แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Angpao Books แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Angpao Books แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564

Salad Days

 

Salad Days (เล่มเดียวจบ) / ผู้แต่ง : จิ้งสุ่ยเปียน
ผู้แปล : ไรเทีย
สำนักพิมพ์ Angpao Books

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นายเอก เจียงเซิน เป็นเด็กชนบทที่ฐานะทางบ้านยากจน ได้เข้าโรงเรียนตอนอายุ 9 ขวบ
และต้องช่วยที่บ้านทำงานตั้งแต่เด็ก
อย่างเช่นปลูกข้าว ดำนา เลี้ยงไก่ จับปลา หาไข่ในป่า
วิถีชีวิตคนชนบทขนานแท้
 ...ตอนที่เข้าไปส่งของในเมืองกับแม่ นายเอกบังเอิญไปเห็นคนเต้นบัลเล่ต์แล้วเกิดสนใจ แม่นายเอกเห็นลูกชอบก็เลยตัดสินใจกัดฟันส่งไปเรียน ขณะที่เรียนนายเอกก็ได้รู้จักกับ ไป๋จิ่นอี เพื่อนใหม่ที่เป็นคุณชายน้อยทายาทมหาเศรษฐี ซึ่งมีอายุพอๆ กับตัวเองและมาเรียนชกมวยอยู่ที่ห้องข้างๆ เนื่องจากเป็นลูกคนรวย พระเอกจึงมักถูกเด็กในห้องเรียนมวยแซะเหน็บเรื่องฐานะ แต่พระเอกก็ไม่แคร์ เพราะรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร จุดมุ่งหมายอยู่ที่ไหน ใครจะพูดจะว่ายังไงก็ไม่สน 

เมื่อพระ-นายกลายมาเป็นเพื่อนกัน พระเอกก็ชอบเรียกนายเอกว่า หงส์น้อย และชอบซื้อของดีๆ มาให้นายเอกอยู่บ่อยๆ เช่นเนื้อสไลด์(มาแลกกับไข่ต้มของนายเอก) มือถือ เสื้อผ้าหรือรองเท้าบัลเล่ต์เป็นต้น ส่วนนายเอกเมื่อเขาให้มาเราก็ต้องให้กลับ ก็จะตอบแทนกลับไปด้วยผลผลิตจากในท้องถิ่น เป็นของที่บ้านตัวเองทำหรือที่หาได้ อย่างเช่นสตรอว์เบอร์รี่ที่ปลูกเอง ปูขน+กุ้งเครฟิชที่จับได้เอง หรือชาที่ทำเองอะไรแบบนี้

เมื่อพี่กับเพื่อนสนิทแถวบ้านรู้ว่านายเอกกำลังเรียนบัลเล่ต์ และต้องกินอาหารที่มีประโยชน์เพื่อบำรุงร่างกายและเสริมสร้างกล้ามเนื้อ ทุกคนก็พร้อมใจกันแบ่งอาหารเช้า-กลางวันของตัวเองมาให้นายเอกกิน พอเห็นว่ารองเท้าบัลเล่ต์ของนายเอกใส่ไม่ค่อยพอดีแล้ว ก็ไปแอบซื้อให้ใหม่แต่ไม่บอกตรงๆ อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจดี ที่นายเอกมีแต่คนดีๆ คอยช่วยเหลือและดูแลเสมอ โดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน แม้แต่คุณปู่ร้านหนังสือก็ยังยินดีปิดร้านช้าเพื่อเปิดไฟรอให้นายเอกกลับมาหลังจากเลิกเรียน 

