วันจันทร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2569

จุติรักพลิกชะตาร้าย เล่ม 1-3 (7 เล่มจบ)


จุติรักพลิกชะตาร้าย เล่ม 1-3 (7 เล่มจบ)

ผู้แต่ง จิ่วเยวี่ยหลิวหั่ว

ผู้แปล : ถังเจวียน

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

สารภาพว่าเคยอ่านเล่ม 1 จบไปเมื่อนานแล้วแต่เหมือนจะไม่รอดอะ ไม่ค่อยชินกับสำนวน เลยพักไว้แล้วไปอ่านเรื่องอื่นก่อน แล้วก็มีหลายเสียงบอกว่าสนุก ถ้าผ่านเล่ม 1 ไปได้ต่อจากนั้นคือลื่นปรื๊ด เราก็เลยเอ้าสู้! ลองหยิบมาอ่านใหม่อีกที ก็เลยอ่านช้ากว่าชาวบ้านเขาด้วยประการฉะนี้แล 🫡🤣

นางเอกเรื่องนี้แกร่ง+แมน ลุยๆ มีวรยุทธ์สูง พึ่งพาตัวเองได้ไม่ต้องง้อผู้เลย แต่ชาติก่อนดันไปฮักคนที่เขาไม่ฮัก บวกกับเรื่องบุญคุณความแค้นอีกมากมายสุดท้ายก็เลยถูกชายในดวงใจฆ่าตายอย่างอนาถ แต่ด้วยความแกร่งมีหรือนางจะยอมตายคนเดียว ก็เลยซัดฝ่ามือใส่อีกฝ่ายจนได้ตายตกไปพร้อมกัน...

นางเอกเป็นองค์หญิงที่เพิ่งคืนสู่ราชวงศ์ เพราะสมัยเด็กเคยพลัดหลงกับครอบครัวในขณะที่หลบหนีกบฏ แต่โชคดีหรือร้าย(หว่า🤔) ที่ได้ผู้มีวิชาเก็บไปเลี้ยง อีกฝ่ายก็สอนสั่งวิชาสอนวิธีเอาตัวรอดต่างๆ ให้นางเอก แบบให้นางเลี้ยงดูเอาชีวิตรอดได้ด้วยตัวเอง เลี้ยงแบบให้พึ่งพาตัวเอง หากินเอง ปกป้องตัวเองเป็น ไม่ได้เลี้ยงแบบประคบประหงมหรือให้ความรักความอบอุ่น นางเอกเลยโตมาอย่างแมนๆ เก่ง แต่เย็นชาเสมือนไร้หัวใจ ไม่ผูกพันกับใคร... ตอนเด็กๆ นางเอกเคยเจอเทพเซียนในป่า ก็เลยชมชอบผู้ชายที่หน้าตาดีออกแนวเทพเซียนมาตั้งแต่บัดนั้น 

พอได้กลับเมืองหลวงคืนสู่ฐานะองค์หญิง นางเอกก็ไปถูกใจคุณชายสกุลเผย เผยจี้อัน ที่เป็นเหมยเขียวม้าไม้ไผ่กับน้องสาวตัวเองเข้า ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะมีใครในใจอยู่ก่อนแล้ว รู้แต่ว่าถ้าอยากได้อะไรก็ต้องแย่งชิงมา นางเอกเลยไปทำงานให้เทียนโฮ่ว (ฮองเฮาหรือก็คือแม่ตัวเองนั่นแหละ) กลายเป็นดาบคอยจัดการคนที่เห็นต่างให้แม่จนได้รับความไว้วางใจและได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ...สุดท้ายนางเอกก็แย่งชิงคนรักของน้องสาวมาเป็นของตัวเองได้สำเร็จ แต่ความรักที่มาจากการบีบบังคับ แถมอีกฝ่ายยังเป็นถึงคุณชายใหญ่ของตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่มีอำนาจ คนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีขนาดนี้มาเจอแบบนี้เข้ามีหรือจะยอมจำนนว่าง่ายๆ 

