ร้อยพันหมื่นปีขอแค่มีเธอ 2 เล่มจบ

ร้อยพันหมื่นปีขอแค่มีเธอ 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ต้าเหลี่ยนเมาอ้ายชืออวี่

ผู้แปล : ชิงฉาย

สำนักพิมพ์ With Love

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

อ่านแนวคนยุคปัจจุบันทะลุมิติไปยุคโบราณมาเยอะแล้ว รอบนี้มาอ่านเรื่องที่คนจากยุคสมัยโบราณทะลุมิติมาโลกอนาคตกันดูบ้าง😁

นางเอกเรื่องนี้อยู่ในยุคสมัยโบราณ ระหว่างที่กำลังออกเดินทางตามหาศิษย์พี่ที่เป็นคู่หมั้นคู่หมาย จู่ๆ นางก็วาร์ปมายุคปัจจุบันเฉยเลย มาแบบงงๆ ไม่รู้เรื่องรู้ราว แบบช้านมาทำอะไรที่นี่? ทำไมเสื้อผ้าหน้าผมของผู้คนรอบตัวถึงได้แปลกๆ เงินตราก็ไม่ใช่อย่างที่เราเคยใช้ ซื้ออะไรกินไม่ได้เลย งั้นไปกระโดดแม่น้ำจับปลาดีกว่า แต่ช้าแต่พระเอกก็บังเอิญผ่านมาพอดีอี๊กก (เจอกันง่ายๆ แบบนี้เบย โฮะๆๆ) พี่แกนึกว่านางเอกจะฆ่าตัวตายไงเลยกระโดดลงไปช่วย พอนางเอกเห็นหน้าคนช่วยเท่านั้นแหละ...เกาะติดเป็นตังเมทันทีจ้า ไล่ยังไงก็ไม่ไป จะไปได้ไงล่ะ ก็นี่คือคู่หมั้นที่ตัวเองตามหามาตั้งนานนมแล้วนี่นา ชะเอิงเอย ~~~

สุดท้ายเห็นแก่ที่นางเอกมีสมบัติประจำตระกูลของตระกูลโม่ที่หายสาปสูญไปเกือบ 20 ปีติดตัวมาด้วย พระเอกเลยต้องจำใจพานางเอกกลับไปอยู่ด้วยกันชั่วคราว พอมาอยู่ในยุคนี้นางเอกคือเหมือนผ้าขาวมาก ต้องปรับจูนเรียนรู้ทุกอย่างใหม่หมด พระเอกเลยไม่กล้าให้นางออกไปไหน เพราะกลัวนางจะไปก่อเรื่องสร้างความวุ่นวาย (ก็สร้างจริงๆ แหละนะ🤣) ซึ่งนางเอกก็เชื่อฟังพระเอกทุกอย่าง เพราะนางมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือทำให้พระเอกชอบแล้วแต่งงานตามสัญญาหมั้นหมายให้ได้ พระเอกบอกซ้ายคือซ้าย บอกขวาคือขวา ไม่มีแตกแถว ...

แต่พระเอกกลับมีเพื่อนสนิทในวัยเด็กที่เป็นเสมือนแสงจันทร์ขาวในใจมาเนิ่นนานแล้ว แต่เพื่อนคือกั๊ก โลเลระหว่างพระเอกกับคุณชายตระกูลใหญ่อีกคน (พระเอกก็มาจากตระกูลใหญ่ 1 ใน 3 ของเมืองเช่นกัน) เพราะพ่อพระเอกเคยหลุดปากว่าจะยกกิจการให้ลูกเมียใหม่ไง เพื่อนสนิทพระเอกเลยเกิดลังเล คิดจะมองหาตัวเลือกอื่นเอาไว้บ้าง ซึ่งทั้งพ่อทั้งอา รวมถึงลูกพี่ลูกน้องของพระเอกต่างก็ดูออกหมดนะว่าเพื่อนสนิทพระเอกอะปลอม ไม่ได้รักพระเอกจริง แค่อยากกั๊กพระเอกไว้เป็นของตายเฉยๆ แต่พระเอกกลับมองไม่ออกซะงั้น? หรือมองออกแต่ความรักมันบังตาก็ไม่รู้🙄

จากนั้นนางเอกก็ต้องย้ายออกจากบ้านพระเอก เพราะหน้าตานางดันไปเหมือนลูกสาวบ้านหนึ่งที่หายตัวไปเข้าพอดี ตอนแรกนางเอกจะไม่ไป แต่พระเอกบอกให้รับสวมรอยไปก่อนจะได้ตัดปัญหาเรื่องเอกสารยืนยันตัวตน ไม่ต้องเป็นคนเถื่อน (เดี๋ยวอ่านๆ ไปจะมีเฉลยว่าตกลงนางเอกเป็นลูกบ้านนี้จริงหรือเปล่า) จากนั้นนางเอกก็ต้องไปเข้าเรียนมหา'ลัยตามเจ้าของชื่อที่มาสวมรอย ไม่เรียนก็ไม่ได้เพราะเดี๋ยวไม่มีคุณสมบัติเป็นสะใภ้สกุลโม่ แต่ให้คนอย่างนางไปเรียนมหา'ลัยก็เหมือนกับการจับกบไปเป็นพ่อครัวอะ มันจะได้ไหมล่ะ🤣 ให้นางไปเป็นบอดี้การ์ดหรือครูฝึกการต่อผู้ยังดีซะกว่า เพราะนางเอกถนัดบู๊มากกว่ากว่าบุ๋น แต่จริงๆ ไม่ว่าจะวาดภาพ ดีดพิณ หรือชงชา (หรือจะให้ต่อสู้ใช้วรยุทธ์กำลังภายในอะไร นางก็ทำได้นะ แถมยังเก่งมากด้วย) คืออะไรที่สตรีในยุคโบราณส่วนใหญ่เขาต้องเรียนหรือทำกันได้ นางก็ทำได้เกือบหมดนะ เพียงแต่พอมาอยู่ในยุคปัจจุบันมันกลับแทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย

แล้วก็มีเรื่องครอบครัว ครอบครัวพระนางนี่เหมือนกันเลยตรงเรื่องพ่อ พ่อแอบไปมีเมียน้อยกับลูกนอกสมรสไว้นอกบ้านเหมือนกันเด๊ะ ฝั่งบ้านนางเอกนี่เมียน้อยพ่ออย่างร้าย ถึงกับวางแผนให้คนมาจับลูกของภรรยาเก่าของสามีหรือคนที่นางเอกมาสวมรอยไปฆ่าเลยนะ พอถูกเปิดโปงจับได้แรกๆ อิพ่อก็ยังเชื่อฝั่งเมียน้อยแบบไม่ลืมหูลืมตา พยายามบีบบังคับให้นางเอกไปถอนแจ้งความ พอนางเอกไม่ทำตามก็จ้างคนให้ไปทำร้ายแม่นางเอกอีก ส่วนฝั่งพระเอกนี่พ่อก็ไปแอบมีบ้านเล็กเอาไว้ข้างนอกเช่นกัน จนทำให้แม่พระเอกตรอมใจตาย มีแต่คุณพ่อดีเด่นทั้งนั้น เหอๆๆ

ต่อมานางเอกก็ใช้วิธีมัดมือชกทำให้พระเอกต้องยอมรับปากว่าจะแต่งงานด้วย พระนางตกลงคบหากัน แต่พอเพื่อนสนิทพระเอกรู้ก็ยอมไม่ได้เกิดอาการหวงของ พยายามจะรื้อฟื้นความหลังเก่าๆ กับพระเอก แต่ก็สายไปแล้ว ตอนนี้ใจพระเอกไปอยู่ที่นางเอกเรียบร้อย ...ทุกอย่างราบรื่นดูมีความสุข นางเอกพยายามตั้งใจเรียนใหม่เพื่อให้จบปริญญา แต่พอมีความสุขความทุกข์ก็มา ไม่นานก็มีเรื่องที่ทำให้นางเอกต้องใจสลายและจากไปนานถึง 7 ปีเต็ม...

