แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สำนักพิมพ์ Princess แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สำนักพิมพ์ Princess แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2567

หนึ่งปรารถนาหวนชะตารัก


หนึ่งปรารถนาหวนชะตารัก

ผู้แต่ง : อู๋อวี้

ผู้แปล : ตังตัง

สำนักพิมพ์ Princess


ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอกเป็นคนทำศพ ต้องดูแลร้านต่อจากปู่ที่จากไป นางเอกเคยคิดสั้นจะฆ่าตัวตายแต่ได้พระเอกพูดเกลี้ยกล่อมก็เลยเปลี่ยนใจยอมมีชีวิตอยู่ต่อ นางเอกแอบชอบพระเอกมาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็รู้ว่าตัวเองเอื้อมไม่ถึง พระเอกอยู่สูงเกินไป เลยขอแค่ได้แอบมองอยู่ไกลๆ และได้เห็นพระเอกมีความสุขก็พอใจแล้ว  

พระเอกเป็นลูกอนุที่ถูกหมางเมินไม่มีใครสนใจ แต่พี่แกมีเสียงสวรรค์ที่สามารถขับกล่อมหรือเกลี้ยกล่อมให้คนคล้อยตามได้ พระเอกจึงออกจากตระกูลมาเปิดร้านข้างนอก และได้ใช้เสียงของตัวเองช่วยชีวิตรัชทายาทเอาไว้ นับแต่นั้นชื่อเสียงของพระเอกจึงยิ่งดังเลื่องลือไปไกล ได้ทั้งตำแหน่งขุนนางและยังได้เป็นคนโปรดของรัชทายาทอีกด้วย คนในตระกูลเห็นพระเอกมีชื่อเสียงเป็นที่นับหน้าถือตาก็มาขอร้องให้กลับเข้าตระกูล และยกให้พระเอกเป็นผู้นำตระกูล

พระเอกมีคนรักที่กำลังจะแต่งงานกันในอีกไม่ช้า แต่พี่แกดันมาถูกฟ้าผ่าตายในวันที่ขึ้นเขาไปเก็บดอกไม้ตามคำร้องขอของคนรักซะก่อน พอตาย คนที่บ้านก็ส่งศพไปที่ร้านของนางเอก พอนางเอกเห็นร่างคนในโลงก็ร้องไห้เสียใจ ก่อนจะพบความจริงอันน่าเหลือเชื่อว่าจริงๆ แล้วพระเอกยังไม่ตาย หนำซ้ำร่างกายยังตั้งครรภ์อีกด้วย...ชาลาล่าาา

เป็นแนวเทพ เซียน ปีศาจ ฝ่าด่านเคราะห์ ช่วงแรกๆ ขำ หลังๆ เริ่มเครียด พระเอกก็ท้องจริงตามเรื่องย่อไม่จ้อจี้จ้า ...ตอนที่รู้ว่าท้องพระเอกก็สติแตกอยู่แป๊บนึงก่อนจะค่อยๆ ทำใจยอมรับความจริงได้ จากนั้นก็ขอหลบซ่อนตัวอยู่ในบ้านนางเอกชั่วคราวจนกว่าจะคลอด ระหว่างนั้นพี่แกก็มีความหวังอยู่ตลอดว่าจะได้กลับไปใช้ชีวิตและแต่งงานกับญาติผู้น้องหรือคนรักอีกครั้ง  ส่วนนางเอกแม้จะชอบพระเอกมากแค่ไหนแต่ก็ไม่คิดฉวยโอกาส และไม่คิดบอกให้อีกฝ่ายรู้ด้วย มีแต่ความปรารถนาดีอยากให้พระเอกได้กลับไปอยู่กับคนรักโดยเร็ว เวลาคนรักพระเอกมีเรื่องเดือดร้อนนางเอกก็ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทุกครั้ง แม้ว่าสุดท้ายตัวเองจะเป็นฝ่ายที่ต้องเจ็บตัวหรือถูกเขาผูกใจเจ็บก็ตาม ...

เพราะหลังจากที่พระเอกตาย อริคู่แค้นของพี่แกก็ส่งคนไปสู่ขอคนรักพระเอกมาเป็นภรรยาเพื่อเอาคืน (เพราะตอนพระเอกมีชีวิตอยู่สู้ไม่ได้ เลยมาเอาคืนตอนคนตายแล้ว) ตอนแรกคนรักพระเอกไม่อยากแต่งก็เลยถูกอีกฝ่ายตามตอแย พอนางยิ่งหนีหรือปฏิเสธอีกฝ่ายก็ยิ่งไล่ตามเหมือนแมวจับหนู นางก็เลยเรียกนางเอกมาช่วย เพราะเห็นว่าใบหน้านางเอกมีรอยแผลอัปลักษณ์ที่ทำให้ฝ่ายนั้นหวาดกลัวได้ ซึ่งนางเอกก็ตามไปช่วยทุกครั้งเพราะเห็นแก่พระเอก ...ทว่ามีทีหนึ่งพระเอกทนไม่ไหวขอตามไปช่วยด้วยเพราะห่วงคนรัก แต่พอคนรักได้เห็นสภาพพระเอกก็สติแตกรับไม่ได้ เอ่ยถ้อยคำทำร้ายจิตใจมากมาย และขอตัดความสัมพันธ์ทันที ต่อให้พระเอกสามารถกลับมาเป็นปกติได้ก็ไม่ขอยุ่งเกี่ยวอีก อย่ามาเจอกันอีกเพราะนางรับไม่ได้ ไม่ว่าพระเอกจะอธิบายยังไงนางก็ขอบายลูกเดียว 

ต่อมาคนที่ไล่ตามจีบนางก็หันมาชอบนางเอกแทน ส่วนพระเอกก็เริ่มมีใจให้นางเอกแล้วเช่นกัน พอไม่มีใครเอานางเลยสักคน นางก็เริ่มโกรธแค้นและโทษนางเอก พยายามหาทางแต่งกับอริคู่แค้นเก่าของพระเอกอีกครั้งให้ได้... วางแผนบีบน้ำตาให้รัชทายาทสงสารจนสุดท้ายก็ได้แต่งสมใจ แต่พอแต่งไปอีกฝ่ายกลับไม่แตะต้องไม่สนใจนาง วันๆ เอาแต่วิ่งไปหาคนอื่น แถมไม่นานหลังจากนั้นพระเอกก็กลับมาเป็นปกติและมีชื่อเสียงยิ่งกว่าเดิม ...ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด คนใหม่ไม่สนใจ ส่วนคนรักเก่าก็มีรักใหม่ไม่เอานางแล้ว 

นางเลยอยากกลับไปหาพระเอกอีกครั้ง พยายามวางแผนชั่วมากมายสารพัดเพื่อให้ตัวเองได้กลับไป พร้อมกับกำจัดนางเอกให้พ้นทาง แบบไม่น่าเชื่อว่าสตรีธรรมดาที่ไม่มีภูมิหลังใหญ่โตอะไรเลยจะทำได้ถึงขนาดนี้ พอถูกจับได้ก็บีบน้ำตาทำตัวน่าสงสารไม่ยอมรับ กู่ไม่กลับแล้วจริงๆ ขนาดถูกไล่ไปเป็นนักพรตแล้วก็ยังไม่ยอมหยุด บีบจนนางเอกเข้าสู่ทางมารเกือบไม่ได้กลับมา พวกพระเอกก็ไม่จัดการนางให้เด็ดขาดไปตั้งแต่ต้น ไม่รอบคอบไม่จับตาดูนางให้ดีๆ หรือเห็นว่าเป็นสตรีอ่อนแอเลยคิดไม่ถึงว่านางจะทำได้ถึงขั้นนี้ จนเรื่องราวมันบานปลายใหญ่โต ทำเขาเดือดร้อนเกือบตายกันทั้งเมืองเพราะคนคนเดียว... เหอๆ

ป.ล. อ่านจบแล้วสงสารพี่ต้นไผ่เลย เฝ้ารอคนกลับมาตั้งนาน สุดท้ายมาเฉลยที่หลังว่าตัวเองมาที่สองเฉย นั่นต่างหากคู่แท้เขา ...เหอๆ


#หนึ่งปรารถนาหวนชะตารัก ➡️ https://s.shopee.co.th/3Vbt2pcYdB




วันอังคารที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2567

หนึ่งเขนยเคียงปฐพี 2 เล่มจบ 


หนึ่งเขนยเคียงปฐพี 2 เล่มจบ 

ผู้แต่ง : จื่อเวยหลิวเหนียน

ผู้แปล : ตังตัง

สำนักพิมพ์ Princess


ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

แนวจอมยุทธ์ ยุทธภพ ราชสำนัก 

พระเอก ซูเสวียน เป็นจอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะ ศิษย์เอกของสำนักใหญ่สำนักหนึ่งที่เพิ่งลงจากเขาออกไปหาประสบการณ์ ระหว่างทางได้ประสบพบเจอกับภัยพิบัติที่ทำให้ผู้คนอดอยากไม่มีจะกิน รวมถึงเรื่องราวมากมายที่มีทั้งดีและไม่ดี ได้ช่วยเหลือคนที่กำลังเดือดร้อน สังหารโจรชั่วที่ก่อกรรมทำเข็ญ จนทำให้ถูกพรรคพวกของกลุ่มโจรชั่วโกรธแค้นตามไล่ล่าสังหารจนต้องหลบหนี ส่วนนางเอกเป็นคุณหนูกุลสตรีในห้องหอ บุตรสาวคนเล็กของท่านอ๋องแห่งหลางหยาที่แสนสูงศักดิ์ 

ตอนนั้นนางเอกอายุ 13 ขณะเดินทางออกจากบ้านไปเยี่ยมพี่สาวที่แต่งงานไปยังเมืองอื่น นางก็ถูกคนโฉด1(ในยุทธภพ) หมายตาโดยไม่รู้ตัว แต่โชคดีที่พระเอกสังเกตเห็นก่อนจึงทำให้นางรอดพ้นจากการถูกโจรชั่วลักพาตัวไปได้หนึ่งครั้ง... ทว่าแต่ช้าแต่... ต่อมาก็เกิดภัยพิบัติ นางเอกออกมาข้างนอกพอดีแล้วเกิดพลัดหลงกับบ่าวไพร่ผู้ติดตาม เลยถูกคนจับไปเป็นเสบียงอาหาร (ตอนนั้นบ้านเมืองอดอยาก ชาวบ้านต้องขุดรากไม้และแลกลูกกันกิน) พอหนีออกมาได้ นางก็ดันไปปะกะจอมโฉด1 เจ้าเดิม... หลังจากนั้นชีวิตของคุณหนูผู้สูงศักดิ์ก็ประหนึ่งร่วงตกสู่ขุมนรก นางเอกถูกจับกรอกยาทำให้เป็นใบ้ ถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ ทำลายความมั่นใน จนทำให้นางไม่กล้าขอให้ใครช่วยเหลือ ... ทว่าในขณะที่กำลังสิ้นหวังถึงขีดสุด ใครบางคนก็หานางพบ และพานางออกมาจากนรกขุมนี้...

พระเอกเห็นนางเอกถูกโจรชั่วจับตัวไป แต่เพราะตอนนั้นกำลังสู้ติดพันกับคนอื่นอยู่เลยทำให้ตามไปช่วยไม่ทัน แต่พอสู้เสร็จพี่ก็รีบไล่ตามมาตลอดจนสุดท้ายก็ช่วยคนออกมาได้สำเร็จ ...จากนั้นก็เป็นมหากาพย์การหนีและพานางเอกส่งกลับบ้าน เล่มแรกนี่เป็นเหมือนช่วงอัพเลเวลของพระเอกเลย คือพระเอกอะเป็นคนมีพรสวรรค์ในด้านวรยุทธ์ เป็นกล้าไม้ชั้นเลิศของสำนัก อาจารย์ในสำนักรู้ว่าพระเอกเก่งแต่ยังขาดประสบการณ์ รู้ดีว่าศิษย์คนนี้เกลียดความอยุติธรรม ทนเห็นคนถูกรังแกไม่ได้ เลยคอยเตือนๆ พระเอกเรื่องพวกนี้ตลอดเวลาลงจากเขา เพราะในยุทธภพยังมีพวกโจรชั่วที่จิตใจอำมหิตเหลือคณาที่ฝีมือเหนือกว่าและไม่ควรเข้าไปยุ่งด้วยอยู่อีกมาก ....แต่เชื่อมะ ทุกคนที่อาจารย์เตือนมา...พระเอกคือเข้าไปซัดด้วยหมดจ้าา55

คือไม่ใช่ว่าพี่แกหลงตัวเองหรือทะนงว่าตัวเองเก่งอะไรนะ เพียงแต่เป็นคนดี(มากก) ทนเห็นคนถูกรังแกไม่ได้จริงๆ ต่อให้ตอนนั้นฝีมือจะยังอ่อนกว่าสู้เขาไม่ได้ก็ตาม (เพิ่ง 16 ปี) แต่เห็นคนถูกทำร้ายต่อหน้าต่อตาอะ จะให้พี่ปล่อยผ่านได้ไง อย่างที่ตามไปช่วยนางเอกนั่นแหละ อีกฝ่ายเก่งกว่าแล้วไง คนกำลังจะตายต่อหน้าจะให้เมินเฉยไม่ทำอะไรได้เหรอ?? แบบนั้นมันไม่ใช่นิสัยพระเอกไง คนอื่นอาจทำได้แต่พระเอกคือทำไม่ได้จ้าาา  ไม่ได้ตามไปเพราะหลงใหลในรูปโฉมหรือหวังชื่อเสียงใดๆ แค่อยากช่วยคนบริสุทธิ์จริงๆ ขนาดนางเอกถามชื่อยังไม่บอกเลย กว่านางเอกจะรู้ชื่อเสียงเรียงนามว่าผู้มีพระคุณเป็นใครก็ผ่านไป 3 ปีแล้วว

พระเอกเรื่องนี้คือหล่อทั้งภายนอกและภายในจริงๆ ดีงามทั้งกาย วาจา ใจ เป็นคนเก่ง ฉลาด จิตใจไม่ซับซ้อน เข้าถึงง่าย ไม่เย็นชา ส่วนนางเอกถึงจะเป็นคุณหนูในห้องหอเจ้าน้ำตาไปบ้าง แต่ก็อ่อนหวานและมีจิตใจที่แข็งแกร่ง จิตใจดีไม่มีความอิจฉาริษยา เข้าใจในตัวพระเอกและไม่เคยอยากให้พระเอกเปลี่ยนแปลงอะไร คนภายนอกหรือครอบครัวนางเอกอาจจะมองว่าพระเอกไม่คู่ควรกับนางเอก แต่นางเอกกลับรู้ดีว่าตัวนางเองต่างหากที่ไม่คู่ควรกับเขา เขาสูงส่ง เขาดีเกินไป ส่วนนางกลับช่วยอะไรเขาไม่ได้ นอกจากเป็นภาระและตัวถ่วง...

สองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันแล้วคือดีมาก หวานมาก ไม่มีทะเลาะตัดพ้อหรืองอนเงินใดๆ (ฉาก nc มีนิดหน่อยแต่ภาษาสวยมาก) แรกๆ นางเอกคือมีใจอยู่ฝ่ายเดียว แถมเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อนด้วย เพราะด้วยภาระที่หนักหนา ไหนจะเรื่องความต่างระหว่างชนชั้น พระเอกจึงไม่ได้ตอบรับนางเอกอยู่นาน กระทั่งนางเอกเกือบจะอายุ 20 หลังจบเหตุการณ์ที่พระเอกตามมาช่วยนางเอกประลองฉิน นางเอกก็ตัดสินใจไปหาพระเอกอีกครั้งเพื่อบอกการตัดสินใจของตัวเอง ว่าในภายภาคหน้านางจะไปสมัครเป็นนักพรตเพื่อกล่อมเกลาจิตใจที่สำนักของพระเอกนะ นางไม่หวังจะได้แต่งงานกับพระเอกหรอก แค่ขอได้เจอพระเอกบ้างก็ยังดี ...หลังจากนั้นพระเอกก็จูบคนเลยจ้า บอกว่าจะไปเป็นนักพรตทำไม ตัวเขาไม่ได้เป็นนักพรตเสียหน่อย แล้วก็ตกลงกันว่ารอให้นางเอกออกจากการไว้ทุกข์เมื่อไรพระเอกก็จะพาคนไปสู่ขอตามธรรมเนียมนะ...

จากนั้นข่าวที่พระนางคบกันก็ไปถึงหูตัวร้าย ก็คืออิท่านโหวที่แอบชอบนางเอกมาตั้งแต่เด็ก พอรู้ก็โกรธแค้นพระเอกมากกก (โกรธเพื่อออ?) เลยวางแผนลอบทำร้ายพระเอกโดยที่พระเอกและใครๆ ไม่ระแคะระคายสงสัยเลยสักนิด สุดท้ายพระเอกก็สติฟั่นเฟือนเกิดอาการคลุ้มคลั่งไล่ฆ่าคนในตอนที่ไม่ได้สติ และกลายเป็นศัตรูกับคนเกือบทั่วทั้งยุทธภพ

จริงๆ คืออิฝ่ายตัวร้ายน่ะแค้นที่ถูกพระเอกทำลายแผนการมาหลายรอบเลยอยากกำจัดพระเอกทิ้ง เพราะก่อนหน้านี้มันมีสำนักอธรรมสำนักหนึ่งชื่อว่าสำนักเจามู่ผงาดขึ้นมา ผงาดโดยการไล่ฆ่าทำลายสำนักอื่นที่เห็นต่างไม่ยอมสวามิภักดิ์ืตน  จนทำให้ยุทธภพตอนนั้นเหมือนตกอยู่ในขุมนรก สำนักต่างๆ บ้างถูกทำลายบ้างถูกกลืนกิน ไม่มีใครกล้าต่อกรเพราะทุกคนที่กล้าสู้ล้วนถูกสังหารตายหมดอย่างโหดเหี้ยม ในงานชุมนุมกระบี่มีสำนักธรรมะหนึ่งถูกอิพรรคเจามู่หมายหัว พอถูกหมายหัวเพื่อนฝูงก็หายเรียบเพราะไม่อยากติดร่างแหไปด้วย คนในสำนักคือหน้าเศร้ารู้ว่าคงไม่รอดแน่... แต่หารู้ไม่ว่าพระเอกกำลังตามปกป้องอยู่ อิพรรคเจามู่ก็พยายามกันพระเอกออกไปเพราะรู้ว่าพระเอกเก่งมาก (หลังช่วยนางเอกเสร็จพระเอกก็เก่งขึ้นเรื่อยๆ จนเก่งกว่าอาจารย์และเก่งที่สุดในยุทธภพ ถ้าไม่หมาลอบกัดพระเอกก็ชนะขาดอะ) หลังจบงานชุมนุมกระบี่ยุทธภพก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ อิพรรคเจามู่ก็เลยยิ่งแค้นและอยากกำจัดพระเอกสุดๆ 

เล่ม 1 ว่าสนุกแล้ว เล่ม 2 ยิ่งไม่แผ่ว โคตรสนุกมันมากกก ลุ้นแทบทุกตอนว่าจะเกิดอะไรขึ้นในหน้าถัดไป คาดเดาอะไรไม่ได้เลยจริงๆ นักเขียนเขียนเก่ง เขียนดีมาก คนแปลก็แปลดีมากเช่นกัน(ขอชื่นชมจริงๆ) เป็นแนวยุทธภพที่สนุกมาก การเมืองการต่อสู้เข้มข้น ลุ้นสุดๆ แต่ก็ยังไม่ทิ้งเรื่องความรักนะ มีทั้งความรักแบบคนรัก รักแบบศิษย์พี่ศิษย์น้อง สายสัมพันธ์ของลูกศิษย์กับอาจารย์และเหล่าสหาย คู่พระนางดีงาม คู่ลูกศิษย์ก็ดีไม่แพ้กัน ตัวละครมีมิติ มีครบทุกรส พล็อตแน่นเจ้มจ้นมาก ชอบมากจริงๆ ...

ในเล่ม 2 เราจะได้รู้สักทีว่าใครคือบอสที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้เกิดเรื่องเลวร้ายทั้งหมดนี้ คราวนี้จะได้เจอทั้งศึกนอกศึกในเลยจ้า มีศพเดินได้ที่ฆ่าแล้วไม่ตาย มีทั้งกู่และพิษร้ายสารพัด และยังมีเรื่องการก่อกบฏบลาๆ เยอะแยะมากมาย สรุปสั้นๆ สนุกมากกกก อ่านเถอะ^0^


#หนึ่งเขนยเคียงปฐพี 2 เล่มจบ  ➡️ https://s.shopee.co.th/3fvJFFVB20




วันเสาร์ที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2567

จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ

 


จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ
ผู้แต่ง : จือจือ
ผู้แปล : ยูมิน
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

งานของท่านจือจือไม่ผิดหวังจริงๆ เรื่องนี้ญาติเยอะมากกก ทั้งฝั่งนางเอก ฝั่งพระเอก ฝั่งญาติที่เกี่ยวดอง เยอะแยะมากมายแต่ก็สนุกมากก

นางเอก โต้วเจา คุณหนูสี่สกุลโต้วที่ตายแล้วได้ย้อนกลับมาอยู่ในร่างตัวเองเมื่อตอนสมัยเด็ก ชาติก่อนพ่อมีเมียใหม่ แม่ก็ตาย นางเอกเลยถูกส่งไปให้ย่าเลี้ยงที่หมู่บ้านชาวนา พอโตถึงได้กลับมาอยู่กับพ่อ ทว่านางเอกก็ไม่เคยรู้สึกว่าที่นั่นเป็นบ้านเลย พี่น้องคนละแม่รังเกียจดูถูก ตัวแม่เลี้ยงก็ไม่ชอบและอยากจะแย่งการแต่งงานของนางเอกไปให้บุตรสาวของตัวเอง แต่สุดท้ายนางเอกก็ได้แต่งงานกับคู่หมั้นคู่หมายที่แม่แท้ๆ เคยจัดเตรียมไว้ให้สำเร็จจนได้ แต่พอแต่งไปก็เหนื่อยอีก เพราะสามีไม่เอาไหน ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง มีแต่บรรดาศักดิ์ทว่าข้างในกลับกลวงโบ๋ แม่สามีก็หัวอ่อน ทั้งบ้านเชื่อฟังแต่ลูกสาวคนโตที่แต่งงานออกไปแล้ว แม้ในที่สุดนางเอกจะได้อำนาจในการดูแลจวนกลับคืนมาและเขี่ยพี่สาวสามีออกไปได้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการที่ลูกเต้าหมางเมินไม่สนิทสนมด้วย เพราะงานเยอะเลยทำให้ไม่มีเวลาดูแลลูก ปั๋วก็ลอยชายกินบุญเก่าไปวันๆ ลูกก็เลยหันไปสนิทกับแม่นมแทน นี่จึงกลายเป็นปมในใจนางเอก พอได้ย้อนกลับมาใหม่และแต่งงานมีลูกอีก คราวนี้นางเอกเลยขอเลี้ยงลูก+ให้นมลูกเอง

ต้องบอกก่อนว่าถึงแม้นางเอกจะรู้เหตุการณ์หลายๆ อย่างล่วงหน้าแต่ก็ใช่ว่าจะเข้าไปยุ่งหรือเปลี่ยนแปลงได้ทุกเรื่องนะ หลายๆ เรื่องก็ยังคงเกิดขึ้นเหมือนเดิม เพียงแต่อาจจะไม่ได้แย่หรือดีเหมือนในชาติที่แล้ว ...อย่างเช่นการตายของแม่ นางเอกพยายามแล้วแต่ด้วยความที่ยังเด็กมาก บวกกับนิสัยท่านแม่ ผลสุดท้ายจึงไม่อาจยับยั้งได้ แต่นางเอกก็ไม่ได้ถูกส่งไปที่หมู่บ้านชาวนาอีก และได้รู้ว่าจริงๆ ลุงกับป้า(ญาติฝั่งแม่)รักและห่วงตัวเองมากขนาดไหน ไม่ต้องเข้าใจผิดและเหินห่างกันเหมือนในชาติก่อนอีก แถมชาตินี้อนุพ่อนางเอกก็ไม่ได้ถูกยกขึ้นเป็นภรรยาเอกง่ายๆ และไม่ได้มีลูกชายด้วย 

หลังแม่นางเอกตาย พ่อก็รู้สึกผิดมากกกกเลยไม่ยุ่งกับอนุอีก แม้ตอนหลังบ้านอนุจะกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้งแต่พ่อก็ไม่ได้คิดจะยกนางขึ้นเป็นภรรยาเอก แต่เสนอให้เลิกกัน ให้นางกลับบ้านและแต่งงานใหม่เสีย ส่วนลูกที่เกิดมาพ่อนางเอกจะเลี้ยงเอง แต่อนุไม่ยอม ฝั่งพี่สะใภ้อนุก็มาปลุกปั่นต่อว่าก่อกวนไปจนถึงบ้านผู้หญิงที่พ่อนางเอกจะแต่งงานใหม่ด้วย แล้วบวกกับเจอเรื่องการเมืองบีบเพราะพ่ออนุดันได้คืนตำแหน่ง(ตอนแรกถูกลงโทษปลดและเนรเทศ) สุดท้ายก็เลยต้องยกอนุขึ้นเป็นภรรยาเอกแทน แต่พ่อก็บอกก่อนว่าถ้าจะเป็นก็ให้ได้แค่ฐานะและอยู่แบบให้เกียรติกันเท่านั้นนะ ...ส่วนนางเอกก็ถูกส่งไปอยู่ที่สกุลโต้วฝั่งตะวันออก ให้ป้าสะใภ้หกและสตรีที่นั่นดูแล ป้าสะใภ้ก็รักและเอ็นดูนางเอกเหมือนลูกแท้ๆ ชาตินี้นางเอกเลยสนิทสนมกับป้าสะใภ้หกที่สุด

