เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 1-2 (8 เล่มจบ) / ผู้แต่ง : เอ๋อเหมย
ผู้แปล : อวี้สำนักพิมพ์ แจ่มใส
คำโปรยหลังปก
‘จูจู’ เด็กสาวชาวบ้านผู้ซึ่งห่างไกลจากคำว่า ‘หญิงงาม’ อยู่อักโข
อีกทั้งท่าทางทึ่มทื่อก็มักทำให้ถูกอันธพาลในหมู่บ้านรังแก
กระทั่งเด็กหนุ่มรูปงาม (ที่นางลอบเรียกว่า ‘เจ้าคนโฉด’) ย้ายมาอยู่บ้านข้างๆ
นับแต่นั้นนางก็เพียงถูกคนคนเดียวรังแก พ่วงด้วยงานปัดกวาดซักล้าง หุงหาอาหาร
ราวกับนางเป็นสาวใช้ประจำตัวเขาก็มิปาน!
เมื่อสำนักบำเพ็ญเซียนเซิ่งจื้อเปิดรับศิษย์ใหม่ เจ้าคนโฉดก็กำลังจะจากไปเข้าเรียน
ทว่าเขากลับไม่ยอมปล่อยนางเป็นอิสระ มัดนางเข้ากับกองสัมภาระแล้วพาไปด้วยกัน
โธ่! นางไม่อยากบำเพ็ญเซียนร่ำเรียนวิชาเสียหน่อย
แต่... ถ้าการได้เข้าเป็นศิษย์สำนักเซิ่งจื้อจะทำให้นางมีข้าวกิน มีที่ให้นอนอุ่นไปตลอดชีวิต
เช่นนั้นนางจะยอมอดทนอยู่กับเจ้าคนโฉดผู้นี้ต่อไปอีกสักระยะก็แล้วกัน!
ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
จูจู เด็กสาวชาวบ้านหน้าตาธรรมดาที่จัดว่าขี้เหร่มากกว่างาม
แต่กลับมีฝีมือในการทำอาหารล้ำเลิศ
เพราะเหตุนี้จึงทำให้นางตกเป็นเบี้ยล่างไม่ต่างจากสาวใช้ของ อิ่นจื่อจาง เด็กหนุ่มรูปงามที่มีบ้านอยู่ติดกัน
และเมื่ออิ่นจื่อจางต้องขึ้นเขาไปสมัครเป็นศิษย์ที่สำนักเซิ่งจื้อ
เขาจึงพาจูจูไปด้วยตามที่ได้รับปากไว้กับท่านยายของจูจู ...ว่าจะดูแลนางไปชั่วชีวิต
จูจูอยากจะปฏิเสธใจแทบขาด แต่เพราะหวาดกลัวเจ้าคนโฉดอิ่นจื่อจางมาก
จึงได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมและตามไปเป็นสาวใช้ให้กับเจ้าคนโฉดผู้นี้ต่อไป
เขาจึงพาจูจูไปด้วยตามที่ได้รับปากไว้กับท่านยายของจูจู ...ว่าจะดูแลนางไปชั่วชีวิต
จูจูอยากจะปฏิเสธใจแทบขาด แต่เพราะหวาดกลัวเจ้าคนโฉดอิ่นจื่อจางมาก
จึงได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมและตามไปเป็นสาวใช้ให้กับเจ้าคนโฉดผู้นี้ต่อไป
ในช่วงแรกที่นางเอกเข้าไปเป็นศิษย์ที่สำนักเซิ่งจื้อนั้น
นอกจากพระเอกกับศิษย์ในสำนักอีก 2-3 คนแล้ว ที่เหลือก็ไม่มีใครชอบนางเอกเลย
รวมถึงพวกอาจารย์ด้วย แต่พอนางเอกเริ่มหลอมยาดีๆ ได้ ทุกคนก็เริ่มให้การยอมรับ เริ่มประจบเอาใจ และไม่อยากให้นางเอกไปไหนเพราะนักหลอมโอสถดีๆ นั้นหายาก
นอกจากพระเอกกับศิษย์ในสำนักอีก 2-3 คนแล้ว ที่เหลือก็ไม่มีใครชอบนางเอกเลย
รวมถึงพวกอาจารย์ด้วย แต่พอนางเอกเริ่มหลอมยาดีๆ ได้ ทุกคนก็เริ่มให้การยอมรับ เริ่มประจบเอาใจ และไม่อยากให้นางเอกไปไหนเพราะนักหลอมโอสถดีๆ นั้นหายาก
เรื่องนี้เลยมีอะไรให้ลุ้นให้น่าติดตามอยู่ตลอด เพราะพระ-นางจะมีเรื่องเข้ามาอยู่เรื่อยๆ
ให้ได้ฝึกฝีมือและโชว์ความสามารถ พระเอกเราไม่ค่อยห่วง เพราะพี่แกทั้งเก่งทั้งขยันสุดๆ อยู่แล้ว
ให้ได้ฝึกฝีมือและโชว์ความสามารถ พระเอกเราไม่ค่อยห่วง เพราะพี่แกทั้งเก่งทั้งขยันสุดๆ อยู่แล้ว
แต่นางเอกนี่สิ ทำเอาลุ้นทุกทีว่าจะผ่านไปยังไง
จะผ่านไปด้วยวิธีไหน เพราะนางก็เหมือนชาวบ้านธรรมดาทั่วไป ที่ไม่มีพลังและไม่มีวรยุทธ์อะไรเลย
(
มีแต่ของวิเศษกับลูกหมูหนึ่งตัวเท่านั้นเอง..อิอิ (●`-∀-)b ) ...
