แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สนพ.อรุณ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สนพ.อรุณ แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2569

คนสวยคนนี้ย้อนมายุค 70 เพื่อคุณสามีเลยนะคะ 4 เล่มจบ

 


คนสวยคนนี้ย้อนมายุค 70 เพื่อคุณสามีเลยนะคะ 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ชีกวง

ผู้แปล : เชาว์เหลียน

ปก : HIRUNA

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้ชาติที่แล้วหลงรักคนผิด ไปรักคนที่เขาไม่รัก ไปรักคนที่เขามีใครอื่นอยู่ในใจอยู่ก่อนแล้ว แต่งงานมา 16 ปีพยายามยังไงสามีก็ไม่รักไม่แลเหลียว มีแต่ความเย็นชาห่างเหิน กระทั่งนางเอกแท้งลูกคนที่ 2 ชีวิตแต่งงานก็จบลงด้วยการหย่าร้าง หลังหย่าก็ได้มาเจอกับพระเอกและแต่งงานครั้งที่ 2 ทีนี้แหละนางเอกถึงได้รู้ว่าการถูกคนรักถูกคนทะนุถนอมมันเป็นยังไง แต่เพราะชีวิตช่วงวัยรุ่นของพระเอกนั้นยากลำบากมานาน แถมยังเคยติดคุกมาเป็นสิบกว่าปี เลยส่งผลให้ร่างกายของพระเอกไม่ค่อยดี และจากไปก่อนนางเอก ...นางเอกฟูมฟายร้องไห้เสียใจ ร้องไปร้องมาลืมตาตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาเมื่อสมัยเป็นเด็ก 17-18 อีกครั้ง นางเอกดีใจมาก เลยแอบที่บ้านไปสมัครโครงการปัญญาชนสู่ชนบทเพื่อไปตามหาสามี 

พอไปถึงนางเอกก็ได้เจอกับน้องสาวพระเอกก่อนเลย ดีใจมากแน่ใจว่ามาถูกที่แล้ว แต่พอพระเอกเห็นนางเอกสายตากลับเต็มไปด้วยความระแวง+เย็นชา จนนางเอกอึ้ง เพราะไม่เคยเจอพระเอกเวอร์ชั่นนี้มาก่อน เลยไม่ชินเท่าไร แต่ก็เข้าใจแหละเพราะพระเอกเคยบอกแล้วว่าชีวิตสมัยเด็กของตัวเองนั้นทั้งยากจนและลำบากมาก ต้องอดมื้อกินมื้อ ไม่เคยมีเสื้อผ้าดีๆ สวมใส่ มีแต่คนรังเกียจ ตอนนี้พระเอกเลยเหมือนเม่นที่มีหนามแหลมอยู่ทั่วตัว ไม่ไว้ใจใคร หวาดระแวงคน ทั้งยังดูถูกตัวเอง 

จริงๆ ตอนได้เจอนางเอกครั้งแรกพระเอกก็ชอบเลยแหละ แต่ก็รู้ว่าเรามันจน ภูมิหลังของบ้านก็มีปัญหา เพราะเป็นตระกูลเจ้าของที่ดินเก่าซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในอาชีพต้องห้ามทั้ง 5 ในยุคปฏิวัติวัฒธรรม แทบจะมีสถานะต่ำสุดในสังคม นอกจากจะจน ก็ยังถูกคนประณามดูหมิ่นเหยียดหยาม ขนาดครอบครัวชาวบ้านธรรมดายังไม่มีใครอยากจะมาข้องแวะยุ่งเกี่ยวหรือยกลูกสาวให้ ดังนั้นสำหรับพระเอกแล้ว นางเอกซึ่งเป็นปัญญาชนที่มาจากในเมืองนั้นจึงเป็นอะไรที่ไกลเกินเอื้อมมาก

นางเอกเลยต้องพยายามหาทางเข้าใกล้พระเอกเอง และในที่สุดก็สมหวัง เมื่อมีเหตุให้นางเอกต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านพระเอกชั่วคราว นางเอกมีฝีมือในการทำอาหารฝุดๆ แบบเชี่ยวชาญมาตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว วัตถุดิบธรรมดาๆ เมื่อมาอยู่ในมือนางเอกก็สามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นอาหารเลิศรสได้ แต่แรกๆ พระเอกยังไม่ค่อยรับน้ำใจนางเอกเท่าไร เวลานางเอกให้อะไรหรือทำอะไรให้ พระเอกก็จะรีบหาทางตอบแทนกลับคืนทันที ไม่ยอมรับของใครเปล่าๆ ฟรีๆ  

มีวันหนึ่งพระเอกไปได้ยินคนแซวพูดไม่ค่อยดีถึงนางเอกก็เลยมีเรื่องชกต่อยกับเขาจนได้รับบาดเจ็บหนัก ฝั่งญาติคนที่ถูกพระเอกซ้อมก็ไม่ยอมจะมาเอาเรื่อง (ทั้งๆ ที่คนของตัวเองเป็นฝ่ายปากพล่อยก่อน) คือเห็นว่าบ้านพระเอกรังแกง่ายไง เป็นตระกูลหนึ่งในห้าอาชีพต้องห้าม จะทำอะไรก็ได้ไม่มีใครสนหรอก ไม่ได้เงินชดเชยอย่างน้อยได้ซ้อมคนก็ยังดี แต่ดีที่มีนางเอกอยู่ด้วย ก็เลยเจอนางเอกสวนกลับและขู่ว่าจะแจ้งตำรวจ คนพวกนั้นถึงได้พากันกลัว ไม่กล้ามายุ่งอีก

หลังจากนั้นพระนางก็ตกลงเป็นแฟนกัน พอเจอสาวรุกจีบและสารภาพรักก่อนพระเอกก็ไปไม่เป็นเลยทีนี้55 แต่ถ้านางเอกไม่รุกก็คงอีกนานเลยมั้งกว่าจะได้คบกัน ดีนะที่นางเอกเป็นสายรุก มีอะไรก็พูดตรงๆ เพราะเคยผ่านชีวิตการแต่งงานมาแล้วเลยไม่ยึกยักไม่มีเหนียมอาย แต่พระเอกยังเป็นหนุ่มน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ เวลาโดนนางเอกรุกก็เลยมักจะเขินอายหน้าแดงง่าย แต่ก็พยายามอดกลั้นไม่แสดงออก และยังขอให้นางเอกเก็บเรื่องที่คบกันเป็นความลับก่อนไม่บอกใคร 1 ปีด้วย เพราะไม่อยากให้เธอขาเสียหายหรือถูกคนเอาไปพูดในทางที่ไม่ดีอะ 

หลังจากตกลงคบหากัน พระเอกก็เริ่มมองหาช่องทางหาเงินทางอื่น จากแต่ก่อนที่เอาแต่ก้มหน้าทำไร่ทำนาตามคำสั่งของหมู่บ้านอย่างเดียว พอมีแฟนพระเอกก็เริ่มแหกกฏแอบไปทำงานอื่นลับๆ (อยากหาเงินค่าสินสอด) นางเอกก็เช่นเดียวกัน เป็นตัวนำเลยก็ว่าได้ มาอยู่ที่ชนบทได้ไม่ทันไรก็เริ่มแอบทำอาหารไปขายในตลาดมืดแล้วนะ แต่ไปขายได้ทีเดียว หลังจากนั้นพอพระเอกรู้ก็ขอเอาไปขายเอง ไม่ให้นางเอกออกหน้า ให้ทำของอยู่ที่บ้านอย่างเดียว แต่ฝีมือนางเอกอะระดับไหนใครได้กินมีหรือจะไม่ติดใจ นอกจากจะแปลกใหม่ก็ยังรสชาติดี อีกทั้งยังหากินยาก ก็เลยขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ทำมาเท่าไรก็หมด แต่ถึงจะดีขนาดไหนพระเอกก็ไม่คิดจะมาทำด้วย แค่ช่วยเธอขาเอาขนมไปส่งแล้วขายให้เฉยๆ ส่วนพระเอกก็ไปหาลู่ทางทำเงินทางอื่นต่อ เป็นชายชาตรีผู้ซื่อสัตย์ผู้มีอุดมการณ์ ต่อให้จนแค่ไหนก็ไม่คิดเกาะผู้หญิงกิน ไม่ว่าจะจนแค่ไหนก็ไม่ยอมให้ผู้หญิงของตัวเองต้องควักกระเป๋าจ่าย

ในเรื่องเป็นช่วงปฏิวัฒนธรรม มีการใช้ระบบตั๋วแลกในการซื้อของ ไม่สามารถซื้อของได้ตามใจหรือซื้อครั้งละเยอะๆ ได้ ถ้าซื้อเยอะไปก็จะถูกจับตามองและอาจถูกตรวจสอบ ชาวบ้านหรือคนธรรมดาทั่วไปจู่ๆ จะมาเปิดร้านหรือวางของขายเองไม่ได้ ไม่งั้นอาจถูกจับข้อหาเก็งกำไร ...ธุรกิจของพระเอกจึงต้องทำแบบหลบๆ ซ่อนๆ บอกใครไม่ได้ ถ้าถูกจับได้นี่คือติดคุกแน่นอน แต่นางเอกก็สนับสนุนพระเอกทุกอย่าง รู้ว่าพระเอกจะเลี้ยงหมูขายก็แนะนำให้หาหนังสือมาอ่านมาลองศึกษาดู ไม่ใช่เลี้ยงตามความเคยชินเก่าๆ หมูพระเอกเลยโตไวตัวใหญ่และไม่ติดโรคง่ายเหมือนที่อื่นๆ (เพราะฉีดวัคซีนแล้วไงล่ะ)

นางเอกรู้ว่าอีกไม่นานนโยบายต่างๆ จะถูกยกเลิกและมีการผ่อนปรนมากขึ้น เลยเคี่ยวเข็ญให้พระเอกกลับมาอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนใหม่ เพราะรู้ว่าอีกไม่นานก็จะมีการอนุญาตให้ทุกคนสามารถสมัครสอบเข้าเรียนมหา'ลัยได้เหมือนเดิม นางเอกอยากให้พระเอกสอบได้ และทางที่ดีคือต้องได้อันดับที่ 1 ของจังหวัดด้วย เพราะถ้าคะแนนแค่พอผ่านๆ หรืออันดับไม่สูงมาก ด้วยภูมิหลังอย่างพระเอกจะทำให้มีโอกาสถูกตัดสิทธิ์สูง หรืออาจถูกคนปัดตกแล้วเอาคนอื่นมาเสียบแทน

เอาเป็นว่าหลังได้เจอนางเอกชีวิตของพระเอกก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีความมุ่งมั่นมีความมั่นใจที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองและคนในครอบครัวให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม การมาของนางเอกส่งผลให้หลายๆ อย่างรอบๆ ตัวพระเอกเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น ไม่เพียงแต่ชีวิตของพระเอก แต่ยังรวมถึงคนรอบตัวบางคนด้วย เช่น ทำให้พี่สาวพระเอกได้แต่งงานและไม่ต้องพบเจอเรื่องร้ายเหมือนในชาติก่อนอีก หรือช่วยให้พระเอกรอดพ้นจากการติดคุกได้สำเร็จ พอไม่ต้องติดคุกพระเอกก็ได้เรียนมหา'ลัย ได้ตั้งตัวและสร้างธุรกิจเร็วขึ้น สมบัติของบรรพบุรุษก็ไม่ต้องตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเหมือนในชาติที่แล้วอีก

ส่วนสามีเก่าของนางเอกก็ได้ย้อนเวลากลับมาเหมือนกัน สรุปพี่แกไม่ใช่ไม่รักนางเอกนะ เพียงแต่เคยชินกับสภาพครอบครัวที่ห่างเหินเย็นชาก็เลยรู้สึกตัวช้าาาามากไปหน่อย (16 ปีเลยนะพี่!!) ชาตินี้นางเอกจับพิรุธได้ก่อน เลยรู้ว่าตัวสามีเก่าก็น่าจะย้อนกลับมาเหมือนกัน นางเลยไปหาคนช่วยที่เป็นคู่อริของอดีตสามี บอกใบ้บางเรื่องแลกกับการให้ช่วยส่งอดีตสามีไปทำงานไกลๆ หน่อย อย่าเพิ่งให้กลับมาตอนนี้ เพราะถ้าสามีเก่ารู้ว่านางเอกมาเจอกับพระเอกแล้ว อิพี่จะต้องหาทางจับนางเอกแยกกับพระเอกแน่นอน ซึ่งด้วยอายุและสถานะของพระเอก ณ เวลานี้คือไม่มีทางสู้ฝั่งสามีเก่าได้เลย เพราะนอกจากสามีเก่าของนางเอกจะเป็นทหารก็ยังมีภูมิหลังของครอบครัวที่ไม่ธรรมดาด้วย ...แต่ตัวสามีเก่าเอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยมีบทเท่าไรเลย ส่วนตัวรู้สึกเหมือนออกมาเพื่อเป็นบทพิสูจน์รักแท้ให้กับพระนางมากกว่าอะ😅



📍คนสวยคนนี้ย้อนมายุค 70 เพื่อคุณสามีเลยนะคะ 4 เล่มจบ 




วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2569

หมอหญิงยอดการค้าซ่อนวาสนา 3 เล่มจบ

 

หมอหญิงยอดการค้าซ่อนวาสนา 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เกิ้นกู่อีเมิ่ง (亘古一梦 )

ผู้แปล : อี้หนิง / Huang Liyuan

ปก : 十七悠

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

แนววิญญาณทะลุมิติมาสิงร่างคนอื่น ปะทะเครือญาติขี้อิจฉาใจยักษ์ของร่างเดิม ผสมเรื่องการเมืองการแย่งชิงบัลลังก์(หน่อย)

นางเอกทะลุมิติมาอยู่ในร่างของบุตรสาวบ้านสามตระกูลกู้ ตระกูลที่มีทักษะการแพทย์ แต่กลับมีพ่อนางเอกคนเดียวที่โดดเด่นจนได้เป็นหมอหลวง วันหนึ่งพ่อถูกเรียกให้ไปรักษาบุตรชายขององค์หญิงใหญ่ แต่รักษาไม่ได้ องค์หญิงใหญ่โกรธมาก เลยสั่งให้คนจับพ่อนางเอกไปตีจนขาหักพิการ หนำซ้ำยังสั่งให้ลงโทษประหารอีก ครอบครัวนางเอกเลยต้องพากันหนีตายหลบไปอยู่ที่อื่น จนแม่ต้องมาเสียไประหว่างทาง สุดท้ายนางเอกกับพ่อต้องปลอมตัวแล้วหนีไปหลบอยู่ที่บ้านเก่าของสาวใช้คนสนิทแม่ในชนบท แถมนางเอกยังต้องแต่งตัวเป็นบุรุษเพื่อปิดบังตัวตนอีกนาจา

ส่วนพระเอกเป็นแม่ทัพพิทักษ์แคว้น ถูกคนลอบสังหารได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วได้นางเอกช่วยไว้ จากนั้นพี่แกก็กลายเป็นลูกไล่นางเอก เป็นบอดี้การ์ด ต้องทำงานสารพัดตามที่นางเอกสั่ง เพื่อแลกค่ากินค่าอยู่ค่ารักษา จะมาอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไรไม่ได้ เพราะบ้านนางเอกตอนนี้จนมากกก มีแต่ผู้หญิงกับคนพิการ ต้องช่วยกันทำมาหากินเน้อ ...นางเอกเริ่มจากการเก็บสมุนไพรไปขาย แต่ก็ไม่มีที่ไหนยอมรับซื้อ ขณะที่หมดหวังก็ได้เจอกับคนป่วยที่หมอรักษาไม่ได้พอดี นางเอกเลยเสนอตัวขอรักษาให้ อีกฝ่ายเป็นคนรวย พอนางเอกรักษาเสร็จจนหายก็เลยได้เงินมาไม่น้อย นางเอกเลยเอาเงินที่ได้มาต่อยอดทำการค้า เพราะนางไม่ได้มีแค่ทักษะทางการแพทย์อย่างเดียว แต่ยังมีความรู้จากยุคสมัยใหม่ติดตัวมาด้วย จึงนำตรงจุดนี้ไปใช้หาเงินผลิตยารักษาโรคและทำนั่นนู่นนี่ขาย 

พอคนในหมู่บ้านบางคนมาเห็นบ้านนางเอกเริ่มมีตังค์ก็เกิดความอิจฉา แอบไปทำลายเครื่องมือที่นางเอกสร้างมาไว้ใช้ในนาข้าว นางเอกเลยต้องปรับแผนใหม่ จะรวยคนเดียวไม่ได้ต้องพาคนในหมู่บ้านรวยด้วย เพื่อลดความอิจฉา ไม่งั้นเดี๋ยวของโดนพังอีก ก็เลยต้องจ้างคนในหมู่บ้านให้มาช่วยทำงานด้วย (พอได้ผลประโยชน์กันหมดก็ไม่มีใครอิจฉาแล้ว🤣) ...พอชีวิตเริ่มดี ครอบครัวของสาวใช้คนสนิทแม่ก็ตามมาสร้างปัญหา (บ้านนางเอกจำเป็นต้องปิดบังตัวตน ต้องโกหกคนนอกว่าตนเป็นลูกของสาวใช้ เป็นครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูก) คิดว่านางเอกเป็นลูกของน้องสาวตัวเอง เลยกะว่าจะรังแกยังไงก็ได้ โยนอะไรมาก็ต้องรับ ถึงยัดเยียดคนสติไม่ดีมาให้ก็ต้องแต่ง มาทีไรไม่เคยมีเรื่องดี มีแต่ปัญหา แต่ก็ขยันมาให้โดนด่าจัง

พอเริ่มมีตังค์นางเอกเลยแบ่งเงินมาใช้ปรับปรุงบ้านให้น่าอยู่ และเอามาจ้างคนในหมู่บ้านทำงาน ชีวิตกำลังไปได้สวย กิจการกำลังขยาย เพราะนางเอกจัดการทำงานบริหารรูปแบบเหมือนบริษัท แบ่งการทำงานเป็นแผนกชัดเจน มีการลงหุ้น มีเงินเดือน และมีการแบ่งเงินปันผล ทำอะไรชัดเจน ทุกคนเลยชอบ 

แต่พอชีวิตเริ่มดีปัญหาก็ตามมาอีกแหละ ชีวิตมันต้องมีอุปสรรค ต้องมีคนมาคอยฉุดรั้งขวางทางเจริญสินะ โดยเฉพาะบรรดาญาติๆ นี่แหละตัวดี55 เหมือนแมงหวี่แมลงวันที่ชอบมาวนเวียนเวียนวนบินอยู่ใกล้ๆ ไล่ก็แล้วตีก็แล้ว แต่เดี๋ยวก็กลับมาใหม่ ไม่ตายสักที(ฟะ) ...เจ้าเดิม ครอบครัวพี่ชายของสาวใช้ไงล่ะ คราวนี้เล่นขนกันมาทั้งบ้านเลย จะมาขออยู่ขอกินที่บ้านนางเอกถาวร จากนั้นก็คิดหาข้ออ้างมายึดบ้านเขาอีก คิดได้ไง😮‍💨 (จริงๆ มันเป็นบ้านของพ่อแม่สาวใช้ แต่ตัวพี่ชายสาวใช้แต่งเข้าบ้านฝั่งเมียพร้อมเปลี่ยนแซ่ไปแล้ว แถมยังไม่เคยกลับมาเลี้ยงดูพ่อแม่ หนำซ้ำยังเอาน้องสาวไปขายแลกเงินอีก จริงๆ ก็ไม่น่ามีสิทธิ์แล้วปะ?) แต่คนมันหน้าด้านจะเอามันก็หาเหตุผลมาจนได้ นางเอกเลยตกลงว่าจะย้ายออก แต่ก่อนออกคือจะขอทุบทำลายส่วนที่เคยก่อสร้างเพิ่มทิ้งก่อนนะ เอาสิๆ 😡

