หนึ่งใจมีไว้รักคุณ

หนึ่งใจมีไว้รักคุณ (เล่มเดียวจบ) 

ผู้แต่ง : 桑玠 ซังเจี้ย

ผู้แปล : กัญญา
สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เวิงอวี่ แม่สาวแอร์โฮสเตสแสนซื่อ หัวอ่อน หน้าตาน่ารัก แต่ความรู้สึกช้า  เพิ่งอกหักจากแฟนหนุ่มที่คบกันมาถึง 3 ปีได้ไม่นาน ก็มีหนุ่มข้างบ้านสุดหล่อดีกรีเป็นถึงอาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศอังกฤษเข้ามาช่วยดามใจซะแล้ว ... อิอิ

ฟู่อวี้ อาจารย์หนุ่มสุดหล่อไอคิวสูง นิสัยสุภาพอ่อนโยน ทั้งชีวิตมีเพียงตัวเลขกับสมการเท่านั้น การกลับมาทำธุระที่บ้านเกิดในครั้งนี้ได้ทำให้หนุ่มโสดวัย 27 ที่ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาตลอดต้องเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้พบกับหญิงสาวโก๊ะๆ ใสซื่อคนหนึ่งที่มีห้องอยู่ติดกัน หลังจากการบังเอิญพบกันในครั้งแรก นับแต่นั้นสายตาของเขาก็ไม่อาจถอยห่างจากเธอได้อีกเลย

พระเอกได้รู้จักนางเอกในช่วงที่กำลังจะเลิกกับแฟนพอดี เลยได้เข้ามาช่วยให้คำปรึกษาให้กำลังใจ จนนางเอกหายเศร้าและมีความกล้ามากขึ้น  ต่อจากนั้นพี่แกก็อ่อยแหลก อ่อยรัวๆ ...คือพี่แกเป็นคนที่ฉลาดมากไง เจอนางเอกแค่ครั้งแรกก็รู้แล้วว่าเป็นคนยังไง มีลักษณะนิสัยแบบไหน จะต้องจีบยังไง ส่วนนางเอกก็ใสซื่อ หัวอ่อน ไม่ค่อยทันคน ยิ่งมาเจอประเภทฉลาดเจ้าเล่ห์อย่างพระเอกก็ยิ่งไปใหญ่เลย ...ประหนึ่งลูกแกะน้อยปะทะหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์ คิดไม่ทันหรอก เพราะพี่แกวางแผน 1-2-3-4-5 ไว้หมดแล้ว นางเอกมาไม้ไหนก็มีวิธีพูดให้คล้อยตามได้หมด

อ่านจบแล้วบอกได้คำเดียวว่าหวานมากๆ ๆ หวานยิ่งกว่าโรงงานน้ำตาล  หวานจนเลี่ยน>0< พระเอกก็เป็นแบบที่คงหาไม่ได้ในชีวิตจริง55+  รูปหล่อ บ้านรวย นิสัยดี หัวกะทิ และอ่อนโยน ตอนจีบก็ว่าหวานแล้ว พอตอนคบกันนี่ยิ่งกว่ารถบรรทุกอ้อยคว่ำ พระเอกใส่ใจเทคแคร์ดูแลดีสุดๆ นางเอกแทบไม่ต้องทำอะไรเลย เพราะมีพระเอกคอยจัดการให้เกือบทุกอย่าง เหนื่อยก็ให้ขี่หลัง นอนไม่หลับก็ร้องเพลงกล่อม นางเอกชอบกินของหวานก็ไปหัดทำมาให้กิน งานบงงานบ้านไม่ชอบทำก็ไม่บังคับ เดี๋ยวพี่จัดเอง  นี่แค่ตอนเป็นแฟนกันนะ หาได้ที่ไหนผู้ชายแบบนี้ 55+  

…ในเรื่องมีตอนที่เข้าใจผิดกันนิดหน่อย แบบนิดเดียวจริงๆ ซึ่งไม่มีผลอะไรเลย ไม่รู้จะทำไปทำไม หรือเห็นว่าชีวิตมันสุขสบายเกินไปเลยต้องหาเรื่องดราม่าบ้าง 55  แต่พระเอกก็เคลียร์ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว คลื่นลมยังไม่ทันก่อตัวก็ถูกพระเอกพัดหายไปแล้ว ...สบายๆ ชิวๆ

ป.ล. จริงๆ เราว่าพระเอกก็แอบเผด็จการอยู่นะ ถ้าไปเจอผู้หญิงคนอื่นอาจจะไม่จบแบบนี้ก็ได้ ดูเหมือนปล่อยให้อีกฝ่ายคิดตัดสินใจเองแต่จริงๆ ก็แอบควบคุมอยู่กรายๆ ทุกอย่างก็เป็นไปตามทิศทางที่ตัวเองวางไว้นั่นแหละ  ดีที่เป็นนางเอกมันเลยลงตัวไม่มีปัญหา ฝ่ายหนึ่งโง่ๆ ซื่อ คิดช้า ไม่ทันคน ...ส่วนอีกฝ่ายก็เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการ ฉลาดล้ำลึก มันก็เลยประจวบเหมาะลงตัวพอดี 

📍หนึ่งใจมีไว้รักคุณ ➡️ https://s.shopee.co.th/6fbEkQUgxm

ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 2

ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 2 ( 5 เล่มจบ ) 

