วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)


ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)

ผู้แต่ง : กู้เหลี่ยวจือ

ผู้แปล : พวงหยก

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

มาถึงเล่ม 3 หลังความจำกลับมาอย่างสมบูรณ์นางเอกก็ให้คนส่งจดหมายกลับไปหาท่านลุงที่เมืองหลวงแจ้งว่าต้องการถอนหมั้น ส่วนพระเอกก็ไม่น้อยหน้ารีบส่งจดหมายตามไปชี้แจ้งติดๆ เช่นเดียวกัน แถมยังใช้แผนทำตัวน่าสงสารแสร้งเจ็บตัว บวกกับได้รู้เรื่องราวที่มาที่ไปของบาดแผลบนร่างกายพระเอก ไม่นานนางเอกก็ใจอ่อนยอมรับความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อพระเอก ทั้งคู่กลับมาคืนดีกัน แต่เพราะอาการป่วยของลุงนางเอกจึงทำให้พระนางต้องแยกจากกันชั่วคราว

แต่ใครจะไปคิดว่าระหว่างที่เดินทางกลับเมืองหลวงนางเอกจะได้พบกับเรื่องไม่คาดฝันมากมาย ที่ทำให้ตนเองเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทั้งยังต้องสังเวยด้วยชีวิตของคนบริสุทธิ์นับไม่ถ้วน หลังเหตุการณ์เหล่านี้นางเอกก็เสมือนได้ปลดล็อกปมในใจเรื่องพ่อแม่ คือภายใต้ความมั่นความเริดเชิดหยิ่ง นางเอกจะมีความรู้สึกเหมือนถูกทิ้งตลอดเวลา พ่อก็เลือกบ้านเมืองกับฮ่องเต้ ส่วนแม่ก็เลือกพ่อ ไม่มีใครเลือกนางเอกสักคน ทำไมคนที่ถูกทิ้งต้องเป็นนางอยู่ร่ำไป ทำไมพ่อไม่เลือกครอบครัว ทำไมแม่ถึงไม่เลือกนาง แต่หลังจบเหตุการณ์นี้นางเอกคือเข้าใจการตัดสินใจของพ่อแม่และ ...ส่วนฮ่องเต้คือตรงกันข้าม หลังจบเหตุการณ์นี้ความระแวงที่ฮ่องเต้มีต่อพระเอกยิ่งพุ่งสูงขึ้น และในที่สุดปลายดาบของฮ่องเต้ก็หันมาที่พระเอกแบบ 100% เหลือแค่รอเวลาและหาเหตุผลเหมาะๆ มาจัดการเท่านั้น

ในเล่ม 3 จะได้รู้สักทีว่าใครคือคนเขียนนิยายเล่มนั้น นางเอกค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ จนสุดท้ายก็ระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้และได้รู้จุดประสงค์ของการเขียนหนังสือนิยาย ... หลังจากนั้นก็มีเรื่องที่แคว้นอื่นส่งหนังสือมาขอแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์โดยระบุชื่อนางเอก ตอนแรกนางเอกนึกว่าตัวเองจะรอดเพราะมีสัญญาหมั้นหมายกับพระเอกแล้ว แต่ไปๆ มาๆ ไม่รอดจ้า ฮ่องเต้ที่เหมือนจะดีแต่จริงๆ ไม่ดีเลย แสร้งทำดีกับนางเอกไปงั้นแหละ ไม่ได้คิดปกป้องอะไรแต่แรกอยู่แล้ว ยิ่งแก่ยิ่งขี้ระแวงยิ่งเห็นแก่ตัว+เลอะเลือน จริงๆ ทำสงครามก็ได้นะ กองทัพพระเอกบดขยี้อีกฝั่งได้อยู่แล้ว แต่ไม่เอาไง กลัวว่าถ้าพระเอกรบชนะก็จะยิ่งมีผลงานมีชื่อเสียงและเป็นที่รักของประชาชน ส่วนนางเอกเองก็ไม่อยากให้จุดจบพระเอกเป็นเหมือนในความฝัน เลยยอมแต่งไป 

แต่ช้าแต่มีหรือพระเอกจะยอม สุดท้ายพระเอกก็แอบพากำลังพลแฝงตัวมาอยู่ในขบวนเจ้าสาวและจัดการอีกฝั่งซะเรียบ องค์ชายรองของอีกแคว้นที่เป็นตัวตั้งตัวตีในเรื่องนี้ก็ถูกพระเอกสังหารโหดตายอย่างอนาถ แม้จะจบแบบฝั่งแคว้นพระเอกได้เปรียบแต่ฮ่องเต้ก็หาพอใจไม่ ความหวาดระแวงในตัวพระเอกพุ่งสูงปรี๊ด (เพราะพระเอกคือแม่ทัพที่เก่ง+กุมกำลังทหารเยอะคนสุดท้ายแล้ว คนอื่นโดนเก็บหมดแล้ว เพราะฉะนั้นยังไงก็ต้องกำจัด) ก็เลยวางแผนเรียกพระเอกเข้าเมืองหลวงตอนสิ้นปี

 ...ก่อนไปนางเอกขอให้พระเอกแต่งงานกับตัวเองก่อน จัดแบบเรียบง่ายภายในวันเดียว รอบนี้นางเอกบอกเลยว่าถ้าพระเอกเป็นอะไรไปนางจะไม่ขอมีชีวิตอยู่ต่อคนเดียว แต่จะตามพระเอกไปด้วยนะ (เพราะถ้าเอาตามชาติก่อนหรือในฝันของนางเอก พระเอกจะถูกฮ่องเต้สังหารด้วยลูกธนู) แต่ชาตินี้มีองค์ชายสี่แอบยื่นมือเข้ามาช่วย ต่างฝ่ายต่างวินวินได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ จบแบบมีความสุข พระนางได้อยู่ด้วยกัน หลังจากนั้นพระเอกก็ได้ตัวตนเดิมกลับคืนมาไม่ต้องอยู่ใต้เงาของใครอีกต่อไป ส่วนคนรอบตัวที่มีความสำคัญกับนางเอกหลายๆ คนก็มีชีวิตที่ดี 

ป.ล. ตอนพิเศษเยอะมาก มีทั้งคู่หลักคู่รองเลย


📍ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 3-4 (4 เล่มจบ)

https://s.shopee.co.th/2g7zmJ4tMD

https://s.shopee.co.th/4qCUMLAUFf






วันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

รอยสลักรัก โฉมสะคราญหวนคืน 5 เล่มจบ


รอยสลักรัก โฉมสะคราญหวนคืน 5 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : เจี่ยเมี่ยนเตอเซิ่งเยี่ยน (假面的盛宴)

ผู้แปล : เย่เซินกงจู่

สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ชาติที่แล้วนางเอกถูกคนหลอกเลยทำให้ท้องไม่มีพ่อ จากนั้นก็ต้องไปแอบคลอดลูกที่บ้านพี่สาวที่แต่งงานออกไปแล้ว เพื่อหาเงินเลี้ยงลูกนางเอกจึงต้องเข้าไปทำงานเป็นแม่นมในจวนอ๋อง แต่เพราะความใสซื่อบวกกับอายุยังน้อยจึงถูกคนหลอกใช้เป็นเครื่องมือโดยไม่รู้ตัว สุดท้ายก็ต้องจำใจปีนขึ้นเตียงพระเอกเพื่อเอาตัวรอด กลายเป็นอนุที่ได้รับความโปรดปรานของพระเอก แต่ไม่นานนางเอกก็ถูกคนวางยาพิษฆ่าตายจากไปแบบปุบปับ ...พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีนางเอกก็พบว่าตัวเองได้ย้อนเวลากลับมาในตอนที่เพิ่งคลอดลูกได้ไม่นาน ชาตินี้นางเอกจึงตั้งใจว่าจะไม่เดินซ้ำรอยเดิมจนต้องจบชีวิตลงเหมือนอย่างในชาติที่แล้วอีกเด็ดขาด!

นางเอกเป็นบุตรสาวคนเล็กของครอบครัว มีพ่อเป็นซิ่วไฉคร่ำครึ ครอบครัวยากจน มารดาอ่อนแอ พี่ชายก็ไม่เอาการเอางานแถมยังกลัวเมีย เพราะเมียพี่ชายนี่แหละนางเอกเลยต้องย้ายไปอยู่กับพี่สาวที่แต่งงานออกไปแล้ว แต่พอไปอยู่กับพี่สาวก็ใช่ว่าจะดี เพราะยังมีแม่ผัวใจร้ายกับน้องสาวใจแคบของพี่เขยรออยู่ น้องสาวพี่เขยไม่ชอบนางเอกเลยคิดจะทำลายชื่อเสียงนางเอก หลอกนางเอกไป...จนทำให้นางเอกท้องไม่มีพ่อ พอได้ย้อนกลับมาคราวนี้นางเอกเลยตั้งใจว่าจะเข้าไปทำงานในจวนอ๋องเพื่อเก็บเงินสัก 1-2 ปีพอ จากนั้นก็จะออกมาอยู่กับลูก และที่สำคัญคือนางจะไม่ยอมเป็นอนุอีกเด็ดขาด 

นางเอกพยายามไม่ทำตัวเด่น (เพราะนางเอกสวยและหุ่นดีมาก) พยายามแต่งตัวธรรมดา จืดๆ ชืดๆ ให้ดูไม่สวย ทำผมหน้าม้าปิดบังใบหน้าไม่ให้ใครสะดุดตา เพื่อปกปิดจุดเด่นของตัวเอง แต่สุดท้ายมันก็ยังไปเตะตาต้องใจพระเอกเข้าอยู่ดี หนีไม่พ้นจริงๆ ...พระเอกคือจิ้นอ๋องหรือองค์ชายห้า ในจวนไม่ว่าจะชายาเอก ชายารอง หรืออนุก็มีครบ แต่พระเอกกลับป่วยเป็นโรคประหลาด มีอาการสะอิดสะเอียนเวลาสตรีมาใกล้ชิด ก็เลยไม่ชอบเข้าใกล้สตรี ...แต่อาการก็หมดไปเมื่อได้มาเจอนางเอก ประหนึ่งได้เจอขุมทรัพย์ ได้เปิดประตูสู่โลกอีกบาน ได้เติบโตเป็นชายหนุ่มอย่างเต็มตัว🤣 ภายใต้ความเย็นชาสุขุม เนื้อแท้ข้างในก็คือหมาป่าที่หิวกระหายดีๆ นี่เอง ส่วนนางเอกก็คือกระต่ายน้อยที่ถูกหมาป่าหมายตาจ้องจะจับกิน 

ชาตินี้เลยกลับกันกลายเป็นพระเอกที่มาปีนขึ้นเตียงนางเอกแทน ในเมื่อหนีไม่พ้นนางเอกเลยทำข้อตกลงกับพระเอกว่าจะขอทำแบบนี้กับพระเอกแค่ 1 ปี ไม่ขอสถานะ ต้องเก็บเป็นความลับห้ามบอกคนอื่น หลังครบกำหนดก็จะขอกลับไปอยู่กับลูกทันที พระเอกก็เออออแต่ในใจนี่...หึหึ😏 จนมีวันหนึ่งนางเอกเกิดเรื่องแต่ไม่กล้าเอ่ยปากขอให้พระเอกช่วย แต่พระเอกก็ช่วยนะเพียงแต่เคืองที่นางเอกไม่พูดขอความช่วยเหลือจากตัวเอง โกรธก็เลยทำเป็นเมินเขา พอนางเอกขอลากลับบ้านก็ทำเฉย แต่ความจริงคือให้คนจับตาดูคนเขาอยู่ตลอดตั้งแต่วินาทีที่ขอลาแล้ว 

จนลูกน้องมารายงานเรื่องสารถีที่ไปส่ง รายงานว่าระหว่างทางนางเอกเจออะไรบ้างแล้วสารถีปกป้องนางเอกยังไง จนกระทั่งคนในบ้านนางเอกเห็นสารถีที่มาส่งก็คิดจะจับคู่ให้นางเอกกับสารถี (สารถีมีใจชอบนางเอกอยู่ก่อนแล้ว) เพราะถึงจะเป็นสารถีแต่พี่เขาก็เป็นสารถีในจวนอ๋อง ก็ถือว่าสูงกว่าบ่าวไพร่จวนในขุนนางทั่วไปและชาวบ้านธรรมดาอะ ส่วนนางเอกก็เป็นแม่หม้ายลูกติด การจะหาคนดีๆ ที่ไม่รังเกียจเรื่องลูกมาแต่งด้วยในสมัยโบราณมันก็ยาก พี่สารถีก็เป็นคนดีมีใจให้นางเอก+รับเรื่องลูกได้ด้วย จึงนับว่าเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว นางเอกเองก็ไม่ขัด แต่ๆๆๆ พอพระเอกรู้เท่านั้นแหละ... อิพี่ก็รีบควบม้าตามมาทันทีเลยจ้า55

