ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด

ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด / ผู้แต่ง : ชิโอะยามะ ออโรร่า

ผู้แปล : lylyth

สำนักพิมพ์  Rose Publishing

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอกชื่อ บี มีร่างจริงเป็นเสือดาวและมีลูกติด 6 คน (ลูกพี่ชาย) ส่วนพระเอกเป็นพระราชามีร่างจริงเป็นสิงโตขาว แต่ไม่ได้รับการยอมรับสักเท่าไร มีแต่คนหวาดกลัวเพราะมีข่าวลือว่าพระเอกเป็นคนเหี้ยมโหดอำมหิต

เพราะต้องใช้หนี้แทนพี่ชายตัวดี นายเอกจึงต้องเข้าวังไปทำงานในฐานะผู้ช่วยพระราชา (พระเอกถูกพวกอำนาจหัวเก่ากีดกัน บวกกับข่าวลือจึงทำให้ไม่มีพรรคพวกและไม่มีใครกล้าเข้าใกล้) แต่อะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อนายเอกพ่วงด้วยลูกติดอีกหกเข้ามาอาศัยอยู่ในวัง นายเอกกลายเป็นตัวเชื่อม เป็นสะพานให้พระเอกกับโลกภายนอก ทำให้คนอื่นๆ มองเห็นพระเอกในแง่มุมที่แตกต่างไม่เหมือนกับในข่าวลือ ส่วนพระเอกก็ได้นายเอกนี่แหละ ถึงได้รู้ว่าตัวเองถูกปิดหูปิดตาอย่างไร ชาวบ้านกำลังเดือดร้อนเรื่องไหน ซึ่งหากไม่เจอนายเอกก็อาจจะยังไม่รู้เรื่องอะไรต่อไป

แต่ในขณะที่ความรักของทั้งคู่กำลังเริ่มพัฒนาและเบ่งบาน การแย่งชิงอำนาจระหว่างกลุ่มขุนนางเก่ากับพระราชาคนใหม่ที่ไม่ถูกยอมรับอย่างพระเอกก็ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกัน รวมถึงเรื่องทายาทของรัชทายาทองค์ก่อนที่หายตัวไป และเรื่องการแต่งงานของพระเอกที่ทำให้นายเอกแอบน้อยใจ จนในที่สุดก็เกิดเรื่องเข้าใจผิดที่ทำให้นายเอกหอบลูกๆ หนีไปและถูกฝั่งตัวร้ายจับตัว...แต่เรื่องนี้ไม่เน้นหน่วงอยู่แล้ว ช่วงเวลาดราม่าเลยมีแค่นิดเดียวไม่ลากนาน จะมีช่วงที่แอบเศร้าๆ หน่อยก็ตรงปมชีวิตในวัยเด็กของพระเอกนี่แหละ

- nc มีนิดหน่อยตอนเกือบๆ จบ

- ลูกๆ ของนายเอกน่ารักดี รักนายเอกมากเรียกแม่ๆ ตลอด สนับสนุนให้นายเอกแต่งกับพระเอกกันหมด เพราะแม่จะได้ไม่ต้องทำงานเหนื่อย ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกิน อยู่กับพระราชาไม่มีทางอด จานชามก็ไม่ต้องล้าง55

- การแปลบางประโยคอ่านแล้วยังงงๆ หน่อย อาจเป็นเพราะเป็นนิยายแปลญี่ปุ่นเรื่องแรกๆ ด้วยหรือเปล่า เดี๋ยวต่อๆ ไปคงน่าจะดีขึ้น...สู้ๆ น๊า


📍ราชาสิงโตขาวและภรรยาที่มีลูกติด ➡️ https://s.shopee.co.th/6faqskT335

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : ติงโม่

ผู้แปล : หยกน้ำแข็ง

สำนักพิมพ์ อรุณ

รีวิวเล่ม 1 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/10/1_12.html

รีวิวเล่ม 2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/11/2_21.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

มาถึงเล่มสุดท้ายแล้วเล่มนี้เดินเรื่องไวมาก ศัตรูตัวฉกาจที่จองล้างจองผลาญกันมาตั้งแต่เล่มแรก วรยุทธ์สูงส่ง มีกำลังและอำนาจอยู่ในมือเหนือกว่าพระเอกทุกอย่าง เก่งขนาดนี้จะต้องจัดการยากแน่ๆ อุตส่าห์จินตนาการฉากจบของตัวละครนี้เอาไว้มากมาย แต่คุณพี่กลับมาจากไปตั้งแต่ต้นเล่ม 3 ได้ยังงายยย !!! ทำไมมานง่ายแบบนี้! แล้วไม่ใช่แค่คุณพี่นะ ตัวละครอื่นที่เก่งๆ วรยุทธ์สูงๆ อยู่รอดมาตั้งนาน แต่บทจะไปก็เอากันง่ายๆ แบบนี้เลยนะ...เหอๆ

ซึ้งในความรักและการฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อให้ได้อยู่ร่วมกันของพระ-นางนะ ยิ่งเล่ม 2 ตอนที่นางเอกโดนหมายหัว แล้วทั้งคู่ต้องหนีจากการตามล่าของคนทั้งยุทธภพ ฉากนั้นประทับใจมาก พระเอกบาดเจ็บเกือบตายโดนพิษจนตาบอดมองไม่เห็น แต่ก็ยังสู้ตายไม่ยอมทิ้งนางเอกไป เล่ม1-2 นี่แบบตื่นเต้นมากลุ้นมากทั้งเล่มว่าเหยียนผู่ฉงจะโผล่มาป๊ะนางเอกกับพวกอีกตอนไหน ถ้าเจอแล้วจะหนีรอดกันหรือเปล่า แล้วไหนจะเรื่องร่างกายนางเอก เรื่องชาติกำเนิดของพระเอกอีก ที่ดูเป็นปริศนาไปหมด 
แต่พอมาเล่มนี้คนละอารมณ์เลยอะ55  ส่วนตัวเลยชอบสองเล่มแรกมากกว่า 

เล่มนี้เราว่ามันเดินเรื่องไวไปเหมือนรีบจบรีบเคลียร์ มีแต่ฉากสู้รบนองเลือดการทำศึกล้วนๆ ส่วนนางเอกเมื่อมีวรยุทธ์และกำลังภายในสูง ก็กลายเป็นแขนซ้ายขวาของพระเอกไป พึ่งพาตัวเองได้ ไม่ต้องรอให้ใครมาช่วยหรือปกป้องอีกแล้ว (ซูมากกกแม่จ๋า) ส่วนพระรองเองก็ตัดใจจากนางเอกได้และกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่เหมือนช่วงเล่ม 2 ที่...อึดอัด เจ็บปวด ซึมเซา ...รักสามเศร้า เราสามคน T^T  

