หรงซวง

หรงซวง (เล่มเดียวจบ)

ผู้แต่ง : ชุนซีตี๋เสี่ยว

ผู้แปล : อัญชลี เตยะธิติกุล

สำนักพิมพ์ ไป่เหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หรงซวง (ชื่อเดียวกับนิยายเลย) เป็นบุตรสาวแม่ทัพที่อยู่แดนเหนือ เติบโตมาอย่างอิสระเสรี สดใสร่าเริง ไม่ยึดติดจุกจิก ใจกว้าง เป็นที่รักของทุกคนในแดนเหนือ แถมยังเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ครบเครื่องจริงๆ ...แต่เมื่อวันหนึ่งเกิดสงคราม คนในครอบครัวก็ล้มหายตายจากไปเกือบหมดในสนามรบ เหลือเพียงนางเอกกับญาติผู้พี่ที่ไม่รู้ตอนนี้หายสาบสูญไปอยู่แห่งหนใดเพียงแค่สองคน นางเอกที่เป็นเสาหลักของแดนเหนือจึงจำต้องพาคนแก่+เด็กและสตรีหม้ายเข้าเมืองหลวงเพื่อทวงเบี้ยหวัดของทหารกล้าที่ยังไม่ได้รับ และนับแต่นั้นนางก็ไม่เคยได้กลับดินแดนเหนืออีกเลย... นางเอกถูกฮ่องเต้รับเป็นบุตรบุญธรรม กลายเป็นพี่สาวของรัชทายาท และองค์หญิงใหญ่เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์

พระเอก จีเซิ่ง ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน หรืออดีตรัชทายาทที่ร่างกายอ่อนแอป่วยออดๆ แอดๆ จนทำให้ถูกพี่สาวต่างสายเลือดยึดกุมอำนาจทุกอย่างไป ราชสำนักตกอยู่ในกำมือองค์หญิงใหญ่ กระทั่งรัชทายาทก็ยังตกต่ำต้องกลายเป็นชายบำเรอปรนนิบัติองค์หญิงใหญ่บนเตียง... อ่านตอนแรกๆ นี่แอบคิดไม่ได้เลยว่าทำไมนางเอกร้ายจัง ทั้งยึดอำนาจในราชสำนัก ทั้งลงโทษสังหารขุนนางที่เห็นต่าง ทั้งสั่งให้พระเอกปรนนิบัติบนเตียง แล้วไหนจะลงโทษโบยคู่หมั้นของพระเอกจนตายต่อหน้าต่อตาพี่แกอีก ทำถึงขนาดนี้พระเอกจะไม่โกรธเกลียดนางเอกได้อย่างไร ดูยังไงนี่มันก็ตัวร้ายชัดๆ 🤣

แต่นักเขียนกลับเขียนให้นางเอกความจำเสื่อมตั้งแต่บทแรกซะงั้น ความจำหยุดอยู่ที่อายุ 15 ในตอนที่เพิ่งมาถึงเมืองหลวง ส่วนช่วงเวลา 7 ปีที่บอกว่านางทำอะไรต่อมิอะไรที่ไม่ดีกลับหายไปหมด (ตอนนี้นางเอกอายุ 22 ) ปล่อยให้เราค่อยๆ ค้นหาความจริงไปทีละบทพร้อมๆ กับนางเอก ว่านางใช่คนเลวแบบนั้นจริงหรือ? หรือนางมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้น?

หลังนางเอกความจำเสื่อม แววตาก็กลับมาใสกระจ่างเหมือนเมื่อครั้งเยาว์วัยยามอยู่แดนเหนืออีกครั้ง ในใจไร้ซึ่งแผนการและการวางแผนต่อสู้ใดๆ เพราะสิ่งที่นางเอกต้องการมีเพียงอย่างเดียวคือได้กลับแดนเหนือ แต่พอเห็นคนเขาลืมเลือนพระเอกก็ไม่พอใจ ยอมไม่ได้ที่นางเอกจะลืมทุกสิ่งที่เคยกระทำไว้แล้วออกไปแต่งงานมีลูกใช้ชีวิตอย่างมีความสุข คือพอนางเอกความจำเสื่อมก็มีขุนนางเสนอให้หาราชบุตรเขยให้นางเอก เพราะนางเอกอายุเยอะสมควรแต่งงานได้แล้วไม่เหมาะที่จะอยู่ในวังต่ออีก ฉากหน้าพระเอกก็ตกปากรับคำแต่ในใจนี่คือไม่เด็ดขาดดดด หนำซ้ำคนที่มาสู่ขอนางเอกก็ล้วนแต่เป็นคนสนิทมือซ้ายขวาของพระเอกเองทั้งนั้น พระเอกเลยยิ่งโมโหๆๆ ส่วนนางเอกก็ไม่ได้มีใจให้ใครเลย แม้แต่พระเอกด้วย คือแต่งกับใครได้หมด ขอแค่เป็นคนดีและยอมให้ลูกคนนึงใช่แซ่หรงก็พอ และถึงแม้ว่าตัวนางจะเคยมีความสัมพันธ์กับพระเอกมาก่อนแต่นางก็ไม่ถือ เพราะสตรีแดนเหนือนั้นเปิดกว้าง การหย่าแล้วแต่งงานใหม่ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา ทว่านางเอกไม่ถือก็ใช่ว่าใครบางคนจะไม่ถือ แถมยังถือมากด้วยจ้า 55