การแต่งงานนี้จึงเรียกได้ว่าหายนะเพราะไม่มีใครมีความสุขสักคน มิหนำซ้ำหน้าที่การงานของนางเอกก็ยังทำให้นางต้องขัดแย้งกับคนมากมายรวมถึงพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่ทั้งหลายด้วย มีคนมากมายต้องตายหรือจากไปด้วยน้ำมือของนางเอก ซึ่งในที่นี้ยังรวมถึงแม่ ญาติพี่น้อง และคนในตระกูลสามีเก่าด้วย บางคนอาจไม่ได้ถูกนางเอกสังหารโดยตรง แต่ก็นับได้ว่านางมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเขานั่นแหละนะ ...แรกๆ ที่อ่านนี่ยังแอบคิดเลยว่านี่นางเอกจริงดิ่😅

แล้วสุดท้ายนางเอกก็ถูกชายในดวงใจหรือสามีตัวเองฆ่าตายในวันที่กำลังจะทำพิธีแต่งตั้งตนเป็นฮ่องเต้หญิง (จะไปถึงฝั่งฝันอยู่แล้วเชียวแต่ก็โดนดับฝันซะก่อน) แต่ใครจะไปคิดว่าการตายของสามีนางเอกจะสร้างปัญหาใหญ่ให้กับเบื้องบน จนถึงกับต้องส่งคนทั้งคู่ให้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งโดยมีความทรงจำเดิมติดตัว

เป็นแนวเทพเซียน การเมือง ไขคดี+ปราบภูตผีปีศาจ พระเอกคือ เป่ยเฉินเทียนจุน เป็นเทพบนสวรรค์ ส่วนสามีเก่านางเอกจริงๆ แล้วก็คือเทพดาราทันหลางที่ลงมาฝ่าด่านเคราะห์ หากผ่านด่านเสร็จก็จะได้กลับไปรับหน้าที่สำคัญแทนเทพอีกองค์ต่อ แต่สามีเก่าดันฝ่าด่านไม่สำเร็จเพราะมีนางเอกเข้ามาแทรกแซงดวงชะตา จึงเดือดร้อนถึงเบื้องบนทำให้ต้องส่งทั้งคู่ย้อนกลับมาเกิดใหม่ และส่งพระเอกให้มาคอยช่วยเหลือสามีเก่านางเอก เพื่อไม่ให้ถูกนางเอกฆ่าและฝ่าด่านเคราะห์ล้มเหลว พระเอกเลยต้องเก็บงำพลังเทพส่วนหนึ่งและลงมาสวมฐานะเป็น กู้หมิงเค่อ ญาติผู้พี่ของสามีเก่านางเอก

และแน่นอนว่าเทพเซียนที่นางเอกเคยได้พบเมื่อสมัยเด็กจะเป็นใครไปได้ล่ะ ก็พระเอกยังไงล่ะจ๊ะ..คริคริ ชาตินี้พอได้มาเจอคนอีกครั้งนางเอกก็แน่ใจทันทีว่านี่แหละใช่เลย ไม่ผิดตัว แต่พระเอกมีหรือจะยอมรับ เพราะพี่แกเป็นเทพเซียนย่อมไร้รักไร้ความรู้สึก มิหนำซ้ำคนกับเทพรักกันยังไงก็ผิดกฏสวรรค์ พี่ทำหน้าที่ตัดสินคดีอยู่บนสวรรค์มานานพี่รู้ดี😜 

ชาตินี้นางเอกได้กลับคืนสู่ฐานะองค์หญิงเร็วกว่าเดิม 2 ปี ส่วนสามีเก่านางเอกทันทีที่ตั้งสติได้ อิพี่ก็รีบไปขอสมรสพระราชทานเพื่อชาตินี้จะได้แต่งกับนางในดวงใจหรือน้องสาวของนางเอกทันที รีบขอรีบพูดจะได้ไม่มีเรื่องพลิกผันเหมือนชาติที่แล้วอีก หารู้ไม่ว่าหลังพี่แกแทงนางเอกไปหนึ่งดาบ นางเอกก็สิ้นสะบั้นเยื่อใยทั้งหลายที่มีต่ออิพี่ไปหมดแล้ว มีเหลืออย่างเดียวคือความแค้นที่ถูกสังหารตายเท่านั้น! ตั้งใจแล้วว่าชาตินี้รักไม่ยุ่งจะมุ่งแต่ชิงบังลังก์ฮ่องเต้อย่างเดียว แถมชาตินี้ได้มาเจอกับพระเอกด้วย นางเอกเลยยิ่งไม่สนใจไม่ชายตาแลสามีเก่าอีกเลย (แต่อ่านๆ ไปเราว่านางเอกน่าจะไม่ถึงขั้นรักสามีเก่านะ ที่ดึงดันจะแต่งด้วยให้ได้ก็น่าจะเป็นเพราะชอบรูปร่างหน้าตาแบบนี้ แบบคล้ายๆ กับเทพเซียนหรือพระเอกที่เจอในวัยเด็กมากกว่า เป็นภาพจำฝังใจไม่รู้ลืม)