เรื่องนี้เป็นแนวรัก+คอเมดี้ผสมแฟนตาซี นางเอกมีวรยุทธ์ด้วยนะ แต่อ่านๆ ไปรู้สึกเหมือนกำลังดูละครแนวตั้งยังไงก็ไม่รู้ มีแต่ความอิหยัง(ฟะ)? คือในเรื่องนางเอกก็ 19 แล้วนะ ซึ่งสำหรับคนยุคโบราณนี่ก็ถือว่าโตเป็นผู้ใหญ่แล้วเนอะ แต่อ่านแล้วเราว่านางเหมือนเด็กกะโปโลแก่นๆ มากกว่า ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย ทำอะไรก็มุทะลุ+ใจร้อน คิดแต่จะแต่งงานเป็นภรรยาเอกของพระเอกอย่างเดียวโดยไม่สนใจความรู้สึกของอีกฝ่าย ไม่สนใจเหตุผลใดๆ ไม่สนใจแม้แต่ศักดิ์ศรีของตัวเอง ถึงนางจะเป็นชาวยุทธ์และเปิดกว้างกว่าสตรีทั่วไปก็เถอะนะ แต่เราก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีที่นาง...จริงๆ  

และบางตัวละครที่นึกว่าจะมีบทบาทอย่างเช่นเพื่อนสนิทพระเอก ก็แทบไม่มีบทอะไรเลย หรือคนที่ลูกพี่ลูกน้องพระเอกแอบชอบ คาแรกเตอร์ดูน่าสนใจดี แต่ก็ไม่มีบทอะไรเลยเช่นกัน มีแค่ตอนที่ไปกินข้าวด้วยกันแค่นั้นจริงๆ😑 ...เรื่องสมบัติประจำตระกูลที่หายไปก็ไม่ได้มีอะไร นึกว่าจะมีการวางแผนแย่งชิงใหญ่โตอะไรซะอีก สรุปไม่มีอะไรจ้า ส่วนการแปลส่วนตัวรู้สึกว่ายังขัดๆ ไม่ค่อยลื่นเหมือนที่ผ่านมาเลยทำไมนะ🤣 (แอบมีคำผิดอยู่ 1 จุด)

สวมรอยรักแม่ทัพหญิง 3 เล่มจบ

 

สวมรอยรักแม่ทัพหญิง 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เมิ่งซานเซิง

ผู้แปล : เจินจูไหน่ฉา

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเป็นแม่ทัพหญิงที่กำลังหนีสมรสพระราชทานหรือการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น หนำซ้ำยังมีคดีฆ่าคนตายติดตัว เลยทำให้ถูกหน่วยเทียนฉีหรือพระเอกที่เป็นผู้บัญชาการหน่วยตามไล่ล่าเพื่อพาตัวกลับเมืองหลวง ในขณะที่กำลังปะทะฝีมือกัน พระนางก็ถูกคนฉวยโอกาสแอบเล่นงานทีเผลอ ทำให้คนหนึ่งร่วงตกเหว ส่วนอีกคนก็โดนวางยา เรียกได้ว่าเจ็บหนักสาหัสด้วยกันทั้งคู่ 

นางเอกถูกบ้านตระกูลซูที่เปิดโรงหมอพากลับมารักษาเพราะเข้าใจว่านางคือบุตรสาวคนรองที่หายตัวไป คนในบ้านก็ไม่มีใครระแคะระคายหรือสงสัยเลยว่านางเอกไม่ใช่บุตรสาว เพราะทั้งสองคนหน้าตาเหมือนกันมากจริงๆ ส่วนนางเอกเพราะต้องการหลบภัยจึงได้แต่จำใจต้องสวมรอยเป็นคุณหนูรองสกุลซูผู้นี้ไปก่อนชั่วคราว ส่วนพระเอกก็ใช้มุกแกล้งทำเป็นความจำเสื่อมเพื่อตามหาคน ...คือพระเอกก็ถูกส่งมารักษาตัวที่โรงหมอสกุลซูเหมือนกัน พอเห็นหน้านางเอกตอนแรกพระเอกก็นึกว่าคงได้ปะทะกันและ แต่ที่ไหนได้!! กลายเป็นว่านางเอกกลับไม่รู้ว่าพระเอกเป็นไผ(รู้แต่ว่าหล่อมาก) ...แบบเหมือนนางเอกจะรู้จักแต่ชื่อเสียงเรียงนามของพระเอก แต่ไม่เคยเห็นใบหน้าจริงๆ ของพี่แกมาก่อนอะ (เป็นไปได้ไงเนี่ย😅) ก็เลยจำไม่ได้ ไม่รู้ว่าพระเอกเป็นใคร 

ตอนแรกพระเอกก็ไม่เชื่อนึกว่านางเอกแกล้งทำ แต่พอเห็นว่านางเอกไม่รู้จริงๆ บวกกับทุกคนล้วนบอกว่านางคือคุณหนูรองสกุลซูลูกสาวเจ้าของโรงหมอ พระเอกเลยเกิดลังเล หรือว่านี่จะเป็นแค่คนหน้าเหมือนกัน ...(เราว่าพระนางน่าจะรู้จักกันแค่ผิวเผินจากชื่อเสียงเรียงนาม ไม่เคยไปมาหาสู่กัน หนำซ้ำนางเอกก็อยู่แต่ในสนามรบไม่เคยสนใจเรื่องในแวดวงขุนนาง แต่พระเอกอะจำหน้านางเอกได้ ลูกน้องพี่แกก็จำได้ มีแต่ฝั่งนางเอกนี่แหละที่ทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องไม่มีใครรู้จักหน้าตาพระเอกเลย😂 ส่วนเรื่องนิสัยใจคอหรือตัวตนของอีกฝ่ายก็ไม่มีฝั่งไหนรู้ลึก มันมีความโบ๊ะบ๊ะ มีเหตุที่ทำให้เข้าใจผิดทำให้จำกันไม่ได้ ก็เลยทำให้หลอกกันสำเร็จโดยไม่ได้ตั้งใจ🤣) 

จริงๆ คิดว่าถ้าสองคนนี้มาเจอกันด้วยสถานะที่แท้จริงก็อาจจะลงเอยกันยากอยู่ แต่พอมาอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องปกปิดตัวตน เมื่อวางฐานะแม่ทัพกับผู้บัญชาการหน่วยเทียนฉีลง เผชิญหน้ากันด้วยฐานะคนธรรมดาที่ปราศจากอคติ มันเลยทำให้มองเห็นกันชัดขึ้น พระเอกก็ไม่ได้โหดเหี้ยมน่ากลัวเหมือนอย่างในข่าวลือ เป็นเพียงผู้ชายธรรมดา ที่อ่อนโยนและทำอาหารเก่ง(มาก) ต้องได้รับการปกป้องคุ้มครอง ดูไม่น่าเชื่อมโยงกับผู้บัญชาการหน่วยเทียนฉีอะไรนั่นเลย (นางเอกถึงไม่สงสัย) ส่วนนางเอกก็เป็นเพียงหญิงสาวไร้เดียงสา อ่อนโยน(ในสายตาพระเอก) ตรงไปตรงมา และกินเก่ง ไม่ได้เฉียบขาดสังหารคนตาไม่กะพริบสักหน่อย ...ต่างคนก็ต่างนึกว่าอีกฝ่ายมีใจให้ตัวเองก่อน ตัวเองเป็นฝ่ายถูกชอบก่อน คิดเองเออเอง+มโนกันไปเองแล้วก็ชอบกัน จากนั้นก็แต่งงาน (ไวมาก🤣)

แต่มันไม่ได้มีแต่เรื่องรักนะ ยังมีเรื่องครอบครัว เรื่องการเมืองด้วย ตอนแรกนึกว่าจะคอเมดี้ ขำๆ แต่พอมาเจอปมเรื่องครอบครัวนางเอกกับอดีตพระเอกนี่ขำไม่ออกเลย🥹 ส่วนตัวอ่านแล้วรู้สึกหน่วงอยู่นะ ...คือนางเอกเป็นเด็กกำพร้า ถูกพ่อแม่ขายให้บ้านคนรวย เพราะตอนนั้นที่บ้านยากจนบวกกับภัยสงคราม พอแม่คลอดลูกสาวฝาแฝดออกมาดันมีคนหนึ่งร่างกายอ่อนแอ ก็เลยตัดสินใจขายแฝดคนโตที่ร่างกายแข็งแรงให้บ้านคนรวย ต่อมาบ้านคนรวยกิจการล่ม ฝั่งสามีตาย ภรรยาคนรวยที่ตอนนั้นมีลูกชายของตัวเองแล้วเลยเลือกเอานางเอกไปปล่อยทิ้ง ส่วนนางเอกเพื่อแลกข้าวหนึ่งคำเลยต้องยอมติดตามโจรภูเขาและกลายเป็นบุตรสาวบุญธรรมของเขา ...