เรื่องชาติกำเนิดของพระเอกก็เฉลยและเคลียร์ได้ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนไม่ต้องลุ้นเยอะ ส่วนเรื่องตานมนุษย์ที่ใช้เปิดตัวนางเอกในตอนแรก สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไร  สรุปเป็นเรื่องของการสู้รบวางแผนแย่งชิงดินแดนของสามแคว้น ซึ่งมีแคว้นใหญ่สองและแคว้นเล็กหนึ่ง แต่แคว้นเล็กที่ดูหงิ๋มๆ เงียบๆ กลับดันร้ายลึกเจ้าแผนการไม่ได้สงบเสงี่ยมอย่างที่เห็น เลยทำให้เกิดเรื่องราวทั้งหลายตามมาเป็นลูกโซ่ กว่าจะรู้ตัวกัน ...บ้านเมืองก็แทบย่อยยับล่มสลายไปแล้ว

ป.ล.เล่มนี้เราว่าพระรองกับพระเอก แล้วก็ถังชิงแม่ทัพของอีกแคว้นนี่แหละเด่นสุด (ไม่ต้องมีนางเอกก็ได้55) ถังชิงนี้ถ้าไม่ติดว่าร่างกายอ่อนแอขี้โรคเราว่าเผลอๆ อาจจะเก่งกว่าพระเอกอีกนะเนี่ย คือเล่มนี้แทบไม่ได้สนใจนางเอกเลยอะ สนแต่ 3 คนนี้ 55 ...

ป.ล.ตัวร้ายในเรื่องตายกันง่ายไปหน่อย (หรือเราหวังไว้เยอะเองหว่า55)

ป.ล.การแปลอ่านแล้วไม่ค่อยลื่นเหมือนสองเล่มก่อนเท่าไร มีคำผิดบ้างเล็กน้อย

📍ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/qd3wOJxwk

พันสารท 4 เล่มจบ

พันสารท 4 เล่มจบ  / ผู้แต่ง : เมิ่งซีสือ (梦溪石)
ผู้แปล : Bou Ptrn
สำนักพิมพ์ everY

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เสิ่นเฉียว เจ้าสำนักเขาเสวียนตู บุคลิกหน้าตาหล่อเหลางดงามประดุจเซียน จิตใจอ่อนโยนดีงามใครเห็นเป็นต้องอยากเข้าใกล้  เห็นแก่ส่วนรวมมากกว่าส่วนตน แต่ด้วยความที่เชื่อใจคนมากเกินไป จึงทำให้ถูกวางยาจนเป็นเหตุให้พ่ายแพ้ในการประลอง และบาดเจ็บสาหัสพลัดตกเหว  แต่ก็รอดมาได้เพราะถูก เยี่ยนอู๋ซือ ประมุขพรรคมารเก็บกลับไป

เยี่ยนอู๋ซือ ประมุขนิกายฮ่วนเยวี่ยซึ่งเป็นพรรคมาร วรยุทธ์สูงส่ง ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ทำอะไรตามใจตัวเอง จนถูกขนานนามว่า ราชันมาร เพียงเพราะอยากเห็นคนที่ดีงามอย่างเจ้าสำนักเขาเสวียนตู เปลี่ยนกลายเป็นคนที่จิตใจเลวทราม
เต็มไปด้วยความโกรธแค้น เขาถึงได้ยอมยื่นมือช่วยเหลืออีกฝ่ายเอาไว้

พระเอกเรื่องนี้นิสัยตรงข้ามกับนายเอกมาก เหมือนขาวกับดำ พระเอกไม่เคยเชื่อว่าโลกใบนี้จะมีคนที่จิตใจดีงามบริสุทธิ์ไม่เปลี่ยนแปลง ตอนแรกอาจจะเป็นแบบนั้น แต่เมื่อเจอเรื่องเลวร้าย ผ่านการทรยศหักหลังยังไงก็ต้องเปลี่ยน นี่จึงเป็นสาเหตุที่พี่แกให้คนพานายเอกกลับมารักษา ตลอดเวลาก็พยายามยุยงชักจูงนำพาอีกฝ่ายให้ไปเจอกับเหตุการณ์ที่จะทำให้จิตใจเกิดความเคียดแค้นชิงชัง พยายามเปลี่ยนนายเอกให้เป็นคนอย่างที่ตัวเองคิด  แม้ในขณะนั้นนายเอกจะยังไม่หายดีและมองไม่ค่อยเห็น แต่พระเอกก็ไม่สน เพราะเห็นอีกฝ่ายเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น จนในที่สุดก็ทำลายความเชื่อใจของนายเอกอย่างหน้าชื่นตาบาน โดยการนำตัวคนเขาไปมอบให้ประมุขพรรคมารอีกฝั่งเพื่อแลกกับสิ่งของ ทั้งๆ ที่รู้ว่านายเอกยังบาดเจ็บอยู่สู้เขาไม่ได้ ทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝั่งโหดเหี้ยมวิปริต แถมวิธีที่ใช้ในการฝึกวิชาก็อำมหิตขนาดไหน  แบบกะส่งไปตายชัดๆ แต่นายเอกก็สู้สุดใจยอมกระทั่งทำลายวรยุทธ์ และใช้ชีวิตของตัวเองเข้าแลก เพื่อให้อีกฝั่งตายตกตามกันไปด้วยเลย

แน่นอนว่าหลังจากที่พระเอกโยนนายเอกทิ้งให้อีกฝั่งเสร็จก็...ไปแล้วไปลับเลยจ้า อย่าว่าแต่กลับมาช่วยเลย แค่หันมามองสักนิดก็ยังไม่มี เป็นนายเอกเรื่องนี้หากไม่อึดไม่ถึก คงได้โบกมือบ๊ายบายไปตั้งแต่บทแรกแล้วนะจ๊ะ ตอนอ่านก็ภาวนาขออย่าให้อีตาประมุขเยี่ยนนี่เป็นพระเอกเลย นิสัยน่าตบมาก ใช่พระเอกจริงๆ เหรอเนี่ย!! 55 (ไม่คู่ควรกับน้องเฉียวของเราเลย) แล้วนายเอกก็แสนดี๊แสนดี...แบบดีเกินไปแล้ววววว คือเจอถึงขนาดนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ยังคงดีงามใจกว้างอ่อนโยนเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่ถูกทรยศหักหลังจนเกือบตาย บางทีไปช่วยใครก็กลายเป็นชาวนากับงูเห่าถูกแว้งกัดกลับมา  

โดนตั้งขนาดนั้น แต่พอพระเอกถึงคราวคับขันก็ยังตามไปช่วยอีก จริงๆ ไม่ใช่ว่าโง่หรือเจ็บแล้วไม่จำนะ แต่นายเอกเขาคิดเพื่อส่วนรวมน่ะ (คนดีมากกกกอะ ลองเป็นคนอื่นเจอแบบนี้เข้าไปถ้าไม่แก้แค้นก็ต้องอยู่ห่างๆ ไม่เข้าใกล้แล้ว ) ส่วนพระเอกก็ค่อยมายอมรับว่านายเอกเป็นคนจิตใจดีแบบนี้จริงๆ ก็ตอนที่ตัวเองเกือบตาย จากที่เคยแยกคนเป็น 2 ประเภทคือ มดกับคู่ต่อสู้ ก็เริ่มละนายเอกไว้ในฐานะอื่น...อิอิ เจอคนที่ดีงามขนาดนี้แล้วจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง ก็ต้องทำให้คนเขายอมรับและอยู่ข้างกายตัวเองตลอดไปเท่านั้นแหละ ตามนิสัยพี่แก55

