทำให้ถูกวางยาจนเป็นเหตุให้พ่ายแพ้ในการประลอง และบาดเจ็บสาหัสพลัดตกเหว  แต่ก็รอดมาได้เพราะถูก เยี่ยนอู๋ซือ ประมุขพรรคมารเก็บกลับไป

เยี่ยนอู๋ซือ ประมุขนิกายฮ่วนเยวี่ยซึ่งเป็นพรรคมาร วรยุทธ์สูงส่ง ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ทำอะไรตามใจตัวเอง จนถูกขนานนามว่า ราชันมาร เพียงเพราะอยากเห็นคนที่ดีงามอย่างเจ้าสำนักเขาเสวียนตู เปลี่ยนกลายเป็นคนที่จิตใจเลวทราม
เต็มไปด้วยความโกรธแค้น เขาถึงได้ยอมยื่นมือช่วยเหลืออีกฝ่ายเอาไว้

พระเอกเรื่องนี้นิสัยตรงข้ามกับนายเอกมาก เหมือนขาวกับดำ พระเอกไม่เคยเชื่อว่าโลกใบนี้จะมีคนที่จิตใจดีงามบริสุทธิ์ไม่เปลี่ยนแปลง ตอนแรกอาจจะเป็นแบบนั้น แต่เมื่อเจอเรื่องเลวร้าย ผ่านการทรยศหักหลังยังไงก็ต้องเปลี่ยน นี่จึงเป็นสาเหตุที่พี่แกให้คนพานายเอกกลับมารักษา ตลอดเวลาก็พยายามยุยงชักจูงนำพาอีกฝ่ายให้ไปเจอกับเหตุการณ์ที่จะทำให้จิตใจเกิดความเคียดแค้นชิงชัง พยายามเปลี่ยนนายเอกให้เป็นคนอย่างที่ตัวเองคิด  แม้ในขณะนั้นนายเอกจะยังไม่หายดีและมองไม่ค่อยเห็น แต่พระเอกก็ไม่สน เพราะเห็นอีกฝ่ายเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น จนในที่สุดก็ทำลายความเชื่อใจของนายเอกอย่างหน้าชื่นตาบาน โดยการนำตัวคนเขาไปมอบให้ประมุขพรรคมารอีกฝั่งเพื่อแลกกับสิ่งของ ทั้งๆ ที่รู้ว่านายเอกยังบาดเจ็บอยู่สู้เขาไม่ได้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝั่งโหดเหี้ยมวิปริต แถมวิธีที่ใช้ในการฝึกวิชาก็อำมหิตขนาดไหน  แบบกะส่งไปตายชัดๆ แต่นายเอกก็สู้สุดใจยอมกระทั่งทำลายวรยุทธ์ และใช้ชีวิตของตัวเองเข้าแลก เพื่อให้อีกฝั่งตายตกตามกันไปด้วยเลย

แน่นอนว่าหลังจากที่พระเอกโยนนายเอกทิ้งให้อีกฝั่งเสร็จก็...ไปแล้วไปลับเลยจ้า อย่าว่าแต่กลับมาช่วยเลย แค่หันมามองสักนิดก็ยังไม่มี เป็นนายเอกเรื่องนี้หากไม่อึดไม่ถึก คงได้โบกมือบ๊ายบายไปตั้งแต่บทแรกแล้วนะจ๊ะ ตอนอ่านก็ภาวนาขออย่าให้อีตาประมุขเยี่ยนนี่เป็นพระเอกเลย นิสัยน่าตบมาก ใช่พระเอกจริงๆ เหรอเนี่ย!! 55 (ไม่คู่ควรกับน้องเฉียวของเราเลย) แล้วนายเอกก็แสนดี๊แสนดี...แบบดีเกินไปแล้ววววว คือเจอถึงขนาดนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ยังคงดีงามใจกว้างอ่อนโยนเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่ถูกทรยศหักหลังจนเกือบตาย บางทีไปช่วยใครก็กลายเป็นชาวนากับงูเห่าถูกแว้งกัดกลับมา  