ต่อมาแม่แท้ๆ กับแม่เลี้ยงนางเอกก็ย้ายมาอยู่เมืองเดียวกัน พอแม่แท้ๆ รู้ว่าอีกฝ่ายเอานางเอกไปปล่อยทิ้งก็โกรดจัด ทะเลาะตบตีกับอีกฝ่ายมาจนถึงปัจจุบัน แต่พอเราอ่านแล้วก็แบบเอ๊ะๆๆ อะไร(ฟะ) ตัวเองก็เป็นฝ่ายขายลูกทิ้งไปก่อนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมพอเขาทำบ้างถึงกลายเป็นคนเลวต่ำช้าล่ะ มีสิทธิ์อะไรไปโกรธไปว่าเขาอะ? 

สุดท้ายคนที่รู้ว่านางเอกไม่ใช่คุณหนูรองตัวจริงก่อนคนแรกกลับไม่ใช่ทั้งพระเอกหรือคนในครอบครัวนะ55 ในบ้านนี่พี่ชายรู้คนแรก แต่ก็ไม่ได้เปิดโปง ตอนพระเอกมาสู่ขอนางเอกเดิมคนในบ้านยังลังเลไม่อยากให้แต่ง แต่พอพี่ชายรู้ว่านางเอกเป็นใครก็มาช่วยพูดจนได้แต่ง ...นางเอกชอบพระเอกจริงๆ ยิ่งพอรู้ความจริงเรื่องชาติกำเนิดตัวเองก็ยิ่งอยากรีบแต่งกับพระเอก อยากมีครอบครัวที่เป็นของตัวเอง แม้จะรู้แล้วว่าตนเป็นลูกสาวของบ้านนี้แต่ก็รู้ดีว่าที่นี่ไม่มีที่สำหรับตน ทุกคนที่นี่ไม่ใช่ครอบครัวตัวเองแต่เป็นครอบครัวของน้องสาวฝาแฝดต่างหาก โดยเฉพาะความรักความห่วงใยของแม่ที่แสดงออกมา🥲 (คือก่อนหน้านี้นางเอกไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองถูกพ่อแม่แท้ๆ ขายให้คนอื่นตั้งแต่เป็นทารก ไม่นึกว่าตนจะเป็นลูกสาวอีกคนของบ้านนี้จริงๆ) 

พระเอกเลยรีบให้ลูกน้องไปสร้างฐานะปลอมๆ ให้ตัวเอง ให้ลูกน้องไปหาบ้านเช่า และยอมรับงานเป็นรองหัวหน้าพ่อครัวในร้านอาหารชื่อดังของเมือง เพื่อจะได้ดูมั่นคงดูมีการมีงาน เพื่อที่พ่อแม่เขาจะได้ยกลูกสาวให้ ...พอแต่งได้ไม่นานคุณหนูรองตัวจริงก็กลับมา นางเอกรู้วันตัดสินชะตา รู้ว่าอีกไม่นานทุกคนคงรู้ความจริง แต่นางไม่ได้กลัวคนในบ้านตระกูลซูจะโกรธหรอกนะ(ไม่ได้สนใจ) แค่กลัวว่าพระเอกจะรับไม่ได้แล้วขอเลิกอย่างเดียว ...ตอนแรกเราคิดว่าพอความจริงเฉลยคงจะมีดราม่าเรื่องเจ้าหลอกข้า ข้าหลอกเจ้าอะไรแบบนี้รึเปล่า ปรากฏว่าไม่มีจ้า พอพระเอกรู้ก็ไม่ได้คิดเลิกหรือโกรธนางเอกเลย (ยังเรียกน้องหญิงเหมือนเดิม อิๆ) ยิ่งพอนึกถึงประวัติความเป็นมาของนางเอกก็ยิ่งรักและสงสารนางเอกมากกว่าเดิม (แถมยังขี้หึงมากด้วย55)

ทีนี้ก็เหลือแต่ฝั่งนางเอกแล้วที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองแต่งกับใคร ความโบ๊ะบ๊ะฮาๆ จึงบังเกิด 🤣🤣 ...แอบขำตอนที่นางเอกถูกคนพาตัวไป (คือมันมี 2 ฝั่งที่ต้องการจับนางเอกกลับเมืองหลวง ฝั่งแรกคือหน่วยเทียนฉี อีกฝั่งคือองค์ชายรองของอีกแคว้นที่ได้สมรสพระราชทานให้แต่งด้วย) คือองค์ชายรองรู้ไงว่าคนที่นางเอกแต่งด้วยคือผู้บัญชาการหน่วยเทียนฉี และรู้ด้วยว่านางเอกไม่รู้ว่าผู้บัญชาการหน่วยเทียนคือสามีที่แต่งด้วย ตอนองค์ชายรองพานางเอกหลบหนีเลยชอบขู่ว่าหน่วยเทียนฉีจะตามมาจับแล้วนะ นางเอกก็เลยยิ่งหนี หารู้ไม่ว่าจริงๆ นั่นคือลูกน้องของพระเอกที่ตามมาช่วยต่างหากเล่า55 ...พอกลับเมืองหลวงกลายเป็นว่าคดีนางเอกคลี่คลาย แต่พระเอกกลับถูกคนเล่นงานยัดข้อหาขายชาติให้แทน😡 จากนั้นนางเอกก็ได้พบกับคนบ้านตระกูลซูอีกครั้ง เพราะคุณหนูรองสกุลซูถูกคนดึงเข้ามาพัวพันในเกมการเมืองของพวกผู้มีอำนาจด้วย 

อ่านแล้วแอบเจ็บแทนนางเอก ตอนที่แม่แท้ๆ มาตามหาน้องสาวฝาแฝดที่จวนนางเอกอะ ใจร้ายจุง ทำไมคนที่แข็งแรงถึงต้องถูกทิ้งและถูกมองข้าม เพียงเพราะแข็งแรงกว่าเลยไม่ต้องเป็นห่วงหรือสนใจก็ได้แบบนี้งั้นเหรอ ส่วนคนที่อ่อนแอกลับได้รับความรักความห่วงใยอย่างล้นเปี่ยม ...จริงๆ ตัวน้องสาวนางเอกก็เป็นคนดีนะไม่ใช่ไม่ดี พ่อแม่พี่น้องทุกคนในบ้านตระกูลซูก็เป็นคนดีหมด ติดแค่เรื่องที่พ่อแม่เคยขายนางเอกไปตอนเป็นทารกนี่แหละ 

ตอนแรกเรานึกว่าพอนางเอกได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวในช่วงที่ปลอมตัว ทุกคนก็อาจจะได้กลับมาสานสายสัมพันธ์กันใหม่ เพราะนางเอกเป็นคนมีเหตุผลสบายๆ คงเข้าใจเหตุผล+ความจำเป็นในตอนนั้น(ล่ะมั้ง) แต่กลายเป็นว่า...ต่อไม่ติดจริงๆ คือคนในครอบครัวที่รู้เรื่องตอนนั้นก็รู้สึกผิดแหละ แต่มันก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ไม่รู้จะเริ่มยังไง แถมตัวคุณแม่เองก็แสดงออกให้เห็นหลายครั้งว่าในสายตาและจิตใจมีแต่ลูกสาวคนรองที่อ่อนแอ กว่าจะมานึกถึงนางเอกได้ก็สายไปหมดแล้ว ซึ่งนางเอกก็ไม่ได้ต้องการอะไรแล้ว ไม่โกรธ ไม่แค้น ไม่น้อยใจ ไม่ตัดพ้อต่อว่า ไม่รู้สึกอะไร ปล่อยวางได้หมดเหมือนผิวน้ำที่สงบไร้ระลอกคลื่น ซึ่งไอ้แบบนี้เราว่ามันยิ่งน่ากลัวกว่าพวกที่ด่าทอโวยวายเสียงดังอีกนะ ...ชอบประโยคสุดท้ายที่พระเอกพูดกับแม่แท้ๆ ของนางเอก คิดว่าชีวิตหลังจากนี้แม้ครอบครัวจะพร้อมหน้า แต่รับรองว่าคุณแม่คงนอนหลับไม่สนิทอีกแล้ว ในใจมีแต่ความทุกข์ตรม ต้องจมอยู่กับความรู้สึกผิดตลอดไป

