ปิดแผ่นฟ้าทุบปฐพี เล่ม 1

ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี เล่ม 1 (3 เล่มจบ)  / ผู้แต่ง : หรงจิ่ว 容九
ผู้แปล : ภวิษย์พร
สำนักพิมพ์ อรุณ

' เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้ากลัวและไร้ที่พึ่งพาเพียงใด  เจ้าหายไปไหนมานานขนาดนี้ '

' เจ้ารู้หรือไม่ว่า ข้าตกลงมาในหลุมนี้อีกครั้ง และข้าก็อยากจะทิ้งทุกอย่างไปอีกครั้ง

เพื่อได้อยู่กับเจ้าเช่นนี้ไปจนแก่เฒ่า .. '

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

องค์หญิงเซียงอี๋เซียวฉีถัง องค์หญิงที่ได้รับความรักความโปรดปรานจากฮ่องเต้มากที่สุดในแผ่นดิน  เพราะพี่ชายซึ่งเป็นรัชทายาทละทิ้งตำแหน่งและหนีหายไปพร้อมกับหญิงคนรัก จึงทำให้นางต้องกลายมาเป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน เพื่อช่วยเหลือค้ำจุนน้องชายที่เป็นรัชทายาทคนใหม่  ท่ามกลางความสกปรกโสมมในราชสำนัก และขุมกำลังทั้งหลายที่หวังฉกฉวยแย่งชิงอำนาจให้กับฝ่ายตน

แม้จะเป็นถึงองค์หญิงผู้สูงศักดิ์แห่งราชวงศ์ต้าชิ่ง ที่เติบโตมาด้วยความรักจากผู้คนรอบข้าง โดยเฉพาะจากพระบิดาซึ่งเป็นฮ่องเต้ แต่ชีวิตก็ไม่ได้ราบรื่นง่ายดายหรือสมหวังดังใจคิด เมื่อความโปรดปรานและอำนาจนั้นทำให้นางต้องถูกปองร้ายจากผู้คนมากมายเช่นเดียวกัน ชีวิตเหมือนเดินอยู่บนน้ำแข็งแผ่นบางๆ ต้องคอยระแวดระวังทุกๆ ฝีก้าว หากวันใดพลั้งเผลอหรือก้าวพลาด สิ่งที่รออยู่เบื้องล่างก็มีแต่ความตายเท่านั้น... จะหาคนที่จริงใจด้วยจริงๆ ก็ยาก ขนาดจะแต่งงานก็ยังไม่มีใครกล้ามาสู่ขอ พอได้เจอบุรุษที่หมายปองก็ยังต้องใช้กลอุบายเพื่อให้ได้ตัวเขา ตอนท้ายๆ ที่บรรยายความรู้สึกและสิ่งที่นางทำให้ท่านราชบุตรเขยนี่ ก็อดสงสารไม่ได้ ไม่รู้วันใดหากท่านราชบุตรเขยได้รู้ความจริง จะเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปบ้างหรือไม่  หากวันไหนที่ความทรงจำของนางเอกกลับมาครบถ้วน นางจะยังยอมอยู่กับเขาอยู่หรือเปล่า ...

ซ่งหลางเซิง ตุลาการศาลต้าหลี่เพราะตกหลุมพรางจึงทำให้เขาต้องแต่งงานกับองค์หญิงเซียงอี๋ อย่างเลี่ยงไม่ได้  แม้จะแต่งงานเป็นสามีภรรยาและกลายเป็นราชบุตรเขยแล้ว แต่ซ่งหลางเซิงก็ยังคงเย็นชาและหมางเมินองค์หญิง ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  เขาเคยปฏิเสธคำขอแต่งงานจากนางเหตุเพราะตนมีสตรีในดวงใจอยู่ก่อนแล้ว  แต่นางก็ยังไม่วายใช้แผนการกับเขา เมื่อเป็นเช่นนี้ต่อให้นางจะดีและใจกว้าง รวมถึงพยายามทำอะไรให้เขามากมายเพียงใด แต่สุดท้ายเขาก็ยังตัดสินใจจะหลบหนีและพาตัวเองไปให้ไกลจากนางตลอดกาลอยู่ดี…

เล่มแรกเปิดตัวมาด้วยการที่นางเอกความจำเสื่อมและหายตัวไป 1 ปี แม้จะจำอะไรไม่ได้แต่ก็ยังมีคนดูแลให้ความช่วยเหลือ จนทั้งสองคนสัญญาว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดไป ทว่ากลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่ทำให้ต้องแยกจากกันไปคนละทางซะก่อน ... คนหนึ่งกลายเป็นซื่อจื่อแบกรับหน้าที่ของวงศ์ตระกูล  ส่วนอีกคนก็กลับคืนสู่ฐานะเดิม กลายเป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน ไม่ใช่เหอเฟิงหญิงสาวชาวบ้าน แต่เป็นสตรีที่แต่งงานออกเรือนแล้ว อีกทั้งยังมีชายบำเรอ และมีชื่อเสียงฉาวโฉ่เป็นที่โจษจัน ...

นางเอกต้องกลับมาใช้ชีวิตร่วมกับสามีที่ไร้ใจ และแสนจะเย็นชา (ในตอนแรกนะจ๊ะ) รวมถึงเหล่าชายบำเรอที่มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดากันเลยสักคน ไหนจะไท่จื่อน้องรักที่คอยเรียกหาให้ไปช่วยงานทุกๆ สองสามวันนั้นอีก ท่ามกลางปริศนามากมายที่ต้องค้นหา มิตรหรือศัตรูที่แท้จริงก็ยังมิอาจรู้ ในขณะที่ความทรงจำก็ค่อยๆ ฟื้นกลับคืนมา พร้อมกับความเสียใจ ความผิดหวัง เมื่อได้รู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังอาจเป็นคนที่นางรักมากที่สุด...  บนโลกใบนี้ยังมีใครที่สามารถเชื่อใจได้อีกหรือไม่ ...ในเมื่อคนที่รักอยากหวังพึ่งพิงก็กลับวางยาพิษลอบทำร้าย 

คนที่อยากอยู่ด้วยตลอดไปก็กลับจากลา ...

ที่คิดว่าเป็นสหายแต่วันถัดไปกลับหันมีดแทงมา ...

หรือคนที่เคยคิดฆ่าแต่วันถัดไปก็กลับปกป้องนางด้วยชีวิต …

ตอนแรกที่ได้อ่านเรื่องย่อเราก็รู้สึกว่ามันคล้ายๆ กับหงส์ขังรักอยู่นา แต่พอได้อ่านเนื้อเรื่องจริงๆ ต้องบอกเลยว่าไม่เหมือน  อาจจะคล้ายกันตรงที่นางเอกเป็นองค์หญิงที่ได้รับความโปรดปราน  มีน้องชายเป็นไท่จื่อ มีราชบุตรเขยและมีชายบำเรอ แต่แค่นั้นแหละส่วนเนื้อเรื่องไม่เหมือนเลยน๊า เรื่องนี้ดำเนินเรื่องเร็วกระชับ พลิกไปพลิกมาและมีอะไรให้ลุ้นอยู่ตลอด เหตุผลในการรับชายบำเรอก็แบบคาดไม่ค่อยถึงแฮะ  แม้ตัวเรื่องจะเข้มข้มดราม่า

แต่เพราะมีมุกตลกที่มาจากความคิด+คำพูดของนางเอกแทรกอยู่ตลอดเวลา  เลยทำให้เรื่องที่ดูจะเครียดกลายเป็นตลกและผ่อนคลายลง ยิ่งตอนที่นางเอกอยู่กับราชบุตรเขยนี่ยังกับจังหวะซิทคอม ...เขากำลังเอ่ยวาจาเชือดเฉือนด่ากันแบบสุภาพ แต่เราอ่านแล้วขำอ่ะ 55+