ชาตินี้ไม่เหมือนชาติก่อนเพราะชาตินี้พระเอกปกป้องนางเอกดีมาก ปกป้องทุกอย่างเลย เพราะถึงจะได้ย้อนกลับมาแต่นางเอกก็ยังใสซื่อไร้เล่ห์เหลี่ยมเหมือนเดิม ถ้าพระเอกไม่ปกป้องก็อาจจะซ้ำรอยเดิมได้อะ แต่จะไปโทษนางก็ไม่ได้ เพราะตอนท้องนางเอกเพิ่ง 14-15 เอง แล้วก็ตายตอนลูกขวบกว่า นางเลยไม่รู้ว่าหลังจากนั้นมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกบ้าง พอได้ย้อนกลับมาเลยหวังแค่ว่าจะได้เก็บเงินออกไปใช้ชีวิตเลี้ยงดูลูกเองเร็วๆ (ถึงจะอายุยังน้อยแต่นางเอกก็รักลูกมากจริงๆ) ส่วนพระเอกแรกๆ ที่ไม่รู้ว่านี่ลูกตัวเองอิพี่ก็รักแต่คนแม่55 แต่ถึงกระนั้นก็ยังยอมให้นางเอกเอาลูกมาเลี้ยงที่จวนได้นะ 

ซึ่งลูกนางเอกก็ได้ย้อนกลับมาเช่นกัน มาอยู่ในร่างตัวเองตอนเป็นทารกนี่แหละ พอมาเห็นท่าทางที่พ่อแสดงกับตัวเองและเรื่องที่คนรอบๆ ตัวบอกว่าตนเป็นลูกพ่อค้าหาบเร่ ลูกก็เริ่มสับสน นึกว่าตนไม่ใช่ลูกพระเอกจริง เลยอยากโตเร็วๆ เพื่อจะได้ปกป้องแม่ สรุปคนที่เป็นตัวแปรมีส่วนช่วยชีวิตพระนางในชาตินี้ก็คือลูกของพระนางนี่แหละ เอ็นดูจริงๆ ข้างในคือเด็กหนุ่มอายุ 20 แต่กลับต้องมาอยู่ในร่างทารกไม่กี่เดือน พูดไม่ได้ เดินเองก็ไม่ได้ แต่ก็พยายามจะบอกใบ้ชี้นำเพื่อปกป้องแม่และคนสำคัญของตัวเอง น่ารักจริงๆ

เป็นแนวความรัก การเมือง การแย่งชิงบัลลังค์ การต่อสู้ในเรือนหลัง ครบรส นางเอกค่อยๆ ไต่เต้าจากการเป็นอนุ เป็นชายารอง จนกระทั่งไปถึงตำแหน่งสูงสุดที่สตรีหลายๆ คนเฝ้าฝันถึง ...คือสุดท้ายเรื่องของพระนางก็ถูกคนจับได้ เพราะพระเอกนั่นแหละจงใจอยากเปิดอยากให้คนรู้ อยากผูกมัดนางเอกไว้กับตัว (เพราะถ้าคิดจะปิดบังจริง ระดับพระเอกทำไมจะทำไม่ได้) ลูกพระเอกก็รู้แกวพ่อเลยแอบโกรธอยู่เหมือนกัน แต่ทำไรไม่ได้ไงเพราะน้องยังเป็นแค่ทารก🤣 คนทั้งจวนก็อึ้ง ตอนแรกคนวางแผนจับโป๊ะนึกว่านางเอกแอบมีซัมธิงกับองครักษ์ในจวน กะจะใช้โอกาสนี้ขับไล่นางเอกออกไป พอเปิดมาเป็นพระเอกคือเหวอเลยจ้า 

ช่วงเล่มต้นๆ จะดำเนินเรื่องอยู่ในที่ดินศักดินาของพระเอก ตอนแรกทุกคนในจวนจะคิดว่าพระเอกโปรดปรานชายารองคนที่พากลับมาจากข้างนอก ซึ่งนางเอกเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกันทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เพิ่งมารู้ที่หลังว่าไม่ใช่ ชายารองคนนี้ชาติกำเนิดไม่ดีแต่เพราะมีลูก พระเอกเลยพากลับมาแล้วมอบฐานะให้และยอมผ่อนปรนให้หลายครั้งก็เพราะเห็นแก่ลูก ...แต่อ่านๆ ไปเดี๋ยวจะมีเฉลยเรื่องลูกของชายารองคนนี้ แล้วถ้าเดาไม่ผิดก็น่าจะเป็นนางนี่แหละที่วางยาพิษนางเอกในชาติก่อน เพราะนางดันไปรู้เรื่องชาติกำเนิดของลูกนางเอกเข้า (แต่นางเอกเข้าใจผิดว่าเป็นอีกคนทำ)  

มาชาตินี้ชายารองก็รู้และวางแผนจะกำจัดลูกนางเอกกับนางเอกอีก แต่ชาตินี้พระเอกปกป้องนางเอกดีสุดๆ แผนนางเลยล่ม นางเอกรู้ว่าพระเอกไม่ชอบลูกชายตัวเองแต่สำหรับนางเอกลูกคือดวงใจของนาง นางไม่มีวันทิ้งลูก เลยบอกกับพระเอกว่าถ้ารอบนี้กลับจวนไปแล้ว ขอให้พระเอกปล่อยตัวเองกับลูกไปได้ไหม คือนางเลือกลูกจ้า อิพระเอกก็ฮึ่มๆๆ ไม่ยอม สุดท้ายก็ต้องเป็นฝ่ายยอมปรับเข้าหาลูกนางเอกเอง (ปรับแบบนิดนึง เพื่อไม่ให้นางเอกคิดจากไป55) ลูกก็แอบโกรธพ่อ พอวันหนึ่งที่ความจริงเปิดเผยลูกก็เลยไม่ยอมเอ่ยปากเรียกพ่อสักที แต่เรียกแม่ เรียกปู่ เรียกอาได้หมดนะ55 พระเอกเลยรู้และว่าลูกจงใจ จะเอาคืนเรื่องก่อนหน้านี้🤣🤣

พอจบเรื่องนี้หลังจากนั้นพระเอกก็ต้องเข้าเมืองหลวงเพื่อไปร่วมวันเกิดพ่อฮ่องเต้ ความจริงฐานะนางเอกในตอนนั้นไม่สามารถไปด้วยได้ แต่พระเอกห่วง กลัวคนจะฉวยโอกาสตอนที่ตนไม่อยู่ทำอะไรนางเอกเลยตัดสินใจพาลูกนางเอกกับนางเอกที่ตอนนั้นตั้งครรภ์ลูกคนที่สองไปด้วย ให้นั่งรถม้าคันเดียวกันไม่ห่างตัว... ลืมบอกไปว่าก่อนหน้านี้มีคนเอาอดีตที่นางเอกถูกข่มเหงมาใส่ร้ายที่จวนด้วย แบบไปหาคนมาสวมเป็นสามีนางเอกคิดจะไล่นางเอกออกจากจวน คิดว่าหากพระเอกรู้ว่านางเอกมีที่มาที่ไปแบบนี้ต้องรับไม่ได้ และต้องไล่คนไปแน่นอน 

นางเอกก็ช็อคเพราะเอาจริงๆ น้องก็ไม่รู้ว่าสามีตนคือใคร เหมือนถูกคนจับเอามาประจาน แต่พอพระเอกมาถึงก็ไม่พูดมาก ไม่รู้จริงไม่จริงแต่อิพี่ก็ชักดาบฆ่าคนก่อนเลย เห็นพระเอกปกป้องนางเอกขนาดนี้ชายาเอกของพระเอกก็มีแอบเสียใจ คิดว่าถ้าตัวเองยอมลดทิฐิลงและไม่ทำเรื่องแบบนั้น บางทีนางกับพระเอกอาจไม่ต้องมาถึงจุดๆ นี้ก็เป็นได้ เพราะนางนึกว่าพระเอกจะเย็นชาไม่สนใจสตรีซะอีก แต่จริงๆ ถ้าพระเอกใส่ใจก็ปกป้องๆ ได้นิ่ 

ตอนแรกก็มีคนยุให้ชายาเอกไปเอาลูกนางเอกมาเลี้ยง แต่ชายาเอกเห็นพระเอกปกป้องนางเอกแบบนี้ก็รู้เลยว่าไม่มีทางได้แน่นอน... ความจริงก็น่าสงสารสตรีในยุคโบราณนะ ค่านิยมแบบให้สามีมีเมียได้หลายคน มันก็เลยมีเรื่องชิงดีชิงเด่นแบบนี้แหละ ต้องทำเพื่อลูกเพื่อตระกูลเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ดังนั้นแม้นางเอกจะเห็นใจสตรีคนอื่นๆ แต่ก็ไม่อาจใจอ่อนได้ คือนางเอกก็ไม่ได้มีความคิดจะไปกลั่นแกล้งหรือวางแผนใส่ร้ายใครหรอกแม้จะรู้ว่าตนได้รับความโปรดปรานมาก นางก็แค่ไม่ยุ่งไม่กล่าวถึงคนอื่น ไม่บอกให้พระเอกไปหาใครหรือเห็นใจคนนั้นคนนี้ ไม่แสร้งทำตัวใจกว้างบอกให้พระเอกไปเรือนนั้นเรือนนี้ คือแล้วแต่พระเอกเลย และแน่นอนว่าพระเอกก็ไม่ไป ใช้ชีวิตเหมือนสามีภรรยาอยู่กับนางเอกและลูก แม้จะรู้สึกสงสารคนอื่นๆ แต่เรื่องของจิตใจมันบังคับกันยากอะ แต่พระเอกก็ไม่ใช่พวกแบบแต่งเข้าจวนข้าแล้วก็ต้องเป็นคนของข้าตลอดไปนะ พอถึงวันหนึ่งพระเอกก็วางแผนจะปล่อยสตรีในเรือนหลังของตัวเองให้กลับบ้านแบบเงียบๆ (เราว่าถ้าพระเอกได้เจอและรักนางเอกก่อน คนอย่างพระเอกต้องไม่มีทางรับสมรสพระราชทานแต่งกับคนอื่นแน่ๆ)

ต่อมาก็เป็นพาร์ตเมืองหลวงอยู่ยาวไม่ได้กลับและทีนี้ การเมืองเริ่มหนักการแย่งชิงอำนาจเริ่มเข้มข้น รัชทายาทถูกสั่งปลด ฮ่องเต้สั่งให้อ๋องทุกคนมาทำงานอยู่ในเมืองหลวงหมด ส่งคืนกำลังทหาร แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจยับยั้งแผนการร้ายของใครบางคนได้ ตราบใดที่ตำหนักบูรพายังว่างเปล่า รัชทายาทยังไม่ได้รับการแต่งตั้งขึ้นใหม่ ...ลูกชายพระเอกหรือน้องเสี่ยวเป่ากลายเป็นหลานที่คุณปู่ฮ่องเต้โปรดปราน เพราะความฉลาดเกินวัยและคำพูดคำจาที่ดูมีหลักการ ฮ่องเต้เลยสั่งให้ลูกพระเอกเข้ามาเรียนหนังสือในวังเป็นกรณีพิเศษ (จริงๆ ไม่ได้เพราะลูกพระเอกอายุยังไม่ถึง) พอถึงเวลาจริงอ๋องคนอื่นๆ เลยพาลูกตัวเองที่อายุพอๆ กับลูกพระเอกมาฝากเรียนด้วยเหมือนกัน แบบลูกเจ้ามาได้ลูกข้าก็ต้องมาได้สิ ฮ่องเต้หมดคำจะพูดเลยต้องเปิดห้องเรียนพิเศษสำหรับเด็กเล็กเพิ่มให้หลานๆ ที่มา🤣 ...

ส่วนครอบครัวนางเอกพอรู้ว่าลูกสาวได้ดีเป็นอนุท่านอ๋องก็พากันแห่มาเมืองหลวงเพื่อขอผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ แต่นางเอกรู้ทันเลยแกล้งใส่ชุดเก่าๆ มาพบทำทีเป็นว่าไม่ได้รับความโปรดปรานนะ ลำบากมากเลย ครอบครัวนางเอกเห็นแบบนั้นเลยเสียใจอยากจะพานางเอกกลับไปอยู่ด้วย สรุปครอบครัวนางเอกก็ไม่ได้แย่นะ แต่เจอเมียพี่ชายข่มกดไว้มาตลอดเลยทำให้ดูเหมือนแย่ แต่เนื้อแท้จริงๆ ทุกคนก็เป็นคนดี พระเอกมาแอบเห็นฉากนี้เลยวางแผนจะทำให้พี่ชายนางเอกหย่ากับเมีย เพราะเห็นแล้วว่าคนที่สร้างปัญหาทำลายความสุขของคนในบ้านก็คือเมียพี่ชาย ...