เพราะมีพรสวรรค์ในการเต้น บวกกับความขยันหมั่นเพียรและการฝึกซ้อมอย่างหนัก อาจารย์ที่มีชื่อเสียงในวงการบัลเล่ต์จึงสนใจอยากให้นายเอกมาเรียนที่สถาบันของตน...นายเอกจึงย้ายไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้และพักอาศัยอยู่กับพระเอก คนหนึ่งเต้นบัลเล่ต์ คนหนึ่งชกมวย ต่างคนก็ต่างฝึกซ้อมและทำหน้าที่ของตัวเองไป แต่หากใครมีนัดลงแข่งหรือมีการแสดง อีกฝ่ายก็จะต้องตามไปดูเพื่อคอยให้กำลังใจกันเสมอ ต่อมาพระเอกก็มีแพลนจะไปเข้าค่ายมวยที่อเมริกา นายเอกจึงเต้นให้พระเอกดูเพื่อสารภาพความในใจ แล้วก็ตกลงคบกันอย่างเป็นทางการ...หลังจากนั้นนายเอกก็ตามไปเที่ยวที่นั่นและได้อยู่ยาว เพราะต้องลงแข่งรายการระดับนานาชาติพอดี...พอคว้าแชมป์รายการนี้มาได้ ก็ได้เวลาเดินสายตระเวนไปแข่งขันรอบโลกแล้วทีนี้

แต่ถึงจะซ้อมหนักและยุ่งแค่ไหน พระ-นายก็ยังคงเข้าใจกัน คอยเป็นกำลังใจและช่วยสนับสนุนความฝันของกันและกันเสมอ ไม่มีการทะเลาะหรือดราม่าใดๆ มาให้วุ่นวายใจทั้งสิ้น เรื่องฐานะความรวยความจนอะไรก็ไม่เป็นปัญหา นายเอกก็ไม่ได้รู้สึกว่าการที่ตัวเองจน ส่วนพระเอกรวยนั้นจะเป็นอุปสรรคอะไร น้องไม่เคยดูถูกตัวเอง ทั้งมองโลกในแง่ดี คนรอบข้างสังคมที่โตมาของน้องก็มีแต่คนดีๆ แถมยังไม่มีใครขัดขวางความรักของทั้งสองคนเลยด้วย ...นายเอกเป็นคนโชคดีมากนะ ถึงบ้านจะจน แต่พ่อ-แม่ก็ยังพยายามหาเงินมาส่งให้ลูกได้เรียนในสิ่งที่ชอบ ประกอบกับนิสัยที่ใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ไม่คิดมาก ไปที่ไหนจึงมีแต่คนรักและเอ็นดู มีกัลยาณมิตรที่ดีคอยจุนเจือให้ความช่วยเหลืออยู่ตลอด เหมือนเป็นลูกรักของพระเจ้าเลยก็ว่าได้ 55

ความรักหวานละมุน หวานกำลังดี ไม่ต้องพูดเยอะแต่ดูที่การกระทำ ง่ายๆ แต่กินใจ ความรู้สึกค่อยๆ ก่อตัวและเปลี่ยนเป็นความรัก พระเอกดูแลเอาใจใส่นายเอกอย่างดีมาตั้งแต่เด็ก ประหนึ่งภรรยาตัวน้อยของบ้านก็ไม่ปาน 55 อย่างตอนที่นายเอกมาบ้านพี่แกที่เซี่ยงไฮ้ พระเอกเห็นนายเอกต้องไปฝึกซ้อมที่สนามหญ้าหน้าบ้านก็ไม่พอใจ เพราะสนามหญ้ามีหินเยอะ กลัวเท้านายเอกจะได้รับบาดเจ็บ(เพราะเท้าคือชีวิตของนักบัลเล่ต์) ก็สั่งให้คนจัดห้องซ้อมให้นายเอกใหม่พร้อมปูพรมอย่างดี

อย่างลูกเจี๊ยบที่นายเอกให้มา พี่ก็เลี้ยงอย่างดีจนกลายเป็นไก่อ้วนไฮโซ (มีผ้าพันคอแบรนด์เนมผูกคอด้วยนะ) เป็นเหมือนลูกชายคนที่สองของบ้านเพราะถูกแม่พระเอกสปอยล์ 55.และมีตอนที่นายเอกออกงานแสดงในโชว์ของรุ่นพี่ครั้งแรก หลังแสดงจบทุกคนได้ดอกไม้ แต่นายเอกไม่ได้ เพราะเป็นเด็กใหม่ยังไม่มีใครรู้จัก พอพระเอกรู้ก็รีบสั่งให้คนนำดอกไม้มาส่งให้ แล้วคือไม่ได้สั่งมาเป็นช่อนะ แต่มาเป็นซุ้มประตูใหญ่วางตรงทางเข้าเลยจ้า
อลังการมาก 
55