ผู้แต่ง : Wu Shi Yi
ผู้แปล : กิล
สำนักพิมพ์ Happy Banana

รีวิวภรรยายอดดวงใจ เล่ม 1  https://marynlinsbook.blogspot.com/2018/11/1.html

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

" อาหว่าน  ต้องทำอย่างไรเจ้าถึงจะมีข้าอยู่ในใจ  ข้าแย่ขนาดนั้นเชียวหรือ "

มาเล่มนี้ในที่สุดพระเอกก็ได้สมหวังดังใจสักทีหลังจากที่ตื๊อมานาน ในที่สุดผู้กุมอำนาจสูงสุดในวังทั้งสองคนก็ยินยอมตกลงให้พี่แกแต่งนางเอกเป็นเมียแล้ว โดยมีข้อแม้ว่า... นางเอกต้องมีอายุอยู่ถึง 15 ปี ก่อนนะจ๊ะ แน่นอนว่าคงไม่มีใครดีใจเท่าพระเอก ส่วนนางเอกก็ยังเห็นพี่แกเป็นแค่น้องชายเท่านั้นแหละเน้อ 55+

ตั้งแต่เปิดเรื่องมาสิ่งที่เห็นชัดๆ มาตลอดก็คือความรู้สึกของพระเอกที่มีต่อนางเอก ที่ไม่ใช่แค่ความรักความหลงแบบปกติเหมือนคนธรรมดาทั่วไป ซึ่งน่าจะเป็นเพราะชาติที่แล้วไม่สมหวัง บวกกับการตายของนางเอกจึงทำให้พระเอกมีปมในใจ พอชาตินี้ได้กลับมาใหม่เลยยึดติดกับนางเอกค่อนข้างมาก เพราะหากเป็นในชาติก่อนพระเอกคงไม่มีทางยอมถึงขนาดนี้แน่ๆ ด้วยนิสัยที่เอาแต่ใจ ถูกสปอยล์ตามใจมาตั้งแต่เด็ก ประกอบกับเป็นหลานคนโปรดของไทเฮาและฮ่องเต้ จึงยิ่งมีไม่มีใครกล้าขัดใจ เพราะฉะนั้นในชาติก่อนพอถูกนางเอกปฏิเสธแล้วไล่ พระเอกถึงได้ยอมจากไปง่ายๆ แต่โดยดี แต่มาชาตินี้ไล่ให้ตายยังไงก็ไม่ไป หนังหน้าหนาขึ้นมาเป็นกิโลเชียว แม้แต่ศักดิ์ศรีก็ทิ้งได้หากมาอยู่ต่อหน้านางเอก ไม่เหลือคราบหมาป่าดุร้าย เป็นเพียงลูกแกะน้อยที่น่ารักน่าเอ็นดูเท่านั้น  

และเพื่อไม่ให้ต้องกลายเป็นเบี้ยหมากของใครอีกพระเอกจึงเลือกทางเดินที่แตกต่าง การเลือกนี้ไม่ได้ทำให้แค่ชีวิตของพระ-นางเท่านั้นที่เปลี่ยนไป แต่ยังส่งผลไปถึงชีวิตของคนที่อยู่ใกล้ชิดทั้งสองอีกด้วย เรื่องที่ไม่เคยเกิดก็เกิด คนที่ควรจากไปก็ได้มีชีวิตอยู่ต่อ สุขภาพร่างกายนางเอกเองก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะไม่ได้เจอโศกนาฏกรรมในชีวิตเหมือนชาติที่แล้ว ...ชาตินี้บิดามารดายังอยู่พร้อมหน้า คนสนิทใกล้ชิดก็ยังอยู่ดีไม่ได้ทยอยจากไปเพราะแผนการของใครบางคน นางเอกเองก็ไม่ได้ตกหลุมพรางฝ่ายตรงข้ามจนป่วยหนักอีก ภายใต้ปีกของพระเอก ในชาตินี้นางเอกจึงได้ใช้ชีวิตอย่างราบรื่นและปลอดภัย

เรื่องนี้คนเขียนเดียวกับท่านอ๋องข้าอยากเป็นศรีภรรยา ...การดำเนินเรื่อง+เล่าเรื่องก็จะมาสไตล์เดียวกัน เพียงแต่เรื่องนี้เนื้อหาจะเข้มข้นกว่าหน่อย มีเรื่องการแย่งชิงอำนาจของเหล่าองค์ชาย  การทำสงครามระหว่างแค้น และปมเรื่องสาเหตุการตายของนางเอก กับเรื่องความโปรดปรานของฮ่องเต้ที่มีต่อพระเอก ที่น่าจะมีเบื้องหลังต่างจากไทเฮา หากเทียบกับเรื่องอาหว่านเราว่าเรื่องนี้อุปสรรคแลดูจะเยอะกว่า แต่คิดว่าถึงจะเยอะยังไงก็คงไม่มีดราม่าอะไรหรอก อาจลำบากหน่อยแต่คงผ่านไปได้สวยๆ เหมือนเรื่องท่านอ๋องแหละ  

สำหรับเราถือเป็นอีกเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ อาจจะเรียบๆ ไปบ้างแต่ระหว่างทางมันจะมีจุดที่คอยกระตุ้นความสนใจทำให้เราอยากรู้อยู่เป็นระยะๆ นะ ไม่ถึงกับพีคมากแต่ก็โอเค อ่านแล้วไม่เครียดไม่ต้องคิดเยอะ แต่ก็ไม่เบื่อ สนุกดี นี่ก็อยากอ่านเล่ม 3 ต่อแล้ว คิดว่าเล่มหน้านี้คงได้แต่งกันแล้วแหละ ><