อ่านจบแล้ว เราชอบนะ สนุกอะ แม้นางเอกจะได้ย้อนกลับมาแต่ก็ไม่ได้ซูไม่ได้กลับมาแก้แค้นใคร นางเอกก็ยังคงเป็นเด็กสาวที่จิตใจดีใสซื่อไม่คิดร้ายใครและไร้ซึ่งความทะเยอทะยานเหมือนเก่า แต่พอนานวันเข้านางก็จะค่อยๆ เติบโต เรียนรู้วิธีการรับมือกับปัญหาและสิ่งที่เข้ามา (ถ้าไม่ชัวร์ก็ไม่ปรึกษาพระเอก พระเอกก็ดีคุยได้ทุกเรื่อง รับฟังเมียเสมอ) ค่อยๆ มองคนออก อาจไม่ได้ฉลาดหลักแหลมมากแต่ก็ไม่เสียเปรียบใครอีก ใดๆ คือไม่ว่าจะก้าวไปสูงสักแค่ไหนแต่นางเอกก็ยังคงเป็นภรรยาเป็นแม่ที่น่ารัก อบอุ่นอ่อนโยน และใจดีเสมอไม่เปลี่ยนแปลง

ส่วนคนที่กลับมาแล้วช่วยทำให้หลายๆ เรื่องเปลี่ยนไปจริงๆ ก็คือลูกชายนางเอกจ้า55 เพราะน้องคือคนที่รู้เรื่องราวหลังจากนั้น(อยู่ถึงอายุ 20) แต่แค่ไม่รู้ช่วงต้นในตอนที่นางเอกยังอยู่ ตอนนางเอกจากไปน้องยังจำหน้าแม่ไม่ได้เลย แถมต้องนอนป่วยอยู่บนเตียงตลอด ชีวิตเงียบเหงาโดดเดี่ยวมาก การย้อนกลับมานอกจากจะทำให้น้องได้เปลี่ยนชะตาชีวิตตัวเองและใครหลายๆ คนแล้ว ก็ยังทำให้น้องได้สัมผัสกับความรักความอบอุ่นของแม่และปกป้องน้องชายให้ได้มีชีวิตอยู่ต่อด้วย ชาตินี้น้องเสี่ยวเป่าเลยโตมาแบบได้รับความรักเต็มเปี่ยม มีพ่อแม่ มีน้องชายน้องสาวอยู่ข้างกายครบ ...ชอบตอนลูกคนที่ 3-4 ของนางเอกเกิด นางเอกยังไม่ทันได้ตั้งชื่อเล่นลูกเลย แต่น้องเสี่ยวเป่าดันชิงเรียกชื่อน้องไปแล้วว่า ซานเป่า ซื่อเป่า ทุกคนเลยต้องยอมรับชื่อนี้ไปโดยปริยาย55

ป.ล. เรื่องนี้แปลดีผิดคาด ไม่มีคำผิดไม่มีชื่อสลับ อ่านลื่น คือพี่หอมจะทำก็ทำได้นิ่ ทำไมเรื่องอื่นๆ ก่อนหน้านี้พี่ไม่ทำแบบนี้บ้างจ๊า🤣🤣


📍รอยสลักรักโฉมสะคราญหวนคืน ➡️ https://s.shopee.co.th/1gF6dL6L1w






วันศุกร์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2569

ผิดชาติผิดภพหวนรักจอมมาร 5 เล่มจบ


ผิดชาติผิดภพหวนรักจอมมาร 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ขวงซั่งจยาขวง

ผู้แปล : เมฆขาวหวานเย็นและหลันเอ๋อร์

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

แนวเทพเซียนของท่านขวง พระเอกคือท่านจอมมารที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ซึ่งตายไปตั้งแต่เมื่อ 200 ปีก่อน ส่วนนางเอกคือนางโจรน้อยที่มีดวงตาอินและมีชะตาสิบสูญเสีย จับพลัดจับผลูได้เข้ามาเป็นศิษย์สำนักยันต์คาถา แถมยังได้รับมอบตำแหน่งเจ้าสำนักต่อจากอาจารย์ที่เพิ่งตายจากไป...ทว่าในฐานะเจ้าสำนักหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าสำนักได้ไม่นานประกอบกับเลเวลพลังก็ยังไม่สูง นางเอกจึงไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากบรรดาศิษย์พี่ที่อยู่มาก่อน และเพื่อไม่ให้อดตายนางเอกกับบรรดาศิษย์พี่ที่ไม่ได้มองนางเป็นเจ้าสำนักจึงจำต้องรับงานปราบปีศาจเพื่อแลกกับอาหารลงท้อง โดยหารู้ไม่ว่าการปราบปีศาจในครั้งนี้จะเป็นจุดเริ่มที่ทำให้ตัวนางเอกได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 200 ปีก่อน ในตอนที่ท่านจอมมารยังมีชีวิตอยู่ ...ชะเอิงเอย~~

พระเอกเป็นลูกครึ่งมาร มีแม่เป็นมารตัณหาส่วนพ่อเป็นผู้นำตระกูลเว่ย ตระกูลที่ทำหน้าที่พิทักษ์เฝ้าประตูระหว่างโลกกับยมโลก แต่เพราะพ่อพระเอกดันไปรักกับแม่พระเอกที่เป็นมารตัณหาเลยถูกสี่สำนัก(บำเพ็ญเพียร)ใหญ่บีบให้ต้องตาย ส่วนพระเอกที่มีแม่เป็นมารก็ไม่ได้เป็นที่ต้อนรับของคนในตระกูล ...ในอดีตเมื่อ 200 ปีก่อน พระเอกจะถูกคนจากสี่สำนักใหญ่ไล่ล่าจนบาดเจ็บและตกลงไปในถ้ำงู(ปีศาจ) จากนั้นก็ถูกงูกัด ได้รับพิษ และต้องประสบเคราะห์กรรมอีกมากมายที่จะส่งผลให้พระเอกต้องเดินเข้าสู่วิถีมารเรื่อยๆ จนกู่ไม่กลับ กระทั่งสุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือศิษย์ของตัวเอง

แล้วนางเอกก็โผล่มาตอนไหนไม่โผล่นะ แต่ดันโผล่มาในตอนที่พระเอกกำลังจะถูกสี่สำนักใหญ่ตามไลล่าแล้วต้องตกลงไปในถ้ำงูพอดี🤣 แล้วไปๆ มาๆ ก็เป็นนางเอกอีกที่ต้องมารับเคราะห์ถูกพิษแทนพระเอก แล้วไปๆ มาๆ พระเอกก็ดันมากราบนางเอกเป็นอาจารย์ ส่วนอาจารย์ของนางเอกในชาตินี้ก็กลายมาเป็นศิษย์หลานของนางเอกอีกที อีนุงตุงนังจริงๆ ...แถมแรกๆ พระเอกยังแอบหึงศิษย์ของตัวเอง(อาจารย์นางเอก)ด้วย เพราะเห็นว่านางเอกปฏิบัติ+พูดจากับเขาดีกว่าตัวเอง55

เรียกได้ว่าการมาของนางเอกนั้นส่งผลให้ชะตาชีวิตของพระเอกเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น ก็แน่นอนเพราะมีนางเอกมารับเคราะห์+ช่วยแบ่งเบาเคราะห์ที่ควรจะเกิดกับพระเอกหมดแล้วไง เผ่าปีศาจจิ้งจอกที่เคยติดตามถวายชีวิตให้กับพระเอกในตอนนั้น คราวนี้ก็เปลี่ยนมาติดตามนางเอกแทน เรื่องราวชักจะบานปลายเดินออกจากเส้นทางเดิมขึ้นทุกที นางเอกจึงอยากจะแยกตัวหนีไปจากทุกคน เพราะนางไม่ใช่คนในภพนี้ เลยไม่อยากก้าวก่ายหรือทำให้ชะตาชีวิตของพระเอกเปลี่ยนไปมากกว่านี้อีกแล้ว (เปลี่ยนมากก็กลัวว่าเดี๋ยวจะไม่ได้กลับบ้าน) 

ทว่ามันก็มักมีเหตุที่ทำให้นางเอกต้องกลับมาหรือจากไปไม่ได้ทุกที แล้วสุดท้ายนางเอกก็ใจอ่อนยอมอยู่ต่อเพราะไม่อยากปล่อยให้พระเอกเผชิญเคราะห์จนต้องกลายเป็นจอมมารเหมือนในชาติที่แล้วอยู่คนเดียว... ความจริงในชาติที่แล้วถึงพระเอกจะมีลูกศิษย์มากมายแต่ก็โคตรโดดเดี่ยว เหมือนตัวคนเดียว คนในครอบครัวตายจากไปหมดไม่มีเหลือ(ถึงยังอยู่ก็ไม่สนิทสนม) ชาติที่แล้วพี่แกจึงมีแต่ความเย็นชาไร้หัวใจ มีแต่ความแค้น แต่ชาตินี้ได้มาเจอนางเอก นิสัยเลยออกกวนๆ ขี้แกล้ง(อาจารย์) ยิ้มเก่ง(กับอาจารย์) ทำอาหารก็เก่ง คือดูสดใสกว่าชาติที่แล้วอะ กับคนอื่นแม้จะยังเย็นชาแต่ก็ไม่ได้เฉยชาเหมือนชาติที่แล้วอีก กับคนในตระกูลแม้จะยังไม่สนิทแต่ก็ไม่ได้เหินห่างหรือตัดขาด ซึ่งทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้นางเอกเขาล่ะนะ

ซึ่งพอได้มาอยู่ข้างกายพระเอกและประสบพบเจอเรื่องราวต่างๆ ไปด้วยกัน นางเอกก็ถึงได้รู้ว่าหลายๆ เรื่องที่เคยเกิดขึ้นเมื่อตอนนั้นความจริงมันไม่ใช่อย่างที่เล่าต่อๆ กันมาเลย มันยังมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่คนไม่รู้ ส่วนคนรู้(อย่างพระเอก) ก็ไม่คิดจะเปิดปากชี้แจงหรืออธิบายใดๆ (จนนางเอกต้องสอนเลย55) ความจริงจะค่อยๆ ปรากฏให้เห็นว่าพระเอกก็คือเหยื่อที่ถูกคนชักใยให้เดินไปตามเกม ทุกอย่างที่เกิดไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือแผนการของใครบางคนที่ต้องการทำลายและชิงพลังของพระเอกไป

เราว่าพระเอกเรื่องนี้ของท่านขวงน่าจะเป็นคนแรกเลยตั้งแต่ที่อ่านมา ที่ไม่ชายแทร่และเผด็จการน้อยสุด55 สายเปย์ ทำอาหารเก่ง เก่งทั้งงานนอกงานใน ตอนแรกนางเอกต้องใช้คำว่าศิษย์อาจารย์มายับยั้งความรู้สึกที่พระเอกมีต่อตัวเอง แต่มีหรือคนอย่างพระเอกจะสน เคยมองนางเอกเป็นอาจารย์ซะที่ไหนกันล่ะ55 ...แต่ต่อมาก็มีคนที่ทนเห็นพระเอกเริ่มหลุดออกจากเส้นทางเดิมไปไม่ได้ ไม่อาจให้พระเอกบังเกิดความรู้สึกระหว่างชายหญิงได้ (เพราะมันจะทำให้พระเอกกลับไปสู่จุดเดิมไม่ได้อีก) ก็เลยต้องหาวิธีแยกสองคนนี้ออกจากกัน ทำให้พระเอกได้พลังคืนมา พอได้พลังคืนมาจิตใจพระเอกก็จะคิดแต่เรื่องมุ่งบำเพ็ญเพียร ไม่สนใจเรื่องระหว่างชายหญิงอีก

คือไม่ได้มามุกความจำเสื่อมหรือจำอดีตที่ผ่านมากับนางเอกไม่ได้นะ อันนี้คือจำได้หมด แต่แค่ไม่ได้รู้สึกอะไร  จิตใจด้านชาไม่ไหวกระเพื่อมหรือเกิดความรู้สึกใดๆ เพราะทุกครั้งที่เกิดความรู้สึกต่อนางเอกตราบนหน้าผากพระเอกก็จะสำแดงฤทธิ์คอยกดความรู้สึกเหล่านั้นลง ทำให้จิตใจพระเอกกลับมาสงบด้านชาดังเดิม กลายเป็นท่านจอมมารเมื่อ 200 ปีก่อนโดยสมบูรณ์ ไม่ใช่เจ้าลูกศิษย์จอมกะล่อนชอบหลอกกินเต้าหู้อาจารย์คนนั้นอีก

จากนั้นนางเอกกับเผ่าปีศาจจิ้งจอกก็แยกตัวออกจากพระเอกไป แล้วหลังจากนี้เราก็จะได้เห็นความปากไม่ตรงกับใจของใครบางคน ปากก็ไล่ให้เขาไปแต่พอเขาไปจริงอิพี่ก็แอบตามไปซุ่มดูเขาอีก วนเวียนอยู่แบบนี้ จนวันหนึ่งนางเอกก็หายตัวไป คราวนี้ตามหายังไงก็ไม่เจอ จับร่องรอยอะไรไม่ได้เลย เหมือนคนไม่อยู่แล้ว ท่านจอมมารก็คลั่งเลยสิทีนี้ ตราประทับอะไรก็เอาไม่อยู่แล้วจ้า เลือดขึ้นหน้าตามหาคนไปทั่ว น้ำตาไหลเป็นสายเลือดด้วยความเจ็บปวดจนประวัติศาสตร์เกือบกลับมาซ้ำรอยเดิม แต่ดีที่หลังจบเหตุการณ์นี้นางเอกก็ได้ศิษย์รักคนเดิมกลับมานะ แถมยังได้รู้ด้วยว่าใครคือลาสบอสที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลังตัวจริง

กลายเป็นว่าสาเหตุของเรื่องมันมาจากนิสัยโดนสปอยล์ตามใจของลูกผู้ดีชนชั้นสูง(มากกก) เกิดมาชะตาชีวิตดีอยู่เหนือคนอื่น ไม่เคยต้องลำบาก มีแบ็คดีคอยหนุนหลัง ใครก็ไม่กล้าหือ แม่ก็ตามใจลูกทำอะไรผิดก็ตามเช็ดตามกลบให้ นานวันเข้าลูกเลยไม่เกรงกลัวอะไรเพราะรู้ว่าตัวเองแบ็คดีและมีแม่คอยปกป้อง เลยยิ่งเหิมเกริมทำเรื่องชั่วๆ ขึ้นเรื่อยๆ ...ที่ผ่านมาส่วนใหญ่จะเคยอ่านเจอแต่พวกลูกขุนนางหรือองค์หญิงองค์ชายที่ถูกสปอยล์ตามใจ แต่เรื่องนี้ก็แค่เปลี่ยนจากข้างล่างมาอยู่ข้างบน นิสัยไม่ต่างกันเลย แต่ต่างกันตรงที่ข้างล่างนั้นเป็นมนุษย์ธรรมดาเลยไม่ได้มีพลังวิเศษอะไร แต่ข้างบนนี่สิมีพลังนั่นนู่นนี่ มีของวิเศษมากมาย ทำให้คนตายเป็นเบือได้ง่ายๆ แค่นิ้วเดียว ขโมยชะตาชีวิตแย่งชิงพลัง เปลี่ยนดวงชะตา ทั้งสาดโคลนใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นเขาไม่ต่างจากมนุษย์ธรรมดาเลย มีทั้งอำนาจและพลังพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน แล้วคนธรรมดาจะไปสู้ยังไงไหว แถมตำแหน่งก็ไม่เบา เรียกได้ว่าลูกรักสวรรค์เลยแหละ เหอๆ

แล้วสร้างเรื่องตั้งขนาดนี้แต่ถามจริงๆ พวกที่อยู่ข้างบนคนอื่นๆ คือไม่ขยับกันหน่อยเหรอ หรือมันเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตมา สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ก็ปล่อยไปตามเวรตามกรรมแบบนี้ ...มีมาช่วยชี้แนะแนวทางนิดหน่อย แต่ก็ชี้แนะแบบตรงๆ ไม่ได้ด้วยนะต้องมาแบบเป็นปริศนาให้ไปขบคิดไขต่อกันเอาเอง🤣 ...