ปากก็รับปากสัญญาว่าจะปล่อยนางเอกไป นางเอกเลยอะลุ่มอล่วยยอมอ่อนข้อให้ ทำตัวน่ารักเชื่อฟัง ยอมเป็นคู่นอนกับพระเอกต่อจนกว่าจะถึงวันที่กำหนด รอจนถึงวันที่พระเอกจะคัดเลือกสาวงามเข้าวังหลัง (คือนางเอกไม่ถือเรื่องพวกนี้จริงๆ แมนๆ ใจกว้างสบายๆ ) เตือนพระเอกให้รับสาวงามเข้ามาเยอะๆ จะได้มีลูกเยอะๆ อย่าได้ไปรักเดียวใจเดียวมีภรรยาเดียวเหมือนอย่างพ่อกับปู่แล้วมีลูกคนเดียวเด็ดขาด แม้จะมีข้อดีคือไม่มีปัญหาเรื่องพี่น้องแย่งชิงบัลลังก์ แต่หากมีทายาทน้อยนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีเหมือนกันเน้อ คือในใจนางเอกไม่มีความอิจฉาริษยาหรือหึงหวงใดๆ เลยจ้า มีแต่ความหวังดีจริงๆ แต่พอเป็นแบบนี้มันเลยยิ่งทำให้พระเอกโกรธๆๆ ยังไงล่ะ55

เอาจริงๆ ทั้งเรื่องนี่มีแต่พระเอกคนเดียวนะที่เป็นฝ่ายโกรธ+หึงหวงนางเอก ชอบคิดไปเองว่านางเอกกำลังหว่านเสน่ห์ใส่คนนู้นคนนี้แล้วก็พาลโกรธ🤣 แถมพี่แกยังชอบไปเห็นจังหวะตอนที่นางเอกกำลังคุยกับหนุ่มอื่น กอดญาติผู้พี่ เดินเที่ยวเล่นกับคนอื่น หรือป้อนขนมนางกำนัล คือไม่ว่าจะอยู่กับใครหรือให้ความสำคัญกับสิ่งใด(มากกว่าตัวเอง) พระเอกก็หึงหมดอะ หึงเก่งมาก เหมือนเด็กหวงของ ซึ่งจริงๆ มันไม่มีไรเลย นางเอกให้อารมณ์เหมือนพี่สาวข้างบ้านที่ชอบหมาเด็ก ชอบของสวยๆ งามๆ ยิ่งคนงามคนไหนดูซื่อๆ ก็ยิ่งชอบยิ่งอยากแกล้งอยากหยอก (เหมือนพระเอกสมัยตอนเป็นรัชทายาทนั่นแหละ คนงามผู้อ่อนแอบอบบาง แต่พอคนงามหายป่วยได้อำนาจคืนแล้วกลับดันกลายร่างเป็นหมาป่าซะอย่างนั้น55) ...ปากก็บอกว่ารังเกียจ+เกลียดนางเอกที่สุด อยากฆ่าให้ตาย แต่ตัวเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายยึดติดกับเขามากที่สุด ทนไม่ได้หากนางเอกจะจากไปหรือห่างจากสายตาตัวเอง  

ทั้งๆ ที่รู้ว่านางเอกทำเรื่องบลาๆ เอาไว้มากมาย เกลียดมากจนขนาดมีราชโองการลับให้สังหารนางเอกทิ้งเสีย ซึ่งนางเอกก็รู้ตัวนะว่ากำลังจะถูกฆ่าแต่นางก็ไม่ซี แบบอยู่ก็ได้ตายก็ไม่เป็นไร นางทำหน้าที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นลุล่วงแล้ว นี่คือหนทางที่นางเลือก เลือกที่จะให้พระเอกเกลียดและมีจุดจบแบบนี้เอง แต่สุดท้ายพระเอกก็หักใจสังหารนางเอกไม่ลง... ความจริงเราว่าถ้าในเรื่องเนื้อหาดำเนินอยู่ในช่วงเมื่อ 7 ปีก่อน ในตอนที่พระเอกกำลังป่วย นางเอกเข้ามากุมอำนาจจัดการนั่นนู่นนี่ บ้านเมืองระส่ำระส่าย เราว่าโทนเรื่องก็อาจจะเปลี่ยนเป็นอีกแบบได้นะ แต่พอมาเขียนเล่าเรื่องหลังจากที่ราชสำนักมั่นคง พระเอกหายป่วย นางเอกจำอะไรไม่ได้แล้ว มันเลยดูเบาลง ตัวละครก็ดูไม่เครียดแล้วอะ เลยกลายเป็นแนวขำๆ กุ๊กกิ๊กไป 