ป.ล. อ่านมา 2 เล่มยังไม่มี18+ นะ ...มีแต่ขบกัดแก้มอยู่ 55 

📍ภรรยายอดดวงใจ ➡️ https://s.shopee.co.th/9AIMxRsnsx

ตำรับรักชายากระทะเหล็ก

ตำรับรักชายากระทะเหล็ก ( เล่มเดียวจบ ) / ผู้แต่ง : เจี่ยนอิง
ผู้แปล : Breadcrumbs
สำนักพิมพ์ เหลียนฮวา

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

นางเอกเป็นเด็กสาวที่ตายแล้วทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ จินถงหรุ่ย ซึ่งถูกลุงแท้ๆ บังคับให้แต่งงานแต่เจ้าของร่างเดิมไม่ยินยอมจึงพยายามฆ่าตัวตาย ส่วนพ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมนั้นก็เป็นคนหัวอ่อน อ่อนแอ ไม่สู้คน จึงมักถูกลุงซึ่งเป็นพี่ชายคนโตของพ่อเอารัดเอาเปรียบอยู่เสมอ เห็นบ้านนี้มีเงินหน่อยไม่ได้ก็จะรีบเข้ามาหาเรื่องสูบไปทุกทีนิดๆ หน่อยๆ ก็เอา    

แน่นอนว่าหลังจากที่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้นางเอกก็เริ่มปฏิวัติทุกอย่างใหม่ โดยเริ่มจากทำอาหารขายเพื่อหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องทุกคนในบ้าน เพราะไม่งั้นได้อดตายกันหมดแน่นอน ลืมบอกไปว่าตอนอยู่ในโลกเดิมบ้านนางเอกทำร้านอาหาร พ่อนางก็เป็นเชฟใหญ่ที่มีชื่อเสียง นางเอกก็เลยได้เรียนรู้การทำอาหารจากพ่อมาตั้งแต่เด็ก ประกอบกับอาหารที่นางทำก็เป็นของที่สมัยนั้นยังไม่มี มันก็เลยขายดีเป็นเทน้ำเทท่า บวกกับรสชาติที่กลมกล่อมแสนอร่อยจึงยิ่งทำให้เงินทองไหลมาเทมาไม่หยุด

ส่วนพระเอกแม้จะมีฐานะเป็นถึงท่านอ๋องแต่เพราะถูกคนทำร้ายจึงทำให้เดินเหิน+พูดไม่ได้ เคราะห์ดีที่ได้บ้านนางเอกช่วยเอาไว้ และคอยดูแลประหนึ่งเป็นคนในครอบครัว ไปไหนก็พาไปด้วยทั้งคนป่วยคนพิการไม่มีทิ้ง จากตอนแรกที่คิดว่าจะอยู่ไม่นานแต่พอชอบนางเอกทีนี้ล่ะยาวเลย ก็เนียนๆ อาศัยอยู่บ้านเขาไปเรื่อยๆ จนคนที่บ้านมาตามนี่แหละถึงได้ฤกษ์กลับบ้านตัวเองสักที55+

จุดเด่นของเรื่องนี้น่าจะเป็นความรักความสามัคคีของครอบครัวนางเอกนะ(และพระเอกด้วย) ถึงตอนแรกพ่อแม่จะหัวอ่อนขี้กลัวแต่ก็ไม่ได้อ่อนจนกู่ไม่กลับ เพราะเมื่อโดนกระทำมากๆ เข้าวันหนึ่งก็ลุกขึ้นมาแข็งข้อได้เหมือนกัน ...ตัวละครอย่างน้องชายก็มีสีสัน  พี่สาวจะทำอะไรก็คอยช่วยพูดสนับสนุนตลอด ไม่เคยสงสัยเลยว่าพี่เอ็งน่ะมันแปลกๆ แล้วนา 55+ เป็นบ้านที่ทำงานกันเป็นทีม ไม่ว่าคนป่วยคนพิการแต่พอมีงานอะไรก็จะเข้ามาช่วยกันหมด พระเอกเองก็ใช้ชีวิตอยู่กับเขาได้อย่างกลมกลืนไม่ติดขัดไม่ได้ทำตัวเป็นคุณชายหรือเรื่องมากอะไรเลย  ก็ช่วยเขาทำมาหากินช่วยขายของได้ เขาให้ทำไรก็ทำ เลี้ยงง่ายจริงๆ  

ส่วนตัวร้ายในเรื่องก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เป็นบรรดาญาติๆ ขี้อิจฉาที่คอยจ้องแต่จะฮุบของของบ้านนางเอกนี่แหละ  ถ้าบ้านนี้มีอะไรดีๆ เมื่อไรคนพวกนี้ก็จะวิ่งเข้ามาขอแบ่งด้วยทันที เห็นขายอะไรดีก็จะวิ่งมาขอสูตรแบบหน้าด้านๆ  เห็นเขามีของกินของใช้ดีๆ ก็ต้องร้องเอะอะโวยวาย ทนเห็นเขามีชีวิตที่ดีกว่าตัวเองไม่ได้ต้องวิ่งพล่านจะเป็นจะตาย แต่เวลาเขาเดือดร้อนลำบากจะอดตายกลับไม่เคยช่วยเหลือสักแดง ...หึหึ   