ส่วนตัวร้ายแรกเริ่มก็มีสกิลขี้โกงแบบมีของวิเศษที่ทำให้เห็นชะตาชีวิตคนได้ ก็เลยทำให้รู้ว่านางเอกคือคนที่ย้อนเวลากลับมา ซึ่งไอ้ของวิเศษเนี่ยก็ขโมยมาจากยมโลกจึงต้องอาศัยเลือดของสัตว์อสูรหล่อเลี้ยง และพอของมาจากยมโลกความรับผิดชอบก็ตกเป็นของตระกูลพระเอก ทำให้คนในตระกูลพระเอกต้องหาทางไปเอาของกลับคืนมาส่งที่เดิม แต่คนตระกูลพระเอกก็ไม่สามารถไปจากบ้านได้นานเกิน 1 เดือนอีก ถ้าไปเกินก็จะส่งผลให้ร่างกลายหดเล็กลงเหมือนคนแคระ ซึ่งทั้งตระกูลในรอบหลายร้อยปีมาเนี่ยมีแค่พระเอกคนเดียวที่ออกไปได้ ดังนั้นจึงต้องฝากฝังให้พระเอกเป็นคนไปตามเอากลับมา แต่ชาติก่อนพระเอกกับคนในตระกูลความสัมพันธ์คือแย่ เลยไม่ได้ติดต่อไปมาหาสู่กันเหมือนชาตินี้ ชาติก่อนจึงเอาของกลับมาไม่ได้ตระกูลพระเอกเลยล่มสลายตายหมด

แต่ชาตินี้มีนางเอกโผล่มาเรื่องเลวร้ายต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้นในชาติก่อนเลยเริ่มเปลี่ยนไป แต่เมื่ออดีตเปลี่ยนไปอนาคตก็ต้องเปลี่ยนตามไปด้วยเช่นกัน ...การมาของนางเอกส่งผลให้ห้วงเวลาในอีก 200 ปีข้างหน้าเกิดความเปลี่ยนแปลง พระเอกจึงต้องพยายามหาผลลัพธ์ที่จะไม่ส่งผลกระทบต่อตัวนางเอกในวันข้างหน้า แม้ว่าสุดท้ายผลลัพธ์นั้นจะต้องแลกด้วยชีวิตของตัวเองก็ตาม

อ่านจบแล้วจ้า พยายามจะเขียนแบบไม่ให้สปอยล์ เพราะอยากให้ทุกคนได้ไปลองอ่านแล้วค้นพบความลับของตัวละครในเรื่องเองดีกว่า ว่าแต่ละคนมีที่มาที่ไปยังไง ทำไมถึงเกิดเหตุแบบนี้ๆ และความจริงของเรื่องราวต่างๆ เมื่อ 200 ปีก่อนตกลงมันเป็นยังไงกันแน่ ใครคือคนที่คุมกระดานหมากและใครคือตัวหมากที่ถูกจับวางเดิน ... ส่วนตัวคิดว่าเป็นแนวเทพเซียนที่อ่านสนุกนะ วางปมดี มีที่มาที่ไป เดาทางไม่ค่อยถูก ปริศนาเยอะดี แต่ตัวร้ายขิตง่ายไปหน่อย น่าจะโดนหนักๆ ให้สาสมกับหลายชีวิตที่ต้องสูญเสียไปเพราะเอ็งคนเดียว แล้วก็พระรอง(เรียกพระรองได้เปล่า) ที่ย้อนเวลามาพร้อมกับนางเอกน่ะ เปิดมาแรกๆ คาแรกเตอร์ดีเชียว แต่พอหลังๆ เริ่มออกแนวฮา มาดท่านเจ้าสำนักหายหมดแล้ว🤣 

ป.ล.มีอีกตัวละครที่ชอบคือองค์หญิงเผ่าปีศาจจิ้งจอก ในเรื่องนี้ไม่ได้มาแนวปีศาจยั่วยวนร้ายกาจมากเล่ห์ แต่มาแนวเด็กน้อยใสซื่อที่เพิ่งเคยเห็นโลกออกแนวเพื่อนสาวช่างเมาท์ ผู้ชายก็ชอบแต่เพื่อน(นางเอก)ก็ทิ้งไม่ได้55


📍ผิดชาติผิดภพหวนรักจอมมาร 5 เล่มจบ ➡️

https://s.shopee.co.th/4VZ726HjhC

https://s.shopee.co.th/9padNwvfdv

https://s.shopee.co.th/6fdbcB3yEK

https://s.shopee.co.th/5L8E1lLRCA

https://s.shopee.co.th/2Vo2eaTYmA





วันจันทร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2569

จุติรักพลิกชะตาร้าย เล่ม 1-3 (7 เล่มจบ)


จุติรักพลิกชะตาร้าย เล่ม 1-3 (7 เล่มจบ)

ผู้แต่ง จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว

ผู้แปล : ถังเจวียน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สารภาพว่าเคยอ่านเล่ม 1 จบไปเมื่อนานแล้วแต่เหมือนจะไม่รอดอะ ไม่ค่อยชินกับสำนวน เลยพักไว้แล้วไปอ่านเรื่องอื่นก่อน แล้วก็มีหลายเสียงบอกว่าสนุก ถ้าผ่านเล่ม 1 ไปได้ต่อจากนั้นคือลื่นปรื๊ด เราก็เลยเอ้าสู้! ลองหยิบมาอ่านใหม่อีกที ก็เลยอ่านช้ากว่าชาวบ้านเขาด้วยประการฉะนี้แล 🫡🤣

นางเอกเรื่องนี้แกร่ง+แมน ลุยๆ มีวรยุทธ์สูง พึ่งพาตัวเองได้ไม่ต้องง้อผู้เลย แต่ชาติก่อนดันไปฮักคนที่เขาไม่ฮัก บวกกับเรื่องบุญคุณความแค้นอีกมากมายสุดท้ายก็เลยถูกชายในดวงใจฆ่าตายอย่างอนาถ แต่ด้วยความแกร่งมีหรือนางจะยอมตายคนเดียว ก็เลยซัดฝ่ามือใส่อีกฝ่ายจนได้ตายตกไปพร้อมกัน...

นางเอกเป็นองค์หญิงที่เพิ่งคืนสู่ราชวงศ์ เพราะสมัยเด็กเคยพลัดหลงกับครอบครัวในขณะที่หลบหนีกบฏ แต่โชคดีหรือร้าย(หว่า🤔) ที่ได้ผู้มีวิชาเก็บไปเลี้ยง อีกฝ่ายก็สอนสั่งวิชาสอนวิธีเอาตัวรอดต่างๆ ให้นางเอก แบบให้นางเลี้ยงดูเอาชีวิตรอดได้ด้วยตัวเอง เลี้ยงแบบให้พึ่งพาตัวเอง หากินเอง ปกป้องตัวเองเป็น ไม่ได้เลี้ยงแบบประคบประหงมหรือให้ความรักความอบอุ่น นางเอกเลยโตมาอย่างแมนๆ เก่ง แต่เย็นชาเสมือนไร้หัวใจ ไม่ผูกพันกับใคร... ตอนเด็กๆ นางเอกเคยเจอเทพเซียนในป่า ก็เลยชมชอบผู้ชายที่หน้าตาดีออกแนวเทพเซียนมาตั้งแต่บัดนั้น 

พอได้กลับเมืองหลวงคืนสู่ฐานะองค์หญิง นางเอกก็ไปถูกใจคุณชายสกุลเผย เผยจี้อัน ที่เป็นเหมยเขียวม้าไม้ไผ่กับน้องสาวตัวเองเข้า ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะมีใครในใจอยู่ก่อนแล้ว รู้แต่ว่าถ้าอยากได้อะไรก็ต้องแย่งชิงมา นางเอกเลยไปทำงานให้เทียนโฮ่ว (ฮองเฮาหรือก็คือแม่ตัวเองนั่นแหละ) กลายเป็นดาบคอยจัดการคนที่เห็นต่างให้แม่จนได้รับความไว้วางใจและได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ...สุดท้ายนางเอกก็แย่งชิงคนรักของน้องสาวมาเป็นของตัวเองได้สำเร็จ แต่ความรักที่มาจากการบีบบังคับ แถมอีกฝ่ายยังเป็นถึงคุณชายใหญ่ของตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่มีอำนาจ คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีขนาดนี้มาเจอแบบนี้เข้ามีหรือจะยอมจำนนว่าง่ายๆ 

การแต่งงานนี้จึงเรียกได้ว่าหายนะเพราะไม่มีใครมีความสุขสักคน มิหนำซ้ำหน้าที่การงานของนางเอกก็ยังทำให้นางต้องขัดแย้งกับคนมากมายรวมถึงพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่ทั้งหลายด้วย มีคนมากมายต้องตายหรือจากไปด้วยน้ำมือของนางเอก ซึ่งในที่นี้ยังรวมถึงแม่ ญาติพี่น้อง และคนในตระกูลสามีเก่าด้วย บางคนอาจไม่ได้ถูกนางเอกสังหารโดยตรง แต่ก็นับได้ว่านางมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเขานั่นแหละนะ ...แรกๆ ที่อ่านนี่ยังแอบคิดเลยว่านี่นางเอกจริงดิ่😅

แล้วสุดท้ายนางเอกก็ถูกชายในดวงใจหรือสามีตัวเองฆ่าตายในวันที่กำลังจะทำพิธีแต่งตั้งตนเป็นฮ่องเต้หญิง (จะไปถึงฝั่งฝันอยู่แล้วเชียวแต่ก็โดนดับฝันซะก่อน) แต่ใครจะไปคิดว่าการตายของสามีนางเอกจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับเบื้องบน จนถึงกับต้องส่งคนทั้งคู่ให้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งโดยมีความทรงจำเดิมติดตัว

เป็นแนวเทพเซียน การเมือง ไขคดี+ปราบภูตผีปีศาจ พระเอกคือ เป่ยเฉินเทียนจุน เป็นเทพบนสวรรค์ ส่วนสามีเก่านางเอกจริงๆ แล้วก็คือเทพดาราทันหลางที่ลงมาฝ่าด่านเคราะห์ หากผ่านด่านเสร็จก็จะได้กลับไปรับหน้าที่สำคัญแทนเทพอีกองค์ต่อ แต่สามีเก่าดันฝ่าด่านไม่สำเร็จเพราะมีนางเอกเข้ามาแทรกแซงดวงชะตา จึงเดือดร้อนถึงเบื้องบนทำให้ต้องส่งทั้งคู่ย้อนกลับมาเกิดใหม่ และส่งพระเอกให้มาคอยช่วยเหลือสามีเก่านางเอก เพื่อไม่ให้ถูกนางเอกฆ่าและฝ่าด่านเคราะห์ล้มเหลว พระเอกเลยต้องเก็บงำพลังเทพส่วนหนึ่งและลงมาสวมฐานะเป็น กู้หมิงเค่อ ญาติผู้พี่ของสามีเก่านางเอก

และแน่นอนว่าเทพเซียนที่นางเอกเคยได้พบเมื่อสมัยเด็กจะเป็นใครไปได้ล่ะ ก็พระเอกยังไงล่ะจ๊ะ..คริคริ ชาตินี้พอได้มาเจอคนอีกครั้งนางเอกก็แน่ใจทันทีว่านี่แหละใช่เลย ไม่ผิดตัว แต่พระเอกมีหรือจะยอมรับ เพราะพี่แกเป็นเทพเซียนย่อมไร้รักไร้ความรู้สึก มิหนำซ้ำคนกับเทพรักกันยังไงก็ผิดกฏสวรรค์ พี่ทำหน้าที่ตัดสินคดีอยู่บนสวรรค์มานานพี่รู้ดี😜 

