วันพฤหัสบดีที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน


สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน 
ผู้แต่ง : จิ่วลู่เฟยเซียง
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
     นางคือก้อนหินสามชาติ 'ซานเซิง' ริมฝั่นแม่น้ำลืมเลือนในปรโลก
เป็นวิญญาณธรรมดาดวงหนึ่ง ไร้รัก ไร้เศร้า ไร้ทุกข์ ไร้สุข
จวบจนร้อยปีผ่านไปมีนักพรตหนวดขาวทักนางว่าดาวเคราะห์ของนางคือ 'เคราะห์รัก'
แล้วก้อนกินเช่นนางจะเกิดความรักได้อย่างไร
      นางเคยเชื่อมั่นว่านางไร้รัก ไร้จิตใจ จนกระทั่งวันหนึ่งนางได้พบ 'เขา'
เทพสงครามแห่งแดนสวรรค์ผู้ที่กำลังก้าวข้ามสะพานอนิจจังเพื่อไปเผชิญเคราะห์ของเขา
นางต้องการที่จะเกี้ยวเขา  เขาจึงให้โอกาสนางเกี้ยวเขาสามชาติ
เป็นสามชาติที่เขาต้องเผชิญเคราะห์กรรม
      เช่นนั้นนางจึงจำต้องหาวิธีการต่างๆ มาเพื่อเกี้ยวเขาให้สำเร็จจนได้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นี่คือเรื่องราวความรักของก้อนหินสามชาติ  'ซานเซิง'  จิตวิญญาณของก้อนหินที่ตั้งอยู่ข้างริมแม่น้ำลืมเลือนในปรโลก ก้อนหินที่ไร้รัก ไร้เศร้า ไร้สุข ใช้ชีวิตฆ่าเวลาด้วยการเดินเล่นอยู่ริมแม่น้ำลืมเลือน และอ่านหนังสือนิยายที่มาจากโลกมนุษย์ 
หลังจากที่มีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนาน 
ก้อนหินก็ได้ก่อเกิดความรู้สึกต่อบุรุษผู้หนึ่งที่เพิ่งเคยพบหน้ากันเป็นครั้งแรก..บุรุษผู้เป็นเทพสงครามบนสวรรค์ซึ่งมีนามว่า 'โม่ซี' 

เนื่องจากท่านเทพต้องฝ่าด่านเคราะห์กรรม จึงต้องลงไปเวียนว่ายตายเกิดบนโลกมนุษย์เป็นเวลาสามชาติ  และเพื่อตอบแทนการคำนับอันโชกเลือดของนางเอก เขาจึงยื่นข้อเสนอให้นางลงไปเที่ยวเล่นที่โลกมนุษย์ได้เป็นเวลาสามชาติเช่นเดียวกัน แม้นางเอกจะไม่เข้าใจว่าความรู้สึกที่ตนมีต่อพระเอกในตอนนั้นมันคืออะไร แต่เพื่อให้ได้เกี้ยวอีกฝ่าย ดังนั้นนางจึงยินดีรับข้อเสนอนี้อย่างไม่ลังเล 55+

สามชาติที่ได้อยู่ข้างๆ กาย สามชาติที่ได้คอยปกป้อง
ดูแลคนผู้นี้ และเป็นสามชาติที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ดวงนี้ต้องสั่นไหว ใครจะไปรู้ว่าการได้พบหน้ากันเพียงครั้งเดียวในวันนั้น จะก่อให้เกิดเรื่องราวอีกมากมายตามมาถึงเพียงนี้  กระทั่งแปรเปลี่ยนเป็นความรักความผูกพัน ที่โยงใยผูกมัดคนทั้งคู่เอาไว้ด้วยกันอย่างแน่นหนาและลึกซึ้ง... 

เรื่องนี้ส่วนใหญ่นางเอกจะเป็นฝ่ายปกป้องพระเอก
เพราะพอ
พระเอกลงไป
เกิดเป็นมนุษย์แล้ว ก็จะไม่มีพลังเหมือนตอนเป็นเทพ ...นางเอกเลยต้องตามไปเลี้ยงต้อย เอ้ย!! ตามไปปกป้องตั้งแต่ยังเด็กๆ เลย55+ แถมเลี้ยงอีท่าไหนก็ไม่รู้ ถึงได้ทำให้ท่านเทพสงครามที่น่าเกรงขาม กลายเป็นหนุ่มพูดน้อยขี้อาย เอะอะก็ชอบหน้าแดงไปเลยนะจ๊า …  

พระ-นางในเรื่องนิสัยน่ารัก ไม่มีพ่อแง่แม่งอน ไม่มีเรื่องให้โกรธเคืองผิดใจแล้วตามไปง้อ  มีแต่การเสียสละปกป้อง คิดทำเพื่ออีกฝ่ายอย่างบริสุทธิ์ใจโดยไม่หวังอะไรตอบแทน มากไปกว่าการได้เห็นอีกฝ่ายสมหวังและมีความสุข...อ่านไปแล้วจะยิ้มกับบทสนทนาที่เรียบง่ายของทั้งสองคน ธรรมดา เรียบง่าย ไม่ต้องใช้คำพูดที่สวยหรูอะไร แต่พอฟังแล้วกลับซึ้งกินใจดี  

สรุปเรื่องนี้มีหมดทั้ง หวานละมุนละไม ตลก สุขเศร้าเคล้าน้ำตากับตอนใกล้ๆ จะจบในบทสุดท้ายของแต่ละชาติ..และถ้าอยากรู้ว่าจะเกี้ยวติดไหมก็ต้องไปหาอ่านดูนะจ๊า >o< อิอิ~~ 
..............................................................................................

" โม่ซี ดูท่าคืนนี้ข้าจะทำให้เจ้าเดือดร้อนแล้ว "
" สำหรับโม่ซี  มีเพียงซานเซิงเกิดเรื่องจึงจะเป็นความเดือดร้อนจริงๆ "
" ข้ารู้ว่าซานเซิงล้วนเป็นเช่นนี้เสมอ เพื่อข้าแล้วยอมเหยียบย่างเข้าไปในอันตราย 
ยอมแปดเปื้อนบึงโคลน ความจริงซานเซิงไม่รู้ว่าขอแค่มีเหมยแดง หิมะขาวรวมทั้งมีซานเซิง  ชาตินี้โม่ซีก็ไม่เสียใจแล้ว "
..............................................................................................

" โม่ซี  เจ้าบอกว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องการบัลลังก์  ถ้าหาก ...ถ้าหากข้าสามารถช่วยเจ้าชิงบัลลังก์แต่นับจากนี้ไปเจ้าจะไม่ได้พบซานเซิงอีก ใช้ซานเซิงแลกกับบัลลังก์ 
เจ้าจะแลกหรือไม่ "
เขาจ้องข้า แววตาราบเรียบเกิดการเปลี่ยนแปลงช้าๆ ราวกับว่ามีอารมณ์บางอย่างเตรียมระเบิดออกมา
..............................................................................................


📍สามชาติผูกพัน แม่น้ำลืมเลือน ➡️ https://s.shopee.co.th/40aDKfsmvC



วันจันทร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

เต้าหู้ไซซี 3 เล่มจบ



เต้าหู้ไซซี 3 เล่มจบ / ผู้แต่ง : Yi Du Jun Hua
สำนักพิมพ์ Hongsamut 

คำโปรยหลังปก
นางเป็นเพียงลูกสาวบ้านตระกูลกัว ร้านขายเต้าหู้เล็กๆ ในอำเภอห่างไกล
ที่ใครๆ ก็ไม่คาดว่าวันหนึ่งจะมีวาสนาเอื้อมถึงตำแหน่งพระชายาของซวิ่นอ๋อง!


