ผู้แต่ง : ชีกวง
ผู้แปล : เชาว์เหลียน
ปก : HIRUNA
สำนักพิมพ์ อรุณ
ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
นางเอกเรื่องนี้ชาติที่แล้วหลงรักคนผิด ไปรักคนที่เขาไม่รัก ไปรักคนที่เขามีใครอื่นอยู่ในใจอยู่ก่อนแล้ว แต่งงานมา 16 ปีพยายามยังไงสามีก็ไม่รักไม่แลเหลียว มีแต่ความเย็นชาห่างเหิน กระทั่งนางเอกแท้งลูกคนที่ 2 ชีวิตแต่งงานก็จบลงด้วยการหย่าร้าง หลังหย่าก็ได้มาเจอกับพระเอกและแต่งงานครั้งที่ 2 ทีนี้แหละนางเอกถึงได้รู้ว่าการถูกคนรักถูกคนทะนุถนอมมันเป็นยังไง แต่เพราะชีวิตช่วงวัยรุ่นของพระเอกนั้นยากลำบากมานาน แถมยังเคยติดคุกมาเป็นสิบกว่าปี เลยส่งผลให้ร่างกายของพระเอกไม่ค่อยดี และจากไปก่อนนางเอก ...นางเอกฟูมฟายร้องไห้เสียใจ ร้องไปร้องมาลืมตาตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองได้ย้อนกลับมาเมื่อสมัยเป็นเด็ก 17-18 อีกครั้ง นางเอกดีใจมาก เลยแอบที่บ้านไปสมัครโครงการปัญญาชนสู่ชนบทเพื่อไปตามหาสามี
พอไปถึงนางเอกก็ได้เจอกับน้องสาวพระเอกก่อนเลย ดีใจมากแน่ใจว่ามาถูกที่แล้ว แต่พอพระเอกเห็นนางเอกสายตากลับเต็มไปด้วยความระแวง+เย็นชา จนนางเอกอึ้ง เพราะไม่เคยเจอพระเอกเวอร์ชั่นนี้มาก่อน เลยไม่ชินเท่าไร แต่ก็เข้าใจแหละเพราะพระเอกเคยบอกแล้วว่าชีวิตสมัยเด็กของตัวเองนั้นทั้งยากจนและลำบากมาก ต้องอดมื้อกินมื้อ ไม่เคยมีเสื้อผ้าดีๆ สวมใส่ มีแต่คนรังเกียจ ตอนนี้พระเอกเลยเหมือนเม่นที่มีหนามแหลมอยู่ทั่วตัว ไม่ไว้ใจใคร หวาดระแวงคน ทั้งยังดูถูกตัวเอง
จริงๆ ตอนได้เจอนางเอกครั้งแรกพระเอกก็ชอบเลยแหละ แต่ก็รู้ว่าเรามันจน ภูมิหลังของบ้านก็มีปัญหา เพราะเป็นตระกูลเจ้าของที่ดินเก่าซึ่งถือว่าเป็นหนึ่งในอาชีพต้องห้ามทั้ง 5 ในยุคปฏิวัติวัฒธรรม แทบจะมีสถานะต่ำสุดในสังคม นอกจากจะจน ก็ยังถูกประณามดูหมิ่นเหยียดหยาม ครอบครัวชาวบ้านธรรมดายังไม่มีใครอยากจะข้องแวะยุ่งเกี่ยวหรือยกลูกสาวให้ ดังนั้นสำหรับพระเอกแล้ว นางเอกซึ่งเป็นปัญญาชนที่มาจากในเมืองนั้นจึงเป็นอะไรที่ไกลเกินเอื้อมมาก
นางเอกเลยต้องพยายามหาทางเข้าใกล้พระเอกเอง และในที่สุดก็สมหวัง เมื่อมีเหตุให้นางเอกต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านพระเอกชั่วคราว นางเอกมีฝีมือในการทำอาหารฝุดๆ แบบเชี่ยวชาญมาตั้งแต่ชาติก่อนแล้ว วัตถุดิบธรรมดาๆ เมื่อมาอยู่ในมือนางเอกก็สามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นอาหารเลิศรสได้ แต่แรกๆ พระเอกยังไม่ค่อยรับน้ำใจนางเอกเท่าไร เวลานางเอกให้อะไรหรือทำอะไรให้ พระเอกก็จะรีบหาทางตอบแทนกลับคืนทันที ไม่ยอมรับของใครเปล่าๆ ฟรีๆ