เราชอบมุมมองวิธีคิดของนางเอกเรื่องนี้ แม้ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางคมหอกคมดาบ ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่ง แต่นางก็ยังมองโลกในแง่ดี ไม่ได้เศร้าซึมจับเจ่าอยู่กับความทุกข์ เมื่อพยายามถึงที่สุดแล้วยังไม่ได้ก็เลือกที่จะปล่อยวาง ...ไม่ได้เป็นองค์หญิงเอาแต่ใจที่ไม่รู้อะไรเลย สมแล้วที่ฮ่องเต้ให้ความไว้วางใจแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิงผู้ตรวจการแผ่นดิน อีกอย่างเราจะได้เห็นการใช้ไหวพริบ และการวางแผนของนางเอกที่เก่งไม่แพ้ผู้ชายในเรื่องเลย 

ใช่แล้วๆ ลืมบอกไปว่าผู้ชายเรื่องนี้งานดีทุกคนเลยจ้า 55 ...แล้วก็ลึกลับเข้าใจยาก  มีเงื่อนงำเบื้องหลังซับซ้อนยากแท้หยั่งถึงกันทุกคนเลยด้วย อ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าตกลงคนไหนดีจริง หรือคนไหนที่คิดร้ายกันแน่ ทำไมจะต้องมาสไตล์เดียวกันหมดแบบซับซ้อนเข้าใจยาก พูดแบบปกติธรรมดาไม่ได้ พูดทีต้องเหมือนกำลังทายปริศนาเล่นคำ 55  ...

หลังอ่านบทสุดท้ายจบเราจะเริ่มได้กลิ่นมาม่า และเริ่มรู้สึกว่าสาเหตุที่ทำให้นางเอกหายตัวจนไปเจอกับผู้ชายเบอร์สองนี่คงไม่ธรรมดา  จริงๆ เราก็มั่นใจว่าตัวเองลงเรือถูกลำนะ แต่พออ่านจบนี่ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้ว กลัวมีพลิกเหมือนกันแฮะ 55+

ปล. แนะนำตัวละครในเรื่องที่เราชอบและรู้สึกว่าน่าสนใจหลักๆก็มี 

ท่านราชบุตรเขย หล่อเหลา สุขุมเย็นชาแม้จะชอบพูดจาเชือดเฉือนแต่กลับขี้น้อยใจ 

(แอบขี้หึงแต่ปากหนัก) แล้วยังเป็นตลกหน้าตายอีกด้วย   

ลู่หลิงจวิน บัณฑิตหนุ่มที่ใฝ่ฝันอยากจะเข้าไปเป็นหนึ่งในชายบำเรอขององค์หญิง 

พูดมากหลงตัวเอง อาจดูน่ารำคาญไปบ้าง ชอบทำอะไรบุ่มบ่ามและก็นะ ...(ต้องไปอ่านเอง ...หึหึ)

เนี่ยหราน นี่ก็หล่อเหลา สุขุม เย็นชา เจ้าแผนการร้ายลึก เป็นคนที่เดาไม่ออกที่สุดว่าตกลงมาดีหรือร้ายกันแน่   

คู่หูองครักษ์เงาของนางเอก สองคนนี้ตอนแรกไม่คิดว่าจะตลกนะ นึกว่าจะมาดเข้มไม่ค่อยพูดแต่ก็ทำให้เรายิ้มออก  ...

ท่านหมอในจวนองค์หญิง ฝีมือในการรักษาเป็นเลิศ แต่หลงตัวเอง+ขี้โม้นิดๆ เลยทำให้ชื่อเสียงไม่โด่งดังสักทีนะปู่ 55+ (จนอายุปาไปเท่าไรแล้วเนี่ย 55)

📍ปิดแผ่นฟ้า ทุบปฐพี ➡️ https://s.shopee.co.th/2qO9QA95yC

สุดหัวใจ

สุดหัวใจ / ผู้แต่ง : Yi Du Jun Hua

สำนักพิมพ์ Hongsamut 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

จั่วชางหลาง เด็กสาวที่เติบโตอยู่ในฝูงหมาป่า แต่ชะตาชีวิตกลับต้องพลิกผัน เมื่อได้พบตัวซวย..เอ้ยๆ เมื่อได้พบกับองค์ชายรอง มู่หรงเหยียน ในขณะที่เข้าป่าไปจับม้า นางถูกจับกลับมาและถูกโยนเข้าไปฝึกให้เป็นนักรบเดนตายท่ามกลางเด็กทั้งหลายกว่า 300 ชีวิต จนในที่สุดนางก็คือหนึ่งในผู้ที่เหลือรอดและได้กลายเป็นคนสนิทติดตามอยู่ข้างกายเขา ฉากหน้านางคือแม่ทัพหญิงผู้องอาจและเก่งกาจในสนามรบ เป็นที่กลัวเกรงไม่ว่าย่ำทัพออกศึกไปที่ใด แต่เบื้องหลังนางคือทาส คือเมีย คือคนรับใช้ และที่ใช้ระบายอารมณ์ของเจ้านาย ผู้ที่เปรียบเสมือนโลกทั้งใบ แต่กลับเห็นนางเป็นแค่สัตว์เลี้ยงตัวหนึ่งของตนเท่านั้น

มู่หรงเหยียน องค์ชายรองของแคว้นต้าเหยียนเก่งกาจทั้งบู๊และบุ๋น เขาไม่เคยสนใจในราชบัลลังก์ จนกระทั่งเมื่อได้รู้ว่าสตรีในดวงใจกำลังจะแต่งงานกับรัชทายาทซึ่งเป็นพี่ชายตน  มู่หรงเหยียนจึงยกทัพก่อกบฏและกลายเป็นเจ้าเหนือหัวองค์ใหม่พร้อมทั้งได้หญิงงามมาครองสมดังใจหมาย 

เรื่องนี้มีแค่ร้อยกว่าหน้าเล่มไม่หนาบางๆ อ่านแป๊บเดียวก็จบ แต่ความรันทด+ดราม่ามีตั้งแต่หน้าแรกยันจบหาความสุขไม่ได้เลยสักนิด 55+ ...ใครสายสุขนิยมควรข้ามแต่ถ้าชอบดราม่าก็จัดเลยจ้า นางเอกเรื่องนี้เป็นแม่ทัพที่ประชาชนเทิดทูนรักใคร่ ดังนั้นเพื่อจะเอาชนะใจชาวประชา พระเอกจึงต้องแสร้งแต่งตั้งนางเป็นชายารัชทายาท เพื่อให้ตนได้ขึ้นครองบัลลังก์ แต่พอได้ดังหวังอิพี่ก็ถีบคนเขาหัวส่ง และแต่งตั้งนางในดวงใจขึ้นเป็นฮองเฮาแทนทันที เหมือนจะดีนะที่นางเอกกลับไปเป็นแม่ทัพเต็มตัวแต่เปล่าเลย เพราะอิพี่ดันมอบจวนที่พักใกล้ๆ วังให้นางอยู่อาศัย อารมณ์แบบหิวเมื่อไรก็แวะมาเซเว่นอีเลฟเว่น หลังจากนั้นก็เคราะห์ซ้ำกรรมซัด เดี๋ยวก็ถูกจับเข้าคุกหลวงพอหายโกรธก็ปล่อยออกมา แล้วก็ส่งไปรบพอชนะกลับมาก็เข้าสู่วังวนอีหรอบเดิม ...