แต่ก็ยอมรับนะว่าพระเอกเนี่ยแม้จะหลงตัวเอง+ปากเสีย ชอบพูดจาดูถูกเหยียดหยามคนอื่น และหยิ่งยะโสเอามากๆ  แต่ทั้งหมดทั้งมวลคือพี่แกเก่งจริง เจ๋งจริงอะ เพราะฉะนั้นถึงจะกร่างน่าหมั่นไส้ยังไงก็เลยไม่มีใครกล้าทำอะไร ขนาดฮ่องเต้ยังต้องยอมลงให้สามส่วน  แล้วพี่แกก็ไม่ได้เก่งเฉพาะเรื่องวรยุทธ์นะ เพราะในด้านสติปัญญาการวางแผนก็ยังฉลาดไม่ธรรมดาด้วย คนอื่นมองก้าวสองก้าว แต่พระเอกนี่มองข้ามช็อตไปหลายก้าวแล้วจ้า เรื่องการเมืองการแย่งชิงบัลลังก์ ฮ่องเต้องค์ไหน? แคว้นไหน? จะอยู่ยาวอยู่สั้นพี่แกมองออกหมด

เป็นแนวกำลังภายใน+ยุทธภพผสมการเมืองในราชสำนัก มีฝั่งพรรคมาร ฝั่งสำนักเต๋า หรูและก็พุทธ ซึ่งในตอนนั้นเป็นยุคที่เต๋า พุทธ หรูกำลังตกต่ำถดถอยลง ราชสำนักกีดกันไม่ได้รับความสำคัญ ส่วนพรรคมารของพระเอกกำลังได้รับความสำคัญ เพราะหนุนฮ่องเต้องค์ปัจจุบันอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าสำนักใหญ่อื่นๆ ย่อมไม่มีทางอยู่เฉย ต่างก็มีแผนการในใจ (เว้นนายเอก) เพราะไม่ว่าใครก็อยากให้สำนักของตนกลับมาผงาดเจริญรุ่งเรืองขึ้นอีกครั้งทั้งนั้น แต่การจะเป็นแบบนั้นได้มันก็ต้องได้รับการสนับสนุนยินยอมจากราชสำนักด้วยไง 
มันเลยเป็นเรื่องขึ้นมา เพราะบางสำนักก็ไปดึงมือคนนอกเข้ามาช่วย

เรื่องมันเลยอีรุงตุงนังลุกลามกันไปใหญ่ เพราะสนแต่จะให้พรรคให้สำนักตัวเองกลับมารุ่งเรือง แต่ชาวบ้านธรรมดาตาดำๆ ที่ไม่มีวรยุทธ์และต้องหาเช้ากินค่ำ จะได้รับผลกระทบยังไงฉันไม่แคร์ ซึ่งเรื่องนี้แหละเป็นเหตุผลที่ทำให้นายเอกกลับไปช่วยพระเอก และยอมยืนอยู่ฝั่งเดียวกับเจ้าราชันมารจอมโหดนี่ โดยไม่หวั่นแม้จะถูกคนประนามหรือเข้าใจผิดก็ตาม

ป.ล.พระเอกเริ่มมีใจประมาณเล่ม 3 ส่วนนายเอกน่าจะกลางๆ เล่ม 4 เลยมั้ง 55 (ใสๆ เลยรู้สึกตัวช้า) 
ก็สมน้ำหน้าพระเอกล่ะนะ ที่ตอนหลังพอชอบเขาแล้วมาทำดีกับเขา แต่เขาก็ไม่เชื่อ ก็ทำกับเขาไว้เยอะ ก็ต้องโดนระแวงแบบนี้แหละเป็นธรรมดา 
แต่พระเอกมันเจ้าเล่ห์หน้าไม่อาย สุดท้ายก็หาวิธีทำให้นายเอกยอมรับและจำนนจนได้55

📍พันสารท 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3B0zmEKIU2

ชิงชิง ยอดรักเจ้าชะตา เล่ม 2-4 (4 เล่มจบ)

ชิงชิง ยอดรักเจ้าชะตา เล่ม 2-4 ( 4 เล่มจบ ) / ผู้แต่ง : Xin Yong Ka
ผู้แปล : เหมยสี่ฤดู
สำนักพิมพ์ Happy Banana
ชิงชิง ยอดรักเจ้าชะตา เล่ม 1 https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/10/1.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

" ชิงชิง เจ้าไม่รู้ว่าการที่ข้าได้พบเจ้าเป็นเรื่องที่โชคดีเพียงใด "

ชิงชิงคลี่ยิ้มงดงาม " หลายคนต่างพูดเช่นนี้ "

" ข้าอิจฉาพี่เสิ่นเหลือเกิน ข้าอยากไปสู่ขอเจ้าที่บ้านบ้าง "

ชิงชิงกอดหลังของจูจื่ออวี้ เขย่งปลายเท้ากระซิบข้างหูเขา " งั้นข้าจะรอเจ้า "

ในเล่ม 2 จากตัวอย่างที่สำนักพิมพ์ลงให้อ่านคู่ของพี่สาวนางเอกก็ไม่ผิดจากที่คาดเป็น ...นั่นแหละเอย ท่านทั่นฮวาหนุ่มโสดที่ดูตัวมาหลายครั้งแต่ก็ยังไม่เจอสตรีที่ถูกใจ พอเจอที่ถูกใจก็ทำคนทั้งบ้านดีใจน้ำตาไหล ไม่ต้องกลัวว่าลูกชายจะเป็นโสดไปชั่วชีวิตแล้ว55 แต่ใครก็สู้พระเอกไม่ได้ที่รู้ใจตัวเองและปักใจกับสาวเจ้ามาตั้งแต่อายุ 9 ขวบ วิ่ง-เข้าออกบ้านเขา วางแผนใกล้ชิด คอยเอาใจคนที่บ้านเขาตั้งแต่อายุน้อยๆ คอยเฝ้าระวังไม่ให้ไอ้หนุ่มหน้าไหนมาใกล้ชิดนางในดวงใจ จากตอนแรกที่ใสๆ พอได้นางเอกชี้แนะไปก็กลายเป็นฉลาดเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที ...อิอิ