ชาตินี้นางเอกได้กลับคืนสู่ฐานะองค์หญิงเร็วกว่าเดิม 2 ปี ส่วนสามีเก่านางเอกทันทีที่ตั้งสติได้ อิพี่ก็รีบไปขอสมรสพระราชทานเพื่อชาตินี้จะได้แต่งกับนางในดวงใจหรือน้องสาวของนางเอกทันที รีบขอรีบพูดจะได้ไม่มีเรื่องพลิกผันเหมือนชาติที่แล้วอีก หารู้ไม่ว่าหลังพี่แกแทงนางเอกไปหนึ่งดาบ นางเอกก็สิ้นสะบั้นเยื่อใยทั้งหลายที่มีต่ออิพี่ไปหมดแล้ว มีเหลืออย่างเดียวคือความแค้นที่ถูกสังหารตายเท่านั้น! ตั้งใจแล้วว่าชาตินี้รักไม่ยุ่งจะมุ่งแต่ชิงบังลังก์ฮ่องเต้อย่างเดียว แถมชาตินี้ได้มาเจอกับพระเอกด้วย นางเอกเลยยิ่งไม่สนใจไม่ชายตาแลสามีเก่าอีกเลย (แต่อ่านๆ ไปเราว่านางเอกน่าจะไม่ถึงขั้นรักสามีเก่านะ ที่ดึงดันจะแต่งด้วยให้ได้ก็น่าจะเป็นเพราะชอบรูปร่างหน้าตาแบบนี้ แบบคล้ายๆ กับเทพเซียนหรือพระเอกที่เจอในวัยเด็กมากกว่า เป็นภาพจำฝังใจไม่รู้ลืม)

พระเอกต้องมาสวมรอยเป็นคุณชายกู้ที่ร่างกายอ่อนแอ แต่ด้วยความที่พี่เขาเป็นเทพอะเนาะ พี่ก็จัดการเปลี่ยนแปลงความทรงจำที่ทุกคนมีต่อหน้าตาของคุณชายกู้ใหม่หมด ให้กลายเป็นหน้าพระเอกแทน ในใจของทุกคนก็จะแบบ...เอ้ย!! ที่ผ่านมาคุณชายกู้หล่อเหลาขนาดนี้เชียวหรือ ทำไมข้าถึงไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนนะ พอเจออีกทีก็แบบโคตรหล่อเลย🤣 ดวงดอกท้อพุ่งแรงฝุดๆ นางเอกก็ชอบ น้องสาวสามีเก่าของนางเอกก็ชอบ ล่าสุดอ่านถึงเล่ม 3 ก็ตกท่านหญิงได้อีกหนึ่งคนและ55 

เล่มแรกนางเอกยังมีความคิดที่อยากจะสังหารสามีเก่าอยู่ พระเอกเลยต้องคอยตามดูสามีเก่านางเอกเพื่อขัดขวางนางเอกไม่ให้ลงมือสำเร็จ (ถ้าตายอีกพระเอกก็ไม่ได้กลับสวรรค์สักทีอะ55) คนอื่นเห็นสองคนนี้อยู่ด้วยกันบ่อยเลยคิดว่าคู่นี้แอบมีซัมธิงกันรึเปล่า🤣 ส่วนสามีเก่านางเอกพอเห็นคนเขาอยู่ด้วยกันบ่อยก็เริ่มกระวนกระวายมีแอบหึงหวง พอเห็นนางเอกหมดสิ้นเยื่อใยไม่สนใจตัวเองเลยสักนิดก็เจ็บแปล๊บๆ ซึ่งจริงๆ ก่อนหน้านี้พระเอกก็เคยเตือนแล้วว่าอย่าเพิ่งรีบขอสมรสพระราชทานให้คิดดูดีๆ ก่อน

ต่อมาพระเอกก็ไปสอบเป็นขุนนางศาลต้าหลี่ตามคำแนะนำของเทียนโฮ่ว จริงๆ คนในตระกูลหรือที่บ้านของร่างเดิมคือไม่เห็นด้วยเลย เพราะปกติลูกหลานตระกูลเก่าแก่ส่วนใหญ่จะไม่ใช้วิธีสอบเข้าแต่จะใช้เส้นสายเข้าไปทำงานกันได้เลย แต่นางเอกรู้ว่าแม่หรือเทียนโฮ่วอยากผลักดันการสอบขุนนาง อยากสนับสนุนให้สามัญชนเข้ามาทำงานในราชสำนักเพื่อลดทอนอำนาจของพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่ทั้งหลายลง ซึ่งนางเอกก็ไม่ได้ขัดหรอกหากพระเอกจะสอบ แต่แค่ไม่อยากให้พระเอกไปอยู่ศาลต้าหลี่เฉยๆ เพราะหน่วยงานนี้เป็นศัตรูกับนางเอกมาตลอดตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว แต่พระเอกก็ไม่สน ข้าจะสอบใครจะทำไมล่ะ...หึหึ

ตอนนี้เพิ่งอ่านถึงเล่ม 3 พระนางต้องช่วยกันไขคดีที่เกี่ยวข้องกับภูตผีปีศาจ นางเอกขออาสาไขคดีตั้งแต่กลับมาได้ไม่ทันไร แม้พ่อฮ่องเต้จะลังเลแต่พอนึกถึงฝีมือนางเอกในตอนที่เจอกันครั้งแรกก็อนุญาต หลังจบคดีนี้นางเอกก็ได้ลูกน้องร่วมทีมมาสามคน ส่วนคดีที่สองเกี่ยวพันกับคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์หลายคน แรกๆ เลยแอบจัดการยากเพราะไม่มีใครให้ความร่วมมือ แต่พอเกิดปัญหาทุกคนก็พากันนึกถึงนางเอก อยากให้นางเอกช่วย พยายามเข้าวังมาขอร้องฮ่องเต้ให้ช่วยพูดกับนางเอกหน่อย แต่นางเอกก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จากนั้นก็ใช้โอกาสนี้ขอจัดตั้งกองงานปราบปีศาจซะเลย

ในเล่ม 2 นางเอกเริ่มรู้แล้วนะว่าพระเอกน่าจะไม่ใช่คุณชายกู้ตัวจริง พระเอกก็เฟลๆ ที่ความดันมาแตกเพราะเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของชายหญิง แต่จริงๆ ก็มีแต่นางเอกแหละนะที่จับได้ คนอื่นก็ยังไม่มีใครรู้เหมือนเดิม ...เล่ม 3 หน่วยงานของพระนางได้ออกเดินทางไปทำคดีที่ต่างเมืองด้วยกัน พระเอกก็เหมือนจะเกิดความรู้สึกกับนางเอกบ้างแล้ว(นิดนึงมั้ง🤣) ส่วนตาสามีเก่าพอมาเห็นสองคนนี้สนิทกันมากขึ้นก็ปวดใจอีก เพิ่งมาตระหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง และตกผลึกเรื่องการกระทำในอดีตของนางเอก แต่มันก็สายไปเสียแล้ว พี่แกเลยต้องเรียกสติตัวเองให้ยอมรับความจริงและอยู่กับปัจจุบันที่เลือกให้ได้ 

แต่แอบสงสารนางเอกตรงเรื่องครอบครัวนะ ทำยังไงก็ไม่สนิท ยังไงก็ไม่เข้าพวก สถานะเวลาอยู่กับครอบครัวไม่เหมือนคนในครอบครัวแต่เหมือนเจ้านายกับลูกน้องมากกว่า กับพี่น้องก็ยิ่งไม่สนิทสนมเหมือนคนแปลกหน้า  แต่ดีที่นางไม่ใส่ใจ มีเป้าหมายชัดเจน พึ่งพาดูแลตัวเองได้ เพราะชีวิตยังมีเรื่องให้ทำอีกเยอะ55

ป.ล. ใครชอบนางเอกเก่งน่าจะชอบเรื่องนี้เลย เราว่าเวลานางเอกปราบปีศาจเท่ดี ...ขณะที่คุณหนูในวัยเท่าๆ กันคนอื่นๆ กำลังรักสวยรักงาม เรียนรู้จรรยาสตรีอยู่แต่ในเรือน หรือไม่ก็ไปงานเลี้ยงชื่นชมบุปผา แต่นางเอกกลับต้องจับดาบบุกตะลุยไปข้างหน้าเพื่อปกป้องทุกคนในราชธานีตะวันออก เท่ฝุดๆ


📍จุติรักพลิกชะตาร้าย  ➡️ https://s.shopee.co.th/gM5XsswMh




วันพุธที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2569

หรงซวง


หรงซวง (เล่มเดียวจบ)

ผู้แต่ง : ชุนซีตี๋เสี่ยว

ผู้แปล : อัญชลี เตยะธิติกุล

สำนักพิมพ์ ไป่เหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หรงซวง (ชื่อเดียวกับนิยายเลย) เป็นบุตรสาวแม่ทัพที่อยู่แดนเหนือ เติบโตมาอย่างอิสระเสรี สดใสร่าเริง ไม่ยึดติดจุกจิก ใจกว้าง เป็นที่รักของทุกคนในแดนเหนือ แถมยังเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ครบเครื่องจริงๆ ...แต่เมื่อวันหนึ่งเกิดสงคราม คนในครอบครัวก็ล้มหายตายจากไปเกือบหมดในสนามรบ เหลือเพียงนางเอกกับญาติผู้พี่ที่ไม่รู้ตอนนี้หายสาบสูญไปอยู่แห่งหนใดเพียงแค่สองคน นางเอกที่เป็นเสาหลักของแดนเหนือจึงจำต้องพาคนแก่+เด็กและสตรีหม้ายเข้าเมืองหลวงเพื่อทวงเบี้ยหวัดของทหารกล้าที่ยังไม่ได้รับ และนับแต่นั้นนางก็ไม่เคยได้กลับดินแดนเหนืออีกเลย... นางเอกถูกฮ่องเต้รับเป็นบุตรบุญธรรม กลายเป็นพี่สาวของรัชทายาท และองค์หญิงใหญ่เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์

พระเอก จีเซิ่ง ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน หรืออดีตรัชทายาทที่ร่างกายอ่อนแอป่วยออดๆ แอดๆ จนทำให้ถูกพี่สาวต่างสายเลือดยึดกุมอำนาจทุกอย่างไป ราชสำนักตกอยู่ในกำมือองค์หญิงใหญ่ กระทั่งรัชทายาทก็ยังตกต่ำต้องกลายเป็นชายบำเรอปรนนิบัติองค์หญิงใหญ่บนเตียง... อ่านตอนแรกๆ นี่แอบคิดไม่ได้เลยว่าทำไมนางเอกร้ายจัง ทั้งยึดอำนาจในราชสำนัก ทั้งลงโทษสังหารขุนนางที่เห็นต่าง ทั้งสั่งให้พระเอกปรนนิบัติบนเตียง แล้วไหนจะลงโทษโบยคู่หมั้นของพระเอกจนตายต่อหน้าต่อตาพี่แกอีก ทำถึงขนาดนี้พระเอกจะไม่โกรธเกลียดนางเอกได้อย่างไร ดูยังไงนี่มันก็ตัวร้ายชัดๆ 🤣

แต่นักเขียนกลับเขียนให้นางเอกความจำเสื่อมตั้งแต่บทแรกซะงั้น ความจำหยุดอยู่ที่อายุ 15 ในตอนที่เพิ่งมาถึงเมืองหลวง ส่วนช่วงเวลา 7 ปีที่บอกว่านางทำอะไรต่อมิอะไรที่ไม่ดีกลับหายไปหมด (ตอนนี้นางเอกอายุ 22 ) ปล่อยให้เราค่อยๆ ค้นหาความจริงไปทีละบทพร้อมๆ กับนางเอก ว่านางใช่คนเลวแบบนั้นจริงหรือ? หรือนางมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้น?