พระเอกเรื่องนี้ไม่เคยเห็นค่านางเอกเลยสักนิด  รักและอ่อนโยนแต่กับนางในดวงใจ ส่วนนางเอกนี่เห็นเป็นสัตว์เลี้ยงเท่านั้น แล้วอิพี่ก็ชอบทำลายความสุขดับฝันคนเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเหมือนอีกฝ่ายไม่ใช่คน  ...ส่วนนางเอกก็ไม่เคยปริปากบ่นหรือต่อว่าใดๆ สักคำ ก้มหน้ารับทุกอย่าง ว่าอะไรสั่งอะไรมาก็ทำ ไม่โต้แย้ง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทั้งที่นางเองก็เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ รบทัพจับศึกมาก็ตั้งมาก แต่ทำไมถึงไม่เลือกทางเดินที่ดีกว่านี้ ทำไมถึงงมงายในรักและยอมถูกพระเอกเหยียบย่ำขนาดนั้น 

ทำไมยังใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เล่ห์เหลี่ยมอยู่อีก เหมือนเก่งแต่ในสนามรบแต่พอมาใช้ชีวิตปกติธรรมดานี่ใสมาก ไม่มีชั้นเชิงใดๆ ตกหลุมพรางคนอื่นจนถูกลงโทษก็บ่อย มันผิดวิสัยของคนที่ออกรบมานานนะเนี่ย!!! แถมเวลาเป็นอะไรขึ้นมาก็ไม่มีใครช่วยได้เลย ไม่มีใครออกหน้าให้ได้เลยสักคน ลูกน้องที่ว่าจงรักภักดีก็ช่วยไรไม่ได้  ขนาดบาดเจ็บจะตาย พวกหมอหลวงในวังยังไม่มีใครกล้ามารักษาสักคน จนต้องออกไปหาหมอข้างนอกแทนอ่ะคิดดู ... อิหยังวะ 

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วคิดว่าถ้านางเอกตายเราก็ไม่เสียใจเลยสักนิด เหมือนนางเกิดมาเพื่อให้คนทำร้ายโดยแท้  เวลาเกิดเรื่องอะไรขึ้นพระเอกก็ไม่เคยยื่นมือเข้าช่วย กี่ครั้งแล้วที่นางต้องทุกข์ทรมาน  กี่ครั้งแล้วที่ส่งนางไปตาย ...รู้อยู่แก่ใจว่าคนรักตัวเองน่ะมันสตอแต่ก็ทำเป็นมองไม่เห็น เพราะมัวแต่ยึดติดอยู่กับคำสัญญาในวัยเด็ก รู้นะว่าคนรักตัวเองเป็นยังไงตีสองหน้าแค่ไหน แต่ก็ยังยอมเสียสละนางเอกเพื่อนางในดวงใจได้ทุกครั้ง จนนางเอกสิ้นหวัง ไม่คาดหวัง ไร้ความรู้สึกแบบไม่ไหวแล้วจริงๆ  แต่พระเอกก็ยังคิดไม่ได้ เพราะฉะนั้นก็ดีแล้วแหละที่จบแบบนี้ ...

ป.ล. ถึงจะเขียนมาเยอะขนาดนี้แต่อ่านแล้วเราก็เฉยๆ นะ ถึงจะดราม่ารันทดทั้งเรื่องแต่เราก็ไม่ได้รู้สึกหน่วงอะไร เราว่ามันพยายามให้ดราม่ามากเกินไป รวมถึงบทลงโทษพิสดารพันลึกด้วย บางทีมันไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้  ไม่น่าเขียนให้นางเป็นแม่ทัพเลย ไม่เห็นเก่งเหมือนที่คุย แต่ในเมื่อคนเขียนเขาอยากให้เป็นแบบนี้ก็ต้องตามนั้นแหละเนาะ55

ป.ล. หลายคนอาจสงสัยว่าพระเอกเรื่องนี้แซ่มู่หรงจะเป็นอะไรกับ มู่หรงลี่ ในเรื่องเต้าหู้ไซซีหรือเปล่า ...คุณคิดถูกแล้วจ้า อิพี่เป็นปู่ของมู่หรงลี่เองจ้า  

📍สุดหัวใจ ➡️ https://s.shopee.co.th/7fTPCALfXg

เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ

เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia
ผู้แปล : ฉินชิง
สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อ่านมีสอยล์)

หวงหราน เด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดา  ฐานะทางบ้านยากจนต้องทำงานทุกอย่างเพื่อส่งตัวเองเรียน ตั้งแต่เล็กจนโตเพราะความยากจนจึงทำให้ถูกรังแก และถูกดูหมิ่นเหยียดหยามจากคนรอบข้างอยู่เสมอ  แต่เพื่ออนาคตหวงหรานจึงพยายามอดทนอดกลั้นและตั้งใจเรียน เพื่อจะได้หางานดีๆ ทำแล้วเลี้ยงดูครอบครัว

หลิ่วจวินฉือ ชายหนุ่มรูปหล่อบ้านรวย นิสัยเย่อหยิ่ง ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา โดยเฉพาะหวงหรานเพื่อนสนิทของโม่โม่ที่เขาเกลียดเป็นพิเศษ คนสองคนที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว ทั้งนิสัยใจคอรวมถึงหน้าตาและฐานะ ดูยังไงก็ไม่มีทางมาบรรจบกันได้แต่เพราะหวงหรานเป็นเพื่อนสนิทของโม่โม่ จึงทำให้หลิ่วจวินฉือที่แอบชอบโม่โม่ต้องกล้ำกลืนฝืนทน ยอมคบหากับอีกฝ่ายด้วยความจำใจ 

เพราะนายเอกไปแอบรู้ความลับของพระเอกเข้า จึงทำให้ตัวเองต้องถูกข่มขู่และกลายเป็นเบี้ยล่างของอีกฝ่ายอย่างไร้ทางขัดขืน แม้นายเอกจะยืนยันนอนยันถึงความสัมพันธ์ของตัวเองกับโม่โม่ ว่าเป็นเพียงเพื่อนเท่านั้น แต่พระเอกก็ยังไม่ยอมเลิกรา มักจะหาโอกาสเข้ามาข่มขู่และถากถางด้วยคำพูดเจ็บแสบสารพัด จนเลยเถิดไปถึงขั้นใช้อีกฝ่ายเป็นหนูทดลอง เพื่อฝึกฝีมือก่อนขึ้นเตียงกับผู้ชายที่ชอบ 

ต้องบอกก่อนว่าพระ-นายเรื่องนี้ต่างก็เป็นชายแท้ และไม่เคยมีซัมติงกับผู้ชายมาก่อน แต่เพราะพระเอกชอบโม่โม่ฮีก็เลยไปลองมีซัมติงกับผู้ชายดู แต่ก็ไม่รอดกลายเป็นขยะแขยงซะงั้น แต่พอได้มาเจอกับนายเอกเท่านั้นแหละ ...หึหึ ชีวิตเปลี่ยนเลยจ้าชอบมาก ติดใจอีกฝ่ายมากกก จากที่คิดว่าคนเขาเป็นหนูสกปรกโสโครกน่ารังเกียจ แต่หลังจากนั้นถ้ามีโอกาสเมื่อไรเป็นจับกดๆ ตลอดจ้า  