เลยอยากรู้ว่านางเอกจะจัดการยังไง เพราะในสมัยโบราณยิ่งยึดถือเรื่องความกตัญญูเป็นที่หนึ่งอยู่ด้วย  แถมในบ้านตอนนั้นก็มีแค่นางเอกที่ร่างกายกับจิตใจแข็งแรงที่สุด ...ส่วนพระเอกก็ทำได้แค่แผ่รังสีอำมหิตเพราะเดินเหินไม่ได้ แถมพอบอกว่าเป็นท่านอ๋องก็ดันไม่มีใครเชื่ออีก  หาว่าสติไม่ดีซะงั้น 55+... มันก็เลยสนุกตรงนี้นี่แหละ  ตรงเรื่องบ้านๆ แค่นี้แหละไม่ต้องสลับซับซ้อนอะไรเลย

📍 ตำรับรักชายากระทะเหล็ก ➡️ https://s.shopee.co.th/2Vm27RFeAq

  

ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 1

ภรรยายอดดวงใจ เล่ม 1 ( 5 เล่มจบ ) 

ผู้แต่ง : Wu Shi Yi
ผู้แปล : กิล
สำนักพิมพ์ Happy Banana

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

นางเอกเป็นเด็กสาวยุคปัจจุบันที่ป่วยตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของ อาหว่าน บุตรสาวเพียงคนเดียวขององค์หญิงคังอี๋และท่านราชบุตรเขย ส่วนพระเอกก็ตายในสนามรบและได้โอกาสย้อนกลับมาอยู่ในร่างของตัวเองเมื่อตอนอายุ 6 ขวบใหม่อีกครั้งเช่นกัน ...พระ-นางในเรื่องนี้จริงๆ โตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว แต่เมื่อต้องมาอยู่ในร่างเด็กก็เลยต้องพยายามแกล้งโง่ทำตัวเป็นเด็กกันสุดฤทธิ์ 55+

พระเอก เว่ยเสวี่ยน เป็นทายาทของรุ่ยอ๋องซึ่งเป็นน้องชายร่วมอุทรเพียงคนเดียวของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ถึงแม้พี่แกจะไม่ได้มีฐานะเป็นองค์ชาย แต่ก็ได้รับความรักใคร่โปรดปรานจากฮ่องเต้และไทเฮามาก  จึงทำให้มีนิสัยเกเรอันธพาล ไม่เห็นหัวใคร ชอบทะเลาะวิวาทกับคนเขาไปทั่ว ต่อยตีได้หมดไม่เว้นแม้กระทั่งองค์ชายหรือองค์หญิง ส่วนนางเอกแม้จะมีความทรงจำในชาติที่แล้วติดตัวมา แต่เนื่องจากมีปัญหาเรื่องสุขภาพร่างกายไม่ดี แบบอ่อนแอตั้งแต่เกิดมาโดยตลอดทั้งสองชาติ จึงทำให้นางเป็นคนเก็บตัว เงียบๆ เฉื่อยชา ไม่ค่อยพูด แลดูเหมือนคนแก่ ซึ่งตรงกันข้ามกับพระเอกที่เป็นคนใจร้อน โหดเหี้ยม โมโหร้ายโดยสิ้นเชิง

เสียดายที่ชาติที่แล้วพระเอกทำตัวไม่ดีและรู้ใจตัวเองช้าไป กว่าจะเข้าใจก็สายไปแล้ว เพราะนางเอกได้ถูกหมั้นหมายไปเรียบร้อยแล้ว ประกอบกับในชาติที่แล้วพระเอกเองก็อ่อนหัด แล้วเลือกข้างผิดด้วย  จึงทำให้ไม่อาจปกป้องหรือช่วยเหลืออะไรนางเอกได้ ได้แต่รอให้เรื่องมันเกิดก่อนถึงค่อยมารู้ที่หลัง พอถึงตอนนั้นก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว กระทั่งนางเอกตายไปในคืนเข้าหอ พระเอกก็ไม่อาจช่วยอะไรได้ เพราะถูกส่งไปชายแดน และสุดท้ายก็สู้รบจนตัวตายแล้วจากไปด้วยความแค้นเคืองอีกคน

นานๆ ทีจะเจอเรื่องที่พระเอกตายแล้วย้อนกลับมาอยู่ในร่างของตัวเองใหม่บ้าง พระเอกเรื่องนี้ พอได้โอกาสกลับมาใหม่สิ่งแรกที่พี่แกทำก็คือ หาทางเอาชนะใจพ่อแม่นางเอกเพื่อให้ได้หมั้นหมายกับนางเอกก่อนใคร แม้ต่อหน้าคนอื่นจะยังทำตัวเป็นเด็กเกเรไม่เห็นหัวใคร นิสัยเหมือนเดิมเปี๊ยบ แต่พออยู่กับนางเอกหรือพ่อแม่นางเอกก็จะกลายเป็นเด็กดีว่าง่าย น่ารักขึ้นมาทันตาเห็น  ไม่สนศักดิ์ศรีใดๆ คอยวิ่งตามเอาใจนางเอกตามติดแจทุกวัน... แต่ในขณะเดียวกัน พระเอกก็ต้องหาทางปรับเปลี่ยนโชคชะตาเพื่อไม่ให้ทุกอย่างซ้ำรอยเดิมอีกด้วย  

พระเอกเรื่องนี้เลยออกแนวข้าร้ายกับคนทั้งโลก แต่ดีกับนางเอกเพียงแค่คนเดียว (อ้อยังมีพ่อ-แม่นางเอกอีก เพราะเดี๋ยวเขาไม่ยกลูกสาวให้ 55+) 