📍สวมรอยรักแม่ทัพหญิง เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/6fbkfRYVjj

📍เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/AUoTEdtk4Z

📍เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/6KyuH4tueF

成了清冷权臣的侍妾

成了清冷权臣的侍妾

ผู้แต่ง : 草灯大人

สำนักพิมพ์ www.jjwxc.net 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ไปอ่านเรื่องย่อที่เพจสาวกเอยจงเสพนิยายจีนเอามาลงแล้วชอบ อยากอ่านมาก เลยเอาชื่อเรื่องไปเสริชหาในอากู๋ ปรากฏว่าเว็บที่ลงเปิดให้อ่านฟรี 17 ตอนที่เหลือต้องเติมเงิน ด้วยความอยากอ่าน(มาก) เราเลยดั้นด้นสมัครแล้วก็จ่าย Alipay เติมเหรียญจนได้อ่าน 🤣🤣... เรื่องนี้ยังไม่มีแปลไทยนะคะเราใช้อากู๋ช่วยแปล ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดประการใดต้องขอโทษไว้ก่อนด้วยนะคะ🙇‍♀️ 

เรื่องนี้พระเอกธงแดงฝุดๆ แนวจำเลยรัก เจ้าหนีข้าตาม และสุดท้ายพระเอกก็โบ้ตามคาด แต่จบดีจ้าไม่ต้องห่วง😁

พระเอกเป็นแม่ทัพ ส่วนนางเอกเป็นสาวใช้ในจวนที่บ้านพระเอก หลังรบเสร็จพระเอกถูกฮ่องเต้เรียกตัวเข้าเมืองหลวง แต่พระเอกรู้ว่าถ้าไปก็คือตายแน่ๆ เลยหาทางดึงเวลาจนสุดท้ายก็ได้ข้ออ้างกลับบ้าน พระเอกเป็นคนโหดเหี้ยมเย็นชา ไม่สนใจความรู้สึกใคร ไม่เคยสนใจสตรี พอกลับมาคนที่บ้านเลยคิดจะหาคู่ครองให้เพราะตอนนี้พระเอกมีอำนาจมาก... แต่จริงๆ พระเอกไม่สนิทกับที่บ้านหรอก เพราะถึงจะเป็นบุตรชายคนโตแต่ก็เป็นบุตรที่เกิดจากอนุ พอแม่แท้ๆ ตายก็ถูกยกให้เมียเอกพ่อเลี้ยงดู แต่อ่านๆ ไปจะรู้ว่าไม่ว่าจะเป็นแม่แท้ๆ หรือแม่เลี้ยงก็ไม่มีใครปฏิบัติกับพระเอกดีเลยสักคน พี่แกก็เลยโตมาแบบโหดๆ อำมหิต ไร้ความรู้สึกแบบนี้นี่แหละ 

พอกลับมาบ้านก็ได้รับเชิญไปร่วมงานเลี้ยงหลายที่ แต่ละที่ก็มีจุดประสงค์แตกต่างกันไป มีทั้งพวกที่เชิญไปเพราะอยากให้พระเอกช่วยกลบเกลื่อนเรื่องที่ตนกระทำความผิด หรือที่เชิญไปเพราะอยากตีสนิท หรือพวกที่เชิญไปเพราะอยากชักจูงพระเอกให้มาเป็นพวกเพื่อร่วมก่อกบฏด้วย 

ส่วนนางเอกเป็นสาวใช้ทำงานอยู่ลานด้านนอก นางเอกถูกครอบครัวขายมาเป็นสาวใช้ตั้งแต่ 6-7 ขวบ บ้านนางเอกยากจน พอพ่อแม่มีลูกชายสมดังหวังแล้วก็ไม่อยากเลี้ยงลูกสาวต่อ เห็นลูกสาวเป็นตัวภาระ ตอนแรกพ่อกะจะฆ่านางเอกทิ้งที่แม่น้ำแต่มีเพื่อนบ้านเห็นก่อน ก็เลยเปลี่ยนเอามาขายแทน นางเอกเลยไม่มีความผูกพันอะไรกับครอบครัว ตั้งใจว่าถ้าวันหนึ่งเก็บเงินได้ครบแล้วก็จะไถ่ตัวจากการเป็นสาวใช้แล้วไปใช้ชีวิตอิสระอยู่ข้างนอกคนเดียว 

แต่ๆๆๆ วันหนึ่งพระเอกดันถูกวางยา(กำหนัด) จากงานเลี้ยง จำเป็นต้องได้สตรีมาช่วยถอนพิษ บ่าวคนสนิทเลยแนะนำให้หาสาวใช้มาช่วยถอน ในขณะที่บ่าวออกไปหาคน นางเอกก็ดันมาที่เรือนพระเอกพอดี๊พอดี พระเอกเลยนึกว่านางเอกคือสาวใช้ที่บ่าวรับใช้จัดเตรียมไว้ให้ ก็เลย...

ในใจนางเอกทั้งหวาดกลัวและไม่ยินยอมแต่ขัดขืนไม่ได้ พอรู้ว่าพระเอกเป็นแบบนี้เพราะถูกวางยา นางก็เลยพยายามปลอบใจตัวเองว่าให้ถือซะว่าทำเพื่อตอบแทนบุญคุณที่พระเอกเคยช่วยชีวิตเอาไว้ ถือว่าหายกัน ขณะที่ทำนางเอกก็พยายามไม่ให้พระเอกเห็นใบหน้า ไม่เปล่งเสียง ไม่บอกชื่อ คิดว่าเดี๋ยวเสร็จแล้วพระเอกคงลืมๆ ไม่ได้สนใจหรอก ที่บอกว่าจะให้เป็นอนุก็คงพูดไปงั้นๆ แหละ คือนางเอกจะพยายามไม่ให้เหลือร่องรอยอะไรไว้เพราะนางไม่อยากเป็นอนุ นางอยากไถ่ตัวออกไปเป็นอิสระ ดังนั้นไม่ต้องรอจนพระเอกตื่นนางเอกก็ชิ่งหนีออกจากห้องไปก่อนแล้วเรียบร้อย

ตอนแรกพระเอกจะให้คนไปต้มยาป้องกันการตั้งครรภ์มาให้นางเอกกินก่อน แต่พอตื่นมาไม่เจอคน พระเอกเลยคิดว่าอีกฝ่ายคงหวังจะตั้งท้องลูกของพระเอกเพื่อไต่เต้าล่ะสิถึงได้รีบชิ่งหนีเพื่อจะได้ไม่ต้องกินยา หารู้ไม่ว่าพอออกมานางเอกก็รีบหาข้ออ้างไปซื้อยาเลี่ยงบุตรกินทันทีเลยจ้า แต่ขากลับดันชนกับพระเอกตรงทางเข้าจวนแล้วทำยาตกพอดี พระเอกเลยรู้ว่านางเอกซื้อยาอะไรมา แต่ยังไม่รู้ว่านางเอกคือคนที่นอนด้วยนะ นึกว่านางเอกไปนอนกับบ่าวในจวนแล้วต้องกินยานี้ 

จนกระทั่งบ่าวรับใช้คนสนิทพูดถึงนางเอก ว่านางเอกคือสาวใช้ที่เอาอาหารมาส่งที่เรือนบ่อยๆ พระเอกถึงได้เอ๊ะๆ (เพราะพระเอกโหด+น่ากลัว เคยลงโทษสาวใช้ที่มายั่วยวน พวกสาวใช้ในจวนเลยไม่กล้าเข้ามารับใช้ในเรือนพี่แก ก็เลยต้องไปขอร้องนางเอกให้มาช่วยส่งอาหารแทน) หลังจากนั้นพระเอกก็สั่งให้ย้ายนางเอกมาทำงานที่เรือนตัวเอง แต่นางเอกยังไม่เอะใจนะ นึกว่าพระเอกคงไม่รู้ว่าใครช่วยถอนพิษหรอก พระเอกก็ไม่ได้พูดอะไรทำเป็นเหมือนไม่รู้ จากนั้นพอสะสมเงินได้ครบนางเอกก็อาศัยช่วงที่พระเอกไม่อยู่ไถ่ตัวเองและจากไป แต่ยังไม่ทันได้ไปไหนไกล พระเอกก็ตามมาทัน ...ชะเอิงเอยยย (สรุปพระเอกรู้นานแล้วว่านางเอกคือคนที่หลับนอนด้วย แต่รอให้นางเอกไถ่ตัวก่อนแล้วค่อยรวบทีเดียว😂)