นายเอกก็ขัดขืนนะ เพราะตัวเองไม่ได้ชอบผู้ชายแต่สุดท้ายก็สู้แรงอีพี่ไม่ไหว ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย ไปๆ มาๆ ก็เจอพระเอกหลอกล่อให้มาอยู่ด้วยกัน กลายเป็นแม่บ้านคอยดูแลบ้านให้พี่แก เหมือนจะดีนะแต่เปล่าเลย เพราะอีพี่ก็ยังปากร้ายชอบด่า+พูดจาถากถางคนเขาอยู่เหมือนเดิม อิพี่ไม่เคยเชื่อเลยว่าชีวิตของนายเอกนี่มันน่าสงสารจริงๆ แถมยังชอบไปหาว่าเขาเสแสร้งแกล้งทำตัวน่าสงสาร เพื่อเรียกร้องความสนใจอีก ใครอธิบายยังไงก็ไม่ฟัง อีพี่คิดของแกเองเสร็จสรรพแล้วก็ด่าๆ จนนายเอกเซ็งเลิกอธิบาย อยากด่าอะไรก็ด่าไปปลงและ 55+

และไม่น่าเชื่อเลยว่าสุดท้ายคนที่รู้ใจตัวเองก่อน และเป็นฝ่ายสารภาพความในใจก่อน...จะเป็นคนที่แสนขี้ขลาดและอ่อนแอที่สุด  แต่น่าเสียดายที่กลับถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยในทันที จนเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นายเอกต้องออกจากมหาลัยนั่นแหละ อิพี่ถึงได้เริ่มรู้สึกตัว...หึหึ 

นายเอกที่เห็นหงิมๆ รังแกง่ายแต่พอตัดก็ตัดจริงๆ นะจ๊ะ ออกไปใช้ชีวิตของตัวเองไม่คิดไม่สนเรื่องพระเอกอีกเลยด้วย 55+ ...ส่วนพระเอกก็เหมือนกรรมตามสนองอะเพราะเคยทำกับเขาไว้มาก ด่าเขา เหน็บเขาไว้มากพอไปทำดีด้วยทีนี้คนเขาก็เลยไม่เชื่อ ให้อะไรมาก็กลัว+ระแวงไปหมดไม่กล้ารับ 55+ ...กว่านายเอกจะเชื่อว่าอีพี่รักตัวเองจริงๆ ก็นู่นเกือบจบเลย 

📍เพราะไม่เคยรู้ว่ารัก 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9fEjx0jGgU

สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา 3 เล่มจบ

สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา 3 เล่มจบ / ผู้แต่ง : หานลู่ 寒露
ผู้แปล : อวี้
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเป็นหญิงสาวยุคปัจจุบันที่เติบโตมาในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าและทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เพราะพลาดตกลงไปในท่อจึงทำให้วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ เยี่ยเหมย บุตรสาวของอนุกับพ่อค้าที่ตระหนี่ถี่เหนียว เยี่ยเซิ่ง  เพราะมารดาเป็นคนขี้ขลาด+อ่อนแอ อีกทั้งยังไม่ได้รับความโปรดปรานจากสามี  จึงทำให้เยี่ยเหมยคนเก่ามักถูกพี่น้องคนอื่นๆ รังแก และมีชีวิตอยู่ในคฤหาสน์ไม่ต่างจากสาวใช้  ประกอบกับนิสัยที่เหมือนแม่ จึงทำให้นางถูกคนหลอกจนต้องสูญเสียความบริสุทธิ์ไป

นางเอกได้เข้ามาอยู่ร่างนี้ในตอนที่เจ้าของร่างเดิมกำลังถูกจับถ่วงน้ำพอดี แม้จะรอดชีวิตกลับมาได้แต่ก็ต้องถูกบิดาของเจ้าของร่างเดิมขับไล่ให้ไปอยู่ที่อื่น เพื่อรักษาชื่อเสียงของวงศ์ตระกูล ถึงแม้ในสมัยโบราณการที่ผู้หญิงออกมาใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังจะเป็นเรื่องยาก แต่เพราะนางเอกเป็นคนยุคสมัยใหม่และเคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กมาก่อน ก็เลยได้ใช้ความรู้ความเชี่ยวชาญที่ติดตัวมานี้แหละหาเลี้ยงชีพและช่วยเหลือผู้คน

จั่นอวิ๋นหยาง นายท่านรองแห่งตระกูลจั่น ตระกูลคหบดีอันดับหนึ่งแห่งเมืองเซิ่งโจว หรือคุณชายสุยเฟิงผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ชายหนุ่มอัจฉริยะอนาคตไกลแต่เพราะไปล่วงเกินผู้สูงศักดิ์เข้า จึงทำให้พลาดการสอบเป็นขุนนางไป แต่ใครจะรู้ว่านั่นเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น  ...หึหึ

นางเอกเรื่องนี้ทะลุมิติมาทั้งทีแทนที่จะได้เป็นองค์หญิงหรือลูกหลานขุนนางตระกูลใหญ่เหมือนเรื่องอื่นๆ แต่ที่ไหนได้! ดันทะลุมาเป็นลูกอนุของพ่อค้าธรรมดาในหมู่บ้านที่ห่างไกล แถมยังตั้งครรภ์โดยที่ไม่รู้ว่าใครคือพ่อของเด็กอีกต่างหาก ...เฮ้อ ถูกไล่ออกจากบ้านไม่พอ ยังมาเจออนุคนที่สามของพ่อตามจองล้างจองผลาญกัดไม่ปล่อยอีก แต่ยังโชคดีที่นางเคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กมาก่อน เลยจับพลัดจับผลูได้ช่วยชีวิตเด็กเอาไว้หลายคน จนพลอยทำให้ได้พบคนดีๆ และได้รับความช่วยเหลืออยู่เสมอ แถมยังมีน้องชายปากหนักจอมซึน ที่รักและเป็นห่วงพี่สาวมากๆถึงขนาดยอมทิ้งอนาคต และหนีออกจากบ้าน เพื่อตามมาดูแลพี่ด้วยตัวเอง   

ส่วนพระเอกเปิดตัวมาตอนแรกก็คล้ายจะอยู่สายบุ๋น แต่จริงๆ เป็นฝ่ายบู๊ เป็นคนเย็นชาไม่ค่อยพูด มิใช่บัณฑิตหน้าใสสายอ่อนโยนอย่างที่คิด แม้จะมีวรยุทธ์สูงเพราะเป็นถึงคนสนิทของรัชทายาท แต่ก็ยังพลาดโดนวางยา จึงทำให้ต้องมีสัมพันธ์ข้ามคืนกับสตรีที่ไม่เคยเห็นหน้าไม่เคยรู้จักมาก่อน เหตุเพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร จึงทำให้พี่แกต้องฝืนใจยอมรับการหมั้นหมายกับคนอื่นทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ชอบเลยสักนิด…

ในเล่มแรกหลังพระ-นางเจอกันได้ไม่นาน  แม้จะมีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างที่มิอาจอธิบายได้ แต่เพราะภาระหน้าที่จึงทำให้ทั้งสองต้องแยกย้ายกันไป นางเอกได้เปิดโรงเลี้ยงเด็กตามที่หวังไว้ ส่วนพระเอกก็ต้องกลับไปจัดการภาระหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จ เล่มหนึ่งพี่แกหายไปนานมาก พอโผล่มาเล่มสองก็ดันได้รับบาดเจ็บพอดี แต่พักรักษาตัวที่ไหนไม่พักนะ ต้องมาพักที่บ้านนางเอกจ้า 55 อย่างว่าแหละคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน  ถึงจะไม่ค่อยอยู่แต่พี่แกก็มักโผล่มาได้จังหวะทุกครั้ง แถมยังตัดสินใจรวดเร็ว มาถึงก็ตรงเข้าประเด็นทันที ไม่ได้ชักช้ายึกยักเหมือนพระรอง ขานั้นก็แสนดี อ่อนโยน ละมุนละไม จนนางเอกมองข้ามไม่ได้คิดอะไรแบบชาย-หญิง  ก็เลยต้องกินแห้วไปตามระเบียบนะจ๊า 55+