แนว Feel Good อบอุ่นหัวใจ ได้เห็นพัฒนาการการเติบโตของพระ-นายตั้งแต่เด็กจนโต ตั้งแต่เริ่มไล่ตามความฝันไปจนถึงวันที่ประสบความสำเร็จ ถึงจะเจออุปสรรคหรือปัญหาระหว่างทางแต่สุดท้ายก็ผ่านมันไปได้เสมอ แอบซูอยู่เหมือนกัน เพราะเอาจริงๆ ก็แทบไม่มีอุปสรรคหรือดราม่าอะไรหรอก พระเอกก็เป้าหมายชัดเจนมาตั้งแต่เด็ก ก็มุ่งมั่นฝึกซ้อมก้าวไปทีละก้าวจนได้ไปถึงจุดนั้น ส่วนนายเอกรู้เพียงว่าตนชอบเต้นบัลเล่ต์แต่ยังไม่มีจุดหมายที่แน่ชัด แต่ความชอบบวกกับความพยายามฝึกฝนอย่างหนัก สุดท้ายมันก็นำพาให้น้องก้าวไปไกลจนถึงระดับโลกเลย
คือสุดท้ายมันก็มีทางไปของมันเองอะ...


📍Salad Days ➡️ https://s.shopee.co.th/4q92tIz42c



วันพุธที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2563

Gentleman's Relationship 2 เล่มจบ

 


Gentleman's Relationship 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง Lanlin                                   
ผู้แปล LadieEaster Egg
สำนักพิมพ์ Angpao Books

คนคนนี้ไม่เคยได้รับคำชมอะไรเลย เพราะเขาไม่เคยประสบความสำเร็จ
คนที่เคารพก็ไม่มีจริง เพื่อนก็ไม่มีจริง คนรักก็ไม่มีจริง
แม้กระทั่งลูกสาวก็ยังไม่มีจริง....
..เขาอาจจะเป็นคนไร้ค่า  ไม่มีประโยชน์
แต่เขาก็ไม่เคยทรยศหักหลังพวกเขาเลยสักครั้งเดียว...

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
พระเอกเริ่นหนิงหย่วน กับนายเอกฉวี่ถงชิว เคยเป็นเพื่อนเรียนมหาลัยเดียวกัน ตอนนั้นนายเอกเป็นเด็กอ้วนซื่อๆ ยอมคน จึงทำให้ถูกคนรุมแกล้งและเอาเปรียบอยู่บ่อยๆ แต่นายเอกก็ไม่หือไม่อือ ได้แต่ก้มหน้าก้มตายอมรับความไม่เป็นธรรมเหล่านั้นอย่างสดุดี มาวันหนึ่งพระเอกก็ได้ช่วยนายเอกเอาไว้ด้วยความบังเอิญ ซึ่งจริงๆ มันเล็กน้อยมาก ทว่าสำหรับคนที่ไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านี้จากใครมาก่อน
ไม่เคยมีใครพูดจาดีๆ ด้วย แต่วันหนึ่งกลับมีคนพูดกับเขาดีๆ และให้เกียรติ ปฏิบัติกับเขาแตกต่างจากที่คนอื่นทำ จึงเป็นธรรมดาที่นายเอกจะรู้สึกดีกับพระเอกมาก คล้ายแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ยอมส่องเข้ามาในยามที่ชีวิตเจอแต่ความมืด นับแต่นั้นพระเอกในสายตานายเอกจึงเปรียบเสมือนเทพเจ้าและไอดอล ทำอะไรก็ว่าดีไปหมด เคารพเทิดทูนอีกฝ่ายมาก มองเห็นแต่ข้อดี จนมองไม่ออกว่าจริงๆ แล้วคนที่อยู่ตรงหน้าน่ะคือหมาป่าต่างหาก