หลังนางเอกความจำเสื่อม แววตาก็กลับมาใสกระจ่างเหมือนเมื่อครั้งเยาว์วัยยามอยู่แดนเหนืออีกครั้ง ในใจไร้ซึ่งแผนการและการวางแผนต่อสู้ใดๆ เพราะสิ่งที่นางเอกต้องการมีเพียงอย่างเดียวคือได้กลับแดนเหนือ แต่พอเห็นคนเขาลืมเลือนพระเอกก็ไม่พอใจ ยอมไม่ได้ที่นางเอกจะลืมทุกสิ่งที่เคยกระทำไว้แล้วออกไปแต่งงานมีลูกใช้ชีวิตอย่างมีความสุข คือพอนางเอกความจำเสื่อมก็มีขุนนางเสนอให้หาราชบุตรเขยให้นางเอก เพราะนางเอกอายุเยอะสมควรแต่งงานได้แล้วไม่เหมาะที่จะอยู่ในวังต่ออีก ฉากหน้าพระเอกก็ตกปากรับคำแต่ในใจนี่คือไม่เด็ดขาดดดด หนำซ้ำคนที่มาสู่ขอนางเอกก็ล้วนแต่เป็นคนสนิทมือซ้ายขวาของพระเอกเองทั้งนั้น พระเอกเลยยิ่งโมโหๆๆ ส่วนนางเอกก็ไม่ได้มีใจให้ใครเลย แม้แต่พระเอกด้วย คือแต่งกับใครได้หมด ขอแค่เป็นคนดีและยอมให้ลูกคนนึงใช่แซ่หรงก็พอ และถึงแม้ว่าตัวนางจะเคยมีความสัมพันธ์กับพระเอกมาก่อนแต่นางก็ไม่ถือ เพราะสตรีแดนเหนือนั้นเปิดกว้าง การหย่าแล้วแต่งงานใหม่ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา ทว่านางเอกไม่ถือก็ใช่ว่าใครบางคนจะไม่ถือ แถมยังถือมากด้วยจ้า 55

ปากก็รับปากสัญญาว่าจะปล่อยนางเอกไป นางเอกเลยอะลุ่มอล่วยยอมอ่อนข้อให้ ทำตัวน่ารักเชื่อฟัง ยอมเป็นคู่นอนกับพระเอกต่อจนกว่าจะถึงวันที่กำหนด รอจนถึงวันที่พระเอกจะคัดเลือกสาวงามเข้าวังหลัง (คือนางเอกไม่ถือเรื่องพวกนี้จริงๆ แมนๆ ใจกว้างสบายๆ ) เตือนพระเอกให้รับสาวงามเข้ามาเยอะๆ จะได้มีลูกเยอะๆ อย่าได้ไปรักเดียวใจเดียวมีภรรยาเดียวเหมือนอย่างพ่อกับปู่แล้วมีลูกคนเดียวเด็ดขาด แม้จะมีข้อดีคือไม่มีปัญหาเรื่องพี่น้องแย่งชิงบัลลังก์ แต่หากมีทายาทน้อยนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีเหมือนกันเน้อ คือในใจนางเอกไม่มีความอิจฉาริษยาหรือหึงหวงใดๆ เลยจ้า มีแต่ความหวังดีจริงๆ แต่พอเป็นแบบนี้มันเลยยิ่งทำให้พระเอกโกรธๆๆ ยังไงล่ะ55

เอาจริงๆ ทั้งเรื่องนี่มีแต่พระเอกคนเดียวนะที่เป็นฝ่ายโกรธ+หึงหวงนางเอก ชอบคิดไปเองว่านางเอกกำลังหว่านเสน่ห์ใส่คนนู้นคนนี้แล้วก็พาลโกรธ🤣 แถมพี่แกยังชอบไปเห็นจังหวะตอนที่นางเอกกำลังคุยกับหนุ่มอื่น กอดญาติผู้พี่ เดินเที่ยวเล่นกับคนอื่น หรือป้อนขนมนางกำนัล คือไม่ว่าจะอยู่กับใครหรือให้ความสำคัญกับสิ่งใด(มากกว่าตัวเอง) พระเอกก็หึงหมดอะ หึงเก่งมาก เหมือนเด็กหวงของ ซึ่งจริงๆ มันไม่มีไรเลย นางเอกให้อารมณ์เหมือนพี่สาวข้างบ้านที่ชอบหมาเด็ก ชอบของสวยๆ งามๆ ยิ่งคนงามคนไหนดูซื่อๆ ก็ยิ่งชอบยิ่งอยากแกล้งอยากหยอก (เหมือนพระเอกสมัยตอนเป็นรัชทายาทนั่นแหละ คนงามผู้อ่อนแอบอบบาง แต่พอคนงามหายป่วยได้อำนาจคืนแล้วกลับดันกลายร่างเป็นหมาป่าซะอย่างนั้น55) ...ปากก็บอกว่ารังเกียจ+เกลียดนางเอกที่สุด อยากฆ่าให้ตาย แต่ตัวเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายยึดติดกับเขามากที่สุด ทนไม่ได้หากนางเอกจะจากไปหรือห่างจากสายตาตัวเอง  

ทั้งๆ ที่รู้ว่านางเอกทำเรื่องบลาๆ เอาไว้มากมาย เกลียดมากจนขนาดมีราชโองการลับให้สังหารนางเอกทิ้งเสีย ซึ่งนางเอกก็รู้ตัวนะว่ากำลังจะถูกฆ่าแต่นางก็ไม่ซี แบบอยู่ก็ได้ตายก็ไม่เป็นไร นางทำหน้าที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นลุล่วงแล้ว นี่คือหนทางที่นางเลือก เลือกที่จะให้พระเอกเกลียดและมีจุดจบแบบนี้เอง แต่สุดท้ายพระเอกก็หักใจสังหารนางเอกไม่ลง... ความจริงเราว่าถ้าในเรื่องเนื้อหาดำเนินอยู่ในช่วงเมื่อ 7 ปีก่อน ในตอนที่พระเอกกำลังป่วย นางเอกเข้ามากุมอำนาจจัดการนั่นนู่นนี่ บ้านเมืองระส่ำระส่าย เราว่าโทนเรื่องก็อาจจะเปลี่ยนเป็นอีกแบบได้นะ แต่พอมาเขียนเล่าเรื่องหลังจากที่ราชสำนักมั่นคง พระเอกหายป่วย นางเอกจำอะไรไม่ได้แล้ว มันเลยดูเบาลง ตัวละครก็ดูไม่เครียดแล้วอะ เลยกลายเป็นแนวขำๆ กุ๊กกิ๊กไป 

แต่ถ้าเขียนให้ดำเนินเนื้อหาอยู่ในช่วง 7 ปีก่อนนี่ เราว่ามันน่าจะเข้มข้นดราม่าสะเทือนใจแน่ เวลานั้นนางเอกจะรู้สึกยังไงที่รู้ว่าพระเอกมีคำสั่งให้ฆ่าตัวเอง แล้วพระเอกจะโกรธเกลียดแค่ไหนที่ถูกนางเอกหยามเกียรติบังคับให้ร่วมหลับนอน คู่หมั้นถูกโบยตายต่อหน้า ครอบครัวคู่หมั้นและขุนนางมากมายหากไม่ตายก็ถูกลงโทษ ราชสำนักตกอยู่ในกำมือสตรีที่เป็นพี่สาวต่างสายเลือด? ส่วนตัวนางเอกก็มีเรื่องที่ต้องปิดบังทั้งยังต้องแบกรับอะไรหลายอย่างเอาไว้มากมาย ไหนจะต้องเผชิญกับความโกรธเกลียดเคียดแค้นจากคนรอบข้าง จากญาติที่เหลือเพียงคนเดียวและจากพระเอกอีก ต้องสู้รบเผชิญคลื่นลมอยู่ตามลำพังทั้งในที่ลับที่แจ้ง เลยอยากจะรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกของพระนางในตอนนั้นมันเป็นยังไงอะ

พอมาความจำเสื่อม นางเอกเลยจำไม่ได้อีกว่าสิ่งที่ตัวเองเคยทำไปมันดีหรือไม่ดี แล้วเหตุผลที่ทำแบบนั้นคืออะไร? ก็เลยนึกว่าตัวเองคงเป็นทรราชย์กระหายในอำนาจจริง แล้วก็คิดว่าตัวเองไม่ดีขนาดนี้พระเอกคงไม่มีทางมาชอบได้หรอก คิดว่าที่พระเอกไม่ปล่อยตัวเองไปเหตุผลน่าจะเป็นเพราะรับไม่ได้ที่ผู้หญิงที่ตนเคยมีสัมพันธ์จะไปแต่งกับคนอื่น คงรู้สึกเหมือนถูกสวมหมวกเขียว ซึ่งส่วนหนึ่งก็ใช่แหละ แต่เหตุผลหลักๆ เลยคือพระเอกอะชอบนางเอกมานานแล้วแต่ไม่รู้ตัว ลึกๆ พระเอกก็คิดมาตลอดแหละว่านางเอกเป็นของตัวเอง 

ยิ่งพอรู้เรื่องราชโองการลับก็ยิ่งไม่คิดจะปล่อยคนไป หาสารพัดวิธีมาตะล่อมให้นางเอกยอมอยู่ข้างกายไม่จากไปไหน ทั้งบอกว่าตัวเองไม่มีอารมณ์กับสตรีอื่น ถ้านางเอกไม่แต่งด้วยตัวเองก็จะไม่มีทายาทนะ ทั้งยอมให้ลูกคนใดคนนึงเปลี่ยนไปใช้แซ่หรงของนางเอกก็ได้ รับปากทุกอย่าง ทำตัวน่าสงสารจนนางเอกยอมตกลง ดีที่นิสัยนางเอกเป็นคนสบายๆ แมนๆ ใจกว้างเลยจบดี55 (พระเอกเหมือนหมาเด็กตัวโตๆ อารมณ์เหมือนน้องชายข้างบ้าน ส่วนนางเอกเป็นเหมือนพี่สาวข้างบ้าน ทั้งที่นางเอกเกิดก่อนพระเอกแค่วันเดียวเองนะ แต่พระเอกโคตรจะติดนางเอก ถ้าไม่ต้องออกว่าราชการอิพี่ก็ตามสิงนางเอกทั้งวัน55)

ป.ล. ขำตอนจบที่ลูกพระนางตีกันเพราะอยากใช้แซ่แม่ ลูกรู้ว่าถ้าใครได้ใช้แซ่แม่จะได้เป็นแม่ทัพออกรบ แต่ถ้าใช้แซ่พ่อจะต้องอยู่ในวังเป็นรัชทายาทผู้น่าสงสาร สุดท้ายเลยไปขอให้พระเอกมีลูกอีกคนจะได้ให้น้องมาเป็นรัชทายาทแทน55


📍หรงซวง ➡️ https://s.shopee.co.th/gLnp2bvb6




วันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2569

ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 1-2


ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 1-2 (4 เล่มจบ)

ผู้แต่ง : กู้เหลี่ยวจือ

ผู้แปล : พวงหยก

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานคุณนักเขียนใหม่จากมากกว่ารัก นางเอกเป็นท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ มีคู่อริเป็นคุณชายเสเพลทายาทตระกูลแม่ทัพ อยู่มาวันนึงนางเอกก็ได้อ่านหนังสือนิยายเรื่องหนึ่ง และค้นพบว่าไม่ว่าจะเนื้อหา+ชื่อคนหรือตัวละครมันช่างคล้ายคลึงกับชีวิตเราเสียนี่กระไร ไหนจะเรื่องที่ตัวเอกหญิงเป็นกำพร้าต้องมาอาศัยอยู่บ้านญาติ แล้วไหนจะเรื่องที่กำลังถูกป้าสะใภ้ทำคุณไสยใส่เพื่อให้แต่งงานกับลูกชายตัวเอง แถมชายคนรักของนางเอกในนิยายก็ดันมีชื่อคล้ายกับอริของตัวเองอีก อะไรกันเนี่ยยย เริ่มจะแยกไม่ออกแล้วนะว่าตกลงนี่มันชีวิตจริงหรือว่านางกำลังอยู่หนังสือนิยายกันแน่น้อออ🤔

พระเอกเป็นบุตรชายของผู้บัญชาการเสิ่น ด้วยความที่พ่อมีกำลังทหารอยู่ในมือมาก บุตรชายของตระกูลเสิ่นจึงต้องถูกทิ้งให้อยู่ในเมืองหลวงเพื่อเป็นตัวประกัน แต่วันหนึ่งพ่อก็ตาย กองทัพตระกูลเสิ่นขาดคนควบคุม บุตรชายตระกูลเสิ่นที่อยู่ในเมืองหลวงจึงถูกสั่งให้ไปทำหน้าที่แทน...กระทั่ง 3 ปีผ่านไปกองทัพตระกูลเสิ่นก็ได้รับชัยชนะกลับมา ส่วนคุณชายใหญ่ตระกูลเสิ่นที่ได้ชื่อว่าเสเพลไม่เอาไหนก็คล้ายจะเปลี่ยนเป็นคนละคน จากคุณชายไม่เอาอ่าวใช้ชีวิตสำราญไปวันๆ ก็เปลี่ยนเป็นแม่ทัพน้อยผู้สุขุมเย็นชา แถมยังจำไม่ได้แม้แต่คู่อริของตัวเอง😄

คู่อริในวัยเด็กที่ไม่ลงรอยแต่กลับต้องมาผูกติดกันเพราะอาการความจำเสื่อมของนางเอก🤪 ...คือหลังจากที่นางเอกทำลายคุณไสยได้นางก็ต้องเดินทางไปแก้บน แต่ระหว่างทางดันไปเจอโจรป่า(ที่ป้าสะใภ้ส่งมาจับตัว)พอดี ขณะที่หนีการไล่ล่านางเอกก็ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะแล้วเป็นลมหมดสติ พอฟื้นตื่นขึ้นมาอีกทีก็นึกว่าตัวเองคือนางเอกในหนังสือนิยาย ส่วนพระเอกก็คือชายคนรักที่เพิ่งกลับมาจากสนามรบ ...ตอนแรกพระเอกก็ระแวง+ปฏิเสธการเข้าหาของนางเอก คิดว่าที่นางเอกมาเข้าใกล้ตีสนิทเป็นเพราะมีเป้าหมายแฝง เนื่องจากตัวพระเอกเองก็มีความลับ(อันใหญ่หลวง)ที่บอกใครไม่ได้อยู่เหมือนกัน ส่วนความลับอะไรนั้นเดี๋ยวรอรีวิวในเล่ม 3-4 เน้อ😁

พอความจำเสื่อมนางเอกก็ตามติดพระเอกเป็นตังเมและเอาแต่ร้องเรียก 'พี่อาเช่อๆ' อยู่ตลอด แถมยังกล้าทำในสิ่งที่ถ้าตัวเองไม่ได้ความจำไม่เสื่อมก็คงไม่มีทางทำแน่นอน อย่างเช่น ไปนั่งรอที่หน้าประตูจวนพระเอกในคืนที่หิมะตกหนัก หรือปลอมตัวเป็นบุรุษเพื่อตามพระเอกเข้าไปเรียนในสำนักศึกษา🤣 จนพระเอกต้องกลับไปถามบ่าวคนสนิทใหม่อีกครั้งว่าตกลงสองคนนี้มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ ไหนบอกว่าเป็นคู่อริไม่ถูกกันไง! 

