ลำนำฝูหรงเคียงกระเรียน 5 เล่มจบ
ลำนำฝูหรงเคียงกระเรียน 5 เล่มจบ
ผู้แต่ง : ทาอวี่เติง
ผู้แปล : พริกหอม
สำนักพิมพ์ แจ่มใส
ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)
แนวย้อนเวลาอิงประวัติศาสตร์ แฝงปรัชญา เรื่องนี้ออกแนวหม่นๆ ดราม่าชีวิตพระเอก การแย่งชิงอำนาจในราชสำนัก การต่อสู้ระหว่างกลุ่มขันทีหรือสำนักกิจการฝ่ายในกับขุนนางในราชสำนัก ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างพระนางเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปไม่หวือหวาแต่อบอุ่น พระเอกซื่อตรงดีงามใจเย็น นางเอกก็มีเหตุผลพร้อมเข้าใจโอบรับและอยู่เคียงข้างพระเอกเสมอ แม้พระเอกจะเป็นขันทีและถูกคนรังเกียจดูหมิ่นเหยียดหยามก็ตาม
พระเอก เติ้งอิง เพราะบิดากระทำความผิดจึงทำให้พระเอกที่เป็นบุตรชายต้องได้รับโทษตามไปด้วย ทว่าเพราะงานก่อสร้างวังหลวงที่พระเอกซึ่งเป็นนายช่างใหญ่ดูแลควบคุมอยู่ยังไม่เสร็จดีจึงทำให้ไม่อาจตัดสินโทษตายแก่พระเอกได้ แต่จะไม่ลงโทษก็ไม่ได้อีก สุดท้ายเลยมีคนเสนอให้ลงโทษด้วยการตอนเป็นขันทีแล้วให้พระเอกมาทำงานในวัง จากชายหนุ่มอนาคตไกลที่เปี่ยมไปด้วยพลังและความมุ่งมั่น แต่เพราะโทษของบิดาจึงทำให้ชีวิตพลิกผันเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากสูงสุดสู่โคลนตม หันไปทางไหนก็มีแต่คนรังเกียจและดูถูก ไม่มีใครอยากเข้าใกล้หรือเกี่ยวข้อง(เว้นนางเอก) เข้ากับฝ่ายไหนก็ไม่ได้ เพราะพระเอกไม่อยากเข้า🥹
ส่วนนางเอกเป็นนักวิจัยประวัติศาสตร์ที่ได้ย้อนเวลากลับมาในช่วงยุคสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งพระเอกก็คือบุคคลในประวัติศาสตร์ หรือขันทีที่กุมอำนาจในสำนักบูรพาสมัยราชวงศ์หมิงที่นางเอกหลงใหลชื่นชมและกำลังศึกษาค้นคว้าวิจัยอยู่ ดังนั้นนางเอกจึงค่อนข้างที่จะเข้าใจในตัวพระเอก รวมถึงให้ความเคารพในการตัดสินใจของพระเอก แม้สิ่งที่เลือกนั้นจะนำไปสู่หนทางตายก็ตาม ...นางเอกมาอยู่ในร่างของหยางหวั่น น้องสาวของหยางหลุนที่เคยเป็นเพื่อนสนิทกับพระเอก มีคู่หมั้นเป็นผู้บัญชาการกองเจิ้นฝู่เหนือที่ได้รับสมญานามว่า 'ขุนนางนรก' นางเอกเข้ามาอยู่ในร่างนี้ในตอนที่เจ้าของร่างเก่าพลัดตกเขาหายตัวไป และได้เจอกับพระเอกในช่วงรอการลงโทษก่อนที่จะถูกตอน ทว่าถึงจะรู้เรื่องราวมากมายมาก่อน แต่สุดท้ายนางเอกก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขอะไรได้อยู่ดี ท้ายที่สุดพระเอกก็ยังต้องเป็นขันทีตามประวัติศาสตร์เช่นเดิม
