วันพุธที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2569

พันคีรีกาลวสันต์ เล่ม 3-6 (6 เล่มจบ)


พันคีรีกาลวสันต์ เล่ม 3-6 (6 เล่มจบ)

ผู้แต่ง : เผิงไหลเค่อ

ผู้แปล : พริกหอม

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

พันคีรีกาลวสันต์ เล่ม 1-2 https://marynlinsbook.blogspot.com/2026/06/1-2.html?m=1

เล่ม 3 นางเอกกลับคืนสู่ฐานะองค์หญิงอย่างเป็นทางการ จากนั้นก็ต่อด้วยการคัดเลือกหาราชบุตรเขย สาวงามมากความสามารถบุตรสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวของโอรสสวรรค์ โปรไฟล์ดีเลิศขนาดนี้ใครบ้างจะไม่อยากสมัครเป็นลูกเขยของฮ่องเต้😁 ...อ้อมีอยู่หนึ่งหนุ่มที่ไม่สนใจ จะใครล่ะ? ก็พระเอกไงจ๊ะ และเพราะรู้ว่าพระเอกไม่สนใจนางเอกถึงยิ่งต้องจัดงานนี้ขึ้นมา เพื่อบีบให้พระเอกลงสมัครคัดเลือกและได้ตำแหน่งนั้นไปครอง เพราะไม่มีใครเหมาะสมคู่ควรที่จะเป็นราชบุตรเขยเท่ากับพระเอกอีกแล้ว(ล็อกมงสุดๆ) ไม่ว่าจะความสามารถ นิสัยหน้าตา และที่สำคัญคือหัวใจของนางเอกนั้นอยู่ที่พระเอกมานานแล้วนะจ๊ะ แม้จะรู้ดีว่าครอบครัวของเราสองยังมีปัญหาบางอย่างทึ่ยังไม่เคลียร์ และวันหนึ่งเมื่อทุกอย่างกระจ่างพระเอกก็อาจเลือกที่จะจากไป แต่ถึงกระนั้นพระเอกก็ยังเป็นคนที่นางเอกเชื่อใจและอยากแต่งด้วยมากที่สุดอยู่ดี

ส่วนพระเอกนั้นก็อยากแต่งงานกับสาวเจ้าไม่แพ้กัน แต่ติดตรงที่เรื่องราวในอดีตซึ่งยังไม่แน่ชัดและยังไม่ได้รับการแก้ไข หากพ่อนางเอกคือตัวการหลักที่อยู่เบื้องหลังตัวจริง ที่ทำให้พ่อและญาติผู้พี่ของพระเอกรวมถึงเหล่าทหารกว่า 800 ร้อยนายต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม แล้วไหนจะแม่พระเอกที่ตรอมใจตายอีก เช่นนั้นจะให้ตัวพระเอกแต่งงานกับลูกสาวของคนที่ทำร้ายและทำลายครอบครัวตัวเองได้อย่างไร และนี่ก็คือปมในใจหลักที่พระเอกยังไม่อาจก้าวผ่าน แม้ภายหลังจะได้แต่งงานกับนางเอกแล้วแต่ในใจก็ยังคงไม่ละวางเรื่องนี้ ยังคงสืบหาความจริงของเหตุการณ์นั้นอยู่ตลอด และเมื่อความจริงเริ่มกระจ่างการตัดสินใจของพระเอกก็เกือบจะทำให้ตนเองต้องสูญเสียนางเอกไปตลอดกาล...

เป็นแนวความรักความแค้น การแย่งชิงบัลลังค์ และสงครามการสู้รบ ทั้งเรื่องรักเรื่องรบเข้มข้นไม่แพ้กัน นานๆ ทีจะได้อ่านแนวที่นางเอกมีฐานะสูงกว่าพระเอก แต่เรื่องนี้ถึงนางเอกจะเป็นองค์หญิงแต่ก็ไม่ได้หยิ่งเอาแต่ใจหรือมีความแบบองค์หญิ๊งองค์หญิง เพราะก่อนหน้านี้นางเอกพลัดหลงกับครอบครัว ทำให้ต้องตกระกำลำบากอยู่ข้างนอกมานานถึงสิบกว่าปี นางเอกเลยค่อนข้างจะเข้าใจสภาพบ้านเมือง เข้าใจถึงหัวอกความลำบากและความเป็นอยู่ของชาวบ้านดี เพราะเคยไปมาหลายที่เคยได้เห็นโลกกว้างมาก่อน...เพราะมองเห็นปัญหาต่างๆ แล้วไหนจะสภาพร่างกายของพ่อ นี่จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้นางเอกเลือกแต่งกับพระเอกทั้งๆ ที่รู้ดีว่าพ่อของตนกับพระเอกมีปัญหากัน 