เนื่องจากนางเอกเป็นคนอ่อนนอกแข็งใน ประกอบกับสถานการณ์บ้านเมืองที่วุ่นวายไม่สงบ พระเอกจึงยังไม่กล้าบอกความจริง แม้จะรู้แล้วว่านี่ลูกนี่เมีย แต่ก็ทำได้แค่มองกับแอบดู ได้อุ้มแต่ลูก ส่วนเมียนี่ยังแตะไม่ได้นะ 55+  ทำไงได้ก็เมียสวยอะ ทั้งรูปร่างหน้าตา กิริยามารยาทรวมถึงนิสัย ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องชอบ เพราะแบบนี้ถึงต้องรีบหาทางแต่งให้ได้ก่อน ส่วนความจริงเอาไว้บอกทีหลัง เพราะขืนมัวแต่ชักช้าลังเลเดี๋ยวลูกตัวเองจะได้เรียกคนอื่นว่าพ่อซะก่อน55+ …พอเล่มสามก็เริ่มเข้าสู่การแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก ซึ่งพระเอกต้องเข้าไปพัวพันด้วย จนเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นางเอกได้รู้ว่าพระเอกนั้นรักและมีใจให้ตัวเองจริง ไม่ใช่แค่แกล้งทำให้เป็นไปตามแผน   

แต่ปัญหาอีกเรื่องที่ทั้งพระ-นางต้องเจอ ซึ่งถือเป็นปัญหาหลักๆ ที่จะขาดไม่ได้เลยก็คือเรื่องในบ้าน บ้านพระเอกยังไม่เท่าไรเพราะเป็นบุตรสายตรงที่พ่อรักใคร่ตามใจ บวกกับความสามารถของพี่แก หากเอาจริงๆ ก็กำราบได้หมดแหละ แต่ของนางเอกนี่แย่ เพราะเป็นลูกอนุที่ไม่ได้รับความโปรดปราน จึงไม่มีใครเห็นหัวเลย แต่พอชีวิตดีขึ้นเท่านั้นแหละ ทุกคนก็รีบตามมาขอส่วนแบ่งด้วยทันที โดยเอาความกตัญญูมาขู่ เอาอนาคตของน้องชายมากดดัน นอกจากจะหวังชื่อเสียงเงินทองและลาภยศจากนางแล้ว พี่น้องคนอื่นๆ ในบ้านก็ยังหวังจะได้เป็นภรรยาอีกคนของสามีนางด้วย ..โอ๊ยสุดๆ  

       

ทั้งบ้านนี่มีแต่น้องชายคนเดียวเท่านั้นที่รักและเป็นห่วงนางเอกด้วยใจจริง แต่เพราะน้องชายยังเด็ก เวลามีปัญหาหนักๆ ก็เลยยังช่วยอะไรมากไม่ได้ กระทั่งตัวนางเอกเองก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ไม่สามารถทำเองได้เพียงลำพัง เพราะแม้จะมาจากยุคสมัยใหม่และมีความรู้ติดตัวมามากมาย แต่ก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น การได้พบและรู้จักพระเอกมันเลยเหมือนได้เจอคนมาช่วยแก้โจทย์แก้ปัญหา แก้สมการยากๆ ในชีวิต จึงไม่แปลกที่จะหวั่นไหวเพราะพระเอกนี่ตอบโจทย์ทุกอย่างแล้ว ...

ปล. เด็กทุกคนในเรื่องก็น่ารัก โดยเฉพาะน้องชายนางเอกนี่เราชอบเป็นพิเศษ 55+ ... เด็กอะไรปากไม่ตรงกับใจ แถมยังซึนมากๆ  ขนาดพระเอกยังต้องให้เกียรติไม่กล้าชักสีหน้าใส่ เพราะรู้ว่าเมียรักน้องชายคนนี้มากขนาดไหน 55+  (เสียดายที่พอพระเอกกลับมา บทคุณน้องก็ค่อยๆ หายไปแล้วโผล่มาเป็นช่วงๆ แทน T^T )  

📍สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8peuJTJCCH

เป็นเช่นข้าสิคืองาม

เป็นเช่นข้าสิคืองาม  / ผู้แต่ง : จิ่วลู่เฟยเซียง
ผู้แปล : อาจือ
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หลี่หยวนหยวน องค์หญิงแห่งราชวงศ์ถังเพราะร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เด็กบวกกับไม่เป็นที่โปรดปราน จึงทำให้นางถูกส่งไปแต่งงานยังแดนไกล  ขณะที่กำลังเดินทางขบวนของนางก็ถูกลอบโจมตีจนทำให้ต้องหนีตาย และพลาดพลั้งตกหน้าผาพร้อมกับหัวหน้าราชองครักษ์ที่ติดตามอยู่ข้างกายมาตั้งแต่เด็ก เยี่ยนซือเฉิง

ใครจะคิดว่าพอตกหน้าผานอกจากจะไม่ตาย ก็ยังได้ทะลุมิติมาอยู่ในสถานที่แห่งใหม่ที่แตกต่างจากราชวงศ์ถังลิบลับ พร้อมกับร่างใหม่ที่แปลกตาไม่เหมือนเดิม แต่ยังดีที่พวกเขาไม่ได้มาเดี่ยวเพียงคนเดียวแต่มาคู่ จึงทำให้หนทางในการปรับตัว การใช้ชีวิตอยู่ในโลกใหม่ใบนี้ไม่ยากเย็นเท่าไรนัก สิบกว่าปีมานี้คนทั้งคู่ต่างอยู่เคียงข้างกันและกันในฐานะนายกับบ่าวจนเป็นเรื่องปกติธรรมดา ความเคยชินต่างๆ นานารวมถึงสถานะ จึงทำให้มองข้ามและไม่ได้ฉุกคิดถึงความรู้สึกที่แท้จริง...จนกระทั่งคำว่าสถานะนาย-บ่าวหมดไป พวกเขาถึงได้ตระหนักว่าสายสัมพันธ์นี้แน่นแฟ้นขนาดไหน และการดำรงอยู่ของอีกฝ่ายนั้นก็มีค่ามากแค่ไหนในใจตน…

มาแล้วกับอีกหนึ่งผลงานของจิ่วลู่เฟยเซียงที่หลายๆ คนชื่นชอบ และมีสำนักพิมพ์นำมาแปลหลายเรื่องแล้ว  เรื่องนี้ไม่ใช่งานจิ่วลู่แนวเทพเซียนอย่างที่เราเคยได้อ่านกันบ่อยๆ และก็ไม่ใช่แนวคนยุคปัจจุบันทะลุมิติไปยุคโบราณด้วย แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนโบราณ หนึ่งองค์หญิงหนึ่งองครักษ์ที่วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในยุคปัจจุบัน เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่น่าอ่านน่าเก็บและไม่ทำให้เราผิดหวังจริงๆ

พระ-นางทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนักศึกษามหาวิทยาลัย นางเอกมาอยู่ในร่างของเด็กเรียน สาวอ้วนตุ้ยนุ้ยนามว่า หลี่หยวนหยวน ส่วนพระเอกก็อยู่ในร่างของ เยี่ยนซือเฉิง หนุ่มหล่อบ้านรวย แต่นิสัยเกเรอันธพาล ไม่ค่อยมีใครอยากคบหา แม้จะมาอยู่ในยุคสมัยใหม่ที่ทุกคนฐานะเท่าเทียมกัน แต่พระเอกก็ยังคงติดตามรับใช้นางเอกเสมือนบ่าวรับใช้อยู่เช่นเดิม...ในสายตาพระเอกมันคือเรื่องปกติธรรมดา ไม่ว่าจะโลกไหนสำหรับพี่แก นางก็คือองค์หญิงเสมอ 