พระเอกต้องมาสวมรอยเป็นคุณชายกู้ที่ร่างกายอ่อนแอ แต่ด้วยความที่พี่เขาเป็นเทพอะเนาะ พี่ก็จัดการเปลี่ยนแปลงความทรงจำที่ทุกคนมีต่อหน้าตาของคุณชายกู้ใหม่หมด ให้กลายเป็นหน้าพระเอกแทน ในใจของทุกคนก็จะแบบ...เอ้ย!! ที่ผ่านมาคุณชายกู้หล่อเหลาขนาดนี้เชียวหรือ ทำไมข้าถึงไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนนะ พอเจออีกทีก็แบบโคตรหล่อเลย🤣 ดวงดอกท้อพุ่งแรงฝุดๆ นางเอกก็ชอบ น้องสาวสามีเก่าของนางเอกก็ชอบ ล่าสุดอ่านถึงเล่ม 3 ก็ตกท่านหญิงได้อีกหนึ่งคนและ55 

เล่มแรกนางเอกยังมีความคิดที่อยากจะสังหารสามีเก่าอยู่ พระเอกเลยต้องคอยตามดูสามีเก่านางเอกเพื่อขัดขวางนางเอกไม่ให้ลงมือสำเร็จ (ถ้าตายอีกพระเอกก็ไม่ได้กลับสวรรค์สักทีอะ55) คนอื่นเห็นสองคนนี้อยู่ด้วยกันบ่อยเลยคิดว่าคู่นี้แอบมีซัมธิงกันรึเปล่า🤣 ส่วนสามีเก่านางเอกพอเห็นคนเขาอยู่ด้วยกันบ่อยก็เริ่มกระวนกระวายมีแอบหึงหวง พอเห็นนางเอกหมดสิ้นเยื่อใยไม่สนใจตัวเองเลยสักนิดก็เจ็บแปล๊บๆ ซึ่งจริงๆ ก่อนหน้านี้พระเอกก็เคยเตือนแล้วว่าอย่าเพิ่งรีบขอสมรสพระราชทานให้คิดดูดีๆ ก่อน

ต่อมาพระเอกก็ไปสอบเป็นขุนนางศาลต้าหลี่ตามคำแนะนำของเทียนโฮ่ว จริงๆ คนในตระกูลหรือที่บ้านของร่างเดิมคือไม่เห็นด้วยเลย เพราะปกติลูกหลานตระกูลเก่าแก่ส่วนใหญ่จะไม่ใช้วิธีสอบเข้าแต่จะใช้เส้นสายเข้าไปทำงานกันได้เลย แต่นางเอกรู้ว่าแม่หรือเทียนโฮ่วอยากผลักดันการสอบขุนนาง อยากสนับสนุนให้สามัญชนเข้ามาทำงานในราชสำนักเพื่อลดทอนอำนาจของพวกตระกูลขุนนางเก่าแก่ทั้งหลายลง ซึ่งนางเอกก็ไม่ได้ขัดหรอกหากพระเอกจะสอบ แต่แค่ไม่อยากให้พระเอกไปอยู่ศาลต้าหลี่เฉยๆ เพราะหน่วยงานนี้เป็นศัตรูกับนางเอกมาตลอดตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว แต่พระเอกก็ไม่สน ข้าจะสอบใครจะทำไมล่ะ...หึหึ

ตอนนี้เพิ่งอ่านถึงเล่ม 3 พระนางต้องช่วยกันไขคดีที่เกี่ยวข้องกับภูตผีปีศาจ นางเอกขออาสาไขคดีตั้งแต่กลับมาได้ไม่ทันไร แม้พ่อฮ่องเต้จะลังเลแต่พอนึกถึงฝีมือนางเอกในตอนที่เจอกันครั้งแรกก็อนุญาต หลังจบคดีนี้นางเอกก็ได้ลูกน้องร่วมทีมมาสามคน ส่วนคดีที่สองเกี่ยวพันกับคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์หลายคน แรกๆ เลยแอบจัดการยากเพราะไม่มีใครให้ความร่วมมือ แต่พอเกิดปัญหาทุกคนก็พากันนึกถึงนางเอก อยากให้นางเอกช่วย พยายามเข้าวังมาขอร้องฮ่องเต้ให้ช่วยพูดกับนางเอกหน่อย แต่นางเอกก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จากนั้นก็ใช้โอกาสนี้ขอจัดตั้งกองงานปราบปีศาจซะเลย