หลังนางเอกถูกพาตัวกลับมาบ้าน ข่าวลือของนางกับพระเอกก็แพร่กระจายออกไปแบบเสียๆ หายๆ จนทำให้บ้านฝั่งคู่หมั้นไม่พอใจต้องการจะถอนหมั้น หลังถอนหมั้นนางเอกก็อาศัยเส้นสายของพี่สาวที่เป็นพระสนมเข้าวังไปเป็นนางข้าหลวงเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง (ว่าตัวเองยังบริสุทธิ์ไม่ได้มีมลทินตามข่าวลือ เป็นการตบหน้าบ้านคู่หมั้นเก่าไปในตัว) และเพื่อจะได้พบพระเอกอีกครั้ง ทว่าเมื่อคนรอบตัวรู้ว่านางเอกพบปะสนิมสนมกับพระเอกก็แทบจะไม่มีใครเห็นด้วยหรือสนับสนุนเลยสักคน เพราะนอกจากพระเอกจะเป็นขันทีแล้วก็ยังเป็นคนที่มีความผิดติดตัว และมักถูกดึงให้เข้าไปเกี่ยวข้องกับการแย่งชิงอำนาจของขั้วอำนาจสองกลุ่มใหญ่ในราชสำนัก เป็นตัวหมากที่ถูกนำไปใช้เป็นแพะรับบาป+ป้ายสีความผิด ดูยังไงก็ไม่มีทางมีจุดจบที่ดีได้ และไม่ว่าพระเอกจะทำให้ใครหรือฝ่ายไหนได้ผลประโยชน์ แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครเห็นใจหรือรู้สึกขอบคุณหรอก ซึ่งแน่นอนว่าพระเอกก็ไม่ได้สนใจ ไม่ได้น้อยใจหรือรู้สึกเสียใจอะไรสักนิด ใครจะไม่ชอบจะดูถูกเหยียดหยามตัวเองอย่างไรพระเอกก็ไม่เคยแค้นเคืองหรือโกรธเกลียด คงมีแต่เราคนอ่านนี่แหละที่รู้สึกโกรธแทนและรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม ...พระเอกนี่มีแต่ก้มหน้ายอมรับทุกสิ่งด้วยความสงบสุภาพและอ่อนน้อม แบกรับทุกอย่างไว้ด้วยความถ่อมตนโดยไม่โต้แย้งใดๆ คือถ่อมจนไม่รู้จะถ่อมยังไงแล้ว เห็นแล้วก็ปวดใจจริงๆ🥹
หลังกลายเป็นขันทีคดีแรกที่พระเอกต้องเข้าไปพัวพันด้วยก็คือคดีฉ้อโกงวัสดุที่ใช้ก่อสร้างวังหลวง ซึ่งจริงๆ ก็พวกสำนักกิจการฝ่ายในหรือพวกขันทีข้างกายฮ่องเต้นั่นแหละที่เป็นคนโกง แต่เป็นการโกงเพื่อเอาเงินไปใช้สร้างความสุขความสะดวกสบายให้กับเบื้องบน ไม่ได้เอาเข้ากระเป๋าตัวเอง แต่เมื่อมีการฟ้องร้องมันก็ต้องมีคนมารับผิดเพื่อให้เรื่องนี้สิ้นสุด แม้จะรู้ว่าเงินนั้นถูกใช้ไปกับอะไรแต่ก็พูดออกไปไม่ได้ คนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานก่อสร้างวังหลวงเลยซวยไป ...หลังจากนี้พระเอกก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นถึงผู้บัญชาการสำนักบูรพา แต่ก็...แล้วไงล่ะ? เหมือนจะมีอำนาจมากขึ้น แต่ก็...แล้วไงล่ะ? ชีวิตความเป็นอยู่ก็ไม่ได้แตกต่างจากเดิม แถมยังถูกคนเกลียดเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมไปอีก
คนส่วนใหญ่มองว่าตำแหน่งนี้ของพระเอกแลกมาด้วยชีวิตและความตายของผู้อื่น ไต่เต้ามาจากกองซากศพของผู้อื่น น้อยคนมากๆ ที่จะรู้ว่าทำไมพระเอกถึงยอมเข้ารับตำแหน่งนี้ ทำไมถึงยอมทนต่อการรุมประณามหยามเหยียด และถึงจะรู้ว่านี่เป็นการทำให้หัวหน้าของตัวเองที่เป็นขันทีใหญ่ข้างกายฮ่องเต้ไม่พอใจแต่ก็ยังไม่ยอมถอย (เดิมตำแหน่งนี้ต้องให้หัวหน้าคนนี้เป็นคนเสนอชื่อหรือพยักหน้าเห็นชอบก่อน แต่พระเอกคือข้ามหน้าข้ามตาเขาไปเลย) เพราะพระเอกต้องการเข้ามาแบ่งอำนาจในการไต่สวนคดีและการควบคุมตัวผู้กระทำความผิดไปจากหน่วยงานที่อดีตคู่หมั้นเก่านางเอกควบคุมดูแลอยู่ยังไงล่ะ เพื่อรักษาชีวิตคน เพื่อไม่ให้ซ้ำรอยคดีสำนักศึกษาที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้
ส่วนนางเอกก็ไม่ได้สนใจสายตาหรือคำห้ามปรามของใครต่อใคร ก็ยังคงแวะเวียนมาหาพระเอกอยู่เรื่อยๆ จากความเคารพชื่นชมก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความรัก ยินดีโอบรับทุกบาดแผลบนตัวพระเอก ยินดีสนับสนุนและยืนเคียงข้างในทุกการตัดสินใจของพี่แก เป็นความอบอุ่นเป็นสถานที่เยียวยาที่พระเอกไม่กล้าอาจเอื้อมแต่ลึกๆ ในใจก็ปรารถนา เป็นความรักแบบเจียมเนื้อเจียมตัวสุดๆ มองตัวเองต่ำต้อยด้อยค่าเหลือเกินเหมือนบ่าวไพร่ (พระเอกนะ) เพราะตอนนี้เรามันไม่ใช่คุณชายตระกูลใหญ่แล้ว แต่เป็นคนที่ร่างกายไม่สมประกอบมิหนำซ้ำยังมีความผิดใหญ่หลวงติดตัว แค่อย่างแรกก็ไม่คู่ควรกับเธอแล้ว เพียงแค่รู้สึกชอบเธอก็เป็นบาปมหันต์ อย่าได้พูดถึงการจับมือหรือแตะเนื้อต้องตัว แม้แต่จะเดินข้างๆ คนเขาพระเอกยังไม่กล้าเลย กลัวจะทำให้นางเอกเสียหาย กลัวคนจะมองนางเอกไม่ดี กังวลไปหมด แต่ทุกอย่างที่พระเอกเป็นกังวลนั้นบอกเลยนางเอกไม่เคยสนใจ
ประวัติศาสตร์ยังคงดำเนินต่อไป นางเอกก็ยังคงยับยั้งอะไรไม่ได้อยู่ดี อะไรที่ต้องเกิดสุดท้ายมันก็ต้องเกิด เพียงแต่อาจจะไม่ได้หนักหนาสาหัสถึงเพียงนั้นแล้ว... ซึ่งตัวนางเอกเองก็หนีไม่พ้น ถูกดึงให้เข้าไปพัวพันกับคดีหนึ่งจนได้รับบาดเจ็บไปด้วย คดีที่มีจุดเริ่มต้นจากการวางยาพิษองค์ชายรอง แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงคือต้องการป้ายความผิดให้กับพี่สาวนางเอกที่เป็นมารดาขององค์ชายใหญ่ เพราะองค์ชายใหญ่ไม่สนิทสนมและไม่ชอบพวกขันที อีกฝั่งเลยกลัวว่าถ้าองค์ชายใหญ่ได้เป็นผู้ครองตำแหน่งสูงสุดแล้วชีวิตของตนจะลำบากหรือเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม ก็เลยคิดจะกำจัดองค์ชายใหญ่ทิ้งตั้งแต่เนิ่นๆ ...