ซวิ่นอ๋องมู่หรงลี่ ผู้นำกองทัพนักรบปีศาจแห่งแคว้นต้าเอี้ยนไม่คาดคิดมาก่อนว่า 
สตรีที่ตนเก็บตกได้ระหว่างออกรบจะเป็นชิ้นส่วนที่มาเติมเต็มหัวใจอันว่างเปล่าของเขา
สตรีผู้นี้เป็นเพียงสาวชาวบ้าน นิสัยเรียบง่าย หัวอ่อน พูดน้อย...นางมีทุกอย่างที่ตรงข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง แต่กลับเป็นยอดพธูหนึ่งเดียวที่ทำให้นักรบอย่างเขารู้สึกอยากวางอาวุธในมือ
แล้วกลับบ้าน


นี่เป็นเรื่องราวของซินเดอเรลล่าในยุคจีนโบราณ
เป็นเรื่องของสาวน้อยยากจนกับเจ้าชายผู้สูงส่ง
ต่างกันที่เจ้าชายของเรื่องนี้ทั้งดุ เหี้ยม ปากร้าย และไม่ไว้หน้าใคร
ส่วนสาวน้อยเองก็ดื้อเงียบจนเจ้าชายต้องโบกธงยอมแพ้!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

กัวเซียงเซียง  เป็นบุตรสาวเจ้าของร้านเต้าหู้ในตำบลเล็กๆ แห่งหนึ่ง มาจากครอบครัวเล็กๆ ที่อบอุ่น เป็นหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาแบบฉบับสาวโบราณแท้ๆ ที่เก่งในเรื่องงานบ้านงานเรือน เย็บปักถักร้อย ทั้งยังอ่อนแอบอบบางและขี้กลัว     
มาเจอกับพระเอก ‘มู่หรงลี่’ หรือซวิ่นอ๋อง ที่เป็นองค์ชายและเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้น เพราะแม่ตายตั้งแต่ยังเด็ก บวกกับเติบโตมาในครอบครัวราชนิกุล จึงทำให้พระเอกขาดความรักความอบอุ่น แถมยังเข้ากองทัพตั้งแต่อายุยังน้อย จึงทำให้มีนิสัยกระด้างหยาบคาย โหดเหี้ยมเย็นชา รักใครไม่เป็น  แต่เดิมพระเอกเคยมีอนุที่โปรดปราน แต่มีเหตุที่ทำให้ต้องสูญเสียนางไป จึงทำให้มีปมในใจและไม่ยอมแตะต้องผู้หญิงคนไหนอีกเลย  

จุดเริ่มต้นของพระ-นางนั้นเรียกได้ว่าเลวร้าย เพราะพระเอกได้นางเอกมาด้วยการบังคับฝืนใจ ไม่ยินยอม ซึ่งสำหรับผู้หญิงในสมัยโบราณ ชื่อเสียงนั้นเป็นสิ่งที่มีค่ามากกว่าชีวิตเสียอีก ดังนั้นทางเลือกของนางเอก กัวเซียงเซียงจึงเหลือเพียงน้อยนิด แม้ว่าครอบครัวของนางเอกจะดีมากๆ พ่อแม่พี่น้องรักใคร่กลมเกลียว ไม่ว่าลูกจะเป็นยังไง ขอแค่มีชีวิตอยู่ต่อไปพวกเขาก็พอใจแล้ว แต่ในขณะที่กำลังจะได้ต้นชีวิตใหม่อย่างสงบสุข พระเอกก็ดันกลับมา แล้วแต่งนางเอกไปเป็นอนุภรรยาซะงั้น 55

พออ่านไปจะค่อยๆ เข้าใจว่าทำไมพระเอกมันถึงได้นิสัยแบบนี้ ไม่สนใจใคร ชอบใช้กำลัง ต่อยก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง ไม่ชอบพูด ไม่เคยอธิบายอะไร ส่วนนางเอกเองก็ไม่กล้าพูด ไม่กล้าเถียง เพราะพระเอกมันน่ากลัว เลยได้แต่โอนอ่อนผ่อนตาม ไม่กล้าขัดใจ แต่พออยู่ไปนานๆ ก็จะเริ่มมีพัฒนาการมากขึ้น จะเริ่มแกร่งและมีวิธีรับมือกับปัญหาในแบบของตัวเอง แต่อย่าคิดว่าแค่ทำตัวเงียบๆ อยู่เฉยๆ แล้วจะรอดนะ 55+  

เพราะพระเอกเขาเป็นดาวมฤตยู นางเอกเลยไม่ค่อยได้อยู่สบายนานๆ เดี๋ยวก็ต้องมีเรื่องเข้ามาให้ได้ออกไปผจญภัยอยู่เรื่อยๆ 55+ ทั้งเรื่องคนรักเก่าของพระเอก  แล้วไหนจะเรื่องของพระรองอีก (มากันครบ)  ...พระรองจะเปรียบเสมือนกับผู้ชายในฝัน ที่อบอุ่นอ่อนโยน และเข้ามาทำให้หัวใจเต้น ส่วนพระเอกนี่คือผู้ชายในชีวิตจริง  โหด ดิบ เถื่อน และReal 55+ แต่ก็ต้องขอบคุณพระรองนะที่ก้าวเข้ามาทำให้พระเอกได้มีรัก โลภ โกรธ และได้รู้จักคำว่าหึงหวงกับเขาบ้าง ให้ได้ถามใจตัวเองว่าจริงๆ แล้วเขาสามารถปล่อยนางเอกไปได้เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เคยผ่านเข้ามาหรือเปล่า?... 

เล่ม 1 อ่านไปก็สงสารนางเอกเหลือเกิน (ซวยจริงๆ ที่มาเจอกับพระเอก 55+ ) 
ส่วนเล่ม 2 ก็ยังสงสารนางเอกอยู่  โอ๊ยรันทดหลายๆ ชีวิตของผู้หญิงโบราณนี่มันน่าเศร้าใจจริงๆ อยู่บ้านเชื่อฟังบิดามารดา พอออกเรือนก็ต้องเชื่อฟังสามี ถ้าเจอสามีดีก็ดีไป แต่ถ้าเจอแบบอีตาพระเอกนี่ ...หึหึ  จนมาถึงเล่ม 3 ถึงได้ยิ้มออก เมื่อนางเอกขอยอมทิ้งทุกอย่างและจากไป พระเอกถึงได้หน้าหงาย จากตอนแรกที่คิดว่าตัวเองไม่มีหัวใจ ทีนี้ล่ะเจ็บจี๊ด....

พระเอกเรื่องนี้ลึกๆ แล้วเราว่าพี่แกต้องการความรักความอบอุ่นแบบครอบครัวนะ แล้วนางเอกก็คือคนที่ให้สิ่งง่ายๆ เหล่านั้นกับเขาได้ ทำให้คนที่ไม่เคยรั้งใครไว้หากอีกฝ่ายไม่เต็มใจอย่างพระเอกต้องกลับคำพูด ต้องเป็นฝ่ายปรับตัว แต่เนื่องจากแสดงออกไม่เป็น ไม่รู้ว่าต้องพูดต้องทำยังไง เวลาพูดก็ชอบพูดสั้นๆ ห้วนๆ แบบชวนให้เข้าใจผิดคิดไปคนละทาง  ผลที่ออกมาก็เลยไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี TvT

........................................................................................................