จริงๆ เนื้อเรื่องไม่มีอะไรหวือหวา การดำเนินเรื่องเรียบง่าย แต่พอได้อ่านแล้วกลับวางไม่ลง ชีวิตของนางเอกและทุกคนในครอบครัวต่างก็ราบรื่นและปลอดภัยดีมากๆ ตั้งแต่นางเอกเกิดมาคนในบ้านทำอะไรก็สะดวกราบรื่นไปหมด จากชาวบ้านธรรมดาที่บรรพบุรุษเป็นชาวนามีกินมีใช้ และมีฐานะมากกว่าคนในหมู่บ้านนิดหน่อย แต่ด้วยความโชคดี(โคตรรรๆ)ของนางเอก บวกกับความสมัครสมานสามัคคีของทุกคนในบ้านก็ทำให้ตระกูลธรรมดาๆ ที่ไม่เคยอยู่ในสายตาใครเริ่มเป็นที่จับตามอง ทำการค้าอะไรก็เจริญรุ่งเรือง เปิดร้านอะไรก็ขายดี พ่อนางเอกเองก็เป็นขุนนางน้ำดี เพียงไม่กี่ปีตำแหน่งก็ก้าวพรวดๆ ประหนึ่งว่าสิ่งดีๆ บนโลกใบนี้มารวมอยู่ที่บ้านนี้หมด55 ถึงจะมีอุปสรรคบ้างแต่ก็นั่นแหละ ด้วยพลังความโชคดี(โคตรรรๆ)ของนางเอก เรื่องไม่ดี ใครที่คิดร้าย หากไม่ถูกจับได้ก่อน ก็ต้องมีคนยื่นมือเข้ามาช่วยจัดการไปก่อนซะทุกครั้ง

ยิ่งพอพ่อที่แท้จริงของนางเอกได้รู้ความจริงเรื่องที่นางเอกเป็นลูกสาวของตนเท่านั้นแหละจ้า... จากชีวิตที่ดี๊ดีอยู่แล้วก็ยิ่งดีเวอร์ (เดี๋ยวเล่ม 2 ก็เฉลยแล้วว่าพ่อนางเอกคือใคร) แถมยังได้รับความโปรดปรานอย่างล้นเหลือจากไทเฮาและฮ่องเต้อีกด้วย ในขณะที่พระสนมหรือเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ ไม่เคยมีใครได้รับ จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกอิจฉาริษยา มีคนคิดไม่ซื่ออยากเล่นงานจัดการนางเอกกับคนในบ้าน แต่สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ยับเยินกลับไป ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร? ใหญ่โตมาจากไหน? แต่ก็ไม่มีใครสู้...ของนางเอกได้ 55 (แอบจัดการลับหลังให้หมดแล้ว) คือตอนแรกก็คิดว่าจะมีดราม่าเรื่องพ่อไหม แบบพอเห็นว่านางเอกเป็นดาวนำโชคขนาดนี้ พ่อตัวจริงจะแสดงตัวอยากได้ลูกกลับไปไหม แต่ปรากฏว่าไม่มีจ้า ทุกคนต่างคิดและทำเพื่อนางเอกหมด ไม่อยากทำให้ครอบครัวนางเอกลำบากหรือทำให้นางเอกไม่สบายใจ เลยเลือกที่จะปกป้องแบบห่างๆ อย่างห่วงๆ ใช้วิธีอื่นทดแทนแสดงความรัก แม้ใจจริงจะอยากมากแค่ไหน แต่ก็เลือกที่จะอดทนไม่เปิดเผย เพราะถ้าความจริงเปิดเผยขึ้นมา ทั้งบ้านทั้งตัวนางเอกนี่แย่เลย ดีที่พ่อตัวจริงก็รักนางเอกด้วยใจจริง เลยเลือกส่วนรวมมากกว่าส่วนตน

เรื่องนี้ไม่มีมือที่สามหรือพระรอง (สบายใจได้) พระ-นางรักใคร่กันสุดๆ ไม่มีใครแทรกกลางได้เลย ในสายตาพระเอกตั้งแต่เล็กจนโตมีแต่ชิงชิงเท่านั้น ชิงชิงพูดอะไรทำอะไรพี่แกก็เชื่อฟังทำตามหมด บอกขวาไปขวา บอกซ้ายไปซ้าย เอาใจใส่รักใคร่ทะนุถนอมนางเอกยิ่งกว่าอะไรดี ส่วนนางเอกกับที่บ้านในตอนแรกๆ แม้จะรู้ว่าพระเอกคิดยังไงแต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ เพราะกลัวบ้านพระเอกจะไม่ชอบ เนื่องจากฐานะกับชาติตระกูลที่แตกต่างกัน แต่ด้วยความหน้าหนาเอ้ย!! ...ด้วยความเพียรพยายามของพระเอกก็ทำให้ทุกคนยอมรับและใจอ่อนไม่ขัดขวาง  ประกอบกับตัวนางเอกที่ใครเห็นเป็นต้องเอ็นดู
เพราะนอกจากหน้าตาและนิสัย ไม่ว่าจะวาดภาพ ทำอาหาร การแพทย์หรืออะไรนางก็ทำได้ทั้งนั้น แล้วบ้านพระเอกจะไม่ชอบได้เหรอ ทั้งย่าทั้งน้องพากันติดนางเอกหมด55  

คู่รองรอ 3 ปีได้แต่ง คู่พระเอกนี่หากนับตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอก็ปาไป 9 ปี แล้วไหนยังต้องฝ่าด่านพ่อตากับพ่อตัวจริง(ที่ไม่อาจเปิดเผย) แถมยังขี้หวงลูกสาวมากพอๆ กันอีก แต่พระเอกก็ไม่หวั่น เพื่อให้ได้แต่งงานก็ยินดีออกไปเผชิญความยากลำบากสร้างผลงาน เพื่อที่จะได้แต่งนางเอกเป็นภรรยาอย่างสมเกียรติ 

เรื่องนี้จะดำเนินเรื่องตั้งแต่นางเอกยังเป็นเด็กอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ค่อยๆ ขยับขยายย้ายจากหมู่บ้านไปสู่อำเภอ และย้ายจากอำเภอไปอยู่เมืองหลวง เราจะได้เห็นพระ-นางและตัวละครตัวอื่นๆ ค่อยๆ เติบโต ตั้งแต่เป็นเด็กสาว-เด็กชาย จนถึงวัยปักปิ่นเข้าพิธีแต่งงาน  มีบุตรธิดาเข้าสู่วัยกลางคน ได้เห็นวิธีจัดการกับเรื่องราวต่างๆ ในชีวิตของสตรีหลังบ้าน และบุรุษที่เป็นช้างเท้าหน้า โดยเฉพาะเรื่องสายสัมพันธ์ของครอบครัวและเครือญาติที่เห็นได้ชัดมากในเรื่องนี้ ครอบครัวไหนรักใคร่สามัคคีนี่มีชัยไปกว่าครึ่งจริงๆ โดยเฉพาะครอบครัวนางเอกที่น่ารักมากๆ ตั้งแต่คนแก่จนถึงเด็กน้อยรวมไปถึงคนรอบข้าง เพราะไปไหนก็เจอแต่คนดีๆ ส่วนคนที่ไม่ดีก็แพ้ภัยตัวเองไป แถมโชคดีของนางเอกก็ยังเผยแผ่ไปถึงคนรอบตัวที่ใกล้ชิดสนิทสนมกันอีกด้วย ...ซึ่งในเล่มสุดท้ายจะมีเฉลยบอกที่มาที่ไปว่าทำไมนางเอกถึงได้โชคดีขนาดนี้ เป็นต้นว่าขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรก็เจอแต่โสมอายุร้อยปี (คนอื่นหาแทบตายยังไม่เจอ แต่นางเอกเดินไปทางไหนก็เจอ 55)  ไปเก็บก้อนหินก็เจอแต่หินล้ำค่าหายาก วาดยันต์คุ้มภัยก็ศักดิ์สิทธิ์ นี่แค่เบาะๆ นะที่เหลือต้องไปอ่านเองจ้า