ทว่าต่อมามันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกรวมถึงคนสนิทพี่แกเข้าใจไปว่าสองคนนี้เป็นคู่รักกันจริง พระเอกเลยต้องจำใจรับบทเป็นพี่อาเช่อของนางเอก(ชั่วคราว) ทว่าพอพระเอกหันมาทำดีด้วยนางเอกก็เกิดความสงสัย ไม่ได้ดีใจในทันทีแต่อย่างใด แต่พระเอกก็ตีเนียนไปว่า ...ที่ทำไปทัั้งหมดก่อนหน้าเนี่ยเป็นเพราะอยากทดสอบเฉยๆ ว่าตลอดสามปีที่ตัวเองไม่อยู่น่ะ นางเอกแอบมีใครอื่นหรือเปลี่ยนใจไปแล้วรึเปล่า(ว่าไปนั่น55) ...แล้วพอพระเอกรู้เรื่องที่ญาติผู้พี่นางเอกมีใจหมายปองนางเอก แถมยังเอานางเอกไปพูดในทางที่ไม่ดีในที่สาธารณะ พระเอกก็เลยไปแอบดักซุ่มตีคนเหล่านั้นจนขาหัก อันเป็นเหตุให้ญาติเขาโกรธแค้นต้องการจะเอาคืน

ตอนแรกก็หาเรื่องเล่นงานเบาๆ ในสำนักศึกษาก่อนแต่ไม่สำเร็จ ต่อมาเลยยกระดับความรุนแรงเพราะคิดเล่นงานไปถึงตัวท่านหญิงอย่างนางเอกด้วย (คือถึงนางเอกจะไม่ใช่เชื้อพระวงศ์แต่ก็เป็นท่านหญิงที่ฮ่องเต้โปรดปรานมากนะ เพราะพ่อนางเอกเคยมีบุญคุณกับฮ่องเต้) ซึ่งนางเอกก็กำลังอยู่ในโหมดคลั่งรักเลยทำให้พลาดตกลงไปในแผนการของอีกฝ่ายพอดีอีก แถมยังทำให้ความลับเรื่องนางกับพระเอกแตกด้วยนาจา คนเลยรู้กันทั่วว่าสองคนนี้เปลี่ยนจากคู่กัดไปเป็นคู่รักแล้ว 

ในเล่มสองพระเอกได้รู้เรื่องที่นางเอกความจำเสื่อมและมโนทุกอย่างขึ้นมาเองแล้ว(แต่ยังไม่รู้ว่านางเอกเอามาจากในหนังสือนิยาย) พอรู้ก็ดีใจ เพราะตอนแรกพระเอกรู้สึกผิดเลยไม่กล้าชอบนางเอก ต้องหักห้ามใจ พอรู้ทีนี้จากตอนแรกที่พยายามคิดหาวิธีตีจากนางเอกมาตลอด คราวนี้ก็เปลี่ยนใจไม่คิดจะปล่อยคนและ รีบไปสู่ขอนางเอกถึงจวนเลยจ้า ทีแรกลุงนางเอกปฏิเสธไม่ยกให้ แต่พอได้ไปฟังคำทำนายลุงก็เริ่มกลัว กังวลว่าหลานอาจจะถูกส่งให้ไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ที่ต่างแดนจริง สุดท้ายก็เลยยอมตกลง 

พอหมั้นกันเสร็จ นางเอกก็ติดตามพระเอกไปเมืองชายแดนทันที สมใจพระเอกเขาล่ะ เพราะพระเอกรู้ว่านางเอกใกล้จะหายความจำเสื่อมแล้ว เลยอยากหาวิธีผูกมัดคนให้อยู่ข้างกายถึงได้รีบเร่งไปสู่ขอ ยิ่งนางเอกขอติดตามมาอยู่เมืองชายแดนถิ่นพระเอกเองด้วยก็ยิ่งลงล็อค เพราะต่อให้ความจำกลับคืนมาแล้วไงล่ะ นางเอกจะหนีไปไหนพ้นเล่า ...หึๆ 

ตอนที่นางเอกเดินทางมาชายแเดน สาวใช้คนสนิทเพียงหนึ่งเดียวที่รู้เรื่องราวความจริงทุกอย่างก็หายจากอาการบาดเจ็บ(จากการถูกโจรป่าทำร้าย) และรีบตามมายังเมืองชายแดน สาวใช้ก็งงว่าจู่ๆ นางเอกมาชอบพระเอกได้ไง อยากจะเปิดเผยความจริงแต่ก็เจอพระเอกกดดันข่มขู่เอาไว้ กระทั่งสาวใช้คล้อยตาม เพราะเห็นว่าเวลานี้นางเอกมีความสุขตามที่พระเอกบอกจริงๆ จากคนที่เชิดเริดหยิ่ง ไม่สนใจใคร ไม่เคยเผยความรู้สึกให้ใครเห็น ก็เปลี่ยนเป็นคนร่าเริง กล้าแสดงอารมณ์ความรู้สึก กล้าหัวเราะกล้าร้องไห้ กล้าออดอ้อนออเซาะยามที่อยู่กับคนรัก ซึ่งนี่แหละคือนิสัยที่แท้จริงของนางเอก เพียงแต่นางไม่เคยแสดงด้านนี้ออกมาอีกเลยนับจากที่พ่อแม่เสีย

อ่านแล้วตลกช่วงที่นางเอกวิ่งตามจีบพระเอก โก๊ะๆ มโนเป็นตุเป็นตะมาก อยู่ต่อหน้าพระเอกจะขี้อ้อนเหมือนเด็ก แต่เวลาอยู่ต่อหน้าคนนอกก็จะเปลี่ยนมาสวมหน้ากากท่านหญิง เล่มสองท้ายๆ นางเอกกลับมาจำทุกอย่างได้ พอหวนนึกถึงการกระทำทุกอย่างของตัวเองที่ผ่านมาและนึกถึงความใกล้ชิดระหว่างตนกับพระเอก นางเอกก็รับไม่ได้+รังเกียจรู้สึกว่าตัวเองสกปรกแล้ว พยายามจะหนีกลับเมืองหลวงกับสาวใช้คนสนิท พยายามปกปิดแสร้งทำตัวเหมือนเมื่อตอนความจำเสื่อมระหว่างที่หาทางหนี แต่พระเอกอะมองแวบเดียวก็จับได้เลย แถมรู้ด้วยว่านางเอกกำลังคิดจะทำอะไรต่อ ...สองเล่มแรกเนื้อหาส่วนใหญ่วนๆ อยู่กับพระนาง ส่วนเรื่องราชสำนักเรื่องสงครามก็มีแทรกมาบ้างเป็นบางช่วง คิดว่าในเล่ม 3-4 อาจจะเยอะขึ้น(มั้ง) เพราะพระเอกกลับไปรักษาเมืองแล้วนี่เนาะ



📍ตำนานรักฉบับท่านหญิง เล่ม 1-2 ➡️

https://s.shopee.co.th/5fkCNzCYwT

https://s.shopee.co.th/8ARXMVfhqM



วันพุธที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2569

เชิดรักมังกรซ่อนเงาหงส์ 5 เล่มจบ

 

เชิดรักมังกรซ่อนเงาหงส์ 5 เล่มจบ

ผู้แต่ง : ขวงซั่งจยาขวง

ผู้แปล : Apple a Day

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

ผลงานของท่านขวง เรื่องนี้พระเอกเป็นราชครู อายุมากกว่านางเอกประมาณ 12-13 ปีได้ แถมในเรือนยังมีอนุภรรยาคนงามอีกเป็นโขยง ส่วนนางเอกเป็นองค์หญิงที่ต้องปลอมตัวเป็นองค์ชายมาตั้งแต่เกิด เป็นองค์ชายที่ไม่ได้รับความสนใจถูกหมางเมินเพราะมารดาผู้เป็นพระสนมไม่ได้รับความโปรดปราน ...และแล้ววันหนึ่งพระเอกก็ก่อกบฏสังหารฮ่องเต้หรือพ่อของนางเอกทิ้ง (พ่อนางเอกเป็นฮ่องเต้ที่หลงใหลในสุรานารี ทำให้บ้านเมืองแทบจะล่มจมอยู่แล้ว แถมหลังๆ พ่อนางเอกยังมีความคิดที่จะสังหารพระเอกด้วย พระเอกรู้ทันเลยชิงลงมือก่อน)

เพื่อเป็นการลดแรงกดดันพระเอกจึงจำต้องแต่งตั้งองค์ชายสักพระองค์ขึ้นมาเป็นฮ่องเต้หุ่นเชิดก่อน และหวยก็ไปออกที่องค์ชายสิบสี่หรือก็คือนางเอก องค์ชายที่ไม่ได้รับความโปรดปราน เสมือนไร้ตัวตน แต่นางเอกคือชิลมาก ไร้ความทะเยอทะยาน ไม่มีใจคิดอยากกอบกู้ราชบัลลังก์อะไรเลย เวลาว่างๆ หากไม่อ่านนิยายก็หาทำของว่างกินเล่นกับนางกำนัลคนสนิท เพราะจริงๆ นางเอกก็แค่อยากมีชีวิตที่เรียบง่ายสงบสุข และหวังแค่ว่าความลับของตัวเองจะไม่ถูกคนจับได้หรือเปิดโปงเสียก่อน 

หากเป็นองค์ชายองค์อื่นๆ อาจจะใช้เวลาว่างเรียนรู้การบริหารบ้านเมือง หรืออาจจะลอบติดต่อกับขุนนางบางคนเพื่อหวังกอบกู้ราชบัลลังค์กลับคืนมา แต่ของนางเอกนี่ม่ายยย รู้ดีว่าตนอ่อนแอไร้กำลัง+สู้ท่านราชครูอย่างพระเอกไม่ไหวดอก อีกทั้งฮ่องเต้พระองค์ก่อนหรือพ่อตัวเองก็แย่จริง หนำซ้ำตัวนางก็เป็นสตรี ลำพังแค่เรื่องรักษาความลับของตัวเองก็ลำบากจะตายอยู่แล้ว จะให้ไปต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับพระเอกอีกน่ะหรือ ฝันไปเต๊อะ!!

นางเอกเป็นคนเฉื่อยชา บู๊ก็ไม่ได้บุ๋นก็ไม่ค่อยดี(ซะเมื่อไร🤪) ดูซื่อๆ บื้อๆ แต่จริงๆ นางเอกฉลาดหลักแหลมมากนะ แต่ต้องเก็บงำประกายไม่ให้โดดเด่น พยายามเป็นฮ่องเต้หุ่นเชิดที่เชื่อฟัง ไม่ทำตัวเป็นจุดสนใจ พูดง่ายๆ คือแสร้งโง่ แต่ด้วยใบหน้าที่งดงาม(มาก) แม้ว่าจะอยู่ในคราบบุรุษ แต่สุดท้ายความงามของนางก็ยังไปเตะตาต้องใจพระเอกเข้าจนได้55 ...ตอนแรกพระเอกยังพยายามถอยห่าง คิดเอาเองว่านางเอกเป็นพวกชอบตัดแขนเสื้อและเป็นฝ่ายมาชอบตัวเอง(ก่อน) แอบดูถูกเหยียดเขาอยู่ในใจ แต่พอถึงตอนรับอนุคนที่ 4 เข้าจวน อิพี่กลับไปเลือกคนที่มีหน้าตาคล้ายนางเอกเข้ามาโดยไม่รู้ตัวจ้า55 แต่ของปลอมมีหรือจะสู้ของแท้ สุดท้ายก็ต้องทำใจยอมรับว่าตัวเองชอบบุรุษเอ้ยๆๆ ชอบนางเอกเข้าแล้วจริงๆ 🤣

ตอนแรกนางเอกไม่รู้ เรื่องความสัมพันธ์ชายหญิงคือเหมือนผ้าขาว แต่พอเจอพระเอกเข้ามาใกล้ชิดประชิดตัวบ่อยเข้าก็เริ่มรู้และ มีทีนึงเลยถามออกไปตรงๆ ว่าตกลงพระเอกชอบผู้ชายเหรอ แต่ตัวนางเอกไม่ได้ชอบนะ ถึงจะอ่อนแอบอบบางแต่เราก็ชอบสตรีเน้อ พอพระเอกได้ฟังก็หน้าเสียเหมือนโดนหักหน้าเลยสะบัดตูดจากไปทันทีด้วยความโมโห นางเอกเลยบอกให้กำนัลคนสนิทกักตุนอาหารเอาไว้ เพราะตัวเองทำให้พระเอกโกรธคิดว่าต่อไปคงอยู่กันยากแล้ว ต้องกลับไปลำบากเหมือนเดิมแน่ 

ส่วนพระเอกก็โกรธจริง เพราะที่ผ่านมามีแต่ตัวเองเป็นฝ่ายปฏิเสธไม่เคยเป็นฝ่ายถูกใครปฏิเสธมาก่อน ก็เลยสั่งไม่ให้นางเอกมาเข้าร่วมประชุมเช้าอีก(ไม่อยากเห็นหน้า) ซึ่งนางเอกก็หาแคร์ไม่ โล่งใจด้วยซ้ำ คิดว่าต่อไปพระเอกคงไม่มายุ่งกับตัวเองแล้ว ประจวบกับมีเหตุการณ์ลอบสังหารนางเอกเลยคิดจะใช้โอกาสนี้แสร้งตายเพื่อหนีออกจากวัง คิดว่าพระเอกคงสมใจด้วยซ้ำที่ตัวเองตายจะได้มีเหตุผลขึ้นครองบัลลังค์แล้ว แต่รอแล้วรอเล่าพระเอกก็ไม่ประกาศว่าตัวเองสวรรคตสักที แต่กลับปิดข่าวบอกว่านางเอกป่วยแล้วส่งคนออกไปตามหาอย่างบ้าคลั่ง