      ' ร่างของเซียงเซียงค่อยๆทรุดลงกับพื้น  นางยกมือทั้งสองขึ้นปิดหน้า  
น้ำตาไหลผ่านซอกนิ้วลงมาไม่ขาดสายแต่กลับไร้เสียง
       หากชาติหน้าต้องเกิดเป็นผู้หญิงอีก  ข้ายินดีเกิดเป็นคนยากจนต่ำต้อย  
ปักปิ่นไม้ สวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบ  แต่ขออย่าให้ต้องเป็นอนุภรรยาของใครอีกเลย .... '
...........................................................................................................
      ' ไม่รู้เพราะเหตุใด  มู่หลงรี่รู้สึกว่านางน่าสงสารนัก  สถานที่ทุกแห่งในจิ้นหยาง  
คนทุกคน ทุกประตูหน้าต่างในเรือนนี้  ไม่มีอะไรทำให้นางรู้สึกปลอดภัยได้เลย
      เขาสามารถปกป้องบ้านเมือง  แต่ผู้หญิงของเขากลับมีสภาพเหมือนนกหวาดเกาทัณฑ์  
เสียงดังเพียงแค่เล็กน้อย ก็ทำให้นางตื่นตระหนกได้
       คำปลอบโยนของเขาไม่มีประโยชน์ เพราะเขาไม่เคยรักษาสัญญา  บ้านเรือนใหญ่โต  
เสื้อผ้างดงาม  อาหารชั้นเลิศ  ล้วนไม่ใช่สิ่งที่นางปรารถนา '

............................................................................................................
    ' ที่แท้เด็กสาวอายุสิบเจ็ดปีผู้นั้น  ก็เคยยื่นมือมาขอความรักจากเขาด้วยความสิ้นหวังถึงเพียงนั้น        ....เขาพับจดหมายเก็บทีละฉบับ  จดหมายเหล่านี้เป็นจดหมายเพียงไม่กี่ฉบับที่เขาเคยได้รับจากทางบ้าน  มันไม่ได้ถูกส่งมาล่าช้า  แต่เขากลับพลาดไป  เด็กสาวผู้นั้นต้องการความห่วงใยจากข้ากลับไป
แม้เพียงน้อยนิดนางก็ไขว่คว้า ...แต่ข้ากลับทำพลาดไปเสียแล้ว '


📍เต้าหู้ไซซี 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/7V9yzUzuZ9




วันอังคารที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2560

รัชทายาทแพ้ใจ + ชายาสลับรัก


รัชทายาทแพ้ใจ + ชายาสลับรัก / ผู้แต่ง : อูหลิง
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก 'รัชทายาทแพ้ใจ'
        เขาถูกทำร้ายจนหมดสติ ...ถึงจะยังมีลมหายใจ
แต่ไม่รู้เหตุใดวิญญาณของเขา  ถึงไม่สามารถกลับเข้าร่างได้สักที
ซ้ำยังสูญเสียความทรงจำ  
ผู้มีพระคุณที่เก็บเขามารักษาถึงขั้นต้องตาม 'เซียนน้อย' ผู้หนึ่งงมาช่วยเหลือ
ไม่ง่ายเลยกว่าจะฟื้นขึ้นมาได้ในที่สุด
       ทว่าฟื้นขึ้นมาแล้วอย่างไร
ทุกครั้งที่เขานอนหลับใหลวิญญาณก็มักจะออกจากร่างเสมอ
เซียนน้อยแนะนำว่าต้องรีบ 'ประคองวิญญาณ'
ด้วยการ 'เสริมพลังหยาง'  
       ต้องอยู่ใกล้ชิดสตรีที่มีธาตุหยางอย่างสมบูรณ์เป็นเวลาสี่สิบเก้าวัน
ต้องอยู่ใกล้ชิดสตรีเขาไม่มีปัญหา  แต่เหตุใดสตรีผู้นั้น
ต้องเป็นเซียนน้อยที่กล้าทำกิริยาไร้มารยาทกับเขา
ทั้งยังขี้กลั่นแกล้งและนอนดิ้นด้วย!
        อดทน .. เขาจะต้องอดทนให้พ้นสี่สิบเก้าวัน
แล้วจะรีบจากไปเพื่อสืบหาฐานะและชาติกำเนิดของตนเอง
รวมทั้งผู้ที่ปองร้ายเขาสักที!

คำโปรยหลังปก 'ชายาสลับรัก'
        'จูอวี่อิน'  พิการมาตั้งแต่เด็ก
นางใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตว่าสักวันหนึ่ง
จะสามารถท่องไปทั่วหล้าด้วยสองขาของตัวเอง
แต่นางไม่เคยคาดคิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้ ...
         จู่ๆวิญญาณของนางกลับได้มาอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้หนึ่ง
หญิงสาวที่สองขาสามารถเดินได้
ทั้งยังมีตำแหน่งเป็นถึงพระชายาขององค์ชายสาม 'เหวินเหรินเสวียนซวี่'
         การมาอยู่ในร่างผู้อื่นเป็นเรื่องน่าตื่นตระหนกยิ่ง
แต่การที่ผู้นั้นมีสามีแล้วทำให้นางตื่นตระหนกยิ่งกว่า
แม้ครั้งแรกที่ได้พบหน้าเขา  ท่าทีกระด้าง  เย็นชา
และไร้เยื่อใยที่เขามีต่อนางจะทำให้นางสงบใจได้
แต่เหตุไฉนยิ่งนานวันเขากลับมีท่าทีสนใจ
และหาทางใกล้ชิดนางมากขึ้นเช่นนี้เล่า
         เรื่องนี้ไม่เป็นการดีต่อใจแล้วจริงๆ...
นางต้องรักษาระยะห่างกับเขาไว้
เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากร่างนี้ไป
จะได้ไม่ต้องรู้สึกอาลัยอาวรณ์โดยไม่จำเป็น

ความรู้สึกหลังอ่านจบ  (อาจมีสปอยล์)
แนะนำว่าควรอ่านรัชทายาทแพ้ใจก่อน แล้วตามด้วยชายาสลับรักนะจ๊า    
เพราะ 2 เรื่องนี้พระเอกเขาเป็นพี่น้องกันเน้อ หนังสือเป็นเล่มเดียวจบ เล่มบางไม่หนามาก 
อ่านสบายๆ เนื้อเรื่องเบาๆ ไม่เครียด ปมในเรื่องเคลียร์ง่าย ตัวร้ายก็แล้วแต่โชคชะตา จับได้ก็จับ  
จับไม่ได้ก็ไม่เป็นไร 55+ (เราไม่ได้กล่าว พ่อพระเอกเขากล่าวเอาไว้ 55+)                                                                                                                               
รัชทายาทแพ้ใจ  ก็ตามชื่อเรื่องเลยจ้า พระเอกนั้นเป็นรัชทายาที่มีชายาเอกอยู่แล้ว  
แต่ชีวิตแต่งงานก็ระหองระแหง  แต่งกันด้วยการเมืองเลยไม่ได้รักกัน ...
วันหนึ่งพระเอกโดนลอบทำร้าย พอฟื้นขึ้นมาก็จำอะไรไม่ได้ แถมเวลาหลับวิญญาณยังชอบหลุดออกจากร่างอีก 55+ ...ส่วนวิธีแก้ก็คือต้องอยู่ร่วมกับสตรีที่มีพลังหยางธาตุหยางเป็นเวลา 49 วัน
แบบห้ามห่างกันด้วยนะ  ส่วนสตรีที่มีพลังหยางธาตุหยางจะเป็นไผไปได้ล่ะ ก็ต้องนางเอกน่ะเซ่  
ถานอู๋ซวง นางเอกเป็นเด็กกำพร้า หาเลี้ยงชีพด้วยการขจัดทุกข์รักษาโรคให้คน 
(ออกแนวต้มตุ๋นหน่อยๆ) นิสัยแก่นแก้ว ตอนเริ่มแรกพระ-นางเลยไม่ค่อยชอบหน้ากัน
เพราะนิสัยไปคนละทาง  แต่พออยู่ด้วยกันไปนานๆ เข้าก็เริ่มเกิดเป็นความรัก 
อุปสรรคอะไรก็บ่ยั่นผ่านได้สบายไม่มีไรมาก ไม่ว่าจะเป็นการสืบหาฐานะของพระเอก แล้วหาตัวคนร้าย  เรื่องฐานะของนางเอกที่ไม่คู่ควรกับพระเอก หรือความบาดหมางระหว่างพระเอกกับน้องชาย..นี่ก็จิ๊บๆ  พระเอกเรื่องนี้ถึงจะโดนวางแผนฆ่าจนเกือบตายหลายที แต่คุณพี่ก็ยังใจกว้างนะ  
ไม่เอาเรื่องตัวการเบื้องหลังอะไรเล๊ย (อยากจะถามเหลือเกินว่าทำผิดขนาดนี้นี่ไม่ต้องประหาร 9 ชั่วโคตรรึ! ) ใจดีจริงๆ พ่อคุณ 55+