แต่ก่อนที่พ่อนางเอกจะแต่งภรรยาเอกใหม่ได้ ตามกฏหมายคือต้องได้รับหนังสือยินยอมจากบ้านฝั่งภรรยาคนเก่าก่อน ลุงนางเอก(พี่ชายแม่)เลยทำข้อตกลงว่าถ้าจะแต่งใหม่ก็ต้องยกทรัพย์สินของตระกูลโต้วฝั่งตะวันตกให้นางเอกก่อนครึ่งหนึ่ง และห้ามตระกูลโต้วกับตระกูลแม่เลี้ยงเข้ามาก้าวก่ายเรื่องการแต่งงานของนางเอก ตอนแรกพ่อของแม่เลี้ยงเสนอว่าจะช่วยลุงนางเอกเรื่องหน้าที่การงานแลกกับเรื่องให้ลูกสาวได้ขึ้นเป็นภรรยาเอก แต่ลุงนางเอกไม่เอา วางแผนจะเอานางเอกไปเลี้ยงเองด้วยซ้ำ แต่ฝั่งพ่อนางเอกไม่ยอม ส่วนนางเอกก็ไม่ไปแต่จะขออยู่สู้เผชิญหน้าเพื่อรักษาสิ่งของของแม่และสิทธิ์ที่ตัวเองควรจะได้รับอยู่ที่นี่

พอเริ่มโต นางเอกก็ไปตามหาคนรับใช้ที่เคยติดตามรับใช้ตนเมื่อชาติที่แล้วกลับมาคืนทีละคน เริ่มสะสมกำลังของตัวเอง เพราะนางเอกมีเงินเยอะ แม้ทรัพย์สินครึ่งหนึ่งในตอนนี้ญาติจะดูแลให้อยู่ แต่ก็ยังได้เบี้ยรายเดือนและมีเงินใช้เยอะกว่าหลายๆ คนอยู่ดี เพราะเรื่องทรัพย์สินนี่แหละเลยทำให้มีคนหมายตาอยากได้นางเอกไปเป็นภรรยา ส่วนคนสกุลโต้วฝั่งตะวันออกแม้จะเคยรับปากไว้ว่าจะไม่ยุ่งกับการแต่งงานของนางเอกแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ตัวดีเลย ซึ่งนางเอกก็รู้แหละ เลยวางแผนหาทางหลบหลีกแบบเนียนๆ โดยไม่ให้ใครรู้มาตลอด... ชาตินี้นางเอกเสน่ห์แรงมากมีแต่คนมาชอบ ตอนแรกก็เกือบจะโดนคนวางแผนมัดมือชกให้แต่งเพราะหวังทรัพย์สิน แต่ชาตินี้นางเอกไม่ใช่สาวน้อยแล้ว ผ่านอะไรมาเยอะ เลยมีสติรับมือวางแผนโต้กลับได้อย่างเฉียบ คนทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ญาติของแม่เลี้ยงนั่นแหละ...หึหึ หลังจากเหตุการณ์นี้นางเอกเลยจ้างผู้คุ้มกันของตัวเองเอาไว้เลยจ้า หาคนของตัวเองไว้ใช้งาน ทั้งสาวใช้ เถ้าแก่ร้าน ที่ปรึกษา ผู้คุ้มกัน ค่อยๆ สร้างขุมกำลังของตัวเองขึ้นมา พอมีคนของตัวเองทีนี้จะทำอะไรก็สะดวกขึ้นเยอะ


พระเอก ซ่งโม่ ซื่อจื่อจวนอิงกั๋วกง... เป็นพระเอกที่น่าสงสารมากก หน้าตาดี เก่ง ฉลาด ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ชาติกำเนิดสูงส่ง มารดาก็มาจากตระกูลแม่ทัพเลื่องชื่อ เห็นแววดีมาตั้งแต่เด็ก ย่าเลยยกสินส่วนตัวของตัวเองทั้งหมดให้พระเอกที่เป็นหลาน(ข้ามหน้าข้ามตาพ่อที่เป็นลูกชายแท้ๆ เลย) ส่วนปู่ก็ทิ้งกำลังคนที่คัดสรรมาอย่างดีเอาไว้ให้เพื่อให้คอยช่วยเหลือหลานในยามที่ตนจากไป 

ชาติก่อนบ้านลุงพระเอก(พี่ชายแม่) ถูกใส่ร้าย ตระกูลฝั่งแม่ล่มสลายแทบไม่เหลือรอดสักคน หลังจากนั้นแม่พระเอกก็ตาย พระเอกก็โดนขับออกจากตระกูล ถูกทอดทิ้ง ต่อมาราชสำนักเกิดการเปลี่ยนแปลงมีการก่อกบฏ พระเอกเป็นคนลงมือสังหารรัชทายาท จากนั้นก็สังหารบิดาและน้องชายของตัวเองทิ้งโดยไม่ทราบสาเหตุ เลยทำให้ผู้คนหวาดกลัวในความอำมหิตนี้และพากันรุมประณามสาปส่งพระเอก... 

ชาติก่อนนางเอกเคยเจอพระเอกแค่ครั้งเดียวหลังจากแต่งงานมีลูกแล้ว แต่ชาตินี้ได้มาเจอกันตอนนางเอก 14 พระเอก 13 ในหมู่บ้านชาวนาของนางเอก พระเอกมาด้วยเรื่องบางอย่างที่ไม่อาจบอกใครได้ แต่ที่ปรึกษาของพระเอกดันจำที่ปรึกษาของนางเอกได้ก็เลยเป็นเรื่อง สองฝ่ายเกือบได้ปะทะกัน นางเอกอาศัยความทรงจำจากชาติก่อนจึงพอเดาได้ว่าพระเอกไปทำอะไรมา และรู้ว่าฝ่ายตัวเองต้องถูกเก็บเพื่อรักษาความลับแน่ๆ ก็เลยพยายามเอาตัวรอด หาทางเจรจาต่อรองกับพระเอกและแนะนำเรื่องบางอย่างกับพระเอกไป จนทำให้ตระกูลของลุงพระเอกไม่ต้องตายหมดเหมือนในชาติที่แล้วอีก พระเอกเลยเริ่มรู้สึกดีๆ กับนางเอก 

จนมาถึงตอนที่แม่พระเอกเสีย ตอนแรกนางเอกคิดว่าถ้าตระกูลลุงพระเอกไม่ล่มสลายเหมือนชาติก่อนแม่พระเอกก็คงไม่อาการป่วยทรุดจนจากไปอีก แต่สุดท้ายแม่พระเอกก็ยังไม่รอดเหมือนเดิม นางเอกเลยกังวลว่าชะตาชีวิตพระเอกจะวนลูปเดิม บวกกับมีคนของพระเอกส่งข่าวมาขอให้ช่วยพอดี นางเอกเลยรู้สึกทะแม่งๆ แบบมันต้องมีอะไรแน่ๆ ในเมื่อเรื่องบ้านลุงพระเอกจบไปแล้วแต่ทำไมคนของพระเอกยังถูกตามเก็บอีกล่ะ ก็เลยส่งคนของตัวเองไปดู ก็ไปเจอพระเอกในสภาพเกือบขิตถูกพ่อโบยแล้วจับขังเอาไว้ คือถ้านางเอกไม่ส่งคนไปดูแล้วช่วยออกมาพระเอกคงได้เดินซ้ำรอยเดิมแน่ๆ คือนางเอกรวมถึงที่ปรึกษาของนางเอกก็พากันตะลึง ไม่อยากเชื่อว่าพ่อพระเอกจะทำแบบนี้กับพระเอกที่เป็นลูกแท้ๆ ไม่มีใครรู้สาเหตุเพราะคนที่รู้ตายหมดแล้ว พวกคนรับใช้เก่าแก่ก็ถูกอิพ่อกำจัดทิ้งหมด

 ...เป็นอีกปมหนึ่งที่ทำให้อยากรู้มากๆ ว่าทำไมพ่อพระเอกจู่ๆ ถึงได้เกลียดและอยากฆ่าพระเอกขนาดนั้น  เพราะขนาดเสือร้ายยังไม่กินลูกตัวเองเลยแล้วพ่อพระเอกเรื่องนี้มันอาร๊ายยย ลูกดี+เก่ง+กตัญญูขนาดนี้ แถมลูกแท้ๆ ด้วยนะ จู่ๆ พลิกหน้ามือเป็นหลังเท้ายังกับศัตรูคู่แค้น คืออารายงงมากก ญาติๆ ฝั่งพ่อก็ไม่มีใครช่วยพูดสักคน พออิพ่อบอกจะเปิดศาลบรรพชนเพื่อขับพระเอกออกจากตระกูลก็พากันเงียบ พ่อพระเอกว่าไงก็ว่าตามนั้น ต่อมาพอพระเอกมีอำนาจได้ดีเลยไม่เอาญาติฝั่งพ่อสักคน ไม่จัดงานรวมญาติ ไม่ไปมาหาสู่อีก ...ไปมาหาสู่และช่วยแต่ญาติฝั่งนางเอกเท่านั้น

หลังรอดจากเหตุการณ์นี้มาได้พระเอกกับพ่อก็เป็นปรปักษ์กันอย่างชัดเจน ต่อหน้าคนนอกทำเหมือนไม่มีอะไรแต่ลับหลังอิพ่อก็พยายามสกัดหาทางเล่นงานลูกทุกทาง พระเอกก็เสียใจจนด้านชา พยายามตามสืบว่ามันเกิดอะไรขึ้น บางทีเศร้าๆ กลุ้มใจก็แอบออกนอกเมืองมาขอพบนางเอกบ้าง แต่นางเอกไม่ค่อยอยากไปเจอ เพราะจำได้ว่าชาติก่อนพระเอกโหดขนาดไหนเลยไม่อยากยุ่งเกี่ยวอีก พระเอกก็แอบไปสืบเรื่องของนางเอกและคอยแอบช่วยเหลืออยู่เงียบๆ พอรู้ว่านางเอกมีคู่หมั้นแล้วก็ยังคิดจะสนับสนุนช่วยเหลือคู่หมั้นนางเอกให้เจริญก้าวหน้าอีก...

ใครชอบพราวพร่างบุปผาตระการหรือชอบงานของนักเขียนท่านนี้ บอกเลยว่าไม่ควรพลาดเรื่องนี้ จะเล่าตั้งแต่นางเอกเด็กๆ จนถึงวัยออกเรือนได้แต่งงานและกลายเป็นแม่คนเลย เป็นแนวหลังบ้านสายสัมพันธ์ต่างๆ มีเรื่องการเมืองและการก่อกบฏ แต่หลักๆ ก็เป็นเรื่องภายในครอบครัวสายสัมพันธ์ของคนในตระกูล ญาติพี่น้อง ญาติที่เกี่ยวดอง รวมถึงบ่าวไพร่และอีกมากมาย ตระกูลไหนหากพี่น้องรักใคร่สามัคคีกลมเกลียวและมีคนเก่งๆ ก็พากันเจริญอยู่ยาว แม้จะมีคนไม่เอาไหนบ้างแต่ถ้าช่วยๆ กันประคับประคองกันไปยังไงก็รอด แต่มันต้องมีคนเก่งคนที่มองการณ์ไกลอ่านสถานการณ์ออกหรือคนที่เป็นผู้นำได้อยู่ในตระกูลด้วยนะ ไม่งั้นก็อาจจะล่มไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนอย่างตระกูลคู่หมั้นเก่าของนางเอกอะ ได้แต่กินบุญเก่าสมบัติเก่าไปเรื่อยๆ

เพราะชาตินี้สามีเก่าไม่ได้แต่งกับนางเอกแล้วไง เลยไม่มีคนเก่งๆ มาดูแลบ้านและคอยหาเงินเข้าจวนให้ เมียที่แต่งในชาตินี้ก็เอาแต่ตามหึงหวงอย่างเดียวไม่สนใจอย่างอื่นเลย ตัวเองก็ไม่เอาไหนไม่แสวงหาหนทางก้าวหน้า สุดท้ายก็ค่อยๆ เสื่อมถอยกลายเป็นตระกูลตกอับอย่างแท้จริง ส่วนตระกูลแม่เลี้ยงนางเอกชาตินี้ก็ไม่ได้เจริญมากหรือมีอำนาจเหมือนในชาติก่อนอีก เพราะถูกลูกสาวหรือแม่เลี้ยงนางเอกถ่วงเอาไว้ เวลาคนพ่อจะได้เลื่อนตำแหน่งก็ถูกคนเอาเรื่องความประพฤติ+ชื่อเสียงของบุตรสาวหรือแม่เลี้ยงนางเอกมาสกัดไว้ ชาตินี้พ่อของแม่เลี้ยงเลยไม่ได้ย้ายกลับมาเมืองหลวงอีกเลย แถมแม่เลี้ยงก็สร้างเรื่องสร้างราวบ่อย ทำแต่เรื่องวิบัติจนถูกส่งกลับตระกูลเดิม ถูกตระกูลตัวเองต่อว่า+ชิงชัง แม่ที่เคยเข้าข้างก็เลิกเข้าข้าง ลูกสาวก็ทอดทิ้ง นางเอกไม่ต้องทำไรเลย นางทำตัวเองทั้งนั้น รวมถึงน้องสาวคนละแม่หรือลูกแม่เลี้ยงด้วย นึกว่านางจะเปลี่ยนได้เพราะชาตินี้ได้ไท่ฟูเหรินของตระกูลโต้วฝั่งตะวันออกเลี้ยงดูตอนเด็ก พอโตพ่อก็ส่งมาให้นางเอกซึ่งเป็นพี่สาวอบรมขัดเกลา แต่นางก็ยังเหมือนเก่า เอาแต่ใจ ขี้อิจฉาริษยา ชอบโวยวาย ชาติก่อนชีวิตนางดีกว่านางเอกตั้งเยอะ มีพ่อ แม่ น้องชายอยู่ข้างกายตั้งแต่เล็กจนโต แถมบ้านฝั่งแม่ก็มีอำนาจ แต่ชีวิตก็ยังล้มเหลว แล้วชาตินี้ไม่ได้มีเท่าในชาติก่อน แถมนิสัยยังมาเป็นแบบนี้... คือจะไปเหลือ เฮ้ออ