ในเล่ม 2 นางเอกเริ่มรู้แล้วนะว่าพระเอกน่าจะไม่ใช่คุณชายกู้ตัวจริง พระเอกก็เฟลๆ ที่ความดันมาแตกเพราะเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของชายหญิง แต่จริงๆ ก็มีแต่นางเอกแหละนะที่จับได้ คนอื่นก็ยังไม่มีใครรู้เหมือนเดิม ...เล่ม 3 หน่วยงานของพระนางได้ออกเดินทางไปทำคดีที่ต่างเมืองด้วยกัน พระเอกก็เหมือนจะเกิดความรู้สึกกับนางเอกบ้างแล้ว(นิดนึงมั้ง🤣) ส่วนตาสามีเก่าพอมาเห็นสองคนนี้สนิทกันมากขึ้นก็ปวดใจอีก เพิ่งมาตระหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง และตกผลึกเรื่องการกระทำในอดีตของนางเอก แต่มันก็สายไปเสียแล้ว พี่แกเลยต้องเรียกสติตัวเองให้ยอมรับความจริงและอยู่กับปัจจุบันที่เลือกให้ได้ 

แต่แอบสงสารนางเอกตรงเรื่องครอบครัวนะ ทำยังไงก็ไม่สนิท ยังไงก็ไม่เข้าพวก สถานะเวลาอยู่กับครอบครัวไม่เหมือนคนในครอบครัวแต่เหมือนเจ้านายกับลูกน้องมากกว่า กับพี่น้องก็ยิ่งไม่สนิทสนมเหมือนคนแปลกหน้า  แต่ดีที่นางไม่ใส่ใจ มีเป้าหมายชัดเจน พึ่งพาดูแลตัวเองได้ เพราะชีวิตยังมีเรื่องให้ทำอีกเยอะ55

ป.ล. ใครชอบนางเอกเก่งน่าจะชอบเรื่องนี้เลย เราว่าเวลานางเอกปราบปีศาจเท่ดี ...ขณะที่คุณหนูในวัยเท่าๆ กันคนอื่นๆ กำลังรักสวยรักงาม เรียนรู้จรรยาสตรีอยู่แต่ในเรือน หรือไม่ก็ไปงานเลี้ยงชื่นชมบุปผา แต่นางเอกกลับต้องจับดาบบุกตะลุยไปข้างหน้าเพื่อปกป้องทุกคนในราชธานีตะวันออก เท่ฝุดๆ


📍จุติรักพลิกชะตาร้าย  ➡️ https://s.shopee.co.th/gM5XsswMh




วันพุธที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2569

หรงซวง


หรงซวง (เล่มเดียวจบ)

ผู้แต่ง : ชุนซีตี๋เสี่ยว

ผู้แปล : อัญชลี เตยะธิติกุล

สำนักพิมพ์ ไป่เหอ

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก หรงซวง (ชื่อเดียวกับนิยายเลย) เป็นบุตรสาวแม่ทัพที่อยู่แดนเหนือ เติบโตมาอย่างอิสระเสรี สดใสร่าเริง ไม่ยึดติดจุกจิก ใจกว้าง เป็นที่รักของทุกคนในแดนเหนือ แถมยังเก่งทั้งบุ๋นและบู๊ครบเครื่องจริงๆ ...แต่เมื่อวันหนึ่งเกิดสงคราม คนในครอบครัวก็ล้มหายตายจากไปเกือบหมดในสนามรบ เหลือเพียงนางเอกกับญาติผู้พี่ที่ไม่รู้ตอนนี้หายสาบสูญไปอยู่แห่งหนใดเพียงแค่สองคน นางเอกที่เป็นเสาหลักของแดนเหนือจึงจำต้องพาคนแก่+เด็กและสตรีหม้ายเข้าเมืองหลวงเพื่อทวงเบี้ยหวัดของทหารกล้าที่ยังไม่ได้รับ และนับแต่นั้นนางก็ไม่เคยได้กลับดินแดนเหนืออีกเลย... นางเอกถูกฮ่องเต้รับเป็นบุตรบุญธรรม กลายเป็นพี่สาวของรัชทายาท และองค์หญิงใหญ่เพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์