ไม่ว่ายังไงชาตินี้พี่แกก็ต้องแต่งนางเอกมาเป็นภรรยาให้ได้ 55+  ตอนนี้เพิ่งเล่มแรกยังอยู่ในการปูทางเลยยังไม่มีอะไรมาก ปริศนายังเยอะอยู่ ตั้งแต่เรื่องที่ว่าทำไมฮ่องเต้กับไทเฮาถึงได้โปรดปรานให้ท้ายพระเอกยิ่งกว่าองค์หญิงองค์ชายที่อยู่ในวัง แล้วไหนจะสาเหตุเบื้องหลังการตายของแม่พระเอกและนางเอก รวมถึงอีกหลายๆ คนในชาติที่แล้ว แต่เพราะตอนนี้ยังอยู่ในร่างเด็ก พระเอกเลยยังทำอะไรไม่ได้มาก ก็ได้แต่ค่อยๆ วางแผนจัดการศัตรูไปทีละนิดๆ โดยเฉพาะคนที่เคยทำไม่ดีกับนางเอกเอาไว้เมื่อชาติที่แล้ว พี่แกไม่ปล่อยเอาไว้แน่...หึหึ

📍ภรรยายอดดวงใจ ➡️ https://s.shopee.co.th/9AIMxRsnsx

ทาสรักเจ้าสำราญ 2 เล่มจบ

ทาสรักเจ้าสำราญ 2 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : Yi Yan Bu Cheng Xia
ผู้แปล : Breadknight

สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

ตอนที่อ่านเล่มนี้เพลงจำเลยรักก็ลอยมาทันที 

“ เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันใย ฉันทำอะไรให้คุณเคืองขุ่น  ปรักปรำฉันเป็นเชลยของคุณ นี่หรือพ่อนักบุญแท้จริงคุณคือคนป่า .... “

ซูสุ่ย บุตรชายคนเดียวของตระกูลซู ตระกูลที่มั่งคั่งร่ำรวยเป็นอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ซูสุ่ยเกิดมาบนกองเงินกองทองอีกทั้งยังเป็นบุตรชายเพียงคนเดียว ที่จะสืบทอดกิจการของตระกูล  จึงได้รับการประคบประหงมมาอย่างดี และทำให้กลายเป็นคนไม่เอาไหน นิสัยเกเร อันธพาล ไม่เห็นหัวใคร เรียนก็ไม่ได้เรื่องแต่เรื่องกิน เรื่องดื่ม เที่ยวหอนางโลมกลับไม่เป็นสองรองใคร 

แต่แล้ววันหนึ่งซูสุ่ยก็ดันพลาดท่าถูกใครไม่รู้จับกด ในขณะที่กำลังจะแก้แค้นเอาคืน ที่บ้านก็กลับมาเกิดเหตุร้ายที่ทำให้ทั้งตระกูลแทบล่มสลายซะก่อน คุณชายที่เกิดมาไม่เคยรู้จักคำว่าลำบากจึงต้องตกอับ ไม่มีที่ซุกหัวนอน และกลายมาเป็นทาสด้วยประการฉะนี้แลเอย ...

เสวียนจิ่น บุตรชายคนเดียวของท่านอัครเสนาบดีที่อยู่ใต้คนผู้เดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่น เพราะใบหน้าที่งดงามของนายเอกจึงทำให้พระเอกเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นสตรี ตั้งแต่นั้นมาความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่จึงเปรียบเสมือนน้ำกับไฟ ...เพราะถึงพระเอกจะรู้ว่านายเอกเป็นผู้ชายทั้งแท่งก็หาแคร์ไม่ กลับยิ่งชอบเข้าไปกระเซ้าเย้าแหย่ยั่วโมโหคนเขาอยู่เรื่อยเหมือนหมาหยอกแมว..

หลังจากที่นายเอกตกอับก็ได้รับการช่วยเหลือ (หรือเปล่า??) จากพระเอก เพราะนอกจากพระเอกแล้วเพื่อนฝูงที่เคยห้อมล้อมก็พากันหนีหายไปหมด ( แต่หากดูจากนิสัยนายเอกแล้วก็คงไม่แปลก ) แม้จะตกต่ำกลายเป็นทาส แต่นายเอกก็ยังคงสวย เริด เชิด หยิ่งอยู่เหมือนเดิม ฝีปากก็ยิ่งไม่เป็นสองรองใคร ...ส่วนพระเอกก็ไม่น้อยหน้า เธอแรงมาฉันก็แรงกลับ และหนักกว่าหลายเท่าด้วย ประกอบกับนายเอกก็เป็นประเภทหัวแข็งปากหนัก ไม่เคยก้มหัวยอมใครอยู่แล้ว มันก็เลยยิ่งหนักเข้าไปใหญ่เลยทีนี้ แต่ละอย่างที่โดนนี่บอกเลยว่าโหดมาก ทั้งร่างกายและจิตใจสะบักสะบอมหวิดจะตายอยู่หลายที จนนายเอกเข็ดขยาดหวาดกลัวไม่กล้าหืออีกเลย จากตอนแรกที่แว้ดๆ ใส่เกียร์ชนตรงๆ แต่หลังๆ พอรู้ว่าพระเอกมันโหดจริงทำจริงก็เริ่มอ่อนลงไม่ค่อยกล้าพยศและ 