เล่ม 5 พระนางได้แต่งกันแล้ว พระเอกรู้ว่าพ่อไม่มีทางหาสตรีดีๆ มาให้ตัวเอง จะต้องหาคนหัวอ่อนควบคุมง่ายมาแน่ๆ ก็เลยวางแผนให้พ่อเข้าใจว่านางเอกเป็นคนไม่ดีถูกตระกูลทอดทิ้ง ไม่ถูกกับแม่เลี้ยง ไม่ดีอย่างนู้นอย่างนี้ จนพ่อหลงกลแล้วไปสู่ขอให้55 แต่พอเห็นขบวนสินสอดกับญาตินางเอกเลยเริ่มตะหงิดๆ ก็เลยส่งคนไปสืบใหม่55 ...พ่อพระเอกก็ทำตัวเหมือนสตรีในเรือนหลังที่ขี้อิจฉาริษยาพยายามเล่นแง่ไม่ยอมมอบอำนาจในการดูแลจวนให้นางเอกที่เป็นลูกสะใภ้ แถมพอตัวเองไม่อยู่ก็ยังหักหน้าโดยการไปเรียกให้พี่สะใภ้หรือป้าพระเอกมาดูแลจวนแทนอีก แต่พระนางก็ไม่สนใจ สุดท้ายในจวนมีเหตุเพลิงไหม้ ป้ากลัวตัวเองมีความผิดเลยรีบมอบอำนาจคืนให้นางเอกแล้วเผ่นกลับบ้านตัวเองไปเลยจ้าาา... เข็ดแล้ว

คือชาติก่อน หลังพระเอกถูกขับออกจากตระกูลฮ่องเต้ก็ไม่ได้สนใจเรื่องพระเอกอีก แต่ชาตินี้ตรงข้าม เพราะพระเอกยังเป็นคนโปรดของฮ่องเต้เหมือนเดิม หน้าที่การงานก็เจริญขึ้นเรื่อยๆ แถมได้ภรรยาดีด้วย ทำอะไรก็สำเร็จลุล่วงเพราะมีนางเอกช่วยคิดและเป็นที่พึ่งทางใจไม่ต้องเดียวดายดำดิ่งจนกู่ไม่กลับเหมือนในชาติที่แล้วอีก นางเอกก็พยายามสืบหาความจริงว่าทำไมชาติก่อนพระเอกถึงได้สังหารพ่อกับน้องชายตัวเองทิ้ง โดยอาศัยเรื่องราวที่ได้ยินหรือรู้มาจากในชาติก่อนค่อยๆ ปะติดปะต่อจนไปพบเบาะแสใหญ่... 

พอเฉลยแล้วอึ้งมาก พ่อพระเอกคือสุดๆ จุก พูดไม่ออก ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ยิ่งอึ้ง น้องชายก็เสียแรงที่แม่พระเอกรัก+ประคบประหงม ทำไมไม่เหมือนพี่ชายแต่ดันไปเหมือนพ่อเหมือนแม่...ซะงั้น รู้ความจริงแทนที่จะบอกพี่ ตอนแรกก็เข้าใจนะว่าเวลานั้นยังเด็กคงกลัว แต่พอพี่ชายมีอำนาจแล้วทำไมไม่พูด แต่พออ่านไปเรื่อยๆ ก็เริ่มเข้าใจและว่าที่แท้ก็เป็นกมลสันดานนี่เอง เลือดพ่อ+แม่แรง พ่อแม่เป็นยังไงลูกก็เป็นอย่างนั้นแหละ(มั้ง) พ่อพระเอกนี่แบบสุดๆ อ่อนแอขี้ขลาด หูเบา คิดเล็กคิดน้อยสุดๆ แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น ปู่กับย่าพระเอกคงดูออกแหละเลยข้ามหัวลูกชายมาฝากทุกอย่างไว้ที่หลานแทน จนจะตายก็ยังไม่สำนึก ยังนึกว่าคนอื่นผิดตัวเองถูกอยู่ 

หลังพระนางแต่งกัน นอกจากเรื่องในบ้านก็จะเริ่มมีเรื่องการแย่งชิงอำนาจและการก่อกบฏเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ชาติที่แล้วตอนก่อกบฏพระเอกเป็นคนยิงธนูสังหารรัชทายาท ทำให้ถูกคนประณามและต้องแบกรับชื่อเสียงฉาวโฉ่ ชาตินี้นางเอกเลยต้องหาทางกันพระเอกรวมถึงคนรอบตัวที่สำคัญออกมา พยายามบอกเป็นนัยๆ ทำให้พระเอกเริ่มสงสัยอ๋องเหลียว ตอนแรกพระนางกะจะวางตัวเป็นกลางไม่เลือกฝ่ายไหน แต่เพราะเหตุบางอย่างเลยทำให้พระเอกต้องตัดสินใจเลือกฝ่าย...

รายละเอียดเยอะมาก เราอาจรีวิวได้ไม่ครบนะคะแต่ส่วนตัวชอบเรื่องนี้มาก มีตัวละครหลายตัวเลยที่ชอบ อย่างท่านพี่จี้หรือจี้หย่ง55 เราว่าเป็นตัวละครที่นิสัยแปลกดี เก่ง อัจฉริยะ ชาติตระกูลดี หยิ่ง ไม่เห็นหัวใคร ขี้เบื่อ ปากร้าย เรื่องผิดก็ทำให้กลายเป็นถูกได้ล้วนอยู่ที่มุมมองของตัวเอง มีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก เพราะฉลาด+เก่งมาก(แต่พี่แกฉลาด+เก่งจริงๆ) ผู้ใหญ่ในตระกูลยังเอาไม่ค่อยอยู่ บางทีต้องให้นางเอกมาชี้แนะ+ด่าเรียกสติถึงได้กลับมาอยู่กับร่องกับรอย เป็นอีกคนที่ชอบนางเอกแต่พอพยายามแล้วไม่ได้ก็ปล่อยมือ ไม่รำพึงรำพันเรื่องรักๆ ใคร่ๆ อีก กลายมาเป็นเพื่อนเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมอย่างสง่าผ่าเผย เป็นคนเดียว(ในจำนวนคนที่มาสู่ขอนางเอก) ที่นางเอกไม่หลบเลี่ยง มาหาเมื่อไรก็ออกมาพบหน้า เราชอบความไม่แคร์ใครของพี่จี้มาก มาหาพระเอกแต่พระเอกไม่ยอมพบ ได้!งั้นไปหานางเอกแทนแล้วกัน ไม่แคร์อยู่แล้วจ้าาาา55 สุดท้ายพระเอกก็ต้องออกมาพบ เป็นคนเดียวที่กล้าว่า+เหน็บแนมพระเอกทั้งต่อหน้าและลับหลัง ใครๆ อาจจะกลัวพระเอกแต่พี่จี้ไม่กลัวนะจ๊ะ...อิอิ พอรู้ว่านางเอกเลือกข้างไหนพี่แกก็ย้ายฝั่งตามทันที(จริงๆ จะเลือกอีกฝั่ง) กลัวฝั่งตัวเองจะชนะแล้วเดี๋ยวบ้านนางเอกจะติดคุกกันหมด เลยย้ายมาฝั่งเดียวกับนางเอกซะ(เหตุผลง่ายๆ 55) เป็นตัวละครที่ไม่ค่อยคบหาสหายไม่ผูกมิตรกับใคร แต่หน้าที่การงานไม่เคยดรอปมีแต่พุ่งทะยาน(หนึ่งในหมื่นจริงๆ) คนอื่นต้องหาสหายหาพรรคพวกเอาไว้ แต่พี่จี้คือไม่จ้า55 (ก็คนมันเก่ง)

ป.ล.พระเอกเรื่องนี้คือลูกเขยแห่งชาติ เอาอกเอาใจ+ออกหน้าแทนพ่อตาตลอด คิดเผื่อนางเอกทุกอย่าง ชาตินี้นางเอกโชคดีมาก พระเอกเป็นสามีและเป็นพ่อที่ดี แถมยังเป็นลูกเขยที่ดีคอยเอาใจใส่บ้านภรรยาสุดๆ ตระกูลโต้วฝั่งตะวันออกก็วางใจไม่กล้าเข้ามายุ่งมากเหมือนเมื่อก่อนอีก เพราะรู้ว่าพ่อนางเอกได้ลูกเขยดี มีลูกเขยคอยปกป้องแล้ว

ป.ล. แปลดี แต่อาจมีงงๆ ตรงคำเรียกว่าลูกหมิง ลูกจือ ลูกหยวนหน่อย แต่โดยรวมเราว่าแปลดีเลย ไม่มีสะดุด สนุกมากกก

#จิ่วฉงจื่อ 8 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2VjLrgCHDu



วันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565

ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค

 


ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค
ผู้แต่ง : ถงซิน
ผู้แปล : ซิงซือ 
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก แพทย์แผนจีนสาวจากยุคปัจจุบันที่วิญญาณทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูห้า
เหยาจือเอิน บุตรสาวอนุที่ไร้มารดาและถูกบิดาทอดทิ้งไม่เหลียวแล  พอเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เมียเอกพ่อก็คิดจะกำจัดนางด้วยการจับไปแต่งงานกับชายแก่ที่ใกล้จะลงโลง ส่วนพ่อก็เห็นดีเห็นงามด้วยเพราะคิดว่านางเอกเป็นตัวอัปมงคล...เพราะตอนนางเอกฟื้นขึ้นมาดันฟื้นที่ไหนไม่ฟื้นแต่ไปฟื้นตอนทำพิธีอยู่ในโลงศพ ...

และเพื่อไม่ให้ถูกจับแต่งงานส่งเดช เพื่อให้ผู้เป็นบิดาเห็นคุณค่า นางเอกจึงขอพ่อไปดูแลกิจการร้านขายยาของบ้านที่กำลังจะเจ๊ง ...แต่เจ้าของร่างเดิมไมรู้วิชาแพทย์ นางเอกเลยต้องสร้างข่าวลืออ้างว่าที่ตนรู้วิชาแพทย์และรักษาคนได้นั้นเป็นเพราะพระโพธิสัตว์ชี้นำบอกสอน ....ก็เริ่มจากการรักษาโรคให้คนในบ้านใกล้ๆ ตัวก่อน และประจวบกับที่พ่อนางเอกป่วย หาหมอแล้วแต่ไม่หายสักที นางเอกเลยได้แสดงความสามารถ ทำให้พ่อเชื่อในฝีมือ จนอนุญาตให้ไปดูแลร้านขายยาตามที่ขอ...

แต่พอเปิดร้านก็เจอคนกุข่าวลือใส่ร้ายเสียๆ หายๆ จึงทำให้ไม่มีคนมาซื้อยาที่ร้านเลย
นางเอกก็เลยเอาวะ! คนไม่มาเราก็ออกไปหาเอง สมุนไพรก็ขึ้นเขาไปขุดหากันเองกับลูกน้อง (เพราะพ่อให้แต่ร้านยา ไม่ได้ให้ทุน) วันหนึ่งเก็บเพลินไปหน่อยเลยกลับช้า ระหว่างทางเลยได้ไปเห็นเหตุการณ์ที่บุรุษผู้หนึ่งกำลังฆ่าคนเข้าพอดี ...แต่นางเอกก็เอาตัวรอดหนีมาได้ คิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกันอีก กระทั่งวันหนึ่งรถม้านางเอกเกิดเสีย ต้องเดินกลับบ้านเอง ขณะที่เดินๆ อยู่ก็ดันไปปะกับบุรุษคนเดิมและได้เห็นอีกฝ่ายกำลังทำเรื่องเดิมอยู่อีกแล้ว 55...ดวงสมพงษ์กันจริงๆ เจอตอนไหนไม่เจอนะ ...
จากนั้นนางเอกก็ตกหลุมพรางเมียเอกพ่อ
 แต่ดีที่พระเอกมาช่วยทัน นางเอกเลยได้รู้ฐานะจริงๆ ของพระเอก ...แล้วก็ถูกพระเอกบังคับให้ตอบแทนบุญคุณที่ช่วย นางเอกจึงต้องมาเป็นหมอประจำตัวพระเอกด้วยประการฉะนี้แล...