นางเอกพยายามขัดขืนจะกระโดดลงจากรถม้า+ขอร้องให้ปล่อยตัวเองไป เพราะนางไถ่ตัวแล้วไม่ได้เป็นทาสแล้ว จะมาบีบบังคับแบบนี้ไม่ได้นะมันผิดกฏหมายเด้อ แต่มีหรือพระเอกจะสน เจ้านอนกับข้าแล้วก็เท่ากับเป็นคนของข้าตลอดไป เผด็จการบ้าอำนาจฝุดๆ สุดท้ายนางเอกเลยพยายามประนีประนอม เพราะยังไงก็ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อน มีชีวิตย่อมมีความหวัง ยอมๆ ไปก่อนเดี๋ยวค่อยหาทางหนีทีหลัง เงินยังพอเหลือเดี๋ยวค่อยหนี 

แต่พระเอกก็รู้ทันเลยยึดเงินที่เหลือของนางเอกไปหมด55 นางเอกเลยพยายามใหม่ แกล้งๆ ถามว่างั้นถ้าเป็นอนุจะได้รายเดือนเท่าไร ขอไม่มากหรอก พระเอกก็บอกว่าไม่มี ไม่ให้ (เพราะรู้ว่านางเอกจะเก็บเงินไว้หนี😂) ส่วนพวกเครื่องประดับกับเสื้อผ้าที่ให้ก็จะให้คนตีตราประทับไว้ ตัดหนทางทุกอย่างเลยจ้า

จากนั้นพระเอกก็ต้องไปรบ ก็เลยพานางเอกไปด้วยให้อาศัยอยู่ในกระโจมตัวเอง คือตอนนี้ท่านอ๋องคนหนึ่งกำลังยกทัพก่อกบฏ ฮ่องเต้เลยสั่งให้พระเอกยกทัพมาช่วย แต่พระเอกก็คิดจะก่อกบฏเหมือนกัน เลยไม่ช่วย เพราะช่วยเสร็จเดี๋ยวก็ถูกเก็บคือเก่าถึงยังไงฮ่องเต้ก็ระแวงพระเอกมานานแล้ว ไม่สู้ก่อกบฏแล้วขึ้นเป็นฮ่องเต้เองดีกว่า จะได้ไม่ต้องอยู่ใต้ใคร... ในระหว่างที่พระเอกไปรบนางเอกก็ได้เรียนขี่ม้า แล้ววันหนึ่งนางก็สบโอกาสอาศัยจังหวะที่พระเอกกำลังจัดงานเลี้ยงฉลองที่รบชนะขี่ม้าหนี! 

แต่พระเอกดันกลับมาเร็ว พอรู้ว่านางเอกไม่อยู่ก็รีบตามไปเลย อันนี้รอบแรก ...รอบสองหลังพระเอกยึดเมืองได้ 6 เมืองก็พานางเอกเข้าไปอยู่ในจวน พระเอกกำลังเจรจาเรื่องงานแต่งกับตระกูลหนึ่ง แต่ตอนตกลงเรื่องแต่งงานพระเอกก็บอกกับตระกูลที่จะเกี่ยวดองด้วยก่อนเลยว่าตนเองมีอนุที่โปรดปรานอยู่ คือบอกเป็นนัยๆ เตือนว่าให้เลือกสตรีที่อ่อนโยนรู้ความมา อย่าได้เลือกคนที่ขี้อิจฉาริษยาจิตใจเหี้ยมโหด

คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะช่วยปกป้องนางเอกได้ แต่นางเอกรู้ว่ามันไม่ได้ นางเอกเคยเป็นสาวใช้มาก่อน รู้ว่าภรรยาเอกมีวิธีมากมายในการจัดการทรมานอนุของสามี และไม่ว่าพระเอกจะโปรดปรานนางสักแค่ไหนแต่อนุก็คือบ่าวอยู่วันยังค่ำ มีสิทธิ์ถูกขาย หรืออาจถูกยกให้คนอื่น หรือลงโทษได้ตามแต่ใจของเจ้านาย ...เพราะมันมีทีหนึ่งที่พระเอกโกรธนางเอก เลยให้นางเอกเผยหน้าออกมาตอนมีงานเลี้ยง (จริงๆ ตามปกติไม่ควรให้สตรีของตัวเองออกมาเผยโฉมในงานที่มีแต่บุรุษ) ทีนี้มีแม่ทัพคนนึงที่ไม่ค่อยลงรอยกับพระเอกก็แกล้งพูดขอนางเอกจากพระเอกในงาน แล้วพระเอก(ด้วยความโมโหอยากสั่งสอนนางเอก) เลยบอกยกให้ พอหันไปถามความคิดเห็นนางเอก นางเอกก็ตกลงตามนั้นอีก (แต่สุดท้ายไม่ได้ยกให้นะ) พระเอกเลยโมโหจัด เรียกแม่ทัพคนนั้นมาหาแล้วสังหารทิ้งเลย แต่พอลูกน้องถามก็อ้างว่าสังหารเพราะอีกฝ่ายชอบยุยงปั่นป่วนทหารในค่ายให้แตกแยก... 

แต่ใดๆ คือนางเอกอยากได้อิสระ อยากมีชีวิตที่สามารถลิขิตเองได้ ไม่อยากอยู่ใต้อำนาจใครอีกแล้ว ต่อให้เป็นภรรยาเอกของพระเอกนางก็ไม่เอา เพราะนางไม่อยากมีชีวิตอยู่ด้วยความโปรดปรานของพระเอก ต้องมาคอยเอาใจ+ดูสีหน้าพระเอก พอวันไหนเบื่อ+เลิกโปรดปรานก็จบ อีกอย่าง ทางที่พระเอกเลือกเดินมันก็คนละเส้นทางกับนางเอกอะ พระเอกอยากอยู่เหนือคนนับหมื่น แต่นางเอกแค่อยากปลูกผักเลี้ยงสัตว์ใช้ชีวิตสงบๆ ธรรมดาเท่านั้น

มีตอนที่พระเอกพานางเอกไปออกงานด้วยกัน แล้วที่งานก็มีฝั่งคู่หมั้นพระเอกมาด้วย(เป็นงานเปิดตัวให้พบกันครั้งแรก) แต่พระเอกก็หาแคร์ไม่ พานางเอกนั่งรถม้ามาคันเดียวกันแล้วคอยจับมือตอนลงด้วย ฝั่งคู่หมั้นเห็นในใจก็ริษยา+โกรธสิ ต่อหน้าไม่แสดงออก แต่พอลับหลังก็หาวิธีดูถูกเยาะเย้ยนางเอก  พอกลับมาบ้านนางเอกก็บอกเป็นนัยๆ กับพระเอกว่าไม่ชอบงานแบบนี้คราวหน้าไม่ไปได้ไหม แต่พระเอกก็บอกให้ไป ต้องเรียนรู้วิธีเข้าสังคม ไปบ่อยๆ เดี๋ยวก็เป็น😮‍💨

นางเอกถึงได้อยากหนี รอบนี้วางแผนมาดีกว่าเดิมมีการแปลงโฉมศึกษาแผนที่ แถมรอบนี้นางเอกยังลงทุนทำลายปานที่หัวไหล่ทิ้งด้วย แต่สุดท้ายพระเอกก็ตามเจอเหมือนเดิม กลับมารอบนี้พระเอกขู่เลยว่าถ้านางเอกยังหนีอีกพระเอกจะกลับไปฆ่าพวกคนรับใช้ที่บ้านเก่าที่นางเอกสนิทสนม และคนที่นางเอกห่วงใยทิ้งทั้งหมดเลย แล้วก็รับปากว่าจะให้นางเอกเป็นภรรยาเอกไม่ให้เป็นอนุแล้ว คิดว่านี่คือสิ่งที่นางเอกต้องการ แต่จริงๆ มันไม่ใช่ สุดท้ายพระเอกก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่านางเอกต้องการอะไร