พระเอก จีเซิ่ง ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน หรืออดีตรัชทายาทที่ร่างกายอ่อนแอป่วยออดๆ แอดๆ จนทำให้ถูกพี่สาวต่างสายเลือดยึดกุมอำนาจทุกอย่างไป ราชสำนักตกอยู่ในกำมือองค์หญิงใหญ่ กระทั่งรัชทายาทก็ยังตกต่ำต้องกลายเป็นชายบำเรอปรนนิบัติองค์หญิงใหญ่บนเตียง... อ่านตอนแรกๆ นี่แอบคิดไม่ได้เลยว่าทำไมนางเอกร้ายจัง ทั้งยึดอำนาจในราชสำนัก ทั้งลงโทษสังหารขุนนางที่เห็นต่าง ทั้งสั่งให้พระเอกปรนนิบัติบนเตียง แล้วไหนจะลงโทษโบยคู่หมั้นของพระเอกจนตายต่อหน้าต่อตาพี่แกอีก ทำถึงขนาดนี้พระเอกจะไม่โกรธเกลียดนางเอกได้อย่างไร ดูยังไงนี่มันก็ตัวร้ายชัดๆ 🤣

แต่นักเขียนกลับเขียนให้นางเอกความจำเสื่อมตั้งแต่บทแรกซะงั้น ความจำหยุดอยู่ที่อายุ 15 ในตอนที่เพิ่งมาถึงเมืองหลวง ส่วนช่วงเวลา 7 ปีที่บอกว่านางทำอะไรต่อมิอะไรที่ไม่ดีกลับหายไปหมด (ตอนนี้นางเอกอายุ 22 ) ปล่อยให้เราค่อยๆ ค้นหาความจริงไปทีละบทพร้อมๆ กับนางเอก ว่านางใช่คนเลวแบบนั้นจริงหรือ? หรือนางมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้น?

หลังนางเอกความจำเสื่อม แววตาก็กลับมาใสกระจ่างเหมือนเมื่อครั้งเยาว์วัยยามอยู่แดนเหนืออีกครั้ง ในใจไร้ซึ่งแผนการและการวางแผนต่อสู้ใดๆ เพราะสิ่งที่นางเอกต้องการมีเพียงอย่างเดียวคือได้กลับแดนเหนือ แต่พอเห็นคนเขาลืมเลือนพระเอกก็ไม่พอใจ ยอมไม่ได้ที่นางเอกจะลืมทุกสิ่งที่เคยกระทำไว้แล้วออกไปแต่งงานมีลูกใช้ชีวิตอย่างมีความสุข คือพอนางเอกความจำเสื่อมก็มีขุนนางเสนอให้หาราชบุตรเขยให้นางเอก เพราะนางเอกอายุเยอะสมควรแต่งงานได้แล้วไม่เหมาะที่จะอยู่ในวังต่ออีก ฉากหน้าพระเอกก็ตกปากรับคำแต่ในใจนี่คือไม่เด็ดขาดดดด หนำซ้ำคนที่มาสู่ขอนางเอกก็ล้วนแต่เป็นคนสนิทมือซ้ายขวาของพระเอกเองทั้งนั้น พระเอกเลยยิ่งโมโหๆๆ ส่วนนางเอกก็ไม่ได้มีใจให้ใครเลย แม้แต่พระเอกด้วย คือแต่งกับใครได้หมด ขอแค่เป็นคนดีและยอมให้ลูกคนนึงใช่แซ่หรงก็พอ และถึงแม้ว่าตัวนางจะเคยมีความสัมพันธ์กับพระเอกมาก่อนแต่นางก็ไม่ถือ เพราะสตรีแดนเหนือนั้นเปิดกว้าง การหย่าแล้วแต่งงานใหม่ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา ทว่านางเอกไม่ถือก็ใช่ว่าใครบางคนจะไม่ถือ แถมยังถือมากด้วยจ้า 55