พระเอกก็กลายมาเป็นแบ็คใหญ่ให้นางเอก เพราะในยุคนั้นไม่ค่อยมีคนยอมรับสตรีที่เป็นหมอ กิจการร้านขายยาก็ดีวันดีคืนพลิกฟื้นจนเริ่มทำกำไร เพราะนางเอกขายยาไม่แพง ทำให้ชาวบ้านคนธรรมดามีโอกาสเข้าถึงยาลูกกลอนได้ง่าย ทั้งยังทำครีมบำรุงหน้าสตรีขายอีก กิจการรุ่งเรืองสุดๆ จนต้องขยายสาขาเพิ่ม

ส่วนพระเอก หานเซียว เป็นน้องชายร่วมอุทรของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน คอยทำงานเก็บกวาดพวกที่อยู่ตรงข้ามหรือพวกที่คิดร้ายต่อราชบัลลังก์ของพี่ชาย  ตอนนี้กำลังตามสืบเรื่องลัทธิหนึ่งที่คิดก่อกบฏอยู่ แต่สืบไปสืบมากลับพลาดถูกทำร้ายจนจิตใจกลายเป็นเด็กอายุ 7 ขวบ
แต่ตอนกลับไปเป็นเด็กพระเอกก็น่ารักดีนะ ขี้อ้อนเป็นพิเศษ
+ตัวติดกับนางเอกตลอดเวลา ชอบอ้อนให้นางเอกป้อนข้าว สระผม คอยกล่อมนอน แต่พอหายแล้วก็ขี้เก๊กเหมือนเดิม...

แต่นอกจากฝั่งพระเอกจะเกิดเรื่องแล้ว ฝั่งนางเอกก็เรื่องเยอะไม่แพ้เขาเหมือนกัน
ทั้งเรื่องร้านยา เรื่องภายในบ้าน และเรื่องสาเหตุที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องเสียชีวิต  
ซึ่งหลายๆ เรื่องก็มาจากความอิจฉาริษยาของผู้อื่น นางเอกถึงได้ตระหนักว่าการที่ตนได้พระเอกเป็นแบ็คนี้ความจริงก็เป็นเหมือนดาบสองคมเหมือนกันนะ แถมยังทำให้คนเข้าใจผิดคิดว่าตนเองไม่มีความสามารถจริง ที่ประสบความสำเร็จได้ก็เพราะเป็นสตรีของพระเอกต่างหาก ...แล้วก็มีดราม่าให้ปวดใจนิดหน่อย เพราะหลังจากที่พระ-นางสารภาพความในใจกัน  พระเอกกลับให้นางเอกได้แค่ฐานะอนุไม่ใช่ภรรยาเอก นางเลยเซย์กู้ดบาย เพราะถึงจะเข้าใจแต่ก็ไม่อาจใจกว้างยอมให้พระเอกมีหลายเมียได้ สู้ตัดใจทางใครทางมันไปเลยดีกว่า ...

ต่างคนต่างเจ็บปวด เพราะต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง พระเอกเลยเสนอใหม่ว่างั้นจะซื้อจวนให้อยู่ข้างนอกแล้วไปหาแทน แบบนี้นางเอกจะได้สบายใจและปลอดภัย พวกพระชายาหรือสตรีคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครกล้าทำอะไรด้วย และนางเอกก็จะเป็นสตรีเพียงคนเดียวที่พระเอกรักที่สุด แต่นางเอกก็ปฏิเสธไม่เอา ....จนสุดท้ายเมื่อนางเอกตกอยู่ในอันตราย พระเอกถึงได้รู้ว่าคนเขาสำคัญมากขนาดไหน เลยขอใช้ผลงานที่ตนสร้างมาเพื่อแลกกับการแต่งนางเอกเป็นภรรยาเอกแทน....แฮปปี้

ป.ล. พล็อตสนุกใช้ได้แต่เสียดายที่เป็นเล่มเดียวจบ มันเลยเหมือนยังไปไม่สุด
แปลดีขึ้น อ่านลื่น แต่ยังมีคำผิด+คำหายไปอยู่จุดหนึ่ง


📍ข้านี่แหละยอดหมอหญิงแห่งยุค ➡️ https://s.shopee.co.th/1gAjA9a7xi





วันอาทิตย์ที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2565

ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ

 


ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : หรงจื่ว
ผู้แปล : ตังตัง
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

คุณชายรองเยว่ เยว่ฉางหลิง ผู้สืบทอดวิชาเทียนจู๋ คนเดียวในรอบร้อยปีที่สามารถฝึกฝนสุดยอดวิชา วิสุทธิคัมภีร์ซือโม๋ สำเร็จจนถึงขั้นเก้าได้ ถูกยกย่องให้เป็นเทพสงครามตั้งแต่อายุยังน้อย มีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือ ความสามารถเป็นที่ประจักษ์ ย่างเท้าไปที่ใดก็สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งยุทธภพและแผ่นดิน..

นี่คือช่วงกลียุคที่บ้านเมืองไม่เป็นปึกแผ่น ราชวงศ์อ่อนแอ แผ่นดินระส่ำระส่ายแบ่งออกเป็นหลายฝักหลายฝ่ายไม่มีความเป็นหนึ่งเดียว มีกองกำลังมากมายผุดขึ้นมาตั้งตัวเป็นใหญ่เพื่อหวังครอบครองแผ่นดิน... กองทัพตระกูลเยว่ก็เป็นหนึ่งในนั้น ทั้งยังเป็นทัพที่มีโอกาสจะได้รับชัยชนะมากที่สุดอีกด้วย สองพี่น้องตระกูลเยว่ หนึ่งบุ๋นหนึ่งบู๊ ครองใจชาวประชาและชาวยุทธ์ จึงทำให้มีสำนักและตระกูลมากมายยอมติดตามสวามิภักดิ์ .. ทว่าในศึกใหญ่ที่ต่อสู้กับแคว้นเยี่ยน สองพี่น้องเยว่กลับถูกคนทรยศและลอบวางยาพิษ กองทัพตระกูลเยว่ถูกคนตลบหลังกวาดล้าง ท้ายที่สุดแผ่นดินก็ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งคือตงเซี่ยและซีเซี่ย...

นางเอก เยว่ฉางหลิง ดรุณีน้อยของตระกูลเยว่ เพราะถูกคนทำร้ายปางตายจึงส่งผลให้นางต้องจากบ้านไปร่ำเรียนวิชาตั้งแต่ยังเด็ก และเพราะวิชาที่ฝึกฝนจึงทำให้กลายเป็นคนเย็นชาไร้ความรู้สึก บวกกับรอยตราสีแดงเพลิงที่หางตา จึงทำให้นางต้องสวมหน้ากากและแต่งกายเหมือนบุรุษ นางเอกใช้ชีวิตเยี่ยงชายชาตรี ต้องเดินทางไปทั่วเพื่อผูกใจคนตามคำสั่งของพี่ชาย ระหว่างนั้นก็ได้ผดุงคุณธรรมปราบปรามคนชั่วช่วยเหลือคนดี จนสร้างบุญคุณรวมถึงหนี้แค้นเอาไว้มากมายและก่อให้เกิดภัยตามมาโดยไม่รู้ตัว ...

หลังจากที่ถูกคนทรยศ นางเอกก็พาร่างที่บาดเจ็บกระโดดลงไปในแม่น้ำที่เชี่ยวกราก แต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าเวลาได้ล่วงเลยไปถึง 11 ปีแล้ว ทว่านางที่ควรจะอายุ 28 ในเวลานี้เหตุไฉนถึงได้มีหน้าตางดงามและดูอ่อนเยาว์ลงเหมือนเด็ก 17-18 กันหนอ..
จากนั้นนางเอกก็ได้พบคนที่ช่วยชีวิตและคอยดูแลตน ได้รู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน ภารกิจต่อไปจึงเป็นการหาทางหนีออกจากสถานที่แห่งนี้ เพื่อไปสืบหาความจริงของเรื่องราวในอดีต และแก้แค้นผู้ที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ครั้งนั้น...

ทว่าก่อนจะหนีก็ถูกคนไหว้วานขอให้ช่วยคนคนหนึ่งออกไปด้วย เพื่อตอบแทนบุญคุณนางเอกเลยไป และก็ได้หนี้ดอกท้อกลับมาอีกหนึ่ง แต่นางไม่ได้คิดอะไรไง ความรู้สึกช้า อีกฝ่ายมอบแหวนให้ก็รับมา เพราะคิดว่าอาจจะเอาไปขายแลกเป็นเงินได้ในอนาคต ไม่รู้ความหมายแฝงหรือความสำคัญของสิ่งที่ได้มาเลย ...
ต่่อจากนั้นนางก็ถูกคนเข้าใจผิดจับตัวไป
แล้วก็จับพลัดจับผลูได้ร่วมเดินทางไปช่วย 8 เจ้าสำนักของตงเซี่ยที่ถูกจับตัวมา...หลังจบเรื่องนี้นางเอกก็ถูกคนของสำนักเบญจพิษจับตัวไปต่อ เพราะอีกฝ่ายเห็นนางหน้าตาดีเลยกะจะเอาไปให้เจ้าสำนักเปลี่ยนผิวหน้า...แล้วสำนักเบญจพิษก็ดันบังเอิญถูกคนบุกมากวาดล้างในวันนั้นพอดีอีก นางเอกเลยรอดตายและได้สวมรอยเป็นเจ้าสำนักเบญจพิษแทน เพราะเจ้าสำนักนี้มีฐานะเดิมเป็นถึงลูกสาว(นอกสมรส) ของแม่ทัพจิง แม่ทัพใหญ่แห่งตงเซี่ย หรือก็คือคนสนิทเก่าของตระกูลเยว่ที่หักหลังพวกนางเอกพี่น้อง...นางเอกจึงแสร้งทำเป็นความจำเสื่อม เพื่อใช้ฐานะนี้เข้าใกล้พวกคนที่เคยทรยศตนในอดีตและตามสืบหาความจริงเมื่อ 11 ปีก่อน....

นางเอกเป็นคนเก่ง วรยุทธ์สูง เท่มาก จนรู้สึกว่าไม่ต้องมีพระเอกก็ได้นะ ส่วนพระเอกเป็นใครเดาไม่ยากถึงในเรื่องจะมีเรือให้เลือกลงถึง 3 ลำก็เถอะ 55 ..แต่พระเอกเป็นคนที่อยู่กับนางเอกมากที่สุดดด ค่าตัวไม่แพง  บทเยอะออกบ่อย...เป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์มากแผนการ แต่เสียดายที่มีร่างกายอ่อนแอจึงฝึกวรยุทธ์ไม่ค่อยได้ ความจริงจะมีอายุได้ไม่เกิน 10 ปี แต่บังเอิญได้นางเอกช่วยเอาไว้เลยยังรอดมาได้จนถึงปัจจุบัน แต่ก็ใกล้จะไม่รอดแล้วนะถ้ายังไม่เจอยารักษาจริงๆ สักที ...

พระเอกหลงรักนางเอกตั้งแต่แรกพบ ช่วงที่คนหายไป 11 ปี ก็ขึ้นเหนือลงใต้เดินทางไปทั่วเพื่อวางแผนทำเรื่องต่างๆ พร้อมกับสืบหาร่องรอยของนางเอกไปด้วย ...ถึงร่างกายจะไม่แข็งแรง แต่ก็พร้อมคิดวางแผนเพื่อปกป้องและเป็นกำลังสนับสนุนให้นางเอกเสมอ เป็นคนที่ทำให้เทพสงครามอย่างนางเอกยอมเชื่อฟังและมอบหัวใจให้ในที่สุด ...
nc ไม่มี แต่คู๋นี้เวลาอยู่ด้วยกันอบอุ่นดี นางเอกแสดงความรู้สึกไม่เก่ง ส่วนพระเอกก็ทะเล้นขี้เล่นชอบแหย่เขา ถ้านางเอกคือไฟพระเอกก็คือน้ำ ถ้านางเอกแข็งมาพระเอกก็พร้อมอ่อนลงให้ก่อนเสมอ ถึงร่างกายจะไม่เต็มร้อย แต่เรื่องมันสมอง การวางแผน กลอุบายต่างๆ ต้องยกให้พระเอกจริงๆ  

จำได้ว่าที่เคยอ่านส่วนใหญ่ คนในยุทธภพจะไม่ค่อยยุ่งกับการเมืองหรือราชสำนักนะ แต่เรื่องนี้ตรงข้าม เพราะฮ่องเต้เคยเป็นคนในยุทธภพมาก่อน พอมาเป็นฮ่องเต้รากฐานจึงยังไม่มั่นคงกำลังคนไม่เพียงพอ ทำให้ต้องพยายามสร้างฐานของตัวเองและหาคนมาเป็นพวกให้ได้ เพื่อจะได้กำจัดขั้วอำนาจที่มีอยู่ในตอนนี้ทิ้ง ... เลยมีการก่อตั้งสำนักชิงเฉินขึ้นมา ซึ่งใครที่ได้เข้ามาเป็นศิษย์ในสำนักนี้ไม่ว่าชายหรือหญิง ขอแค่ทำการทดสอบภายในสำนักผ่านติดอันดับ ใน 20 ทุกคนก็จะมีโอกาสได้รับราชการ ...
นางเอกก็เข้าร่วมด้วยเพราะในสำนักมีคนรู้จักเก่าที่นางอยากเจอ ส่วนพระเอกก็ตามมาเป็นอาจารย์อยู่ในสำนักคอยอยู่ข้างๆ เพื่อช่วยเหลือ...ระหว่างนั้นก็จะมีเรื่องการไปตามหาสมบัติของตระกูลเยว่ หาวิธีช่วยต่อชีวิตพระเอก และไปตามหาเคล็ดวิชาที่หายสาบสูญ อีรุงตุงนังเกี่ยวข้องกันไปหมด แล้วก็ยังมีเรื่องงานชุมนุมชาวยุทธ์ ที่แต่ละแคว้นแต่ละสำนักจะส่งคนมาเข้าร่วมประลองเพื่อเฟ้นหาผู้นำยุทธภพคนใหม่...การเมืองมีน้อย หลักๆ จะเป็นเรื่องการช่วงชิงอำนาจหรือต่อสู้กันของชาวยุทธ์ในยุทธภพมากกว่า เรื่องของอีกแคว้นที่แบ่งออกไปก็ไม่ค่อยกล่าวถึงหรือมีบทเท่าไร ออกมาอีกทีก็ตอนเล่มสามท้ายๆ เลย