ชายาสลับรัก  นางเอก จูอวี่อิน พิการมาตั้งแต่เด็ก เดินไม่ได้ วันๆ จึงได้แต่เก็บตัวอยู่ในบ้าน  
นางมีความฝันง่ายๆ ว่า สักวันหนึ่งจะได้เดินด้วยสองขาของตัวเอง .... 
แล้ววันหนึ่งความฝันนั้นก็เป็นจริง เมื่อนางป่วยหนักจนวิญญาณหลุดออกจากร่าง
แล้วไปสิงอยู่ในร่างของชายาองค์ชายสาม เหวินเหรินเสวียนซวี่   …
พระเอกพอเห็นเมียฟื้นขึ้นมาก็เริ่มกลับมาสนใจ จากแต่เดิมที่เอือมระอาไม่อยากจะแลก็เริ่มตามติด
และสั่งให้คนจับตามอง เพราะเมียนิสัยเปลี่ยน (ตามสไตล์ 55+)   ....
ส่วนนางเอกนั้นก็รู้ดีว่าตนไม่ใช่ตัวจริง แถมไม่รู้ด้วยว่าวันไหนยมทูตจะมารับตัวไป
ก็เลยพยายามเว้นระยะห่างกับพระเอก  ไม่เข้าใกล้พยายามเลี่ยง ........ 
แต่ไฉนเลยพี่แกจะยอม เพราะเมียที่นิสัยเปลี่ยนไปนี่แหละใช่เลย  ถูกใจป๋าเลย  
ยิ่งเธอถอยฉันก็ยิ่งรุก .... แม้นางเอกจะคิดว่าตัวเองนั้นไม่คู่ควรกับพระเอกที่เป็นถึงท่านอ๋อง
ทั้งด้วยฐานะและสภาพร่างกาย  แต่พระเอกก็ไม่แคร์ รุกๆ ๆ ๆ 


วันพุธที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2560

เทียบท้าปฐพี 3 เล่มจบ



เทียบท้าปฐพี 3 เล่มจบ / ผู้แต่ง : เฉี่ยซื่อเทียนเซีย
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
ท่ามกลางกลียุค
ข้างกระดานหมากที่เวิ้งว้างเพียงร้างรอ  ณ ยอดเขาชังหมังมีอักษรสลักไว้
' หมากจนบนชังหมัง เว้นอาสน์ร้างว่างรอรา  ฟ้าใหม่เหล่าผู้กล้า เทียบฤธาชิงปฐพี '

ยอดบุรุษมากมายวาดหวังจะกำปฐพีไว้ในมือ
ไม่ว่าจะเป็นเฮยเฟิงซีผู้ทีท่วงทีสูงส่ง  กิตติศัพท์ลือเลื่อง  เล่ห์กลลึกล้ำ
หวงเฉาผู้อหังการ  สูงศักดิ์และหยิ่งทระนง
เฟิงหลันซีผู้เก็บคมงำประกาย  งามสง่าดุจกล้วยไม้ในหุบเขาลึก
กระทั่งจอมยุทธ์หญิงไป๋เฟิงซีที่ท่องเที่ยวยืนหยัดเพียงลำพังไปทั่วแดน
ท่าทีผ่อนคลายไม่แยแสยังถูกม้วนเข้าไปสู่วังวนของการแย่งชิง

ทว่ากระดานหมากบนยอดเขาต้องการเพียงสอง
ยอดคนผู้ครองโลกหล้าต้องการเพียงหนึ่ง
พวกเขาจะจบหมากกระดานสำคัญนี้อย่างไร
ใครจะเป็นผู้เทียบฤธาท้าชิงปฐพี
และสุดท้ายใครจะเป็นผู้กุมผืนหล้าไว้ในฝ่ามือ!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
เทียบท้าปฐพีเนื้อเรื่องเข้มข้น แนวสงครามการสู้รบ แย่งเมืองชิงบัลลังก์ ....
เนื้อเรื่องกล่าวถึงจักรวรรดิต้าตงที่มีฮ่องเต้ปกครองและแบ่งดินแดนเป็น 7 แคว้น ให้อ๋องทั้ง 7 คนครอบครองดูแล แต่เมื่อเวลาผ่านไปจากรุ่งเรืองก็กลายเป็นเสื่อมถอย 
ฮ่องเต้อ่อนแอโง่เขลาเบาปัญญาลง  ไม่ฉลาดปราดเปรื่องเข้มแข็งดังเช่นวันวาน  
ทำให้ขุนนางเอาใจออกหาก  ราษฎรทุกข์ยาก แผ่นดินระส่ำระส่าย ร
อคอยวันที่สงครามจะปะทุ  ... 
เมื่อสงครามบังเกิด  บ้านเมืองเข้าสู่กลียุค ก่อให้เกิดผู้มีความสามารถเหนือคน  
แม้ต่างฝ่ายจะมุ่งหวังในสิ่งเดียวกัน ปรารถนาในสิ่งเดียวกัน แต่ก็ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ 
เพราะโอรสสวรรค์มีได้เพียงหนึ่งมิใช่สอง...   
เรื่องนี้สำหรับเราไม่มีใครดีและเลว ไม่มีตัวละครไหนที่ทำให้เราเกลียดหรือรู้สึกไม่ชอบ
เพราะทุกคนต่างก็มีเหตุผลในสิ่งที่ทำ  ทุกคนต่างก็จงรักภักดีต่อแผ่นดินและเจ้านาย  
ทำเพื่อชาติบ้านเมือง ปกป้องบ้านเกิดของตัวเอง  จะโทษก็ต้องโทษที่อยู่กันคนละฝั่งเท่านั้น

ไป๋เฟิงเฮยซี  หนึ่งสตรีอาภรณ์ขาวและหนึ่งบุรุษอาภรณ์ดำ สองจอมยุทธ์อันดับหนึ่งแห่งยุทธภพที่ได้รับการขนานนามร่วมกัน มิตรภาพของคนทั้งคู่ดำรงอยู่มาสิบกว่าปี  คบหากันดั่งสหายผู้รู้ใจท่องเที่ยวช่วยเหลือกันไปในยุทธภพ  ยามพบหน้าก็ไม่มีใครเคยเอ่ยถามถึงเบื้องหลังที่ไปที่มาของแต่ละฝ่าย จะนับว่าใกล้ชิดก็ไม่ใช่จะแปลกหน้าก็ไม่เชิง เพราะทั้งที่อยู่ใกล้เพียงตรงหน้า แต่แท้จริงกลับถูกกั้นกลางด้วยระยะห่างนับหมื่นลี้  

ไป๋เฟิงซี จอมยุทธ์หญิงผู้มีวรยุทธ์สูงส่ง+เสน่ห์แรง ใครเห็นก็ต้องชอบ มักสวมใส่อาภรณ์สีขาวไปมาไร้ร่องรอย รักในอิสรเสรี แต่ก็ให้ความสำคัญกับเรื่องกินมาก... ยามโลดแล่นอยู่ในยุทธภพ นางเปิดเผยจริงใจเป็นกันเอง เห็นคนถูกรังแกเมื่อไรก็ต้องยื่นมือเข้าไปช่วยอยู่ตลอด ส่วนพระเอกนั้นตรงกันข้าม เหมือนขาวกับดำ เป็นคนฉลาดล้ำลึก 
ทว่าข้างในกลับเต็มไปด้วยกลอุบายและแผนการมากมายร้อยแปด ภายใต้รูปโฉมหล่อเหลางามสง่า ความสุภาพอ่อนโยนที่อบอุ่นเหมือนแสงจันทร์นั้นก็คือ...ความ
โหดเหี้ยมเด็ดขาดที่ไม่มีใครคาดถึง ในโลกใบนี้คงไม่มีใครรู้จักพระเอกดีเท่ากับนางเอก และคงไม่มีใครรู้จักนางเอกดีเท่ากับพระเอกเช่นกัน ... 
สองคนที่ต่างกันถึงเพียงนี้ จะอยู่ร่วมกันได้ยังไง? จะเดินไปด้วยกันได้ไกลแค่ไหน? 
ยาวนานหรือไม่? ในเมื่อสิ่งพระเอกต้องการคือแผ่นดินและอำนาจ ส่วนสิ่งที่นางเอกต้องการก็คืออิสระ การได้เดินทางท่องเที่ยวไปทั่วทุกแห่งหน และปรารถนาเพียงคนรักเดียวใจเดียวไม่แบ่งใจเป็นสอง ไม่ขอใช้สามีร่วมกับผู้ใด   