เนื่องจากเวลานี้พ่อนางเอกสุขภาพไม่ดี บวกกับสภาพบ้านเมืองที่แม้จะดูสงบสุขแต่ความจริงกำลังเดินหน้าเข้าสู่จุดวิกฤต เนื่องด้วยปัญหาจากภายในและภายนอก ทั้งจากพวกชนเผ่าต่างๆ ที่อยู่นอกด่าน จากขั้วอำนาจเก่าที่ยังไม่สูญสิ้น และความเสื่อมโทรมจากภายในเอง นางเอกกับป๊ะป๋าฮ่องเต้มองเห็นถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้าจึงอยากได้ดาบแหลมคมที่จะมาต่อสู่ฟาดฟันเพื่อปกป้องคนที่ตนรักและความสงบสุขของแผ่นดิน ...ดังนั้นแม้ในใจป๊ะป๋าฮ่องเต้จะไม่ชอบและยังคงระแวงพระเอกอยู่ แต่ถึงที่สุดก็ต้องยอมรับว่าพระเอกคือดาบที่ดีจริงๆ ส่วนนางเอกก็คือฝักดาบที่จะมาคอยควบคุมพระเอกอีกทอด แน่นอนว่าพระเอกก็รู้แหละ แต่เพราะรักนางเอกเลยยินยอมพร้อมใจที่จะเป็นดาบเล่มนั้น

และในไม่ช้าก็มีเหตุจุดชนวนหรือจะเรียกว่าเป็นตัวเร่งที่ทำให้สิ่งที่นางเอกกับป๊ะป๋าฮ่องเต้คาดการณ์เอาไว้เกิดขึ้นในที่สุด หลังจบเหตุการณ์นี้อาการป่วยของป๊ะป๋าฮ่องเต้ก็ทรุดลงอย่างหนัก นางเอกเลยต้องเข้ามาช่วยจัดการดูแลงานในราชสำนักร่วมกับป๊ะป๋า ...ส่วนพระเอกก็ได้รู้เรื่องราวบางอย่างจากปากคนที่เคยอยู่ในเหตุการณ์กบฏเมื่อสิบกว่าปีก่อน อันเป็นเหตุให้พี่แกค่อยๆ ตีตัวออกหากจากนางเอก นางเอกก็รู้ว่าพระเอกมีเรื่องราวในใจแต่ถามเท่าไรพี่แกก็ไม่บอกอะ น่าตีมาก พระเอกนี่ปากหนักสุดๆ มีอะไรก็ชอบเก็บ+แบกไว้คนเดียว ถ้าเป็นตอนยังโสดไม่แต่งงานก็ช่างเถอะ แต่นี่แต่งแล้วอะ🙄 พอถามก็บอกแต่ว่าไม่มีอะไรไม่เป็นไร แต่นางเอกอะสัมผัสได้ว่ามันต้องมีอะไรแน่นอน ดังนั้นถึงนางเอกจะเป็นองค์หญิงมีฐานะสูงกว่า ทว่าในสมการความรักนี้กลับเป็นพระเอกต่างหากที่ถือไพ่เหนือกว่า ส่วนนางเอกก็คือคนที่ต้องเป็นฝ่ายอดทนและรอพระเอกตัดสินใจ+เปิดใจ

สุดท้ายพระเอกเลยบุกไปถามพ่อนางเอกถึงที่ แต่จนแล้วจนรอดพ่อนางเอกก็ยังไม่ยอมบอกความจริง จนเป็นเหตุให้พระเอกเข้าใจผิดและความสัมพันธ์ของพระนางก็มาถึงจุดที่เกือบจะแตกหัก พระเอกรู้ดีว่ามาถึงขั้นนี้แล้วคงยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมจึงอาสาไปรบ ส่วนนางเอกก็ไปเค้นถามความจริงกับคนอื่นจนได้รู้ที่มาที่ไปในเหตุการณ์ที่ทหารกว่า 800 นายต้องจบชีวิตลงครั้งนั้น ...บอกใบ้ว่าพ่อนางเอกไม่ใช่ตัวการหลักแต่ก็มีส่วน คือมันไม่มีทางเลือกอะ😭 ซึ่งจริงๆ ถ้าเอาตามแผนคือพวกพ่อพระเอกต้องไม่ถึงกับตายนะ แต่มันดันมีคนกลัวว่าถ้าพ่อพระเอกยังอยู่ก็จะเป็นภัยกับตัวเอง+ตัวเองจะสู้ไม่ได้ ก็เลยใช้โอกาสนี้กำจัดพ่อพระเอกซะ ...ซึ่งพ่อนางเอกก็หมายหัวคนทำเป็นที่เรียบร้อย ตั้งใจว่าจะกำจัดตระกูลนี้ทิ้งแน่นอน แค่กำลังรอเวลาและโอกาสเหมาะๆ เฉยๆ