แต่ถ้าเขียนให้ดำเนินเนื้อหาอยู่ในช่วง 7 ปีก่อนนี่ เราว่ามันน่าจะเข้มข้นดราม่าสะเทือนใจแน่ เวลานั้นนางเอกจะรู้สึกยังไงที่รู้ว่าพระเอกมีคำสั่งให้ฆ่าตัวเอง แล้วพระเอกจะโกรธเกลียดแค่ไหนที่ถูกนางเอกหยามเกียรติบังคับให้ร่วมหลับนอน คู่หมั้นถูกโบยตายต่อหน้า ครอบครัวคู่หมั้นและขุนนางมากมายหากไม่ตายก็ถูกลงโทษ ราชสำนักตกอยู่ในกำมือสตรีที่เป็นพี่สาวต่างสายเลือด? ส่วนตัวนางเอกก็มีเรื่องที่ต้องปิดบังทั้งยังต้องแบกรับอะไรหลายอย่างเอาไว้มากมาย ไหนจะต้องเผชิญกับความโกรธเกลียดเคียดแค้นจากคนรอบข้าง จากญาติที่เหลือเพียงคนเดียวและจากพระเอกอีก ต้องสู้รบเผชิญคลื่นลมอยู่ตามลำพังทั้งในที่ลับที่แจ้ง เลยอยากจะรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกของพระนางในตอนนั้นมันเป็นยังไงอะ

พอมาความจำเสื่อม นางเอกเลยจำไม่ได้อีกว่าสิ่งที่ตัวเองเคยทำไปมันดีหรือไม่ดี แล้วเหตุผลที่ทำแบบนั้นคืออะไร? ก็เลยนึกว่าตัวเองคงเป็นทรราชย์กระหายในอำนาจจริง แล้วก็คิดว่าตัวเองไม่ดีขนาดนี้พระเอกคงไม่มีทางมาชอบได้หรอก คิดว่าที่พระเอกไม่ปล่อยตัวเองไปเหตุผลน่าจะเป็นเพราะรับไม่ได้ที่ผู้หญิงที่ตนเคยมีสัมพันธ์จะไปแต่งกับคนอื่น คงรู้สึกเหมือนถูกสวมหมวกเขียว ซึ่งส่วนหนึ่งก็ใช่แหละ แต่เหตุผลหลักๆ เลยคือพระเอกอะชอบนางเอกมานานแล้วแต่ไม่รู้ตัว ลึกๆ พระเอกก็คิดมาตลอดแหละว่านางเอกเป็นของตัวเอง 

ยิ่งพอรู้เรื่องราชโองการลับก็ยิ่งไม่คิดจะปล่อยคนไป หาสารพัดวิธีมาตะล่อมให้นางเอกยอมอยู่ข้างกายไม่จากไปไหน ทั้งบอกว่าตัวเองไม่มีอารมณ์กับสตรีอื่น ถ้านางเอกไม่แต่งด้วยตัวเองก็จะไม่มีทายาทนะ ทั้งยอมให้ลูกคนใดคนนึงเปลี่ยนไปใช้แซ่หรงของนางเอกก็ได้ รับปากทุกอย่าง ทำตัวน่าสงสารจนนางเอกยอมตกลง ดีที่นิสัยนางเอกเป็นคนสบายๆ แมนๆ ใจกว้างเลยจบดี55 (พระเอกเหมือนหมาเด็กตัวโตๆ อารมณ์เหมือนน้องชายข้างบ้าน ส่วนนางเอกเป็นเหมือนพี่สาวข้างบ้าน ทั้งที่นางเอกเกิดก่อนพระเอกแค่วันเดียวเองนะ แต่พระเอกโคตรจะติดนางเอก ถ้าไม่ต้องออกว่าราชการอิพี่ก็ตามสิงนางเอกทั้งวัน55)

ป.ล. ขำตอนจบที่ลูกพระนางตีกันเพราะอยากใช้แซ่แม่ ลูกรู้ว่าถ้าใครได้ใช้แซ่แม่จะได้เป็นแม่ทัพออกรบ แต่ถ้าใช้แซ่พ่อจะต้องอยู่ในวังเป็นรัชทายาทผู้น่าสงสาร สุดท้ายเลยไปขอให้พระเอกมีลูกอีกคนจะได้ให้น้องมาเป็นรัชทายาทแทน55

📍หรงซวง ➡️ https://s.shopee.co.th/gLnp2bvb6