แล้ววันหนึ่งอิลูกชายญาติตัวดีก็ดันไปเห็นเงานางเอกตอนกำลังอาบน้ำเข้า ก็เลยรู้ว่านางเอกเป็นผู้หญิงไม่ใช่ผู้ชาย บันเทิงสิทีนี้🙄 ไปป่าวประกาศว่านางเอกเป็นผู้หญิงไม่พอ ยังใช้เรื่องที่เห็นเรือนร่างมาเป็นข้ออ้างมัดมือชกจับนางเอกแต่งงานด้วยอีก แถมตอนนั้นพระเอกก็กลับบ้านตัวเองไปแล้ว อิพี่เลยไม่รู้เรื่องที่นางเอกเป็นผู้หญิงคือรู้ช้า แต่ตอนที่ยังไม่รู้พระเอกก็แอบหวั่นไหวใจเต้นไปแล้วนะ แต่ก็คิดอีกว่าต่อให้นางเอกเป็นสตรีแล้วไงล่ะ ยังไงตัวเองก็คงแต่งเขาไม่ได้หรอก เพราะตอนนี้พระเอกกำลังโดนผู้มีอำนาจหมายหัวต้องการฆ่า ถ้าเกี่ยวข้องกับนางเอกมากก็กลัวว่าเดี๋ยวบ้านนางเอกจะเดือดร้อนตามไปด้วย วันหนึ่งพี่แกก็เลยตัดสินใจจากไปแบบเงียบๆ ไม่บอกใคร (ปล่อยให้นางเอกโกรธอยู่คนเดียว) ส่วนป๊ะป๋านางเอกก็อยากให้ลูกดองกับพระเอกเช่นกัน แต่ติดตรงที่ครอบครัวเรากำลังถูกไล่ล่า เลยคิดว่าถ้าบอกเรื่องนี้ไปพระเอกคงรับไม่ได้แน่ ต้องถอยหนีแน่นอน ประมาณนี้

สุดท้ายบ้านนางเอกก็ต้องย้ายจากชนบทไปอยู่ในเมือง คนที่นางเอกเคยช่วยชีวิตพอรู้ว่านางเอกเป็นผู้หญิงก็มาสู่ขอ นางเอกก็แบบยังไงก็ได้ แต่งกับใครก็ได้ แล้วแต่พ่อ แต่วันดีคืนดีก็มีคนปล่อยข่าวว่านางเอกมีดวงพิฆาต ใครอยู่ใกล้หากไม่ตายก็ต้องได้รับบาดเจ็บ คนที่คิดจะมาสู่ขอเลยบายไม่มาแล้ว ระหว่างนั้นคนที่พระเอกส่งมาจับตาดูบ้านนางเอกก็รู้(ดี)ว่าเจ้านายเราสนใจลูกสาวบ้านนี้มากกก คิดว่าถ้าเจ้านายเราไม่ได้แต่งลูกสาวบ้านนี้มาเป็นภรรยาคงจะคลั่งแน่นวลล ก็เลยส่งคนมาสู่ขอนางเอกให้เจ้านายโดยที่ไม่บอกก่อน55 พอพระเอกรู้ก็แอบดีใจ แต่ยังแสดงตัวให้ใครรู้ไม่ได้ แรกๆ เลยต้องส่งลูกพี่ลูกน้องที่หน้าคล้ายมาเป็นตัวแทนก่อน จริงๆ นางเอกก็แอบสงสัยนะว่าใช่พระเอกรึเปล่า เพราะเห็นเขาแซ่เดียวกัน (คิดถูกแล้วจ้าสาว🤣) 

หลังจากนั้นนางเอกก็ถูกดึงให้เข้าไปพัวพันกับการแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก เพราะความสามารถในการรักษาของนางนั่นแหละ เลยทำให้ถูกคนจับจ้อง สุดท้ายก็เอาชีวิตพ่อนางเอกมาข่มขู่เพื่อให้นางเอกยอมทำตาม โดยมีคนในตระกูลฝั่งพ่อนางเอกสมรู้ร่วมคิดด้วย ...นางเอกได้รู้ว่าพระเอกเป็นไผก็ตอนเข้าวังมารักษาคนนี่แหละ แรกๆ ยังโกรธอยู่เพราะรู้สึกเหมือนโดนปั่นหัว แต่พอได้ฟังพระเอกอธิบายนางเอกก็ยอมให้อภัย และตกลงจับมือกันร่วมเผชิญศึกนี้

ช่วงการเมืองมีไม่มาก น่าจะ 20-30% ของเรื่องได้ ที่เหลือคือเป็นเรื่องค้าขายเรื่องในบ้าน หลังจบเรื่องการแย่งชิงอำนาจก็มาต่อที่เรื่องในบ้านพ่อนางเอกกัน จริงๆ พวกคนในบ้านพ่อนี่น่าจะโดนอะไรบ้างนะ เพราะถือว่ามีส่วนในการช่วยวางแผนส่งพ่อนางเอกไปให้ฝั่งตรงข้ามที่ต้องการโค่นล้มบัลลังก์ชัดเจน หวังเกาะต้นไม้ใหญ่แต่ก็ดันเกาะผิดต้น พอรู้ว่าพลาดก็คิดจะแก้เกมโดยการส่งหลานสาวไปแต่งงานกับพระเอกอีกนะ

จากนั้นก็เป็นเรื่องหลังพระนางแต่งงาน เรื่องในบ้านพระเอก ปัญหาคลาสสิกระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้ จริงๆ ฝั่งนางเอกไม่มีอะไรหรอก แต่ฝั่งแม่พระเอกนี่สิอารายนักหนา จู่ๆ ก็โผล่มา เหมือนออกมาให้คนเกลียดเฉยๆ ปะ😅 จริงๆ ตัดจบตั้งแต่พระนางตกลงหมั้นหมายหรือเข้าพิธีแต่งงานกันเลยก็ได้นะ🤣

ป.ล. ตัวร้ายในเรื่องส่วนใหญ่ เช่น ญาติสาวใช้ แม่พระเอก ก็จะร้ายแบบโต้งๆ ไม่มีชั้นเชิงอะไรทั้งสิ้น เหมือนออกมาให้คนหมั่นไส้+เกลียดเล่นมากกว่าอะ😅 ...จริงๆ ชอบตอนนางเอกอยู่ชนบทมากกว่านะ ยังมีอะไรให้ลุ้นให้ติดตาม แบบอยากรู้ว่านางเอกจะผลิตอะไรออกมาขายอีก หรือจะเจอเคสคนป่วยแบบไหน แม้จะรู้สึกว่าตรงจุดนี้ของนางค่อนข้างจะซูมากก็เถอะ แต่ก็เอาเต๊อะ 


📍หมอหญิงยอดการค้าซ่อนวาสนา 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/9fITI996VU







วันอังคารที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

เมื่ออันธพาลน้อยต้องปีนป่ายไปเป็นชายาอ๋อง 2 เล่มจบ


เมื่ออันธพาลน้อยต้องปีนป่ายไปเป็นชายาอ๋อง 2  เล่มจบ

ผู้แต่ง : หลานอ้ายเฉ่า

ผู้แปล : Huang Liyuan

ปก : Walaable

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเรื่องนี้จะเรียกว่าเป็นวิญญาณที่ทะลุมิติมา? หรือจะบอกว่ามาเกิดใหม่ทั้งๆ ที่มีความทรงจำเดิมจากยุคปัจจุบันติดตัวมาด้วยดี เพราะนางเอกมาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาเลยอะ พ่อนางเอกเป็นหัวหน้าพรรคเฉาในยุทธภพ มีอนุหลายคน แต่ก็ไม่มีใครตั้งท้องสักคนนอกจากแม่นางเอกที่เป็นภรรยาเอก สรุปพยายามมาตั้งนานแต่พ่อนางเอกก็มีลูกแค่คนเดียว แถมยังเป็นลูกสาวอีกต่างหาก และเพื่อให้พรรคมีผู้สืบทอด นางเอกเลยต้องปลอมตัวเป็นผู้ชายและถูกเลี้ยงดูสอนสั่งมาแบบผู้ชายตั้งแต่เด็กเลย

นางเอกเป็นประมุขน้อยพรรคเฉา หนึ่งในสำนักใหญ่ที่ตั้งอยู่เจียงหนาน ทำมาหากินอยู่บนเส้นทางคลองส่งน้ำ คลุกคลีอยู่ในวงการนี้มาตั้งแต่เกิด เรียกได้ว่ารู้ทุกปัญหาและเข้าใจถึงความยากลำบากของชาวบ้านดี แถมยังรู้ไส้รู้พุงของขุนนางแถวนี้หมด ...นางเอกเป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์ มนุษย์สัมพันธ์ดีเข้ากับคนง่าย ที่สำคัญคือแสบ+ซนมากกกก แสบยิ่งกว่าเด็กผู้ชายปกติอีกนาจา แต่นางเป็นคนมองอะไรทะลุปรุโปร่ง เอาตัวรอดเก่ง บางคำพูดฟังแล้วมีสะอึก+ได้ข้อคิดมากมาย เวลาอยู่กับนางยังเหมือนได้เปิดโลก ได้เห็นอะไรอีกมุม และได้พลังบวกกลับไป นางเอกถึงได้เป็นที่ชื่นชอบของคนมากมาย บรรดาอนุของพ่อนางเอกคือรักนางเอกหมดอะ ไม่มีเรื่องชิงดีชิงเด่นในเรือนหลังเลย เวลานางเอกกลับมาก็มีแต่คนมารอต้อนรับ อยากเอาใจนางเอก เพราะรู้ว่าแย่งชิงไปก็ไม่มีประโยชน์ ต่อไปนางเอกก็ต้องเป็นคนสืบทอดทุกอย่างอยู่ดี ไม่สู้หันมาเอาใจนางเอกกับแม่ดีกว่า 55...

ส่วนพระเอกเป็นท่านอ๋อง เป็นแม่ทัพ ได้รับบาดเจ็บจากสนามรบจนทำให้ขาสองข้างพิการ ป๊ะป๋าฮ่องเต้กับท่านแม่ฮองเฮาพยายามหาหมอเก่งๆ มารักษาอยู่หลายรอบแต่ก็ไม่มีใครรักษาได้สักกะคน พอได้ยินว่าที่เจียงหนานมีหมอเทวดาที่เก่งๆ อยู่คนหนึ่งก็เลยส่งพระเอกไปรักษาที่นั่น ระหว่างทางกลัวลูกเหงา อยากให้ลูกมีเพื่อนที่คุยสนุกๆ นิสัยร่าเริงตามไปด้วย ก็เลยให้หลานชายคนที่เป็นเพื่อนนางเอกร่วมเดินทางไปด้วย เพื่อนก็เลยมาติดต่อขอโดยสารไปกับเรือนางเอกที่เพิ่งแวะมาส่งสินค้าในเมืองหลวง ซึ่งเพื่อนนางเอกก็ประหนึ่งเชื้อพระวงศ์หลุด QC เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ใสซื่อ จิตใจบริสุทธิ์ เป็นคนง่ายๆ โดนนางเอกแกล้งขนาดไหนก็ไม่เคยโกรธ สองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันยิ่งเหมือนคณะตลก เป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะ แล้วหันมาดูพระเอกดิ่55  

...แต่ตอนแรกนางเอกไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของเพื่อนนะ นึกว่าเพื่อนเป็นคุณชายบ้านรวยที่มีนิสัยเสเพลชอบกินเที่ยวทั่วไปเฉยๆ ต่างคนต่างไม่เคยถามที่มาที่ไปของอีกฝ่าย คบกันด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ

ส่วนฐานะพระเอก นางเอกก็ไม่รู้เช่นกัน เลยเรียกเขาว่า 'พี่ชาย' ตามเพื่อน ...นางเอกดื้อ+ซน+แสบมากกก มักมีอะไรมาให้พระเอกกับคนรอบข้างเซอไพร์สได้เสมอ มีแรงดึงดูดที่ทำให้คนอยากเข้าใกล้ ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ...พระเอกก็เสมือนได้เปิดโลกอีกใบ ได้เรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากการเดินทางครั้งนี้ แถมสภาพจิตใจยังดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้เอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่เจอใครอีก เพราะเกือบทุกวันจะต้องถูกนางเอกเข็นรถพาไปนู่นมานี่ เรียกได้ว่าขาพระเอกนั้นไม่เป็นอุปสรรคสำหรับนางเอกเลย ปฏิบัติกับพระเอกเหมือนคนปกติทั่วไป ไม่เข็นพาออกไปชมเมืองก็พาออกไปชมดาดฟ้าเรือ นานวันเข้าพระเอกเลยไม่ได้สนใจสายตาของคนภายนอกที่มองมาอีก

ตอนแรกก็เหมือนจะเป็นแนวยุทธภพ ตลกๆ คอเมดี้ แต่ความจริงมันมีเรื่องความดำมืด+การทุจริตในแวดวงขุนนาง และการแย่งชิงอำนาจในยุทธภพแฝงอยู่เยอะเลย เล่ม 1 ยังสบายๆ แต่เล่ม 2 เริ่มเครียดและ🤣 ... แล้วก็มีเรื่องพวกโจรสลัดที่คอยดักปล้นชิงพ่อค้าวาณิช เรื่องเกี่ยวกับเส้นทางการค้าเกลือที่หนีไม่พ้นเรื่องการทุจริตโกงกินของพวกขุนนางในราชสำนักอีกนั่นแล โกงกินกันเป็นทอดๆ พอเมืองหลวงส่งคนมาตรวจสอบก็วางแผนเก็บคนที่ส่งมาโดยจัดฉากให้เป็นการถูกโจรสลัดปล้นฆ่า ทำงานกันเป็นทีมโดยมีคนใหญ่คนโตหนุนหลัง ถ้าพระเอกไม่บังเอิญมาแถวนี้ทุกอย่างก็คงยังเหมือนเดิม เพราะนางเอกเลยนะ พระเอกกับขุนนางที่ถูกส่งมาถึงเข้าใจความทุกข์ยากของชาวบ้านอย่างแท้จริง เพราะถึงนางเอกจะเก่ง+ฉลาดแค่ไหน แต่นางก็ไม่มีอำนาจเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดาอะ ถึงจะรู้ปัญหาแต่ก็ทำอะไรได้ไม่มากอยู่ดี

ส่วนเรื่องความรักเป็นพระเอกที่เป็นฝ่ายชอบและไล่ตามจีบนางเอกก่อน แต่กว่านางเอกจะชอบและยอมแต่งกับพระเอกก็ท้ายๆ เลย คือนางเอกเรื่องนี้เหมือนพญาเหยี่ยวที่สยายปีกโผบินอยู่บนท้องฟ้าอะ สามารถอยู่เองได้โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาบุรุษ สามารถอาศัยสองมือ+มันสมองและความสามารถของตัวเองปกป้องและหาเลี้ยงตัวเองกับทุกคนในครอบครัวได้ พระเอกเลยต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเอาชนะใจนางเอกและทำให้พ่อนางเอกยอมรับ สองพ่อลูกไม่อยากเกี่ยวดองกับคนในราชวงศ์ พ่อนางเอกอยากหาเขยแต่งเข้า+หาคนที่ควบคุมง่ายๆ มาให้ลูก ส่วนนางเอกนี่เรียกได้ว่าไม่เคยมีเรื่องแต่งงานอยู่ในหัวสมองเลย แล้วยิ่งจะให้แต่งกับเชื้อพระวงศ์นางยิ่งไม่เอา ไหนจะฐานะที่แตกต่าง แล้วอีกอย่างคือ...นางเอกไม่อยากถูกขังอยู่แต่ในเรือนหลังด้วย 

ซึ่งพระเอกก็รู้นิสัยนางเอกดี เลยไม่เคยคิดจะให้นางเอกอยู่กับบ้านเหมือนสตรีทั่วไปอยู่แล้ว พูดง่ายๆ คือจะให้นางเอกใช้ชีวิตเหมือนเดิม อยากทำไรทำเดี๋ยวพระเอกจะคอยหนุนหลังเอง รวมถึงจะคอยดูแลสนับสนุนให้ความสะดวกพรรคของนางเอกด้วย (จริงๆ นางเอกเคยมีคนที่ชอบแล้วตกลงว่าจะแต่งงานกันนะ แต่คนคนนั้นมาจากไปก่อน จากไปแบบไม่สวยด้วยฝีมือโจรสลัด ทุกๆ ปีนางเอกเลยต้องออกไปจัดการพวกโจรสลัดและสืบหาพวกโจรสลัดที่ก่อเรื่องครั้งนั้นเพื่อแก้แค้น สุดท้ายตามจนเจอ นางเอกสู้จนตัวเองบาดเจ็บหนักเกือบตาย แต่สุดท้ายกลับพบว่า... 🥲)

คือเราชอบคาแรกเตอร์นางเอกมาก เก่งแต่ก็ไม่ได้ซู กะล่อนเจ้าเล่ห์เหมือนเด็กแสบๆ ซนๆ แต่ไม่น่ารำคาญ เหมือนจะติดเล่นแต่จริงๆ พึ่งพาได้ เป็นคนหนักแน่นแต่อยู่ด้วยแล้วสนุกไม่เครียด ไม่แปลกที่จะมีคนชอบนางเยอะ มีแต่คนมารุมรัก(ส่วนพระเอกไม่มีจ้า55) แต่พระเอกรู้ว่านางเอกเป็นสตรีตั้งแต่เล่มแรกเลยนะ หลังจากนั้นพอเห็นใครแตะเนื้อต้องตัวนางเอกอิพี่เขาก็จะแบบไม่ค่อยพอใจ กระสับกระส่าย แต่นางเอกไม่รู้ ไม่ถือ เพราะเคยอยู่ในยุคปัจจุบันมาก่อน บวกกับถูกเลี้ยงมาแบบนี้เลยไม่เคยสนใจ แบบแทบจะลืมไปแล้วมั้งว่าตัวเองเป็นผู้หญิง55 ...หลังแต่งแม่พระเอกก็ไม่ค่อยปลื้มนางเอกเท่าไร นอกจากฐานะไม่โอ เรื่องนิสัย+มารยาทคุณแม่ก็รับบ่ได้ แต่ทำไงได้ก็ลูกชายเรามานรัก+ตามใจเมียขนาดนี้เอง แม่ว่าไรเมีย พระเอกก็ออกโรงปกป้องหมด เมียไม่อยากเข้าวังก็ไม่ต้องเข้า เมียไม่อยากอยู่เมืองหลวงงั้นพี่ก็จะทำเรื่องขอไปประจำอยู่แถวบ้านเมียเอง ชายารัชทายาท(พี่ชายพระเอก) ยังแอบอิจฉานางเอกที่ได้ใช้ชีวิตอิสระมีสามีรักใคร่คอยปกป้องเลย แถมพระเอกยังรักเดียวใจเดียว ไม่มีสตรีอื่นมาให้วุ่นวายเหมือนครอบครัวตัวเองด้วย

