หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค 5 เล่มจบ

 

หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : จือจือ

ผู้แปล : หยกน้ำแข็ง

ปก : Reine_Beammer

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หนังสือออกเยอะมากๆ อ่านไม่ทันแล้ว🤣 นี่ก็กว่าจะได้อ่าน คาดว่าหลายท่านคงอ่านจบกันไปหมดแล้วแหละเนอะ

มาจ้าาาางานของท่านจือจือนักเขียนในดวงใจของเราเอง โดนตกตั้งแต่พราวพร่างบุปผาตระการจนมาถึงทุกวันนี้ ...เรื่องนี้นางเอกเป็นคนยุคปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุแล้วทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ มาอยู่ในร่างบุตรสาวภรรยาเอกของตระกูลเสิ่น เสิ่นเจิน ขุนนางใหญ่มากความสามารถ มากด้วยแผนการ ฉลาด สุขุม เจ้าเล่ห์ สมญานาม จิ้งจอกเก้าหาง ของราชสำนัก ...นางเอกเข้ามาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่ตอนที่ร่างนี้อายุ 7 ขวบ ค่อยๆ เรียนรู้ปรับตัวจนหลอมรวมกลมกลืนเข้ากับยุคสมัย บอกก่อนนะว่านางเอกไม่ได้อาศัยความได้เปรียบจากการเป็นคนยุคสมัยใหม่มาทำการค้า+เปิดร้านอาหาร หรือทำการเปลี่ยนแปลงอะไรเน้อ แค่เอาขั้นตอนระบบการทำงานจากตอนเป็นพนักงานบริษัทมาปรับใช้ในการปกครองบ่าวไพร่และทำการค้าเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น จนเราแทบจะลืมไปเลยว่านางเอกเป็นคนยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมา

ส่วนพระเอกมาจากตระกูลพ่อค้า บ้านรวยมากก ญาติ(โคตร)เยอะ ของนางเอกเป็นครอบครัวเล็กๆ ญาติก็ไม่ค่อยเยอะ ในจวนมีแค่พ่อแม่และนางเอก กับอนุและน้องชายที่เป็นบุตรของอนุ 1 คน ที่เหลือก็บ่าวไพร่ ส่วนของพระเอกทั้งฝั่งพ่อฝั่งแม่นี่ญาติพี่น้องรวมกันแล้วเดาว่าน่าจะทะลุห้าร้อย แถมยังสร้างบ้านอาศัยอยู่ติดๆ กันประหนึ่งตำบลเล็กๆ (ตอนงานแต่งพระนางคือแนะนำกันจนงง🤣 ญาติเยอะสมกับที่เป็นงานท่านจือจือจริงๆ)

พระนางเจอกันครั้งแรกที่อาราม นางเอกกำลังตกอยู่ในอันตราย พระเอกก็บังเอิญช่วยคนเขาไว้พอดี นางเอกไม่กล้าเปิดเผยตัวตน พระเอกเลยเข้าใจว่านางเป็นสาวใช้ ตอนเจอกันครั้งแรกพระเอกเหมือนม้าพยศ ควบคุมยาก เหมือนดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้าเต็มไปด้วยพลังและไม่เกรงกลัวสิ่งใด พระเอกกับคนของพระเอกเข้าใจว่านางเอกเป็นสาวใช้ตระกูลเสิ่น เลยขอให้นางเอกช่วยแจ้งเรื่องฝากชื่อพระเอกเข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวงกับนายท่านเสิ่น(พ่อนางเอก)ให้หน่อย ถือเป็นการตอบแทนที่ได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนตระกูลเสิ่นที่อารามครั้งนี้...

นางเอกอยากออกมาข้างนอกเพื่อตรวจสอบเรื่องอาการป่วยของแม่ จึงใช้เรื่องมาจุดธูปขอพรที่อารามเป็นข้ออ้าง พอเกิดเหตุการณ์นี้นางเอกเลยไม่กล้าบอกแม่ตรงๆ ต้องปกปิดบางส่วนเพราะอยากปกป้องชีวิตของบ่าวไพร่ที่มาด้วยกัน จริงๆ แม่นางเอกไม่ใช่คนโหดเหี้ยมแต่เป็นคนเด็ดขาด ถ้ารู้เรื่องทั้งหมดแม่จะต้องสั่งลงโทษและขายบ่าวไพร่ที่ติดตามนางเอกไปหมดแน่นอน เหมือนตอนที่เจ้าของร่างนี้หกล้มเมื่อตอน 7 ขวบ(จนนางเอกได้มาเข้าร่าง) แต่สุดท้ายแม่ก็รู้ทุกอย่าง เพียงแต่แกล้งไหลตามน้ำไปเฉยๆ (คุณแม่นางเอกเป็นสตรีที่เก่ง+ฉลาด อ่านแล้วก็นึกถึงแม่น้องฟู่ในพราวพร่างเลย) คุณแม่มีอาการป่วยเรื้อรังมานาน นางเอกอยากรู้ว่าเป็นหนักแค่ไหน แต่หมอที่มารักษาถูกพ่อนางเอกห้ามไม่ให้บอกความจริง นางเอกเลยต้องสืบเอง... แม่นางเอกรู้ตัวว่าคงจะอยู่ได้อีกไม่นานเลยรีบสอนเรื่องเกี่ยวกับการดูแลจวนและปกครองคนให้ลูก รวมถึงจัดการเรื่องการแต่งงานด้วย

แม่กลัวนางเอกจะเป็นเหมือนญาติผู้พี่หรือหลานสาวฝั่งพ่อนางเอกที่มาขอพึ่งพิง ที่หลังจากแม่ซึ่งเป็นภรรยาเอกตายได้ไม่นานก็ถูกเมียใหม่พ่อหรือแม่เลี้ยงบีบบังคับให้แต่งงานกับคนที่แม่เลี้ยงเลือก  จนต้องหนีมาเมืองหลวงเพื่อขอให้พ่อนางเอกที่เป็นลุงช่วย ...แม่นางเอกก็พยายามเลือกลูกเขยอยู่นาน แล้วสุดท้ายก็ไปถูกใจคุณชายสามสกุลเหลียง บัณฑิตหนุ่มอนาคตไกล ชาติตระกูลดี ความประพฤติเรียบร้อย ไม่มีสาวใช้หรืออนุก่อนแต่งงาน ตอนแรกกะจะให้หมั้นไว้ก่อน แต่ฝ่ายนู้นเร่งรัดหาเหตุผลบลาๆ สุดท้ายนางเอกเลยต้องแต่งเข้าไปตั้งแต่อายุ 12 แต่ตกลงกันว่ายังไม่ไห้เข้าหอนะเพราะนางเอกอายุยังน้อย 

จริงๆ ไม่น่ารีบแต่งเลย ลูกก็เพิ่ง 12-13 เราว่าอยู่บ้านเดิมก็ดีอยู่แล้ว อยู่บ้านเดิมคนน้อยไม่วุ่นวาย แถมได้เป็นเจ้านายไม่ต้องคอยดูสีหน้าหรือปรนนิบัติใคร แต่พอแต่งมาเป็นสะใภ้มาอยู่บ้านเขาก็ต้องคอยดูสีหน้าสามี แม่สามี ย่าสามี บรรดาพี่ชาย+พี่สะใภ้ของสามี ต้องตื่นเช้าทุกวันเพื่อไปคารวะปรนนิบัติแม่สามี และบลาๆ แถมจะทำอะไรก็ไม่มีอิสระ จุกจิกอึดอัดไปหมด สามีก็พึ่งพาไม่ได้ ดีนะที่ในร่างนี้วิญญาณคือนางเอกที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เลยสามารถควบคุมอารมณ์และมีความอดทนในการรับมือกับปัญหาต่างๆ ได้มากพอ แต่ยังไงจุนแม่ก็ไม่น่าให้ลูกรีบแต่งเลยอะ...เฮ้อ

บ้านสามีนางเอกเป็นตระกูลแม่ทัพ ส่วนพ่อนางเอกเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น ตอนพ่อสามีเกิดเรื่องมีคนยื่นฎีการ้องเรียน บ้านสามีเลยมาขอให้พ่อนางเอกช่วย พ่อนางเอกก็ช่วยยับยั้งฎีกาจนแก้ไขสถานการณ์ได้กลับมาเป็นปกติ นี่แหละความเจ๋งของขุนนางฝ่ายบุ๋น อยู่วงใน ทั้งอยู่ในเมืองหลวง รับใช้ใกล้ชิดฮ่องเต้ มีข่าววงในอะไรออกมาส่วนใหญ่ฝ่ายบุ๋นจะรู้ก่อน หรือไม่งั้นก็สามารถหาทางช่วยยับยั้ง+แก้ไขปัญหาให้เบาลงได้ 

ดังนั้นบ้านสามีนางเอกถึงได้อยากดองกับบ้านนางเอกไง เพราะหากมีปัญหาหรือเกิดปัญหาจะได้มีวงในแจ้งข่าวหรือช่วยแก้ (แถมพ่อนางเอกยังเป็นถึงหัวหน้าสภาขุนนางเส้นสายไม่ธรรมดา ต่อให้วันหนึ่งพ้นจากตำแหน่งไปแล้วแต่ connection ที่เคยสร้างไว้ก็ยังใช้ได้อยู่นะจ๊ะ) ... บอกเลยใครได้เป็นลูกเขยพ่อนางเอกนี่ไม่ต้องกลัวว่าหน้าที่การงานจะไม่รุ่งนะ(ถ้าเอ็งไม่โง่งมจนเกินจะเยียวยา) มีพ่อนางเอกคอยชี้แนะ+คอยช่วยดูสถานการณ์ให้ ที่เหลือก็อยู่ที่ตัวลูกเขยเองว่าจะฟังจะเชื่อไหม หรือจะเอาไปปฏิบัติปรับใช้อย่างไร 

แต่งไปได้สักพักนางเอกก็เริ่มจับพิรุธได้ว่าสามีอาจจะมีสตรีอื่นอยู่ในใจก่อนแล้ว สัญชาติญาณของผู้หญิงอะไม่ธรรมดา เอ๊ะๆ ตั้งแต่วันแต่งงานและ ต่อมาก็เรื่องปลอกพัด จนมาเรื่องของขวัญวันเกิด และเรื่องตกน้ำ จากที่ว่าจะเป็นสามีภรรยาแบบให้เกียรติอยู่ร่วมกันแบบมิตรสหาย แต่พอเจอเหตุการ์ที่ปั๋วกับ...ไปแอบพบ+พูดคุยกันตอนกลางคืน นางเอกก็รู้สึกหมดหวัง+ขยะแขยงในตัวปั๋วในบัดดล ก็แค่ผู้ชายกากๆ ขี้ขลาดคนหนึ่ง ที่ไหลไปตามกระแสลม หูเบา มองสถานการณ์อะไรไม่ออกสักอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องคบคน เรื่องความสัมพันธ์ กากกกจนสงสัยว่าทำไมแม่นางเอกถึงได้เลือกคนแบบนี้มาเป็นคู่ครองให้ลูกหนอ...แต่เดี๋ยวจะมีช่วงที่แม่รู้ว่าลูกกับสามีเริ่มมีปัญหากัน แม่ถึงได้บอกว่าทำไมแม่ถึงเลือกผู้ชายคนนี้ให้แต่งด้วย คือแม่มองนิสัยลูกเขยขาดเลยแหละ ไม่ใช่ไม่รู้ แต่แม่ก็มีเหตุผลที่เรียกว่าหวังดีของแม่ คิดว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับลูก(ในความคิดของแม่) ตอนฟังก็โกรธไม่ลง คือแม่เขาคิดมาดีแล้วจากประสบการณ์ของตัวเองเลยไม่อยากให้ลูกต้องเดินซ้ำรอย นางเอกก็เข้าใจความปรารถนาดีของแม่แหละ บวกกับอาการป่วยของแม่ด้วย เลยอดทนไม่เถียงไม่ขัดใจแม้จะไม่มีความสุข เพราะไม่อยากให้แม่กังวลหรือเป็นห่วง🥹

หลังตกน้ำเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสามีนางเอกกับ...ก็ถูกเปิดเผย นางเอกตกลงให้อีกฝ่ายเข้ามาเป็นอนุ กำหนดวันแต่งเข้ามาเรียบร้อย บ้านปั๋วก็ชมเชยที่นางเอกรู้ความวางตัวดีไม่ทำเป็นเรื่องใหญ่ ส่วนปั๋วก็ดี๋ด๋าที่ได้สตรีในดวงใจมาอยู่ในเรือนอย่างถูกต้อง (แต่ตัวเองไม่สู้ไม่พูด ไม่กล้าทำไรสักอย่างนะ เหอๆ) ...ต่อมาบ้านนางเอกเกิดเรื่อง แม้บ้านสามีจะไม่ได้ทอดทิ้งหรือตัดสัมพันธ์กับนางเอกแต่ก็ไม่ค่อยได้ช่วยอะไรสักเท่าไร เข้าใจแหละว่าต้องระวังแถมยังไม่รู้ชัดด้วยว่าพ่อนางเอกผิดเรื่องไหน ส่วนปั๋วก็ไม่สามารถพูดคุยหรือปรึกษาอะไรได้เลย ยิ่งมีตัวเปรียบเทียบอย่างพระเอกก็ยิ่งเห็นได้ชัด 

ปั๋วคือนิสัยบัณฑิตตตสุดๆ แบบให้ความสำคัญกับชื่อเสียง+ภาพลักษณ์เป็นหลัก ไม่รู้จักยืดหยุ่นพลิกแพลง พ่อนางเอกบอกสอน+แนะนำอะไรก็รำคาญ(แบบมันไม่ตรงใจตัวเอง) ต่างจากพระเอกลิบลับ🥹 (พระเอกนี่เข้าหาพ่อตาตลอด รักพ่อตายิ่งกว่าพ่อแท้ๆ ซะด้วยซ้ำ55) ขนาดนางเอกแต่งไปแล้วพระเอกยังพยายามหาทางช่วยที่บ้านนางเอกและพ่อนางเอกแบบสุดๆ จนแม่นางเอกมองออกว่าพระเอกรู้สึกยังไงกับลูกสาว เลยมาเตือนลูกแบบอ้อมๆ นางเอกเลยต้องเว้นระยะห่างจากพระเอก(คือนางมาจากยุคปัจจุบันบวกกับเรื่องที่บ้านเลยอาจทำให้มองข้ามเรื่องพวกนี้ไป แต่พอแม่พูด นางเอกก็ตีตัวออกหากทันที)

ทว่าเรื่องพ่อยังไม่ทันจบดี นางเอกก็ต้องเจอกับเรื่องสะเทือนใจครั้งใหญ่ที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว พอเสร็จเรื่องที่บ้านก็มาถึงเรื่องที่นางเอกจะหย่าขาดจากสามี ตอนแรกบ้านฝั่งสามีคิดว่านางเอกแค่โกรธแล้วอยากกลับบ้านไปหลบพักเฉยๆ หายโกรธเมื่อไรคงกลับมา ไม่มีใครคิดว่านางเอกจะกล้าหย่า แต่นางเอกมาปรึกษาพ่อเรียบร้อยว่าจะหย่า ตอนแรกพ่อก็ไม่อยากให้หย่า เพราะสตรีที่หย่าร้างจะแต่งงานใหม่ยากทั้งยังต้องเจอกับคำครหามากมายอีก พ่อเป็นห่วง แต่นางเอกยืนยันคำเดิม พ่อเลยต้องโอเค ส่วนฝั่งพ่อของสามีพอรู้ข่าวก็จะให้ส่งน้องดอกบัวขาวกลับบ้านเดิมแล้วกำจัดทิ้งซะ ห้ามให้นางเอกหย่าเด็ดขาด ยังไงก็ต้องดองกับตระกูลนางเอกต่อไป 