มีวันหนึ่งพระเอกไปได้ยินคนแซวพูดไม่ค่อยดีถึงนางเอกก็เลยมีเรื่องชกต่อยกับเขาจนได้รับบาดเจ็บหนัก ฝั่งญาติคนที่ถูกพระเอกซ้อมก็ไม่ยอมจะมาเอาเรื่อง (ทั้งๆ ที่คนของตัวเองเป็นฝ่ายปากพล่อยก่อน) คือเห็นว่าบ้านพระเอกรังแกง่ายไง เป็นตระกูลหนึ่งในห้าอาชีพต้องห้าม จะทำอะไรก็ได้ไม่มีใครสนหรอก ไม่ได้เงินชดเชยอย่างน้อยได้ซ้อมคนก็ยังดี แต่ดีที่มีนางเอกอยู่ด้วย ก็เลยเจอนางเอกสวนกลับและขู่ว่าจะแจ้งตำรวจ คนพวกนั้นถึงได้พากันกลัว ไม่กล้ามายุ่งอีก
หลังจากนั้นพระนางก็ตกลงเป็นแฟนกัน พอเจอสาวรุกจีบและสารภาพรักก่อนพระเอกก็ไปไม่เป็นเลยทีนี้55 แต่ถ้านางเอกไม่รุกก็คงอีกนานเลยมั้งกว่าจะได้คบกัน ดีนะที่นางเอกเป็นสายรุก มีอะไรก็พูดตรงๆ เพราะเคยผ่านชีวิตการแต่งงานมาแล้วเลยไม่ยึกยักไม่มีเหนียมอาย แต่พระเอกยังเป็นหนุ่มน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ เวลาโดนนางเอกรุกก็เลยมักจะเขินอายหน้าแดงง่าย แต่ก็พยายามอดกลั้นไม่แสดงออก และยังขอให้นางเอกเก็บเรื่องที่คบกันเป็นความลับก่อนไม่บอกใคร 1 ปีด้วย เพราะไม่อยากให้เธอขาเสียหายหรือถูกคนเอาไปพูดในทางที่ไม่ดีอะ
หลังจากตกลงคบหากัน พระเอกก็เริ่มมองหาช่องทางหาเงินทางอื่น จากแต่ก่อนที่เอาแต่ก้มหน้าทำไร่ทำนาตามคำสั่งของหมู่บ้านอย่างเดียว พอมีแฟนพระเอกก็เริ่มแหกกฏแอบไปทำงานอื่นลับๆ (อยากหาเงินค่าสินสอด) นางเอกก็เช่นเดียวกัน เป็นตัวนำเลยก็ว่าได้ มาอยู่ที่ชนบทได้ไม่ทันไรก็เริ่มแอบทำอาหารไปขายในตลาดมืดแล้วนะ แต่ไปขายได้ทีเดียว หลังจากนั้นพอพระเอกรู้ก็ขอเอาไปขายเอง ไม่ให้นางเอกออกหน้า ให้ทำของอยู่ที่บ้านอย่างเดียว แต่ฝีมือนางเอกอะระดับไหนใครได้กินมีหรือจะไม่ติดใจ นอกจากจะแปลกใหม่ก็ยังรสชาติดี อีกทั้งยังหากินยาก ก็เลยขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ทำมาเท่าไรก็หมด แต่ถึงจะดีขนาดไหนพระเอกก็ไม่คิดจะมาทำด้วย แค่ช่วยเธอขาเอาขนมไปส่งแล้วขายให้เฉยๆ ส่วนพระเอกก็ไปหาลู่ทางทำเงินทางอื่นต่อ เป็นชายชาตรีผู้ซื่อสัตย์ผู้มีอุดมการณ์ ต่อให้จนแค่ไหนก็ไม่คิดเกาะผู้หญิงกิน ไม่ว่าจะจนแค่ไหนก็ไม่ยอมให้ผู้หญิงของตัวเองต้องควักกระเป๋าจ่าย
ในเรื่องเป็นช่วงปฏิวัฒนธรรม มีการใช้ระบบตั๋วแลกในการซื้อของ ไม่สามารถซื้อของได้ตามใจหรือซื้อครั้งละเยอะๆ ได้ ถ้าซื้อเยอะไปก็จะถูกจับตามองและอาจถูกตรวจสอบ ชาวบ้านหรือคนธรรมดาทั่วไปจู่ๆ จะมาเปิดร้านหรือวางของขายเองไม่ได้ ไม่งั้นอาจถูกจับข้อหาเก็งกำไร ...ธุรกิจของพระเอกจึงต้องทำแบบหลบๆ ซ่อนๆ บอกใครไม่ได้ ถ้าถูกจับได้คือติดคุกแน่นอน แต่นางเอกก็สนับสนุนพระเอกทุกอย่าง รู้ว่าพระเอกจะเลี้ยงหมูขายก็แนะนำให้หาหนังสือมาอ่านมาลองศึกษาดู ไม่ใช่เลี้ยงตามความเคยชินเก่าๆ หมูพระเอกเลยโตไวตัวใหญ่และไม่ติดโรคง่ายเหมือนที่อื่นๆ (เพราะฉีดวัคซีนแล้วไงล่ะ)