แน่นอนว่าพอพระ-นางเก่งขึ้นก็ทำให้มีคนอิจฉาริษยามากขึ้นเรื่อยๆ มีแต่คนอยากเก็บเพราะกลัวว่าจะเก่งมากไปกว่านี้ และก็ไม่อยากให้สำนักเซิ่งจื้อโดดเด่นจนแซงหน้าสำนักอื่นๆ ไปด้วย
อ่านไปก็สะท้อนใจไป...ว่านี่หรือความคิดของผู้บำเพ็ญเพียร
มีแต่ความอิจฉาริษยา
ไม่อยากให้คนอื่นได้หน้า และทนไม่ได้หากจะมีใครเก่งกว่าตัวเอง
พยายามสรรหาเหตุผลและวิธีการเพื่อมากำจัดอีกฝ่ายอย่างชอบธรรม
หากชนะก็ดีไป แต่ถ้าแพ้เมื่อไรก็เคียดแค้นผูกใจเจ็บ และคิดแต่จะหาทางเอาคืน
ซึ่งจากที่อ่านมา 2 เล่มจนถึงตอนนี้ ส่วนใหญ่ศัตรูที่เข้ามาก็จะเป็นแบบนี้แทบทุกคน
ไม่อยากให้คนอื่นได้หน้า และทนไม่ได้หากจะมีใครเก่งกว่าตัวเอง
พยายามสรรหาเหตุผลและวิธีการเพื่อมากำจัดอีกฝ่ายอย่างชอบธรรม
หากชนะก็ดีไป แต่ถ้าแพ้เมื่อไรก็เคียดแค้นผูกใจเจ็บ และคิดแต่จะหาทางเอาคืน
ซึ่งจากที่อ่านมา 2 เล่มจนถึงตอนนี้ ส่วนใหญ่ศัตรูที่เข้ามาก็จะเป็นแบบนี้แทบทุกคน
ดีแต่หาเหาใส่หัว หาเรื่องใส่ตัว พอแพ้ก็ตีโพยตีพาย ดีแต่โทษคนอื่นเขา
หัวเด็ดตีนขาดยังไงฉันก็ไม่ผิด ...แกแหละที่ผิด เตรียมโดนเอาคืนได้เลยจำไว้ (￣▽￣;)
หัวเด็ดตีนขาดยังไงฉันก็ไม่ผิด ...แกแหละที่ผิด เตรียมโดนเอาคืนได้เลยจำไว้ (￣▽￣;)
เรื่องนี้สนุกมากๆ เลย ชอบตั้งแต่ที่ได้ทดลองอ่านตัวอย่างแล้ว
เป็นแนวเทพเซียน ฝึกตบะบำเพ็ญเพียร มีของวิเศษและสัตว์วิเศษ
ซึ่งเป็นแนวที่ปกติเราไม่อ่านเลย แต่พอมาเจอเรื่องนี้ แค่บทแรกก็ติดหนึบแล้ว
เป็นแนวเทพเซียน ฝึกตบะบำเพ็ญเพียร มีของวิเศษและสัตว์วิเศษ
ซึ่งเป็นแนวที่ปกติเราไม่อ่านเลย แต่พอมาเจอเรื่องนี้ แค่บทแรกก็ติดหนึบแล้ว
สะดุดกับนิสัยของพระ-นางที่ต่างกันคนละขั้วแบบสุดๆ
พระเอกเป็นคนเก่งมากกก เป็นอัจฉริยะหน้าใหม่ไฟแรงในการบำเพ็ญเพียร
แน่นอนว่าหน้าตาก็ย่อมหล่อเหลาสง่างามด้วย แต่นิสัยพี่แกกลับดันแย่สุดๆ สวนทางกับหน้าตาเลย (=_=;))) 55+ ทั้งปากร้าย โหดเหี้ยม เย็นชา ซัดได้หมดไม่ว่าจะชายหรือหญิง
กับนางเอกพี่แกก็ดุร้ายมาก เอะอะก็ด่าๆ ไม่พอใจก็ดึงหูๆ..ทำเอานางเอกกลัวจนหัวหดเลยทีเดียว
พระเอกเป็นคนเก่งมากกก เป็นอัจฉริยะหน้าใหม่ไฟแรงในการบำเพ็ญเพียร