พ่อสามีมองไกลกว่าไง แต่มันไม่ทันจ้า เพราะนางเอกกับพ่อวางแผนให้ตัวสามีรับญาติผู้น้องเป็นอนุได้ก่อนที่พ่อสามีจะกลับมา ทำให้พ่อสามีหมดทางแก้ไขสถานการณ์จึงจำเป็นต้องให้นางเอกหย่าตามที่ร้องขอ ...หลังเป็นอิสระนางเอกกับพ่อก็เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ส่วนสามีเก่านางเอกก็กลายเป็นคนว่างงาน ไม่โดนเรียกเข้ารับตำแหน่งไหน ต่อมามีคนช่วยยัดชื่อ แต่พอฮ่องเต้เห็นชื่อนี้ก็ขีดทิ้งแล้วถามว่า 'ราชสำนักไม่มีคนอื่นให้เรียกใช้งานแล้วหรือ' ตั้งแต่นั้นเลยไม่มีใครกล้าช่วยอีก(สมน้ำหน้า) 

มาถึงพระเอกบ้าง พระเอกสอบติดได้เป็นจ้วงหยวนฝ่ายบู๊ตั้งแต่อายุ 17 ทว่าแม้จะได้เป็นขุนนางแต่แรกๆ ก็ยังได้แค่ทำงานรับผิดชอบในตำแหน่งเล็กๆ ที่ไม่ค่อยสำคัญ หลังนางเอกหย่าพระเอกเคยมาหานางเอกเพื่อหยั่งเชิงความรู้สึกที่มีต่อตัวเอง ใช่! นางเอกชอบพระเอกมาก แต่ยิ่งชอบมากก็ยิ่งไม่อยากแต่งด้วย เพราะรู้ว่าตัวเองต้องทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าหากวันหนึ่งพระเอกเกิดอยากรับอนุ นางคงไม่สามารถวางตัวเป็นภรรยาที่ดีใจกว้างทำเหมือนไม่สนใจได้ และอีกอย่างที่เป็นอุปสรรคใหญ่เลยคือ...พ่อนางเอกไม่เห็นด้วย

คือหลังนางเอกหย่าพระเอกก็ไปรบ อยากสร้างผลงานให้พ่อนางเอกเห็น อยากให้เขายกลูกสาวให้ เพราะถึงบ้านพระเอกจะรวยมากแค่ไหนแต่ก็เป็นเพียงตระกูลพ่อค้า ไม่ได้อยู่ในสายตาพ่อนางเอกเลย แต่ปรากฏว่ารบแพ้ ถูกจับเป็นเชลยพร้อมกับ... จะตายแหล่มิตายแหล่ นางเอกเลยไปขอให้พ่อช่วยพาพระเอกกลับมา แต่พอกลับมาได้ก็ยังไม่ถือว่ารอดปลอดภัย 100% ดี เพราะเวลานั้นมีฮ่องเต้พระองค์ใหม่แล้ว ดังนั้นสถานการณ์ของคนที่กลับมาจึงกลายเป็นหนามตำใจของฮ่องเต้องค์ใหม่ จะฆ่าทิ้งก็ไม่รู้จะใช้เหตุผลอะไรดี แต่จะปล่อยเอาไว้ก็รู้สึกไม่ปลอดภัยไม่สบายใจ ดังนั้นพอกลับมาถึงทุกคนเลยถูกพาตัวไปคุมขังอีกรอบเพื่อรอคำสั่งจากฮ่องเต้พระองค์ใหม่อีกที 

นางเอกเลยมาขอให้พ่อช่วยพระเอกอีกรอบ พ่อก็ตกลง แต่ขอแลกกับการให้นางเอกเลิกติดต่อกับพระเอกตลอดไป  พอช่วยออกมาได้ นางเอกเลยต้องทำตามที่พ่อขอ ส่วนพระเอกก็ไม่มีหน้าไปสู่ขอคนเขาแล้ว (แต่พ่อพระเอกกลับยุให้ไปสู่ขอ เพราะไม่มีพ่อตาคนไหนเจ๋งเท่าพ่อนางเอกอีกแล้ว ขนาดไม่มีตำแหน่งอะไรยังสามารถใช้เส้นสายช่วยคนได้ขนาดนี้ ดังนั้นถ้าพระเอกได้แต่งเป็นลูกเขยบ้านนี้อนาคตหน้าที่การงานจะต้องติดปีกแน่ๆ) แต่พระเอกไม่ไป เพราะรู้ดีว่าขนาดตอนที่ตนกำลังรุ่งไม่ตกอับพ่อนางเอกยังไม่เคยแล ฉะนั้นนับประสาอะไรกับตอนนี้ที่ตกอับ หรือต่อให้แต่งได้ แต่ถ้าฮ่องเต้องค์ใหม่ยังอยู่ พระเอกก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ลืมตาอ้าปากอีก ไม่ช้าก็เร็วเดี๋ยวก็ต้องถูกหาเรื่องเล่นงาน (แล้วก็เจอจริงๆ)

อ่านจบแล้ว สนุกมากกก ทั้งเรื่องหลังบ้านนอกบ้าน การแย่งชิงอำนาจการต่อสู้ในหน้าที่การงานของเหล่าบุรุษ ครบรส เรื่องหลังบ้านก็มัน เรื่องนอกบ้านก็สนุก ใครผิดหวังจากพ่อนางเอกในพราวพร่างต้องมาเจอพ่อนางเอกเรื่องนี้ สุดยอดคุณพ่อ+สุดยอดพ่อตามาก คุณพ่อรักลูกสาวมาก ความจริงที่พ่อมีอนุก็เพราะอยากให้มีคนจุดธูปให้หลังตัวเองกับแม่นางเอกจากไปใช่ไหมล่ะ แต่เพิ่งมารู้ทีหลังว่าแม่นางเอกไม่ได้ต้องการเลย แต่ดีที่พ่อมีอนุแค่คนเดียว แล้วอนุก็ไม่ได้สร้างปัญหา และพ่อนางเอกก็ไม่เคยลำเอียงเข้าข้างฝั่งอนุแม้แต่น้อย 

ผิดกับฝั่งบ้านพระเอก ฝั่งบ้านพระเอกนี่มันมาก55 ซับซ้อน อิรุงตุงนังไปหมด คือพ่อพระเอกอะมีสาวใช้ห้องข้างอยู่คน แล้วพ่อก็รักสาวใช้ห้องข้างคนนี้มาก ก่อนจะแต่งกับแม่พระเอก อิพ่อก็บอกตรงๆ แหละว่ามีคนที่รักอยู่ก่อนแล้วนะ แต่รับปากว่าจะไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาในตระกูลหรือมายุ่งวุ่นวาย จะเลี้ยงไว้ข้างนอก แต่ลับหลังสาวใช้ของพ่อกลับแอบมาเจอแม่พระเอกแล้วใช้ความตายข่มขู่ขอให้แม่พระเอกยกสามีให้ถึงสองครั้ง จนแม่พระเอกเอือม ไปๆ มาๆ แม่เลยยกพระเอกให้เป็นลูกของบ้านสี่(น้องชายคนที่สี่ของพ่อ) แล้วออกเดินทางไปทำการค้า 

พระเอกจึงต้องกลายเป็นลูกบ้านอื่นด้วยเหตุนี้ ต้องเรียกคนอื่นว่าพ่อแม่ ส่วนพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเองกลับต้องเรียกว่านายท่านใหญ่และนายหญิงใหญ่แทน ...พอพระเอกถูกจับและหลังพระเอกแต่งงาน ความสัมพันธ์ของพ่อแม่พระเอกถึงได้เริ่มดีขึ้นมาหน่อย แต่พอเริ่มดีอนุพ่อก็มาตามมาป่วนอีก ใช้ความตายกับเรื่องลูกมาข่มขู่เพื่อให้พ่อพระเอกยอมตามกลับไป แล้วดันมาสร้างเรื่องในจวนที่ฮ่องเต้พระราชทานให้พระเอกไง แม่พระเอกเลยไม่ขอทน ออกมาพูดเรื่องที่นางเคยมาแอบพบแล้วใช้ความตายมาข่มขู่เพื่อขอตัวพ่อพระเอก อิพ่อก็อึ้งแทบไม่อยากเชื่อ (ตามสเต็ป ฉลาดเก่งทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องในเรือนหลังตัวเอง อิพ่อก็นึกว่าคนรักตัวเองเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง อ่อนโยนไง แต่จริงๆ ไม่ใช่ ต้องลองไปอ่าน แต่เราว่านางออกจิตๆ แอบน่ากลัวอยู่เหมือนกัน)

พระนางแต่งกันแบบฉุกละหุก ตอนแรกเกือบไม่ได้แต่ง แต่มีวันนึงพระเอกไปบังเอิญได้ยินสามีเก่านางเอกพูดจาว่าร้ายนางเอกเลยเข้าไปซัด คนสนิทพ่อนางเอกบังเอิญไปรู้เข้าก็เลยเอาไปเล่าให้พ่อนางเอกฟัง กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้พ่อยกลูกสาวให้ พอแต่งเสร็จปุ๊บนางเอกก็ต้องย้ายตามพระเอกไปชายแดนทันที แถมเวลาไปยังต้องแยกกันเดินทางเพราะพระเอกเสี่ยงจะถูกเก็บ พอไปถึงก็ต้องเริ่มต้นสานสัมพันธ์กับผู้คนใหม่ แต่พระเอกเก่งเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เพียงไม่นานก็สานไมตรีกับคนได้ทุกระดับ ส่วนนางเอกก็คอยดูแลเรื่องราวภายในบ้าน สานสัมพันธ์กับสตรีในเรือนหลังไป จากนั้นไม่นานนางเอกก็ตั้งครรภ์ ญาติฝั่งพระเอกกับแม่พระเอกเลยตามมาดูแลถึงที่ชายแดน 

แม่พระเอกรู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองเป็นฝ่ายผิดต่อพระเอกจึงอยากชดเชยให้มาตลอด เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะเข้าหาลูกยังไง เพราะเมื่อก่อนพระเอกไม่ได้ใจเย็นเข้าหาง่ายแบบนี้ เพิ่งมาเริ่มเปลี่ยนหลังได้เจอนางเอกและผ่านประสบการณ์มากมายนี่แหละ พอมีครอบครัวของตัวเองพระเอกถึงปล่อยวางได้ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเปิดใจทำตัวสนิทอะไรขนาดนั้น แต่ไม่ว่าจะยังไงนางเอกกับลูกก็ต้องมาก่อนนะ เรื่องอะไรหากทำให้นางเอกไม่ชอบไม่พอใจพระเอกก็ไม่ทำ ต่อให้คนที่มาขอร้องจะอาวุโสกว่าพระเอกก็ไม่สน จนมีคนปล่อยข่าวลือว่าพระเอกกลัวเมีย55 เราชอบตอนที่นางเอกตั้งท้องแล้วถามพระเอกว่าจะเสียใจไหมถ้าได้ลูกสาว แต่พระเอกบอกว่าจะเสียใจยิ่งกว่าถ้าแม่ของลูกไม่ใช่นางเอก ตอนที่รู้ว่านางเอกแต่งงานแล้ว สายตาที่พระเอกมองนางเอกเวลานั้นคือเจ็บปวดมากจริงๆ สตรีคนแรกที่ตัวเองชอบแต่กลับปล่อยให้หลุดมือไปเสียได้

รอจนกระทั่งลูกสองพระนางก็ได้กลับเมืองหลวงอีกครั้ง ท้องฟ้าเปลี่ยนสีแล้ว จากขุนนางตกอับที่ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่งก็กลายมาเป็นขุนนางผู้ภักดีคนโปรด โปรดขนาดไหน ก็ขนาดที่ลูกชายพระนางอายุเพิ่งกี่ขวบเองแต่ฮ่องเต้ก็มอบตำแหน่งขุนนางติดตัวไว้ให้เรียบร้อยแล้วอะ55

ป.ล. จบดี แต่เศร้าตรงไม่มีตอนพิเศษนี่แหละ🤣 ผลงานของท่านจือจือยังคงทำให้เห็นถึงความสำคัญของหลังบ้านและสายสัมพันธ์ต่างๆ เสมอ ตัวละครหญิงในเรื่องหลายๆ คนแกร่ง+ฉลาด+แก้ปัญหาได้ดีไม่แพ้บุรุษอกสามศอกหรือบางทีอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ  เป็นอีกเรื่องของท่านจือจือที่ชอบมาก ดีใจที่ได้อ่าน ไม่ผิดหวังจริงๆ

📍หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค  ➡️ https://s.shopee.co.th/10vM87KFMF

อุบายรักลิขิตเสน่หา 4 เล่มจบ

 

อุบายรักลิขิตเสน่หา 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เหวยเหอจ้งจื่อ

ผู้แปล : เบบี้นาคราช

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พระนางเรื่องนี้เป็นคนที่หน้าตาดีมากๆ ทั้งคู่ ดีเวอร์ แบบนึกไม่ถึงว่าจะมีคนหน้าตาดีขนาดนี้อยู่ในโลก ซึ่งบางทีการที่หน้าตาดีเกินไปมันก็ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไร โดยเฉพาะกับนางเอกเรื่องนี้ ... 

คือปกติสตรีในยุคโบราณที่ยังไม่ได้ออกเรือนเวลาไปข้างนอกบางคนก็จะสวมหมวกม่านปิดบังใบหน้าใช่เปล่า แต่ของนางเอกเรื่องนี้หมวกม่านก็เอาไม่อยู่นะจ๊ะ จะก้าวเท้าออกจากบ้านทีก็มีคนมารุมออรอดูอยู่ที่หน้าประตูบ้านแล้วอะ เหมือนมีปาปารัสซี่คอยติดตามดักซุ่มเฝ้าดูการเคลื่อนไหวอยู่ตลอด พอออกจากบ้านปุ๊บก็จะมีคนส่งข่าวบอกคนอื่นๆ ต่อ เวลาไปไหนก็มีคนแห่ตามไปดู นางเอกเลยตัดปัญหาด้วยการไม่ออกไปไหนหรือออกจากบ้านให้น้อยที่สุด 

แต่ขนาดไม่ออกไปไหนเรื่องก็ยังเข้ามาหา อยู่ดีไม่ว่าดีก็ถูกทำให้ชื่อเสียงเสียหายแบบงงๆ แถมเรื่องราวในครั้งนี้ยังลอยไปถึงหูองค์ชายรอง จึงทำให้นางเอกถูกอีกฝ่ายหมายตาจนที่บ้านต้องรีบหาคู่ครองให้นางแต่งออกไป ตอนแรกคนที่จะได้แต่งคือเพื่อนพระเอก พระเอกยังมาถามเพื่อนเลยว่าแน่ใจเหรอว่าจะแต่งกับนางเอก? แน่ใจว่าจะสามารถรับมือกับปัญหา(จากองค์ชายรองและเหล่าผึ้งภมรทั้งหลายที่หมายปองนางเอก) ที่อาจจะตามมาในอนาคตได้? ทว่าสุดท้ายก็มึเหตุให้เพื่อนพระเอกไม่ได้แต่ง พ่อนางเอกเลยต้องรีบมองหาคู่ครองคนใหม่ให้ลูก แต่บ้านที่เคยไปดูๆ พูดคุยเอาไว้พอรู้ว่านางเอกถูกองค์ชายรองหมายตา ทุกคนก็รีบปฏิเสธ+บอกปัดกันทันที เพราะกลัวอิทธิพลขององค์ชายรองลูกรักฮ่องเต้กันหมด

ซึ่งจริงๆ องค์ชายรองก็ไม่ได้หลงรักหรือชอบนางเอกหรอก เพียงแต่ชอบของสวยๆ งามๆ พี่แกเลยอยากได้นางเอกมาสะสมไว้เหมือนสิ่งของชิ้นหนึ่ง คิดว่านางเอกจะง่ายเหมือนคนอื่นๆ ที่เคยเจอมา แค่มีอำนาจมีเงินทุกคนก็จะยอมสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าตัวเอง แต่ปรากฏว่านางเอกไม่ใช่แบบนั้น หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอม พอเป็นแบบนี้องค์ชายรองเลยยิ่งคลั่ง อยากได้คนเขามาครอบครองโดยไม่สนใจวิธีการหรือความถูกผิด

แต่ก็ต้องขอบคุณองค์ชายรองนะจ๊ะ เพราะแผน(ชั่ว) ขององค์ชายรองนี่แหละพระนางเขาถึงได้ลงเอยกันง่ายขนาดนี้55 เพราะไม่งั้นอาจจะยาก เพราะเดิมทีสองคนนี้เขาไม่ถูกกันมาก่อน เจอหน้าทีไรเป็นต้องได้จิกกัดเหน็บแนมกันตลอด แบบไก่เห็นตีนงูงูเห็นนมไก่ พระเอกคือหนึ่งในจำนวนคนอันน้อยนิดที่ไม่ได้ชอบหรือหลงใหลในรูปร่างหน้าตาของนางเอกเลย ส่วนนางเอกก็คือหนึ่งในจำนวนคนอันน้อยนิดที่ไม่ได้ชอบพระเอกเช่นกัน ...