มื่อมีบุรุษผู้หนึ่งถามนางว่า 
  ‘หากวันหนึ่งเขาเป็นฮ่องเต้  นางยินดีจะเป็นฮองเฮาของเขาไหม   
นางถามเขากลับไป 
  ‘แล้วเขาจะรักนางมีนางเพียงคนเดียวหรือไม่                    
เขาครุ่นคิดแล้วตอบกลับว่า 
   ‘แม้เขาจะมีสตรีหลายคน  แต่จะมีนางเพียงคนเดียวที่เป็นภรรยาของเขาเท่านั้น


พระ-นางต่างเป็นคนสำคัญของยุคสมัย มีความสามารถเหนือคนทั่วไป และมีภาระหน้าที่ที่ต้องแบกรับอย่างหนักหนาสาหัส  เมื่อเข้าสู่สงครามนางเอกเลือกยืนข้างฝั่งพระเอก จับมือเป็นพันธมิตรคอยช่วยเหลือกันภายใต้ความระแวดระวัง ต่างฝ่ายต่างไม่ไว้ใจกัน คอยหวาดระแวงกันทุกฝีก้าว และรอยร้าวก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขั้นไม่อาจประสาน 
เมื่อฝ่ายหนึ่งถูกโจมตี แต่อีกฝ่ายกลับยกทัพมาช่วยไม่ทัน และทำให้ฝ่ายนั้นต้องสูญเสียทหารคนสนิทไปอย่างโหดร้าย  ทว่าถึงรอยร้าวนี้ใกล้จะแตกเต็มทีแต่ก็จนใจ เนื่องจากไม่มีใครยอมเปิดปากพูดอธิบาย  เพราะต่างฝ่ายต่างก็รู้ดีว่า...มันไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว ในใจของนางเอกนั้นเต็มไปด้วยบาดแผลมากมายนับไม่ถ้วน และท้ายที่สุดเมื่อนางถูกทำร้ายใกล้ตาย พระเอกถึงได้กระจ่างว่าสิ่งสำคัญ ...สิ่งที่ตัวเองต้องการที่สุดคืออะไร...

เนื้อเรื่องหนักหน่วงพอควร บีบอารมณ์เป็นระยะๆ ภาษาสวยมากและมีบทกลอนเยอะพอสมควร มีคำศัพท์หลายคำที่ไม่ค่อยคุ้น จึงทำให้ต้องพยายามตั้งใจอ่าน 
ในเล่มแรกจะกล่าวถึงการตามล่าหาป้ายขั้วกาฬที่หายสาปสูญไป  ซึ่งกล่าวกันว่าหากใครได้ครอบครองคนผู้นั้นก็จะได้เป็นฮ่องเต้  มีคนมากมายที่ต้องบาดเจ็บล้มตายเพราะป้ายนี้ แต่พอรู้ว่าใครได้ไปก็ไม่เห็นจะมีคนตามไปแย่งชิงอีกเลย เงียบไปเลยแฮะ ??? ??  ตกลงมันสำคัญจริงๆ เหรอเนี่ย เห็นพากันไปตายตั้งเยอะแยะ แล้วสุดท้ายก็สู้กันด้วยกำลังคนและสติปัญญากันอยู่ดี ...
ตัวละครมีแต่คนเก่งๆ แต่ที่เก่ง+โดดเด่นที่สุดแน่นอนก็คือพระ-นาง และผู้นำของอีกฝ่าย ถึงจะมี 7 แคว้นแต่ที่เก่งกาจจริงๆ ก็มีแค่ตัวละครหลัก 4 คน  แต่ส่วนตัวเราว่าในเรื่องพระเอกเก่งสุดนะ เพราะมีเล่ห์เหลี่ยมและอุบายล้ำลึกกว่าใครเขา ...พระ-นาง มีบุคลิกและความสามารถที่ใครเห็นก็ตกหลุมรักได้ง่าย  มีแต่คนมารุมชอบ(แต่เราไม่ชอบ...เราชอบแม่ทัพโจวกับเหล่าขุนพลของนางเอก 55+ ) ตอนที่อ่านเราเสียน้ำตาให้กับท่านแม่ทัพอิ๋งโจวและบทพิเศษของหลางหวา T^T

ไป๋หลางหวา  เด็กสาวไร้เดียงสา อ่อนต่อโลกไม่เคยออกไปเผชิญโลกภายนอก ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นแล้วหลงคิดว่าตัวเองเก่งกาจมากความสามารถยิ่งกว่าใคร แต่ฝันอันงดงามไม่นานก็ต้องสลาย เมื่อบ้านเมืองพังพินาศจนเหลือเพียงนางกับข้ารับใช้สองคน... เมื่อออกไปเผชิญโลกภายนอกและใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีถึงได้รู้ว่าการใช้ชีวิตแบบอิสรเสรีนั้นไม่ใช่ง่ายดายอย่างที่ใจคิด โลกภายนอกช่างแสนโหดร้ายทารุณ ทำให้นางสูญเสียความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาไปจนหมดสิ้น ใช้ชีวิตที่เหลือเหมือนคนตาย ส่วนหัวใจก็เหี่ยวแห้งเหมือนคนชรา ...
แต่ท้ายที่สุดสวรรค์ก็ยังใจดีส่งคนที่รักและถนอมนางจากใจจริงมาให้ ถึงจะไม่นานแต่ก็ทำให้นางยิ้มได้อีกครั้ง และหลับไหลไปในอ้อมกอดของบุรุษที่รักทะนุถนอมนางด้วยใจจริง

“ หลางหวาข้าจะพาเจ้าไป  ปกป้องเจ้า  รักถนอมเจ้าไปชั่วชีวิต  ไม่จากไม่ทอดทิ้ง “                
“ ดี “  
คนในอ้อมกอดเผยยิ้มบางๆ ทว่าอิ่มเอม น้ำตาหยดหนึ่งไหลจากดวงตา ผ่านจมูกเรื่อยไปถึงปาก

แม่ทัพใหญ่แห่งต้าตง จักรวรรดิต้าตงเมืองหลวงที่ประทับของฮ่องเต้ซึ่งควรจะล่มสลายไปนานแล้วหากไม่มีสกุลตงคอยปกป้องรักษา  ถึงปู่แกจะรู้ว่าฮ่องเต้ไม่เอาไหน แต่เขาก็จงรักภักดีต่อฮ่องเต้ซึ่งเป็นนายเหนือหัวเพียงผู้เดียว ปู่เป็นแม่ทัพที่เก่งมาก  แม้จะรู้ว่าสุดท้ายก็ต้องแพ้แต่เมื่อเป็นคำสั่งปู่ก็ยินดีทำตาม  ในสายตาปู่ตัวอ๋องทั้ง 3 คน  ซีอวิ๋นจู่กง  หลันซีกงจื่อ หวงเฉากงจื่อ ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นผู้มีความสามารถแห่งยุค แต่สำหรับปู่ก็แค่ขุนนางขบถ เพราะปู่มีนายเดียวเท่านั้นคือ ฮ่องเต้  

แม่ทัพอิ๋งโจว ออกมาไม่มาก ไม่กี่ตอนแต่เอาใจข่อยไปโลดๆ ออกมากี่ทีก็ทำให้เราน้ำตาซึม ...ถ้าเรื่องนี้พระเอกไม่ใช่ ... เราจะเชียร์คนนี้แล  

................................................................................................


" ข้ามาเพื่อถามอีกครั้งก่อนท่านไปเขาเทียนจือ  ท่านยินดีแต่งกับข้าหรือไม่ "
" ในเมื่อท่านพูดจริง  เช่นนั้นข้าก็ขอถามท่านอย่างจริงจังสักคำ  
หากข้าแต่งเป็นภรรยาของท่าน  เช่นนั้นท่านก็ห้ามรับผู้อื่นเป็นภรรยาอีก  
ชั่วชีวิตมีข้าได้เพียงผู้เดียว  ท่านยินยอมหรือไม่ "
" ...ไม่ว่าข้าจะมีสตรีมากแค่ไหน  แต่ภรรยาของข้ามีเพียงท่าน และภายภาคหน้า
หากข้าได้เป็นฮ่องเต้  ตำแหน่งของฮองเฮาก็จะเป็นของเจ้าอย่างแน่นอน "

.................................................................................................