ส่วนพวกหลานๆ ของพระเอกก็ชอบนางเอกกันทั้งนั้น พอได้เล่นด้วยกันในวังครั้งหนึ่งหลังจากนั้นก็ขอไปเล่นที่จวนพระเอกตลอด แต่แม่พระเอกกลัวหลานๆ จะถูกนางเอกทำให้เสียคนเลยไปฟ้องป๊ะป๋าฮ่องเต้ หวังว่าสามีจะเข้าข้าง ฮ่องเต้ก็มาจับตาดู+พูดคุยกับลูกๆ นางเอกอยู่พักนึง จากนั้นก็บอกให้หลานชายคนโต(ลูกคนโตของรัชทายาท) เก็บกระเป๋าตามพระนางกลับไปเจียงหนานด้วยเลย55


📍เมื่ออันธพาลน้อยต้องปีนป่ายไปเป็นชายาอ๋อง https://s.shopee.co.th/60OY7H0SSc


วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค 5 เล่มจบ

 


หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : จือจือ

ผู้แปล : หยกน้ำแข็ง

ปก : Reine_Beammer

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

หนังสือออกเยอะมากๆ อ่านไม่ทันแล้ว🤣 นี่ก็กว่าจะได้อ่าน คาดว่าหลายท่านคงอ่านจบกันไปหมดแล้วแหละเนอะ

มาจ้าาาางานของท่านจือจือนักเขียนในดวงใจของเราเอง โดนตกตั้งแต่พราวพร่างบุปผาตระการจนมาถึงทุกวันนี้ ...เรื่องนี้นางเอกเป็นคนยุคปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุแล้วทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณ มาอยู่ในร่างบุตรสาวภรรยาเอกของตระกูลเสิ่น เสิ่นเจิน ขุนนางใหญ่มากความสามารถ มากด้วยแผนการ ฉลาด สุขุม เจ้าเล่ห์ สมญานาม จิ้งจอกเก้าหาง ของราชสำนัก ...นางเอกเข้ามาอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่ตอนที่ร่างนี้อายุ 7 ขวบ ค่อยๆ เรียนรู้ปรับตัวจนหลอมรวมกลมกลืนเข้ากับยุคสมัย บอกก่อนนะว่านางเอกไม่ได้อาศัยความได้เปรียบจากการเป็นคนยุคสมัยใหม่มาทำการค้า+เปิดร้านอาหาร หรือทำการเปลี่ยนแปลงอะไรเน้อ แค่เอาขั้นตอนระบบการทำงานจากตอนเป็นพนักงานบริษัทมาปรับใช้ในการปกครองบ่าวไพร่และทำการค้าเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น จนเราแทบจะลืมไปเลยว่านางเอกเป็นคนยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมา

ส่วนพระเอกมาจากตระกูลพ่อค้า บ้านรวยมากก ญาติ(โคตร)เยอะ ของนางเอกเป็นครอบครัวเล็กๆ ญาติก็ไม่ค่อยเยอะ ในจวนมีแค่พ่อแม่และนางเอก กับอนุและน้องชายที่เป็นบุตรของอนุ 1 คน ที่เหลือก็บ่าวไพร่ ส่วนของพระเอกทั้งฝั่งพ่อฝั่งแม่นี่ญาติพี่น้องรวมกันแล้วเดาว่าน่าจะทะลุห้าร้อย แถมยังสร้างบ้านอาศัยอยู่ติดๆ กันประหนึ่งตำบลเล็กๆ (ตอนงานแต่งพระนางคือแนะนำกันจนงง🤣 ญาติเยอะสมกับที่เป็นงานท่านจือจือจริงๆ)

พระนางเจอกันครั้งแรกที่อาราม นางเอกกำลังตกอยู่ในอันตราย พระเอกก็บังเอิญช่วยคนเขาไว้พอดี นางเอกไม่กล้าเปิดเผยตัวตน พระเอกเลยเข้าใจว่านางเป็นสาวใช้ ตอนเจอกันครั้งแรกพระเอกเหมือนม้าพยศ ควบคุมยาก เหมือนดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้าเต็มไปด้วยพลังและไม่เกรงกลัวสิ่งใด พระเอกกับคนของพระเอกเข้าใจว่านางเอกเป็นสาวใช้ตระกูลเสิ่น เลยขอให้นางเอกช่วยแจ้งเรื่องฝากชื่อพระเอกเข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวงกับนายท่านเสิ่น(พ่อนางเอก)ให้หน่อย ถือเป็นการตอบแทนที่ได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนตระกูลเสิ่นที่อารามครั้งนี้...

นางเอกอยากออกมาข้างนอกเพื่อตรวจสอบเรื่องอาการป่วยของแม่ จึงใช้เรื่องมาจุดธูปขอพรที่อารามเป็นข้ออ้าง พอเกิดเหตุการณ์นี้นางเอกเลยไม่กล้าบอกแม่ตรงๆ ต้องปกปิดบางส่วนเพราะอยากปกป้องชีวิตของบ่าวไพร่ที่มาด้วยกัน จริงๆ แม่นางเอกไม่ใช่คนโหดเหี้ยมแต่เป็นคนเด็ดขาด ถ้ารู้เรื่องทั้งหมดแม่จะต้องสั่งลงโทษและขายบ่าวไพร่ที่ติดตามนางเอกไปหมดแน่นอน เหมือนตอนที่เจ้าของร่างนี้หกล้มเมื่อตอน 7 ขวบ(จนนางเอกได้มาเข้าร่าง) แต่สุดท้ายแม่ก็รู้ทุกอย่าง เพียงแต่แกล้งไหลตามน้ำไปเฉยๆ (คุณแม่นางเอกเป็นสตรีที่เก่ง+ฉลาด อ่านแล้วก็นึกถึงแม่น้องฟู่ในพราวพร่างเลย) คุณแม่มีอาการป่วยเรื้อรังมานาน นางเอกอยากรู้ว่าเป็นหนักแค่ไหน แต่หมอที่มารักษาถูกพ่อนางเอกห้ามไม่ให้บอกความจริง นางเอกเลยต้องสืบเอง... แม่นางเอกรู้ตัวว่าคงจะอยู่ได้อีกไม่นานเลยรีบสอนเรื่องเกี่ยวกับการดูแลจวนและปกครองคนให้ลูก รวมถึงจัดการเรื่องการแต่งงานด้วย

แม่กลัวนางเอกจะเป็นเหมือนญาติผู้พี่หรือหลานสาวฝั่งพ่อนางเอกที่มาขอพึ่งพิง ที่หลังจากแม่ซึ่งเป็นภรรยาเอกตายได้ไม่นานก็ถูกเมียใหม่พ่อหรือแม่เลี้ยงบีบบังคับให้แต่งงานกับคนที่แม่เลี้ยงเลือก  จนต้องหนีมาเมืองหลวงเพื่อขอให้พ่อนางเอกที่เป็นลุงช่วย ...แม่นางเอกก็พยายามเลือกลูกเขยอยู่นาน แล้วสุดท้ายก็ไปถูกใจคุณชายสามสกุลเหลียง บัณฑิตหนุ่มอนาคตไกล ชาติตระกูลดี ความประพฤติเรียบร้อย ไม่มีสาวใช้หรืออนุก่อนแต่งงาน ตอนแรกกะจะให้หมั้นไว้ก่อน แต่ฝ่ายนู้นเร่งรัดหาเหตุผลบลาๆ สุดท้ายนางเอกเลยต้องแต่งเข้าไปตั้งแต่อายุ 12 แต่ตกลงกันว่ายังไม่ไห้เข้าหอนะเพราะนางเอกอายุยังน้อย 

จริงๆ ไม่น่ารีบแต่งเลย ลูกก็เพิ่ง 12-13 เราว่าอยู่บ้านเดิมก็ดีอยู่แล้ว อยู่บ้านเดิมคนน้อยไม่วุ่นวาย แถมได้เป็นเจ้านายไม่ต้องคอยดูสีหน้าหรือปรนนิบัติใคร แต่พอแต่งมาเป็นสะใภ้มาอยู่บ้านเขาก็ต้องคอยดูสีหน้าสามี แม่สามี ย่าสามี บรรดาพี่ชาย+พี่สะใภ้ของสามี ต้องตื่นเช้าทุกวันเพื่อไปคารวะปรนนิบัติแม่สามี และบลาๆ แถมจะทำอะไรก็ไม่มีอิสระ จุกจิกอึดอัดไปหมด สามีก็พึ่งพาไม่ได้ ดีนะที่ในร่างนี้วิญญาณคือนางเอกที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เลยสามารถควบคุมอารมณ์และมีความอดทนในการรับมือกับปัญหาต่างๆ ได้มากพอ แต่ยังไงจุนแม่ก็ไม่น่าให้ลูกรีบแต่งเลยอะ...เฮ้อ

บ้านสามีนางเอกเป็นตระกูลแม่ทัพ ส่วนพ่อนางเอกเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น ตอนพ่อสามีเกิดเรื่องมีคนยื่นฎีการ้องเรียน บ้านสามีเลยมาขอให้พ่อนางเอกช่วย พ่อนางเอกก็ช่วยยับยั้งฎีกาจนแก้ไขสถานการณ์ได้กลับมาเป็นปกติ นี่แหละความเจ๋งของขุนนางฝ่ายบุ๋น อยู่วงใน ทั้งอยู่ในเมืองหลวง รับใช้ใกล้ชิดฮ่องเต้ มีข่าววงในอะไรออกมาส่วนใหญ่ฝ่ายบุ๋นจะรู้ก่อน หรือไม่งั้นก็สามารถหาทางช่วยยับยั้ง+แก้ไขปัญหาให้เบาลงได้ 

ดังนั้นบ้านสามีนางเอกถึงได้อยากดองกับบ้านนางเอกไง เพราะหากมีปัญหาหรือเกิดปัญหาจะได้มีวงในแจ้งข่าวหรือช่วยแก้ (แถมพ่อนางเอกยังเป็นถึงหัวหน้าสภาขุนนางเส้นสายไม่ธรรมดา ต่อให้วันหนึ่งพ้นจากตำแหน่งไปแล้วแต่ connection ที่เคยสร้างไว้ก็ยังใช้ได้อยู่นะจ๊ะ) ... บอกเลยใครได้เป็นลูกเขยพ่อนางเอกนี่ไม่ต้องกลัวว่าหน้าที่การงานจะไม่รุ่งนะ(ถ้าเอ็งไม่โง่งมจนเกินจะเยียวยา) มีพ่อนางเอกคอยชี้แนะ+คอยช่วยดูสถานการณ์ให้ ที่เหลือก็อยู่ที่ตัวลูกเขยเองว่าจะฟังจะเชื่อไหม หรือจะเอาไปปฏิบัติปรับใช้อย่างไร 

แต่งไปได้สักพักนางเอกก็เริ่มจับพิรุธได้ว่าสามีอาจจะมีสตรีอื่นอยู่ในใจก่อนแล้ว สัญชาติญาณของผู้หญิงอะไม่ธรรมดา เอ๊ะๆ ตั้งแต่วันแต่งงานและ ต่อมาก็เรื่องปลอกพัด จนมาเรื่องของขวัญวันเกิด และเรื่องตกน้ำ จากที่ว่าจะเป็นสามีภรรยาแบบให้เกียรติอยู่ร่วมกันแบบมิตรสหาย แต่พอเจอเหตุการ์ที่ปั๋วกับ...ไปแอบพบ+พูดคุยกันตอนกลางคืน นางเอกก็รู้สึกหมดหวัง+ขยะแขยงในตัวปั๋วในบัดดล ก็แค่ผู้ชายกากๆ ขี้ขลาดคนหนึ่ง ที่ไหลไปตามกระแสลม หูเบา มองสถานการณ์อะไรไม่ออกสักอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องคบคน เรื่องความสัมพันธ์ กากกกจนสงสัยว่าทำไมแม่นางเอกถึงได้เลือกคนแบบนี้มาเป็นคู่ครองให้ลูกหนอ...แต่เดี๋ยวจะมีช่วงที่แม่รู้ว่าลูกกับสามีเริ่มมีปัญหากัน แม่ถึงได้บอกว่าทำไมแม่ถึงเลือกผู้ชายคนนี้ให้แต่งด้วย คือแม่มองนิสัยลูกเขยขาดเลยแหละ ไม่ใช่ไม่รู้ แต่แม่ก็มีเหตุผลที่เรียกว่าหวังดีของแม่ คิดว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับลูก(ในความคิดของแม่) ตอนฟังก็โกรธไม่ลง คือแม่เขาคิดมาดีแล้วจากประสบการณ์ของตัวเองเลยไม่อยากให้ลูกต้องเดินซ้ำรอย นางเอกก็เข้าใจความปรารถนาดีของแม่แหละ บวกกับอาการป่วยของแม่ด้วย เลยอดทนไม่เถียงไม่ขัดใจแม้จะไม่มีความสุข เพราะไม่อยากให้แม่กังวลหรือเป็นห่วง🥹

หลังตกน้ำเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างสามีนางเอกกับ...ก็ถูกเปิดเผย นางเอกตกลงให้อีกฝ่ายเข้ามาเป็นอนุ กำหนดวันแต่งเข้ามาเรียบร้อย บ้านปั๋วก็ชมเชยที่นางเอกรู้ความวางตัวดีไม่ทำเป็นเรื่องใหญ่ ส่วนปั๋วก็ดี๋ด๋าที่ได้สตรีในดวงใจมาอยู่ในเรือนอย่างถูกต้อง (แต่ตัวเองไม่สู้ไม่พูด ไม่กล้าทำไรสักอย่างนะ เหอๆ) ...ต่อมาบ้านนางเอกเกิดเรื่อง แม้บ้านสามีจะไม่ได้ทอดทิ้งหรือตัดสัมพันธ์กับนางเอกแต่ก็ไม่ค่อยได้ช่วยอะไรสักเท่าไร เข้าใจแหละว่าต้องระวังแถมยังไม่รู้ชัดด้วยว่าพ่อนางเอกผิดเรื่องไหน ส่วนปั๋วก็ไม่สามารถพูดคุยหรือปรึกษาอะไรได้เลย ยิ่งมีตัวเปรียบเทียบอย่างพระเอกก็ยิ่งเห็นได้ชัด 

ปั๋วคือนิสัยบัณฑิตตตสุดๆ แบบให้ความสำคัญกับชื่อเสียง+ภาพลักษณ์เป็นหลัก ไม่รู้จักยืดหยุ่นพลิกแพลง พ่อนางเอกบอกสอน+แนะนำอะไรก็รำคาญ(แบบมันไม่ตรงใจตัวเอง) ต่างจากพระเอกลิบลับ🥹 (พระเอกนี่เข้าหาพ่อตาตลอด รักพ่อตายิ่งกว่าพ่อแท้ๆ ซะด้วยซ้ำ55) ขนาดนางเอกแต่งไปแล้วพระเอกยังพยายามหาทางช่วยที่บ้านนางเอกและพ่อนางเอกแบบสุดๆ จนแม่นางเอกมองออกว่าพระเอกรู้สึกยังไงกับลูกสาว เลยมาเตือนลูกแบบอ้อมๆ นางเอกเลยต้องเว้นระยะห่างจากพระเอก(คือนางมาจากยุคปัจจุบันบวกกับเรื่องที่บ้านเลยอาจทำให้มองข้ามเรื่องพวกนี้ไป แต่พอแม่พูด นางเอกก็ตีตัวออกหากทันที)

ทว่าเรื่องพ่อยังไม่ทันจบดี นางเอกก็ต้องเจอกับเรื่องสะเทือนใจครั้งใหญ่ที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว พอเสร็จเรื่องที่บ้านก็มาถึงเรื่องที่นางเอกจะหย่าขาดจากสามี ตอนแรกบ้านฝั่งสามีคิดว่านางเอกแค่โกรธแล้วอยากกลับบ้านไปหลบพักเฉยๆ หายโกรธเมื่อไรคงกลับมา ไม่มีใครคิดว่านางเอกจะกล้าหย่า แต่นางเอกมาปรึกษาพ่อเรียบร้อยว่าจะหย่า ตอนแรกพ่อก็ไม่อยากให้หย่า เพราะสตรีที่หย่าร้างจะแต่งงานใหม่ยากทั้งยังต้องเจอกับคำครหามากมายอีก พ่อเป็นห่วง แต่นางเอกยืนยันคำเดิม พ่อเลยต้องโอเค ส่วนฝั่งพ่อของสามีพอรู้ข่าวก็จะให้ส่งน้องดอกบัวขาวกลับบ้านเดิมแล้วกำจัดทิ้งซะ ห้ามให้นางเอกหย่าเด็ดขาด ยังไงก็ต้องดองกับตระกูลนางเอกต่อไป 

พ่อสามีมองไกลกว่าไง แต่มันไม่ทันจ้า เพราะนางเอกกับพ่อวางแผนให้ตัวสามีรับญาติผู้น้องเป็นอนุได้ก่อนที่พ่อสามีจะกลับมา ทำให้พ่อสามีหมดทางแก้ไขสถานการณ์จึงจำเป็นต้องให้นางเอกหย่าตามที่ร้องขอ ...หลังเป็นอิสระนางเอกกับพ่อก็เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ส่วนสามีเก่านางเอกก็กลายเป็นคนว่างงาน ไม่โดนเรียกเข้ารับตำแหน่งไหน ต่อมามีคนช่วยยัดชื่อ แต่พอฮ่องเต้เห็นชื่อนี้ก็ขีดทิ้งแล้วถามว่า 'ราชสำนักไม่มีคนอื่นให้เรียกใช้งานแล้วหรือ' ตั้งแต่นั้นเลยไม่มีใครกล้าช่วยอีก(สมน้ำหน้า) 

มาถึงพระเอกบ้าง พระเอกสอบติดได้เป็นจ้วงหยวนฝ่ายบู๊ตั้งแต่อายุ 17 ทว่าแม้จะได้เป็นขุนนางแต่แรกๆ ก็ยังได้แค่ทำงานรับผิดชอบในตำแหน่งเล็กๆ ที่ไม่ค่อยสำคัญ หลังนางเอกหย่าพระเอกเคยมาหานางเอกเพื่อหยั่งเชิงความรู้สึกที่มีต่อตัวเอง ใช่! นางเอกชอบพระเอกมาก แต่ยิ่งชอบมากก็ยิ่งไม่อยากแต่งด้วย เพราะรู้ว่าตัวเองต้องทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าหากวันหนึ่งพระเอกเกิดอยากรับอนุ นางคงไม่สามารถวางตัวเป็นภรรยาที่ดีใจกว้างทำเหมือนไม่สนใจได้ และอีกอย่างที่เป็นอุปสรรคใหญ่เลยคือ...พ่อนางเอกไม่เห็นด้วย