ปากก็รับปากสัญญาว่าจะปล่อยนางเอกไป นางเอกเลยอะลุ่มอล่วยยอมอ่อนข้อให้ ทำตัวน่ารักเชื่อฟัง ยอมเป็นคู่นอนกับพระเอกต่อจนกว่าจะถึงวันที่กำหนด รอจนถึงวันที่พระเอกจะคัดเลือกสาวงามเข้าวังหลัง (คือนางเอกไม่ถือเรื่องพวกนี้จริงๆ แมนๆ ใจกว้างสบายๆ ) เตือนพระเอกให้รับสาวงามเข้ามาเยอะๆ จะได้มีลูกเยอะๆ อย่าได้ไปรักเดียวใจเดียวมีภรรยาเดียวเหมือนอย่างพ่อกับปู่แล้วมีลูกคนเดียวเด็ดขาด แม้จะมีข้อดีคือไม่มีปัญหาเรื่องพี่น้องแย่งชิงบัลลังก์ แต่หากมีทายาทน้อยนั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีเหมือนกันเน้อ คือในใจนางเอกไม่มีความอิจฉาริษยาหรือหึงหวงใดๆ เลยจ้า มีแต่ความหวังดีจริงๆ แต่พอเป็นแบบนี้มันเลยยิ่งทำให้พระเอกโกรธๆๆ ยังไงล่ะ55

เอาจริงๆ ทั้งเรื่องนี่มีแต่พระเอกคนเดียวนะที่เป็นฝ่ายโกรธ+หึงหวงนางเอก ชอบคิดไปเองว่านางเอกกำลังหว่านเสน่ห์ใส่คนนู้นคนนี้แล้วก็พาลโกรธ🤣 แถมพี่แกยังชอบไปเห็นจังหวะตอนที่นางเอกกำลังคุยกับหนุ่มอื่น กอดญาติผู้พี่ เดินเที่ยวเล่นกับคนอื่น หรือป้อนขนมนางกำนัล คือไม่ว่าจะอยู่กับใครหรือให้ความสำคัญกับสิ่งใด(มากกว่าตัวเอง) พระเอกก็หึงหมดอะ หึงเก่งมาก เหมือนเด็กหวงของ ซึ่งจริงๆ มันไม่มีไรเลย นางเอกให้อารมณ์เหมือนพี่สาวข้างบ้านที่ชอบหมาเด็ก ชอบของสวยๆ งามๆ ยิ่งคนงามคนไหนดูซื่อๆ ก็ยิ่งชอบยิ่งอยากแกล้งอยากหยอก (เหมือนพระเอกสมัยตอนเป็นรัชทายาทนั่นแหละ คนงามผู้อ่อนแอบอบบาง แต่พอคนงามหายป่วยได้อำนาจคืนแล้วกลับดันกลายร่างเป็นหมาป่าซะอย่างนั้น55) ...ปากก็บอกว่ารังเกียจ+เกลียดนางเอกที่สุด อยากฆ่าให้ตาย แต่ตัวเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายยึดติดกับเขามากที่สุด ทนไม่ได้หากนางเอกจะจากไปหรือห่างจากสายตาตัวเอง  

ทั้งๆ ที่รู้ว่านางเอกทำเรื่องบลาๆ เอาไว้มากมาย เกลียดมากจนขนาดมีราชโองการลับให้สังหารนางเอกทิ้งเสีย ซึ่งนางเอกก็รู้ตัวนะว่ากำลังจะถูกฆ่าแต่นางก็ไม่ซี แบบอยู่ก็ได้ตายก็ไม่เป็นไร นางทำหน้าที่ทุกอย่างเสร็จสิ้นลุล่วงแล้ว นี่คือหนทางที่นางเลือก เลือกที่จะให้พระเอกเกลียดและมีจุดจบแบบนี้เอง แต่สุดท้ายพระเอกก็หักใจสังหารนางเอกไม่ลง... ความจริงเราว่าถ้าในเรื่องเนื้อหาดำเนินอยู่ในช่วงเมื่อ 7 ปีก่อน ในตอนที่พระเอกกำลังป่วย นางเอกเข้ามากุมอำนาจจัดการนั่นนู่นนี่ บ้านเมืองระส่ำระส่าย เราว่าโทนเรื่องก็อาจจะเปลี่ยนเป็นอีกแบบได้นะ แต่พอมาเขียนเล่าเรื่องหลังจากที่ราชสำนักมั่นคง พระเอกหายป่วย นางเอกจำอะไรไม่ได้แล้ว มันเลยดูเบาลง ตัวละครก็ดูไม่เครียดแล้วอะ เลยกลายเป็นแนวขำๆ กุ๊กกิ๊กไป 