เป็นแนวกำลังภายในยุทธภพ ชิงอำนาจ ตามหาวิชาคัมภีร์ลับ ผสมการเมืองหน่อยๆ ฉากต่อสู้วิชาลับอาวุธลับจัดเต็ม บรรยายเห็นภาพ แปลดี อ่านลื่นมาก (จากที่อ่านงานแปลจีนโบราณของสนพ.นี้มา ตอนนี้เราว่าเรื่องนี้แปลดีที่สุดเลย ปรบมือๆ )
เนื้อเรื่องหักมุมพลิกไปพลิกมาเยอะ ความจริงเดาจากสไตล์นักเขียนก็พอรู้อยู่แล้วแหละว่าเดี๋ยวคงต้องมีอะไรพลิกแน่ๆ เตรียมใจไว้แล้วเลยไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไรอะ พลิกบ่อยจนไม่แปลกใจแล้ว55 ส่วนตัวร้ายบางคนเราว่าถูกจัดการง่ายไปหน่อยนะ บทจะตายก็ง่ายๆ แบบนั้นเลย นางเอกก็เก่งเทพ ยิ่งพอลมปราณกลับมาใช้ได้เต็มร้อยก็ยิ่งโคตรเทพ
ส่วนพระรองก็....เรียกได้ว่าพลาดเพียงครั้งเดียวคือพลาดทั้งชีวิต พลาดแล้วพลาดเลยจริงๆ หมายถึงเรื่องนางเอกนะ พยายามแก้ยังไงมันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว นี่ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน ทั้งๆ ที่เป็นคนฉลาด เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการ อดีตกุนซือมือฉมัง แต่ทำไมถึงพลาดเรื่องนางเอกได้ฟะ ทำไมถึงดูไม่ออกเลยอยู่ด้วยกันมาตั้ง 3 ปี ผิดวิสัยความฉลาด ความช่างสังเกต ช่างวิเคราะห์ของพี่แกจริงๆ


📍ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ 3 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/2g3II8svZM



วันพฤหัสบดีที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2564

ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ

 


ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ / ผู้แต่ง : ฉางโกวลั่วเยวี่ย
ผู้แปล : ซิงซือ
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

นางเอก เสวี่ยเจียเยว่ ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่เพื่อนเพิ่งร่างโครงร่างเอาไว้แต่ยังไม่ได้เขียน ทะลุมาเป็นใครไม่เป็น แต่ดันมาเป็นลูกติดแม่เลี้ยงจอมโหดของ เสวี่ยหยวนจิ้ง หรือก็คือพระเอกในเรื่อง เจ้าของร่างเดิมนี้มีชื่อว่า เอ้อร์ยา เป็นลูกสาวของผู้หญิงที่มาแต่งงานใหม่กับพ่อพระเอก ตัวแม่นั้นมีนิสัยร้ายกาจ ขี้งก เห็นแก่ตัว ปากร้าย แม้แต่ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองก็ยังไม่เว้น แถมยังมาเอาน้องสาวแท้ๆ ของพระเอกไปขายให้พวกค้ามนุษย์อีก
ส่วนตัวเอ้อร์ยาเจ้าของร่างเดิมก็เป็นคนหยาบคาย สกปรก เห็นแก่กิน และชอบเอาเรื่องของพระเอกไปฟ้องแม่ ทำให้พระเอกต้องถูกด่าถูกลงโทษ ขณะที่พ่อพระเอกก็ไม่เอาไหน ให้ท้ายเมียใหม่ สมัยที่เมียเก่ายังไม่ตายก็ชอบกินเหล้า ไม่ค่อยทำงานทำการ
เวลาเมาก็ชอบตบตีลูกเมีย
 ดังนั้นพอแม่ตาย พ่อแต่งงานใหม่ น้องสาวถูกขาย แม่เลี้ยงใหม่ก็เลวร้าย ลูกติดแม่เลี้ยงก็นิสัยแย่ ชีวิตทุกวันเหมือนตกนรก
พระเอกจึงกลายเป็นคนพูดน้อย เย็นชา ไม่ชอบยุ่งกับใคร และเริ่มดาร์กขึ้นเรื่อยๆ

นางเอกรู้ว่าในภายภาคหน้าพระเอกจะกลายเป็นเสนาบดีที่มีอำนาจมากในราชสำนัก ...ส่วนเจ้าของร่างเดิมก็จะตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือของพี่แก ดังนั้นเพื่อไม่ให้ต้องมีจุดจบเหมือนในนิยาย นางเอกจึงต้องพยายามทำดีกับพระเอกอย่างสุดกำลัง เพื่อรักษาชีวิตน้อยๆ ของตนเอาไว้ให้จงได้

คนเขียนเดียวกับเรื่องนิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน แนวเรื่องค่อนข้างจะคล้ายๆ กัน คือนางเอกทะลุมิติมาเป็นน้องสาว(คนละสายเลือด) ของพระเอกในนิยาย ที่ร่างเดิมเคยทำไม่ดีกับเขาเอาไว้ ส่วนตัวพระเอกก็มีชีวิตวัยเด็กที่ไม่ดี ถูกทำร้าย ขาดความรักความอบอุ่น นิสัยจึงค่อยๆ บิดเบี้ยวและดาร์กขึ้นเรื่อยๆ พอนางเอกทะลุมาก็ต้องหาทางทำดีกับพระเอก เพื่อไม่ให้ต้องตายอย่างอนาถ แต่เรื่องนี้นิยายยังไม่ได้ถูกเขียน เพื่อนนางเอกเล่าแค่โครงเรื่องคร่าวๆ และจุดหลักๆ ให้ฟัง ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยหรือเหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างทางนั้นนางเอกจะไม่รู้เลย แถมเดิมเรื่องนี้ยังมีนางเอกหรือสตรีที่พระเอกจะต้องใช้เป็นฐานเหยียบเพื่อไต่เต้าถึง 12 คนอีกด้วย เพราะชื่อเรื่องเดิมของนิยายเรื่องนี้ก็คือ 'หญิงงามสิบสองตำหนัก'...อิอิ

สองเล่มแรกจะเป็นช่วงตกระกำลำบากชีวิตวัยเด็กช่างแสนมืดมน เพราะทั้งพระ-นางต่างก็ถูกพ่อแม่โขกสับใช้งานยิ่งกว่าวัวควาย ข้าวก็ไม่เคยได้กินอิ่ม
แถมยังถูกด่าถูกตีกันเป็นประจำอีก..เฮ้ออออ 
เล่มแรกพระเอกพูดน้อยมากกก แทบจะนับคำได้เพราะยังไม่เปิดใจ แม้นางเอกจะพยายามทำดีด้วยแค่ไหนพี่ก็โนสนโนแคร์ เพราะนอกจากเจ้าของร่างคนเก่าจะนิสัยไม่ดีแล้ว ก็ยังมีส่วนทำให้น้องสาว พระเอกต้องถูกขายไป จึงทำให้พี่แกยิ่งจงเกลียดจงชังสองแม่ลูกคู่นี้สุดๆ ไม่รับน้ำใจ ทั้งยังหวาดระแวงที่นางเอก
จู่ๆ ก็มาทำดีด้วยแบบนี้
แต่ถึงพระเอกจะเป็นแบบนี้นางเอกก็เข้าใจนะ ไม่ฝืน ทำเท่าที่จะทำได้ ไม่รับก็ไม่เป็นไร ...

ทว่าพอเจอแบบนี้หลายๆ ครั้งเข้าพระเอกก็เริ่มใจอ่อน สงสัยว่าทำไมลูกสาวแม่เลี้ยงถึงได้เปลี่ยนไปมากจัง จากคนที่สกปรกไม่ชอบอาบน้ำ ก็เปลี่ยนมารักความสะอาด หน้าตาสะอาดสะอ้าน จากที่เคยตะกละ ขี้โวยวาย ขี้ฟ้อง ก็กลายมาเป็นกินน้อย ไม่ค่อยพูด แถมเวลาพระเอกถูกแม่เลี้ยงดุด่าต่อว่า อีกฝ่ายก็ยังพูดจาปกป้องเข้าข้างตัวเองอีกต่างหาก...พระเอกจึงเริ่มใจอ่อน และเริ่มทำดีกับนางเอกทีละนิด

จนมาถึงตอนที่เข้าไปเก็บของในป่า ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกแน่ใจแล้วว่านางเอกกับลูกสาวแม่เลี้ยงนั้นเป็นคนละคน พี่เลยยิ่งทำดีกับนางเอกมากขึ้น คอยดูแลปกป้องเหมือนเป็นน้องสาวแท้ๆ ของตน ส่วนนางเอกก็ดีใจมากที่พระเอกยอมวางความแค้นที่ร่างเดิมเคยทำเอาไว้แล้วหันมาดีกับตัวเองแบบนี้ เพราะในภพก่อนชีวิตของนางเอกก็ไม่ได้ดีเท่าไร ประมาณนี้แหละ เนื่องจากพอแม่ตาย พ่อก็แต่งงานใหม่ แล้วดันไปได้แม่เลี้ยงใจร้ายที่ชอบด่าว่าทุบตีนางเอกมา ส่วนพ่อแท้ๆ ก็เข้าข้างแม่เลี้ยงไม่ได้ปกป้องเธอ ดังนั้นนางเอกจึงถวิลหาการมีครอบครัวที่อบอุ่น ที่รักและเอาใจใส่เธอมากๆ  ...

แต่แล้วก็มีจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ เมื่อแม่นางเอกในนิยายคิดจะขายนางเอกให้ไปเป็นภรรยาตัวน้อยของหลานชายที่ขาพิการทั้งสองข้าง บวกกับอิพ่อเลี้ยงก็คิดไม่ซื่อหมายจะเคลมเธอ ทั้งๆ ที่ยังอยู่ในร่างเด็กอายุ 8-9 ขวบเท่านั้น.. แต่โชคดีที่พระเอกกลับมาทัน ก็เลยเอาไม้ฟาดหัวพ่อจนสลบ นางเอกถึงรอดมาได้ แต่เพราะยังเด็กยังไม่มีกำลังมากพอ ทั้งสองคนจึงจำต้องทนอยู่บ้านเดิมต่อ พระเอกก็ต้องกลับมารับโทษยอมถูกพ่อทุบตี ...และเป็นจุดที่ทำให้พระเอกตัดสินใจลงมือทำบางสิ่งที่เลวร้ายเพื่ออนาคตของนางเอกและตนเอง

เล่มสามพระ-นางหลุดพ้นออกจากบ้านเฮงซวย ออกมาอยู่ที่อื่นได้สักที พระเอกได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาเพื่อเตรียมสอบเป็นขุนนาง ส่วนนางเอกก็ไปเรียนปักเย็บเสื้อผ้าจนต่อมาก็สามารถเปิดร้านเป็นของตัวเองได้ แต่พอเข้าเรียนในสำนักศึกษาอิพี่ก็เริ่มเกิดอาการหวงน้องขึ้นมา เพราะน้องหน้าตาดีมาก ยิ่งโตก็ยิ่งงาม จึงเริ่มมีคนมาแอบชอบและอยากสมัครเป็นน้องเขยของอิพี่ 55 แต่ตอนนั้นอิพี่ยังไม่รู้ใจตัวเอง ยังคิดว่ารักนางเอกแบบน้องสาวอยู่ ตอนที่มีคนมาชอบน้อง พี่ก็ยังคิดว่าไม่ดีพอ ไม่เหมาะสม แต่พอนึกว่าต่อไปน้องก็จะต้องไปเกาะแขน ไปออดอ้อนคนอื่นแบบนี้เหมือนที่ทำกับตน พี่ก็เริ่มรับม่ายยล่ายยย
จิตใจร้อนรุ่มฝุดๆ...หึหึ

แต่หลังจากที่ได้รู้ใจตัวเอง อิพี่ก็ต้องตื่นมาซักกางเกงตัวในแทบทุกเช้า ทั้งยังต้องปิดบังความรู้สึกเอาไว้ เพราะรู้ว่านางเอกยังมองตนเป็นพี่ชายอยู่
ต้องใช้แผนเข้าใกล้ทีละนิด ทำให้น้องเคยชินและขาดตนไม่ได้ นางเอกก็เริ่มมีเอ๊ะๆ รู้สึกว่าพี่แปลกๆ ไปแต่ก็ยังพยายามมองในแง่ดี ...เล่ม 4 เผยความในใจกัน นางเอกโกรธมาก ยังรับไม่ได้ที่จะให้เปลี่ยนจากพี่ชายมาเป็นสามี ส่วนอิพี่ตอนที่เปิดเผยความรู้สึกเสร็จก็รุกหนักมาก จนคนเขากลัวและวิ่งหนีหายไป