แต่เพราะแผนขององค์ชายรองกับน้องสาว(พี่น้องมหาประลัย) ที่กะจะวางยาพระนางแล้วจับคนเขาขึ้นเตียง แต่ไปๆ มาๆ กลับเป็นการส่งเสริมทำให้คนเขาได้ครองคู่กันซะอย่างนั้น ...ก่อนจะขึ้นเตียงกันนางเอกมีถามพระเอกก่อนด้วยนะว่ามีคนรักหรือยัง? อนาคตจะรับอนุไหม? ที่บ้านจะว่ารึเปล่า? เสร็จเรื่องแล้วเจ้าจะมาสู่ขอข้าใช่ไหม? ...พระเอกบอก ไม่มี ไม่รับ ไม่ว่า ได้ข้าแต่ง55

หากใครคิดว่าพอพระนางตกลงแต่งงานกันแล้วองค์ชายรองจะปล่อยมือ บอกเลยคุณคิดผิดจ้า55 เขาได้แต่งกันตั้งแต่เล่มแรกก็จริง แต่กว่าจะได้แต่งโถถถถ ไม่ตายก็บุญแล้ว🤣 องค์ชายรองทั้งส่งคนมาลอบฆ่าพระเอก ทั้งส่งคนมาเผาเรือน แถมพอถึงวันแต่งจริงก็ยังแอบบุกเข้าห้องหอจะไปทำมิดีมิร้ายเจ้าสาวเขาอีก กระทั่งเขาแต่งไปแล้วก็ยังไม่เลิกรา ยังวางแผนไปลักพาตัวคนเขามาขังไว้อีกนะ แถมอิพ่อฮ่องเต้ก็ไม่ลงโทษอะไรลูกด้วย แค่ตักเตือนด้วยคำพูดแต่ไม่ลงโทษแบบแรงๆ อะไรเลย ลำเอียงโคตรๆ ลูกชายคนโปรด นางเอกถึงได้กลัวเพราะฮ่องเต้ให้ท้ายลูก ขนาดพ่อนางเอกเป็นถึงผู้ตรวจการมีตำแหน่งขั้นสามนะ แต่เจอคู่กรณีแบบนี้ก็ได้แต่ต้องกล้ำกลืนฝืนทนไม่สามารถไปฟ้องร้องเอาผิดกับใครได้ เพราะไม่มีใครกล้ายุ่ง ได้แต่หลบหลีกหาวิธีป้องกันตัวเองไป หากหลบได้ก็ดีหลบไม่ได้ก็ถือว่าซวยเอง

เราว่าดีนะที่แต่งกับพระเอก เพราะถ้าเป็นคนอื่นจะกล้าสู้+ปกป้องนางเอกได้ถึงขนาดนี้ไหม ถึงไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก แต่พอแต่งแล้วพระเอกก็รับผิดชอบ+ปกป้องนางเอกอย่างสุดกำลังล่ะนะ ไม่หวาดกลัวต่ออำนาจขององค์ชายรอง ไม่ยอมจำนน ไม่คิดขายเมียกิน ถ้าเป็นคนอื่นจะทนไหวหรือโดนขนาดนี้ ถึงเขาไหวแต่ครอบครัวเขาจะรับไหวหรือ ทว่าพระเอกนี่ถูกวางแผนร้ายใส่กี่รอบก็ไม่เคยกลัว ไม่คิดว่านางเอกเป็นตัวปัญหาหรือคิดปล่อยมือ แถมพี่แกยังสนับสนุนให้นางเอกได้ทำในสิ่งที่ชอบด้วย นางเอกอยากเรียนรู้อะไร อย่างเช่นวรยุทธ์ ยิงธนู ขี่ม้า พระเอกก็พร้อมสนับสนุน อยากให้นางเอกได้ใช้ชีวิตในแบบที่ชอบ มีอิสระ อยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องหวาดกลัวหรือรู้สึกไม่ปลอดภัยอีก

ลืมบอก! พระเอกเป็นจ้วงหยวนนะ สอบได้ที่หนึ่งทุกสนามจนได้รับสมญานามว่า ลู่หกหยวน (ได้ที่ 1 ทั้งหกสนาม) บ้านพระเอกเป็นชาวยุทธ์ พระเอกเลยเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ แต่ไม่มีใครรู้ว่าพระเอกมีวรยุทธ ไม่รู้ว่าพื้นเพพระเอกมาจากครอบครัวชาวยุทธ์ บวกกับพระเอกไม่เคยแสดงฝีมือให้ใครเห็นด้วย มีอะไรวิ่งหลบอย่างเดียว55 (แต่หลบแบบพลิ้วนะ) เพราะมาจากครอบครัวชาวยุทธ์ด้วยมั้งพระเอกถึงได้เปิดกว้าง ไม่ได้ยึดติดในกรอบจารีตประเพณี ไม่คิดว่าพอผู้หญิงแต่งงานแล้วจะต้องอยู่กับบ้านเพื่อเลี้ยงลูกเท่านั้น (แน่นอนว่าถ้านางเอกชอบแบบนั้นพระเอกก็ไม่ได้ว่าอะไร) ...อย่างนางเอก พระเอกรู้ว่านางเอกชอบเรียนหนังสือแล้วก็เรียนได้ดี แต่ติดที่เป็นสตรีเลยสอบรับราชการเหมือนบุรุษไม่ได้ ทางเลือกสำหรับผู้หญิงสมัยโบราณมีน้อยมาก ส่วนพ่อนางเอกก็หัวเก่า เป็นคนดีรักลูกจริง แต่ก็ยังติดอยู่ในกรอบของจารีตประเพณี ว่าสตรีต้องไม่ยุ่งเรื่องงานของบุรุษ ต้องเรียนเย็บปัก ดีดพิณ วาดรูปบลาๆ พอแต่งงานก็ต้องเชื่อฟังสามีอยู่กับบ้านและเลี้ยงลูกเท่านั้น 

แต่พระเอกคือเรียกให้นางเอกมาช่วยงานเป็นที่ปรึกษาเลยจ้า ปกติขุนนางจะจ้างที่ปรึกษามาช่วยงาน ช่วยเขียน ช่วยคัดลอกฎีกานั่นนู่นนี่ แต่พระเอกคือไม่จ้างให้เมียช่วยจ้า เพราะรู้ว่าเมียชอบงานแบบนี้ แรกๆ นางเอกก็จะถามตลอดว่าข้าทำได้หรือ อ่านได้หรือ ให้ข้าช่วยเขียนจะดีหรือ ห้องหนังสือของท่านข้าเข้าได้จริงหรือ เพราะตอนอยู่ที่บ้านพ่อนางเอกจะไม่ให้ยุ่งเรื่องพวกนี้เลย(เพราะเป็นสตรี) แต่พระเอกคือได้ทุกอย่าง อยากทำไรทำโลด

พระนางเรื่องนี้เขาผัวร้องเมียรับ คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันทุกเรื่อง เป็นคนฉลาด+มีเหตุผล เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก พระเอกเจ้าเล่ห์ ไม่ยึดติด เป็นคนมีอุดมการณ์ มีเป้าหมาย ไม่เย็นชาไม่หยิ่ง รู้วิธีเข้าสังคมและรับมือคน ไม่แข็งแต่ก็ไม่อ่อน เวลาอยู่กับนางเอกจะยิ่งกะล่อนเจ้าเล่ห์ แต่ก็เป็นสุภาพบุรุษนะ ไม่เผด็จการ ไม่เคยบังคับหรือฝืนใจนางเอก แรกๆ เวลาจะจูบยังขออนุญาติก่อนเลย พอแต่งแล้วก็ใช่ว่าจะร่วมหอเลย แต่พี่แกรอให้นางเอกยินยอมพร้อมใจก่อน หลังๆ พอมีใจให้กัน+คุยกันเข้าใจแล้วก็แทบจะจูบกันทุกวัน พระเอกชอบจูบ(นางเอก)มาก จูบไม่เลือกที่ (หมายถึงที่บ้านนะ55) จูบบ่อยจนเป็นเรื่องปกติธรรมดา55 มีมาให้ฟินเรื่อยๆ ส่วนนางเอกในด้านความรู้สึกหรือความรักนี่เป็นเหมือนผ้าขาว ความรู้สึกช้า ซื่อจนน่ารัก ไร้เดียงสามาก 

ส่วนเรื่องานของพระเอกก็น่าติดตามไม่แพ้กัน ตอนแรกพระเอกเป็นขุนนางนางขั้นหก(ตำแหน่งอะไรลืม55) หลังพระนางแต่งกันองค์ชายรองก็ไปขอให้พระเอกมาเป็นอาจารย์สอนองค์ชาย เดิมทีพระเอกทำงานไม่เคยถูกใครเขียนฎีกาฟ้องร้องนะแต่พอมาเป็นอาจารย์สอนองค์ชายเท่านั้นแหละ...หึๆๆ (องค์ชายรองกะเล่นพระเอกอยู่แล้วไง) แต่พระเอกก็แบบมาดิ่ เขียนมาก็เขียน(ด่า)กลับไม่โกง เขียนจนมีคนแอบคัดลอกเอาไปเผยแพร่เอาไปรวมเล่มเลยจ้า ด่าแบบผู้ดีด่าแบบสุภาพ แต่ทำให้คนอยากตายมันเป็นยังไง เอาเซ่! 

...หลังจากนั้นพระเอกก็ไปทำงานที่ต่างเมือง ไปสืบเรื่องการทุจริตโกงกินที่เมืองหนึ่ง อันตรายมาก เพราะเบื้องหลังการโกงกินนี้มีคนใหญ่คนโตหนุนอยู่ ใครคิดสืบใครคิดเปิดโปงตายหมดไม่เหลือ ไปๆ มาๆ เลยไม่มีใครกล้าแตะ เพราะมันพัวพันไปถึงองค์ชายรองและครอบครัวสนมรักของฮ่องเต้ แต่พระเอกกล้า ส่วนนางเอกก็สนับสนุนสามีเต็มที่ พอพระเอกยื่นฎีการ้องเรียนปุ๊บ ฮ่องเต้ก็ไม่พอใจส่งเข้าคุกหลวงปั๊บทันที ฮ่องเต้ก็ไม่ไหวจะเคลียร์ หลังๆ เวลาคุยกับนางเอก พระเอกเลยไม่เรียกอีกฝ่ายว่าฮ่องเต้และ แต่จะเรียกชื่อแซ่เต็มของฮ่องเต้เลย ดีก็ให้เกียรติไม่ดีก็...หึๆ คือพี่แกไม่ได้มาทำงานเป็นขุนนางเพื่อหวังชื่อเสียงลาภยศหรือหลับหูหลับตารับใช้ทำตามคำสั่งใครอย่างเดียวจ้าาา แรกๆ อาจทำเพราะอยากมีอำนาจสูงสุดเพื่อจะได้กำหนดชีวิตตัวเอง แต่พอมีเมียแล้วพี่ก็อยากเปลี่ยนโลกนี้เพื่อให้เมียอยู่อย่างมีความสุขมากกว่า55 มีเป้าหมายชัดเจนว่าต้องการอะไร เป็นคนสบายๆ สไตล์ชาวยุทธภพ😎👌

พอออกจากคุกมาได้ก็ถูกลดขั้นแล้วเนรเทศไปทำงานที่ชายแดน นางเอกก็ตามไปด้วย ไปอยู่ที่เมืองชายแดนแม้จะลำบาก แต่นางเอกกลับมีความสุขและอิสระมากกว่าตอนอยู่เมืองหลวงซะอีก ไม่ต้องห่วงเรื่องรูปโฉม ไม่ต้องกังวลเรื่ององค์ชายรอง จะไปไหนมาไหนก็ได้ ทั้งยังได้ทำอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่เคย+ไม่กล้าทำ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เป็นเพราะมีพระเอกสนับสนุนอยู่ด้วยแหละ มีสามีที่เปิดกว้างพร้อมสนับสนุนอย่างเต็มที่ นางเอกถึงได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ได้ค้นพบความสุขของตัวเอง และมีทางเลือกในชีวิตมากขึ้น 

" ...ข้ารู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอะไรอยู่ โลกนี้ใจกว้างต่อบุรุษอย่างยิ่ง ทว่าใจร้ายกดดันสตรีเกินไป แต่ข้าหวังว่าโลกจะใจดีต่อเจ้าสักนิด" 

หวังว่าเจ้าจะไม่มีความผิดหวังค้างในใจ

หวังว่าเจ้าจะไม่ต้องรู้สึกเสียใจในเรื่องใด

หวังว่าเจ้าจะเป็นตัวของตัวเอง มีชีวิตอิสระบนโลกนี้ เปลี่ยนเป็นมีความเข้มแข็งมากพอ ไม่ต้องสนใจคำติฉินนินทาเหล่านั้น

แต่พอเมืองเริ่มพัฒนาดีขึ้นเรื่อยๆ เจ้าเมืองคนเก่าที่ไม่เคยโผล่หัวมา(ตั้งแต่พระนางย้ายมา) ก็มาแสดงตน🙄 กะมาชุบมือเปิบแย่งผลงานพระเอก แต่พระเอกก็หาแคร์ไม่ ดีซะอีกจะได้มีเวลาพักผ่อน แต่ไม่นานก็เกิดสงคราม ซึ่งอิท่านเจ้าเมืองก็ทิ้งเมืองชิ่งหนีไปก่อนคนแรกตามคาด ส่วนพระนางไม่หนี อยู่ช่วยกันปกป้องเมือง หลังจบเหตุการณ์นี้แม่ทัพที่ยกทัพมาช่วยถึงขนาดเอ่ยปากบอกว่าอยากให้พระเอกเปลี่ยนจากบุ๋นมาเป็นบู๊แทนเลย แบบเห็นแวว55 ...จากนั้นก็ได้กลับเมืองหลวง คราวนี้ชื่อเสียงของพระเอกยิ่งโด่งดังเป็นที่เลื่องลือทั้งจากเรื่องยื่นฏีกาทัดทานถวายฮ่องเต้ แล้วก็มาเรื่องที่ปกป้องเมืองชายแดน ซึ่งไม่ว่าจะตกอับสักกี่ครั้งพระเอกก็ฟื้นตัวกลับมาได้เสมอ แถมยังเปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม ส่วนตัวนางเอกก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปตั้งแต่ที่ได้แต่งงานใช้ชีวิตร่วมกับพระเอกเหมือนกัน เปลี่ยนเป็นคนที่เข้มแข็งมีความมั่นใจ ไม่ต้องคอยใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังหลบๆ ซ่อนๆ หรือหวาดกลัวองค์ชายรองอีกต่อไปแล้ว