' ...มือของทั้งสองคนจูงไว้ด้วยกันตลอด  ฝ่ามือร้อนผ่าวอยู่ตลอด  
ฝืนมองกันเป็นครั้งคราว 
สายตาสบกันเป็นบางครั้ง  ส่งยิ้มบางเบาแก่กันเป็นบางหน  
...คล้ายกับสามารถเดินเช่นนี้ไปได้ตลอด
ทว่า ...หนทางมีจุดเริ่มต้นก็ต้องมีจุดสิ้นสุด '



📍เทียบท้าปฐพี 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/qccniv1qC




วันพฤหัสบดีที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2559

กลรักดอกท้อ


กลรักดอกท้อ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : โม่เหยียน
สำนักพิมพ์ แจ่มใส

คำโปรยหลังปก
     'ต้วนฉางยวน' ประมุขแห่งปราสาทเขาชิงอวี้จะรับอนุภรรยา!
เพียงข่าวแค่นี้ก็ทำให้สตรีทั่วหล้าใจสลาย
ด้วยต้วนฉางยวนเป็นยอดบุรุษในฝัน
แต่ที่ทำให้ผู้คนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็เพราะอนุภรรยาที่ว่า
เป็นแม่นางอัปลักษณ์ที่บังอาจใช้ชีวิตน้องสาวท่านประมุขมาข่มขู่ขอตำแหน่ง
     แต่ใครจะก่นด่าอะไรก็ช่าง  'อวี๋เสี่ยวเถา' คร้านจะใส่ใจ
ในเมื่อนามนี้เป็นนามปลอม  ใบหน้าอัปลักษณ์นี้ก็ไม่ใช่โฉมหน้าที่แท้จริงของนาง
หากมิใช่เพราะเผชิญภัยร้ายเหมือนตายทั้งเป็น
มีหรือนางจะยอมเป็นอนุใคร!
     แต่สำหรับต้วนฉางยวน  นางเป็นใครไม่สำคัญ
ให้ยอมนิ่งเฉยถูกลูบคมเพียงฝ่ายเดียวงั้นหรือ ไม่มีวันเสียล่ะ
หากมีบุญคุณ  เขาย่อมตอบแทนด้วยชีวิต
หากคิดข่มขู่  อย่าหวังจะอยู่เป็นสุข!

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
นางเอก อวี๋เป่าเอ๋อร์  สมญานาม ‘ เทพธิดาดอกเถา ’ ได้รับการยกย่องว่าเป็นสาวงามอันดับหนึ่งแห่งยุทธภพ ทำให้เป็นที่หมายปองของชายหนุ่มมากมาย และเพราะความงามเลยทำให้ทั้งถูกวางยา ถูกตามล่า จนต้องแปลงโฉมหนีเอาชีวิตรอดและหายาถอนพิษ กระทั่งต้องไปหลบอยู่ใต้ปีกของพระเอก ต้วนฉางยวน ประมุขปราสาทเขาชิงอวี้ โดยบากหน้ากัดฟันหอบรูปโฉมที่สุดแสนจะอัปลักษณ์เพราะถูกพิษ ไปขอให้พระเอกรับเป็นอนุ แลกกับการรักษาน้องสาวให้

นางเอกต้องการที่อยู่+อาหาร+ความปลอดภัย 
และสิ่งสำคัญคือยาแก้พิษ ( พระเอกไงจ๊ะยาแก้พิษจะใครล่ะ อิอิ~~ พระเอกเกลียดการถูกข่มขู่บีบบังคับ แต่เพื่อรักษาน้องเลยยอมตกลง ...นางเอกถูกก่นด่าสาปแช่งที่หวังสูง คิดฉวยโอกาสเป็นอนุของพระเอก แต่ยามนี้เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตัวเอง นางจึงต้องทำหูหนวกตาบอดกัดฟันทน  
รอนางพักฟื้นหายดีเมื่อไรก็จะตีปีกจากไปทันที

นางเอกเป็นสาวงาม นิสัยน่ารักซุกซน เชี่ยวชาญเรื่องยาพิษ+ปรุงยา ที่ถูกคนวางยาตามล่าก็เพราะความงามของตัวเอง หลังจากหายดีแล้วก็เลยยังไม่เลิกแปลงโฉม เพราะไม่เชื่อใจคน เนื่องจากที่ผ่านมาเจอแต่คนที่มาทำดีด้วยเพราะรูปโฉมของตัวเอง ...ส่วนพระเอกก็นั่นแหละ เป็นประมุขของปราสาทเขาชิงอวี้ ฉลาด เจ้าเล่ห์ ช่างวางแผน ชอบวางกับดัก แล้วตัวเองก็ยืนดูแบบสวยๆ มือไม่เปื้อน  แต่ก็เคยพลาดท่าถูกนางเอกวางยาสลบถึง 2 ครั้ง ...พอหลังๆ เริ่มจับทางได้ก็เลยไม่พลาดและ อิอิ พี่แกเริ่มสนใจนางเอกเพราะนางเอกไม่สนใจพี่แก นางไม่มีการประจบเอาใจหรือมีท่าทีหลงใหลได้ปลื้มเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ เลย งั้นตกลงนางมาเป็นอนุพี่แกทำไม นางต้องการอะไร  พี่แกงงก็เลยเริ่มจับตามอง 

เรื่องนี้มันเกิดเพราะความสวย เกิดเป็นคนหน้าตาดีก็ใช่ว่าจะดีเสมอไป โดยเฉพาะกับนางเอกเรื่องนี้ ความงามของนางนำพามาซึ่งภัยพิบัติโดยแท้   
แต่พอเจอคนจริงใจที่ไม่สนใจรูปลักษณ์ภายนอก พระเอกก็ดันมาแอบสกัดดาวรุ่งซะงั้น แต่เราว่านางเอกก็ต้องลงเอยกับพระเอกนั่นแหละเนาะ เพราะถึงจะมีคนจริงใจไม่สนใจหน้าตามาชอบ แต่คนเหล่านั้นก็ความสามารถไม่ถึง ไม่อาจปกป้องนางได้หรอก แล้วพอเจอคนที่มีอำนาจมากพอจะปกป้องดูแลได้ แต่ก็ไม่ไหวอีกแหละ โหดเกิน 
ชอบใช้ความรุนแรง บังคับนาง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นต้องเป็นพระเอกนี่แหละ แต่เนื่องจากสมัยเป็นอนุเคยทำไม่ดีกับนางเอาไว้ พี่แกเลยต้องใช้แผนวีรบุรุษช่วยหญิงงาม ทำให้นางเอกติดกับ แล้วยินยอมอยู่ด้วยทั้งกายและใจ ทำเป็นนิ่งๆ ไม่กระโตกกระตาก แสร้งปล่อยแล้วจับ  พอจับได้ทีนี้ก็ไม่ให้หนีไปไหนอีกเลยชั่วชีวิต 55+    

หลังอ่านจบอาจจะตงิดๆ ว่าตกลงพระเอกนี่มันเหมือนกับคนอื่นๆ ที่ชอบนางเอกเพราะหน้าตาหรือเปล่า  ถ้าไม่ได้แอบเห็นรูปโฉมที่แท้จริงตอนนางอาบน้ำแล้วจะเริ่มสนใจไหมแต่เราว่าที่มาเริ่มสนใจจริงๆ จังๆ ก็น่าจะเป็นเพราะตอนพลาดท่าถูกวางยา ที่นางเอกไม่ได้ลงมือสังหารตัวเอง แต่แค่แกล้งเอาหมึกมาเขียนบนตัวเฉยๆ พอพี่แกมารู้ทีหลังก็เลยรู้สึกถูกใจกับนิสัยแบบนี้ ประกอบกับคิดได้ว่าดวงตาของคนงามกับอนุในบ้านนั้นก็คล้ายกัน ทีนี้เลยให้ลูกน้องตามสืบและจับตาดูอย่างจริงๆ จังๆ จนแน่ใจว่าเป็นคนเดียวกันถึงได้รุก เพราะตามนิสัยพระเอกถ้าสวยเฉยๆ แต่นิสัยไม่โดนก็คงไม่แล โชคดีที่เผอิญคนงามเป็นคนเดียวกับอนุที่บ้าน ทีนี้เลยเข้าทาง วิน-วิน .... 