ความจริงพระเอกก็รักแหละ เพียงแต่อาจจะใช้วิธีที่ไม่ถูก บางคนอาจจะชอบที่ได้อยู่ในบ้านหลังใหญ่หรูหรา มีคนคอยรับใช้ มีสามีที่มีอำนาจ ไปที่ไหนคนก็ต้องก้มหัวเคารพยำเกรง แต่นางเอกไม่ใช่แบบนั้น จริงๆ นางไม่ได้ต้องการอะไรมากเลย บ้านที่เรียบง่าย ชีวิตที่สามารถตัดสินใจเองได้ สามีภรรยาที่คุยกันรู้เรื่องรับฟังความคิดเห็นของกันและกัน แค่นั้นเอง? ไม่ใช่บีบบังคับข่มขู่เพื่อให้อีกฝ่ายยอมทำตาม คำพูดข้าคือประกาศิต ซึ่งพระเอกก็คืออย่างหลังอะ😮‍💨

 ...แต่ครั้งที่สามนี้นางเอกไม่ได้หนีแล้วนะ แต่มีเหตุให้ต้องแยกจากเพราะภัยสงคราม ห่างหายกันไป 5 ปีเต็ม พบกันรอบนี้พระเอกเริ่มใจเย็นลง ยอมถอยคนละก้าวเพื่อให้ได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข เพื่อให้นางเอกยอมอยู่ข้างกายด้วยความยินยอมพร้อมใจ ไม่ใช่มาจากการบีบบังคับฝืนใจ แต่ยังไงนางเอกก็ยังขอใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกตามเดิม ว่างเมื่อไรก็ค่อยเข้าวังไปเยี่ยมลูกกับพระเอก หรือพระเอกจะพาลูกออกมาหานางเอกเองก็ได้ แต่ช่วงที่นางเอกไม่อยู่พระเอกก็ไม่มีใครเลยนะ ไม่รับสนมไม่แต่งตั้งฮองเฮา เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง ไปไหนก็พาไปด้วย ลูกก็ติดพระเอกมากต้องนอนกับพ่อทุกคืน จนนางเอกมาลูกถึงได้บอกว่าขอนอนกับแม่(สองคน)นะ พระเอกไม่พอใจแอบสะกิดลูก...แบบอย่าลืมพ่อ พ่อก็อยากนอนด้วย🤣 สุดท้ายไม่มีใครชวนแต่พระเอกก็เดินตามไปนอนด้วยเองเลย 55

แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นกลางวันพระเอกกับลูกก็จะอยู่ที่วัง พอตกเย็นพระเอกก็จะพาลูกมากินข้าวเย็นและนอนที่บ้านนางเอก เหมือนเช้าก็ออกไปทำงาน(ที่วัง) เย็นก็กลับบ้าน(นางเอก) นางเอกก็สัญญาว่าจะไม่หนีอีกแล้ว จะไม่ทิ้งพระเอกกับลูกไปไหน หากไปไหนก็จะบอกก่อน (ต้องหาวิธีกล่อมให้พระเอกตกลงด้วยนะจ๊ะ55) ส่วนลูกชายก็เข้าใจแม่ดีมากๆ (ผิดกับจุนพ่อมากลูก) คือไม่ต้องเสียเวลาอธิบายหรือโน้มน้าวอะไรเลย แค่น้องเห็นแม่ดูซึมๆ เวลาอยู่ในวังคนเดียว น้องก็รู้และเข้าใจแม่แล้วอะ เด็กดีมากมีเหตุผลตั้งแต่ยังเล็กเลยนะเนี่ย แต่ต้องชมว่าพระเอกเองก็เป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่เก่งจริงๆ ลูกเลยเติบโตมาเป็นเด็กดีมีคุณภาพ จิตใจก็ดี น่ารักมาก🥰🥰

สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น 6 เล่มจบ

สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น 6 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ลวี่เย่า

ผู้แปล : ผ้าป่าน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นักเขียนใหม่จากพี่แจ่ม พระเอกมาแปลกแหวกแนว ฉีกกฏพระเอกทุกเรื่องที่เคยอ่านมา🤣

พระเอกเป็นหัวหน้าหน่วยเสวียนจิ้ง หน่วยงานที่เป็นเสมือนดาบของฮ่องเต้ ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม โดยเฉพาะพระเอกที่เป็นหัวหน้าหน่วย วรยุทธ์สูง นิสัยผิดแปลกไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง เอาแน่เอานอนไม่ได้ ทำอะไรตามอารมณ์ ฆ่าคนง่ายเหมือนหั่นผักฆ่าปลา บรรทัดฐานของคนทั่วไปของสังคมไม่สามารถเอามาใช้กับพี่แกได้เลย แหกทุกกฏ ฉีกทุกเกณฑ์ จนชื่อเสียงฉาวโฉ่เป็นที่เลื่องลือ ใครเห็นก็กลัว ใครเห็นก็หนี ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ แม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง

ส่วนนางเอกเป็นสาวงามเลื่องชื่อ ได้รับฉายาว่า 'สองหลีแห่งเมืองหย่งอัน' (หลีหนึ่งคือพี่สาวนางเอก ส่วนนางเอกคือหลีสอง) เป็นบุตรสาวคนรองของอู่เสียนอ๋อง อ๋องต่างแซ่เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์ เดิมนางเอกเคยมีสัญญาหมั้นหมายกับหลานชายของพระเอก แต่พอที่บ้านตกอับ พ่อเข้าคุก นางเอกก็ถูกบ้านฝั่งคู่หมั้นเล่นตุกติกจนทำให้ต้องแต่งงานกับพระเอกที่เป็นท่านอาห้าของอดีตคู่หมั้นแทน 

คนในบ้านพระเอกเห็นว่าพระเอกกำลังป่วยหนักไม่ได้สติใกล้ตาย ก็เลยฉวยโอกาสแอบจับคู่ให้พี่แกแต่งกับนางเอกซะ คนหนึ่งกำลังจะตายเพราะยาพิษ ส่วนอีกคนก็ถูกหมายหัวว่าต้องตาย สองคนที่ใกล้จะตายช่างเข้าคู่กันพอดี ...แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ พระเอกจะฟื้นตื่นขึ้นมาหลังจากที่ได้แต่งภรรยา เดิมทีคนที่บ้านพระเอกคิดว่านางเอกคงไม่กล้าแต่งเข้ามาหรอก ต้องขัดราชโองการแน่ๆ เพราะพระเอกชื่อเสียงฉาวโฉ่จแถมยังมีลูกติด(อ่านๆ ไปเดี๋ยวมีเฉลยว่าลูกใคร) แต่กลายเป็นว่านางเอกกลับยอมรับแล้วแต่งเข้ามาง่ายๆ เลย ... คืออย่างที่บอกว่าบ้านนางเอกตกอับ ถูกริบทรัพย์สินไม่เหลืออะไรเลย พ่อก็ป่วยหนักและยังมีคดีติดตัว พอนางเอกเห็นสินสอดที่บ้านพระเอกส่งมาก็เลยตัดสินใจแต่ง เพราะอยากได้เงินมาใช้รักษาพ่อ และไม่อยากเพิ่มโทษด้วยข้อหาขัดราชโองการอีก เพราะแค่นี้ที่บ้านก็ลำบากจะแย่อยู่แล้ว 

ทว่าพอแต่งไปก็ต้องอยู่อย่างหวาดๆ กลัวๆ เพราะชื่อเสียงความน่ากลัวของพระเอกนั่นแหละ แล้วไหนจะคนในบ้านพระเอกอีก พอเห็นว่าพ่อนางเอกตกอับก็เอากันใหญ่เลยนะ แถมยังมีเรื่องคำสั่งจากเบื้องบนอะไรนั่นด้วย พูดง่ายๆ คือมีแต่คนอยากให้นางตาย ยังกะมาอยู่ในดงเสือ เดินหน้าก็ตายถอยหลังก็ตาย ทำอะไรก็ต้องระวัง แต่ยังไงนางก็เป็นแค่เด็กอายุ 15 วรยุทธ์อะไรก็ไม่มี แต่งเข้ามาแบบโดดๆ ตัวคนเดียว แรกๆ แม้แต่สาวใช้ติดตามก็ยังไม่มีสักคน แล้วมันจะระวังได้สักกี่มากน้อย คนในบ้านนี้ก็มีแต่อยากให้นางตายเพราะได้รับคำสั่งจากเบื้องบน ฉากหน้าเย็นชา ฉากหลังก็สุมหัวร่วมกันวางแผน ถ้าพระเอกไม่ตื่นขึ้นมาพอดี นางเอกก็ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อ...