ส่วนองค์ชายรองกับสนมรักฮ่องเต้ หลังโดนฟ้องร้องเรื่องทุจริตครานั้นก็ถูกลดความสำคัญลง แต่ใจจริงๆ ฮ่องเต้ก็ยังรักเหมือนเดิมแหละ เพียงแต่ต้องกลบเกลื่อนชั่วคราวเพื่อลดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ แต่สองแม่ลูกไม่เข้าใจ พอฮ่องเต้หมางเมินก็หวาดกลัวเกรงว่าตัวเองจะหมดอำนาจและถึงขั้นไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้ (แบบนี้แหละอยู่ในราชวงศ์ สูงต่ำขึ้นอยู่กับความโปรดปรานของฮ่องเต้ ต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง) ...จะว่าไปองค์ชายรองก็เป็นคนที่น่าสงสารคนหนึ่งนะ เกิดมาแบบไม่ค่อยสวย ชาติกำเนิดไม่ดี แม่เป็นลูกขุนนางต้องโทษ ได้เสียกันตอนแม่อยู่ที่วัด พอลูกเกิดมาก็บอกใครไม่ได้ว่าใครคือพ่อ แบบทั้งท้องก่อนแต่ง+ท้องไม่มีพ่ออะ แล้วในสมัยโบราณคิดดูเป็นแบบนี้จะโดนหนักขนาดไหน พ่อก็ต้องแอบเลี้ยงลูกเมียเอาไว้นอกวังไม่มีสถานะใดๆ ให้ เพราะตอนนั้นพ่อยังไม่ได้บัลลังก์ พอได้ก็ต้องรอจนกว่าบัลลังก์จะมั่นคงถึงมารับตัวสองแม่ลูกกลับไป เลยทำให้ลูกถูกคนกลั่นแกล้งหยามเหยียดต่างๆ นานา กลายเป็นปมในใจที่แก้ไม่หาย แม้ต่อมาจะมีทุกอย่างแล้วก็ตาม แต่สภาพจิตใจก็ยังไม่ค่อยปกติ ปัญหาไม่ได้ถูกแก้แค่ถูกกดเอาไว้ เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดผึงทุกอย่างที่เพียรพยายามควบคุมกดเอาไว้เลยระเบิดออกมา

📍อุบายรักลิขิตเสน่หา 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1VrSgFMoiU

ด้ายแดงของเซียนจิ้งจอก

ด้ายแดงของเซียนจิ้งจอก (เล่มเดียวจบ)

ผู้แต่ง : ลวี่กวง

ผู้แปล : เฉินซี

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้ถูกฟ้าผ่าแล้วทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ มาอยู่ในร่างสาวงามที่มีรอยแผลบนใบหน้า แต่ขนาดมีรอยแผลแล้วก็ยังงามเกินไปอยู่ดี นางเอกเลยต้องเอาหมึกวาดปานลงบนใบหน้าอีกชั้นเพื่อปกปิดความสวย จากนั้นก็ออกไปเร่ขายซาลาเปาเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ พยายามทำงานเก็บตังค์เพื่อใช้ชีวิตอยู่ในยุคโบราณให้ดีและไม่ลืมมองหาหนทางที่จะได้กลับบ้านอีกครั้ง นอกจากจะสู้ชีวิต นางเอกก็ยังมีความสามารถในการมองเห็นด้ายแดงที่นิ้วของคนอื่น เลยได้ช่วยชี้ช่องให้แม่สื่อจับคู่และได้ส่วนแบ่งเล็กๆ น้อยๆ เป็นค่าตอบแทน 

ส่วนพระเอกเป็นขุนนางที่ถูกส่งมาปฏิบัติหน้าที่ข้างนอก ได้รับคำสั่งให้มาตามสืบเรื่องบางอย่างและตามหาคน พระเอกมีรูปโฉมหล่อเหลา หน้าตางดงามยิ่งกว่าอิสตรี แต่นิสัยเย็นชา ปากร้าย พูดจาไม่ไว้หน้าใคร นิสัยตรงข้ามกับหน้าตาฝุดๆ ...ซึ่งแท้ที่จริงพี่แกหาใช่มนุษย์ธรรมดาไม่ ความจริงพระเอกคือเซียนจิ้งจอกหรือผู้เฒ่าจันทราซึ่งทำหน้าที่ผูกด้ายแดงให้คนเขาต่างหากเล่า สมัยที่แปลงกายเป็นคนได้ใหม่ๆ พระเอกไปตกหลุมรักเทพธิดาที่แอบลงมายังโลกมนุษย์ ต่างคนต่างตกหลุมรักจึงผูกสมัครรักใคร่เป็นสามีภรรยากัน แต่เมื่อเบื้องบนรู้เข้าหนึ่งจิ้งจอกกับหนึ่งเทพธิดาจึงถูกจับแยกนับแต่บัดนั้น คนหนึ่งถูกลบความทรงจำกลายเป็นผู้เฒ่าจันทราทำหน้าที่ผูกด้ายแดงอย่างมีความสุข ส่วนอีกคนต้องกลายเป็นยายเมิ่งทำหน้าที่เคี่ยวน้ำแกงลืมเลือนอยู่ในปรโลก ไม่มีวันได้พบหน้าคนที่ตัวเองรักอีกตลอดไป สุดท้ายนางเอกทนไม่ไหว ขอร้องเบื้องบนให้ส่งตนลงไปเวียนว่ายตายเกิด นางยินดีเผชิญความความทุกข์ยากเพียงเพื่อขอให้ได้พบหน้าคนที่ตัวเองรักอีกสักครั้ง ...

ทว่าถึงจะลงมาเกิดใหม่แต่เบื้องบนกลับไม่เคยคิดจะปล่อยให้ทั้งสองได้ครองคู่ หากเมื่อใดที่คนทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่นานนางเอกก็จะต้องพบเจอกับจุดจบที่น่าอนาถทันที เป็นเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พระเอกเลยไม่อยากให้นางเอกเข้าสู่สังสารวัฏไปเผชิญความทุกข์ยากลำบากใดๆ อีกต่อไป คราวนี้พี่แกจึงตั้งใจจะหาคู่ครองที่ดีเลิศให้นางเอกได้แต่งงาน เพื่อตัดต้นตอคำสาปเพื่อที่นางในดวงใจจะได้ไม่ต้องพบเจอกับความผิดหวังและการพลัดพรากอีก...

ทว่าก็ได้แต่คิด เพราะพอต้องลงมือทำจริงๆ พระเอกกลับตัดใจไม่ได้ ทนเห็นนางเอกอยู่อย่างลำบากก็ไม่ได้ เพียงแค่รู้ว่านางเอกถูกจับตัวไปโยนใส่เตียงบุรุษอื่นพระเอกก็เกือบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ แทบจะเปลี่ยนลานบ้านผู้อื่นให้กลายเป็นลานเลือดแล้ว แต่พอทั้งสองคนเปิดเผยความรู้สึกตกลงว่าจะครองคู่อยู่ด้วยกันได้ไม่ทันไร เรื่องชาติกำเนิดของเจ้าของร่างที่นางเอกมาอยู่ก็ดันถูกเปิดเผยเสียแล้ว ชาติกำเนิดสูงไม่พอ อิน้องนางยังมีสัญญาหมั้นหมายกับคนอื่นอยู่ก่อนแล้วด้วยอีก...หึๆ

เป็นสไตล์มากกว่ารักเบาๆ ที่เราคุ้นเคย นานแล้วนะเนี่ยที่ไม่ได้อ่านมากกว่ารักแบบเล่มเดียวจบ เนื้อเรื่องสบายๆ ย่อยง่าย ไม่ต้องคิดเยอะ55 ...นอกจากเบื้องหลังซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้เฒ่าจันทราอยู่บนสวรรค์ เบื้องหน้าในฐานะมนุษย์ธรรมดาพระเอกก็ต้องทำหน้าที่ของขุนนางผู้ภักดีตามคำสั่งฮ่องเต้ด้วย ดังนั้นนอกจากต้องหาทางขจัดคำสาปและปกป้องนางเอกจากเคราะห์ทัณฑ์สวรรค์แล้ว พระเอกก็ยังต้องตามหาหลักฐานการทุจริตของคนที่โกงเงินราชสำนัก และหาตัวคนร้ายที่ทำให้เจ้าของร่างที่นางเอกมาอยู่ต้องประสบเคราะห์ภัยด้วยนะจ๊ะ (เพื่อที่หลังจากนั้นคุณพี่จะได้ไปสู่ขอคนเขาอย่างเปิดเผยยังไงล่ะ) คนร้ายเป็นใครเดาไม่ยาก เพราะพอนางเอกกลับมาอีกฝ่ายก็แทบจะเผยพิรุธทันที ...แต่เอาเป็นว่าไม่มีอะไรจัดการยากเท่ากับเรื่องให้พระนางได้ครองคู่อยู่ด้วยกัน(อย่างปลอดภัย ไม่ต้องโดนสายฟ้าฟาด) อีกแล้ว คนร้ายอะไรก็ไม่น่ากลัวเท่ากับเคราะห์ทัณฑ์สวรรค์ที่เบื้องบนส่งลงมา ก็แค่เซียนจิ้งจอกกับเทพธิดาเขารักกันทำไมมันถึงได้ลำบากยากเย็นขนาดนี้หนออ

ป.ล. ด้วยความที่นางเอกเคยไปอยู่ในยุคปัจจุบันมาแล้ว นางเลยไม่ซีเรียสเรื่องที่คนรักกันจะถูกเนื้อต้องตัวหรือใกล้ชิดกัน แต่พระเอกอยู่ในยุคโบราณมาตลอดไม่ชินจ้าา พอนางเอกเข้ามาใกล้ปุ๊บอิพี่ก็จะขยับถอยห่างปั๊บ แค่นางเอกหอมแก้มก็หน้าแดงหูแดงต้องวิ่งหนีไปหลบอย่างกับสาวน้อยที่ถูกลวนลามแล้ว(สลับบท) ต้องให้นางเอกรุกก่อนตลอด55

📍ด้ายแดงของเซียนจิ้งจอก ➡️ https://s.shopee.co.th/4VUq3ji3KJ

เชอรี่ของฉันระเบิด(ตูมตาม)ในวันสิ้นโลก 3 เล่มจบ

เชอรี่ของฉันระเบิด(ตูมตาม)ในวันสิ้นโลก 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : Yan Chu

ผู้แปล : Breadknight

ปก      : Joel

สำนักพิมพ์ Meedee

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พักจากจีนโบราณมาแนวซอมบี้วันสิ้นโลกกันบ้าง เป็นอีกแนวที่ชอบมาก อ่านแล้วลุ้นระทึก+ตื่นเต้นดี ที่ชอบที่สุดก็เรื่องพันธะรักวันสิ้นโลก อ่านแล้วลุ้นมากกกก ใจเต้นยังกับหัวใจจะวาย55 ลุ้นแทบทุกหน้าจริงๆ อ่านไปต้องพักไปไม่งั้นเดี๋ยวได้หัวใจวายตายก่อน55 อ่านไปก็ต้องภาวนาขอให้ทีมของพระนายอยู่รอดปลอดภัยครบทุกคนจนจบเล่ม ...หลังๆ ที่อ่านเจอคือซอมบี้จะไม่ใช่แค่ซอมบี้ธรรมดาที่เอาแต่เดินไปเรื่อยๆ และกินๆ แต่จะมีการวิวัฒนาการ มีระดับขั้น เหมือนคนที่เริ่มมีพลังพิเศษ สรุปคือเริ่มมีการอัปสกิลทั้งคนทั้งซอมบี้เลย

เรื่องนี้นายเอกตายในช่วงวันสื้นโลก นายเอกเป็นผู้มีพลังพิเศษ มีพลังพิเศษเป็นช่องมิติกับสายพืช คือสามารถปลูกพืชผักผลไม้ สามารถดัดแปลงพวกพืชผักให้เป็นอาวุธได้ อย่างเช่น กระสุน ดาบ ระเบิดหรือโล่ป้องกันตัว ส่วนในช่องมิติก็สามารถใช้เก็บของ ใช้ปลูกพืชผักทำสวน หรือเลี้ยงสัตว์ก็ได้ แต่ชาติที่แล้วนายเอกเชื่อคนผิด ไว้ใจญาติมากเกินไป ถูกเขาหลอกเอาไปขายก็ยังไม่รู้ตัว แล้วสุดท้ายก็ต้องตายอย่างอนาถ แต่โชคดีที่พอตายแล้วนายเอกก็ได้ย้อนกลับมา กลับมาช่วงก่อนที่จะถึงวันสิ้นโลกหนึ่งเดือน

พอย้อนกลับมานายเอกก็เร่งหาเงินก่อนเลย เอาผักผลไม้จากในช่องมิตินี่แหละออกไปขาย(โชคดีที่พอย้อนกลับมาพลังพิเศษพวกนี้ก็ติดตัวนายเอกมาด้วย) ขายดีด้วยนะ เพราะของสดใหม่+อร่อยหวานไม่ใส่สารเคมี..จากนั้นไม่นานนายเอกก็ได้กับเจอพระเอก(ชาตินี้เจอกันเร็ว) พระเอกเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบที่กำลังปลอมตัวเป็นอันธพาลอยู่ ชาติก่อนสองคนนี้เคยคบกัน แต่ต้องแยกจากกันเพราะนายเอกถูกญาติหรือป้าสะใภ้ตัวเองเป่าหูกล่อมไม่ให้นายเอกติดตามพระเอกย้ายไปอยู่ฐานที่มั่นอื่น 

พอได้เจอพระเอกในชาตินี้ แรกๆ นายเอกก็ยังไม่กล้าเข้าหา เวลาเจอทีไรก็ได้แต่ตาแดงๆ เพราะคิดถึง แต่มีวันหนึ่งพระเอกบังเอิญได้รับบาดเจ็บและถูกตามล่า นายเอกที่เข้าไปช่วยจึงเสนอให้พระเอกมาพักอยู่ที่บ้านตัวเองก่อน พระเอกก็ตอบตกลง(เพราะนายเอกนี่สเปคพระเอกเลย แต่ตอนนั้นนายเอกเพิ่ง 17 ยังเด็กอยู่ พระเอกเลยไม่กล้ารุกไม่กล้าจีบตรงๆ แต่แอบจองคนเขาไว้ในใจเรียบร้อย ไม่ปล่อยให้หลุดมือแน่นอน) จากนั้นพระเอกก็ให้นายเอกเอาบัตรของตัวเองไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เพราะนายเอกจนมาก ในบ้านแทบไม่มีเครื่องใช้ไฟฟ้าหรือเฟอนิเจอร์อะไรเลย นายเอกอยากให้พระเอกอยู่อย่างสบายเลยตกลงไปซื้อตามที่พระเอกบอก แต่จริงๆ ที่นายเอกไม่คิดซื้อเพราะอีกไม่นานจะถึงวันสิ้นโลกแล้วไง พอหาเงินได้นายเอกเลยเอาไปลงกับพวกพืชผักผลไม้+ยา+สัตว์ พวกของใช้ต่างๆ ที่จำเป็นหมด ทว่าหลังจากนั้นไม่นานความลับเรื่องช่องมิติของนายเอกก็ถูกพระเอกรู้เข้า นายเอกเลยตัดสินใจเล่าเรื่องชาติก่อน+เรื่องวันสิ้นโลก และเรื่องพลังพิเศษให้พระเอกฟัง

พอรู้ว่าชาติก่อนตัวเองเคยคบกับนายเอกแล้วพระเอกก็ดีใจมาก คบกันทันทีไม่ต้องเสียเวลาตามจีบแล้ว55 จากนั้นพระเอกก็บอกให้นายเอกเลิกออกไปตลาดค้าส่งเพื่อซื้อของ (มันเหนื่อย+เสียเวลา สู้สั่งทางออนไลน์ไม่ได้) เดี๋ยวพี่แกจัดการสั่งซื้อทางออนไลน์ให้เอง ...ลืมบอกไปว่ากลับมาเกิดรอบนี้ป้าสะใภ้นายเอกก็ยังเหมือนเดิม ยังวางแผนคิดจะฮุบเงินค่าไถ่ถอนบ้านที่นายเอกอยู่เหมือนเดิม แต่คราวนี้นายเอกมีประสบการณ์มาก่อนแถมยังมีพระเอกด้วยจึงไม่เสียรู้แล้ว แต่ป้าก็ยังไม่ละความพยายาม ยังจะไปแจ้งความหาว่านายเอกขโมยเงินอีกนะ แต่พระเอกไม่สนใจ เพราะใกล้จะวันสิ้นโลกแล้ว ต่อให้ป้าสะใภ้นายเอกไปฟ้องศาลตอนนั้นศาลก็คงไม่มีให้ฟ้องแล้วนะจ๊ะ