นับแต่นั้นนายเอกก็กลายเป็นหางน้อยๆ คอยตามติดพระเอกอย่างจงรักภักดี ขอเพียงอีกฝ่ายพูดด้วย หรือใช้ให้ไปทำอะไรก็มีความสุขแล้ว ซึ่งตอนแรกพระเอกก็ไม่ได้ชอบหรอกที่ถูกตามติดแบบนี้ แต่ไปๆ มาๆ ก็เริ่มชินและชอบกับการมีอยู่แบบนี้ของอีกฝ่าย แต่ทว่าวันหนึ่งพระเอกก็เผลอทำร้ายร่างกายและจิตใจของนายเอกอย่างสาหัส ทำให้นายเอกมีเงามืดในใจ โดยที่นายเอกก็ไม่รู้ว่าใครทำแต่ก็ไม่เคยสงสัยพระเอกเลย ส่วนพระเอกก็แสดงละครเก่ง ทำเนียนไม่รู้ไม่ชี้แล้วบอกว่าจะจัดการคนพวกนั้นเอง (ทั้งๆ ที่ตัวเองนั่นแหละทำ) ...ต่อจากนั้นพระเอกก็รู้สึกผิดจึงพยายามแก้ไขชดเชย พยายามทำให้นายเอกมีความสุข แม้ว่านั่นจะคือการโกหกหรือหลอกลวงก็ตาม พยายามมอบสิ่งที่นายเอกต้องการให้ คอยช่วยเหลือทุกอย่างแม้จะไม่ได้ร้องขอ แต่กลายเป็นว่ายิ่งทำมันกลับยิ่งแย่ และบางเรื่องก็เริ่มหลุดจากการควบคุม เพราะสุดท้ายสิ่งที่เริ่มต้นขึ้นมาจากการโกหก มันจะจบสวยได้อย่างไร ใช่ว่าทุกคนจะโอเคและยอมรับได้  ซึ่งนายเอกก็คือหนึ่งในนั้น ดังนั้นทันทีที่ทุกอย่างเปิดเผย นายเอกจึงแทบพังทลายทันที...

ตอนนั้นนายเอกไม่สามารถอยู่กับพระเอกหรือเจอหน้าได้เลย เพราะจะคลุ้มคลั่งมาก จนสุดท้ายก็ต้องหนีไป (กว่าจะหนีไปได้แทบบ้า) แต่ว่ามันก็ดันกลายเป็นการหนีเสือปะจระเข้แทนอีก..เพื่อนนายเอกก็นะ เฮ้อ(เพื่อนจริงอะ?) คือพระเอกกับเพื่อนนายเอกก็พยายามจะช่วยนั่นช่วยนี่นายเอกแหละ อยากให้สิ่งดีๆ แต่เผอิญว่าสิ่งที่พวกเขาคิดว่าดี สำหรับนายเอกมันไม่ใช่ไง มันกลายเป็นการบังคับฝืนใจ ไม่เคยถามว่าอีกฝ่ายต้องการไหม? พูดอะไรไปก็ไม่มีน้ำหนัก ไม่มีใครให้ค่าหรือเห็นความสำคัญ ไม่ฟังเสียงของคนที่ถูกยัดเยียดให้ต้องรับสิ่งเหล่านั้นบ้างเลย...พอมันสั่งสมมากๆ เข้า ท้ายที่สุดนายเอกเลยแกล้งตายหนีหายไป ทีนี้แหละสภาพจิตใจถึงได้เริ่มดีฟื้นฟูขึ้นมาบ้าง...ส่วนพระเอกก็ไม่เคยเชื่อว่านายเอกจะตายจริง  ยังคอยสอดส่องมองหาอยู่ตลอด สุดท้ายพอหาพบนายเอกก็ไม่กลับ พระเอกจึงขอโอกาสจากนายเอก ขอให้ตัวเองได้แก้ตัวสักครั้งหนึ่ง...ถ้าโอเคก็ขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันเถอะ 