แต่ถ้าเขียนให้ดำเนินเนื้อหาอยู่ในช่วง 7 ปีก่อนนี่ เราว่ามันน่าจะเข้มข้นดราม่าสะเทือนใจแน่ เวลานั้นนางเอกจะรู้สึกยังไงที่รู้ว่าพระเอกมีคำสั่งให้ฆ่าตัวเอง แล้วพระเอกจะโกรธเกลียดแค่ไหนที่ถูกนางเอกหยามเกียรติบังคับให้ร่วมหลับนอน คู่หมั้นถูกโบยตายต่อหน้า ครอบครัวคู่หมั้นและขุนนางมากมายหากไม่ตายก็ถูกลงโทษ ราชสำนักตกอยู่ในกำมือสตรีที่เป็นพี่สาวต่างสายเลือด? ส่วนตัวนางเอกก็มีเรื่องที่ต้องปิดบังทั้งยังต้องแบกรับอะไรหลายอย่างเอาไว้มากมาย ไหนจะต้องเผชิญกับความโกรธเกลียดเคียดแค้นจากคนรอบข้าง จากญาติที่เหลือเพียงคนเดียวและจากพระเอกอีก ต้องสู้รบเผชิญคลื่นลมอยู่ตามลำพังทั้งในที่ลับที่แจ้ง เลยอยากจะรู้ว่าอารมณ์ความรู้สึกของพระนางในตอนนั้นมันเป็นยังไงอะ

พอมาความจำเสื่อม นางเอกเลยจำไม่ได้อีกว่าสิ่งที่ตัวเองเคยทำไปมันดีหรือไม่ดี แล้วเหตุผลที่ทำแบบนั้นคืออะไร? ก็เลยนึกว่าตัวเองคงเป็นทรราชย์กระหายในอำนาจจริง แล้วก็คิดว่าตัวเองไม่ดีขนาดนี้พระเอกคงไม่มีทางมาชอบได้หรอก คิดว่าที่พระเอกไม่ปล่อยตัวเองไปเหตุผลน่าจะเป็นเพราะรับไม่ได้ที่ผู้หญิงที่ตนเคยมีสัมพันธ์จะไปแต่งกับคนอื่น คงรู้สึกเหมือนถูกสวมหมวกเขียว ซึ่งส่วนหนึ่งก็ใช่แหละ แต่เหตุผลหลักๆ เลยคือพระเอกอะชอบนางเอกมานานแล้วแต่ไม่รู้ตัว ลึกๆ พระเอกก็คิดมาตลอดแหละว่านางเอกเป็นของตัวเอง 

ยิ่งพอรู้เรื่องราชโองการลับก็ยิ่งไม่คิดจะปล่อยคนไป หาสารพัดวิธีมาตะล่อมให้นางเอกยอมอยู่ข้างกายไม่จากไปไหน ทั้งบอกว่าตัวเองไม่มีอารมณ์กับสตรีอื่น ถ้านางเอกไม่แต่งด้วยตัวเองก็จะไม่มีทายาทนะ ทั้งยอมให้ลูกคนใดคนนึงเปลี่ยนไปใช้แซ่หรงของนางเอกก็ได้ รับปากทุกอย่าง ทำตัวน่าสงสารจนนางเอกยอมตกลง ดีที่นิสัยนางเอกเป็นคนสบายๆ แมนๆ ใจกว้างเลยจบดี55 (พระเอกเหมือนหมาเด็กตัวโตๆ อารมณ์เหมือนน้องชายข้างบ้าน ส่วนนางเอกเป็นเหมือนพี่สาวข้างบ้าน ทั้งที่นางเอกเกิดก่อนพระเอกแค่วันเดียวเองนะ แต่พระเอกโคตรจะติดนางเอก ถ้าไม่ต้องออกว่าราชการอิพี่ก็ตามสิงนางเอกทั้งวัน55)

ป.ล. ขำตอนจบที่ลูกพระนางตีกันเพราะอยากใช้แซ่แม่ ลูกรู้ว่าถ้าใครได้ใช้แซ่แม่จะได้เป็นแม่ทัพออกรบ แต่ถ้าใช้แซ่พ่อจะต้องอยู่ในวังเป็นรัชทายาทผู้น่าสงสาร สุดท้ายเลยไปขอให้พระเอกมีลูกอีกคนจะได้ให้น้องมาเป็นรัชทายาทแทน55


📍หรงซวง ➡️ https://s.shopee.co.th/gLnp2bvb6