พออ่านจบแล้วก็ใจหายนะ เพราะเรื่องนี้เล่ายาวตั้งแต่เกิดจนถึงวัยชรา กระทั่งหมดลมหายใจเลย มันเลยรู้สึกผูกพัน พอใกล้จะจบเลยต้องเปิดช้าๆ เดี๋ยวจบเร็ว55 แถมตอนจบยังมีเรื่องมาให้พีคอีก55+  เพราะภูมิหลังฐานะที่แท้จริงของนางเอกนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ แต่ชอบนะ จบแฮปปี้มากๆ อ่านแล้วอารมณ์ดียิ้มตลอดเรื่องเลย ใครสายสุขนิยมไม่ชอบดราม่าหรืออะไรหน่วงๆ ต้องจัดจ้า

ป.ล. โชคดีที่ได้เจอนางเอกตั้งแต่ 6 ขวบ โชคดีที่พระเอกใฝ่ดี จึงได้โตมาเป็นชายหนุ่มรูปงามมากความสามารถ สมกับเป็นทายาทตระกูลแม่ทัพ ทั้งยังกอบกู้ชื่อเสียงวงศ์ตระกูลกลับคืนมาได้ หากเชื่อแม่เลี้ยง มีหวังโตไปคงได้กลายเป็นคุณชายเสเพลไม่เอาไหนตามที่แม่เลี้ยงอยากให้เป็นจริงๆ และดีไม่ดีคงได้ตายตั้งแต่ยังเด็กด้วย

ป.ล. nc ใสๆ ไม่บรรยายมากค่ะ ^^

ป.ล. แปลดีมากค่ะ ลื่นไหลไม่ติดขัดเลย ตรงไหนที่ตลกก็ตลก ฉากไหนที่ซึ้งก็ทำให้เรารู้สึกได้ ที่สำคัญคือรอบนี้มาเร็วมากๆ ไม่ใช่ 3 เดือนเล่มแล้วนะ แต่แค่ 3- 4 เดือนก็ได้อ่านครบแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องหน้าขอแบบนี้อีกนะจ๊ะพี่กล้วย ^^

📍ชิงชิง ยอดรักเจ้าชะตา ➡️ https://s.shopee.co.th/W0EbYpKV9

ชีวิตแฟนปลอมๆของไอดอลมหาลัย 2 เล่มจบ

ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : 羲和清零 (Xi He Qing Ling) 

ผู้แปล : Rosalina

สำนักพิมพ์  FIN Publishing

ความรู้สึกหลังอาจจบ (อาจมีสปอยล์) 

หลิงเข่อ เด็กหนุ่มรูปหล่อ หัวดี นิสัยเย็นชาไม่ค่อยพูด เพราะรักแรกในวัยเยาว์จึงทำให้เขารู้รสนิยมทางเพศของตนเอง กระทั่งพยายามปรับปรุงพัฒนาตัวเอง เพื่อให้คู่ควรเหมาะสมกับอีกฝ่าย สุดท้าย 6 ปีผ่านไปความฝันก็เป็นจริงเมื่อหลิงเข่อได้กลายมาเป็นเพื่อนร่วมคณะ เพื่อนมหาลัย และเป็นรูมเมทกับคนๆ นั้นที่เขาเฝ้าฝันถึงมาตลอดหลายปี

ชีเฟิง เด็กหนุ่มรูปหล่อ(มากกกก) บ้านรวย นิสัยดีเฟรนลี่สุดๆ ใครเห็นก็อยากเข้าใกล้ เปรียบเหมือนแสงตะวันที่ให้ความอบอุ่น ด้วยความที่เป็นคนอัธยาศัยดีมากๆ บวกกับหน้าตาหล่อเหลา ฉลาดหัวดี จึงทำให้ชีเฟิงเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนโดยเฉพาะสาวๆ ตั้งแต่เล็กจนโตก็มีแต่คนเข้ามาจีบ แต่ชีเฟิงกลับไม่เคยจีบหรือสนใจใคร จนกระทั่งวันที่เข้ามหาลัย เขาถึงได้รู้จักกับคำว่าตกหลุมรักเป็นครั้งแรก

สองหนุ่มหล่อ คนหนึ่งเป็นเดือนมหาลัยอีกคนเป็นเดือนคณะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าหล่อขนาดไหน แถมยังเรียนอยู่คณะเดียวกันห้องพักเดียวกัน จะทำอะไรก็มีแต่คนจับตามอง เลยเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกจับไปเป็นคู่จิ้น55 พระเอกชอบใจมากที่มีคนจับคู่ตัวเองกับนายเอก แต่นายเอกนี่เครียดมากเพราะแอบรักมาเงียบๆ หลายปี แอ๊บเป็นชายแท้มาตลอดก็กลัวความแตก กลัวเดี๋ยวความจริงเปิดเผยแล้วพระเอกจะรับไม่ได้ เดี๋ยวตีตัวออกห่าง กลัวไปหมดเพราะคิดว่าอีกฝ่ายเป็นชายแท้แน่นอน เพราะฉะนั้นขอแค่ได้เป็นเพื่อนแบบตอนนี้ก็ดีมากแล้ว ส่วนสถานะอื่นไม่เคยหวัง  

แต่ความจริงคือพระเอกน่ะชอบนายเอกมาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามหาลัยแล้ว และก็คิดว่าอีกฝ่ายแมนเต็มร้อยเหมือนกัน แถมนายเอกก็เย็นชาซะขนาดนั้น เลยยิ่งไม่กล้าเผยความรู้สึก …พระเอกก็เลยต้องวางแผนขอให้นายเอกแสร้งมาเป็นแฟนปลอมๆ เพื่อจะได้หาข้ออ้างปฏิเสธเวลามีคนมาจีบ แล้วก็ใช้สถานะแฟนปลอมๆ นี่แหละมาใกล้ชิดและหลอกตีเนียนแต๊ะอั๊งอีกฝ่าย เนื่องจากไม่รู้ว่าจะหาวิธีเข้าใกล้นายเอกยังไงดี เพราะนางนิ่งและเย็นชามาก แต่ที่นายเอกเย็นชาน่ะนอกจากเป็นเพราะนิสัยส่วนตัวแล้ว ก็ยังเป็นเพราะโกรธที่พระเอกจำตัวเองไม่ได้ ในตอนที่เจอกันครั้งที่สอง (เดี๋ยวอ่านไปจะมีเฉลยว่าเพราะอะไร) บวกกับชอบพระเอกมากๆ แล้วกลัวหลุด ก็เลยต้องยิ่งเย็นชากับอีกฝ่ายเป็นพิเศษ …