พอครบหนึ่งเดือนพระจันทร์กลายเป็นสีแดงวันสิ้นโลกก็มาเยือน ดีที่บ้านพระเอกอยู่ห่างจากชุมชน(ถ้าคนเยอะกลิ่นคนจะดึงดูดซอมบี้ให้มารวมตัว) อีกทั้งพระนายก็เตรียมความพร้อมไว้หมดแล้วเลยไม่ตื่นตกใจ+แตกตื่นเหมือนคนอื่นๆ พระเอกเรียกเพื่อนสนิทที่เป็นหมอให้มาหาแล้วบอกเรื่องวันสิ้นโลก เลยทำให้เพื่อนรอด ไม่งั้นคงขิตและ เพราะโรงพยาบาลคือที่แรกที่คนตายฟื้นมาเป็นซอมบี้เยอะสุด ทว่าถึงจะเตรียมของไว้พร้อมรับสถานการณ์แล้ว แต่พวกพระนายก็ยังต้องขับรถออกไปตระเวนเก็บพวกของกินของใช้ที่จำเป็นตามซุปเปอร์กับร้านค้าอยู่ดี เพราะตอนนี้ของยังเยอะอยู่ ซอมบี้ก็ยังไม่มาก+ไม่เก่ง ต้องรีบกอบโกย

จะได้เห็นธาตุแท้ของคนก็ตอนนี้แหละ แรกๆ ถ้าเจอคนที่นิสัยดีเข้ากันได้พระนายก็จะพากลับไปเข้าร่วมทีม ที่บอกแรกๆ เพราะทีมพระนายจนจบจะมีแค่ 9 คนกับแมวอีก 1 ตัว รับคนเข้าทีมแค่ช่วงแรก 4 คน อีก 3 คนเป็นเพื่อนสนิทพระเอกเอง หลังจากนั้นไม่รับแล้ว ใครได้อยู่ทีมนี้บอกเลยโชคดี แถมอยู่ทีมนี้ไม่มีอดด้วยเพราะมีคลังอาหารอย่างนายเอกไปด้วยทุกที่ ตอนแรกยังไม่มีคนรู้เรื่องที่คริสตัลนิวเคลียสในหัวซอมบี้สามารถช่วยทำให้คนที่กินเข้าไปกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษได้ และยังไม่มีใครรู้ว่าคนที่โดนกัดโดนข่วนก็อาจกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษได้เช่นกัน ไม่ใช่ทุกคนต้องตายแล้วกลายเป็นซอมบี้หมด (พอมารู้กันที่หลังก็ได้แต่เสียใจ) 

จากนั้นพวกพระนายก็บังเอิญได้ช่วยกลุ่มทหารที่บาดเจ็บ ถามไปถามมาถึงได้รู้ว่ากลุ่มของพี่ทหารถูกประชาชนที่มีพลังพิเศษยึดอำนาจและอาวุธ ทั้งๆ ที่พี่ทหารอุตส่าห์ให้ข้าวให้น้ำดูแลสละชีพปกป้องประชาชนทุกคนที่เข้ามาอย่างดี แต่พอนานวันเข้าคนที่ช่วยมากลับเริ่มเห็นแก่ตัว แล้วสุดท้ายก็ลอบกัดทำร้ายคนที่ช่วยเหลือซะอย่างนั้น กลุ่มพระนายเลยตัดสินใจเดินทางไปช่วยกลุ่มทหารที่ยังถูกขังอยู่ออกมา แล้วก็พามาอยู่แถวบ้านพักของพระเอก พอกลับมาถึงก็เจอว่าบ้านของกลุ่มพระนายถูกงัดและถูกคนทุบทำลายข้าวของข้างในเกือบหมด นายเอกเดาออกทันทีว่าใครทำ เพราะก่อนหน้านี้พระนายเคยมีเรื่องกับคนที่จะมายึดบ้าน แต่ตอนนั้นพระเอกแค่สั่งสอนแล้วปล่อยไป จริงๆ นายเอกอยากจะเตือนตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าอย่าปล่อย เพราะนายเอกเคยผ่านความดำมืดในยุควันสิ้นโลกมาก่อนเลยรู้ว่าจิตใจคนมันน่ากลัวขนาดไหน แต่รู้ว่าพวกพระเอกยังไม่เคยเจอ เลยต้องปล่อยให้เจอเองก่อนถึงจะได้เข้าใจ

ต่อมากลุ่มพระนายก็ติดตามกลุ่มทหารไปยังฐานที่มั่นแดนใต้ ฐานที่มั่นนี้ผู้นำดีมีคุณธรรม จัดสรรทุกอย่างเป็นระบบและยุติธรรม นายเอกเองก็รู้สึกดีกับฐานที่มั่นนี้มาตั้งแต่ชาติก่อนแล้วเลยตัดสินใจอยู่ที่นี่ ฐานที่มั่นนี้อาศัยระบบคะแนนแลกกับที่พักและอาหารการกิน หากใครอยากได้คะแนนหรือสวัสดิการดีๆ ก็ต้องทำงานแลก ยิ่งงานยากๆ ก็จะยิ่งได้คะแนนเยอะ อย่างกลุ่มพระนายนี่คือทีมระดับหัวกะทิ มักถูกขอให้ไปช่วยปฏิบัติภารกิจยากๆ อยู่บ่อยครั้ง เพราะกลุ่มนี้แข็งแกร่ง+สามัคคีไว้ใจได้ ทุกคนในทีมมีแต่ผู้มีพลังพิเศษ ไหนจะมีนายเอกที่ได้ย้อนกลับมาแถมยังมีพลังพิเศษสองสายก็ยิ่งช่วยได้เยอะ นายเอกก็จะเอาประสบการณ์และเหตุการณ์ร้ายแรงที่เคยเกิดขึ้นในชาติก่อนมาเตือนมาบอก เช่นเรื่องซอมบี้ระดับสี่ เรื่องที่คริสตัลนิวเคลียสจะช่วยเพิ่มพลังให้กับผู้มีพลังพิเศษได้ หรือเรื่องน้ำปั่นผัก 

ต่อมาฐานที่มั่นของพระนายก็ประสบปัญหาขาดแคลนอาหารอย่างหนัก บางคนที่อยู่ในฐานพอรู้ข่าวก็ทยอยจากไปเพื่อขอเข้าร่วมกับฐานอื่น นายเอกเลยมาปรึกษากับพระเอกว่าจะบอกทุกคนเรื่องช่องมิติของตัวเองดีมั้ย (มันอลังการมากนะ มีทั้งหุบเขาแม่น้ำ ปลูกข้าวได้ด้วยตั้งหลายไร่ เหมือนคลังอาหารขนาดใหญ่เลย) พระเอกก็เห็นด้วย นายเอกเลยตัดสินใจบอกเรื่องนี้กับคนในทีมก่อน(คนในทีมรู้ว่านายเอกมีช่องมิติแต่ไม่รู้ว่าใหญ่ขนาดไหน เพราะมีแค่พระเอกที่เคยเข้าไป) จากนั้นก็ไปบอกหัวหน้าของฐานที่มั่น เพราะนายเอก ฐานที่มั่นแดนใต้เลยแก้ปัญหาเรื่องอาหารได้และไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารอีกต่อไป หนำซ้ำยังมีเหลือพอที่จะแบ่งไปให้ฐานอื่นได้ด้วย (พอคนที่จากไปรู้ข่าวก็พากันกลับมา แต่ฐานที่มั่นก็ไม่รับเข้าแล้วนาจา ถือว่าทิ้งกันยามลำบาก ไม่จริงใจไม่ร่วมสู้)

ไม่นานฤดูหนาวก็มาเยือน ฤดูหนาวในวันสิ้นโลกโหดมาก ไม่มีฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูใบไม้ผลิแล้ว เหลือแค่ร้อนกับหนาว พอฤดูร้อนก็ร้อนถึง 50 องศาจนคนเป็นลมแดดตาย พอเข้าฤดูหนาวก็ติดลบถึง 30 ฐานที่มั่นของนายเอกยังไปไหวรับมือได้เพราะมีนายเอกเตือนและมีอาหารเพียงพอ แต่ฐานที่มั่นอื่นคือจะตาย ยิ่งพวกทางเหนือยิ่งจะไม่ไหวโคตรหนาว แต่ละฐานเลยพากันส่งโทรเลขมาขอความช่วยเหลือจากฐานที่มั่นแดนใต้ สุดท้ายหัวหน้าของฐานที่มั่นแดนใต้เลยต้องขอร้องให้ทีมพระเอกช่วยเดินทางไปส่งเสบียงยังฐานอื่นๆ หน่อย 

ทีมของพระนายก็ไปเจอพวกคนของฐานที่มั่นหวั่นเฉิง ฐานนี้คนคุมเป็นนักโทษที่แหกคุกมา ชาติก่อนนายเอกก็อยู่ฐานนี้ แล้วก็ถูกคนของฐานนี้จับไปทดลอง จากนั้นก็ฆ่าทิ้งแล้วควักคริสตัลออกมา ตอนที่มาครั้งแรกทีมพระนายก็ได้ช่วยผู้มีพลังพิเศษสายเยียวยาออกไปด้วย เพราะนายเอกจำได้ว่าคนนี้จะมีจุดจบเหมือนกับตนเลยอยากช่วยพาหนี ฐานที่มั่นนี้ไม่ได้มารตฐานไม่มีระบบระเบียบอะไรเลย รับ+เชิดชูแต่คนมีพลังพิเศษ ตอนมาครั้งแรกพระนายได้เจอคนรู้จักเก่าที่เป็นผู้มีพลังพิเศษเหมือนกันแต่ตอนนี้บาดเจ็บอยู่ในสภาพกึ่งๆ พิการ ก็เลยชวนให้คนเขาออกจากที่นี่ไปอยู่ฐานที่มั่นแดนใต้ด้วยกัน แต่พอมารอบสองฐานที่มั่นหวั่นเฉิงคือแตกแล้ว อพยพโยกย้ายคนที่เหลือไปอยู่ที่เรือนจำ ทีมพระนายเลยตามไปดู แล้วก็ได้ค้นพบความลับอันดำมืดของฐานที่มั่นนี้...หึๆๆ

เสร็จจากนี้ก็ไปส่งเสบียงที่เมืองหลวงต่อ ฐานที่มั่นเมืองหลวงคือศูนย์กลางมีแต่พวกนายทหารระดับสูงๆ อยู่ พ่อของพระเอกก็อยู่ที่นี่ แม่พระเอกเสียตั้งแต่เด็ก พ่อแต่งงานใหม่ พระเอกเข้ากับครอบครัวใหม่พ่อไม่ได้เลยทะเลาะกับพ่อบ่อย บวกกับเรื่องที่ชอบผู้ชายเลยโดนไล่ออกจากบ้าน พระเอกเลยไปสมัครเรียนตำรวจที่เมืองอื่นไม่กลับบ้านอีกเลย 8-9 ปี ตอนแรกพระเอกว่าจะไม่ไปเจอพ่อแต่นายเอกเกลี้ยกล่อม พระเอกเลยยอมไป ความจริงพ่อพระเอกก็ได้สวัสดิการดีระดับนึงนะเพราะตำแหน่งสูง แต่ตอนหนีพ่อพระเอกได้รับบาดเจ็บ แล้ววันสิ้นโลกไงเครื่องมืออุปกรณ์บางอย่างก็ขาดแคลน บวกกับต้องแบ่งอาหาร(ที่มีอย่างจำกัด) ให้เมียกับลูกใหม่ด้วย เพราะเมียกับลูกใหม่รักสบายไม่เคยลำบาก เลยไม่ยอมออกไปทำงานเพื่อแลกอาหาร รอเกาะพ่อพระเอกอย่างเดียว (ยุควันสิ้นโลกทุกคนต้องทำงานเพื่อแลกกับปัจจัยนะ ไม่ทำก็ไม่มีให้เน้อ) ด้วยเหตุนี้อาการบาดเจ็บที่น่าจะหายได้ไม่ยากหากดูแลดีๆ จึงทรุดลงกว่าเดิม

พออาการพ่อเริ่มดีฐานที่มั่นก็จัดบ้านให้ แต่ลูกกับเมียใหม่กลับไม่ยอมให้พ่อพระเอกมาอยู่ด้วย ไม่ดูแลไม่สนใจเพราะหมดประโยชน์แล้ว พ่อเลยต้องไปขออาศัยอยู่กับสหายเก่า พอพระเอกมาเห็นสภาพพ่อก็ตัดสินใจพากลับไปอยู่ด้วยกันทันที ส่วนเมียใหม่พ่อพอเห็นพวกพระเอกจะพาคนไปก็ทำทีมาขัดขวาง พระเอกเลยแสดงตัวบอกว่าตัวเองเป็นลูก แล้วตั้งแต่นี้จะดูแลพ่อเอง เมียใหม่พ่อก็ได้แต่ใสเจียเสียใจไม่น่าทำแบบนั้นกับพ่อพระเอกเลย ไม่งั้นตัวเองคงได้สบายไปด้วยแล้ว... จบ

#เชอรี่ของฉันระเบิด(ตูมตาม)ในวันสิ้นโลก 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/AKSLBttDoS

แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ

แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เมิ่งซานเซิง

ผู้แปล : DAAL

ปก : จื่อหาว

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เป็นแนวครอบครัวอบอุ่น เรื่อยๆ เรียบๆ ไม่มีดราม่าอะไร นางเอกก็เป็นแม่สื่อตรงตามชื่อเรื่องเลย บ้านนางเอกเป็นครอบครัวชาวบ้านธรรมดา มีแม่ทำอาชีพเป็นแม่สื่อหลวง ส่วนพ่อเป็นเจ้าของโรงรับจำนำและร้านปล่อยเงินกู้ใต้ดิน แบบธุรกิจสีเทาๆ แถมยังมีพี่ชายอีก 3 คนที่รักและพร้อมสู้เพื่อน้องสาวมาก เลยส่งผลให้นางเอกไม่ค่อยมีเพื่อนเล่นในวัยเด็กและไม่มีใครกล้ารังแก เพราะทุกคนต่างหวาดกลัวพ่อกับพี่ชายนางเอกกันหมด

คือปกติที่อ่านเจอในนิยายจีนซะส่วนใหญ่จะรักและให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาวใช่เปล่า แต่เรื่องนี้ตรงข้าม คุณพ่อนางเอกเรื่องนี้คลั่งรักและปกป้องลูกสาวฝุดๆ เห็นลูกชายเป็นดังเด็กที่เก็บมาเลี้ยง ส่วนลูกสาวคือแก้วตาดวงใจที่ต้องปกป้องทะนุถนอม คุณพ่ออยากได้ลูกสาวมาก ตอนภรรยาตั้งท้องลูกคนแรกก็ตั้งชื่อไว้รอเลยว่า 'ซือเซียนเซียน' แต่กลายเป็นว่าดันได้ลูกชาย พี่ชายคนโตของนางเอกเลยต้องใช้ชื่อสาวน้อยนี้ไปอย่างไม่มีทางเลือก55 ...