เล่ม 5 พระเอกไปรบ ส่วนนางเอกก็คอยจัดการงานต่างๆ อยู่ในวัง คนหนึ่งอยู่แนวหน้าอีกคนอยู่แนวหลัง แม้ความสัมพันธ์จะระหองระแหงแต่ชาติบ้านเมืองและความรับผิดชอบก็ต้องมาก่อน ...ก่อนพระเอกจะไปรบก็ได้รู้เรื่องที่นางเอกตั้งท้อง อันนี้นางเอกให้คนไปบอกเองเลยไม่คิดปิดบัง ต่อให้ภายหลังต้องเลิกกันจริงก็ไม่ได้คิดจะห้ามไม่ให้พระเอกมาพบหน้าลูก ...สุดท้ายพระเอกก็ตระหนักได้ว่าถึงอย่างไรนางเอกก็สำคัญที่สุด หลังรบจบอิพี่เลยรีบเดินทางกลับจะไปง้อขอคืนดี ซึ่งนางเอกก็รู้ทัน+คาดเดาความคิดของพระเอกออกอีก แทบจะเปิดทางสะดวกให้เลย แต่พระเอกดันมากลัวว่านางเอกจะไม่ให้อภัยเลยละล้าละลังในช่วงวินาทีสุดท้าย ...โว๊ะ! กว่าจะได้เปิดอกคืนดีกันคือลุ้นมากกนะ😂 (พระเอกนี่สู้นางเอกไม่ได้เลยเรื่องนี้)

เล่ม 6 สงครามข้างนอกจบก็มาต่อกันที่สงครามภายใน คือคนบางกลุ่มพอเห็นว่าฮ่องเต้ป่วยไม่ออกมาว่าราชการให้เห็นแต่กลายเป็นนางเอกมาทำหน้าที่แทน ก็เริ่มกลัวมโนกันไป กลัวว่าฮ่องเต้จะตั้งนางเอกเป็นรัชทายาทหญิง กลัวว่าพระเอกจะขึ้นมามีอำนาจแล้วพวกตัวเองจะซวยจะโดนล้างแค้น ก็เลยวางแผนก่อกบฏagain (ไม่เข็ดจริงๆ) แต่ป๊ะป๋าฮ่องเต้กับนางเอกรู้ทันเลยเตรียมรับมือไว้ก่อนแล้ว ก็เลยจบเร็ว ...แต่ก่อนหน้านี้ก็มีเรื่องแม่นางเอก ความจริงเรื่องการตายของแม่นางเอก ถึงไม่ได้โหดร้ายอย่างที่คิดแต่ก็น่าเศร้าอยู่ดี แล้วก็ได้รู้สักทีว่าใครคือลาสบอสตัวจริง😡 

ป.ล. จบแฮปปี้ แต่ระหว่างทางก็สูญเสียไปไม่น้อย ต้องทำใจไม่มีผิดถูก มีแต่แพ้หรือชนะเท่านั้น แต่บางครั้งใช่ว่าเป็นผู้ชนะก็จะมีความสุข อย่างพ่อนางเอกอะ แม้จะได้ตำแหน่งสูงสุดนั้นมาครองแต่ก็ต้องแลกด้วยชีวิตเมียรักกับลูก รู้ว่าใครทำแต่ก็ยังทำอะไรไม่ได้ ได้แต่อดทนอดกลั้นเพื่อถ่วงดุลอำนาจเพื่อชาติบ้านเมือง ร่างกายจิตใจก็ทรุดโทรมลงเรื่อยๆ ดีที่สุดท้ายนางเอกก็กลับมา ดีที่สุดท้ายคุณพ่อก็ได้รู้ว่าเราเลือกลูกเขยไม่ผิดคน และดีที่สุดท้ายคุณพ่อก็ได้แก้ไขเรื่องราวทุกอย่างให้มันถูกต้อง...🥹


📍พันคีรีกาลวสันต์ เล่ม 3-6 (6 เล่มจบ) https://s.shopee.co.th/9KhjD9jULr






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น