แต่ความจริงลึกๆ นางเอกก็ชอบอิพี่เหมือนกันนั่นแหละ เพียงแต่ยังไม่รู้ตัว เพราะเคยชินกับความสัมพันธ์แบบนี้มาตลอด แถมเมื่อก่อนพระเอกก็เคยบอกว่าจะเห็นตัวเองเป็นเหมือนน้องสาวอีกคน เมื่อบวกกับปมเรื่องนางเอกสิบสองคนในนิยายนั้นด้วย ก็เลยคิดว่าเป็นน้องสาวคงดีกว่า แต่พอนึกถึงภาพที่วันหนึ่งพระเอกต้องแต่งงานมีครอบครัวเป็นของตัวเอง นางก็แอบเศร้า พอพี่วางตัวถอยห่างออกมาตามที่ขอ นางก็ไม่ชินอีก...สุดท้ายจึงเริ่มทบทวนความรู้สึกตัวเองใหม่และเปิดใจคบหากันดู

นางเอกหัวการค้า หาเงินเก่ง ใช้ความได้เปรียบจากความรู้ในยุคปัจจุบันมาสร้างรายได้ นอกจากเปิดร้านเสื้อผ้าก็ยังปลูกพริกขาย พอเข้าเมืองหลวงได้ไม่นานก็เริ่มหาทำเลที่ดินเพื่อทำห้องเช่าให้คนขายของต่อ ส่วนพระเอกก็คอยตามติด ตามปกป้องน้อง นางเอกจะทำอะไรก็คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลัง แม้ใจจริงจะไม่อยากให้ทำเลย อยากให้อยู่แต่ในบ้านไม่ต้องออกไปไหนเสียด้วยซ้ำ แต่เพราะรู้ว่าไม่อาจบังคับอีกฝ่ายได้ รู้ว่าน้องชอบไม้อ่อนไม่ชอบไม้แข็ง จึงได้แต่เออออและแอบแก้ปัญหาให้อยู่ข้างหลังเงียบๆ นางเอกก็มีแอบไม่พอใจบ้างที่พระเอกชอบตามไปไหนมาไหนด้วย รู้สึกไม่เป็นอิสระ ...
จนเกือบมีปัญหาแตกหักกันเพราะเรื่องนี้

แต่ความจริงคือนางเอกอายุยังน้อย และด้วยความที่หน้าตาดีมาก (พระ-นางเรื่องนี้เสน่ห์แรงพอๆ กัน มีแต่คนมาชอบ) จึงอาจนำภัยมาสู่ตัว เพราะพระเอกรู้ดีว่าตอนนี้ตนยังเป็นแค่บัณฑิตธรรมดา ยังไม่มีอำนาจอะไร เลยกลัวว่าถ้านางเอกดุ่มๆ ไปเดินบนถนนคนเดียว วันหนึ่งอาจจะโชคร้ายไปต้องตาผู้มีอำนาจบ้านไหนเข้า แล้วเดี๋ยวตนจะช่วยไม่ได้ ก็เลยต้องประกบน้องตลอด...แต่อีกเหตุผลหนึ่งหรือเหตุผลหลักๆ ก็มาจากนิสัยส่วนตัวของอิพี่เขานั่นแหละ ที่ขี้หึง ขี้หวง และคลั่งรักมากกกก ชอบแสดงความเป็นเจ้าของ อยากประกาศให้โลกรู้ว่าผู้หญิงของข้าใครก็ห้ามยุ่ง 555

มีเรื่องเกี่ยวกับการเมือง(บ้าง)ในเล่มสุดท้าย แต่ก็ถูกเรื่องรักกลบอยู่ดี55 (ก็นี่มันนิยายรักนี่เนาะ) พระเอกไปล่วงเกินขุนนางใหญ่คนหนึ่งเข้า จริงๆ ก็ไม่ได้อยากล่วงเกินหรอก แต่เป็นเพราะลูกชายของอีกฝ่ายดันมาปิ๊งนางเอก แล้วบุกมาคิดจะทำมิดีมิร้ายน้องถึงบ้าน พระเอกเลยต้องจัดการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม...หึๆ ตอนที่ต้องสอบหน้าพระที่นั่ง อิพี่เลยตั้งใจไม่เอาที่ 1 เพื่อจะได้พานางเอกหลบภัยไปรับตำแหน่งที่ต่างเมือง แต่ฝั่งนั้นก็ยังกัดไม่ปล่อย ยังส่งคนไปสร้างความวุ่นวายให้พระเอกอยู่เรื่อยๆ
จนถึงตอนที่พระเอกกลับมารับตำแหน่งใหม่ที่เมืองหลวงก็ยังไม่เลิกรา แต่ในเรื่องจะไม่ได้ลงรายละเอียดมาก แค่เล่าผ่านๆ แล้วก็
3 ปีผ่านไปเลย
ผ่านไปหน้าเดียว อ้าวกลับมาเมืองหลวงกันและ
55

จบแฮปปี้ หญิงงามสิบสองตำหนักที่เคยว่าก็โผล่มาจริงๆ แค่ห้าเท่านั้น แต่ก็ไม่มีบทบาทอะไร ไม่อยู่ในสายตาอิพี่เลยสักคน ส่วนกิจการของนางเอกก็ใหญ่โตขึ้นทุกวัน พระเอกก็กลายเป็นเสนาบดีที่ยังคงคลั่งรักและหื่นกับเมียอย่างเสมอต้นเสมอปลาย
(ไม่มี
nc มีแค่กอดจูบ เล่ม 4 นี่จูบจนปากนางเอกแทบจะเปื่อยหมดแว้วว) บทท้ายๆ พระเอกได้เจอน้องสาวแท้ๆ ที่ถูกนำไปขายแล้ว โชคดีที่ตอนนั้นได้คนดีช่วยเอาไว้ 
น้องเลยเป็นคนร่าเริงสดใสเพราะเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นมีแต่คนรัก...จบจ้าาา


📍ท่านพี่อย่าเย็นชากับข้านักเลย 5 เล่มจบ ➡️ https://s.shopee.co.th/1qUHcZU3Lh




วันพฤหัสบดีที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2563

พระชายาเจ้าเสน่ห์ 2 เล่มจบ

 

พระชายาเจ้าเสน่ห์ 2 เล่มจบ / ผู้แต่ง : เฟิงเหอโหยวเยว่ 
ผู้แปล : เฉินลี่ถิง
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นางเอก เซี่ยเจิน บุตรสาวคนรองของเซี่ยลี่ชิง บุตรชายคนรองของจวนติ้งกั๋วกงที่ถูกส่งมารับตำแหน่งเจ้าเมืองชิงโจว นางเอกมีพี่ชาย 1 คน และน้องสาว 1 คน พี่คนโตเงียบขรึม+เย็นชา คนรองหรือนางเอกก็ซุกซน+เจ้าเล่ห์ ส่วนคนเล็กก็ใสซื่อไร้เดียงสาและช่างกิน พี่น้องบ้านนี้ล้วนมีหน้าตาโดดเด่น และมีนิสัยหรือเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง โดยเฉพาะนางเอกที่ได้รับสืบทอดความงามมาจากแม่ แบบว่าโตไปต้องงามล่มบ้านล่มเมืองแน่นอนนน

พระเอก หลี่อวี้ เพราะมีบ้านอยู่ติดกับนางเอก ทั้งสองครอบครัวจึงได้เป็นเพื่อนบ้านและไปมาหาสู่กันบ่อย แต่เพราะพระเอกหน้าตาดีเกิน ตอนนางเอกเห็นครั้งแรกเลยเข้าใจผิดคิดว่าเป็นผู้หญิง เลยเรียกอีกฝ่ายว่าพี่สาว พอพระเอกบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชายก็ยังไม่เชื่อ แถมยังลงมือพิสูจน์ด้วยการจับเป้าพระเอกดูอีกต่างหาก55 (ตอนนั้นพระ-นางยังเด็กเพิ่ง 5 ขวบเอง) พระเอกโกรธมากจะเดินหนี แต่นางเอกก็ไม่ให้ไปอีก(แบบอยากเล่นด้วย)
แต่พระเอกคือปวดฉี่มาก จะไปเข้าห้องน้ำแต่ก็อายไม่กล้าบอก สุดท้ายก็เลยฉี่ราดกางเกง...ทีนี้พี่แกก็เลย ยิ่งโกรธยิ่งไม่ชอบนางเอกเข้าไปใหญ่
แต่นางเอกก็ไม่รู้เรื่อง ยังชอบอีกฝ่ายมาก อยากไปหาไปเล่นด้วย แต่พอไปหาพระเอกก็หลบหน้าตลอด พอเจอหน้าก็พูดไม่ดีทำเย็นชาใส่ ด้วยความที่ตอนนั้นยังเด็กนางเอกเลยไม่ถือ เวลาเจอพระเอกก็ยังชอบไปตามเกาะติด ชวนไปเล่นด้วยเหมือนเดิม

แล้วหลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้พระเอกเริ่มมองนางเอกเปลี่ยนไป เริ่มตั้งแต่ตอนพลัดหลงไปเจอพวกค้ามนุษย์ด้วยกัน และที่หนักสุดคือตอนพระเอกถูกคนมาตามฆ่าแต่นางเอกมาเจอเข้าพอดี เลยถูกจับไปพร้อมกัน ได้ผ่านเรื่องร้ายๆ มาด้วยกัน
พระเอกเลยค่อยๆ รู้สึกดีกับนางเอก เริ่มไม่ปฏิเสธหรือทำสีหน้ารำคาญเวลานางเอกมาหา
มาชวนไปเล่น ตอนนางเอกโกรธก็เป็นฝ่ายปีนกำแพงไปง้อขอคืนดีก่อน แต่ด้วยความที่ยังเด็ก ทั้งสองคนจึงยังไม่เข้าใจความรู้สึกในตอนนั้นว่าคืออะไร

แต่แล้ววันหนึ่งพระเอกก็หายไปเงียบๆ จากไปโดยไม่บอก ปล่อยให้นางเอกรอเก้อ แค่หายไปเฉยๆ ก็เสียใจมากพออยู่แล้ว ยิ่งมาเจอคนบอกว่าที่หายไปเพราะเกลียดตัวเอง นางเอกก็ยิ่งเฮิร์ทหนัก แบบยังเด็กอะเนาะก็เลยเชื่อเขาง่ายๆ...

แต่ก็ได้พระรองคอยแวะเวียนมาหา นางเอกจึงค่อยๆ ลืมและกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม พระรองเรื่องนี้ก็เข้าตำราแสนดีอีกแล้ว เป็นเพื่อนวัยเด็กและแอบชอบนางเอกมาตั้งแต่เด็ก แสดงออกชัดเจนมาก แต่เสียดายที่นางเอกไม่ได้ชอบเห็นเขาเป็นเพียงพี่ชายเท่านั้น แต่พระรองก็ยังไม่ยอมแพ้ คิดว่าตอนนี้ยังไม่ชอบเดี๋ยวพยายามต่อไปวันหน้าก็ต้องชอบ แต่สุดท้ายก็ดันพลาด ถูกพระเอกตัดหน้าคาบไปกินก่อนซะอย่างนั้น...น่าสงสาร เฝ้าดูแลฟูมฟักผักกาดขาวมาอย่างดี หันหลังแวบเดียวก็ดันถูกหมูป่าจากไหนไม่รู้ วิ่งมาฉกไปกินหน้าตาเฉยเลย...เหอๆ

ผ่านไป 7 ปีพระ-นางก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งที่เมืองหลวง แต่นางเอกจำพระเอกไม่ได้(พระเอกโกรธมากกก) แล้วตอนนี้พระเอกก็ไม่ใช่หลี่อวี้เด็กหนุ่มลูกพ่อค้าที่เคยอยู่ข้างๆ บ้านแล้ว แต่กลายเป็นเหยียนอวี้ องค์ชาย 6 ผู้สูงศักดิ์ ลูกคนโปรดของฮ่องเต้แทน...