คือหลังนางเอกหย่าพระเอกก็ไปรบ อยากสร้างผลงานให้พ่อนางเอกเห็น อยากให้เขายกลูกสาวให้ เพราะถึงบ้านพระเอกจะรวยมากแค่ไหนแต่ก็เป็นเพียงตระกูลพ่อค้า ไม่ได้อยู่ในสายตาพ่อนางเอกเลย แต่ปรากฏว่ารบแพ้ ถูกจับเป็นเชลยพร้อมกับ... จะตายแหล่มิตายแหล่ นางเอกเลยไปขอให้พ่อช่วยพาพระเอกกลับมา แต่พอกลับมาได้ก็ยังไม่ถือว่ารอดปลอดภัย 100% ดี เพราะเวลานั้นมีฮ่องเต้พระองค์ใหม่แล้ว ดังนั้นสถานการณ์ของคนที่กลับมาจึงกลายเป็นหนามตำใจของฮ่องเต้องค์ใหม่ จะฆ่าทิ้งก็ไม่รู้จะใช้เหตุผลอะไรดี แต่จะปล่อยเอาไว้ก็รู้สึกไม่ปลอดภัยไม่สบายใจ ดังนั้นพอกลับมาถึงทุกคนเลยถูกพาตัวไปคุมขังอีกรอบเพื่อรอคำสั่งจากฮ่องเต้พระองค์ใหม่อีกที 

นางเอกเลยมาขอให้พ่อช่วยพระเอกอีกรอบ พ่อก็ตกลง แต่ขอแลกกับการให้นางเอกเลิกติดต่อกับพระเอกตลอดไป  พอช่วยออกมาได้ นางเอกเลยต้องทำตามที่พ่อขอ ส่วนพระเอกก็ไม่มีหน้าไปสู่ขอคนเขาแล้ว (แต่พ่อพระเอกกลับยุให้ไปสู่ขอ เพราะไม่มีพ่อตาคนไหนเจ๋งเท่าพ่อนางเอกอีกแล้ว ขนาดไม่มีตำแหน่งอะไรยังสามารถใช้เส้นสายช่วยคนได้ขนาดนี้ ดังนั้นถ้าพระเอกได้แต่งเป็นลูกเขยบ้านนี้อนาคตหน้าที่การงานจะต้องติดปีกแน่ๆ) แต่พระเอกไม่ไป เพราะรู้ดีว่าขนาดตอนที่ตนกำลังรุ่งไม่ตกอับพ่อนางเอกยังไม่เคยแล ฉะนั้นนับประสาอะไรกับตอนนี้ที่ตกอับ หรือต่อให้แต่งได้ แต่ถ้าฮ่องเต้องค์ใหม่ยังอยู่ พระเอกก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ลืมตาอ้าปากอีก ไม่ช้าก็เร็วเดี๋ยวก็ต้องถูกหาเรื่องเล่นงาน (แล้วก็เจอจริงๆ)

อ่านจบแล้ว สนุกมากกก ทั้งเรื่องหลังบ้านนอกบ้าน การแย่งชิงอำนาจการต่อสู้ในหน้าที่การงานของเหล่าบุรุษ ครบรส เรื่องหลังบ้านก็มัน เรื่องนอกบ้านก็สนุก ใครผิดหวังจากพ่อนางเอกในพราวพร่างต้องมาเจอพ่อนางเอกเรื่องนี้ สุดยอดคุณพ่อ+สุดยอดพ่อตามาก คุณพ่อรักลูกสาวมาก ความจริงที่พ่อมีอนุก็เพราะอยากให้มีคนจุดธูปให้หลังตัวเองกับแม่นางเอกจากไปใช่ไหมล่ะ แต่เพิ่งมารู้ทีหลังว่าแม่นางเอกไม่ได้ต้องการเลย แต่ดีที่พ่อมีอนุแค่คนเดียว แล้วอนุก็ไม่ได้สร้างปัญหา และพ่อนางเอกก็ไม่เคยลำเอียงเข้าข้างฝั่งอนุแม้แต่น้อย 

ผิดกับฝั่งบ้านพระเอก ฝั่งบ้านพระเอกนี่มันมาก55 ซับซ้อน อิรุงตุงนังไปหมด คือพ่อพระเอกอะมีสาวใช้ห้องข้างอยู่คน แล้วพ่อก็รักสาวใช้ห้องข้างคนนี้มาก ก่อนจะแต่งกับแม่พระเอก อิพ่อก็บอกตรงๆ แหละว่ามีคนที่รักอยู่ก่อนแล้วนะ แต่รับปากว่าจะไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาในตระกูลหรือมายุ่งวุ่นวาย จะเลี้ยงไว้ข้างนอก แต่ลับหลังสาวใช้ของพ่อกลับแอบมาเจอแม่พระเอกแล้วใช้ความตายข่มขู่ขอให้แม่พระเอกยกสามีให้ถึงสองครั้ง จนแม่พระเอกเอือม ไปๆ มาๆ แม่เลยยกพระเอกให้เป็นลูกของบ้านสี่(น้องชายคนที่สี่ของพ่อ) แล้วออกเดินทางไปทำการค้า 

พระเอกจึงต้องกลายเป็นลูกบ้านอื่นด้วยเหตุนี้ ต้องเรียกคนอื่นว่าพ่อแม่ ส่วนพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเองกลับต้องเรียกว่านายท่านใหญ่และนายหญิงใหญ่แทน ...พอพระเอกถูกจับและหลังพระเอกแต่งงาน ความสัมพันธ์ของพ่อแม่พระเอกถึงได้เริ่มดีขึ้นมาหน่อย แต่พอเริ่มดีอนุพ่อก็มาตามมาป่วนอีก ใช้ความตายกับเรื่องลูกมาข่มขู่เพื่อให้พ่อพระเอกยอมตามกลับไป แล้วดันมาสร้างเรื่องในจวนที่ฮ่องเต้พระราชทานให้พระเอกไง แม่พระเอกเลยไม่ขอทน ออกมาพูดเรื่องที่นางเคยมาแอบพบแล้วใช้ความตายมาข่มขู่เพื่อขอตัวพ่อพระเอก อิพ่อก็อึ้งแทบไม่อยากเชื่อ (ตามสเต็ป ฉลาดเก่งทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องในเรือนหลังตัวเอง อิพ่อก็นึกว่าคนรักตัวเองเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง อ่อนโยนไง แต่จริงๆ ไม่ใช่ ต้องลองไปอ่าน แต่เราว่านางออกจิตๆ แอบน่ากลัวอยู่เหมือนกัน)

พระนางแต่งกันแบบฉุกละหุก ตอนแรกเกือบไม่ได้แต่ง แต่มีวันนึงพระเอกไปบังเอิญได้ยินสามีเก่านางเอกพูดจาว่าร้ายนางเอกเลยเข้าไปซัด คนสนิทพ่อนางเอกบังเอิญไปรู้เข้าก็เลยเอาไปเล่าให้พ่อนางเอกฟัง กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้พ่อยกลูกสาวให้ พอแต่งเสร็จปุ๊บนางเอกก็ต้องย้ายตามพระเอกไปชายแดนทันที แถมเวลาไปยังต้องแยกกันเดินทางเพราะพระเอกเสี่ยงจะถูกเก็บ พอไปถึงก็ต้องเริ่มต้นสานสัมพันธ์กับผู้คนใหม่ แต่พระเอกเก่งเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เพียงไม่นานก็สานไมตรีกับคนได้ทุกระดับ ส่วนนางเอกก็คอยดูแลเรื่องราวภายในบ้าน สานสัมพันธ์กับสตรีในเรือนหลังไป จากนั้นไม่นานนางเอกก็ตั้งครรภ์ ญาติฝั่งพระเอกกับแม่พระเอกเลยตามมาดูแลถึงที่ชายแดน 

แม่พระเอกรู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองเป็นฝ่ายผิดต่อพระเอกจึงอยากชดเชยให้มาตลอด เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะเข้าหาลูกยังไง เพราะเมื่อก่อนพระเอกไม่ได้ใจเย็นเข้าหาง่ายแบบนี้ เพิ่งมาเริ่มเปลี่ยนหลังได้เจอนางเอกและผ่านประสบการณ์มากมายนี่แหละ พอมีครอบครัวของตัวเองพระเอกถึงปล่อยวางได้ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเปิดใจทำตัวสนิทอะไรขนาดนั้น แต่ไม่ว่าจะยังไงนางเอกกับลูกก็ต้องมาก่อนนะ เรื่องอะไรหากทำให้นางเอกไม่ชอบไม่พอใจพระเอกก็ไม่ทำ ต่อให้คนที่มาขอร้องจะอาวุโสกว่าพระเอกก็ไม่สน จนมีคนปล่อยข่าวลือว่าพระเอกกลัวเมีย55 เราชอบตอนที่นางเอกตั้งท้องแล้วถามพระเอกว่าจะเสียใจไหมถ้าได้ลูกสาว แต่พระเอกบอกว่าจะเสียใจยิ่งกว่าถ้าแม่ของลูกไม่ใช่นางเอก ตอนที่รู้ว่านางเอกแต่งงานแล้ว สายตาที่พระเอกมองนางเอกเวลานั้นคือเจ็บปวดมากจริงๆ สตรีคนแรกที่ตัวเองชอบแต่กลับปล่อยให้หลุดมือไปเสียได้

รอจนกระทั่งลูกสองพระนางก็ได้กลับเมืองหลวงอีกครั้ง ท้องฟ้าเปลี่ยนสีแล้ว จากขุนนางตกอับที่ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่งก็กลายมาเป็นขุนนางผู้ภักดีคนโปรด โปรดขนาดไหน ก็ขนาดที่ลูกชายพระนางอายุเพิ่งกี่ขวบเองแต่ฮ่องเต้ก็มอบตำแหน่งขุนนางติดตัวไว้ให้เรียบร้อยแล้วอะ55

ป.ล. จบดี แต่เศร้าตรงไม่มีตอนพิเศษนี่แหละ🤣 ผลงานของท่านจือจือยังคงทำให้เห็นถึงความสำคัญของหลังบ้านและสายสัมพันธ์ต่างๆ เสมอ ตัวละครหญิงในเรื่องหลายๆ คนแกร่ง+ฉลาด+แก้ปัญหาได้ดีไม่แพ้บุรุษอกสามศอกหรือบางทีอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ  เป็นอีกเรื่องของท่านจือจือที่ชอบมาก ดีใจที่ได้อ่าน ไม่ผิดหวังจริงๆ


📍หนทางไปสู่ความสุขมักเต็มไปด้วยอุปสรรค  ➡️ https://s.shopee.co.th/10vM87KFMF





วันเสาร์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2568

แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ


แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : เมิ่งซานเซิง

ผู้แปล : DAAL

ปก : จื่อหาว

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เป็นแนวครอบครัวอบอุ่น เรื่อยๆ เรียบๆ ไม่มีดราม่าอะไร นางเอกก็เป็นแม่สื่อตรงตามชื่อเรื่องเลย บ้านนางเอกเป็นครอบครัวชาวบ้านธรรมดา มีแม่ทำอาชีพเป็นแม่สื่อหลวง ส่วนพ่อเป็นเจ้าของโรงรับจำนำและร้านปล่อยเงินกู้ใต้ดิน แบบธุรกิจสีเทาๆ แถมยังมีพี่ชายอีก 3 คนที่รักและพร้อมสู้เพื่อน้องสาวมาก เลยส่งผลให้นางเอกไม่ค่อยมีเพื่อนเล่นในวัยเด็กและไม่มีใครกล้ารังแก เพราะทุกคนต่างหวาดกลัวพ่อกับพี่ชายนางเอกกันหมด

คือปกติที่อ่านเจอในนิยายจีนซะส่วนใหญ่จะรักและให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาวใช่เปล่า แต่เรื่องนี้ตรงข้าม คุณพ่อนางเอกเรื่องนี้คลั่งรักและปกป้องลูกสาวฝุดๆ เห็นลูกชายเป็นดังเด็กที่เก็บมาเลี้ยง ส่วนลูกสาวคือแก้วตาดวงใจที่ต้องปกป้องทะนุถนอม คุณพ่ออยากได้ลูกสาวมาก ตอนภรรยาตั้งท้องลูกคนแรกก็ตั้งชื่อไว้รอเลยว่า 'ซือเซียนเซียน' แต่กลายเป็นว่าดันได้ลูกชาย พี่ชายคนโตของนางเอกเลยต้องใช้ชื่อสาวน้อยนี้ไปอย่างไม่มีทางเลือก55 ...

นางเอกมีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นแม่สื่อหลวงเหมือนแม่และยาย เคยบอกเพื่อนสนิทในตอนเด็กว่าถ้าจะแต่งงานก็ต้องให้ตัวเองเป็นแม่สื่อนะ แต่พอแต่งจริงเพื่อนกลับไม่ให้นางเป็นแม่สื่อ นางเอกโกรธเลยบุกไปถามถึงที่งานแต่ง เลยกลายเป็นทำให้คนรอบข้างเข้าใจผิดคิดว่านางเอกชอบเพื่อนในวัยเด็กและโกรธที่เพื่อนไปแต่งกับคนอื่น แต่จริงๆ นางเอกแค่อยากมาถามว่าทำไมถึงไม่ให้ตนเป็นแม่สื่อเฉยๆ ไม่ได้คิดอะไรเกินเลย (แต่คุณน้องก็ไม่ดูเวลา+สถานที่เลยนาจา) ส่วนเพื่อนน่ะคิด+ชอบนางเอก คนรอบข้างดูออกหมด(มีแต่นางเอกนั่นแหละที่ไม่รู้+ความรู้สึกช้า) แต่เพื่อนไม่กล้าขัดใจแม่ตัวเองเลยต้องแต่งกับคนอื่น

ส่วนพระเอกเป็นคนต่างถิ่นที่เพิ่งมาถึง (มีเบื้องหลังที่ไม่ค่อยธรรมดา) มีสถานะเป็นบัณฑิตซิ่วไฉ เข้าเมืองมาวันแรกก็ได้เจอะและได้ช่วยนางเอกเอาไว้เลย นางเอกจึงขอตอบแทนด้วยการเป็นแม่สื่อจัดการเรื่องการแต่งงานให้ จากนั้นพระเอกก็บังเอิญไปรับลูกบอลเสี่ยงทายเลือกคู่ของลูกสาวเจ้าของร้านขนมชื่อดังของเมืองได้ ก็เลยเอาของไปจำนำที่ร้านพ่อนางเอกเพื่อนำเงินไปสู่ขอเขา (ไม่ได้ชอบแต่ต้องรับผิดชอบ เพราะไปรับลูกบอลมาแล้ว) จากนั้นก็ไปขอให้นางเอกช่วยเป็นแม่สื่อให้ แต่ปรากฏว่าฝ่ายหญิงที่เป็นคนโยนบอลกลับปฏิเสธบอกว่าแค่โยนบอลกระตุ้นการค้าไม่ได้เลือกคู่จริงๆ ใครมันจะไปแต่งกับบัณฑิตยากจนไม่รู้หัวนอนปลายเท้ากันล่ะ นางเอกได้ยินแบบนี้ก็จากไปด้วยความโกรธ

หลังจากนั้นนางเอกก็พยายามเป็นแม่สื่อจับคู่ให้พระเอกอีกหลายหน ทว่าก็ไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง เนื่องจากคุณหนูเจ้าของร้านขนมไปปล่อยข่าวลือเรื่องของพระเอกเสียๆ หายๆ เพราะนึกว่าพระเอกอยากเป็นหนูตกถังข้าวสาร จนทำให้พระเอกถูกคนมองไม่ดีและไม่มีบ้านไหนกล้ายกลูกสาวให้ ...แล้วไปๆ มาๆ พระเอกก็ตกหลุมรักนางเอก แต่น่าฉงฉานที่สาวเจ้าความรู้สึกช้าาามากๆ พระเอกจึงได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนต้องมองดูนางเอกวิ่งวุ่นจับคู่ให้ตัวเองกับคนนู้นคนนี้อย่างหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกอยู่นาน เพราะกว่านางเอกจะรู้ว่าพระเอกชอบตัวเองและตัวเองก็ชอบพระเอกเหมือนกัน ก็ปาไปเกือบจบแล้วจ้า55

หลักๆ ก็เป็นเรื่องการทำหน้าที่แม่สื่อของนางเอกนี่แหละ เรื่องราวชุลมุนอลเวงของการจับคู่ที่บางครั้งก็เกือบจะผิดฝาผิดตัว แต่สุดท้ายก็แก้ไขความเข้าใจผิดได้ทันเลยไม่ต้องแต่งผิดคน ...แล้วก็มีเรื่องความลับของครอบครัวพระเอก ว่าสรุปแล้วเป็นใครกันหนอ? หรือพี่แกจะเป็นโจรอยู่บนภูเขาจริงๆ ? แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่แน่ๆ คือบ้านพระเอกอะรวยมากกก55

ป.ล. อ่านแล้วก็สงสารสตรีในยุคโบราณ อย่างคนแรกคือคุณหนูในห้องหอ แต่เพราะตอนเด็กๆ เคยถูกโจรปล้นและเกือบถูกทำมิดีมิร้ายระหว่างนั่งรถม้ากลับบ้านเกิด จริงๆ ก็แป๊บเดียวเอง เพราะมีคนช่วยทัน แล้วไม่นานคนที่บ้านก็ตามมาเจอ อุตส่าห์มีชีวิตรอดปลอดภัยกลับมาได้ แทนที่คนในบ้านจะดีใจ แต่ดันกลายเป็นเราที่ผิดซะอย่างนั้น เรากลายเป็นความด่างพร้อยของตระกูล ถูกคนในบ้านและบิดาแท้ๆ หมางเมินเหมือนไม่มีตัวตนตั้งแต่นั้นมาจนโต(เว้นแม่นะ) ทั้งที่เป็นเหยื่อแท้ๆ 🥹

ส่วนอีกคนก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับคหบดีรุ่นพ่อ เพื่อเอาเงินมาส่งน้องชายเรียน แต่พอสามีของลูกสาวตาย อิพ่ออิแม่ก็ยังจะบังคับให้ลูกแต่งงานกับคนมีเงินใหม่รอบสองอีก เฮ้อออ😮‍💨


#แม่สื่อจอมวุ่นลุ้นรักอลเวง 4 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/8KhBlc3fO6





วันอาทิตย์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2568

องค์หญิงชาเขียว 3 เล่มจบ


องค์หญิงชาเขียว 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ซุนเตาหาน

ผู้แปล : เทียนซิง

ปก : จื่อหาว

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานของซุนเตาหาน รอบนี้นางเอกตายแล้วทะลุมิติไปอยู่ในยุคโบราณ ไปอยู่ในร่างขององค์หญิงน้อยวัย 5 ขวบ ที่พ่อซึ่งเป็นฮ่องเต้ไม่โปรดปรานไม่สนใจ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปเจอหน้าลูกเลย ดังนั้นเจ้าของร่างนี้รวมถึงมารดาที่เป็นสนมยศไม่สูงกับพี่ชายจึงต้องใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบากอัตคัตอยู่ในตำหนักเก่าๆ อันทรุดโทรม

แต่ถึงจะลำบากทว่าครอบครัวของร่างนี้กลับอบอุ่นมาก(ถ้าไม่นับรวมพ่อฮ่องเต้นะ) แม่เจ้าของร่างเก่าเคยเป็นพระสนมที่ฮ่องเต้โปรดปรานเพราะหน้าตาสวยและมีความรู้ แต่เพราะบุตรชายคนแรกที่คลอดออกมาสมองทึบ ฮ่องเต้จึงรังเกียจพี่ชายเจ้าของร่างหรือลูกชายคนนี้มาก คิดว่าเป็นความด่างพล้อยของราชวงศ์ ตั้งแต่นั้นก็ไม่เคยมาเยือนตำหนักนี้อีก ทำให้ครอบครัวสามแม่ลูกถูกคนรังแกแม้แต่เบี้ยหวัดก็ยังถูกโกง แต่แน่นอนว่าอะไรๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อวิญญาณนางเอกมาอยู่ในร่างนี้ ...หึๆ