พระเอกพอรู้ตัวว่าชอบแล้วก็คอยหาจังหวะรุกตลอด ในขณะที่นายเอกภายนอกเหมือนภูเขาน้ำแข็ง แต่จริงๆ นี่เขินมาก ข้างในนี่คือละลายไปนานแล้ว แต่ต้องเฉยไว้เพราะกลัวเป็นการเข้าใจผิดคิดไปเอง  แต่พอเป็นแบบนี้พระเอกก็เลยยิ่งเดาไม่ออก ก็เลยต้องรุกๆ ถอยๆ แกล้งทำเป็นเรื่องตลกขำๆ ไปบ้าง เพราะกลัวนายเอกจะไม่พอใจ ตลกดี ต่างคนต่างก็กลัวกันไปมาแล้วก็มโนกันไปเอง นี่ถ้าพระเอกไม่ได้คนมาช่วยชี้แนะ สงสัยคงอีกนานเลยกว่าจะได้ลงเอยกันจริงๆ ...

ป.ล.พอใจตรงกันแล้วพระเอกนี่จากลูกหมาน้อยน่ารักก็เปลี่ยนไปเป็นหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์เลยจ้า เผด็จการขี้หึงสุดๆ ตอนยังไม่มีแฟนคือโอเคฉันเลี้ยงน้ำเพื่อนทุกคนได้ ไม่มีปัญหา แต่พอมีแฟนแล้วคือฉันเลี้ยงแค่แฟนฉันคนเดียว คนอื่นซื้อกินเองสิ 55+

📍ชีวิตแฟนปลอมๆ ของไอดอลมหาลัย ➡️ https://s.shopee.co.th/30hZc474xc

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 2

ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 2 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : ติงโม่

ผู้แปล : หยกน้ำแข็ง

สำนักพิมพ์ อรุณ

ไม่ ต้องไม่เป็นเช่นนี้! เย่ว์เอ๋อร์ของข้าควรจะน่ารักสดใส

ไร้ทุกข์ไร้กังวล อยู่ภายใต้การปกป้องดูแลของบุรุษ สองมือต้องไม่เปื้อนเลือด

ไม่ควรตกอยู่ในความแค้นเคืองอันโสมม

นางควรจะ .. บริสุทธิ์ไร้มลทิน

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ต่อจากเล่มที่แล้วหลังจากที่ต้องแยกจากกันไป นางเอกก็ไปอยู่ในความดูแลของสำนักสิงถัง ส่วนพระเอกก็หลบไปเก็บตัวฝึกวิชา แต่ผ่านไปได้แค่เดือนเดียวก็เกิดเรื่องขึ้นอีกแล้ว นางเอกเรื่องนี้ไปที่ไหนก็เจอแต่เรื่อง ระหว่างติดตามสำนักสิงถังไป ก็เจอสำนักอื่นตามไล่ล่า หลังจากรอดมาได้ พอไปเข้าร่วมงานชุมนุมชาวยุทธ์ก็เกิดเรื่องขึ้นอีก แค่ศัตรูคนแรกก็ว่าแย่แล้ว แต่ล่าสุดนี่โดนคนจากทั่วทั้งยุทธภพหมายหัวเลยนะจ๊ะ จะรอดไหม? ถึงพระเอกจะเก่งขึ้นแต่ให้มาเจอคนเยอะๆ ตามล่าขนาดนี้ จะไหวไหม?

ซ้ำพอมีคนช่วยก็เหมือนหนีเสือปะจระเข้ ถูกจับแยกออกจากกันทำให้ต้องพลัดพราก ต้องเข้าใจผิดห่างกันไปเป็นปี พระเอกตาเกือบบอด เจอตัดเส้นเอ็นต้องสูญเสียวรยุทธ์ ส่วนนางเอกได้พระรองช่วยไป และเพื่อให้หนีรอดจากเงื้อมือของตัวร้าย ก็ต้องแสร้งแต่งงานเป็นสามีภรรยากัน... เล่มนี้ปวดใจมากกก สงสารพระรองมากกก ทำไมต้องดีงามขนาดนี้ สงสารฮีนะ ทั้งๆ ที่เจอกับนางเอกก่อนแท้ๆ แต่เพราะดันหัวโบราณไปนิด รู้สึกตัวช้าไปหน่อย คนอื่นก็เลยได้คนงามไปครอง แม้ตอนที่พระเอกไม่อยู่จะมีโอกาสมากมายเพียงใด แต่สุดท้ายก็ต้องตัดใจ เพราะผู้หญิงเขาเลือกคนอื่นไปแล้ว T^T...(แต่เราเลือกพระรองนะ นางเอกไม่เอาเราเอาเอง55 )

เล่มนี้ยังมีเรื่องให้ลุ้นและตื่นเต้นอยู่ ศัตรูก็ไม่ได้มีแต่เหยียนผู่ฉง เพราะหลังจากความลับเรื่องตานมนุษย์ถูกเปิดเผย นางเอกก็ถูกคนจากทั่วทั้งยุทธภพจ้องตาเป็นมันเลยจ้า ดีที่พระนางต่างเก่งขึ้นกันทั้งคู่ ดีที่แม้จะเจอเรื่องเลวร้ายแต่พอถึงคราววิกฤติก็ยังได้เจอคนดีๆ อยู่ พระเอกพอถึงคราวตกอับก็มักได้พบเจออาจารย์เก่งๆ ถ่ายทอดวิชาให้ ส่วนนางเอกก็ฟลุ๊คเจอคนถ่ายทอดกำลังภายในให้ เลยก้าวหน้าเร็วพรวดๆ เช่นกัน(จนซูแล้ว55)  

เรื่องราวตอนนี้ไม่ได้มีแค่การเมืองในราชสำนัก แต่มันเริ่มขยายไปถึงสงครามการสู้รบระหว่างแคว้นแล้ว คาดว่าเล่มหน้าคงได้เห็นพระเอกกลับสู่บทบาทเดิมในฐานะแม่ทัพ ส่วนนางเอกเก่งขึ้นขนาดนี้ ต่อไปคงไม่ต้องรอให้ใครมาช่วยแล้วแหละ

ไม่นานคงได้กลายเป็นกำลังสำคัญของพระเอกอีกคน เพราะเล่มต่อไปนอกจากเรื่องจัดการกับศัตรูเก่า ก็คงได้เริ่มเข้าสู่สงครามกลียุคกันแล้ว