คือจากที่เราเคยอ่านมา เวลาพระเอกลงโทษนายเอกส่วนใหญ่ก็จะตัดใจทำไม่ได้ หรือทำพอเป็นพิธีไม่แรงมากแค่นั้น  แต่เรื่องนี้อิพี่จัดเต็มมากก ถึงตอนท้ายๆ จะมีบอกเหตุผลอยู่แต่หนูว่าก็ยังแรงไปนะคะ ...ไม่แปลกค่ะ  ที่นายเอกจะเลือกหนีและขอยอมตายดีกว่าอยู่ข้างกายคุณพี่ ...แต่ยังดีหน่อยที่หลังจากนั้นคุณพี่ก็ยอมเปลี่ยนจากไม้แข็งเป็นไม้อ่อน ไม่งั้นกลับมารอบนี้คนเขาคงได้ตายจริงๆ แน่นอน ...

ป.ล. ถึงนายเอกจะฉลาดเจ้าเล่ห์แค่ไหน แต่ก็ยังสู้พระเอกไม่ได้อยู่ดี  ( ไม่งั้นจะท้องหรือ 55 ) 

คุณพี่ทั้งเจ้าเล่ห์ เหลี่ยมจัด ...วางแผนอย่างแยบยลเพื่อให้นายเอกไม่หนีและยอมอยู่กับตัวเอง 

แล้วนายเอกก็ไม่รู้ด้วยว่าเป็นแผนของคุณพี่  ยังนึกว่าตัวเองเป็นคนผิดด้วยซ้ำ 55+

📍ทาสรักเจ้าสำราญ ➡️ https://s.shopee.co.th/8V3FHb8OA7

ม่านมายาชายาผู้ถูกลืม

ม่านมายาชายาผู้ถูกลืม ( เล่มเดียวจบ ) / ผู้แต่ง : เชียนสวิน

ผู้แปล : Primavera
สำนักพิมพ์ เหลียนฮวา

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

นางเอก หลี่เซวียน เป็นบ่าวที่ถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาในบ้านของพระเอก เป็นคนเฉลียวฉลาด มีไหวพริบ นิสัยช่างพูดและซุกซน  ซ้ำยังมีรูปโฉมงดงาม แม้จะมีสถานะเป็นบ่าว แต่ก็ได้รับการอบรมเลี้ยงดูไม่ต่างจากคุณหนูผู้ดีมีสกุลสักเท่าไร ประกอบกับเฉลียวฉลาดเกินวัย จึงทำให้นางเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆ คน

แต่ใครเลยจะคิดว่าวันหนึ่งจะเกิดเหตุการณ์พลิกผันบางอย่าง ที่ทำให้นางเอกต้องเกือบตาย ทั้งยังสูญเสียบิดามารดาไปจนสิ้น กระทั่งพระเอกก็ยังเมินเฉยตีตัวออกห่าง แม้จะได้สถานะองค์หญิงเป็นการปลอบใจ แต่อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ....

พระเอกกลายเป็นองค์ชายรองผู้สูงศักดิ์ ส่วนนางเอกก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิงไหวอี้ ตำแหน่งที่ใครๆ ต่างก็พูดว่าแลกมาด้วยเลือดเนื้อและชีวิตของบิดาตนเอง แม้ไม่อยากรับแต่ก็ไม่มีทางเลือก ไม่งั้นจะให้เด็กสาวที่อายุ 12 ปีอย่างนางใช้ชีวิตอยู่ยังไง นางเอกจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ในวังด้วยความทุกข์ระทม ส่วนพระเอกก็ยังคงเมินเฉยและเอาแต่หลบหน้าเหมือนเดิม แต่นางเอกก็ยังพยายามปลอบใจตัวเอง และพัฒนาปรับปรุงตัวเพื่อให้คู่ควรเคียงข้างเขา แต่ทุกอย่างก็พังทลาย เมื่อจู่ๆ นางต้องกลายเป็นแพะรับบาปและถูกคุมขังอยู่ในตำหนักเย็น

เรื่องนี้พระ-นางเค้ารักกันและรู้ใจตัวเองกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่มันมีสาเหตุที่ทำให้พระเอกแสดงออกไม่ได้  ...อ่านไปครึ่งเล่มเราจะสงสารนางเอก เพราะต้องมาสูญเสียพ่อแม่ไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ถึงนางจะเป็นคนฉลาดแต่ก็เป็นแค่เด็กอายุสิบสอง อีกทั้งคนที่นางชื่นชอบ คนที่เอ็นดูมาตลอด จู่ๆ ก็ยังมาตีตัวออกห่างไปเฉยๆ โดยที่ไม่ทราบสาเหตุอีกด้วย เมื่อหลายๆ เรื่องเข้ามาพร้อมกัน นางเอกจึงเกือบจะรับไม่ไหวและแทบจะเสียสติไปเลย ...แถมพอได้มาอยู่ในวังก็ใช่ว่าจะดี เพราะเจอแต่คนดูถูกเหยียดหยามฐานะเดิม เจอแต่คนปองร้ายคอยหาทางกลั่นแกล้งอยู่ตลอด แถมพระเอกก็ยังมาเย็นชาไม่สนใจอีก แต่นางเอกก็ยังพยายามอดทนต่อไปนะ โดยหวังว่าสักวันมันคงจะดีขึ้น แต่พอต้องมาถูกคุมขังอยู่ในตำหนักเย็นอีกทีนี้แหละพอเลย ...ไม่ไหวแล้ว ไม่ขอพึ่งหรือฝากความหวังไว้กับใครแล้ว จากนี้ไปจะขอพึ่งตัวเองเท่านั้นพอ