📍กลรักดอกท้อ 2 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/3fxLlaDy5b



วันอังคารที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2559

Boss & Me มื้อนี้มีรัก


Boss & Me มื้อนี้มีรัก / ผู้แต่ง : กู้ม่าน
สำนักพิมพ์ อรุณ

คำโปรยหลังปก
ทุกอย่างมันเริ่มต้นมาจากเลือดแท้ๆ
นึกแล้วพนักงานใหม่อย่าง 'เซวียซานซาน' ก็ได้แต่เศร้าใจ
ว่าทำไมโชคชะตาถึงลิขิต ให้เธอมีกรุ๊ปเลือดหายากกัน
เพราะหลังจากที่เธอบริจาคเลือดให้น้องสาวของ 'เฟิงเถิง' ซึ่งเป็นบอสใหญ่ของเธอแล้ว
ชีวิตของเธอก็มีเขาคอยพัวพันอยู่ทุกที่แถมยังคอยบงการส่งมื้อกลางวัน
ที่มีแต่ตับหมูให้เธอกินทุกวัน  ซานซานที่ใบหน้าใกล้จะกลายเป็นตับหมูจึงได้แต่สงสัย
ว่าเหตุใดบอสใหญ่สุดแสนจะเพอร์เฟ็กต์  จึงตั้งอกตั้งใจขุนเธอซะขนาดนี้ 
หรือว่า ... เขาจะแอบชอบฉัน ไม่เอาน่า  ซานซาน ...
เขาแค่เห็นเธอเป็นถังเลือดสำรองเท่านั้นแหล่ะ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ  ( อาจมีสปอยล์ )
Boss&Me มื้อนี้มีรัก แค่เห็นชื่อเรื่องก็พอจะเดาได้ว่าต้องมีเรื่องอาหารมาเกี่ยวด้วยแน่ๆ  
เรื่องมันเกิดเพราะนางเอก ซานซานพนักงานบริษัทตัวน้อยๆ ที่ยังไม่ผ่านโปร
แต่ดันมีเลือดกรุ๊ปพิเศษหายาก กรุ๊ปเดียวกับน้องสาวของพระเอก
เฟิงเถิง    

เนื่องจากน้องของพระเอกนั้นเสียเลือดมากในขณะที่คลอดลูก ทำให้ต้องการเลือดเพิ่ม
ทางโรงพยาบาลเลยติดต่อนางเอกไป และหลังจากวันนั้นเป็นต้นมานางเอกก็จะได้รับกล่องอาหารบำรุงเลือดกินเป็นมื้อเที่ยงทุกวันอย่างงงๆ 55+

พอบ่อยๆ เข้านางก็ชักไม่อยากได้ แต่ก็จนใจเพราะอีกฝ่ายเป็นถึงท่านประธานบริษัทเชียว  
พนักงานตัวเล็กๆ อย่างนางจะกล้าไปปฏิเสธน้ำใจของเจ้านายได้อย่างไร  
แต่หลังๆ ยิ่งชักจะไปกันใหญ่ เพราะท่านประธานถึงขนาดให้นางขึ้นไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันทุกวันที่ห้องทำงาน ...ซานซานตัวน้อยมีหรือจะกล้าหือ จึงได้แต่พ่ายแพ้กลับไป  
และทนเก็บความไม่พอใจเอาไว้ ก้มหน้าก้มตาคีบกับข้าวเข้าปาก พร้อมทั้งทำตามคำสั่งของท่านประธานต่อไปแต่โดยดี   

นางเอก ซานซานนิสัยโก๊ะๆ ซื่อๆ มองโลกในแง่ดี ขอแค่ท้องอิ่มนอนหลับได้เป็นพอ 
เป็นคนความรู้สึกช้าโดยเฉพาะเรื่องความรัก ต้องให้พระเอกเอ่ยปาก ถึงได้รู้ตัวว่าถูกชอบแล้วนะจ๊ะ (จริงๆ พระเอกก็แสดงท่าทีออกไปหลายครั้งแล้วนะ แต่นางไม่รู้ ไม่เข้าใจ...
คือคนรอบข้างนี่รู้หมดแล้ว มีแต่นางนี่แหละที่ยังเอ๋อๆ อยู่ 55+ )  
ส่วนพระเอกเป็นประธานเจ้าของบริษัทที่นางเอกทำงานอยู่ หล่อ เริ่ด รวย เพอร์เฟ็กต์  
( ตามสไตล์นิยายของสาวน้อยช่างฝันที่ไม่มีทางเจอในชีวิตจริง 55+ )  
ท่านประธานจะอารมณ์ดีเวลาที่ได้แกล้งนางเอก และไม่ว่านางเอกกำลังคิดอะไร
พี่แกก็รู้ทันหมดเกือบทุกเรื่อง  หึหึ ........

เนื้อเรื่อง feel good อ่านไปยิ้มไป  ไม่มีดราม่าบีบคั้นอารมณ์..จะตลกกับความซื่อ+โก๊ะของนางเอก และความเจ้าเล่ห์ของพระเอก ที่เอามาใช้หลอกล่อนางเอกให้ติดกับตัวเอง   ....
พระเอกอยากจับกระต่ายตัวน้อยสีขาวกลืนลงท้องมาตั้งนานแล้ว
แต่ก็ต้องอดทนรอให้กระต่ายน้อยยอมเชื่อใจพี่แก 
และมีความกล้าที่จะบอกกับคนอื่นๆ ก่อนว่ากำลังคบหาดูใจกับตัวเองอยู่  
เนื่องจากทั้งคู่ต่างกันมาก นางเอกเลยไม่มั่นใจในอนาคต ไม่กล้าบอกใครว่าเป็นแฟนกับท่านประธาน  ส่วนพระเอกถึงจะไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่เร่ง ได้แต่รอให้นางเอกกล้าพูดออกมาเอง  
พอวันนั้นมาถึง ....กระต่ายน้อยก็ถูกจับกินเรียบ 55+

** ในตอนพิเศษจะมีคู่ของเซียวไน่เหอกับเวยเวยเข้ามาแจมด้วย >o< ...
พ่อเทพบุตรนี่ออกมาเพื่อเป็นคู่ปรับกับท่านประธานโดยแท้  
ว่าแล้วก็อยากอ่านเรื่องหลักของทั้งสองคนขึ้นมาทันที  
อยากรู้ว่าพ่อเทพบุตรนี้จีบเมียยังไงหนอ 55+ ...จะหวานเท่าท่านประธานไหมเนี่ย อิอิ ~~ 
.............................................................................................................

" เซวียซานซาน  ปีที่แล้วฉันให้อั่งเปาเธอหรือปล่าว "
" เปล่า! "
" แล้วของขวัญปีใหม่ล่ะ "
" ก็ไม่มีเหมือนกัน "  จะมีก็แค่โทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวที่เขาให้เธอแต่บอกว่าแค่ให้ยืมใช้อีกต่างหาก แถมเป็นของเก่าที่เขาใช้แล้วด้วยนะ
" เพราะฉะนั้น  เมื่อปีใหม่ที่แล้วฉันไม่ได้ให้ของขวัญเธอแต่เธอจำได้หรือปล่าวว่า  
ตอนอยู่ที่สนามบินฉันบอกเธอว่าสุขสันต์วันปีใหม่ "
เฟิงเถิงมองหญิงสาว  " นี่คือสิ่งที่ฉันให้เธอ  ซานซานที่ฉันพูดนี่ไม่ใช่คำอวยพร  
แต่เป็นคำสัญญา "
................................................................................................................