ป.ล.เล่มนี้เขาเฉลยเบื้องหลังชาติกำเนิดของตัวละครแล้วนะ แต่พอจะเฉลยก็บอกออกมาง่ายๆ โต้งๆ ไม่มีอะไรให้ลุ้นเลยอะ บทจะบอกก็บอก จะเจอก็เจอง่ายๆ ทีเรื่องอื่นปล่อยให้ลุ้นแทบตายเรื่องนี้ดันเฉลยง่ายๆ ซะงั้น 

📍ปฐพีไร้อาลัย เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/3qGfWCIwRc

มหัศจรรย์รักนายนกกระจอกเทศ 4 เล่มจบ

มหัศจรรย์รักนายนกกระจอกเทศ  4 เล่มจบ  

ผู้แต่ง : หานเยียน
ผู้แปล : เส้าเหวิน
สำนักพิมพ์ Siam Inter Book

ฉันหวังว่าคนคนนั้นจะเป็นเธอ แต่ก็ไม่คิดว่าต้องเป็นเธอ

เพราะชีวิตคนเรามีตัวแปรมากเกินไป  แค่ผีเสื้อในป่าร้อนชื้นที่อเมริกาใต้

เพียงสะบัดปีกไม่กี่ครั้ง ก็ทำให้เกิดทอร์นาโดในเท็กซัสยาวนานถึงสองสัปดาห์

ดังนั้นฉันอยากบอกเธอว่า ...ฉันไม่ดึงดันต้องรั้งเธอไว้ข้างกายให้ได้แน่นอน

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

กู้หมิงซี หนุ่มน้อยผิวขาวรูปหล่อ หัวดี ฉลาดเฉลียว แต่เพราะอุบัติเหตุเมื่อตอนอายุ 6 ขวบ จึงทำให้ต้องถูกตัดแขนทั้งสองข้างทิ้งไป เขาร้องไห้ฟูมฟายต้องการแขนคืน แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากทำใจยอมรับความจริง และนับแต่นั้นทุกสิ่งที่เคยทำด้วยสองมือก็ต้องเปลี่ยนไปใช้สองเท้าแทน  ท่ามกลางความสงสารและสายตาเวทนาจากคนรอบข้าง แต่กลับมีเพียงเด็กสาวคนหนึ่งที่ไม่เคยสนใจและมองเขาด้วยสายตาแบบนั้นเลย

ผังเชี่ยน สาวน้อยตัวอวบอ้วน ในชีวิตไม่เคยสนใจสิ่งใดนอกจากกินกับเล่น ไม่ได้ฉลาดเท่ากับเด็กหนุ่มบ้านข้างๆ แต่เพราะความพิการของอีกฝ่าย (ที่เธอก็มีส่วน) จึงทำให้เธอต้องกลายเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะ และเรียนอยู่ห้องเดียวกันกับเขาตั้งแต่ประถมจนถึงม.ปลาย  ที่ไหนมีกู้หมิงซีที่นั่นก็มักจะมีผังเชี่ยนปรากฏตัวอยู่ข้างกายคล้ายเป็นเงาของกันและกัน ไม่มีใครรู้ใจเขาเท่าเธอ และไม่มีใครเข้าใจเธอเท่ากับเขาอีกแล้ว ทั้งคู่อยู่บ้านข้างๆ กัน อยู่โรงเรียนเดียวกัน ไป-กลับพร้อมกัน และนั่งเรียนข้างๆ กันเสมอมา จะสุขหรือเศร้า ดีใจหรือว่าเสียใจ ทุกช่วงเวลาในชีวิตของพวกเขาต่างก็มีกันและกันเสมอ 

ไม่ว่าใครก็รู้ว่านายนกกระจอกเทศชอบนางสาวปู....แต่นายนกกระจอกเทศกลับเป็นคนเดียวที่รู้ว่านางสาวปูชอบใคร ...

นี่คือเรื่องราวความรักของหนุ่มสาวที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ แต่เพราะฝ่ายหนึ่งต้องสูญเสียแขนไปทั้งสองข้าง ใครต่อใครจึงมองข้ามข้อดีในตัวเขาไปซะเกือบหมดและเห็นแต่เพียงข้อด้อย ทว่าเขาก็ไม่ใส่ใจ เพราะบนโลกใบนี้ยังมีคนคนหนึ่งที่ไม่เคยสนใจเลยสักนิดว่าเขาจะมีแขนหรือไม่มี...พระเอกเรื่องนี้ดีงามเป็นคนที่แข็งแกร่งมากๆ ทั้งร่างกายและจิตใจ ในเมื่อใช้มือไม่ได้ก็ฝึกเปลี่ยนมาใช้เท้าทำทุกอย่างแทนมือ แต่แน่นอนว่ามันก็มีบางเรื่องที่ใช้เท้าทำแทนไม่ได้ ก็ต้องขอให้คนอื่นช่วยบ้าง แต่หากไม่ใช่เรื่องส่วนตัวจริงๆ ก็เป็นนางเอกนี่แหละที่ทำให้  

สำหรับนางเอกนี่เป็นความเคยชิน เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องขอร้องหรือเอ่ยปากบอกนางก็ทำให้เอง  อย่างเวลากินอะไร นางก็จะป้อนให้พระเอกกินด้วย เวลาพระเอกเหงื่อไหลก็เช็ดให้ จัดเสื้อผ้า+ใส่รองเท้าให้ ตัดเล็บเท้า+นวดเท้าอีกมากมาย เป็นเหมือนแขนของเขาไปโดยปริยาย เป็นไปโดยธรรมชาติมาจากจิตใต้สำนึกเหมือนเรื่องปกติธรรมดา ส่วนพระเอกก็ยอมรับสิ่งเหล่านี้จากนางเอกเพียงคนเดียวเท่านั้น  ไม่ใช่ว่าไม่มีคนอื่นอยากทำให้ แน่นอนว่ามี เพราะพระเอกก็เสน่ห์แรงมีสาวๆ มาชอบไม่น้อยเลย หล่อที่สุดในโรงเรียน แถมยังฉลาดนิสัยดีขนาดนี้ใครจะไม่สน แต่พระเอกกลับไม่เคยแลไม่ยอมให้ใครทำเรื่องพวกนี้ให้ นอกจากนางสาวปูของพี่แกคนเดียวเท่านั้น อิอิ

ตอนแรกด้วยความที่ยังเด็ก นางเอกก็จะมีนิสัยเอาแต่ใจและปากไม่ค่อยดีไปบ้าง เลยเลี่ยงไม่ได้ที่จะพลาดทำให้พระเอกเสียใจ แต่ทุกครั้งพระเอกก็มักจะให้อภัยและตอบกลับด้วยรอยยิ้มเสมอ (จริงๆ ไม่ใช่เฉพาะกับนางเอกนะ แต่เป็นแบบนี้กับทุกคนเลย) เอาจริงๆ เราว่าพระเอกก็พอใจที่นางเอกเป็นแบบนี้แหละ เอาแต่ใจดื้อรั้นบ้าง ชอบเอะอะโวยวาย แต่ไม่ปฏิบัติกับพี่แกด้วยมารยาท หรือคอยระแวดระวังไปซะทุกอย่างเพียงเพราะเขาเป็นคนพิการ จึงทำให้พระเอกสบายใจและชอบที่ได้อยู่ใกล้ๆ นางเอก 