แต่พระเอกก็เอาแน่เอานอนไม่ได้อีก เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเดาอารมณ์ไม่ถูก แต่ดีที่ทุกคนในบ้านกลัวพระเอกกันหมด ดังนั้นขอแค่พระเอกฟื้นขึ้นมาไม่หมดสตินางเอกก็ยังสามารถใช้ชีวิตในจวนต่อไปได้เรื่อยๆ โดยไม่มีใครมาก่อกวน...จากนั้นไม่นานอดีตคู่หมั้นของนางเอกก็กลับมา คือก่อนหน้านี้พี่แกไม่อยู่เพราะถูกที่บ้านหลอกให้เดินทางไปต่างเมืองเลยไม่รู้เรื่องที่นางเอกแต่งเข้ามาแล้ว ซึ่งในตอนแรกนางเอกก็เข้าใจผิดคิดว่าอดีตคู่หมั้นคงรู้เห็นเป็นใจกับที่บ้านด้วย แต่ความจริงคือพี่แกไม่รู้เรื่อง แล้วพี่แกก็รักนางเอกจริงๆ ชอบมาตั้งแต่เด็ก ถึงบ้านนางเอกจะตกอับแต่ก็ไม่เคยคิดตีตัวออกหากหรือคิดถอนหมั้นเลย รู้ว่าตัวเองไม่คู่ควรเพราะบ้านตัวเองสู้บ้านนางเอกไม่ได้ ก็พยายามสอบจนได้เป็นจ้วงหยวนตั้งแต่อายุ 15 แล้วค่อยไปสู่ขอลูกสาวเขา แต่น่าเสียดายที่ถึงจะเก่ง+ฉลาดแต่ก็ยังขาดประสบการณ์ เลยทำให้ถูกคนที่บ้านหลอก ผลสุดท้ายพอกลับมา...ว่าที่ภรรยาก็กลายเป็นท่านอาสะใภ้ของตัวเองไปเสียแล้ว🥹 แอบสงสารอยู่นะ เพราะพื้นฐานพี่แกก็เป็นคนดี+จิตใจดี อุตส่าห์รอมาตั้งนาน แล้วนางเอกก็ชอบพี่แกด้วย(แต่ไม่ถึงขั้นรักลึกซึ้ง) สุดท้ายเมื่อไม่มีวาสนานางเอกก็ได้แต่อวยพรให้พี่แกจากใจจริงแล้วใช้ชีวิตต่อไป 

จากนั้นพ่อนางเอกก็ฟื้นตัว พอรู้เรื่องลูกสาวทั้งสองก็เจ็บปวดเหลือหลาย ...ลูกสาวคนโตที่แต่งออกไปก่อนก็ถูกบีบให้กลายเป็นภรรยาอยู่นอกจวน ต้องมองดูสามีรับอนุและแต่งภรรยาใหม่เข้าจวนโดยที่ไม่อาจทำอะไรได้ สุดท้ายคนพี่เลยต้ดสินใจกลับบ้านเดิมและขอหย่า พอรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งท้องก็กินยาทำแท้งเพื่อตัดเยื่อใยทิ้งอย่างเด็ดขาดทันที(ใจเด็ดมาก) ส่วนนางเอกก็ต้องมาแต่งกับเจ้าหมาบ้าที่พ่อชังน้ำหน้ามากที่สุด พอฟื้นขึ้นมาไม่ทันไรคุณพ่อเลยรีบถือดาบบุกมาพาคนกลับเลยจ้า 

ลืมบอกไปว่าพ่อตาคนดีกับลูกเขยผู้ประเสริฐคู่นี้เขาไม่ถูกกันนะ เจอหน้าเมื่อไรต้องได้ทะเลาะมีปากเสียงกันทุกที ...ต่อๆ นางเอกมีลังเลนิดๆ แต่ก็ยอมตามพ่อกลับบ้าน (มีวิ่งไปบอกพระเอกก่อนด้วย) ส่วนพระเอกก็ไม่ได้ห้าม แต่หลังจากนั้นพี่แกก็พาลูกฝาแฝดออกมาข้างนอกนะ มาแถวๆ ร้านที่พี่สาวนางเอกเปิดด้วย แหมๆ...ไม่ได้ตั้งใจเลยสินะ🙄 จากนั้นอิพี่ก็แกล้ง(หรือไม่แกล้งหว่า?) กระอักเลือด จนได้ตามไปพักอยู่ที่บ้านนางเอกระยะนึง (ตามแผนชิมิ🙄) แอบขำตอนพ่อนางเอกบอกให้เตรียมตัวเดี๋ยวจะพาทุกคน(หนี)ออกนอกเมือง (คือคดีพ่อนางเอกยังไม่ตัดสิน ต้องรอหลังปีใหม่อีกที แต่ดูทรงแล้วน่าจะไม่รอด พ่อนางเอกเลยคิดจะสนับสนุนคนอื่นขึ้นเป็นฮ่องเต้แทน ก็ในเมื่อฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมานบ่ดีไร้เหตุผล เราก็ปลี่ยนมันซะเลยสิ!) นั่นแหละๆ นางเอกก็เลยมาบอกพระเอกก่อน พระเอกเลยบอกจะไปด้วย พอพ่อนางเอกรู้ก็โวยวายบอกไม่ให้ไปโว้ย! พระเอกก็แบบอ้าวว คิดทิ้งกันเหรอ จะทิ้งข้าเหรอ ไม่ยอมหรอกนะ ก็จะไปด้วยอะมีไรป่าว55🤣

นางเอกอยากรู้ความจริงว่าพ่อทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาจริงไหม เลยอยากเข้าวังไปพบท่านน้าที่เป็นพระสนมเพื่อถาม แต่สถานะนางในตอนนี้เข้าวังเองไม่ได้นอกจากต้องติดตามพระเอกไปในฐานะภรรยาขุนนาง ...พอได้พบน้าก็ได้รู้ความจริงอันน่าตกใจ น้าเลยเตือนนางเอกว่ายังไงก็อย่าให้ฮ่องเต้เห็นใบหน้านี้เด็ดขาด แต่สุดท้ายก็ไม่รอด ระหว่างทางกลับจวนนางเอกเลยถามความคิดเห็นของพระเอกอ้อมๆ... ว่าถ้ามีคนเสนอราคาดีๆ ให้พระเอกเพื่อขอซื้อตัวภรรยา พระเอกจะขายไหม แล้วพระเอกก็ดันตอบว่า...แล้วแต่อารมณ์ (ก็ดูตอบ😅) นางเอกกับท่านน้าเลยตัดสินใจลงมือจัดการกันเอง เพราะตอนนั้นพระเอกจำเป็นต้องพักฟื้น(ยังนอนหลับไม่ได้สติ) แต่ต่อให้ฟื้นก็ไม่รู้จะบอกแผนดีเปล่า เพราะคาดเดาอารมณ์อิพี่เขาไม่ออกจริงๆ 

ลืมบอกไปว่าในเรื่องจะมีคนที่ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ด้วยนะ ตอนแรกก็นึกว่าจะเจ๋งจะเก่งตามสไตล์คนที่ได้กลับเกิดใหม่แล้วรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าอะไรแบบนี้ แต่นี่แบบอิหยัง(วะ)? โอ๊ยยย...อยากจะตะโกนดังๆ ว่าสูกลับมาเกิดใหม่ทำใหม่เนี่ย? แล้วดูแต่ละแผนบ้งแล้วบ้งอีก บ้งแล้วบ้งเล่า กลับมาเกิดใหม่ยังไงให้ตายเร็วกว่าเดิมคะสู🤣 