แต่พระเอกก็มีเหตุผลจำเป็นจริงๆ ที่ทำให้ต้องเย็นชาไม่สนใจ เพราะตอนนั้นพ่อพี่แกไว้ใจคนผิด จึงทำให้อีกฝ่ายมีอำนาจและบารมีมากกว่า ฝ่ายบ้านพระเอกที่เพิ่งเข้ามาเลยยังต่อกรสู้กับเขาไม่ได้ เรื่องของนางเอกเลยทำได้แค่ปกป้องแบบลับๆ ...กว่าจะเคลียร์ทุกอย่างแล้วมีอำนาจได้ก็ผ่านไปตั้งเกือบ 6 ปี จนนางเอกปล่อยวางปิดตัวเอง ไม่คิดอะไรกับพระเอกแล้ว พี่แกเลยต้องหาทางทำให้นางเอกเหมือนเดิมและกลับมาอยู่ข้างกายตัวเองใหม่อีกครั้ง ...

ป.ล. ตอนแรกไม่คิดว่าจะสนุกนะเนี่ย  แต่พออ่านแล้วใช้ได้เลยดีกว่าที่คิด การแปลก็ดีขึ้น ( สารภาพว่าเรื่องก่อนๆ หน้าของสำนักพิมพ์เราอ่านแล้วบางประโยคมึนๆ งงๆ มาก ต้องมาแปลไทยเป็นไทยเองอีกรอบ 55+  ) ถึงจะมีบางคำที่อ่านแล้วยังขัดๆ อยู่ แต่สำหรับเราโดยรวมคือดีขึ้นเยอะ เนื้อหาก็โอเคนะสมเหตุสมผล ตอนแรกอ่านไปอาจจะโกรธๆ พระเอกว่าทำไมถึงทำแบบนี้ แต่พอรู้เหตุผลแล้วก็โอเคให้อภัยได้ ส่วนนางเอกก็เป็นคนฉลาดมีเหตุผลอยู่แล้ว พอคิดทบทวนไปมาก็เข้าใจ รับรู้ถึงความลำบากที่พระเอกต้องเจอมาเหมือนกัน อะไรๆ มันก็เลยไม่ต้องยืดเยื้อนาน ..

-  ตอนจบจะรวบรัดหน่อย เพราะเราจะรู้ทุกอย่างผ่านการเล่าของพระเอกแทน อาจเป็นเพราะเล่มบางด้วยมั้ง มันเลยต้องรวบรัดแบบนี้แหละ

 .....................................................................................

     หลังจากที่เขาปฏิบัต่ิต่อนางอย่างเย็นชามาเป็นเวลาสามปี  พยายามทำให้ทุกคนเห็นชัดๆ ว่าเขามิได้มีใจ มิได้มีความรู้สึกใดๆ ต่อนาง  หลังจากที่เขาปล่อยให้นางต้องทนทุกข์ กับการถูกใส่ร้ายป้ายสี  แบกรับชีวิตอันยากลำเค็ญในตำหนักเย็นเป็นเวลาสามปี เขาถือดีอันใดคาดหวังให้นางละทิ้งอดีตแล้วกลับไปเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อน? ความคิดเช่นนี้ แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่าน่าละอายแก่ใจยิ่ง ...  

📍ม่านมายาชายาผู้ถูกลืม ➡️ https://s.shopee.co.th/40apw7M5W2

เทวาภูผา

เทวาภูผา ( เล่มเดียวจบ )  / ผู้แต่ง : She Xie Jun
ผู้แปล : หลันเซียง
สำนักพิมพ์ รักคุณ

คำโปรยหลังปก

        เมื่อครั้งยังเป็นเพียงเด็กน้อยไร้เดียงสา ‘ต้าเหอ’ ได้ลบหลู่เทพเจ้าอย่างไม่ได้ตั้งใจ 

เทพเจ้าแห่งภูเขาที่ไม่เคยปรากฏกายมาก่อนกลับปรากฏกายต่อหน้าเขาเพียงผู้เดียว 

ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าอันงดงาม ท่าทางช่างเลือกช่างกิน หรือความอ่อนโยนใกล้ชิด

ที่อีกฝ่ายมีต่อเขา ต้าเหอล้วนชอบมันทั้งนั้น

       ทว่าเทพเจ้ากับมนุษย์มิอาจมิอาจอยู่เคียงข้างกัน ในที่สุดวันที่ต้องแยกจากก็มาถึง

เด็กน้อยเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ต้องออกไปเผชิญกับความทุกข์

และความเศร้าโศกเสียใจมากมาย มีเพียงเทพเจ้าแห่งภูเขาที่ยังคงอยู่ในป่าไผ่สีเขียวมรกตผืนนั้น 

เฝ้ารอการกลับมาของเด็กน้อยในวันวานอย่างเดียวดาย

      ท้ายที่สุดแล้ว ความรักอันแสนบริสุทธิ์ระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์จะลงเอยเช่นไร…

ขอเพียงแค่เชื่อ...