เรื่องนี้ไม่มีการบอกรัก พระเอกนิ่งๆ เย็นชา พูดน้อย ไม่เคยขึ้นเสียงดุด่า หรือหลุดแสดงอารมณ์โกรธฉุนเฉียวกับนายเอกเลย ทั้งๆ ที่เนื้อแท้คือหมาป่า แต่เพราะไม่อยากผิดต่อความเคารพชื่นชมที่อีกฝ่ายมีให้ เวลาอยู่ต่อหน้านายเอกพี่แกจึงเก็บเขี้ยวเล็บปกปิดสัญชาติญาณทุกครั้ง คนข้างตัวถึงได้ชอบบอกว่านายเอกโง่ ทำไมเห็นกงจักรเป็นดอกบัวอยู่ได้ 55

ป.ล. เรื่องนี้นายเอกไม่ได้นอนกับพระเอกคนเดียว เจอเพื่อนกดด้วย (นายเอกซื่อๆ ไม่ทันคนอะ บวกกับนิสัยและสภาพจิตใจตอนนั้นด้วย)




📍Gentleman's Relationship ➡️ https://s.shopee.co.th/1VseDaHeHg





วันพุธที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562

Expected Love ปรารถนาของหัวใจ


Expected Love ปรารถนาของหัวใจ / ผู้แต่ง Lanlin
ผู้แปล แมวน้ำสีรุ้ง
สำนักพิมพ์ Angpao Books

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
สวีเหยี่ยน  นักร้อง นายแบบ ไอดอลหนุ่มที่กำลังโด่งดัง ผู้มีพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา เงินทองและฐานะชาติตระกูล หยิบจับอะไรก็ประสบความสำเร็จ ชีวิตไม่เคยเจอกับคำว่าล้มเหลว ช่างตรงข้ามกับ เหยียนเข่อ ชายหนุ่มวัย 30 ที่หน้าตาธรรมดาแถมยังดูหดหู่เศร้าซึมตลอดเวลา เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ จึงทำให้เหยียนเข่อต้องพลาดโอกาสในการออกอัลบั้ม ทั้งยังสูญเสียน้องชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวไปด้วยอย่างน่าสงสาร  
เพื่อหาเงินชดใช้หนี้สินของน้องชาย กับค่าผิดสัญญาให้กับทางค่ายเพลง เหยียนเข่อที่ไร้ซึ่งหนทาง จึงต้องขายร่างกายให้กับคนในวงการด้วยความจำใจ

นายเอกเป็นผู้ช่วยของพระเอก คอยจัดการดูแลรับใช้พี่แกทุกอย่าง ไม่ว่าพระเอกจะอารมณ์ร้ายหรือด่าว่าอะไรก็ไม่หือไม่อือ ก้มหน้าทำงานที่ได้รับมอบหมายลูกเดียว ส่วนพระเอกนั้นเกิดมามีพร้อมทุกอย่าง อยากได้อะไรก็มีคนเอามาประเคนให้ถึงที่ ไม่ต้องคอยประจบเอาใจหรือดูสีหน้าใคร ต่อให้ชักสีหน้าไม่พอใจ ทำนิสัยแย่แค่ไหน ก็ยังมีคนพินอบพิเทาอยากเข้าหาอยู่ดี...ชีวิตดี๊ดี เดิมทีพระเอกไม่ได้สนใจหรือแยแสนายเอกเลย แต่เพราะความนิ่งเงียบ ไม่สนโลก ไม่สนว่าคนอื่นจะพูดว่าตัวเองยังไง แม้จะทำตามคำสั่งเป็นอย่างดีแต่ในใจกลับไม่ได้ แคร์พระเอกเหมือนคนอื่นๆ เลยสักนิด นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้พี่แกสนใจในตัวอีกฝ่าย 