แน่นอนว่าหน้าตาก็ย่อมหล่อเหลาสง่างามด้วย แต่นิสัยพี่แกกลับดันแย่สุดๆ สวนทางกับหน้าตาเลย (=_=;))) 55+ ทั้งปากร้าย โหดเหี้ยม เย็นชา ซัดได้หมดไม่ว่าจะชายหรือหญิง
กับนางเอกพี่แกก็ดุร้ายมาก เอะอะก็ด่าๆ ไม่พอใจก็ดึงหูๆ..ทำเอานางเอกกลัวจนหัวหดเลยทีเดียว
ส่วนนางเอกนั้นตรงข้าม ทั้งอ่อนแอ ทั้งขี้ขลาดขี้กลัว หน้าตาก็ธรรมดาสุดๆ
แถมตบะอะไรก็ไม่มี ฝึกบำเพ็ญเพียรกับเขาก็ไม่ได้ แต่โชคดีที่นางมีฝีมือในการทำอาหาร
และหลังจากนั้นก็หลอมยาได้ จึงทำให้พอลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้หน่อย 55+ …
แถมตบะอะไรก็ไม่มี ฝึกบำเพ็ญเพียรกับเขาก็ไม่ได้ แต่โชคดีที่นางมีฝีมือในการทำอาหาร
และหลังจากนั้นก็หลอมยาได้ จึงทำให้พอลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้หน่อย 55+ …
แต่ถึงพระเอกจะดุร้ายและโหดเหี้ยมยังไง แต่พี่แกก็ปกป้องนางเอกแบบสุดๆ เลยนะ
มีอะไรก็ดึงมาหลบหลังตัวเองตลอด ใครกล้ารังแกนางเอกพี่แกก็ซัดหมด
เพราะหมูโง่ตัวนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของพี่แก พี่แกรังแกได้คนเดียว (=`(∞)´=) ...
แล้วนางเอกก็กลัวพระเอกแค่คนเดียวด้วย เพราะหากใครจะทำร้ายนางก็ต้องผ่านด่านพระเอกก่อน ถ้าผ่านได้นางถึงจะกลัว แต่ถ้าผ่านไม่ได้นางก็ไม่กลัวจ้า 55+
เพราะหมูโง่ตัวนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของพี่แก พี่แกรังแกได้คนเดียว (=`(∞)´=) ...
แล้วนางเอกก็กลัวพระเอกแค่คนเดียวด้วย เพราะหากใครจะทำร้ายนางก็ต้องผ่านด่านพระเอกก่อน ถ้าผ่านได้นางถึงจะกลัว แต่ถ้าผ่านไม่ได้นางก็ไม่กลัวจ้า 55+
........................................................
- เรื่องนี้พระเอกเค้ามีหน้าที่ปกป้องนางเอกอย่างเดียว ส่วนเรื่องดูแลต้องยกให้นางเอกค่ะ 55+
ทั้งทำความสะอาด ซักผ้า ทำอาหาร นางเอกจัดให้หมดแล้วแต่คุณชายใหญ่จะบัญชา ...
- คนอื่นเวลามาหานางเอกต้องเคาะประตูก่อน แต่พระเอกนี่ถีบประตูเดินเข้ามาเลยจ้า
ไม่สนไม่แคร์ใครจะทำไม 55...~ヽ('ー`)ノ~
ไม่สนไม่แคร์ใครจะทำไม 55...~ヽ('ー`)ノ~