นางเอกมีความใฝ่ฝันอยากเป็นแม่สื่อหลวงเหมือนกับแม่และยาย เคยบอกเพื่อนสนิทในตอนเด็กว่าถ้าจะแต่งงานก็ต้องให้ตัวเองเป็นแม่สื่อนะ แต่พอแต่งจริงเพื่อนกลับไม่ให้นางเป็นแม่สื่อ นางเอกโกรธเลยบุกไปถามถึงที่งานแต่ง เลยกลายเป็นทำให้คนรอบข้างเข้าใจผิดคิดว่านางเอกชอบเพื่อนในวัยเด็กและโกรธที่เพื่อนไปแต่งกับคนอื่น แต่จริงๆ นางเอกแค่อยากมาถามว่าทำไมถึงไม่ให้ตนเป็นแม่สื่อเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไรเกินเลย (แต่คุณน้องก็ไม่ดูเวลา+สถานที่เลยนาจา) ส่วนเพื่อนน่ะคิด+ชอบนางเอก คนรอบข้างดูออกหมด(มีแต่นางเอกนั่นแหละที่ไม่รู้+ความรู้สึกช้า) แต่เพื่อนไม่กล้าขัดใจแม่ตัวเองเลยต้องแต่งกับคนอื่น

ส่วนพระเอกเป็นคนต่างถิ่นที่เพิ่งมาถึง (มีเบื้องหลังที่ไม่ค่อยธรรมดา) มีสถานะเป็นบัณฑิตซิ่วไฉ เข้าเมืองมาวันแรกก็ได้เจอะและได้ช่วยนางเอกเอาไว้เลย นางเอกจึงขอตอบแทนด้วยการเป็นแม่สื่อจัดการเรื่องการแต่งงานให้ จากนั้นพระเอกก็บังเอิญไปรับลูกบอลเสี่ยงทายเลือกคู่ของลูกสาวเจ้าของร้านขนมชื่อดังของเมืองได้ ก็เลยเอาของไปจำนำที่ร้านพ่อนางเอกเพื่อนำเงินไปสู่ขอเขา (ไม่ได้ชอบแต่ต้องรับผิดชอบ เพราะไปรับลูกบอลมาแล้ว) จากนั้นก็ไปขอให้นางเอกช่วยเป็นแม่สื่อให้ แต่ปรากฏว่าฝ่ายหญิงที่เป็นคนโยนบอลกลับปฏิเสธบอกว่าแค่โยนบอลกระตุ้นการค้าไม่ได้เลือกคู่จริงๆ ใครมันจะไปแต่งกับบัณฑิตยากจนไม่รู้หัวนอนปลายเท้ากันล่ะ นางเอกได้ยินแบบนี้ก็จากไปด้วยความโกรธ

หลังจากนั้นนางเอกก็พยายามเป็นแม่สื่อจับคู่ให้พระเอกอีกหลายหน ทว่าก็ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง เนื่องจากคุณหนูเจ้าของร้านขนมไปปล่อยข่าวลือเรื่องของพระเอกเสียๆ หายๆ เพราะนึกว่าพระเอกอยากเป็นหนูตกถังข้าวสาร จนทำให้พระเอกถูกคนมองไม่ดีและไม่มีบ้านไหนกล้ายกลูกสาวให้ ...แล้วไปๆ มาๆ พระเอกก็ตกหลุมรักนางเอก แต่น่าฉงฉานที่สาวเจ้าความรู้สึกช้าาามากๆ พระเอกจึงได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนต้องมองดูนางเอกวิ่งวุ่นจับคู่ให้ตัวเองกับคนนู้นคนนี้อย่างหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกอยู่นาน เพราะกว่านางเอกจะรู้ว่าพระเอกชอบตัวเองและตัวเองก็ชอบพระเอกเหมือนกัน ก็ปาไปเกือบจบแล้วจ้า55

หลักๆ ก็เป็นเรื่องการทำหน้าที่แม่สื่อของนางเอกนี่แหละ เรื่องราวชุลมุนอลเวงของการจับคู่ที่บางครั้งก็เกือบจะผิดฝาผิดตัว แต่สุดท้ายก็แก้ไขความเข้าใจผิดได้ทันเลยไม่ต้องแต่งผิดคน ...แล้วก็มีเรื่องความลับของครอบครัวพระเอก ว่าสรุปแล้วเป็นใครกันหนอ? หรือพี่แกจะเป็นโจรอยู่บนภูเขาจริงๆ ? แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่แน่ๆ คือบ้านพระเอกอะรวยมากกก55

ป.ล. อ่านแล้วก็สงสารสตรีในยุคโบราณ อย่างคนแรกคือคุณหนูในห้องหอ แต่เพราะตอนเด็กๆ เคยถูกโจรปล้นและเกือบถูกทำมิดีมิร้ายระหว่างนั่งรถม้ากลับบ้านเกิด จริงๆ ก็แป๊บเดียวเอง เพราะมีคนช่วยทันแล้วไม่นานคนที่บ้านก็ตามมาเจอด้วย อุตส่าห์มีชีวิตรอดปลอดภัยกลับมา แทนที่คนในบ้านจะดีใจ แต่ดันกลายเป็นเราที่ผิดซะอย่างนั้น เรากลายเป็นความด่างพร้อยของตระกูล ถูกคนในบ้านและบิดาแท้ๆ หมางเมินเหมือนไม่มีตัวตนตั้งแต่นั้นมาจนโต(เว้นแม่นะ) ทั้งที่เป็นเหยื่อแท้ๆ 🥹

ส่วนอีกคนก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับคหบดีรุ่นพ่อ เพื่อเอาเงินมาส่งน้องชายเรียน แต่พอสามีลูกสาวตาย อิพ่ออิแม่ก็ยังจะบังคับให้ลูกแต่งงานกับคนมีเงินใหม่รอบสองอีก เฮ้อออ😮‍💨

#แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8KhBlc3fO6

ฟูมฟักจอมราชัน 4 เล่มจบ

 

ฟูมฟักจอมราชัน 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ขวงซั่งจยาขวง

ผู้แปล : ละอองอวล

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

แนวทะลุมิติไปโลกนิยายของท่านขวงซั่งจยาขวง  นางเอกเป็นคนยุคปัจจุบัน อดีตผู้จัดการดารามือทองวัยสามสิบกว่าที่แต่งงานมีสามีแล้วแต่กำลังจะหย่า ซึ่งสามีก็ไม่ใช่ใครอื่นไกล แต่เป็นดาราดาวรุ่งในสังกัดที่อายุน้อยกว่าเธอ 6 ปี! ...นางเอกกำลังประสบปัญหาทางด้านการเงิน และกำลังถูกสามีที่นอกใจป้ายสีโยนความผิดทุกอย่างให้ ทำให้เธอถูกแฟนคลับของอีกฝ่ายตามรุมด่าจนถึงขั้นคุกคามความปลอดภัยในชีวิต แล้วสุดท้ายนางเอกก็ประสบอุบัติเหตุกลายเป็นผัก จากนั้นก็ทะลุมิมาอยู่ในหนังสือนิยายที่ตัวเองกำลังจะหาคนไปแสดงพอดี ...ชาลาล่า

นางเอกทะลุมิติมาอยู่ในนิยายเรื่อง ฟูมฟักจอมราชัน นิยายน้ำเน่าแนวฮาเร็มที่พระเอกโคตรจะซู มีแต่ผู้หญิงมารุมรัก และจะมีเมียมากถึง 8 คน! ส่วนนางเอกก็ดันทะลุมาอยู่ในร่างของหญิงสาวตัวประกอบผู้ชั่วร้าย ที่หลงรักพระเอกแต่ไม่สมหวังเลยร่วมมือกับตัวร้ายวางแผนทำลายพระเอกกับผู้หญิงของเขาสารพัด จนในที่สุดก็ถูกพระเอกในเรื่องฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม...

นางเอกมาอยู่ในร่างของ โม่เซี่ยวเหนียง บุตรสาวนอกสมรสที่เกิดจากคุณชายรองสกุลโม่กับสตรีที่เป็นนักร้องงิ้ว แม่นางเอกถูกซื้อตัวมาและกลายเป็นภรรยาอีกคนของคุณชายรองโม่ แต่ตระกูลของฝ่ายชายไม่ยอมรับ สองแม่ลูกจึงถูกเลี้ยงดูไว้ข้างนอกจวน วันหนึ่งคนตระกูลโม่พากันย้ายบ้าน สองแม่ลูกจึงยิ่งถูกทิ้งขว้างไม่ได้รับการเหลียวแลใดๆ และสุดท้ายเจ้าของร่างจริงก็ป่วยตาย นางเอกถึงได้มาอยู่ในร่างนี้แทน (นางเอกคือหญิงสาววัย 34 แต่ต้องมาอยู่ในร่างเด็กอายุ 12!!!)

แน่นอนว่าพอนางเอกทะลุมาพล็อตเรื่องเดิมในนิยายก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป เริ่มตั้งแต่จับพลัดจับผลูไปช่วยชีวิตตัวละครที่เดิมสมควรตายตั้งแต่ต้นเรื่อง จากนั้นอีกฝ่ายก็กลายมาเป็นพ่อเลี้ยงนางเอก ส่วนพระเอกที่ควรจะได้เจอกับนางเอกในนิยายเบอร์หนึ่งซึ่งจะเป็นรักแรกของตัวเองก่อน แต่เพราะการปรากฏตัวปุบปับของนางเอกกับแม่ที่ได้ช่วยชีวิตพ่อบุญธรรมของพระเอกไว้ จนทำให้ทั้งสองกลายเป็นครอบครัวเดียวกัน ชีวิตของตัวประกอบหญิงผู้ชั่วร้ายที่ควรจะมีชีวิตย่ำแย่เต็มไปด้วยเรื่องราวอันเลวร้ายและโดดเดี่ยวจึงเปลี่ยนเป็นตรงกันข้าม แถมยังได้เป็นพี่สาวบุญธรรมของพระเอกในนิยายด้วยนาจา

พระเอกเป็นทายาทของโม่เป่ยอ๋องแห่งโม่เป่ย บิดาถูกน้องชายสังหารเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ พระเอกเลยถูกทหารคนสนิทของพ่อพาหนี ในเนื้อเรื่องเดิมเจ้าของร่างเก่าจะวางแผนร้าย+ทำลายพระเอกและคนรักของพี่แกสารพัด ถึงได้มีจุดจบที่ไม่สวย ทว่านางเอกไม่อยากตายแบบนั้นเลยพยายามทำดีกับพระเอก สร้างบุญคุณไม่สร้างความแค้น กลายเป็นพี่สาวแสนดีคอยดูแลน้องชายตัวน้อย พยายามชักจูงให้น้องชายตัวน้อยรักเดียวใจเดียวอย่าได้มีหลายเมียเลยเพื่อรักษาไต55 

เล่มแรกพระนางยังไม่มีความรู้สึกใดๆ นอกจากความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง เพราะพระเอกเพิ่ง 7 ขวบ ส่วนร่างที่นางเอกมาอยู่ก็แค่ 12 (แต่จิตใจข้างในคือสาววัยกลางคนแล้วจ้า) เลยเอ็นดูพระเอกเหมือนเด็กๆ มากกว่า ไม่มีความรู้สึกอย่างอื่น ขนาดถูกนางเอกเบอร์สองที่เป็นลูกติดพ่อเลี้ยงพูดจาไม่ดี+ประชดประชันใส่ นางเอกก็ยังไม่เคยถือสาหรือนึกโกรธเคือง มองผ่านๆ ขำๆ เพราะเนื้อแท้นางเป็นผู้ใหญ่แล้วอะจะให้ไปทะเลาะถือสากับเด็กนางก็ทำไม่ได้ ...

หลังแม่นางเอกแต่งงานใหม่ สองแม่ลูกก็ติดตามพ่อเลี้ยงกลับบ้านเกิด พ่อเลี้ยงนางเอกเป็นอดีตแม่ทัพคนสนิทของโม่เป่ยอ๋อง แต่ไม่มีใครรู้ ตอนไปทำงานข้างนอกพ่อเลี้ยงก็ส่งเงินกลับมาให้บ้านพี่ชายที่อยู่ชนบทตลอด แต่พอกลับมารอบนี้ พี่สะใภ้หรือเมียพี่ชายพ่อเลี้ยงเห็นคนเขามาตัวเปล่าไม่มีเงินกลับมาด้วย ก็เกิดกลัวนึกว่าเขาจะมาเป็นปลิงดูดเลือดเอาแต่แบมือขอเงินบ้านพี่ชาย(ทั้งๆ ที่บ้านพี่ชายได้ดีสุขสบายมีเงินทองใช้ทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะเงินที่พ่อเลี้ยงนางเอกส่งมาให้นะ) แต่พอเห็นเขากลับมาตัวเปล่าก็จะขอแยกบ้านไม่ยุ่งเกี่ยวกันทันที 

พ่อเลี้ยงนางเอกก็ไม่ได้โง่เข้าใจเจตนาพี่สะใภ้ เลยยอมแยกบ้านและรับเงินส่วนแบ่งอันน้อยนิดที่มอบให้แต่โดยดี (ให้ไปเกือบพันแต่ได้ส่วนแบ่งมาแค่ 50 ตำลึงอะคิดดู) แรกๆ พี่สะใภ้ก็แฮปปี้เพราะคิดว่าบ้านน้องชายสามีได้เงินไปแค่นั้นจะต้องลำบากแล้วกลับมาขอให้ช่วยแน่ๆ แต่สุดท้ายตรงข้ามจ้า สุดท้ายคนที่ต้องแบกหน้าไปประจบเขาก่อนก็คือตัวพี่สะใภ้ เพราะหลังแยกบ้านพ่อเลี้ยงนางเอกก็พาครอบครัวย้ายไปอยู่ในตัวเมืองแล้วเปิดกิจการขายของป่าหายาก กลายเป็นเศรษฐีผู้มั่งคั่ง ทุกคนในจวนอยู่ดีกินดีมีคนคอยรับใช้ ส่วนฝั่งพี่ชายกลับเริ่มแย่ เพราะพอสอบติดก็ดันถูกตัดชื่อออก เนื่องจากชื่อเสียงไม่ดีที่มาจากเรื่องแยกบ้านนั่นแหละ

แต่เพราะเรื่องการแต่งงานของนางเอก พ่อเลี้ยงเลยตัดสินใจไปแสวงหาความก้าวหน้าที่เมืองหลวง แบบก็เป็นพ่อค้าอะ สมัยโบราณคนเป็นพ่อค้าทำอาชีพค้าขายต่อให้ร่ำรวยยังไงก็ต้องเจอคนดูถูกอยู่ดี ...เพราะตอนแรกพ่ออยากจับคู่ให้นางเอกแต่งกับพระรอง แต่แม่พระรองเคยเป็นคุณหนูตระกูลขุนนางแต่ตกอับเลยหัวสูง(มาก) อยากให้ลูกได้แต่งกับคุณหนูตระกูลขุนนางใหญ่ๆ เลยหาข้ออ้างมาปฏิเสธนางเอกไป ...ดังนั้นเพื่อการแต่งงานที่ดีของลูกๆ พ่อเลี้ยงนางเอกเลยต้องไปหาคนรู้จักเก่าเพื่อขอฝากตัวเข้าทำงานในกองทัพ 

จากนั้นก็บังเอิญได้ช่วยชีวิตลูกหลานขุนนางใหญ่ ซึ่งก็คือตัวร้ายอันดับหนึ่งคู่ปรับของพระเอกในนิยาย หรือสามีเก่าของตัวละครที่นางเอกมาอยู่ในร่าง... หลังพ่อเลี้ยงได้งาน นางเอกกับคนในบ้านก็ต้องย้ายเข้าเมืองหลวงตามหน้าที่การงานของพ่อเลี้ยง แล้วไปๆ มาๆ อดีตสามีตัวร้ายของร่างนี้ก็ดันมาตกหลุมรักนางเอกซะงั้น (ตามพล็อตเดิมคือพี่เขาไม่ได้ตกหลุมรักนะ) กะจะให้นางเอกแต่งไปเป็นอนุสูงศักดิ์ แต่นางเอกกับพ่อเลี้ยงไม่ยอม พอแม่ฝั่งคู่หมั้นของอดีตสามีตัวร้ายรู้ว่าลูกเขยหมายตานางเอก ก็วางแผนหวังจะทำลายชื่อเสียงนางเอกทันที แต่ดีที่นางเอกหลบทันเพราะจำได้จากในหนังสือ ซึ่งถ้าเอาตามในหนังสือจริงๆ แผนร้ายนี้จะต้องเกิดขึ้นกับคนอื่นนะ ดังนั้นพอเห็นอุบายวิธีการนางเอกเลยเดาออกทันทีว่าใครอยู่เบื้องหลัง นางเลยยิ่งอยากเว้นระยะห่างอยู่ให้ไกลจากครอบครัวสามีเก่า เพราะจำได้ถึงความโหดของว่าที่แม่ยายอดีตสามี