แต่ในสายตาคนนอก ...พระเอกนี่มันสามีแห่งชาติ นี่มันแฟนขั้นเทพชัดๆ มีแต่คนอิจฉาว่านางเอกทำบุญมาด้วยอะไร ทำไมพระเอกถึงได้หลงรักแม่สาวอ้วนจ้ำม่ำได้ถึงขนาดนี้ (ข่อยก็อิจฉานะ55+) ..ตอนไปทัศนศึกษาต้องเดินขึ้นเขาแต่นางเอกเดินไม่ไหว พี่แกก็แบกแบบไม่แคร์น้ำหนักตัวนางเอกเลย นางเอกอยากลดน้ำหนัก พี่แกก็ไปวิ่งเป็นเพื่อนทุกเย็น คอยทำความสะอาดดูแลทุกอย่าง ทำกับข้าว-ล้างจาน ซักผ้า-พับผ้า จัดเก็บเสื้อผ้า-ชุดชั้นใน ไปรับ-ไปส่ง ..อยากได้อะไร อยากกินอะไรได้หมด จะอ้วน จะผอม จะทำอะไรขอแค่เธอมีความสุขก็พอ  

โอ๊ยๆ แล้วจะไม่ให้คนอื่นอิจฉาตาร้อนได้ยังไงไหว …

แล้วเมื่อพระเอกถูกคนตามจีบนางเอกถึงได้เริ่มรู้ใจตัวเอง ...ว่านางนั้นมีพระเอกอยู่ในใจมาเนิ่นนานแล้ว เมล็ดพันธุ์นี้ถูกฝังอยู่ในหัวใจนางมาตั้งแต่สิบกว่าปีที่แล้ว เพียงแต่ถูกจารีตประเพณีปิดกั้น และเมื่อปราศจากสิ่งเหล่านั้น เมล็ดพันธุ์นี้ถึงได้เติบโตและผลิบานขึ้นมา ...แต่ๆ ๆ ๆ พระเอกกลับยังไม่รู้ตัว ทั้งๆ ที่การกระทำชัดเจนมาก แต่พี่แกก็ยังยึดติดอยู่กับสถานะนาย-บ่าวไม่ยอมก้าวข้ามผ่านไปสักที ในขณะที่อีกฝ่ายก้าวข้ามไปนานแล้ว  ...

นางเอกนี่ปรับตัวได้ดีมาก แถมยังคอยบอกพระเอกให้ปรับตัวและเลิกสนใจสถานะเดิมได้แล้ว แต่เนื่องจากพระเอกมีความเป็นทาสสูงมาก มีความรับผิดชอบในหน้าที่ราชองครักษ์สูง มันเลยแก้ยากสุดๆ นางเอกจึงต้องคอยหาทางกระตุ้นและเป็นฝ่ายรุก ค่อยๆ ทำให้พระเอกคุ้นชินและมองความรู้สึกของตัวเองออก เพราะนางตัดสินใจแล้วว่าจะจับมือคนผู้นี้เดินเคียงข้างกันไปในฐานะสามีภรรยา ไม่ใช่ในฐานะองค์หญิงกับราชองครักษ์ผู้ภักดีของตน ...

ส่วนพระเอกจะยอมเปิดใจด้วยไหม? จะละทิ้งฐานะองครักษ์ไปได้หรือเปล่าก็ต้องไปติดตามกันในเล่มเองนะจ๊า 55+

📍เป็นเช่นข้าสิคืองาม ➡️  https://s.shopee.co.th/806VyvqtDB

บัญชาปราบโฉมงาม+โฉมงามสองหน้า

บัญชาปราบโฉมงาม+โฉมงามสองหน้า 

ผู้แต่ง : โม่เหยียน
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

บัญชาปราบโฉมงาม

อูมู่ฉิน ประมุขของหุบเขาหมื่นบุปผา สำนักลึกลับที่ตั้งอยู่ในภูมิประเทศอันตรายและเต็มไปด้วยค่ายกล นอกจากคนของหุบเขา คนนอกก็มิอาจย่างกรายเข้าใกล้ เพราะความลึกลับของที่ตั้งประกอบกับเป็นสำนักที่ทำอะไรตามใจตนเอง จึงทำให้หุบเขาหมื่นบุปผาถูกตราหน้าว่าเป็นพรรคมาร และทำให้อูมู่ฉินผู้เป็นประมุขของหุบเขา ต้องถูกคนทั่วทั้งยุทธภพตราหน้าว่าเป็นนางมารไปด้วย เนื่องจากถูกคนตามล่าจึงทำให้อูมู่ฉิน ต้องเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในบ้านของ หม่าเฉวียน ชายหนุ่มซึ่งเป็นชาวบ้านธรรมดา ใช้ชีวิตด้วยการเข้าป่าล่าสัตว์เพื่อยังชีพ เพราะนิสัยเงียบขรึมไม่ค่อยพูดจาและไม่สุงสิงกับใคร จึงทำให้อูมู่ฉินกินอยู่หลับนอนอยู่ที่บ้านของเขาด้วยความสบายใจ ยิ่งเขาไม่เอ่ยปากขับไล่ไม่พูดอะไร นางก็ยิ่งได้ใจเข้าออกที่นี่ประหนึ่งบ้านของตัวเอง

ไป่หลี่ซี รัชทายาทของแคว้น เพราะถูกฮองเฮาวางแผนกำจัด จึงทำให้เขาต้องแสร้งทำเป็นหายสาบสูญและมาหลบซ่อนตัวอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ ในระหว่างนั้นเขาก็ได้พบกับหญิงสาวแปลกหน้าที่มาขออาศัยอยู่ในบ้านของตน ตอนแรกเขาหาได้สนใจนางไม่ แต่ต่อมาเพราะความใสซื่อบวกกับความไร้เดียงสาของนาง จึงทำให้เขาค่อยๆ เริ่มรู้สึกดีกับนางและแต่งงานเป็นสามีภรรยากัน คนหนึ่งปักผ้าทำกับข้าวดูแลบ้าน ส่วนอีกคนก็ทำไร่ไถนาเข้าป่าล่าสัตว์หาเงิน สองคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างเรียบง่าย ทั้งๆ ที่เบื้องหลังต่างเต็มไปด้วยความลับมากมายที่ไม่อาจบอกกล่าว แม้กระทั่งชื่อเสียงเรียงนามที่แท้จริง ...

นางเอกของโม่เหยียนส่วนใหญ่นี่นอกจากจะงามแล้ว ก็ต้องสันทัดเรื่องยาพิษกับวิชาแปลงโฉมด้วยนะ 55+  เรื่องนี้ก็เช่นกันจ้า...มีหมดทั้งรูปโฉมทั้งแปลงโฉม รวมถึงเรื่องยาพิษ แต่ไม่เก่งอย่างเดียวคือเรื่องวรยุทธ์ ตอนที่เจอกับพระเอกครั้งแรกก็แปลงโฉมอยู่ พอมาเจอกันในสถานะอื่นพี่แกเลยจำเมียไม่ได้อยู่นาน เป็นนางเอกที่จำได้ก่อนและได้รู้ว่าตัวจริงของพระเอกนั้นเป็นใคร+มีฐานะใด แล้วก็เข้าใจทันทีว่าคงเอื้อมไม่ถึง ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางเดินหรือสถานะก็ล้วนไม่ใช่คนบนเส้นทางเดียวกัน สิ่งที่นางควรทำก็คือต้องตัดใจและไปจากเขา ...