พ่อนางเอกถูกคนใส่ความเรื่องงาน หน้าที่การงานเลยหยุดชะงัก ถูกแช่แข็ง นางเอกไปได้ยินพ่อกับแม่คุยกันว่าเงินในบ้านกำลังร่อยหรอ มีแต่รายจ่ายไม่มีรายรับก็เลยอยากช่วย จึงเอาพวกเครื่องประดับไปขาย และก็มีคนซื้อไปในราคาดีด้วย นางเอกก็ดีใจนึกว่าได้แบ่งเบาภาระพ่อแม่ แต่หารู้ไม่ว่าคนที่มากวาดซื้อไปน่ะคือรัชทายาท ไม่รู้เลยว่าตัวเองไปต้องตารัชทายาทเข้าแล้ว เพราะก่อนหน้านี้รัชทายาทเคยบังเอิญเก็บผ้าเช็ดหน้าของนางเอกได้(แต่ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าของใคร) รัชทายาทมีอาการนอนไม่หลับ และพอดีว่าผ้านั้นมีกลิ่นหอมที่ช่วยให้นอนหลับได้สนิท ก็เลยให้คนไปสืบหาตัวเจ้าของผ้า

พอรู้ว่าเป็นนางเอก ก็ไปขอพระราชทานสมรสให้นางเอกแต่งมาเป็นชายารอง นางเอกรู้ก็ช็อกมากไม่อยากแต่ง เพราะถึงจะเป็นชายารองแต่นั่นก็คืออนุ
อยากแต่งเป็นภรรยาเอกบ้านคนธรรมดาทั่วไปมากกว่า แต่ดีที่พระเอกมาขวางไว้ทัน พอรู้เรื่องก็รีบไปขอพ่อให้พระราชทานสมรสให้
นางเอกแต่งเป็นชายาเอกของตัวเองทันที (สงสัยชาติต่อไปจะได้เกิดเป็นรถนะ ชอบตัดหน้า55) แต่นางเอกก็ไม่ได้อยากแต่งกับพระเอกอีกเหมือนกัน เพราะยังฝังใจเรื่องตอนเด็กนึกว่าอีกฝ่ายเกลียดตัวเอง แต่มันไม่มีทางเลือกอื่นไงเลยต้องแต่ง...หึหึ

คนเขียนเดียวกับเรื่องมารยามารล้านเล่มเกวียน แต่เรื่องนี้พระเอกจะปากแข็ง ปากไม่ตรงกับใจหนักมาก พระ-นางพ่อแง่แม่งอนกันบ่อย (เป็นมาตั้งแต่เด็ก) พระเอกรูปงาม+หล่อเหลามากกก นางเอกก็สวยมากกก หุ่นดีฝุดๆ (อกเป็นอก เอวเป็นเอว)
พอแต่งกันไปได้สักพักพระเอกก็จะค่อยๆ เลิกนิสัยปากหนัก เริ่มเปิดเผยความรู้สึกและชอบกินเต้าหู้เมียมากขึ้น ยิ่งพอหลังกลับมาจากชายแดนความหื่นก็ยิ่งเพิ่มทวี กล้าพูด+กล้าแสดงออก ผิดกับเมื่อก่อนลิบลับ

แต่นอกจากเรื่องความรักของพระ-นางแล้ว ก็ยังมีเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์ของเหล่าองค์ชาย
ซึ่งแบ่งเป็น
2 ฝั่ง คือฝั่งรัชทายาทกับองค์ชายใหญ่  พระเอกอยู่ฝั่งรัชทายาท อีกฝ่ายก็เลยอยากดึงไปเป็นพวกด้วย แต่พระเอกไม่ไป ฝั่งนั้นก็เลยหันมาปองร้ายนางเอกเพราะเป็นจุดอ่อนของพระเอกแทน 

ส่วนตัวอ่านจบเราชอบเรื่องนี้มากกว่ามารยามารนะ ชอบความสัมพันธ์ของพี่น้องบ้านนางเอก ชอบพี่ชายนางเอกที่คอยตามปกป้องดูแลน้อง น้องไปไหนพี่ก็ไปด้วยไม่เคยขัด (สงสัยพี่คงรอส่งน้องออกเรือนให้หมดก่อน ถึงได้แต่งงานหลังสุดเลย55) รู้สึกว่าปมในเรื่องดูมีอะไรมากกว่า (ความรู้สึกส่วนตัวเน้อ) ถึงเนื้อเรื่องจะสบายๆ แต่ก็ไม่ได้ผ่านง่ายไร้อุปสรรค ...ดราม่าก็มีบ้างแต่อยู่ไม่นาน แอบหน่วงนิดหน่อยตรงเรื่องพระรอง เสียดายบางตัวละครตอนแรกก็ดีๆ แต่กลับมาตกม้าตายเพราะเรื่องรัก
ยึดติดกับความรักมากไป เขาไม่ชอบก็ไปดันทุรัง ปล่อยวางไม่ได้ สุดท้ายก็ทำร้ายทั้งตัวเองและคนอื่นๆ ทำลายมิตรภาพที่เคยมีมา....

ป.ล.คู่น้องสาวของนางเอกน่ารักดี
ป.ล.ในเรื่องคนที่เสน่ห์แรงสุดไม่ใช่นางเอกนะ แต่เป็นพี่ชายนางเอกจ้า55

- การแปลยังไม่ค่อยลื่น อ่านแล้วยังมีติดขัดอยู่บ้าง(ความรู้สึกส่วนตัวนเน้อ แต่บางท่านอาจจะโอเค) 
- เรื่องนี้ใช้คำว่า 'จักรพรรดินี' เรียกภรรยาเอกฮ่องเต้ จริงๆ คำนี้ก็แปลว่าภรรยาเอกของฮ่องเต้เหมือนกันนั่นแหละ เพียงแต่ตอนที่อ่านทีแรกเรานึกว่าเรื่องนี้ฮ่องเต้เป็นผู้หญิงอะ 55



พระชายาเจ้าเสน่ห์  ➡️ https://s.shopee.co.th/2LRjiXqytR





วันศุกร์ที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562

มารยามารล้านเล่มเกวียน 3 เล่มจบ




มารยามารล้านเล่มเกวียน 3 เล่มจบ 
ผู้แต่ง : เฟิงเหอโหยวเยว่ 
ผู้แปล : ยูมิน
สำนักพิมพ์ Princess

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เว่ยหลัว ในชาติที่แล้วถูกแม่เลี้ยงหลอกไปขายให้กับพวกลักพาตัวตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ต้องตกระกำลำบากมากมายนานนับสิบปีกว่าจะหาทางกลับบ้านได้ แต่ยังไม่ทันได้พบหน้าพ่อก็ถูกแม่เลี้ยงขัดขวางแล้วจับไปทำลายโฉมจนต้องจบชีวิตลง ครั้นพอตายวิญญาณก็ย้อนกลับมาอยู่ในร่างของตัวเองเมื่อตอนอายุ 6 ขวบใหม่อีกครั้ง นางเอกที่ยังจดจำเรื่องราวทุกอย่างได้จึงตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตา
เพื่อไม่ให้ทุกอย่างกลับไปซ้ำรอยเดิมอีก ...

ในชาตินี้นางเอกรู้แล้วว่าตัวเองในวัยนี้จะถูกแม่เลี้ยงหลอกพาไปขาย นางจึงซ้อนแผน ทำให้แผนการชั่วร้ายของอีกฝ่ายต้องล้มเหลวและถูกเปิดโปง พ่อนางเอกที่ไม่ได้รักใคร่อะไรในตัวภรรยาใหม่อยู่แล้ว พอรู้เรื่องจึงโกรธมาก แม้ตอนนั้นจะพบว่าอีกฝ่ายกำลังตั้งท้อง แต่ท่านพ่อก็ไม่ใจอ่อนเลยสักนิด ใช้เวลาไม่นานศัตรูคนแรกของนางเอกก็ถูกกำจัดไปอย่างง่ายดาย ทั้งยังสามารถตกองค์ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและมีอำนาจมาได้อีกหนึ่งคน 

พระเอกหรือ จ้าวเจี้ย เป็นองค์ชายที่โหดเหี้ยมและเย็นชา ไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา แต่เพราะถูกแม่หนูน้อยฝากรอยรัก ...เอ้ยๆ รอยกัดเอาไว้ จึงทำให้พี่แกลืมอีกฝ่ายไม่ลง แต่จากความโกรธก็เปลี่ยนเป็นความสนใจ เมื่อแม่หนูน้อยได้เข้าวังไปเป็นเพื่อนเล่นกับน้องสาวตัวเองบ่อยๆ ทำให้คุณพี่ได้เห็นพัฒนาการของสาวน้อยที่ยิ่งโตก็ยิ่งงามหลายๆ ถึงแม้จะดุไปบ้างแต่ก็ถูกใจคุณพี่ยิ่งนัก แต่เสียดายที่คนเขาอายุยังน้อยคุณพี่ก็เลยต้องร้องเพลงรอไปก่อน 55

ศัตรูหลักๆ ที่นางเอกต้องจัดการก็มีแม่เลี้ยงที่ทำลายชีวิตนาง กับคนที่ทำลายชีวิตของน้องชายฝาแฝดในชาติที่แล้ว แต่เพราะมีความทรงจำในชาติที่แล้วติดตัวมา ประกอบกับมีพระเอกคอยช่วยเหลือมันจึงไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก และเมื่อชะตาชีวิตของนางเอกเปลี่ยนไป โชคชะตาของผู้คนรอบข้างที่เกี่ยวข้องกับนางก็จำต้องเปลี่ยนตามไปด้วย คนที่เคยตายก็ไม่ตาย คู่รักที่เคยพลัดพรากก็ได้สมหวังลงเอยกัน ส่วนฝ่ายตรงข้ามที่เคยทำร้ายนางและมีชีวิตอย่างสุขสำราญในชาติที่แล้ว ก็ต้องพากันพ่ายแพ้ม้วยมรณาไป  

อ่านจบแล้วไม่ค่อยมีอะไรแปลกใหม่ก็ตามสไตล์ของการตายแล้วเกิดใหม่ แล้วกลับมาแก้แค้นคืน อีกฝ่ายแพ้ราบคาบ ส่วนฝั่งนางเอกทำอะไรก็เห็นเส้นชัยอยู่แล้ว แค่รอดูวิธีที่จะใช้จัดการ กับรอดูว่าจะมีอะไรพลิกไหม (แต่ก็ไม่มีเด้อ 55) นางเอกเป็นหญิงงามที่มีแต่คนมารุมชอบ มีพระเอกสุดหล่อที่บ้านรวย และมีอำนาจมากล้นคอยให้ความช่วยเหลือเป็นที่พึ่งพิง ต่อให้พลาดพลั้งเจ็บตัวไปบ้าง (นิดดดนึง) แต่พระเอกสุดหล่อที่บ้านรวยและมีอำนาจก็จะตามไปจัดการเอาคืนให้อย่างสาสม 

ยิ่งเล่ม 3 นี่ยิ่งอิหยังว๊ามีแต่เรื่องความงามของนางเอก กับความหื่นของพระเอกและเรื่องชีวิตประจำวันของสามีภรรยาคู่นี้ ส่วนจุดจบของฝั่งตรงข้ามก็ไม่มีใครจบสวยสักคน อเนจอนาถจนรู้สึกว่ามันต้องขนาดนั้นเลยเหรอ แอบสงสารคู่หมั้นเก่านางเอกที่อยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรแต่ก็ถูกบอกเลิกไปแบบงงๆ เหตุเพราะชาติที่แล้วฮีไปแต่งกับฝั่งตัวร้าย แม้ไม่รู้ว่าทำไมถึงแต่งแต่นางเอกก็ปักใจรู้สึกไม่ดีไปแล้ว พอกลับมาใหม่เลยตั้งใจว่าจะไม่แต่งด้วย ผ่านไปหลายปีก็มาบอกขอถอนหมั้นตอนใกล้จะแต่ง(เนี่ยนะ!)  เป็นตัวละครที่เราเห็นใจเพราะนิสัยดีแล้วก็รอของฮีมานาน ถ้าจะผิดก็คงผิดตรงที่ชาติที่แล้วดันไปแต่งกับลูกสาวแม่เลี้ยงนางเอกนั่นแหละนะ สุดท้ายเลยถูกบอกเลิกแล้วก็เจอพระเอกบีบให้ยกเลิกการหมั้นหมายไป ...(อ่อนแอก็ต้องแพ้ไปก็คนมันไม่ใช่พระเอกนี่เนาะ55)

นอกจากเรื่องการแก้แค้นแล้วก็ยังมีเรื่องของแม่นางเอก ที่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนของยุคโบราณแต่เป็นคนจากยุคปัจจุบันทะลุมิติมานะจ๊ะ สาเหตุที่ทำให้คุณแม่ต้องจากไปก็แบบว่าๆ พูดยากแฮะอาจจะเป็นอารมณ์หลังคลอดด้วยรึเปล่า ที่ทำให้คุณแม่ตัดสินใจแบบนั้น  แต่ไม่ว่าคุณแม่จะจากไปด้วยอารมณ์แบบไหน แต่ตอนนี้ทุกคนก็เดินมาไกลจนเกินกว่าจะกลับไปเริ่มต้นใหม่ หรือพูดคำว่าขอโทษ
แล้วก็จะได้รับการอภัย เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นได้แล้ว...ไม่แปลกที่นางเอกจะตัดสินใจเด็ดขาดแบบนั้น ส่วนพ่อนางเอกก็ได้หายค้างคาใจเรื่องที่ภรรยาหายไปสักที ถือว่าได้ปลดล็อกปมในใจเรื่องนี้กันทุกคน

ยังมีอีกคู่ที่น่าสนใจเพราะไม่คิดว่าจะดราม่ากันขนาดนั้น คู่ของฮองเฮากับฮ่องเต้  ฮองเฮานั้นมีปมในใจเรื่องที่ลูกถูกวางยา แต่พอไปปรึกษาและขอให้สามีช่วยกลับไม่ช่วยแล้วต่อว่า มิหนำซ้ำยังไปโปรดปรานฝ่ายที่น่าจะเป็นผู้ร้ายตัวจริงอีก ฮองเฮาที่ถูกเด็ดปีกแถมบ้านเดิมก็ถูกระแวงและถูกลดทอนอำนาจลงเรื่อยๆ บวกกับเรื่องนี้จึงยิ่งหมดใจจากสามี แต่กว่าสามีจะรู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว ไม่ว่าจะขอโอกาสพยายามแก้ตัวยังไงเมียก็หมดใจไม่รู้สึกอะไรด้วยแล้ว จนเกือบเกิดโศกนาฏกกรรมและทำให้ฮ่องเต้ตัดสินใจสละบัลลังก์นั่นแหละเอย...


📍มารยามารล้านเล่มเกวียน ➡️ https://s.shopee.co.th/1gCM16IEq1