เพียงเจ้าเชื่อว่าข้ามีจริง 

ข้า...เทวาแห่งภูผาจะอยู่ ณ ที่แห่งนั้นเสมอ

...ต้าเหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )

      ต้าเหอ เป็นเด็กกำพร้าที่ได้ปู่เลี้ยงดูมา แต่ทว่าไม่นานปู่ก็มาตายจากไปอีกคน  

ชีวิตที่ปราศจากบิดามารดาและคนในครอบครัว จึงทำให้พระเอกในวัยเด็กไม่เป็นที่ชื่นชอบ 
ไม่มีเพื่อนเล่นและถูกรังแก  เขาจึงกลายเป็นคนพูดน้อย เงียบขรึมไปโดยปริยาย 

      สมัยเด็กเวลาที่พระเอกตามปู่ขึ้นเขาไปล่าสัตว์  พี่แกจะไปนั่งเล่นรอปู่อยู่ตรงศาลเจ้าแห่งหนึ่ง

และนั่นก็ทำให้พระเอกได้พบกับ เทพเจ้าแห่งภูเขาหรือนายเอก ที่สิงสถิตย์อยู่ ณ ศาลเจ้าแห่งนั้น 

นายเอกเองก็เป็นคนยุคโบราณจริงๆ อยู่มาตั้งแต่สมัยที่ยังมีการสอบจอหงวนเลย  

พอได้เห็นโลกในยุคนี้นางก็เลยงงๆ  เพราะอยู่เป็นเทพมากี่ร้อยปีไม่เคยได้พูดคุยกับคนเป็นๆ เลยสักครั้งเพิ่งมามีพระเอกนี่แหละคนแรกเลย  นับแต่นั้นที่นั่นจึงกลายเป็นสถานที่พิเศษของพระเอก 

ไม่ว่าสุข ทุกข์ ดีใจหรือเสียใจไม่ว่าจะเกิดอะไรพระเอกก็จะวิ่งมาที่ศาลเจ้าแห่งนี้

เพื่อหานายเอกอยู่เสมอๆ    แต่ทว่าวันหนึ่งก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้นายเอกไม่ออกมาเจอพระเอกอีกเลยจนเกือบสิบปี ....

       พระเอกเรื่องนี้เป็นคนทึ่มๆ ซื่อๆ ไม่ค่อยฉลาดแถมจนด้วย เป็นเพียงคนธรรมดา

ที่ไม่ได้ทะลุมิติไปไหน  แต่อยู่ในยุคปัจจุบัน ยุคสมัยใหม่ที่ไม่ค่อยมีคนกราบไหว้บูชาหรือเชื่อเรื่องเทพเจ้ากันแล้ว  พี่แกอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ห่างไกลความเจริญ ( ไม่มีทีวีหรือแม้กระทั่งไฟฟ้าใช้ )  

แต่ไม่นานความเจริญก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาและทำให้วิถีชีวิตของคนในหมู่บ้านเปลี่ยนไป  

จากที่เคยทำไร่ทำนา ขึ้นเขาไปล่าสัตว์เพื่อเลี้ยงชีพ  ก็เริ่มถูกผลักให้ออกไปทำงานหาเงินในเมืองใหญ่ๆเพื่อเอาค่าตอบแทนสูงๆ ....  ซึ่งพระเอกเองก็เป็นหนึ่งในนั้น  

แต่ไม่ว่าโลกหรือผู้คนจะหมุนเวียนเปลี่ยนไปยังไง  พระเอกก็ยังคงมีหัวใจที่บริสุทธิ์ซื่อตรงดังเดิม  
ความเปลี่ยนแปลงของโลกภายนอกไม่อาจสั่นคลอนจิตใจของพี่แกได้เลยสักนิด  

ไม่ว่าจะอยู่ห่างไกลสักเพียงใดขอแค่มีเวลาพระเอกก็จะกลับมาที่ศาลเจ้าตรงภูเขาทุกครั้ง  

แม้นจะไม่ได้เห็นใบหน้าที่โหยหา แต่ขอแค่ได้เห็นศาลเจ้าของคนผู้นั้นก็ยังดี  .......

        เรื่องนี้มันจะคุมโทนหม่นๆ เทาๆ ตั้งแต่ต้นจนเกือบจบเลย  อ่านไปก็จะรู้สึกอึนๆ ครึมๆ อยู่ตลอด เพราะชีวิตของพระเอกตั้งแต่เล็กจนโตนี่มันเหมือนตลกร้ายจริงๆ  พอมีความสุขก็อยู่ได้ไม่นาน ประเดี๋ยวก็ต้องเจอกับการพลัดพรากจากลาอีกแล้ว  กระทั่งนายเอกที่เป็นเทพเจ้าแห่งภูเขา

ก็ยังไม่อาจช่วยอะไรได้  ไม่อาจฝ่าฝืนโชคชะตาเพราะเมื่อใดที่ยื่นมือเข้ามาเขาก็จะได้รับโทษทัณฑ์จากสวรรค์เช่นเดียวกัน ...ดังนั้นนายเอกจึงทำได้แต่เพียงมองดูทุกอย่างเกิดขึ้นและดับลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความเจ็บปวดจนชินชาเท่านั้นเอง ....

       เรื่องนี้สำนักพิมพ์บอกว่าจบ Happy แต่เราก็นึกไม่ออกว่าจะจบออกมาแบบไหน  

พระ-นายจะลงเอยกันยังไง จะได้อยู่ด้วยกันไหมเพราะนี่มันคนละภพเลยนะ ...  

แต่สุดท้ายนักเขียนก็หาทางลงให้เรื่องมันจบ Happy แบบสมเหตุสมผลโดยไม่ขัดความรู้สึกของเราที่เป็นคนอ่านได้จริงๆ ... เย้ๆ