แต่ช้าแต่สุดท้ายความจริงก็ถูกเปิดเผย...ทั้งเรื่องที่นางเอกแกล้งตายและเรื่องที่เป็นผู้หญิง พระเอกทั้งโมโหทั้งดีใจ ดีใจที่นางเอกยังไม่ตายและเป็นผู้หญิง แต่โกรธที่นางเอกคิดหนีและแถมยังหนีไปกับบุรุษอื่นอีกด้วย😅 ส่วนเรื่องที่นางเอกเคยกังวลต่างๆ นานาพอมาอยู่ต่อหน้าพระเอกก็เป็นแค่เรื่องจิ๊บๆ เพราะเวลานี้พระเอกใหญ่สุดคือคนที่มีอำนาจตัดสินใจตัวจริง ดังนั้นไอ้เรื่องการคืนฐานะให้นางเอกจึงไม่ยาก แป๊บๆ ราชวงศ์ก็ได้องค์หญิงที่เป็นน้องสาวฝาแฝดของฮ่องเต้เพิ่มมาอีกหนึ่ง และด้วยความงามของนางเอกอีกนั่นแล จึงทำให้มีองค์ชายต่างแคว้นหมายปองต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีด้วย แต่มีหรือพระเอกจะยอม แผ่นดินก็ต้องได้หญิงงามก็ต้องเป็นของข้าคนเดียว ไม่ว่านางเอกจะเป็นบุรุษหรือสตรีก็ต้องเป็นของพระเอกคนเดียวเท่านั้น!!

เป็นแนวแย่งชิงอำนาจ+สงครามการสู้รบ และแน่นอนว่าต้องไม่ขาดเรื่องรัก😁 พระเอกโคตะระชายแท้ เผด็จการ บ้าอำนาจ ขี้หึงขี้หวง บุรุษจะมีเมียกี่คนก็ได้แต่เจ้าต้องมีข้าแค่คนเดียวเท่านั้น แถมยังไม่มีสิทธิ์หึงหรือหวงด้วยนะ ไม่งั้นจะผิดหลักจรรยาของสตรี แต่ข้าหึงหวงได้นะ ส่วนเจ้าห้ามทำเหมือนข้าเพราะเจ้าเป็นสตรี ส่วนข้าเป็นบุรุษทำได้(หมด) ...เหอๆ เห็นเขาว่าเรื่องนี้เป็นงานเขียนเรื่องแรกๆ ของท่านขวงอะ พระเอกนิสัยเลยแบบชายแทร่มากกก แต่ดีที่นางเอกเป็นคนสบายๆ ถูกเลี้ยงมาแบบบุรุษเลยไม่ค่อยคิดมาก ใจกว้าง ยืดหยุ่นเก่ง มีความประนีประนอมสูง เพราะเกิดมาในราชวงศ์ไงเลยดูสีหน้าคนเก่ง ต้องรู้จักเอาตัวรอด ซึ่งเวลานี้พระเอกก็คือคนที่กุมทุกอย่างทั้งอำนาจและชีวิตของนางเอกคือฮ่องเต้ตัวจริง นางเอกเลยยิ่งต้องโอนอ่อนผ่อนตาม เวลาจะขอร้องอะไรทีก็ต้องค่อยๆ โน้มน้าวพูดจาหวานๆ ใช้ชีวิตด้วยการดูสีหน้าพระเอกโดยแท้ 

แต่ก็ต้องยอมรับว่าพระเอกเขาเก่งจริง จะบุ๋นหรือบู๊ก็ได้หมด จะให้เป็นจอมทัพจับดาบทำสงครามก็ได้ หรือเป็นท่านราชครูวางแผนกลอุบายอยู่ในราชสำนักก็ทำได้ดีไม่แพ้กัน ฉลาด เด็ดขาด เหี้ยมโหด มีสายอยู่ทุกที่รู้ทุกเรื่องยิ่งกว่าอับดุล แบบนี้ต่อให้มีพระรองมาเป็นร้อยก็สู้พระเอกคนเดียวไม่ได้อยู่ดี55 ...เอาจริงๆ พระเอกไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีนักหรอก แต่ด้วยฐานะและหน้าตาอย่างนางเอก ยิ่งในยุคสมัยนั้นด้วยพระเอกก็คงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดนั่นแหละ(มั้ง) ในความเหี้ยมโหดเด็ดขาดแต่ก็ยังคำนึงถึงคนหมู่มากและแผ่นดิน ซึ่งต่างจากอีกคนมากๆ ที่ทำทุกอย่างได้โดยไม่สนใจวิธีการและชีวิตของคนบริสุทธิ์ ส่วนอีกคนก็อ่อนแอไร้ซึ่งอำนาจ ไม่สามารถปกป้องนางเอกได้เลย หากนางเอกเป็นเพียงคนธรรมดาไม่มีอะไรโดดเด่นคนคนนี้ก็อาจจะเป็นตัวเลือกที่ดี เพราะสิ่งที่นางเอกต้องการก็เป็นเพียงชีวิตที่เรียบง่ายสงบสุข ตรงข้ามกับพระเอกที่ทะเยอทะยานใฝ่สูง ต้องการอยู่ในจุดสูงสุดของอำนาจ และยิ่งนางเอกยังเป็นคนที่พี่แกหมายปองมีใจให้ ดังนั้นมีหรือพี่แกจะยอมปล่อยไป นางเอกจึงต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังอยู่ในกรงขังที่เรียกว่าวังต่อไปภายใต้สายตาและการควบคุมของพระเอก

มาพูดถึงเรื่องบ้านเมืองกันบ้าง อย่างที่บอกคือพ่อนางเอกเป็นฮ่องเต้ที่ไม่ดีเลย ไม่สนใจบ้านเมืองหูเบา ยิ่งเรื่องสุรานารีนี่เหลวแหลกสุดๆ และเพราะไอ้เรื่องนี้แหละเลยพลอยทำให้นางเอกได้รับผลกระทบจากบาปกรรมที่พ่อสร้างเอาไว้ไปด้วย😑 (สมควรที่โดนพระเอกยึดอำนาจ ไม่งั้นบ้านเมืองอาจไม่มีเหลือ) ...แต่นางเอกเรื่องนี้เราว่ามีความแอบคล้ายนางเอกในการ์ตูนเรื่องคำสาปฟาโรห์อยู่หน่อยตรงที่โดนจับตัวบ่อยอะ55 พระเอกไม่อยู่เมืองหลวงทีไรได้เรื่องทุกที🤣 

รอบแรกพอพระเอกไปรบก็เจอคนวางแผนก่อกบฏทันที จนนางเอกเกือบได้แต่งเป็นภรรยาคนอื่นแล้ว รอบสองนี่เรียกว่าคนสนิทหวังดี อยากช่วยให้พระเอกที่เป็นเจ้านายได้ขึ้นครองบัลลังค์ไวๆ เลยอยากช่วยกำจัดนางเอก เพราะลูกน้องรู้สึกว่าพระเอกกำลังหลงฮ่องเต้ (คิดถูกแล้วไอ้น้อง) จนอาจทำให้ใจอ่อนเสียการใหญ่ เลยวางแผนจะกำจัดนางเอกให้พ้นทาง โดยปล่อยให้นางเอกถูกคนจับตัวไป(อีกแว้ว) พอพระเอกกลับมามองแวบเดียวก็จับพิรุธลูกน้องได้แทบจะทันที ว่าลูกน้องตัวเองนี่แหละจงใจปล่อยให้นางเอกโดนจับไป อิพี่โมโหมาก แทบจะฆ่าลูกน้องคนสนิทเสียเดี๋ยวนั้น จนลูกน้องคนอื่นๆ ต้องมาช่วยกันห้ามและบอกเรื่องที่ฮ่องเต้เป็นสตรีกับคนที่วางแผน (คือลูกน้องคนนี้ก็เป็นอีกคนที่ถูกพ่อนางเอกสั่งฆ่าล้างตระกูล แต่ตัวเองรอดมาคนเดียวเพราะพระเอกช่วย ลูกน้องก็เลยมีอคติกับนางเอกประมาณนึง กรรมจริงๆ)

หลังช่วยนางเอกสำเร็จ อีกฝั่งก็โกรธแค้นมากๆ เลยเปิดโปงเรื่องที่ฮ่องเต้เป็นสตรีให้ทุกคนได้รู้ไปเลย พระเอกเลยยังไม่ให้นางเอกกลับเข้าวังพร้อมกัน แต่หลังจากนั้นไม่นานพระเอกก็เกิดเรื่องราชสำนักขาดเสาหลัก คนของพระเอกเลยต้องมาขอให้นางเอกกลับไป เวลานั้นทุกคนในราชสำนักก็รู้แล้วว่าฮ่องเต้เป็นผู้หญิงแต่ติดที่กลัวบารมีพระเอกเลยไม่กล้าเปิดโปงจังๆ แต่ก็มีบางคนไม่กลัวตายเพราะคิดว่าพระเอกขิตไปแล้ว จึงคิดจะกระชากเสื้อผ้านางเอกออกต่อหน้าคนในท้องพระโรงเพื่อพิสูจน์ความจริง แต่สุดท้ายก็ถูกลูกน้องที่พระเอกทิ้งเอาไว้จัดการจนเรียบ จนไม่มีใครกล้าหืออีก

 ...ความจริงนางเอกก็เป็นฮ่องเต้ที่ปรีชามากนะ เพียงแต่ด้วยสภาพเพศบวกกับไร้ซึ่งความทะเยอทะยาน แล้วไหนจะมีพระเอกคอยจัดการดูแลทุกอย่างให้อยู่แล้ว นางเอกเลยไม่ค่อยได้โชว์ฝีมือเท่าไร คนเลยชอบเห็นนางเป็นกระต่ายน้อยที่ถูกรังแกง่าย แต่จริงๆ เราว่านางก็แค่อดทนเก่ง ปล่อยวางง่าย ไม่ยึดติดกับอะไรเฉยๆ ดังนั้นไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหนนางเอกก็เลยปรับตัวได้ดี รู้วิธีที่จะใช้ชีวิตอยู่ต่อไปแบบไม่ทุกข์

ส่วนพระเอกก็คิดแต่อยากจะให้นางเอกมาเป็นฮองเฮาของตัวเอง แต่นางเอกอะไม่อยาก ไม่อยากถูกกักขังอยู่ในวังท่ามกลางเหล่าสนมมากมาย และต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความโปรดปรานของบุรุษ ไม่อยากมีชีวิตเหมือนแม่ ... เพราะถึงแม้ว่าพระเอกจะคลั่งรักนางเอกมากและไม่แตะต้องสตรีอื่นอีกเลยนับตั้งแต่ที่เกิดความรู้สึกกับนางเอก แต่ต่อไปเมื่อพระเอกเป็นฮ่องเต้ ก็ไม่พ้นต้องมีลูกมีสนมใช่ไหมล่ะ แต่นางเอกร่างกายอ่อนแอมีลูกยาก ดังนั้นพระเอกก็คงต้องไปหลับนอนกับคนอื่นเพื่อมีลูก ซึ่งด้วยนิสัยพระเอกในเวลานั้นมันต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน เพราะนางเอกก็ไม่คิดจะฝ่าฝืนกฏธรรมเนียม ไม่คิดจะชิงดีชิงเด่นกับสตรีอื่นอยู่แล้ว อย่างเรื่องที่พระเอกมีอนุอันนั้นนางเอกก็ไม่เคยหึงนะ กลับรู้สึกสงสารเห็นใจเหล่าอนุด้วยซ้ำ ...

ตอนแรกๆ นางเอกถึงได้ขอออกไปอยู่วัดไงถ้าพระเอกได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว หรือถ้าวันหนึ่งเบื่อกันแล้วก็ขอให้ปล่อยตัวนางไปได้ไหม แบบนางเอกไม่เคยเชื่ออะว่าพระเอกจะรักตัวเองแค่คนเดียวตลอดไป หรือมีนางแค่คนเดียวตลอดไปได้ ด้วยทัศนคติและนิสัยรวมถึงตำแหน่งของพระเอกมันไม่สามารถทำให้นางเอกเชื่อแบบนั้นได้เลย นางเลยขอถอยออกมาเองดีกว่า ...แต่ในที่สุดความรู้สึกที่พระเอกมีให้นางเอกก็อยู่เหนือกว่าอำนาจและสิ่งอื่นใด เรื่องที่เคยมืดมนดูเหมือนไร้ทางออกสุดท้ายก็เลยจบสวย วินวิน55


📍เชิดรักมังกรซ่อนเงาหงส์ 5 เล่มจบ ➡️

1. https://s.shopee.co.th/5AnfO8da1h

2. https://s.shopee.co.th/4VXyb4mK0J

3. https://s.shopee.co.th/1gDnDuI5nH

4. https://s.shopee.co.th/3LM1D0bL0x

5. https://s.shopee.co.th/40bi0GcK5l