เป็นการทะลุมิติ+การใช้ชีวิตอยู่ในวังหลังที่ชิลมาก คิดเสียว่านี่คือเกมบุกตะลุยดันเจี้ยนปราบ npc (เหล่าองค์ชาย+พระสนม) สยบบอส (ฮ่องเต้) คิดเสียว่าทุกสถานที่ที่ไป รวมถึงสถานที่ใหม่ๆ นั่นก็คือดันเจี้ยนใหม่ที่ต้องไปพิชิต 55

ชาติก่อนนางเอกมาจากครอบครัวมีฐานะแต่ไม่อบอุ่น พ่อแม่ไม่สนใจ ต่างคนต่างไปต่างใช้ชีวิต นางเอกเลยกลายเป็นคนเย็นชาเพราะขาดความรัก ไม่แยแสโลก แต่พอทะลุมิติมากลับโชคดีได้เจอครอบครัวที่อบอุ่น  แม้จะลำบากไปสักหน่อย แต่ด้วยความสามารถและทักษะชาเขียวของนางเอก  เพียงไม่นานนางก็กลายเป็นที่รักของเหล่าพี่น้องที่เป็นองค์หญิงองค์ชายทั้งหลายได้แล้ว ปล่อยสกิลความน่ารักขี้อ้อนจนตกพี่ๆ ได้เกือบทุกคน เน้นสร้างมิตรไม่สร้างศัตรู ถึงจะยังไม่เจอบอสใหญ่หรือฮ่องเต้ แต่ก็มีพวกพี่ๆ เป็นเกราะคุ้มภัยชั้นนึงแล้วนะ

คนแรกที่ตกได้คือองค์ชายสี่หรือพี่ชายสี่ แม่คือพระสนมเสียนเฟย แม่องค์ชายสี่เห็นว่าลูกชายตัวเองชอบน้องสาวคนนี้มาก แถมนางเอกยังมีส่วนช่วยเรื่องการเรียนของพี่ ทำให้พี่ถูกพ่อฮ่องเต้เอ่ยชม แม่องค์ชายสี่เลยรู้สึกดีกับนางเอก มักส่งของดีๆ ไปให้ที่ตำหนักอยู่บ่อยๆ 

ต่อมาก็เป็นพี่ชายใหญ่หรือองค์ชายใหญ่ พี่ชายคนนี้อ่อนโยนและรักสัตว์ สัตว์ตัวไหนเห็นพี่เป็นต้องชอบอยากเข้าใกล้ เป็นเจ้าหญิงดิสนีย์ในยุคโบราณ55 แต่เพราะพี่เป็นลูกคนโต หนำซ้ำแม่พี่ซึ่งเป็นพระสนมหร่วนเฟยก็มาจากตระกูลแข็งแกร่งมีอำนาจ จึงมีใจทะเยอทะยานอยากให้ลูกได้นั่งตำแหน่งนั้น บีบบังคับจนทำให้ลูกเจ็บปวดพังทลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่น บีบให้ลูกต้องฆ่าสัตว์ที่ตัวเองเลี้ยงมากับมือ ดีที่นางเอกไปเจอเลยได้ใช้โอกาสนี้ตีสนิทและรับเลี้ยงสัตว์แทนพี่ทั้งหมด แต่ๆๆ แม่พี่ก็ยังไม่หยุด ยิ่งลูกเติบโตระดับความรุนแรงของแผนการก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ทั้งที่ลูกไม่มีใจอยากแย่งชิงเลยสักนิด แต่แม่กับครอบครัวฝั่งแม่ก็หาแคร์ไม่ รอยยิ้มของลูกค่อยๆ หดหาย ดวงตาไร้ประกายเหมือนซากศพ นางเอกที่มาจากยุคปัจจุบันรับรู้ถึงสงครามการชิงบัลลังก์แต่ก็ไม่อาจเข้าไปยุ่มย่ามหรือช่วยเหลืออะไรได้มาก สิ่งที่นางทำได้คือปกป้องและรักษาชีวิตของคนที่พ่ายแพ้ เพราะความปรารถนาของนางก็คืออยากให้พี่น้องอยู่อย่างปลอดภัยมีความสุขเท่านั้น

ส่วนพ่อฮ่องเต้ก็รับรู้ทุกอย่างแต่เพราะอยากกำจัดอำนาจของฝั่งแม่ลูกคนโต จึงปล่อยให้ฝั่งลูกคนโตกับรัชทายาทเชือดเฉือนกันไปมา พี่น้องที่เคยปรองดองกลับบาดหมางกลายเป็นศัตรู... คือพ่อนางเอกก็นิสัยสมกับเป็นฮ่องเต้จริงๆ รักแต่ตัวเองกับหน้าตาและอำนาจเท่านั้น ที่โปรดปรานแม่นางเอกก็เพราะหน้าตาสวยกับเป็นสตรีมีความรู้แค่นั้นจริงๆ ไม่ได้มีเรื่องความรักมาเอี่ยว ขนาดแม่ขององค์ชายสี่มาช่วยดันหวังให้แม่นางเอกกลับมาเป็นที่โปรดปรานอีกครั้ง แต่พออิพ่อนึกถึงพี่ชายนางเอกขึ้นมาได้ก็หน้าบึ้งตึงสบัดแขนเสื้อหนีไปไม่สนใจทันที รักแต่หน้าตากับชื่อเสียงตัวเองจริงๆ ขนาดตอนแรกๆ ที่นางเอกตกพ่อฮ่องเต้ได้ พ่อก็ยังสนใจและส่งของรางวัลไปให้แค่นางเอกคนเดียวเลย ไม่มีไปถึงแม่กับพี่เลย

แต่พอพ่อฮ่องเต่เริ่มโปรดปรานนางเอกคนบางกลุ่มก็เริ่มไม่พอใจ หวาดกลัวว่าความโปรดปรานนี้จะลามไปถึงแม่นางเอกด้วย ใครบางคนจึงเริ่มวางแผนร้ายหวังจะทำลายสองแม่ลูก แต่พอแผนแรกไม่สำเร็จซ้ำยังถูกนางเอกในร่างหนูน้อยโลลิโต้กลับ อีกฝ่ายก็เลยพุ่งเป้ามาที่แม่นางเอกแทน แม่นางเอกทั้งหวิดตายทั้งเกือบจะเสียโฉม นางเอกโมโหมาก ก่อนหน้านี้ที่โดนส่งคนมาฆ่า นางยังเอาคืนแค่แบบทำให้อีกฝ่ายเท้าเหม็นแล้วสูญเสียความโปรดปราน ไม่ได้กะเอาถึงชีวิต เพราะยังไงนางเอกก็ยังมีแนวคิดของคนปัจจุบันอะ และถึงจะร้ายจะชาเขียว แต่นางก็ไม่เคยไปทำร้ายใครก่อนหรือคิดเอาชีวิตใครเน้อ 

แต่พอเห็นแม่โดนทำร้ายอาการสาหัสนางเอกเลยแรงกลับละทีนี้ ผลพลอยได้คือพอแม่โดนทำร้ายพ่อฮ่องเต้ถึงได้หันกลับมาเหลียวแลและส่งคนมารับใช้ที่ตำหนักเพิ่มขึ้น ส่วนอีกฝ่ายก็ไม่พลาดที่จะใช้โอกาสนี้ส่งสายของตัวเองแทรกเข้ามาสอดแนมด้วย โชคดีที่นางเอกรู้ก่อนเพราะมีคนบอก นางเลยใช้แผนซ้อนแผนเล่นงานกลับไป คราวนี้จัดชุดใหญ่จนทำให้ฝั่งนั้นสิ้นความโปรดปรานอย่างแท้จริง

พอแม่นางเอกหายดีวันหนึ่งพ่อฮ่องเต้ก็มาเยือนถึงตำหนัก ไปแอบได้ยินตอนนางเอกสอนพี่ชายท่องสูตรคูณและเห็นฉากอันอบอุ่นตอนสามแม่ลูกอยู่ด้วยกันพอดี ในใจพ่อฮ่องเต้จึงเริ่มพังทลาย สุดท้ายก็กลับมาโปรดปรานแม่นางเอกอีกครั้ง จากนั้นไทเฮาก็กลับมาเพื่อมาร่วมงานวันเกิดของนางเอกที่ฮ่องเต้จัด ไทเฮาชื่นชอบพี่ชายนางเอกมาก ชอบความใสซื่อบริสุทธิ์ความจริงใจความไร้เดียงสาของพี่ชายนางเอก คือถึงไทเฮาจะมีหลานมากมาย แต่หลานแทบทุกคนต่างหวาดกลัวและไม่มีใครอยากเข้าใกล้นางอะ นางเลยเหงา แต่กลับมารอบนี้พอเจอพี่ชายนางเอกตกไทเฮาเลยพำนักอยู่ในวังนานขึ้น ไม่รีบกลับและ

ไทเฮาสงสัยว่าอาการสมองทึบของพี่นางเอกจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังบางอย่างจึงส่งคนไปสืบ ฮ่องเต้ได้ข่าวว่าไทเฮาเรียกหมอเข้าพบหลายครั้งก็นึกว่าป่วยเลยมาเยี่ยม ไทเฮาเลยบอกข้อสงสัยและเรื่องที่ตัวเองกำลังทำอยู่ให้รู้ พอฮ่องเต้ได้ฟังก็รู้สึกว่ามีซัมธิงจริงๆ จึงร่วมตามสืบด้วย พอฮ่องเต้ลงมือก็เป็นเรื่องใหญ่ ฝ่ายคนที่ทำจึงเริ่มหวาดกลัวเร่งพากันทำลายหลักฐานเพื่อไม่ให้สาวมาถึงตัว ทีนี้ตัวการใหญ่ที่ตำแหน่งสูงจะส่งคนไปกำจัดลิ่วล่อที่เคยร่วมมือ ลิ่วล่อเกิดสติแตก รู้ว่าสู้ไม่ได้เลยหนีมาขอความช่วยเหลือจากแม่นางเอกที่ตำหนัก เพราะอย่างน้อยถ้ามาที่นี่ก็ยังมีโอกาสรอด โทษไม่ถึงตาย แต่ถ้าไม่มามีหวังได้ขิตจริงๆ ล่ะทีนี้...หึๆๆ

...ยังไม่ได้พูดถึงพระเอกเลยอะ ความจริงเราแอบเชียร์อีกคน ทั้งที่หน้าปกก็บอกอยู่แล้วว่าใครคือพระเอกตัวจริง55 พระเอกคือองค์ชายที่ถูกส่งมาเป็นตัวประกัน นิสัยอ่อนโยน พูดน้อย เหล่อเหลาสุภาพ เป็นคนหล่อที่สุดตั้งแต่นางเอกเคยพบเจอมา แล้วนางเอกก็แพ้ทางหนุ่มหล่อซะด้วยสิ โดยเฉพาะหนุ่มหล่อที่ถูกรังแก55

ความจริงในอดีตแคว้นของพระเอกแข็งแกร่งและเกรียงไกรมากนะ มีแต่แม่ทัพเก่งๆ รบชนะก็บ่อย แคว้นที่อยู่รอบข้างต่างขยาดหวาดกลัว แต่เพราะฮ่องเต้องค์ปัจจุบันหรือพ่อพระเอกลุ่มหลงในสุรานารีมากเกิน แคว้นจึงค่อยๆ ถดถอยจนถึงขั้นต้องส่งองค์ชายมาเป็นตัวประกันที่แคว้นอื่น แน่นอนว่าชีวิตขององค์ชายตัวประกันย่อมไม่สวยหรูกินดีอยู่ดีเหมือนชื่อคำนำหน้า ...พระเอกมาอยู่ที่บ้านคนอื่นเขาตั้งแต่ 6-7 ขวบ แม้จะอาศัยอยู่ในวังแต่ก็อยู่ในเรือนร้างอันห่างไกลและมีบ่าวรับใช้แค่ 1 คน ถูกกลั่นแกล้งรังแกได้รับความไม่เป็นธรรมมากมาย ไม่ต่างจากพระสนมที่ไม่ได้รับความโปรดปราน แต่พระเอกก็อดทนอดกลั้นไม่ตอบโต้ เจอใครแกล้งใครว่าก็ยิ้มรับอย่างเดียว พอนางเอกเห็นแบบนี้ต่อมมัมหมีก็ทำงานทันที55

นางเอกกลายเป็นความอบอุ่นหนึ่งเดียวของพระเอกในช่วงเวลานั้น(และต่อแต่นี้ไปชั่วชีวิต) เป็นความอบอุ่นอันแปลกใหม่ที่พระเอกไม่เคยได้รับมาก่อน ทั้งสองคบหากลายเป็นสหายรู้ใจกันอย่างลับๆ โดยไม่มีใครรู้เห็น เพราะพระเอกอยู่ในวังก็เหมือนไม่อยู่แทบจะไร้ตัวตนมาตลอด ไม่มีใครสนใจหรือแม้แต่จะเสียเวลาส่งคนมาจับตามอง เพราะพอเห็นว่าพระเอกไม่หือไม่อือไม่ตอบโต้ใดๆ เวลาถูกเอาเปรียบ ไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้าหรืออารมณ์โกรธ ทุกคนเลยยิ่งได้ใจนึกว่าพระเอกเป็นแกะน้อย เป็นลูกไก่ในกำมือที่จะบีบให้ตายเมื่อไรก็ย่อมได้ หารู้ไม่ว่าความจริงข้างกายของพระเอกนั้นมียอดฝีมืออันดับหนึ่งของยุทธภพคอยตามปกป้องแบบลับๆ อยู่ เรื่องซุบซิบข่าวคาวลับๆ ในวังแห่งนี้ขอแค่พระเอกอยากรู้ย่อมได้รู้ ภายใต้หนังแกะที่ห่อหุ้มเนื้อแท้ข้างในอะคือเสือร้ายต่างหากนะจ๊ะ ...หึๆๆ

คุณหลอกดาว🤣 ... อะไรคือสุภาพอ่อนโยนเหมือนแสงจันทร์ขาว จงโยนทิ้งไปเสีย นี่มันเผด็จการเข้าขั้นจิตนิดๆ แล้วนะพี่จ๋า คือผ่านไปหลายปีในที่สุดพระเอกก็หนีกลับแคว้นได้สำเร็จโดยไม่มีใครรู้เห็น พอกลับไปถึงพี่ก็สังหารบิดา+กวาดล้างฝ่ายตรงข้ามและขึ้นไปสู่ตำแหน่งสูงสุดตามคาด เมื่อแคว้นที่กำลังถดถอยรอวันเสื่อมเริ่มฟื้นตัวกลับมาผงาด ทำสงครามกวาดกินแคว้นรอบๆ และได้รับชัยชนะติดๆ แคว้นนางเอกที่ทำกับเขาไว้เยอะจึงเริ่มนั่งไม่ติดแล้วสิทีนี้ ยังไงสงครามก็ต้องเกิด แต่เมื่อถึงวันที่พระเอกยกทัพกว่าแสนนายบุกเข้ามาประชิด แม่ทัพนายกองนายทหารทุกนายอยู่ในความตึงเครียดเฝ้ารอฉากนองเลือดเข่นฆ่าที่กำลังจะเกิด รอแล้วรอเล่าทว่าสุดท้ายพระเอกกลับยกธงขอเจรจา ไม่ทำสงครามแต่จะมาสู่ขอคนกลับไปแต่งงานด้วยเท่านั้นเอง แต่เล่นใหญ่มากพี่จ๋า🤣

นางเอกถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองชอบพระเอก(นี่หว่า) ก็เลยยอมแต่ง แต่คนอื่นๆ กลับไม่เชื่อนึกว่านางเอกฝืนใจแต่งงานเพื่อบ้านเมือง เสียสละตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดสงคราม55 ...จบดีจ้า พี่น้องนางเอกทุกคนต่างมีชีวิตที่ดี พี่ชายนางเอกก็กลายเป็นหัวหน้าของเหล่าเด็กน้อย ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในสถานที่ที่หมาะกับตัวเอง พี่ชายใหญ่ได้กลับมาเลี้ยงสัตว์อีกครั้ง พี่ชายสี่ก็ยังคงเป็นพี่ชายที่รักและหวังดีต่อน้องสาวคนนี้มากเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน นางเอกก็ได้ออกท่องยุทธภพเป็นจอมยุทธหญิงผดุงความยุติธรรมสมใจ ส่วนพระเอกก็รักและตามใจเมียฝุดๆ พอลูกโตพอที่จะดูแลบ้านเมืองเองได้ พี่ก็สละบัลลังก์แล้วพานางเอกไปทำตามฝันทันที ทุกความปรารถนาที่นางเอกเคยพูดให้ฟังเมื่อสมัยเด็ก พระเอกจำได้ไม่เคยลืมเลยนะ จำได้ทุกคำ และจะทำให้เป็นจริงทุกอย่างด้วย ...จบจ้า


#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/VyB6x0ruC

#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjFUg9Mn3

#องค์หญิงชาเขียว เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/2LPpIP4ejO




วันเสาร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2568

วิวาห์ครื้นเครงอลเวงสลับคู่ 2 เล่มจบ

 


วิวาห์ครื้นเครงอลเวงสลับคู่ 2 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ไป๋ลู่เฉิงซวง

ผู้แปล : เสี่ยวหวา

ปก : Reine_Beammer

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องราววุ่นๆ ของคู่พระนางที่ต้องมาแต่งงานกันเพราะคนที่ตัวเองชอบดันไปแต่งงานกับคนอื่น สองแสบจึงวางแผนจะไปชิงตัวคนในงานแต่ง แต่ผลคือพังไม่เป็นท่า และเพื่อให้รอดพ้นจากข้อหาปลงพระชนม์ฮ่องเต้ ทั้งสองจึงต้องมาจับมือแต่งงานกันอย่างไม่เต็มใจโดยมีจุดหมายเดียวกันคือ ...ทำให้คนที่ตัวเองชอบหย่าจากคู่ของตัวเองซะ! ...นางเอกเป็นลูกสาวขุนนางใหญ่ เก่งเรื่องกลไกลสร้างอาวุธลับสร้างกับดัก ส่วนพระเอกเป็นลูกชายของท่านแม่ทัพใหญ่ ดูเอ้อระเหยลอยชายไม่เอาจริงเอาจัง แต่จริงๆ มีวรยุทธ์สูง วิชาตัวเบาก็ยอดเยี่ยม ...ทั้งสองคนต่างมีคนในใจที่หมายปองวาดฝันว่าจะได้แต่งงานด้วย แต่คนที่พวกเขาหมายปองกลับมาแต่งงานกันเองซะได้ ด้วยเหตุนี้แผนการร้ายๆ จึงบังเกิด