คือต้องบอกก่อนนะว่าพระเอกเรื่องนี้เป็นฮ่องเต้ที่มีสนม-ฮองเฮาตามปกติ ไม่ได้รักษาเนื้อรักษาตัวไว้เพื่อนางเอกคนเดียว  ส่วนนางเอกก็ไม่ได้โกรธหรือน้อยใจอะไร นางเข้าใจตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้รู้ฐานะที่แท้จริงของเขาแล้ว ถึงได้เลือกที่จะจากไปตั้งแต่ตอนนั้นเลย...แต่เรื่องมันก็ไม่ง่ายเมื่อมีคนหนึ่งที่ค้านหัวชนฝา ให้ตายก็ไม่ยอมปล่อยนางไป ...

การไล่ล่าจึงบังเกิด ... พระเอกต้องงัดแผนเด็ดออกมาใช้มากมายเพื่อตามเมียกลับ ...ขนาดผ่านไป 17-18 ปี  มีสนมนางในมากมายแต่พี่แกก็ยังไม่เลิกตามหานางเอกเลย ( จริงๆ นางเอกเคยตกหลุมพรางแล้วถูกจับได้ทีหนึ่งนะ ถึงได้รู้ว่าจริงๆ สามีนางหาใช่หนุ่มชาวบ้านคนซื่อ เงียบๆ ไม่ค่อยพูดซะเมื่อไร แต่เป็นหมาป่าจอมเผด็จการ เจ้าเล่ห์ เอาแต่ใจต่างหากล่ะ 55+ )

..................................................................................................

โฉมงามสองหน้า

อูอีเสวี่ย ประมุขของหุบเขาหมื่นบุปผา เนื่องจากหุบเขาหมื่นบุปผาถูกคนทั่วทั้งยุทธภพรวมถึงราชสำนักบุกโจมตีและไล่ล่า จึงทำให้นางต้องหนีตาย กระทั่งสุดท้ายต้องกัดฟันกระโดดหน้าผาเพื่อเอาตัวรอด  แต่พอกระโดดไปแล้วกลับไม่ตาย แต่ร่างกายดันกลายเป็นเด็กอายุ 6 ขวบแทนนี่สิเออ ( ล้ำกว่าการแปลงโฉมไปอีก 55+ ) และสิงฟู่อวี่ก็คือตัวต้นเหตุที่ทำให้ร่างกายของนางหดเล็กลง ด้วยเหตุนี้นางจึงต้องแสร้งทำตัวเป็นเด็กและหาทางเข้าใกล้สิงฟู่อวี่ เพื่อดูดพลังวัตรคืนจากเขา

สิงฟู่อวี่ หนึ่งในสามบุรุษรูปงามแห่งยุทธภพ และเป็นราชองครักษ์ขั้นสามแห่งวังหลวง ที่ได้รับพระบัญชาจากฮ่องเต้ให้มาจับกุมประมุขของหุบเขาหมื่นบุปผา หรืออูอีเสวี่ยกลับไป แต่จับอีกท่าไหนไม่รู้ ไปๆ มาๆ ถึงได้ตกหลุมรักนางมารน้อยตนนี้เข้าเสียได้

นางเอกเรื่องนี้เป็นลูกของนางเอกในเรื่องบัญชาปราบโฉมงาม ( ถ้าให้แนะนำข่อยว่าควรจะอ่านเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยไปอ่านเรื่องบัญชาปราบโฉมนะคะ ) เพื่อให้นางเอกได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข อูมู่ฉินจึงจำใจต้องปิดบังสถานะที่แท้จริงกับนาง และอบรมเลี้ยงดูบุตรสาวในฐานะอาจารย์แทนฐานะแม่ ส่วนนางเอกก็เติบโตมาอย่างอิสรเสรีจนกระทั่งวันที่อาจารย์จากไปและหุบเขาถูกบุกโจมตี วิถีชีวิตแบบแครอล ( นางเอกเรื่องคำสาปฟาโรห์ ) จึงได้เริ่มต้นขึ้น55  ...ครั้งแรกที่ถูกพระเอกจับตัวไปตอนนั้นนางเอกยังไม่รู้ใจตัวเอง พอได้พลังคืนปุ๊บนางก็เลยหนีปั๊บ พอหนีไปได้ไม่นานก็ไปถูกพระรองเบอร์หนึ่งจับ และได้รู้สาเหตุที่หุบเขาถูกโจมตีว่ามาจากอะไร แล้วพระเอกก็ตามมาช่วยนางไปจากพระรองเบอร์หนึ่งได้ แต่ก็ไปเข้าใจพระเอกผิดอีกจนต้องหนีไป แล้วก็ไปถูกพระรองเบอร์สองหลอกจับไปอีกแล้ว...โถๆ แครอลไหมล่ะ 55+   

แล้วนางเอกเรื่องนี้ก็เหมือนกับรุ่นแม่เปี๊ยบตรงที่ไม่เก่งวรยุทธ์ สู้ใครเขาไม่ค่อยได้ ผู้คุมกฎทั้งสี่ของหุบเขาที่ว่าเก่งๆ ก็ไม่เห็นจะมีใครมาช่วยทันสักกะที พอถูกจับไปสุดท้ายก็ไม่พ้นพระเอกนี่แหละที่ต้องตามไปช่วยทุกครั้ง  

เนื้อหาเบาๆ อ่านได้สบายๆ สไตล์พี่โม่เหยียน ...ถ้าเทียบกันเราว่ารุ่นแม่เนื้อหาเข้มข้นกว่าหน่อย เพราะพระเอกเป็นฮ่องเต้ที่เรียล ส่วนนางเอกก็เข้าใจเหตุผลเลยไม่ฝืนไม่ยื้อ อ่านแล้วรู้สึกสมเหตุสมผลดี ( แต่บางท่านอาจจะไม่ชอบตรงที่พระเอกเมียเยอะก็ได้น๊า ) ส่วนรุ่นลูกนี้ออกแนวกุ๊กกิ๊กใสๆ หนีกันไปมา nc น้อยนิดแทบไม่มีผิดกับรุ่นแม่ 55+ ส่วนตอนจบก็รวบรัดจบไวไปนิด

📍บัญชาปราบโฉมงาม ➡️ https://s.shopee.co.th/40aNE5pLCO

📍โฉมงามสองหน้า ➡️ https://s.shopee.co.th/70DynfK9hp

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 3 (5 เล่มจบ) 

ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา
ผู้แปล : เม่นน้อย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 1-2 
https://marynlinsbook.blogspot.com/2019/04/1-2.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สินเจ้าสาวของหลี่เมิ่งซีเป็นพยานการแต่งงานของพวกเขา  

หลี่เมิ่งซีนำไปจำนำโดยไม่ลังเล  ทั้งยังจำนำแบบไถ่คืนไม่ได้เช่นนี้  

แสดงว่านางละทิ้งการแต่งงานครั้งนี้โดยไม่ลังเลแล้ว

หากเขาตามหาสินเจ้าสาวเหล่านั้นกลับคืนมาได้  

ไม่แน่อาจทำให้การแต่งงานที่ล้มเหลวนี้กลับมาได้เช่นกัน  เซียวจวิ้นคิดอย่างงมงาย

ไม่ เขาไม่ปล่อยมือเด็ดขาด!  แม้ความหวังนั้นจะริบหรี่มากก็ตาม  

ขอเพียงสามารถเยียวยาวาสนาระหว่างเขากับนางได้ 

เขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด .....