พอเล่ม 3 บ้างนางเอกก็พลิกฟื้นกลับมารุ่งโรจน์เหมือนเก่า จากนั้นก็ตามคาด คนที่เคยดูถูกไม่เห็นหัวเราก็กลับมายิ้มระรื่นพูดจาดีด้วยทันที แม่(เลี้ยง)พระเอกนี่คนแรกเลย รีบมาตามพระนางกลับบ้านเลยนะ(ตอนนั้นอยู่บ้านพ่อนางเอกกัน) แทนตัวเองว่าแม่ด้วย ก่อนหน้านี้แม้แต่หน้านางเอกยังไม่อยากจะมอง เชิดสุดๆ ...เหอๆ🙄 นางเอกก็ไปบอกพระเอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่อยากให้กลับบ้านนะ จะกลับเมื่อไร พระเอกเลยสวนว่า...ใครให้เจ้าเรียกว่าท่านพ่อท่านแม่ ห้ามเรียก! ให้เรียกท่านพ่อนางเอกว่าท่านพ่อได้แค่คนเดียว55 

ต่อมานางเอกก็ติดไข้ทรพิษจนทำให้เสียโฉม บางคนพอรู้ว่านางเอกเสียโฉมก็แอบสะใจ จากนั้นพระนางก็พาคนในเรือนตัวเองย้ายออกจากจวนไปอยู่ที่หน่วยเสวียนจิ้ง เพราะนางเอกบอกว่าอยากย้ายออกพระเอกก็จัดให้ทันที คือพระเอกเป็นประเภทอยากทำอะไรก็ทำไรเลย ไม่สนกฏเกณฑ์ เอาที่ตัวเองพอใจและมีความสุขเป็นพอ ซึ่งบางอย่างมันก็ดีนะ แต่บางอย่างส่วนตัวเราว่ามันก็ดูสุดโต่งเกินไป อย่างเช่นวิธีเลี้ยงเด็ก ความจริงอ่านๆ ไปก็มีอธิบายอยู่ว่าทำไมพระเอกถึงเลี้ยงเด็กแบบนั้น ก็เพราะตัวเองก็โตมาแบบนี้ไงล่ะ 

แล้วตอนแรกพระเอกก็คิดว่าตัวเองคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เลยไม่ได้ให้ความรักความผูกพันอะไร แค่ให้ข้าวให้น้ำให้บ้านให้เสื้อผ้า ที่เหลือก็ตามมีตามเกิด ถูกใครรังแกก็ไม่ได้สนใจ(ขอแค่ไม่ถึงตายก็พอ) ให้ไปหาทางสู้เอาชีวิตรอดกันเอง รอดแล้วเดี๋ยวก็แกร่งเดี๋ยวก็ปกป้องตัวเองได้เอง แต่เด็กเพิ่ง 4 ขวบอะ อ่านแล้วสงสารเลย ถึงจะมีคนรับใช้มีมามาคอยดูแล แต่บางเรื่องถ้าไม่มีเจ้านายหรือพระเอกออกหน้าพวกคนรับใช้จะทำอะไรได้ล่ะ แล้วพระเอกก็เป็นประเภทพูดจาขวานผ่าซาก พูดตรงๆ แบบไม่รักษาน้ำใจเลย คือก็เข้าใจแหละว่าเป็นนิสัยพี่แก แต่(ส่วนตัว)ก็ยังไม่ค่อยชอบอยู่ดี คือมันจะมีตอนที่พระเอกต้องบอกความจริงเรื่องพ่อแม่ให้เด็กๆ รู้ ซึ่งเด็กๆ ก็คิดมาตลอดว่าพระเอกคือพ่อแท้ๆ ตัวเอง(ถึงจะไม่ได้รับความรักจากอิพี่เลยก็ตามเถอะ) ส่วนนางเอกคือแม่เลี้ยง แต่ตอนจะบอกความจริง พระเอกก็เดินดุ่มๆ มา เด็กเห็นก็เรียกตามปกติว่าท่านพ่อ แต่พระเอกก็สวนเลยว่า...ข้าไม่ใช่พ่อเจ้า โอ้โหอ่านแล้วแอบสตั๊นอยู่เหมือนกันนะ ดีนะที่มีนางเอกมาอยู่ด้วยเด็กๆ ถึงได้รับความรักความอบอุ่นขึ้นมาบ้าง ถ้าปล่อยให้พระเอกเลี้ยงต่อนี่ไม่อยากจะคิด

เป็นเรื่องความรักผสมการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก แต่จะหนักไปที่ความรักและการใช้ชีวิตของพระนางซะส่วนใหญ่ ส่วนเรื่องการแย่งชิงอำนาจก็มีแต่ส่วนตัวรู้สึกว่ายังไม่ค่อยเจ้มจ้นเท่าไร แล้วบางจุดก็แอบง่ายไปนิด อย่างตอนที่จะเปิดโปงจะล้มฮ่องเต้ก็มาเปิดเอาเล่มสุดท้าย ทยอยออกมาพูดเปิดทีละคน ง่ายๆ ตู้มเดียวจบ ที่เหลือส่วนใหญ่ก็จะวนเวียนอยู่กับชีวิตประจำวันของพระนาง เหมือนกำลังอ่านไดอารี่ดูเขาใช้ชีวิตประจำวันกัน 

พระเอกค่าตัวไม่แรงเพราะพี่แกบาดเจ็บต้องพักรักษาตัว เลยต้องอยู่บ้านไม่ได้ออกไปทำงาน ถ้าไม่ป่วยนอนอยู่บนเตียงชีวิตพี่แกก็จะวนเวียนอยู่ข้างๆ นางเอก คอยบีบๆ นวดๆ หยอกเมีย+แกล้งเมียและแอบกินเต้าหู้เมียนี่แหละ นิสัยเหมือนแมว ถ้าตอนจบเฉลยออกมาว่าพี่แกเป็นปีศาจแมวนี่จะไม่แปลกใจเลยนะ55 เดี๋ยวขบเดี๋ยวกัดเดี๋ยวเลีย แถมยังชอบกินปลาอีก และมีที่แอบเสียดายอย่างหนึ่งคือพระเอกแทบจะไม่ได้โชว์สกิลความเก่งของหัวหน้าหน่วยเสวียนจิ้งเลยอะ  (จริงๆ ก็มีบ้างแต่น้อย เพราะใช้เสร็จเดี๋ยวเลือดลมก็จะตีกลับกระอักเลือดออกมา สุดท้ายเลยใช้น้อยๆ ดีกว่า แต่พอหายดีใช้ได้บ้านเมืองก็ใกล้สงบและ🤣) 

ที่เราชอบสุดน่าจะเป็นช่วงที่พากันหนีตายในภูเขาหิมะอะ แล้วก็ชอบพาร์ตเวลาท่านพ่อตาคนดีกับลูกเขยผู้ประเสริฐเขาคุยกัน ส่วนใหญ่จะเจอแต่คู่แม่ผัวลูกสะใภ้แต่เรื่องนี้กลับกัน55 ส่วนนางเอกก็งานเข้าบ่อย อยู่เฉยๆ เดี๋ยวก็มีเรื่องนั้นเรื่องนู้นวิ่งเข้ามาหา เพราะความสวยเป็นเหตุจริงๆ 

ป.ล. พระเอกอยากได้ลูกสาว คิดว่าจะได้นันนันน้อยที่น่ารักขี้อ้อนเหมือนเมีย สุดท้ายก็สมหวังได้ลูกสาวจริง แต่ลูกสาวดันเกิดมาหน้าตาเหมือนตัวเองแถมนิสัยก็ถอดแบบจากตัวเองเปี๊ยบ จากนันนันน้อยก็เลยกลายเป็นจีเจาน้อยไป55

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/6VI7nuPBEU

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/6VI7nw9alh

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/5VPabpYlsr

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 4 ➡️ https://s.shopee.co.th/2B98dutgSn

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 5 ➡️ https://s.shopee.co.th/BO4GCkVUo

📍สานวาสนากับท่านอาของอดีตคู่หมั้น เล่ม 6 ➡️ https://s.shopee.co.th/5L6APox0Ae