เป็นแนวคอเมดี้ขำๆ ผสมเรื่องราวการวางแผนแย่งชิงบัลลังก์ พระนางนิสัยเหมือนเด็กแสบๆ กวนๆ พระเอกเหมือนพวกอันธพาลหลังห้อง ส่วนนางเอกเหมือนเด็กน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ ตรงไปตรงมา ดูซื่อๆ แต่ก็ไม่โง่(หรือโง่หว่า?) นางเอกมาจากครอบครัวที่อบอุ่นมากกก เพิ่งเคยเจอบ้านที่ไม่มีเรื่องราวหลังบ้านเลย บรรดาอนุกับภรรยาเอกรักใคร่ปรองดอง อนุในบ้านทุกคนต่างเอ็นดูรักใคร่นางเอก จึงไม่แปลกที่นางเอกจะใสซื่อบริสุทธิ์ เป็นคนเปิดเผยตรงๆ ปราศจากเล่ห์เหลี่ยมแบบนี้ นางเอกแอบชอบพี่ชายที่เป็นบุตรบุญธรรมของราชบัณฑิตใหญ่กู้ ส่วนพระเอกก็มีความสัมพันธ์คลุมเครือเหมือนเพื่อนเหมือนคนรักกับองค์หญิงคนเดียวของราชวงศ์

คนในครอบครัวก็ไม่รู้ว่าทั้งสองคนแสร้งแต่งงานกันหลอกๆ ไม่ได้เข้าหอกันจริง หลังแต่งพระนางก็พยายามสร้างสถานการณ์เพื่อให้คู่ขององค์หญิงกับราชบุตรเขยเกิดความร้าวฉานกินแหนงแคลงใจกัน เช่นแกล้งไปแสดงความรักต่อหน้าคนเขาเพื่อหยั่งเชิง เพื่อทดสอบว่าองค์หญิงกับราชบุตรเฉยจะโกรธหรือเสียใจ+เสียดายไหม ของฝั่งราชบุตรเขยนี่ตอนหลังคือหักมุมไปเลยจ้า ส่วนขององค์หญิงนี่น่าจะมองพระเอกเป็นเหมือนทรัพย์สินของตัวเองมากกว่า ไม่ถึงขั้นรักแต่ก็ไม่ชอบหากพระเอกจะไปปกป้องดูแลหรือชอบสตรีอื่นมากกว่าตน 

เหมือนเด็กหวงของเล่น ถึงตัวเองจะไม่เล่นแต่ก็ไม่อยากให้คนอื่นได้ไป คือตัวองค์หญิงอะคบหาสหายได้ทั้งชายและหญิงไม่แบ่งแยก เป็นองค์หญิงที่ไม่เคร่งครัดหรืออยู่ในกรอบ ซึ่งการกระทำหลายๆ อย่างขององค์หญิงมันก็ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร ขัดกับธรรมเนียมประเพณีในสมัยนั้น (แบบเป็นลูกคนเดียวของฮ่องเต้ด้วยมั้งก็เลยเลี้ยงแบบตามใจ ปล่อยจอย) ซึ่งบางอย่างมันก็ชวนให้คิดไปไกลกว่าคำว่าเพื่อน อย่างเช่นใกล้ชิดสนิทสนมกับบุรุษเกินไป ชวนเพื่อน(บุรุษ)ที่แต่งงานแล้วออกไปเที่ยวเล่นออกไปกินข้าวงี้ พอภรรยาเขาไม่พอใจก็บอกว่าคิดมาก+บริสุทธิ์ใจ+เราเป็นแค่เพื่อนกัน กลายเป็นฝั่งภรรยาที่หึงหวงเกินเหตุไปเองซะอย่างนั้น ก็เพราะนิสัยแบบนี้แหละพระเอกถึงได้คิดว่าองค์หญิงใจตรงกันกับตัวเอง(ใครจะไม่คิด)

พระนางออกแนวคู่กัด พระเอกปากร้าย บางทีก็น่ารักบางทีก็น่าตบ เป็นคนไม่ทะเยอทะยาน ดูไม่ค่อยเอาจริงเอาจังกับชีวิต เอาแต่กินเล่นเที่ยว+คบหาสหายในยุทธภพไปทั่ว  เพราะแบบนี้มั้งองค์หญิงถึงไม่เลือกพี่แก55 พอเห็นว่าองค์หญิงชอบคนที่เอาการเอางานพระเอกถึงได้ไปร่วมสอบจ้วงหยวนฝ่ายบู๊ด้วย ซึ่งสนามสอบของฝ่ายบู๊จะเปิดให้คนเข้าไปร่วมดูได้ไม่เหมือนของฝ่ายบุ๋นที่ห้ามคนเข้า ทีนี้นางเอกกับองค์หญิงก็ไปดู นางเอกก็นึกว่าพอสอบเสร็จพระเอกคงพุ่งตัวไปหาองค์หญิงก่อนเลยคิดจะหลบให้ องค์หญิงเองก็คิดแบบนั้น แต่พระเอกดันพุ่งตัวไปหานางเอกจ้า องค์หญิงก็เหวอเลยหน้าแตก ตอนนั่งรถม้ากลับด้วยกันเห็นพระนางทะเลาะเถียงกัน ในใจองค์หญิงก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดไม่สบอารมณ์

พอพระเอกได้เป็นจ้วงหยวนฝ่ายบู๊ พ่อพระเอกก็ไปตกลงเจรจาตำแหน่งกับเพื่อนไว้ให้ แต่องค์หญิงไม่อยากให้นางเอกกลายเป็นภรรยาของขุนนางตำแหน่งสูง เลยไปเป่าหูพ่อฮ่องเต้ให้มอบตำแหน่งขุนนางขั้นสี่ให้พระเอกแทน แต่เพียงไม่กี่วันพระเอกก็ทะยานกลับมาสู่ตำแหน่งเดิมที่พ่อเคยคุยกับเพื่อนไว้ให้ได้สำเร็จ ...คือพระเอกชอบทำเหมือนเล่นๆ ไม่จริงจัง แต่อ่านๆ ไปจะรู้ว่าความจริงพี่แกอะฉลาดเจ้าเล่ห์มาก เป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมาแต่ไม่ได้ซื่อ(เหมือนนางเอก55) ก็แค่เวลาอยู่กับคนในครอบครัวพระเอกจะปล่อยตัวตามสบาย ชอบทำตัวเหมือนเด็กเฉยๆ 

พอนางเอกรู้วิธีที่พระเอกใช้เลื่อนขั้นก็เริ่มเสียวๆ เลยวางแผนจะหาเงินเพื่อเตรียมหาทางหนีทีไล่ให้กับคนในครอบครัวตัวเอง เพราะพ่อนางเอกเป็นขุนนางมือสะอาดไม่รับสินบน ที่บ้านนางเอกเลยไม่ค่อยมีตังค์ นางเอกเลยเริ่มทำเครื่องมือกลไกลออกขายเพื่อหาเงิน และเพราะความสามารถนี้จึงทำให้นางเอกได้รับตำแหน่งขุนนางหญิงคนแรกของแคว้นด้วย ฮ่องเต้ให้นางเอกติดตั้งกลไกกับดักในวัง รวมถึงวังองค์หญิงลูกสาวสุดที่รักของตัวเอง แต่สองสาวดันมีปากเสียงกันก่อนเลยยังไม่ได้ติด จากนั้นองค์หญิงก็แท้งลูกและกล่าวหาว่านางเอกเป็นคนทำ พระเอกเลยรีบจับนางเอกไปขังคุกของกรมอาญาไว้ก่อน เพราะรู้ว่าหากปล่อยให้ฮองเฮาแม่ขององค์หญิงจัดการ นางเอกต้องโดนหนักแน่ แต่นางเอกไม่รู้นึกว่าพระเอกไม่เชื่อตัวเองแต่เข้าข้างองค์หญิงก็เลยโกรธ(ก็จริงแหละเปิดปากทีถ้าพระเอกไม่หาเรื่องนางเอกก็ดุด่า ไม่ชอบพูดหรืออธิบายดีๆ พูดได้แป๊บๆ ก็ทะเลาะกัน ไม่เหมือนราชบุตรเขยที่พูดเพราะสุภาพอ่อนโยน)  แต่ความจริงพระเอกอะวิ่งวุ่นหาทางช่วยนางเอกอยู่ตลอด สุดท้ายความจริงปรากฏ กลายเป็นว่าองค์หญิงแอบเล่นชู้จนแท้งลูกต่างหาก

แต่เพราะเป็นองค์หญิงเดี๋ยวจะเสื่อมเสีย เรื่องก็เลยเงียบ นางเอกก็ถูกปล่อยตัว ตัวผู้ชายที่ไปเล่นชู้กับองค์หญิงก็เจอภรรยาขอหย่า แต่ไม่นานองค์หญิงก็จัดงานเลี้ยงเชิญคนมา แถมยังเชิญชู้กับอดีตภรรยาของเขามาด้วย เพื่อบังคับให้อดีตภรรยาเขากลับมาอยู่กับสามีที่เคยเป็นชู้กับตัวเอง โอ๊ยยจะบร้า (ตอนแรกก็นึกว่าองค์หญิงแค่เป็นคนเปิดกว้าง หัวสมัยใหม่เฉยๆ แต่อ่านๆ ไปไม่ใช่และ พระเอกเคยชอบไปได้ไงเนี่ย) ชอบอดีตภรรยาชู้มาก เป็นสตรีคนเดียวในเมืองหลวงที่กล้าไฟท์กล้าสู้กับองค์หญิง ด่าซะองค์หญิงหน้าชา สะใจมาก

พอองค์หญิงสู้ไม่ได้ก็กลับบ้านไปฟ้องแม่ โดยหารู้ไม่ว่าบ้านฝั่งแม่ก็กำลังจะซวยเพราะไปทำเรื่องไม่ดีไว้เยอะ (เหตุใดพระสนมในวังถึงไม่มีลูกเลยก็ฝีมือฮองเฮานี่แหละ) ตอนนี้กำลังถูกขุนนางยื่นฎีการ้องเรียน ฮ่องเต้กริ้วจัดจะสั่งประหารบ้านฮองเฮา ฮองเฮาเลยวางแผนจะหาคนหน้าเหมือนมารับโทษแทนญาติ แต่พระนางไปรู้แผนเขาเลยแอบสับเปลี่ยนคนคืน สุดท้ายญาติตัวเองก็โดนประหารจริงๆ ...จากนั้นก็มีสงครามเกิดขึ้นหลายที่ ฮ่องเต้เลยสั่งให้พวกแม่ทัพใหญ่ไปรบ พระเอกก็ถูกคนล่อออกจากเมือง ซึ่งทั้งหมดก็คือแผนล่อเสือออกจากถ้ำเพื่อสับเปลี่ยนแผ่นดินชิงบัลลังก์ของใครบางคน

พระเอกเรื่องนี้ปากแข็งมาก เข้าใจว่าเน้นทำไม่เน้นพูด แต่บางทีมันก็ต้องพูดบ้างนะ เพราะพระเอกเป็นประเภทปากไม่ตรงกับใจตัวพ่อ บางทีก็ชอบเผลอพูดจาแรง มันเลยยิ่งทำให้คนเข้าใจผิดคิดไปอีกทาง ดังนั้นกว่านางเอกจะรู้ว่าพระเอกชอบตัวเองจริงก็เลยล่อไปปลายเล่มสองแล้ว(อยากเข้าไปตีปากจริงๆ) เห็นนางเอกแสบซนแบบนี้ยังกล้าเปิดเผยความรู้สึกมากกว่าอีก ทั้งที่หึงนางเอกซะขนาดนั้น ไปไหนมาไหนก็แบกคนเขาใส่หลังแทบจะตลอด แบบใครมองก็ดูออกว่าชอบเขา แต่พอถามก็ชอบพูดในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับหัวใจ กว่าอิพี่จะยอมพูดคำว่าชอบได้ก็ต้องรอจนเมียหนีนะ ...

เนื้อเรื่องเหมือนจะตลกแต่บางคำพูดก็แอบเจ็บจี๊ด เราชอบนิสัยของพระนาง และอีกหลายตัวละครในเรื่อง อย่างน้องชายพระเอกก็น่าสนใจ เป็นคุณชายน้อยของตระกูลแม่ทัพ พื้นฐานต่างๆ เหมาะจะมาทางบู๊มากกว่า แต่น้องดันชอบอ่านตำราอยากเป็นบัณฑิต ที่บ้านก็ไม่บังคับ ส่วนคู่น้องสาวพระเอกก็ชอบแปลกดี น้องสาวพระเอกชื่นชอบการหลอมอาวุธเป็นชีวิตจิตใจเลยไม่อยากแต่งงาน เพราะการแต่งงานไม่ตอบโจทย์ แต่ผู้หญิงสมัยโบราณคือไม่แต่งงานออกเรือนไม่ได้ แต่โชคดีที่น้องสาวพระเอกได้เจอกับคนที่คลั่งไคล้อาวุธเหมือนกัน สามีตามใจฝุดๆ แบบสร้างโรงหลอมให้เมียเลยจ้า แต่งไปคือดี ชีวิตมีความสุขยิ่งกว่าเดิม 

แรกๆ พระนางยังร่วมมือกันเพื่อจะทำให้คนที่ตัวเองชอบหย่า แต่พอได้อยู่ด้วยกันนานวันเข้า+ได้พบเจอเรื่องราวหลายๆ อย่าง ได้มองเห็นความจริงบางอย่าง ใจคนก็เริ่มสั่นไหวแปรเปลี่ยน ...หลังๆ จะเป็นเรื่องการเมือง+การแย่งชิงบัลลังก์ของแคว้นเก่าที่เคยล่มสลาย ต้องทำใจมันเป็นธรรมชาติ แพ้ก็เป็นพระ ชนะก็เป็นโจร อยู่ที่ว่าใครจะมีกำลังมีความสามารถมากกว่ากัน เดิมพระเอกว่าจะถอนตัวแต่ฮ่องเต้ดันเอาชีวิตนางเอกมาขู่พี่แก พระเอกผู้ซึ่งชอบไม้อ่อนแต่เกลียดไม้แข็ง สุดท้ายเลยพานางเอกแกล้งตายหนีไปท่องยุทธภพด้วยกันสองคน ใครจะแย่งชิงบัลลังก์ก็ตามสบาย เรื่องอะไรต้องให้พี่แกมาแบกรับทุกอย่างด้วย (พอเห็นว่าพระเอกเก่งก็ใช้ใหญ่เชียว รู้แล้วว่าทำไมพระเอกถึงไม่อยากเป็นขุนนาง55)

ป.ล. เข้าใจและว่าทำไมพระเอกถึงถูกคนในยุทธภพตามไล่ล่า ก็เพราะพี่แกเป็นผู้นำยุทธภพไง55 เคยลงสนามสู้แล้วได้ป้ายผู้นำยุทธภพมา พอพวกสำนักในยุทธภพเห็นป้ายนี้ก็ต้องยอมก้มหัวเชื่อฟังพี่แก แม้แต่วัดเส้าหลินก็ไม่เว้น คนถึงได้ตามฆ่าเพราะอยากได้ป้ายนี้คืน55


#วิวาห์ครื้นเครงอลเวงสลับคู่ เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/20mytx6lZs

#วิวาห์ครื้นเครงอลเวงสลับคู่ เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/4fnk4uhJnk


วันเสาร์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2568

อาจารย์มารหวนภพ 4 เล่มจบ



อาจารย์มารหวนภพ 4 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ขวงซั่งจยาขวง

ผู้แปล : กอหญ้า

ปก : Leila

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานของท่านขวง ออกมานานแล้วซีรีส์ก็ฉายจบแล้วแต่เพิ่งได้อ่าน55 แนวเทพเซียน บำเพ็ญเพียร ปราบปีศาจ

นางเอก มู่ชิงเกอ อดีตเจ้าสำนักซีซาน ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงที่มีพลังวัตรสูงมีพรสวรรค์โดดเด่น เป็นที่น่าอิจฉาและน่าจับตามอง แต่สำนักของนางเอกจะรับเฉพาะคนหน้าตาดีเป็นศิษย์เท่านั้น และพระเอกก็คือหนึ่งในผู้โชคดีที่ถูกนางเอกหมายตามัดมือชกให้มาเป็นลูกศิษย์ ...พระเอกเป็นลูกนอกสมรสของอ๋องคนหนึ่ง มีวัยเด็กที่ขมขื่นไม่น่าอภิรมย์นัก นิสัยจึงเย็นชาโดดเดี่ยวไร้ความรู้สึก ในใจสั่งสมความแค้นความไม่พอใจหวังขึ้นไปสู่จุดสูงสุดแล้วมาจัดการกับพวกที่เคยเหยียบย่ำตนเองในอดีต พระเอกมีดวงชะตาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ แต่ถูกนางเอกสับเปลี่ยนทำให้ชวดบัลลังก์ ซึ่งสุดท้ายนางเอกก็ต้องแบกรับผลกรรมของการสับเปลี่ยนดวงชะตานี้

ในอดีตเมื่อ 20 ปีก่อน นางเอกเคยเปิดประตูอินทำให้บุตรมารหลุดออกมาจนเกือบเกิดหายนะ เป็นเหตุให้ถูกพวกสำนักเซียนรุมล้อมโจมตีจนถึงแก่ความตาย แถมหนึ่งในนั้นยังมีพระเอกรวมอยู่ด้วย มิหนำซ้ำหลังตายนางเอกก็ยังต้องแบกรับชื่อเสียงฉาวโฉรวมถึงคำครหาเลวร้ายต่างๆ ที่ตัวเองไม่ได้ก่อขึ้นมาอีก...