โดนตั้งขนาดนั้น แต่พอพระเอกถึงคราวคับขันก็ยังตามไปช่วยอีก จริงๆ ไม่ใช่ว่าโง่หรือเจ็บแล้วไม่จำนะ แต่นายเอกเขาคิดเพื่อส่วนรวมน่ะ (คนดีมากกกกอะ ลองเป็นคนอื่นเจอแบบนี้เข้าไปถ้าไม่แก้แค้นก็ต้องอยู่ห่างๆ ไม่เข้าใกล้แล้ว ) ส่วนพระเอกก็ค่อยมายอมรับว่านายเอกเป็นคนจิตใจดีแบบนี้จริงๆ ก็ตอนที่ตัวเองเกือบตาย จากที่เคยแยกคนเป็น 2 ประเภทคือ มดกับคู่ต่อสู้ ก็เริ่มละนายเอกไว้ในฐานะอื่น...อิอิ เจอคนที่ดีงามขนาดนี้แล้วจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง ก็ต้องทำให้คนเขายอมรับและอยู่ข้างกายตัวเองตลอดไปเท่านั้นแหละ ตามนิสัยพี่แก55

แต่ก็ยอมรับนะว่าพระเอกเนี่ยแม้จะหลงตัวเอง+ปากเสีย ชอบพูดจาดูถูกเหยียดหยามคนอื่น และหยิ่งยะโสเอามากๆ  แต่ทั้งหมดทั้งมวลคือพี่แกเก่งจริง เจ๋งจริงอะ เพราะฉะนั้นถึงจะกร่างน่าหมั่นไส้ยังไงก็เลยไม่มีใครกล้าทำอะไร ขนาดฮ่องเต้ยังต้องยอมลงให้สามส่วน  แล้วพี่แกก็ไม่ได้เก่งเฉพาะเรื่องวรยุทธ์นะ เพราะในด้านสติปัญญาการวางแผนก็ยังฉลาดไม่ธรรมดาด้วย คนอื่นมองก้าวสองก้าว แต่พระเอกนี่มองข้ามช็อตไปหลายก้าวแล้วจ้า เรื่องการเมืองการแย่งชิงบัลลังก์ ฮ่องเต้องค์ไหน? แคว้นไหน? จะอยู่ยาวอยู่สั้นพี่แกมองออกหมด

เป็นแนวกำลังภายใน+ยุทธภพผสมการเมืองในราชสำนัก มีฝั่งพรรคมาร ฝั่งสำนักเต๋า หรูและก็พุทธ ซึ่งในตอนนั้นเป็นยุคที่เต๋า พุทธ หรูกำลังตกต่ำถดถอยลง ราชสำนักกีดกันไม่ได้รับความสำคัญ ส่วนพรรคมารของพระเอกกำลังได้รับความสำคัญ เพราะหนุนฮ่องเต้องค์ปัจจุบันอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าสำนักใหญ่อื่นๆ ย่อมไม่มีทางอยู่เฉย ต่างก็มีแผนการในใจ (เว้นนายเอก) เพราะไม่ว่าใครก็อยากให้สำนักของตนกลับมาผงาดเจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกครั้งทั้งนั้น แต่การจะเป็นแบบนั้นได้มันก็ต้องได้รับการสนับสนุนยินยอมจากราชสำนักด้วยไง 
มันเลยเป็นเรื่องขึ้นมา เพราะบางสำนักก็ไปดึงมือคนนอกเข้ามาช่วย

เรื่องมันเลยอีรุงตุงนังลุกลามกันไปใหญ่ เพราะสนแต่จะให้พรรคให้สำนักตัวเองกลับมารุ่งเรือง แต่ชาวบ้านธรรมดาตาดำๆ ที่ไม่มีวรยุทธ์และต้องหาเช้ากินค่ำ จะได้รับผลกระทบยังไงฉันไม่แคร์ ซึ่งเรื่องนี้แหละเป็นเหตุผลที่ทำให้นายเอกกลับไปช่วยพระเอก และยอมยืนอยู่ฝั่งเดียวกับเจ้าราชันมารจอมโหดนี่ โดยไม่หวั่นแม้จะถูกคนประนามหรือเข้าใจผิดก็ตาม

ป.ล.พระเอกเริ่มมีใจประมาณเล่ม 3 ส่วนนายเอกน่าจะกลางๆ เล่ม 4 เลยมั้ง 55 (ใสๆ เลยรู้สึกตัวช้า) 
ก็สมน้ำหน้าพระเอกล่ะนะ ที่ตอนหลังพอชอบเขาแล้วมาทำดีกับเขา แต่เขาก็ไม่เชื่อ ก็ทำกับเขาไว้เยอะ ก็ต้องโดนระแวงแบบนี้แหละเป็นธรรมดา 
แต่พระเอกมันเจ้าเล่ห์หน้าไม่อาย สุดท้ายก็หาวิธีทำให้นายเอกยอมรับและจำนนจนได้55

📍พันสารท 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3B0zmEKIU2