ถึงแม้จะเอาสายตาชื่นชมของภรรยากลับคืนมาได้ แต่การที่สู้แล้วแพ้ติดกันถึงสามยก   
กว่าจะตีเสมอกับอีกฝ่ายได้นั้น ก็เป็นเรื่องที่น่าอับอายเรื่องหนึ่งสำหรับคนที่กำชัยชนะมาตลอดอย่างเฟิงเถิงเพราะแบบนั้น..เขาเลยพิมพ์ไปอย่างหน้าตาเฉยว่า " เมื่อกี้เมียฉันเป็นคนเล่น "
ซานซานที่อยู่ข้างๆ " ..... "
และเซียวไน่เหอก็พิมพ์ตอบกลับมาอย่างไม่แสดงความรู้สึกเช่นกัน " เมื่อกี้ลูกชายฉันเป็นคนเล่น " เวยเวยที่อยู่ข้างๆ  " ........... "


📍Boss & Me มื้อนี้มีรัก ➡️ https://s.shopee.co.th/9KaFSkEBwP







วันจันทร์ที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2559

เงาพรางใจ


เงาพรางใจ / ผู้แต่ง : คุ่นคุ่น
สำนักพิมพ์ ฝู

คำโปรยหลังปก
เพราะ 'คุณหลี่' มีบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตเขาไว้  เสิ่นโม่ว จึงตอบตกลงที่จะเซ็นสัญญากับอีกฝ่าย
เพื่อเป็นหลักประกันว่าหลี่อันอันน้องสาวของชายหนุ่มกับโจวหยาง
ที่เป็นคนรักเก่าของเขาจะคบหากันอย่างราบรื่น  
เขายอมเป็นทั้งคู่นอนและคนรักจอมปลอมของหลี่หมิงซวน
ใช้ชีวิตร่วมกันทั้งที่หัวใจไปคนละทาง
แต่เฉื่อยชาเกินกว่าจะเปลี่ยนแปลงความสัมพัรธ์อันแสนซับซ้อนนี้
ทั้งยังตระหนักดีว่าตัวเองไม่มีกำลังพอจะทำอะไรทั้งสิ้น
     ที่ผ่านมาหลี่หมิงซวนทำเหมือนไม่อินังขังขอบคนรักกำมะลออย่างเขา
ทว่าเมื่อถึงจุดเปลี่ยน  เปลือกนอกอันแข็งกระด้างของชายหนุ่มก็เริ่มกะเทาะออก
เผยให้เห็นความรู้สึกแท้จริงที่ซุกซ่อนอยู่ช้างในทีละน้อย 
กลับเป็นเสิ่นโม่วเสียเองที่เหมือนหลงทางอยู่ในม่านหมอก
ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอย่างไรกับคนคนนี้กันแน่

ความรู้สึกหลังอ่านจบ ( อาจมีสปอยล์ )
ในที่สุดก็ได้อ่านนิยายแปลเรื่องใหม่ส่งท้ายปีของฝู  ลุ้นอยู่ว่าจะได้อ่านก่อนปีใหม่ไหม
และก็ได้อ่านจริงๆ แถมออกเร็วกว่าที่บอกมา 4-5 วันด้วยน๊าจ๊า ^^
อ่านเรื่องนี้จบด้วยรอยยิ้มและแอบอิจฉานายเอกเบาๆ ว่าทำบุญมาด้วยอะไรถึงได้สามีแบบนี้ 
เรื่องนี้สัมผัสได้ตั้งแต่ตอนที่อ่านช่วงแรกๆ แล้วว่าพระเอกนั้นรักนายเอกมาก    
ในมุมมองของคนอ่านจะเห็นได้ชัดๆ แต่ในมุมของนายเอกอาจจะดูคลุมเครือหน่อย  
เพราะพระเอกไม่ค่อยพูด เป็นพวกปิดทองหลังพระ ต้องให้นายเอกมาแอบมารู้ทีหลังเอาเอง 

นายเอก เสิ่นโม่ว มีฝีมือในการวาดรูป แต่ชีวิตรันทดเพราะถูกคนทำร้าย  
จึงทำให้มือขวาที่ใช้วาดรูปใช้การไม่ได้ ในตอนที่ถูกไล่ออกจากห้องเช่าและไม่มีที่ไป
เขาก็ได้รับการช่วยเหลือจากพระเอก หลี่หมิงซวน  
แน่นอนว่าตามมาตรฐานพระเอกก็ต้องรูปหล่อ บ้านรวย ชาติตระกูลดี อิอิ~~   
นายเอกยินยอมรับการช่วยเหลือจากพระเอก ด้วยการทำสัญญาแลกกับการแสดงเป็นคนรักหลอกๆ แน่นอนว่าเป็นนายเอกคนเดียวที่คิดว่าทุกอย่างนี้เป็นเพียงการแสดง 
และมีแต่พระเอกเท่านั้นที่รู้ว่ามันไม่ใช่ แต่ก็ไม่เคยพูด ไม่เคยอธิบายอะไร...
อ้อลืมไป!! พระเอกเรื่องนี้เค้าไม่ชอบอธิบายด้วยคำพูด แต่ชอบอธิบายด้วยร่างกายอะ 55+ 

ความรักของพระ-นายในเรื่องดูเหมือนพอถึงตอนสำคัญทีไร ก็มักจะมีเรื่องที่ทำให้ต้องคลาดกัน และเข้าใจผิดกันอยู่เรื่อย หรืออาจเป็นเพราะทั้งสองคนต่างก็เป็นพวกที่ไม่ค่อยชอบพูดชอบอธิบาย มีอะไรก็ไม่ถามออกไปตรงๆ แต่ดันมานั่งคาดเดาวิเคราะห์ความคิดของอีกฝ่ายกันเอาเอง เลยทำให้สิ่งที่เก็บอยู่ในใจมันพอกพูนมากขึ้นเรื่อยๆ พอถึงสุดท้ายมันก็ไม่ไหว จนต้องแยกทางกัน 

...ในเรื่องไม่มีมือที่สาม จะมีก็แต่แฟนเก่าของนายเอกที่ตามกลับมายุ่งวุ่นวาย  

ซึ่งเราว่าก็ดีแล้วแหละที่นายเอกไม่ได้ลงเอยกับแฟนเก่า เพราะขานั้นเทียบกับพระเอกไม่ได้เลย ไม่ว่าจะเป็นความหนักแน่น การแก้ปัญหาก็สู้พระเอกไม่ได้ เหมือนเกิดมาเพื่อเป็นมารผจญของพระเอกมากกว่า เพราะคนที่พระเอกรักที่สุดต่างก็หลงรักหมอนี่หมด 55+ (แล้วจะให้ไม่ชอบขี้หน้าได้ไงเล่า) 

 .... พระเอกเรื่องนี้เค้ารักนายเอกมานานแล้วนะ มีแต่ฝั่งนายเอกนี่แหละที่ไม่รู้

ว่าตกลงรักพระเอกบ้างหรือเปล่า อาจจะเห็นว่าพี่แกดูนิ่งๆ เฉยๆ แต่จริงๆ แล้วหวานมากนะ  
ยิ่งเรื่องที่ทำให้นายเอกแต่ละเรื่องนี่ ทำเอาเราอดปลื้มปริ่มแทนไม่ได้
แต่พี่แกเล่นปิดปากเงียบไง ชอบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  
หลายเรื่องตอนเราอ่านแล้วดูเหมือนไม่มีอะไร แต่พอมาเฉลยที่หลังนี่...หวานมากจ้า >o< 
..................................................................................................................................

' เสิ่นโม่ว  เธออยู่ที่ไหน? '

' เธอไปกับโจวหยางแล้วหรือ? '
' กลับมาเถอะ'
เสิ่นโม่ว  อย่าไปเลย '
' อยู่กับฉันนะ '
' ...... อยู่ข้างๆฉัน '
...................................................................................................................................

" คุณนายหลี่....... "

" ไม่มีคุณนายหลี่ที่ไหนทั้งนั้น "  หลี่หมิงซวนบอก 
" ถ้าจะมี ... ก็ต้องเป็นคนที่อยู่ตรงหน้าฉันแค่คนเดียว "
เสียงของเสิ่นโม่วจุกอยู่กลางลำคอ  ต้องใช้เวลาสักพักถึงถามออกไปได้
" ทำไมล่ะครับ? "