แต่ใครเลยจะรู้ว่าหลังร่างกายแตกดับ ศิษย์ที่ลงมือสังหารอาจารย์อย่างพระเอกจะยอมสละเม็ดพลังกว่าครึ่งของตัวเองเพื่อให้อาจารย์ที่ตนชิงชังหนักหนาได้มาเกิดใหม่อีกครั้งบนต้นไม้เซียน ...ทว่าการเกิดใหม่นี้ก็ใช่ว่าจะง่ายดาย เพราะพวกสำนักเซียนทั้งหลายที่รู้เรื่องนี้ต่างก็พากันหมายปองอยากครอบครองผลไม้ทิพย์หรือก็คือนางเอกที่มาเกิดใหม่จนตัวสั่น เพราะทุกคนรู้ถึงพลังความแกร่งความเก่งของนางเอกในชาติก่อน เลยอยากได้คนเขามาเป็นเกราะคุ้มกันในตอนที่จะฝ่าด่านเคราะห์ทัณฑ์สวรรค์ ...หารู้ไม่ว่านางเอกน่ะร่วงหล่นจากต้นไม้เซียนไปตั้งแต่ 16 ปีก่อนแล้ว ส่วนคนที่กำลังจะเกิดใหม่น่ะคือน้องสาวของนางเอกต่างหาก ...โฮะๆๆ

น้องสาวของนางเอกอิจฉาพี่สาวตัวเองมาตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว ก่อนทั้งสองคนจะตาย อิน้องเลยแอบใช้หยกวิเศษสับเปลี่ยนดวงชะตาตัวเองกับพี่สาว พอมาเกิดใหม่นางเลยได้รับสืบทอดพลังวัตรและใบหน้าของนางเอก คนเลยคิดว่านางคือมู่ชิงเกอหรือนางเอกที่กลับมาเกิดใหม่ มีเพียงแค่พระเอกคนเดียวที่รู้ว่าไม่ใช่ แต่ก็ไม่คิดเปิดโปง เพราะพระเอกอยากให้นางเอกได้ใช้ชีวิตในชาตินี้อย่างสบายใจไร้สิ่งใดผูกมัด ไม่ต้องแบกรับภาระอะไรเหมือนอย่างในชาติก่อนอีก ...ชาตินี้นางเอกถูกครอบครัวช่างไม้เก็บไปเลี้ยงดู สองสามีภรรยารักและเอ็นดูนางเอกเสมือนลูกแท้ๆ เติบโตมาแบบได้รับความรักเต็มเปี่ยม แต่เสียอย่างเดียวคือร่างกายอ่อนแอ เพราะนางเอกร่วงหล่นก่อนเวลา เป็นผลไม้ที่ไม่สมบูรณ์ ร่างกายจึงไม่อาจอยู่ห่างจากต้นไม้เซียนไกลๆ ได้

ชาตินี้นางเอกกลายเป็นลูกศิษย์ของพระเอก พระเอกกลัวนางเอกเหงาเลยจำใจเปิดรับศิษย์ใหม่เพิ่มเพื่อให้มาเป็นเพื่อนเล่นนางเอก (แต่ก็รับเพิ่มแค่ 3 คนนะ55) ไม่ได้รับโดยดูจากพลังวัตรหรือความสามารถ แต่รับเพราะคนในตระกูลของลูกศิษย์เคยมีบุญคุณกับสำนักมาก่อน ดังนั้นศิษย์สำนักนี้เลยมีแต่พวกพลังอ่อนด๋อย (แต่นิสัยดี+สามัคคีกัน) ส่วนนางเอกตอนแรกๆ ก็ยังไม่ค่อยเก่ง เพราะร่างกายอ่อนแอ ฝึกอะไรก็ไม่รุดหน้า แต่ฝีมือในการทำอาหารกลับยอดเยี่ยม ขนาดพระเอกที่เลี่ยงอาหารมานานพอมาเจออาหารที่นางเอกทำยังต้องหันกลับมากินเหมือนเดิม55 

จากนั้นไม่นานพระนางกับศิษย์ทั้งหลายก็ต้องลงจากเขาเพื่อไปปฏิบัติภารกิจ เพราะอดีตลูกศิษย์ของนางเอกที่ตอนนี้เป็นแม่ทัพส่งจดหมายมาขอความช่วยเหลือ ท่านแม่ทัพหรืออดีตศิษย์ของนางเอกคนนี้เป็นคนซื่อตรงหัวดื้อ เคารพรักนางเอกที่เป็นอาจารย์มาก ในชาติก่อนนางเอกเคยขอให้พี่แกทำงานอยู่ตรงนี้(เพื่อเฝ้าของบางอย่าง) บอกว่าถ้าหากเกิดปัญหาก็ให้ไปตามพระเอกมาช่วย พี่แกก็เชื่อฟังทำงานอยู่ที่นี่มาตลอดไม่ยอมย้ายไปไหน พอเกิดปัญหาก็ไปตามพระเอกมาช่วยตามที่สั่ง ทั้งที่ในใจไม่ชอบพระเอกฝุดๆ

พอพวกพระเอกมาถึงก็เฝ้าสังเกตจนพบว่ามีคนใช้คาถาต้องห้ามที่ทำให้คนกลายเป็นปีศาจเพื่อสร้างความวุ่นวายอยู่ จากนั้นก็ได้พบกับของที่นางเอกเคยเอามาซ่อนไว้ตั้งแต่ชาติที่แล้ว จากนั้นตัวปลอมหรือน้องสาวนางเอกก็ตามมาด้วยเพื่อหาเบาะแสของของชิ้นนั้น นางคิดจะหลอกถามจากแม่ทัพคนซื่อที่เป็นอดีตลูกศิษย์ของนางเอก แต่พระเอกรู้ทันเลยชิงใช้ยันต์กับแม่ทัพทำให้อีกฝ่ายไม่อาจพูดถึงเบาะแสได้

จากนั้นนางเอกกับพวกศิษย์พี่ก็ต้องเดินทางไปยังเขาเทียนม่าย เพื่อเข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกผู้มีสิทธิ์ได้เข้าไปแช่ในสระชำระไขกระดูกที่ผู้ทรงฤทธิ์ในอดีตทิ้งเอาไว้(หากใครได้ลงแช่ในสระพลังวัตรก็จะเพิ่มขึ้น) นางเอกกับพวกศิษย์พี่ร่วมแรงร่วมใจกันจนผ่านด่านแรกเข้ามาได้ เป็นสำนักเดียวที่ผ่านด่านแรกไปได้ทั้งสำนัก (บอกแล้วว่าถึงคนจะน้อย แต่คนในสำนักนางเอกสามัคคีกันมาก) ซึ่งสุดท้ายก็มีแค่สองคนที่สามารถผ่านด่านต่างๆ จนมาถึงสระชำระไขกระดูกได้ ซึ่งแน่นอนว่าหนึ่งในนั้นก็คือนางเอกจ้า

ส่วนน้องสาวนางเอกหรือตัวปลอมนั้นถึงแม้จะมีพลังวัตรสูงกว่าใครเพื่อน ทว่าท้ายที่สุดนางก็ฝ่ามาไม่ถึงด่านสุดท้าย เลยต้องใช้แผนชั่วใช้วิธีปล่อยแมลงเซียนออกมา ซึ่งแมลงเซียนก็คือแมลงที่มีความสามารถในการดูดหรือสูบพลังวัตรของผู้บำเพ็ญเพียร รอจนเหลือแมลงตัวสุดท้ายที่รอด อิน้องสาวก็จะสังหารแมลงตัวนั้นเพื่อชิงเอาพลังวัตรทั้งหมดมาเป็นของตน ยิงทีเดียวได้นกสองตัว ทั้งได้พลังและได้กำจัดคนที่นางอยากให้ตายด้วย

ชาตินี้น้องสาวนางเอกร้ายโคตรๆ กู่ไม่กลับ อิจฉาพี่ตัวเองมาตั้งแต่ชาติก่อน ชาตินี้เลยคิดจะมาแทนที่พี่ แย่งตัวตน แย่งพลัง แย่งลูกศิษย์ลูกหา แย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นของพี่ไป ไม่ว่าจะฐานะหน้าตาหรือชื่อเสียง รวมถึงพระเอกด้วย แต่น่าเสียดายที่พระเอกไม่เคยชอบหรือสนใจนางเลย ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ก็ตาม ...ตอนอิน้องเกิดใหม่เคยขอกลับเข้าไปอยู่สำนักซีซานตามเดิมนะ แต่พระเอกไม่รับ นางเลยต้องระเห็จไปขออยู่สำนักอื่นแทน 

ใช้ฐานะของพี่สาวหลอกล่อผู้คน ดึงคนมาเป็นพวก แต่พอหมดประโยชน์ก็ถีบหัวส่ง และพร้อมจะแทงข้างหลังตลอดเวลา...ขนาดพี่สาวดีกับนางมากๆๆ นางยังไม่รู้ตัว เพราะความริษยามันบังตา ชีวิตไม่ดีไม่ประสบความสำเร็จก็โทษแต่พี่สาว คิดว่าพอได้เกิดใหม่สวมรอยเป็นพี่ตัวเองแล้วชีวิตจะดี มีผู้มารุมล้อมเอาใจ ที่ไหนได้ คนเริ่มจับไต๋นางได้ทีละคนสองคนว่าเป็นตัวปลอม แต่ก็ยังมึอีกหลายคนที่ไม่รู้และถูกนางหลอกใช้ ที่สำคัญคือนางยุเก่ง ชอบยุให้คนแตกคอฆ่ากันเองแบบหน้าซื่อตาใส

ภารกิจสำคัญของพระนางก็คือการเอาน้ำพุวิญญาณกลับคืนสู่แดนอิน ตอนเอาออกมาว่ายากแล้วตอนจะส่งกลับยิ่งยากกว่า ต้องมีกุญแจเข้าสู่แดนอิน ต้องหาน้ำพุวิญญาณให้เจอ จากนั้นก็รอถึงวันที่ประตูจะเปิดเอง ระหว่างรอก็ต้องหาวิธีเก็บรักษาน้ำพุวิญญาณไปด้วย ทั้งยังต้องระวังคนนู้นคนนี้ที่คิดจะฉกฉวยขโมยกุญแจกับน้ำพุวิญญาณไป แล้วไหนจะต้องผดุงคุณธรรมปราบปีศาจอีก

รอบสองต้องไปปราบปีศาจถึงในวัง ได้เจอคนรู้จักเก่าที่มีใจให้นางเอกเมื่อครั้งเป็นมู่ชิงเกออีกแล้ว ในโลกของผู้บำเพ็ญคนอาจจะมองว่านางเอกเป็นนางมาร แต่ในหมู่ชาวบ้านราชสำนักนี่ยกย่องให้นางเอกเป็นเทพีสงครามนะ เพราะนางมีส่วนช่วยในการปราบกบฏทำให้ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันได้ครองบัลลังก์ ฮ่องเต้เองก็แอบมีใจให้นาง เป็นศัตรูหัวใจอันดับหนึ่งของพระเอกเลยมั้ง55 เพราะเป็นญาติกันหน้าตาเลยคล้ายๆ กัน และความฮ่องเต้อะเนอะ ก็จะเจ้าเล่ห์เก่งเรื่องใช้อุบาย ทำให้ชาติก่อนนางเอกก็เอ็นดูใส่ใจเต้พอสมควร ไม่แปลกที่พระเอกจะหึงมาก(แต่ปากแข็งไง)

พระนางและเหล่าศิษย์ต้องเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อไปหาเบาะแสของเหตุการณ์ประหลาด พระเอกแฝงตัวเข้าไปในวังแต่ถูกจับได้ นางเอกตามมาช่วยและได้รู้ตัวตนของปีศาจที่ทำให้เกิดเรื่อง แถมยังได้รู้เรื่องที่ตัวเองเป็นผลไม้ทิพย์ที่เกิดจากต้นไม้เซียน แต่ยังไม่รู้นะว่าตัวเองคือมู่ชิงเกอนึกว่าเป็นน้องสาว ...พระเอกเกือบถูกคนชิงร่าง แม้จะชิงคืนมาได้แต่ก็ทำให้พี่แกต้องใช้ร่างกายตัวเองเพื่อกักขังน้ำพุวิญญาณ ด้วยเหตุนี้จึงส่งผลให้พระเอกอารมณ์แปรปรวนปากร้าย เผยสัญชาติญาณดิบความปรารถนาในใจที่อยากจะครอบครองนางเอกออกมาเป็นระยะ วิธีแก้ก็คือต้องดับกระหายด้วยการจูบนางเอก แต่หลังๆ ความปรารถนาเริ่มมากขึ้น พระเอกกลัวจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เลยขอให้คนรู้จักทำโซ่แล้วล่ามตัวเองไว้ในป่าแทน

โชคดีที่ไม่นานประตูเข้าสู่แดนอินก็เปิดออก ระหว่างที่อยู่ในแดนอินพระเอกถูกเจ้าสำนักฝ่ายอธรรมติดยันต์ที่ทำให้หลงลืมคนที่ตัวเองรักหรือนางเอกไป นิสัยพระเอกเปลี่ยนกลับไปเหมือนเมื่อตอนเป็นเด็กหนุ่มเมื่อ 20 ปีก่อน ในใจมีแต่ความเกลียดและเป็นปรปักษ์ต่อมู่ชิงเกอผู้เป็นอาจารย์ นิสัยก็เย็นชาไม่สนใจใคร พอติดปุ๊บก็จำนางเอกไม่ได้จนเกือบจะทิ้งนางไว้ในแดนอินแล้ว

พระเอกจำเรื่องราวในปัจจุบันไม่ได้ จากที่เคยเอ็นดูรักใคร่นางเอกที่สุดก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาห่างเหินและรังเกียจ ลืมบอกไปว่านางเอกรู้ว่าตัวเองคือมู่ชิงเกอแล้ว(แต่จำเรื่องในอดีตที่เคยเกิดขึ้นไม่ได้นะ) พอรู้ว่าพระเอกเกลียดตัวเองในอดีตมากๆ ก็เลยไม่กล้าบอกความจริง พอเห็นพระเอกเป็นแบบนี้นางเอกเลยเก็บข้าวของเตรียมกลับไปอยู่กับพ่อแม่ทันที คือชอบตรงที่นางเป็นคนหยิบได้วางได้ มองโลกในแง่ดีตามความเป็นจริง พอรู้ว่าในร่างกายตัวเองมีเม็ดพลังของพระเอกอยู่ก็ยินดีส่งคืนทันที ไม่ยึดติดไม่โวยวาย กลับเป็นพระเอกที่พอเจอแบบนี้ก็ไปไม่เป็นเลย เพราะนางเอกไม่ยื้อไม่ร้องขออะไรเลย ปล่อยวางได้ทันที ... ความจริงนางเอกคิดว่าคนที่พระเอกรักคือตัวเองในอดีต ไม่ใช่ตัวเองในตอนนี้ ความรู้สึกของพระเอกรวมถึงการกระทำต่างๆ ที่มีต่อตนในทุกวันนี้ก็คือความรู้สึกผิดเท่านั้น

...พอคนจากไปพระเอกก็โหวงๆ ผ่านไปไม่นานก็ต้องหาข้ออ้างบลาๆ พานางเอกกลับมา เพราะพี่แกกินอาหารที่คนอื่นทำไม่ได้ กินได้แต่ฝีมือนางเอก จากนั้นพระเอกก็เปิดรับศิษย์ใหม่ คราวนี้รับแต่คนที่มีความสามารถชาติตระกูลดี พอพวกศิษย์ใหม่เข้ามาก็ไม่เคารพศิษย์พี่ที่อยู่มาก่อนเพราะเห็นว่าพลังวัตรไม่สูง อีกทั้งพอสูญเสียความทรงจำพระเอกก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับพวกศิษย์ที่อยู่มาก่อนอีก ไม่ให้ฝึกวิชารวมแต่ให้ไปทำงานแบกหามใช้แรงแทน กะให้ศิษย์พวกนี้ทนไม่ไหวแล้วขอลาออกไปเอง นางเอกทนไม่ไหวเลยเข้าไปเตือนจนทะเลาะกัน คือนางเอกกลัวว่าหากอนาคตพระเอกกลับมาจำได้แล้วรู้ว่าทำอะไรลงไปอาจจะเสียใจภายหลังไง พระเอกก็เหมือนจะคิดๆ ได้ ต่อมาเลยยอมปรับเปลี่ยนวิธีสอนพวกศิษย์พี่นางเอกใหม่

ขณะที่พระเอกยังเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายภารกิจใหม่ก็มาเยือนอีกแล้ว รอบนี้ไปเยือนสำนักของฝ่ายอธรรม เจ้าสำนักฝ่ายอธรรมเคยชอบมู่ชิงเกอในอดีต พอรู้ว่าคนเขากำลังจะเกิดใหม่ก็ไปเล่นตุกติกกับผลไม้ทิพย์ที่พระเอกปลูกไว้ แต่ดันร่ายอาคมผิดลูก คนที่โดนอาคมชั่วร้ายเลยกลายเป็นน้องสาวนางเอกแทน55 แต่กว่าอิพี่เจ้าสำนักนี้จะแยกออกว่าคนน้องสวมรอยเป็นคนพี่ก็อีกนานเลย (ชอบแบบใดถึงแยกไม่ออก ขนาดฮ่องเต้เจอครั้งเดียวก็แยกออกแล้วนะ) 

อิพี่เจ้าสำนักเหมือนกลัวโลกจะไม่สงบสุขเลยเปิดโปงเรื่องที่นางเอกคือมู่ชิงเกอต่อหน้าทุกคน สมกับที่เป็นพรรคฝ่ายอธรรมจริงๆ พระเอกโกรธมากนึกว่านางเอกกำลังหลอกปั่นหัวตน นางเอกเห็นพระเอกโกรธเย็นชาใส่ตัวเองเลยไม่เข้าใกล้ แต่พอนางเอกไม่เข้าใกล้ตัวเองพระเอกก็ยิ่งโกรธหนักกว่าเดิม55  ส่วนพวกลูกศิษย์ในสำนักนางเอกก็อึ้งเหมือนกันที่ได้รู้ว่านางเอกคือปรมาจารย์ของตัวเอง ...นางเอกได้เจอพวกศิษย์ที่ตนเคยรับมาในชาติก่อนด้วยนะ(ตอนนี้กลายเป็นชายวัยกลางคนกันหมดแล้ว) ลูกศิษย์ที่นางเอกเคยรับในอดีตแม้จะไม่เก่งเรื่องการบำเพ็ญเพียรแต่ทุกคนกลับมีพรสวรรค์เฉพาะตัวบางอย่างที่ไม่เหมือนใคร อย่างคนที่เป็นแม่ทัพก็คือโชคดี เหมือนแมวเก้าชีวิต บางคนก็มีโชคเรื่องเงินทอง สามารถมองเห็นประตูเป็นประตูตายได้ ประมาณนี้... 

พวกอดีตศิษย์ไม่รู้ว่าน้องนางเอกสวมรอยเป็นอาจารย์เลยพากันแห่ไปรับใช้ แม้จะรู้สึกว่าอาจารย์คนใหม่นิสัยเปลี่ยนไปดูชั่วร้ายไม่เหมือนเดิมแต่ก็ไม่กล้าท้วง ชาตินี้ขนาดน้องนางเอกได้พลังวัตรของพี่สาวไปแล้วนะ แต่สุดท้ายก็ยังสู้นางเอกที่มาเกิดใหม่ไม่ได้อยู่ดี อิน้องเลยต้องหันไปใช้วิชามารดูดพลังจากพวกเด็กๆ ที่รับเข้ามาเป็นศิษย์ใหม่แทน ...เดิมทีนางเอกไม่อยากเข้าไปยุ่งกับพวกลูกศิษย์ในชาติก่อนแล้ว แต่พอเห็นลูกศิษย์ถูกหลอกใช้ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ แล้วสุดท้ายก็ต้องยื่นมือช่วย

นักเขียนผูกปมดี แต่ละเหตุการณ์อาจดูไม่เกี่ยวข้องกันแต่จริงๆ เชื่อมโยงกันหมด ซึ่งจะนำไปสู่บทสรุปและเฉลยทุกข้อสงสัยในเล่มสุดท้าย ตั้งแต่การที่พระเอกเป็นบุตรมารในชาติก่อน จนมาถึงภารกิจต่างๆ ที่พระนางต้องเข้าไปช่วยเหลือและจัดการในชาตินี้ สรุปการเป็นเซียนได้เหินหาวนี่มันดีจริงๆ หรือ สิ่งที่ต้องเสียสละ+ต้องตัดเพื่อให้ได้เหินหาวขึ้นสวรรค์นี่มันคุ้มแล้วจริงอะ? ...ความจริงที่มันวุ่นวายนี่ก็ไม่ใช่เพราะใครบางคนเกิดรู้สึกเสียใจภายหลังหรอกรึ? แต่พอถึงเวลาต้องจัดการปัญหาพวกข้างบนกลับลอยตัวเชียวนะ แต่ละคนดีๆ ทั้งนั้น ...ตอนสวรรค์ส่งสายฟ้ามาเจาะทำลายหอคอย พวกเซียนที่ลงมาไม่มีใครกล้าเข้าใกล้สายฟ้าเลยจ้า กลัวโดนลูกหลงเดี๋ยวพลังลด ต้องให้คนธรรมดาเสี่ยงตายเข้าไปกันเอง ส่วนเซียนที่มาช่วยต่อสู้ พอเสร็จเรื่องกลับถูกลงโทษซะงั้น รวมถึงพระนางด้วย เอาจริงๆ พวกเซียนบนสวรรค์นี่ก็ไม่ได้ต่างจากพวกขุนนางในราชสำนักบนโลกมนุษย์นักหรอก มีทั้งคนดีคนไม่ดี พวกขี้อิจฉาทนเห็นคนอื่นได้ดีกว่าตัวเองไม่ได้ก็มี พวกตำแหน่งต่ำๆ ก็ได้แต่ปิดปากเงียบไม่กล้าพูดไม่กล้วท้วง ไม่ต่างจากโลกมนุษย์เลย



สปอยล์นะ

.