หลังจากที่พระเอกเริ่มรู้ใจตัวเองในตอนท้ายๆ เล่ม สอง มาเล่มนี้พี่แกก็ยิ่งแน่ใจและกระจ่างชัดในความรู้สึกของตัวเอง ยิ่งพอได้รู้ว่าแท้จริงนางเอกนั้นเป็นลูกอนุ หาใช่บุตรสาวคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกไม่ พี่แกก็ยิ่งเสียใจที่ก่อนหน้านี้หลงเชื่อข่าวลือจนทำร้ายความรู้สึกของนางเอกไปหลายครั้งหลายครา แล้วไหนจะกฏของตระกูลเซียวที่ห้ามมิให้ลูกอนุเป็นภรรยาเอกนั้นอีกเล่า...โอ๊ยๆ ๆ ปวดใจทำไมมีแต่เรื่อง 55+

แต่เศร้าได้ไม่นานก็ต้องลงใต้ไปทำการค้า แถมยังต้องไปนานถึงหนึ่งปีครึ่งด้วย และความที่เริ่มชอบเมียจึงไปเปรยๆ กับเมียว่าเดินทางคราวนี้เดี๋ยวจะเอาภรรยาหรืออนุไปด้วยนะ นางเอกก็ได้จ้าเอาสิ จะเอาอนุคนไหนไปล่ะบอกมาได้เลย ...พระเอกก็เศร้าเพราะเมียไม่เข้าใจว่าตัวเองอยากให้เมียไปด้วย ไม่ได้จะเอาอนุไปซะหน่อย 55+ ...ระหว่างที่อยู่ทางใต้ พี่แกก็ส่งของฝากส่งจดหมายกลับมาอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะของนางเอกที่ดีกว่าใครเป็นพิเศษ  แต่นางเอกก็ไม่เข้าใจจ้าาา คิดว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เมียเอกต้องได้ของดีกว่าอนุอยู่แล้ว 55+ ...เดิมทีคิดว่าจะอยู่นานกว่านั้นหน่อย แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวเพราะคิดถึงเมีย แล้วเมียก็ดันไม่เคยเขียนจดหมายส่งมาให้เลยสักฉบับ ก็เลยหาเรื่องกลับดีกว่า 55+

เล่มนี้ก็ยังคงวนเวียนอยู่แต่เรื่องในบ้าน เรื่องรัชทายาทหรือการเมืองที่ดูเหมือนจะดุเดือดในสอง เล่มแรกก็แทบไม่ได้กล่าวถึง สงสัยต้องรอให้นางเอกหย่าออกจากบ้านก่อนรึเปล่าถึงจะมีบทกัน ก่อนหน้านี้ใครที่เคยเกลียดหรือไม่ชอบพระเอกมาตั้งแต่สองเล่มที่แล้ว เล่มนี้ก็จะได้หัวเราะดังๆ ด้วยความสะใจกัน เพราะเล่มนี้พระเอกกินแห้วหนักมากกกก ยิ่งได้รู้ว่าที่ผ่านมานางเอกต้องพบเจออะไรมาบ้าง พี่แกก็ยิ่งปวดใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะรู้ว่าเมียคงไม่เอาตัวเองแล้ว เลิกหวังเลิกคิดพึ่งพาตัวเองแล้ว มาแก้แค้นเอาคืนคนที่เคยรังแก หรือทำไม่ดีกับเมียไว้ตอนนี้ก็ไม่รู้จะทันไหม มาออกหน้าปกป้องรับทุกอย่างแทนเมียเอาตอนนี้ก็ไม่รู้จะทันหรือเปล่า ...

จริงๆ นางเอกก็เริ่มหวั่นไหวนิดๆ แล้วนะ แต่ก็ยังตัดสินใจขอหย่าอยู่ดี  เพราะนางรู้ว่าต่อให้พระเอกมีใจรักนางจริง แต่เขาก็ปกป้องนางไม่ได้อยู่ดี ครั้งนี้ปกป้องได้แล้วครั้งต่อไปล่ะ ยิ่งในสมัยโบราณที่ยึดถือเรื่องความกตัญญูเป็นสำคัญ หากแม่พระเอกยกเรื่องความกตัญญูมาอ้าง แล้วพี่แกจะกล้าขัดหรือ เพราะพระเอกก็บอกอยู่ว่านั่นคือมารดา ต่อให้มารดาทำผิดจริงพี่แกก็พูดอะไรไม่ได้ ซึ่งมันขัดกับนิสัยนางเอกที่เป็นคนยุคปัจจุบันไง แต่นางก็เข้าใจพระเอกนะ ออกจะสงสารด้วยซ้ำที่ต้องมาแบกรับอะไรแบบนี้ 

แต่ถ้าจะให้ต้องมาทนอยู่แบบนี้ต่อไปอีกนางก็ไม่เอา  พอเรื่องฐานะลูกอนุแตกนางก็เลยขอหย่า แบบชาตินี้ไม่แต่งงานใหม่อีกแล้วก็ได้ แต่ปล่อยฉันไปเถอะ  ...พระเอกพอได้ยินเมียพูดแบบนั้นก็ช็อกสิจ๊ะ เคยหลงคิดว่าถ้าเมียมีใจก็ยังสามารถจับมือฝ่าฟันเรื่องนี้ไปด้วยกันได้ แต่เมียดันไม่มีใจไง สิ้นหวังกับพี่แกนานแล้ว มาทำดีด้วยตอนนี้ก็สายไปแล้ว ...แต่พออ่านๆ ไปก็สงสารพระเอกนะ เพราะถึงจะเป็นผู้สืบทอดตระกูลคนต่อไป แต่เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยมีอำนาจอะไรเท่าไรหรอก  แค่จะลงโทษพ่อบ้านสักคนยังต้องดูเลยว่าเป็นคนของใคร มีใครอยู่เบื้องหลัง กว่าจะลงโทษได้ก็ต้องวางแผนไปกี่ชั้น ไม่ใช่ปุบปับนึกอยากจะลงโทษก็ทำได้เดี๋ยวนั้นเลย พอทำสำเร็จตัวเองก็ยังต้องถูกด่าถูกลงโทษด้วยกฎบ้านอีก ....

เนี่ยเราเลยอยากให้นางเอกหย่าไง อยู่บ้านนี้ไม่มีอะไรดีเลย ต้องคอยลุ้นอยู่ทุกวันว่าวันนี้จะโดนอะไรไหม แม่สามีจะหาเรื่องจับผิดอีกหรือเปล่า แล้วไหนจะมีลูกพี่ลูกน้องกับบรรดาอนุของพระเอกอีก...วุ่นวายสุดๆ ย่าพระเอกที่ดูเหมือนจะดีเหมือนจะเข้าข้างนางเอก แต่เอาจริงๆ ก็ทำเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองกับวงศ์ตระกูลทั้งนั้น...เฮ้อ ก็ต้องรอดูว่าพระเอกจะสู้เพื่อนางเอกได้มากแค่ไหน 

ต่อไปจะสามารถกุมอำนาจของตระกูลได้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดหรือเปล่า แต่ตอนนี้ในเมื่อยังทำไม่ได้ก็ปล่อยคนเขาไปก่อนเถอะ 55 

ป.ล.หลังอ่านจบขอมอบเพลงนี้ให้พระเอกเลย 
" ทำไมไม่ยอมจบ ให้เธอได้คบใคร  เลิกตอแยได้ไหม เธอขอให้ฉันช่วยหยุดสักที
ยิ่งฟังยิ่งสั่น มันเหมือนฉันแย่สิ้นดี  บอกเลิกแล้ว แต่วันนี้กลับทำเหมือนเสียดาย ... "

📍ยอดหญิงเทพสมุนไพร ➡️ https://s.shopee.co.th/6VHaCZpWnP