แต่ความสนใจก็มาพร้อมกับการดูถูก ยิ่งได้รู้อดีตของอีกฝ่ายพระเอกก็ยิ่งรังเกียจเหยียดหยาม หาเรื่องให้นายเอกดีใจมีความหวัง แต่พออารมณ์เสียไม่พอใจก็ดับทุกอย่างลงอย่างง่ายดาย ทำให้คนเขาดีใจเก้อและผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา นายเอกที่เพิ่งแย้มยิ้มมีความสุขได้ไม่ทันไร พอเจอแบบนี้ก็ต้องถอยกลับเข้ากระดองไปแล้วปิดกั้นตัวเองอีกครั้ง  กลับไปเป็นคนเดิมที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา ถามคำตอบคำและปฏิบัติตามคำสั่งเหมือนหุ่นยนต์ ...พระเอกที่ไม่เคยแคร์ใคร คิดว่าตัวเองไม่เป็นไร ก็แค่กลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวและเจ็บปวดใจเมื่อนายเอกไม่เข้ามาหา และถอยห่างจากตัวเองไปเรื่อยๆ ...

เรื่องนี้อ่านแล้วอยากเข้าไปเบิ๊ดกะโหลกพระเอกสักทีสองที ทำไมปากร้ายแบบนี้ รู้อยู่ว่าชีวิตนายเอกแทบไม่เหลืออะไรแล้วก็ยังไปทำร้ายจิตใจเขา คือนายเอกน่ะมีความฝันอยู่อย่างหนึ่งที่อยากจะทำให้ได้ ก็คือออกอัลบั้ม (เหมือนทำความฝันของน้องชายที่เสียไปให้เป็นจริงด้วย) แต่มันก็ยากมากสำหรับคนที่อายุขึ้นเลขสาม แถมหน้าตาไม่ได้สดใหม่หล่อระเบิด ทั้งยังไม่มีแบ็คอัพอะไรเลย ผิดกับพระเอกที่อยากทำอะไรก็ได้ทำง่ายๆ แถมยังประสบความสำเร็จอีกด้วย 
 
พอพระเอกรู้ความฝันของนายเอก ก็ไปบอกว่าถ้ายอมนอนด้วยก็จะช่วยเรื่องออกเทป นายเอกก็ยอม แต่พอเขายอมอิพี่ก็โกรธไม่พอใจ บอกว่าโง่เหรอพูดล้อเล่นก็เชื่อด้วย นายเอกก็อึ้งสิอับอายสุดๆ เพราะเดิมทีตัวเองก็ไม่ใช่เกย์ ไม่ได้อยากทำอยู่แล้ว แต่เพราะชีวิตมันล้มเหลวมาตลอด โอกาสก็ไม่มี กว่าจะได้อะไรมาสักอย่างก็ต้องพยายามมากกว่าคนอื่นหลายสิบเท่า แต่พอท้ายที่สุดก็ยังไม่ได้อีก เป็นแบบนี้มาตลอดผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเลิกคาดหวังเพราะจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป...

แต่นายเอกก็แสนดีเข้าใจโลกใครทำอะไรก็ไม่โกรธ เพราะชีวิตเจอเรื่องหนักหนามาเยอะปลงแล้ว ก็พยายามหาทางทำตามความฝันของตัวเองต่อไป โดยมีพระเอกที่รู้สึกผิด(และแอบชอบเขา)คอยให้ความช่วยเหลือ ช่วยให้ได้ร้องเพลง ได้ออกทีวี แล้วก็หลอกให้มาอยู่บ้านเป็นแม่บ้านคอยดูแลทั้งตัวเองและบ้านไปพร้อมๆ กันเลย...โอ๊ยยเจ้าเล่ห์ ปากก็บอกว่าไม่สนคนแก่ไม่ชอบ มีตัวเลือกเยอะแยะไม่มีทางชอบแบบนี้หรอก แต่การกระทำน่ะคนละเรื่องเหมือนหมาป่าจ้องลูกแกะ..นายเอกบอกไม่ๆ ผมไม่ใช่เกย์ 
พระเอกก็จ้าๆ รู้แล้ว แล้วก็จับกดติดกำแพงตลอด ...เหอๆ (อิพี่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ) แต่ในขณะที่ทุกอย่างกำลังไปได้ดีไปได้สวยก็ดันเกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ และหนนี้ก็ทำให้นายเอกหมดแรงแล้วจริงๆ ...



📍Expected Love ปรารถนาของหัวใจ➡️ https://s.shopee.co.th/7fSx21RemK