.

.

.

ความจริงนางเอกเป็นลูกของเง็กเซียนฮ่องเต้(จำชื่อตำแหน่งไม่ได้แต่ใหญ่สุดบนสวรรค์) ตอนพ่อกับแม่เหินหาว แม่กำลังตั้งท้องนางเอกพอดี เลยต้องสละลูกเพื่อพิสูจน์มรรคา แม่นางเอกเสียใจเรื่องที่เสียลูกมาตลอดเลยย้ายวิญญาณนางเอกมาปลูกไว้บนต้นไม้บนสวรรค์ เฝ้าฟูมฟักดูแลผลไม้น้อยมาเป็นพันปีรอวันที่ลูกจะเกิดมา แต่กลับถูกพระเอกที่เป็นเซียนชั้นสูงบนสวรรค์เด็ด (จริงๆ ไม่ใช่นะ นางเอกร่วงใส่พระเอกเองต่างหาก) พระเอกเลยถูกลงโทษให้ไปฝ่าด่านเคราะห์บนโลกมนุษย์ ก่อนลงด้วยความหมั่นไส้อิพี่จึงเข้าไปแย่งผลไม้น้อยแล้วพาลงไปเกิดใหม่ด้วยกัน นางเอกเลยมีพรสวรรค์เหมาะกับการฝึกบำเพ็ญด้วยเหตุนี้ คุณแม่บนสวรรค์ก็หวังว่าลูกจะบำเพ็ญเพียรจนสำเร็จแล้วขึ้นมาไวๆ แต่ลูกดันสละชีวิตดวงจิตแตกซ่านเพื่อช่วยคนอื่นซะอย่างนั้น ในชาติที่สองหลังจบเรื่องคุณแม่เลยให้คนเอากระจกที่ส่องเห็นเรื่องราวในอดีตไปให้นางเอกดู หวังให้ลูกเข้าใจตัดขาดจากความรักแล้วมุ่งมั่นบำเพ็ญเพียรขึ้นมาเป็นเซียน ทว่าถึงจะได้เห็นอดีตทุกอย่างแล้ว แต่พระนางก็ยังรักกันมากกกอยู่ดี 55


#อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/9AG9RMvQH3

#อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/7pklqwqY0y

#อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/50QaTnZawC

#อาจารย์มารหวนภพ เล่ม 4 ➡️ https://s.shopee.co.th/11uWhm55B





วันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2568

อยากบอกว่าข้าไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ 3 เล่มจบ

 


อยากบอกว่าข้าไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ 3 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ซีพั่นฉา

ผู้แปล : เสี่ยวหวา

ปก : Rong Jing

สำนักพิมพ์ อรุณ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องนี้มาแนวเรียบๆ เรื่อยๆ ตามสไตล์คุณนักเขียนแต่ภายใต้ความเรียบๆ มันก็มีปมที่น่าติดตามซ่อนอยู่ 

มาพูดถึงพระเอกก่อน พระเอกเรื่องนี้เป็นใบ้ อดีตเคยเป็นคุณชายสูงศักดิ์ที่สตรีมากมายชื่นชมหมายปองอยากแต่งงานด้วย เป็นศูนย์รวมและจุดศูนย์กลางของเพื่อนฝูง ทว่าหลังจากพ่อแม่ตาย ปู่พระเอกที่แสนจะลำเอียงรักใคร่หลานชายคนโตอย่างพระเอกสุดๆ ก็ตัดสินใจให้หลานรักเป็นผู้สืบทอดบรรดาศักดิ์ต่อแทนบุตรชายคนโตที่ล่วงลับไป ทว่าหลังจากนั้นพระเอกก็ถูกคนทำร้ายจนบาดเจ็บหนักเกือบตาย หลังรอดมาได้ก็กลายเป็นใบ้พูดไม่ได้ แถมยังมีแผลเป็นที่แขนติดตัวไปตลอดชีวิต มิหนำซ้ำบรรดาศักดิ์ที่เคยเป็นของตนก็ยังถูกยกเลิก ถูกส่งต่อให้กับท่านอาที่เป็นน้องชายของพ่อแทนอีก แล้วไหนจะเรื่องที่ปู่ไม่เชื่อเรื่องที่พระเอกบอกว่าใครคือคนร้ายตัวจริง พระเอกใจสลายเลยหนีออกจากบ้านไปตัวเปล่าไม่กลับมาอีกเลยจนผ่านไป 5 ปี... หุๆ

นางเอกเป็นบุตรสาวอนุ คุณหนูสามตระกูลสวี มีท่านปู่เคยดำรงตำแหน่งเป็นถึงเสนาบดี แต่พอปู่ตายตระกูลสวีก็ค่อยๆ ถดถอยเพราะไม่มีคนเก่งๆ อย่างปู่อีก ...พี่สาวคนโตของนางเอกที่เป็นบุตรสาวภรรยาเอกมีสัญญาหมั้นหมายกับพระเอกมาตั้งแต่เด็ก แต่พอพระเอกกลายเป็นใบ้และไม่มีบรรดาศักดิ์ ตัวพี่สาวกับแม่เลยอยากถอนหมั้น ตอนฝั่งบ้านเจ้าบ่าวมาคุยเรื่องงานแต่งก็ทำเป็นตกลงดิบดีแต่ลับหลังคือวางแผนหนีที่ไล่ไว้เรียบร้อย เดิมหวยไปออกที่พี่สาวคนรองของนางเอก แต่พี่คนรองไหวตัวทันแอบหนีไปก่อน สุดท้ายหวยเลยไปออกที่นางเอกแทน บุตรสาวอนุที่ไร้มารดาส่วนบิดาก็ไม่เคยสนใจ อยู่ในจวนแบบไร้ตัวตน ไม่มีใครหนุนหลัง และไม่มีผู้ใดให้พึ่งพิง 

นางเอกถูกจับแต่งงานแทนพี่สาวลูกภรรยาเอก โดยที่พระเอกก็รู้ และไม่ใช่แค่พระเอกเท่านั้นที่รู้ เพราะครอบครัวท่านอารองของพระเอกก็รู้ แต่ทุกคนเลือกที่จะปล่อยเบลอ เพราะทุกฝ่ายต่างก็มีแผนการของตัวเองอยู่ในใจ ...แต่โชคดีที่การแต่งงานนี้ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด นางเอกอยู่ที่จวนพระเอกยังมีอิสระและมีความสุขมากกว่าตอนอยู่บ้านเดิมของตัวเองซะอีก ไม่ว่าจะเสื้อผ้าอาหารการกิน รวมถึงอดีตพี่เขยหรือสามีใบ้ผู้นี้ก็ยังหล่อเหลาและนิสัยดีกว่าที่คาดคิด แถมยังไม่มีแม่สามีหรือญาติผู้ใหญ่มาคอยกดข่มวางอำนาจใส่ และถึงจะมีคนของบ้านรองมาหาเรื่องบ้าง แต่ทุกอย่างก็มีพระเอกคอยหนุนและออกหน้าให้ ดังนั้นนานวันเข้านางเอกจึงใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องคอยหวาดกลัวระมัดระวังเหมือนอย่างช่วงแรกๆ หรือเหมือนอย่างตอนอยู่ที่บ้านเดิมอีก

เป็นแนวการเมืองราชสำนักและเรื่องราวภายในบ้านของพระเอก ฝั่งนางเอกไม่ค่อยมีไรอะ ถึงจะเป็นลูกอนุแต่พอแต่งงานออกมาแล้วก็จบ คนที่บ้านมาก้าวก่ายอะไรไม่ได้อีก หลักๆ จะอยู่ที่เรื่องภายในบ้านพระเอกมากกว่า เป็นความแค้นระหว่างพระเอกกับอิบ้านรอง ...เพราะท่านอาของพระเอกไม่พอใจที่พ่อไม่ยกบรรดาศักดิ์ให้ตนต่อหลังจากที่พี่ชายตาย แต่กลับไปมอบให้หลานแทน เลยมองว่าพ่อลำเอียงรักแต่หลานชายคนโตซึ่งก็คือพระเอก แต่พ่อก็ลำเอียงจริงๆ แหละ55 เพราะรู้ว่าลูกตัวเองเก่งไม่เท่าหลานไง อาพระเอกแค้นเลยจ้างคนไปดักฆ่าพระเอก ซึ่งพระเอกก็รู้ว่าเป็นฝีมืออาแต่ไม่มีหลักฐาน ส่วนปู่ก็ยังไม่ปักใจเชื่อเพราะยังหาหลักฐานมายืนยันไม่ได้เหมือนกัน ...

หลังพระเอกหนีหายไป 5 ปีก็กลับมาเพราะปู่ป่วยหนัก แล้วก็ตั้งใจจะกลับมาแก้แค้นท่านอาด้วย เวลาท่านอาวางแผนจะทำอะไรพระเอกก็จะคอยสกัดทำให้อิท่านอาชวดไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนา กลายเป็นคนที่มีแต่บรรดาศักดิ์ลอยๆ ทว่ากลับไม่มีงานหรือตำแหน่งอะไรในราชสำนัก เพราะเคยมีคนไปกระซิบบอกฮ่องเต้ว่าอิท่านอาวางแผนทำร้ายหลานตัวเอง จึงทำให้ฮ่องเต้เกิดความรู้สึกไม่ดี เลยยกตำแหน่งเดิมของปู่พระเอกให้คนอื่นแทน และไม่เคยเรียกใช้งานอิท่านอา ไม่ให้ความสำคัญใดๆ เป็นแค่ท่านปั๋วที่ว่างงานไปวันๆ

ส่วนเรื่องความรักก็เรียบๆ ไม่หวือหวา เริ่มจากคนแปลกหน้า จากนั้นก็ค่อยๆ ทำความรู้จักแล้วพัฒนาความรู้สึกไปเรื่อยๆ พระเอกเป็นคนอ่อนโยน เป็นคุณชายผูู้สูงสง่า ไม่เคร่งครัด ใช้ชีวิตอยู่ด้วยง่ายดี ภายนอกดูเหมือนไม่มีพิษมีภัย แต่จริงๆ เป็นคนฉลาดเจ้าแผนการและในหัวก็มีแต่เรื่องวางแผนแก้แค้น...หึๆ ขนาดไม่มีตำแหน่งอะไรยังทำให้ทั้งราชสำนักปั่นป่วนได้อะคิดดู(ร้ายอยู่นะ) แต่อ่านๆ ไปจะรู้ว่าจริงๆ แล้วเนื้อแท้พระเอกอะเป็นคนเผด็จการ55 ...ส่วนนางเอกก็เหมือนกระต่ายน้อยใสซื่อ เฉื่อยๆ ไม่เคยเห็นโลกกว้าง เพราะเป็นลูกอนุที่ไม่มีใครสนใจเหลียวแล นิสัยช่วงแรกๆ คือเหมือนเด็ก(ก็เพิ่ง 16 เอง) ไม่เคยออกจากบ้านไปไหนเลย ไม่เคยแม้แต่ออกไปกินข้าวนอกบ้าน แบบไม่เคยเห็นโลกภายนอก(บ้าน)จริงๆ แต่น้องก็มีความสุขได้ด้วยการอ่านหนังสือกับปลูกดอกไม้ เวลาที่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากก็สามารถเอาตัวรอดได้ เหมือนกระต่ายน้อยน่ารักแต่หากตกอยู่ในอันตรายก็กัดคนได้นะเออ!

ใช่แล้ว! นางเอกเรื่องนี้เป็นคนรักการอ่าน สิ่งที่ชอบที่สุดในชีวิตก็คือหนังสือ เวลาพระเอกพาไปร้านหนังสือหรือเอาหนังสือใหม่ๆ มาให้ นางเอกจะดีใจฝุดๆ เหมือนได้เจอขุมทรัพย์ บางทีเวลาพระเอกออกไปทำธุระข้างนอกก็จะพานางเอกไปทิ้งไว้ที่ร้านหนังสือแล้วค่อยกลับมารับ แค่นี้นางเอกก็มีความสุขแล้ว แฮปปี้ทั้งสองฝ่าย55 ...เดิมพระเอกตั้งใจจะเป็นแค่สามีภรรยาหลอกๆ กับนางเอก หลังทุกอย่างเรียบร้อยก็จะหาสถานที่เหมาะๆ ให้แล้วปล่อยคนไป แต่นั่นแหละ...พออยู่ไปอยู่มาได้ใกล้ชิดความคิดก็เปลี่ยน เมียคนนี้ก็นิสัยดีเรียบง่าย น้องสาวเราก็ชอบ อยู่ด้วยแล้วสบายใจดี เรือนหลังก็เงียบสงบ แล้วเรื่องอะไรพี่แกจะยอมปล่อยคนล่ะทีนี้...หึๆ

หลังจากนั้นพระเอกก็ได้เดินทางไปสืบคดีที่ต่างเมืองในฐานะผู้ติดตามของสหายที่เป็นขุนนาง เรื่องที่ท่านอ๋องคนหนึ่งถูกลอบทำร้ายระหว่างเดินทางมาแต่งงานตามสมรสพระราชทานที่เมืองหลวง คือฮ่องเต้เรื่องนี้อะอายุ 50 แล้ว ทว่ากลับยังไม่มีทายาทหรือผู้สืบทอดเลย พวกขุนนางเลยเรียกร้องให้ฮ่องเต้รับหลานตัวเองหรือท่านอ๋องคนอื่นๆ มาเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่งจะมี 2 อ๋องที่เป็นตัวเต็งและมีขุนนางในราชสำนักคอยแอบสนับสนุนอยู่ลับๆ ...การมาสืบคดีครั้งนี้นอกจากจะทำให้ได้รู้เรื่องการทุจริตของขุนนางในท้องที่ พระเอกก็ยังได้พบกับเบาะแสของคนร้ายที่เคยลงมือทำร้ายตัวเองเมื่อ 6 ปีก่อนโดยไม่คาดคิดอีกด้วย 

หลังจากนั้นเรื่องที่พระเอกโกหกเอาไว้ก็โป๊ะแตกถูกนางเอกจับได้ นางเอกเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทุกอย่างจนได้รู้ว่าตัวเองเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งที่หมดประโยชน์แล้วจึงคิดจะจากไป จากที่เคยสดใสร่าเริงน้องก็เริ่มนิ่งเงียบ พระเอกก็รู้สึกว่าเมียแปลกๆ แต่ช่วงนั้นงานเยอะจึงไม่มีเวลามาสนใจ จนมาแอบได้ยินเมียคุยว่าจะปล่อยสาวใช้คนสนิทให้เป็นอิสระและบลาๆ พระเอกถึงได้ตื่นตัว ไม่คิดว่าเจ้ากระต่ายน้อยของตัวเองจะใจเด็ดถึงเพียงนี้ เพราะหลังๆ นางเอกก็เริ่มโตขึ้น ไม่ได้ใสซื่ออะไรขนาดนั้นแล้ว แต่ก่อนคือใสซื่อมากจริงๆ ขนาดที่คิดว่าการเข้าหอทำลูกคือการที่หญิงชายนอนเตียงเดียวกันเฉยๆ อะ ...พระเอกก็เออออประสมโรงไปด้วยอีกจนนางเอกเชื่อตามนั้นจริงๆ แต่พอน้องรู้ว่าถูกหลอกก็วางแผนเป็นขั้นเป็นตอนเลยนะว่าต่อไปหากหย่าแล้วจะอยู่ยังไง ยิ่งพอได้ออกหนังสือมีรายได้จากการเขียนนิยาย หาเงินเองได้ น้องก็ยิ่งมีความมั่นใจในตัวเอง

ขณะที่เรือนหลังของพระเอกกำลังอึมครึม เรื่องการเมืองก็เริ่มเดือดไม่แพ้กัน เพราะฮ่องเต้ไม่มีวี่แว่วจะเลือกทายาทเสียที ใครหลายคนจึงเริ่มนั่งไม่ติด แล้วไหนจะเรื่องมือสังหารในคราวนั้นที่สืบไปสืบมาก็ดันได้พบกับผู้อยู่เบื้องหลังที่ไม่คาดคิดอีก! ส่วนอิบ้านรองหรือท่านอาของพระเอกก็เที่ยวหว่านเงินวิ่งเต้นไปทั่วเพื่อสืบข่าว+หาเส้นสาย ทำให้ปู่พระเอกรู้สึกผิดหวังกะอิบ้านรองจนเกินจะเยียวยา เลยตัดสินใจยกทรัพย์สินส่วนตัวของตัวเองทั้งหมดให้กับพระเอก พอบ้านรองรู้ก็ไม่พอใจ คือจริงๆ บ้านรองก็มีตังค์นะ เพราะปู่พระเอกเคยเป็นขุนนางที่ทำเกี่ยวกับเกลือ(เลยได้ผลประโยชน์เยอะ) ที่ปู่ยกให้พระเอกก็คือส่วนของตัวเอง ส่วนพวกกองกลางบ้านรองก็ได้ปกติ แต่บ้านรองคือไม่ยอมคิดว่าปู่ลำเอียง เลยจะงัดแผนเดิมเมื่อ 6 ปีก่อนมาใช้อีกแล้ว คือบรรดาศักดิ์ก็จะเอา ทรัพย์สมบัติทั้งหมดก็ต้องได้ ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้มีความสามารถอะไรแท้ๆ... เฮ้อ

ป.ล.รู้สึกว่าจุดจบของตัวร้ายดูง่ายไปหน่อย 

ป.ล.ตัวพี่สาวลูกภรรยาเอกกับแม่ใหญ่ของนางเอกอะ หลังนางเอกแต่งออกมาก็ไม่ได้มีบทอะไรมาก โดยเฉพาะตัวแม่ ไอ้เราก็นึกว่าจะร้ายหรือจะมีบทมากกว่านี้ แต่พอนางเอกแต่งออกมาก็เหมือนหมดบทไปเลยอะ พ่อนางเอกยิ่งไม่ต้องพูดถึง สรุปว่าพ่อนางเอกชอบออกจากจวนไปทำอะไรเนี่ยถึงไม่ค่อยกลับมาบ้าน หรือเบื่อบ้านเฉยๆ เลยไม่อยากกลับ ...ส่วนอาสะใภ้พระเอกก็งั้นๆ ทำอะไรเรือนหลักของพระเอกไม่เคยได้ พอๆ กันทั้งสองสามีภรรยา😑 (เว้นแต่เมื่อ 6 ปีก่อน ที่บังเอิญไปเจอนักฆ่าเก่งจริงๆ)


#อยากบอกว่าข้าไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ เล่ม 1 ➡️ https://s.shopee.co.th/3Vbn7Zjdav

#อยากบอกว่าข้าไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ เล่ม 2 ➡️ https://s.shopee.co.th/4q7Aht4Oys

#อยากบอกว่าข้าไม่ใช่ฮูหยินใหญ่ เล่ม 3 ➡️ https://s.shopee.co.th/8V0T4azdcQ