แต่พอยิ่งไม่สนใจอีกฝ่ายกลับยิ่งตามติด ขนาดนางเอกมีสัญญาหมั้นหมายกับคนอื่นแล้วก็ยังไม่เลิกรา ถึงขนาดวางแผนทำให้การแต่งงานของนางเอกล่มไม่ได้แต่งพี่ก็ทำ สมกับที่เป็นตัวร้ายคู่ปรับของพระเอกจริงๆ เพราะแผนของอดีตสามีนางเอกจึงต้องกลายเป็นสาวแก่(จริงๆ เพิ่ง 20 เอง) ที่ยังไม่ได้แต่งงาน จะหาคนที่เหมาะสมมาแต่งด้วยก็ยาก ซึ่งจริงๆ นางเอกก็หาได้แคร์ไม่ (ไอ้เรามันคนยุคปัจจุบันจะไปแคร์อาไร อายุเท่านี้ยังไม่จบมหา'ลัยเล้ยยย) แต่คนรอบข้างกลับเครียดกันใหญ่55 

จากนั้นเรื่องตัวตนของพระเอกก็ถูกเปิดเผย ฮ่องเต้ไม่ค่อยพอใจพ่อเลี้ยงนางเอกที่ปิดบังเรื่องนี้เลยส่งพ่อไปประจำที่ชายแดน มองภายนอกเหมือนได้เลื่อนขั้นแต่จริงๆ คือไม่ให้ความสำคัญปล่อยลอยแพ ดังนั้นครอบครัวนางเอกเลยต้องพากันโยกย้ายไปที่ชายแดนตามพ่อ(อีกแล้ว) ...นางเอกมีเพื่อนสนิทในโลกนิยายหนึ่งคน ตามพล็อตเดิมเพื่อนคนนี้จะถูกบ้านคู่หมั้นทรยศทำให้เพื่อนกลายเป็นหัวหน้าโจรหญิงจอมโหด ตอนแรกนางเอกก็ยังไม่แน่ใจว่าจะใช่คนเดียวกันรึเปล่า แต่ไปเอะใจตอนเห็นพ่อของคู่หมั้นเพื่อนเข้าออกสถานที่อโคจร เลยไปบอกพระเอกให้ตามดูหน่อย เพราะพวกผู้ใหญ่สั่งไม่ให้ยุ่ง+ไม่ให้ตามสืบเรื่องส่วนตัวของเขา แล้วไปๆ มาๆ ก็เจอพิรุธจริงๆ เลยกลายเป็นทำให้บ้านเพื่อนรอดเคราะห์และไม่ต้องกลายเป็นโจรเหมือนในหนังสือ ไม่ต้องผิดใจกับคู่หมั้นด้วย เพราะคนสร้างเรื่องคือว่าที่พ่อสามีไม่ใช่ตัวผู้ชายที่เป็นคู่หมั้นของเพื่อนอะ ตัวผู้ชายนั้นรักจริงนิสัยดี พอเรื่องพ่อแตกก็เปลี่ยนแซ่ไปอยู่กับฝั่งแม่เลย

ลืมบอกไปว่าพระเอกถูกส่งไปอยู่ที่บ้านสกุลโม่ตั้งแต่ก่อนที่บ้านนางเอกจะย้ายเข้าเมืองหลวงแล้วนะ เพราะตอนนั้นพระเอกอายุยังน้อยแต่ดันสอบได้อันดับหนึ่งฮ่องเต้เลยอยากเจอตัว แต่พ่อเลี้ยงกลัวขุนนางบางคนจะจำพระเอกได้เพราะหน้ายังไม่เปลี่ยน นางเอกเลยแนะนำให้พ่อพาพระเอกเดินทางไปแถวๆ เมืองหนึ่งที่จะมีโรคระบาด ถ้าฮ่องเต้ส่งคนมาแล้วรู้ว่าพระเอกไปอยู่แถวนั้นจะได้ยกเลิกคำสั่ง บังเอิญว่าสกุลโม่ก็อยู่แถวนั้นพอดี พ่อเลี้ยงนางเอกเลยได้ฝากพระเอกไว้ที่บ้านเขาเลย ...

เพราะจริงๆ ตามพล็อตเดิมหลังพ่อเลี้ยงตาย พระเอกจะต้องไปขออาศัยพึ่งพิงอยู่ที่บ้านสกุลโม่ จากนั้นก็ได้พบรักกับนางเอกเบอร์ 1 ที่จะกลายเป็นแสงจันทร์ขาวในใจตลอดไป แต่พอนางเอกมา พ่อเลี้ยงก็ไม่ได้ตาย ดังนั้นพระเอกจึงเติบโตมากับนางเอกและนางเอกเบอร์ 2 ที่เป็นลูกติดพ่อเลี้ยง แต่นางเอกเบอร์ 2 เคยเห็นด้านโหดๆ ของพระเอกแล้วจึงไม่มีความรู้สึกรักๆ ใคร่ๆ เกิดขึ้น ...ซึ่งดูเผินๆ เนื้อเรื่องก็เหมือนจะแตกต่างไปจากต้นฉบับเดิม แต่ความจริงมันกลับมีพลังงานบางอย่างคอยพยายามดึงเนื้อเรื่องให้กลับไปสู่จุดๆ เดิมอยู่เรื่อยๆ เช่นดึงให้พระเอกกลับไปใช้ชีวิตที่จวนสกุลโม่และได้เจอกับแสงจันทร์ขาว แต่กลายเป็นว่ารอบนี้พระเอกไม่ได้ตกหลุมรักอีกฝ่าย หรือพยายามทำให้พ่อเลี้ยงนางเอกต้องขิตตามพล็อตเดิมอยู่หลายครั้ง แต่นางเอกก็ฉุกคิดทันเลยช่วยพ่อเลี้ยงไว้ได้ทันอีกนั่นแหละ รอบก่อนพ่อได้เป็นผู้มีพระคุณของซื่อจื่อตัวร้ายในหนังสือ แต่รอบหลังๆ นี่ได้เป็นถึงผู้มีพระคุณของรัชทายาทกับฮ่องเต้เลยนะ

แน่นอนว่าถึงจะเป็นแนวทะลุมิติ แต่นี่คือแนวทะลุมิติของท่านขวง ดังนั้นจะให้ธรรมดาได้ยังไงกัน มันต้องมีอะไรแปลกใหม่ไม่เหมือนคนอื่นสิเนอะ! เพราะหลังๆ ไม่ได้มีแต่นางเอกเท่านั้นที่ทะลุมานะ แต่ยังมีพระเอกและ... ด้วย จากนั้นนิยายทะลุมิติก็กลายเป็นกรุ๊ปทัวร์ในยุคจีนโบราณเฉย55 

พระเอกก็เนียนเชียว แสดงละครเก่งจนเราเกือบโดนหลอก สรุปพระเอกก็คือคุณพี่นักแสดงที่นั่งรถมาพร้อมกับนางเอกนั่นแหละ แต่พระเอกไม่ได้นอนเป็นผักแล้วทะลุมายาวเหมือนนางเอก แต่พี่แกจะทะลุมาตอนนอนหลับ ในชีวิตจริงพระเอกหลงรักนางเอกมานานแล้ว แต่นางเอกดันไปแต่งกับคนอื่นก่อน พอทะลุเข้ามาในนิยายพระเอกเลยตั้งใจว่าจะไม่พลาดอีก จะต้องแต่งนางเอกเป็นภรรยาให้ได้ หลังนางเอกถอนหมั้นพระเอกเลยเริ่มรุก+เปิดเผยความรู้สึกว่าอยากแต่งกับนางเอก แต่น่าเสียดายที่มีแต่คนค้านโดยเฉพาะพ่อเลี้ยงนางเอกและตัวนางเอก เพราะถ้าอิงตามนิยายเดิมพระเอกจะต้องมีเมียเยอะไง แล้วไหนจะเส้นทางในการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์อีก ไหนจะเรื่องอายุที่ห่างกันถึง 5 ปี (นางเอกไม่อยากคบกับผู้ชายที่อายุน้อยกว่าอีกแล้ว เข็ด!) นางเอกเลยขอบาย เพราะนางอยากใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ปลูกผักทำสวนเลี้ยงไก่มากกว่า ไม่อยากเป็นหนึ่งในสาวงามและอยู่ในวังวนการแย่งชิงอำนาจใดๆ  

ดังนั้นถ้าไปสู่ขอปกติตรงๆ นางเอกกับพ่อเลี้ยงคงต้อง say no แน่ๆ สุดท้ายพระเอกเลยใช้ผลงานการศึกขอให้ฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้ตัวเองแต่งกับนางเอกซะเลย55 แต่นอกจากพระนาง คนอื่นๆ คือไม่มีใครรู้ว่าสมรสนี้พระเอกไปขอให้ฮ่องเต้พระราชทานให้นะ นึกว่าฮ่องเต้สงสารพ่อเลี้ยงนางเอกที่ลูกสาวไม่ได้แต่งงานสักทีอายุก็มากแล้วเลยมอบสมรสพระราชทานให้ กลายเป็นนางเอกที่ได้ผลประโยชน์ ส่วนพระเอกคือคนที่น่าสงสารต้องแต่งกับสตรีที่แก่กว่าถึง 5 ปี 55

ทว่าตั้งแต่ตอนที่พระนางยังไม่ได้แต่งไปจนถึงวันที่แต่งเป็นสามีภรรยากันแล้ว สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนเสมอต้นเสมอปลายมาตลอดก็คือ...ความเสน่ห์แรงของพระเอก คือจะต้องมี 1 ในบรรดาเมียทั้งแปดตามพล็อตเดิมมาตกหลุมรักพี่แกตลอด แต่ละคนไม่ธรรมดาทั้งนั้น ไม่สนด้วยว่าพระเอกจะแต่งงานหรือมีภรรยาแล้ว แต่ฉันชอบ! ฉันก็ต้องได้! มีทั้งแม่สาวนักพยากรณ์ที่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าแถมยังตายแล้วได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีก? (มีทั้งตัวละครเดิมในนิยายที่ตายแล้วได้ย้อนมา แล้วไหนจะคนจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติเข้ามาอีก เอาเข้าไป55) แล้วไหนจะท่านหญิงเอาแต่ใจลูกท่านอ๋องอะไรนั่นอีก สองสาวนี้แสบมาก ทำให้พระเอกโมโหถึงขั้นต้องกำจัดทิ้งแบบปล่อยไว้ไม่ได้จริงๆ 

หลังจากนั้นก็จะมีช่วงที่พระนางได้วาร์ปกลับไปโลกปัจจุบันด้วย ตอนแรกนางเอกยังไม่แน่ใจว่าพระเอกคือใคร เคยสงสัยแต่พอถามแล้วพระเอกก็ตีเนียนกลบเกลื่อนไปได้ทุกรอบ พอฟื้นขึ้นมาในโลกปัจจุบันนางเอกเลยบุกไปถึงบ้านพี่แกก่อนเลยถึงได้รู้ จริงๆ ที่นางเอกกลับมาได้ก็เพราะถูกคนวางแผนร้ายทำให้คลอดยากเกือบตาย ถึงได้วาร์ปกลับมา ส่วนพระเอกที่ยังอยู่ในนิยายก็แทบคลั่งที่เห็นนางเอกหมดสติไม่ฟื้นสักที พอพี่ได้วาร์ปตามกลับมาทีหลัง ตื่นมาเจอตอนที่นางเอกบุกมาหาถึงห้องพอดี ก็เลยจับนางเอกระดมจูบด้วยความคิดถึงเลยทีนี้ จนเพื่อนที่มากับนางเอกตกใจต้องมาห้าม เพราะนางเอกยังไม่ได้หย่าเน้อ55... 

สรุปคือต้องกลับไปอีกรอบ ต้องไปดำเนินเรื่องให้จบให้พระเอกได้ครองบัลลังก์ ทั้งสองคนถึงจะหลุดออกจากโลกนิยายอย่างสมบูรณ์ แต่ระหว่างที่กลับไปก็มีมารมาผจญอีกแล้ว นั่นก็คือกิ๊กของสามีเก่านางเอกที่กำลังจะหย่า กิ๊กไปแอบได้ยินพระเอกปรึกษาเรื่องนี้กับคนอื่น เลยให้คนเข้ามาขโมยหนังสือนิยายไป นิยายที่ควรจะจบได้ง่ายๆ หลังพระนางกลับไปเลยถูกยืดออกไปอีก เพราะกิ๊กสามีเก่านางเอกดันเอาไปเขียนเพิ่มและเปลี่ยนบทใหม่55 ...สรุปเขาจะได้กลับโลกเดิมกันไหม? หรือต้องอยู่ในโลกนิยายตลอดไป? ต้องไปลองหาอ่านกันจ้า

#ฟูมฟักจอมราชัน เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/6AcXpbbLFA

#ฟูมฟักจอมราชัน เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/7AV51cfXBd

#ฟูมฟักจอมราชัน เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/4fnk33fVrl

#ฟูมฟักจอมราชัน เล่ม 4 ➡️ https://s.shopee.co.th/1gA8TZQLWj

องค์หญิงชาเขียว 3 เล่มจบ

องค์หญิงชาเขียว 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ซุนเตาหาน

ผู้แปล : เทียนซิง

ปก : จื่อหาว

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานของซุนเตาหาน รอบนี้นางเอกตายแล้วทะลุมิติไปอยู่ในยุคโบราณ ไปอยู่ในร่างองค์หญิงน้อยวัย 5 ขวบ ที่พ่อซึ่งเป็นฮ่องเต้ไม่โปรดไม่สนใจ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปเจอหน้าลูกเลย ดังนั้นเจ้าของร่างนี้รวมถึงมารดาที่เป็นสนมยศไม่สูงและพี่ชายจึงต้องใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบากอัตคัตอยู่ในตำหนักเก่าๆ อันทรุดโทรม

แต่ถึงจะลำบากทว่าครอบครัวของร่างนี้กลับอบอุ่นมาก(ถ้าไม่นับรวมพ่อฮ่องเต้นะ) แม่เจ้าของร่างเก่าเคยเป็นพระสนมที่ฮ่องเต้โปรดปรานเพราะหน้าตาสวยและมีความรู้ แต่เพราะบุตรชายคนแรกที่คลอดออกมาสมองทึบ ฮ่องเต้จึงรังเกียจพี่ชายเจ้าของร่างหรือลูกชายคนนี้มาก คิดว่าเป็นความด่างพล้อยของราชวงศ์ ตั้งแต่นั้นก็ไม่เคยมาเยือนตำหนักนี้อีก ทำให้ครอบครัวสามแม่ลูกถูกคนรังแกแม้แต่เบี้ยหวัดก็ยังถูกโกง แต่แน่นอนว่าอะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อวิญญาณนางเอกมาอยู่ในร่างนี้ ...หึๆ

เป็นการทะลุมิติ+การใช้ชีวิตอยู่ในวังหลังที่ชิลมาก คิดเสียว่านี่คือเกม บุกตะลุยดันเจี้ยน ปราบ npc(เหล่าองค์ชาย+พระสนม) สยบบอส(ฮ่องเต้) คิดเสียว่าทุกสถานที่ที่ไป รวมถึงสถานที่ใหม่ๆ นั่นก็คือดันเจี้ยนใหม่ที่ต้องไปพิชิต 55