แต่เมื่อเริ่มโตและได้เห็นโลกมากขึ้น พระเอกถึงได้เข้าใจว่าโลกภายนอกที่แท้จริงสำหรับเขานั้นมันไม่ง่ายเลย และบางเรื่องก็ไม่ใช่ขอแค่พยายามแล้วทุกอย่างจะดี แต่พระเอกก็ไม่โกรธ ไม่โทษใคร ...เขาไม่โกรธที่พ่อไม่สามารถก้าวข้ามความพิการของตนเองได้และเลือกที่จะไปมีครอบครัวใหม่ เขาไม่โกรธที่แม่นางเอกอยากให้ลูกสาวได้แต่งงานกับคนดีๆ ที่มีพร้อมและมีร่างกายครบ 32 เหมือนคนปกติทั่วไป เขาไม่โกรธที่แม้ตัวเองจะฉลาดทำคะแนนสอบได้สูงแต่ก็ยังถูกมหาวิทยาลัยและโรงเรียนหลายแห่งปฏิเสธ  เขาไม่โกรธที่เด็กสาวที่เขาชอบไม่ได้ชอบเขา และยินดีจากไปด้วยความเต็มใจเสมอ ...เขาไม่เคยโกรธใคร แต่เขาแค่เหนื่อยแล้วจริงๆ

นางเอกก็เหมือนเด็กสาวทั่วๆ ไปที่มี puppy love เฝ้าฝันถึงเจ้าชายขี่ม้าขาว แต่ดันหลงลืมของดีที่อยู่ข้างๆ ตัวไปเพราะความเคยชิน กว่าจะรู้ตัวพอหันมาอีกทีอีกฝ่ายก็หายไปในทะเลผู้คนซะแล้ว แม้ได้ทำตามความฝันแต่กลับต้องทำของสำคัญหล่นหาย ลึกๆ ในใจของนางเอกจึงไม่มีความสุขเลย ต่อหน้าผู้คนแม้นยังคงแย้มยิ้มหัวเราะ แต่ในใจกลับยังคอยสอดส่องเฝ้ามองหาของชิ้นนั้นอยู่ตลอดเวลา แม้จะผ่านมานานหลายปีก็ไม่เคยยอมแพ้ จนได้มาเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่ทำให้เธอได้กลับมาพบหัวใจตัวเองอีกครั้ง นี่จึงไม่ใช่จุดจบของเรื่องราว แต่คือการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งของเขาและเธอ ...

เราชอบเรื่องนี้มากกกก เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากๆ ของปีนี้เลย ไม่ได้อ่านอะไรที่ทำให้น้ำตาซึมตลอดทั้งเรื่องแบบนี้มานานแล้ว มีครบทุกรสจริงๆ เรื่องนี้ กู้หมิงซีกับผังเชี่ยนเกิดมาเพื่อกันและกันจริงๆ สุดท้ายกาลเวลาก็ทำลายสายสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้ ห่างกันไปนานหลายปีมาเจอหน้ากันครั้งแรกก็ต่อกันติดแล้ว จริงๆ เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้นางเอกด้วยที่เป็นคนสบายๆ ไม่คิดอะไรมาก ไม่เคยสนใจเรื่องความพิการของพระเอก พระเอกไม่มีแขนเธอก็จะเป็นแขนให้เขาเอง ตั้งแต่เล็กปฏิบัติกับพระเอกแบบไหนโตมาก็ยังเป็นแบบนั้น เป็นเด็กสาวตัวอ้วนที่ชอบร้องไห้เอะอะโวยวายเหมือนเดิม เป็นคนที่พระเอกเชื่อใจและเข้าใจเขามากที่สุด ...

พระเอกตอนที่ไม่มีนางเอกอยู่ก็เหมือนกับปลาขาดน้ำ ชีวิตอับเฉาซึมเซาไปหมด แต่พอนางเอกกลับมาก็เหมือนโลกทั้งใบได้เจอแสงอาทิตย์อีกครั้ง ยิ้มแย้มมีความสุข ไม่ใช่แค่ดวงตาที่ยิ้ม แต่หัวใจทั้งดวงก็ยิ้มตามไปด้วย ไม่ว่าใครก็สัมผัสได้...ดีที่เรื่องนี้ไม่ใช่มีดราม่า แบบเจออุปสรรคมาทั้งเรื่องแล้วก็ค่อยมาแฮปปี้เอา 2-3 หน้าสุดท้าย หรือสองบรรทัดท้ายๆ แล้วจบเลย  แต่นี่คือยังได้อ่านเรื่องราวหลังจากกลับมาเจอกันแล้วต่ออีก 1 เล่มกว่าๆ เลย จุใจมาก อิ่มเอมใจสุดๆ  บ้านนางเอกก็น่ารักมาก ผิดกลับฝั่งบ้านพระเอกลิบลับ แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะพระเอกไม่ใช่เด็กอีกแล้ว ตอนนี้เขามีบ้านมีครอบครัวที่อบอุ่นของตัวเองให้กลับไปหาแล้ว ...

ป.ล.เข้าใจแม่นางเอกที่อยากให้ลูกสาวได้สิ่งที่ดีที่สุด ทว่าดีใจที่สุดท้ายคุณแม่ก็เปิดใจยอมรับพระเอกและเคารพการตัดสินใจของลูกสาว ถึงจะปากร้ายแต่คุณแม่ก็จริงใจนะ ชอบตอนตอกกลับพ่อพระเอกสาแก่ใจเราจริงๆ ...หึหึ

ป.ล. ส่วนพ่อนางเอกก็ดีมากๆ เพราะลูกสาวของตัวเองก็มีส่วนทำให้พระเอกกลายเป็นแบบนี้ ดังนั้นเมื่อไรที่พระเอกต้องเปลี่ยนโรงเรียนใหม่ เขาก็จะเป็นคนไปวัดขนาดโต๊ะและสั่งทำโต๊ะเรียนมาให้พระเอกทุกครั้ง เมื่อพระเอกอยากขี่จักรยานไปโรงเรียน เขาก็ยินดีเอาจักรยานไปปรับแต่งให้จนพระเอกขี่ได้ เขาเป็นเหมือนพ่อคนที่สองของพระเอก ในขณะที่พ่อแท้ๆ ของพระเอกจนแล้วจนรอดก็ยังไม่อาจก้าวข้ามปมในใจเรื่องที่ลูกพิการไปได้เลย

📍มหัศจรรย์รักนายนกกระจอกเทศ ➡️ https://s.shopee.co.th/6Ky9zdeUFV