นางเอกรู้ว่าอีกไม่นานนโยบายต่างๆ จะถูกยกเลิกและมีการผ่อนปรนมากขึ้น เลยเคี่ยวเข็ญให้พระเอกกลับมาอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนใหม่ เพราะรู้ว่าอีกไม่นานก็จะมีการอนุญาตให้ทุกคนสามารถสมัครสอบเข้าเรียนมหา'ลัยได้เหมือนเดิม นางเอกอยากให้พระเอกสอบได้ และทางที่ดีคือต้องได้อันดับที่ 1 ของจังหวัดด้วย เพราะถ้าคะแนนแค่พอผ่านๆ หรืออันดับไม่สูงมาก ด้วยภูมิหลังอย่างพระเอกจะมีโอกาสถูกตัดสิทธิ์สูง หรืออาจถูกคนปัดตกแล้วเอาคนอื่นมาเสียบแทน
เอาเป็นว่าหลังได้เจอนางเอกชีวิตของพระเอกก็ดีขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีความมุ่งมั่นมีความมั่นใจที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองและคนในครอบครัวให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม การมาของนางเอกส่งผลให้หลายๆ อย่างรอบตัวพระเอกเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น ไม่เพียงแต่ชีวิตของพระเอก แต่ยังรวมถึงคนรอบตัวบางคนด้วย เช่น ทำให้พี่สาวพระเอกได้แต่งงานและไม่ต้องพบเจอเรื่องร้ายเหมือนอย่างในชาติก่อน หรือช่วยให้พระเอกรอดพ้นจากการติดคุกได้สำเร็จ พอไม่ต้องติดคุกพระเอกก็ได้เรียนมหา'ลัย ได้ตั้งตัวและสร้างธุรกิจเร็วขึ้น สมบัติของบรรพบุรุษก็ไม่ต้องตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเหมือนในชาติที่แล้วอีก
ส่วนสามีเก่าของนางเอกก็ได้ย้อนเวลากลับมาเหมือนกัน สรุปพี่แกไม่ใช่ไม่รักนางเอกนะ เพียงแต่เคยชินกับสภาพครอบครัวที่ห่างเหินเย็นชาก็เลยรู้สึกตัวช้าาาามากไปหน่อย (16 ปีเลยนะพี่!!) ชาตินี้นางเอกจับพิรุธได้ก่อน เลยรู้ว่าตัวสามีเก่าก็น่าจะย้อนกลับมาเหมือนกัน นางเลยไปหาคนช่วยที่เป็นคู่อริของอดีตสามี บอกใบ้บางเรื่องแลกกับการให้ช่วยส่งอดีตสามีไปทำงานไกลๆ หน่อย อย่าเพิ่งให้กลับมาตอนนี้ เพราะถ้าสามีเก่ารู้ว่านางเอกมาเจอกับพระเอกแล้ว อิพี่จะต้องหาทางจับนางเอกแยกกับพระเอกแน่นอน ซึ่งด้วยอายุและสถานะของพระเอก ณ เวลานี้คือไม่มีทางสู้ฝั่งสามีเก่าได้เลย เพราะนอกจากสามีเก่าของนางเอกจะเป็นทหารก็ยังมีภูมิหลังของครอบครัวที่ไม่ธรรมดาด้วย ...แต่ตัวสามีเก่าเอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยมีบทเท่าไรเลย ส่วนตัวรู้สึกเหมือนออกมาเพื่อเป็นบทพิสูจน์รักแท้ให้กับพระนางมากกว่าอะ😅
📍คนสวยคนนี้ย้อนมายุค 70 เพื่อคุณสามีเลยนะคะ 4 เล่มจบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น