ชาติก่อนนางเอกมาจากครอบครัวมีฐานะแต่ไม่อบอุ่น พ่อแม่ไม่สนใจ ต่างคนต่างไปต่างใช้ชีวิต นางเอกเลยขาดความรัก+กลายเป็นคนเย็นชา ไม่แยแสโลก แต่พอทะลุมิติมากลับโชคดีได้เจอครอบครัวที่อบอุ่น  แม้จะลำบากไปสักหน่อย แต่ด้วยความสามารถและทักษะชาเขียวของนางเอก  เพียงไม่นานนางก็กลายเป็นที่รักของเหล่าพี่น้องหรือองค์หญิงองค์ชายทั้งหลาย ปล่อยสกิลความน่ารักขี้อ้อนจนตกพี่ๆ ได้เกือบทุกคน เน้นสร้างมิตรไม่สร้างศัตรู ถึงจะยังไม่เจอบอสใหญ่หรือฮ่องเต้ แต่ก็มีพวกพี่ๆ เป็นเกราะคุ้มภัยชั้นนึงแล้วนะ

คนแรกที่ตกได้คือองค์ชายสี่หรือพี่ชายสี่ แม่คือพระสนมเสียนเฟย แม่องค์ชายสี่เห็นว่าลูกชายตัวเองชอบน้องสาวคนนี้มาก แถมนางเอกยังมีส่วนช่วยเรื่องการเรียนของพี่ ทำให้พี่ถูกพ่อฮ่องเต้เอ่ยชม แม่องค์ชายสี่เลยรู้สึกดีกับนางเอก มักส่งของดีๆ ไปให้ที่ตำหนักอยู่บ่อยๆ 

ต่อมาก็เป็นพี่ชายใหญ่หรือองค์ชายใหญ่ พี่ชายคนนี้อ่อนโยนและรักสัตว์ สัตว์ตัวไหนเห็นพี่เป็นต้องชอบอยากเข้าใกล้ เป็นเจ้าหญิงดิสนีย์ในยุคโบราณ55 แต่เพราะพี่เป็นลูกคนโต หนำซ้ำแม่พี่ซึ่งเป็นพระสนมหร่วนเฟยก็มาจากตระกูลแข็งแกร่งมีอำนาจ จึงมีใจทะเยอทะยานอยากให้ลูกได้นั่งตำแหน่งนั้น บีบบังคับจนทำให้ลูกเจ็บปวดพังทลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่น บีบให้ลูกต้องฆ่าสัตว์ที่ตัวเองเลี้ยงมากับมือ ดีที่นางเอกไปเจอเลยได้ใช้โอกาสนี้ตีสนิทและรับเลี้ยงสัตว์แทนพี่ทั้งหมด แต่ๆๆ แม่พี่ก็ยังไม่หยุด ยิ่งลูกเติบโตระดับความรุนแรงของแผนการก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ทั้งที่ลูกไม่มีใจอยากแย่งชิงเลยสักนิด แต่แม่กับครอบครัวฝั่งแม่ก็หาแคร์ไม่ รอยยิ้มของลูกค่อยๆ หดหาย ดวงตาไร้ประกายเหมือนซากศพ นางเอกที่มาจากยุคปัจจุบันรับรู้ถึงสงครามการชิงบัลลังก์แต่ก็ไม่อาจเข้าไปยุ่มย่ามหรือช่วยเหลืออะไรได้มาก สิ่งที่นางทำได้คือปกป้องและรักษาชีวิตของคนที่พ่ายแพ้ เพราะความปรารถนาของนางก็คืออยากให้พี่น้องอยู่อย่างปลอดภัยมีความสุขเท่านั้น

ส่วนพ่อฮ่องเต้ก็รับรู้ทุกอย่างแต่เพราะอยากกำจัดอำนาจของฝั่งแม่ลูกคนโต จึงปล่อยให้ฝั่งลูกคนโตกับรัชทายาทเชือดเฉือนกันไปมา พี่น้องที่เคยปรองดองกลับบาดหมางกลายเป็นศัตรู... คือพ่อนางเอกก็นิสัยสมกับเป็นฮ่องเต้จริงๆ รักแต่ตัวเองกับหน้าตาและอำนาจเท่านั้น ที่โปรดปรานแม่นางเอกก็เพราะหน้าตาสวยกับเป็นสตรีมีความรู้แค่นั้นจริงๆ ไม่มีเรื่องความรักมาเอี่ยว ขนาดแม่ขององค์ชายสี่มาช่วยดันหวังให้แม่นางเอกกลับมาเป็นที่โปรดปรานอีกครั้ง แต่พออิพ่อนึกถึงพี่ชายนางเอกขึ้นได้ก็หน้าบึ้งตึงสบัดแขนเสื้อหนีไปไม่สนใจทันที รักแต่หน้าตากับชื่อเสียงตัวเองจริงๆ ขนาดตอนแรกๆ ที่นางเอกตกพ่อฮ่องเต้ได้ พ่อก็ยังสนใจและส่งของรางวัลไปให้แค่นางเอกคนเดียวเลย ไม่มีไปถึงแม่กับพี่เลย

แต่พอพ่อฮ่องเต่เริ่มโปรดปรานนางเอกคนบางกลุ่มก็เริ่มไม่พอใจ หวาดกลัวว่าความโปรดปรานนี้จะลามไปถึงแม่นางเอกด้วย ใครบางคนจึงวางแผนร้ายหวังจะทำลายสองแม่ลูก แต่พอแผนแรกไม่สำเร็จซ้ำยังถูกนางเอกในร่างหนูน้อยโลลิโต้กลับ อีกฝ่ายเลยพุ่งเป้ามาที่แม่นางเอกแทน แม่นางเอกทั้งหวิดตายทั้งเกือบจะเสียโฉม นางเอกโมโหมาก ก่อนหน้านี้ที่โดนส่งคนมาฆ่า นางยังเอาคืนแค่แบบทำให้อีกฝ่ายเท้าเหม็นแล้วสูญเสียความโปรดปราน ไม่ได้กะเอาถึงชีวิต เพราะยังไงนางเอกก็ยังมีแนวคิดของคนปัจจุบันอะ และถึงจะร้ายจะชาเขียว แต่นางก็ไม่เคยไปทำร้ายใครก่อนหรือคิดเอาชีวิตใครเน้อ 

แต่พอเห็นแม่โดนทำร้ายอาการสาหัสนางเอกเลยแรงกลับละทีนี้ ผลพลอยได้คือพอแม่โดนทำร้ายพ่อฮ่องเต้ถึงได้หันกลับมาเหลียวแลส่งคนมารับใช้ในตำหนักเพิ่มขึ้น ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่พลาดที่จะส่งสายของตนแทรกเข้ามาสอดแนม โชคดีที่นางเอกรู้ก่อนเพราะมีคนบอก นางเอกใช้แผนซ้อนแผนเล่นงานกลับไป คราวนี้จัดชุดใหญ่จนฝั่งนั้นสิ้นความโปรดปรานอย่างแท้จริง

พอแม่นางเอกหายดีวันหนึ่งพ่อฮ่องเต้ก็มาเยือนถึงตำหนัก ไปแอบได้ยินตอนนางเอกสอนพี่ชายท่องสูตรคูณและเห็นฉากอันอบอุ่นตอนสามแม่ลูกอยู่ด้วยกันพอดี ในใจพ่อฮ่องเต้จึงเริ่มพังทลาย สุดท้ายก็กลับมาโปรดปรานแม่นางเอกอีกครั้ง จากนั้นไทเฮาก็กลับมาเพื่อมาร่วมงานวันเกิดของนางเอกที่ฮ่องเต้จัด ไทเฮาชื่นชอบพี่ชายนางเอกมาก ชอบความใสซื่อจริงใจไร้เดียงสาของพี่ชายนางเอก คือไทเฮามีหลานมากมาย แต่หลานแทบทุกคนต่างหวาดกลัวนางและไม่อยากเข้าใกล้ กลับมารอบนี้พอเจอพี่ชายนางเอกตก ไทเฮาเลยพำนักอยู่ในวังนานขึ้น ไม่รีบกลับและ

ไทเฮาสงสัยว่าอาการสมองทึบของพี่นางเอกจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังบางอย่างจึงส่งคนไปสืบ ฮ่องเต้ได้ข่าวว่าไทเฮาเรียกหมอเข้าพบหลายครั้งก็นึกว่าป่วยเลยมาเยี่ยม ไทเฮาเลยบอกข้อสงสัยและเรื่องที่ตัวเองกำลังทำอยู่ให้รู้ พอฮ่องเต้ได้ฟังก็รู้สึกว่ามีซัมธิงจริงๆ จึงร่วมตามสืบด้วย พอฮ่องเต้ลงมือก็เป็นเรื่องใหญ่ ฝ่ายคนที่ทำจึงเริ่มหวาดกลัวเร่งพากันทำลายหลักฐานเพื่อไม่ให้สาวมาถึงตัว ทีนี้ตัวการใหญ่ที่ตำแหน่งสูงจะส่งคนไปกำจัดลิ่วล่อที่เคยร่วมมือ ลิ่วล่อเกิดสติแตก รู้ว่าสู้ไม่ได้เลยหนีมาขอความช่วยเหลือจากแม่นางเอกที่ตำหนัก เพราะอย่างน้อยถ้ามาที่นี่ก็ยังมีโอกาสรอด โทษไม่ถึงตาย แต่ถ้าไม่มามีหวังได้ขิตจริงๆ ล่ะทีนี้...หึๆๆ

...ยังไม่ได้พูดถึงพระเอกเลยอะ ความจริงเราแอบเชียร์อีกคน ทั้งที่หน้าปกก็บอกอยู่แล้วว่าใครคือพระเอกตัวจริง55 พระเอกคือองค์ชายที่ถูกส่งมาเป็นตัวประกัน นิสัยอ่อนโยน พูดน้อย เหล่อเหลาสุภาพ เป็นคนหล่อที่สุดตั้งแต่นางเอกเคยพบเจอมา แล้วนางเอกก็แพ้ทางหนุ่มหล่อซะด้วยสิ โดยเฉพาะหนุ่มหล่อที่ถูกรังแก55

ความจริงในอดีตแคว้นของพระเอกแข็งแกร่งและเกรียงไกรมากนะ มีแต่แม่ทัพเก่งๆ รบชนะก็บ่อย แคว้นที่อยู่รอบข้างต่างขยาดหวาดกลัว แต่เพราะฮ่องเต้องค์ปัจจุบันหรือพ่อพระเอกลุ่มหลงในสุรานารีมากเกิน แคว้นจึงค่อยๆ ถดถอยจนถึงขั้นต้องส่งองค์ชายมาเป็นตัวประกันที่แคว้นอื่น แน่นอนว่าชีวิตขององค์ชายตัวประกันย่อมไม่สวยหรูกินดีอยู่ดีเหมือนชื่อคำนำหน้า ...พระเอกมาอยู่ที่บ้านคนอื่นเขาตั้งแต่ 6-7 ขวบ แม้จะอาศัยอยู่ในวังแต่ก็อยู่ในเรือนร้างอันห่างไกลและมีบ่าวรับใช้แค่ 1 คน ถูกกลั่นแกล้งรังแกได้รับความไม่เป็นธรรมมากมาย ไม่ต่างจากพระสนมที่ไม่ได้รับความโปรดปราน แต่พระเอกก็อดทนอดกลั้นไม่ตอบโต้ เจอใครแกล้งใครว่าก็ยิ้มรับอย่างเดียว พอนางเอกเห็นแบบนี้ต่อมมัมหมีก็ทำงานทันที55

นางเอกกลายเป็นความอบอุ่นหนึ่งเดียวของพระเอกในช่วงเวลานั้น(และต่อแต่นี้ไปชั่วชีวิต) เป็นความอบอุ่นอันแปลกใหม่ที่พระเอกไม่เคยได้รับมาก่อน ทั้งสองคบหากลายเป็นสหายรู้ใจกันอย่างลับๆ โดยไม่มีใครรู้เห็น เพราะพระเอกอยู่ในวังก็เหมือนไม่อยู่แทบจะไร้ตัวตนมาตลอด ไม่มีใครสนใจหรือแม้แต่ส่งคนมาจับตามอง เพราะพอเห็นว่าพระเอกไม่หือไม่อือไม่ตอบโต้ใดๆ เวลาถูกเอาเปรียบ ไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้าหรืออารมณ์โกรธ ทุกคนเลยยิ่งได้ใจนึกว่าพระเอกเป็นแกะน้อย เป็นลูกไก่ในกำมือที่จะบีบให้ตายเมื่อไรก็ย่อมได้ หารู้ไม่ว่าความจริงข้างกายพระเอกอะมียอดฝีมืออันดับหนึ่งของยุทธภพคอยตามปกป้องแบบลับๆ อยู่ เรื่องซุบซิบข่าวคาวลับๆ ในวังแห่งนี้ขอแค่พระเอกอยากรู้ย่อมได้รู้ ภายใต้หนังแกะที่ห่อหุ้มเนื้อแท้ข้างในอะคือเสือร้ายต่างหากนะจ๊ะ ...หึๆๆ

คุณหลอกดาว🤣 ... อะไรคือสุภาพอ่อนโยนเหมือนแสงจันทร์ขาว จงโยนทิ้งไปเสีย นี่มันเผด็จการเข้าขั้นจิตนิดๆ แล้วนะพี่จ๋า คือผ่านไปหลายปีในที่สุดพระเอกก็หนีกลับแคว้นได้สำเร็จโดยไม่มีใครรู้เห็น พอกลับไปถึงพี่ก็สังหารบิดา+กวาดล้างฝ่ายตรงข้ามและขึ้นไปสู่ตำแหน่งสูงสุดตามคาด เมื่อแคว้นที่กำลังถดถอยรอวันเสื่อมเริ่มฟื้นตัวกลับมาผงาด ทำสงครามกวาดกินแคว้นรอบๆ และได้รับชัยชนะติดๆ แคว้นนางเอกที่ทำกับเขาไว้เยอะจึงเริ่มนั่งไม่ติดแล้วสิทีนี้ ยังไงสงครามก็ต้องเกิด แต่เมื่อถึงวันที่พระเอกยกทัพกว่าแสนนายบุกเข้ามาประชิด แม่ทัพนายกองนายทหารทุกนายอยู่ในความตึงเครียดเฝ้ารอฉากนองเลือดเข่นฆ่าที่กำลังจะเกิด รอแล้วรอเล่าทว่าสุดท้ายพระเอกกลับยกธงขอเจรจา ไม่ทำสงครามแต่จะมาสู่ขอคนกลับไปแต่งงานด้วยเท่านั้นเอง แต่เล่นใหญ่มากพี่จ๋า🤣

นางเอกถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองชอบพระเอก(นี่หว่า) ก็เลยยอมแต่ง แต่คนอื่นๆ กลับไม่เชื่อนึกว่านางเอกฝืนใจแต่งงานเพื่อบ้านเมือง เสียสละตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดสงคราม55 ...จบดีจ้า พี่น้องนางเอกทุกคนต่างมีชีวิตที่ดี พี่ชายนางเอกก็กลายเป็นหัวหน้าของเหล่าเด็กน้อย ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในสถานที่ที่หมาะกับตัวเอง พี่ชายใหญ่ได้กลับมาเลี้ยงสัตว์อีกครั้ง พี่ชายสี่ก็ยังคงเป็นพี่ชายที่รักและหวังดีต่อน้องสาวคนนี้มากเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน นางเอกก็ได้ออกท่องยุทธภพเป็นจอมยุทธหญิงผดุงความยุติธรรมสมใจ ส่วนพระเอกก็รักและตามใจเมียฝุดๆ พอลูกโตพอที่จะดูแลบ้านเมืองเองได้ พี่ก็สละบัลลังก์แล้วพานางเอกไปทำตามฝันทันที ทุกความปรารถนาที่นางเอกเคยพูดให้ฟังเมื่อสมัยเด็ก พระเอกจำได้ไม่เคยลืมเลยนะ จำได้ทุกคำ และจะทำให้เป็นจริงทุกอย่างด้วย ...จบจ้า

#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/VyB6x0ruC

#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjFUg9Mn3

#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/2LPpIP4ejO