หลังเหตุการณ์นี้นางเอกเลยได้เปลี่ยนจากนางข้าหลวงกลายมาเป็นกูกูที่คอยดูแลองค์ชายใหญ่แทน องค์ชายใหญ่หรือหลานนางเอกเป็นเด็กฉลาดรู้ความ ได้รับการปลูกฝังสอนสั่งมาจากอาจารย์ผู้เป็นขุนนางผู้ทรงภูมิ มีความคิดความอ่านตั้งแต่เด็ก โตเกินวัย ยึดมั่นในกฏระเบียบ เลยไม่ชอบเวลาที่เห็นพระนางใกล้ชิดกัน แต่ก็มีความกลัวว่าท่านน้าหรือนางเอกจะเสียใจ กลัวว่าท่านน้าจะไม่รักตัวเอง (ก็ยังเด็กอะเนาะ) ตอนเข้าโหมดจริงจังก็ทำให้คนรู้สึกเคารพยำเกรงและหวาดกลัวได้ แต่พอเข้าโหมดหลานก็น่ารักน่าเอ็นดูไม่ต่างจากเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งตามประวัติศาสตร์ก็หลานนางเอกนี่แหละที่จะเป็นคนเขียนความผิดและสั่งประหารพระเอกด้วยการเฉือนเนื้อ ...แต่ดีที่นางเอกได้มาเจอกับหลานในตอนนี้ เลยน่าจะยังเปลี่ยนแปลงความคิดของหลานหรือทำให้หลานมองเห็นเรื่องราวในมุมอื่นๆ ได้บ้าง ซึ่งมันอาจจะช่วยทำให้จุดจบของพระเอกไม่ต้องเลวร้ายถึงเพียงนั้น
หลักๆ ก็เป็นเรื่องชีวิตพระเอก และการต่อสู้แย่งชิงอำนาจในราชสำนักของกลุ่มขันทีกับพวกขุนนาง เพราะฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน (พ่อของหลานชายนางเอก) เติบโตมากับพวกขันที ก็เลยค่อนข้างที่จะให้ท้ายและปกป้องขันที ทำให้ขันทีในเวลานี้มีอำนาจมาก บางคนทำผิดร้ายแรงสมควรตายแค่ไหนก็รอดไม่โดนโทษประหารสักที กลุ่มขุนนางปัญญาชนก็เลยยื่นเรื่องฟ้องร้องและพากันตำหนิติเตียนฮ่องเต้ กลายเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โตจนทำให้มีคนถูกจับและต้องเสียชีวิต ...ส่วนพระเอกก็เข้าๆ ออกๆ คุกเป็นว่าเล่น เดี๋ยวถูกจับ เดี๋ยวก็ถูกใส่โซ่ตรวน แล้วเดี๋ยวก็ถูกลงโทษ วนเวียนแบบนี้จนแทบจะจบ แต่ละเรื่องคือแทบไม่ใช่ความผิดของพระเอกเลย แต่กลายเป็นพระเอกที่รับจบหมด ยังดีที่หลังๆ พอถูกคุมขังแล้วก็ไม่ได้ถูกลงทัณฑ์หรือถูกปฏิบัติอย่างทารุณเหมือนเมื่อตอนแรกๆ อีก ไม่งั้นร่างกายพระเอกคงรับไม่ไหวแน่ แต่พระเอกก็คงไม่แคร์อีก เพราะนับตั้งแต่วันที่ถูกลงมีดพี่ก็มองร่างกายนี้เป็นเพียงเนื้อหนังที่ใช้ห่อหุ้ม จะอะไรยังไงก็ได้ เหมือนชีวิตพี่มันสิ้นสุดไปแล้วตั้งแต่วันนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะนางเอกขอเอาไว้หรือบังคับให้ดูแลรักษา พระเอกก็คงปล่อยร่างกายตัวเองไปตามยถากรรมนั่นแหละ
ตอนแรกที่อ่านก็แอบคิดอยู่ว่านางเอกย้อนมาทำไม? เพราะไม่เห็นจะเปลี่ยนแปลงหรือช่วยอะไรได้เท่าไรเลย แต่พออ่านไปจนจบถึงได้เข้าใจว่าไม่ใช่นางเอกไม่อยากช่วยหรือไม่อยากทำอะไรมากกว่านี้ แต่นางเคารพการตัดสินใจของพระเอก ไม่อยากล้ำเส้นไม่อยากเอาเหตุผลหรือความคิดของตัวเองมาบังคับให้พระเอกต้องทำตาม อีกอย่างคือนางเป็นนักวิจัยประวัติศาสตร์อะ แรกๆ นางเลยมักวางตัวอยู่นอกกรอบ เพียงเฝ้ามองดูเรื่องราวแต่จะไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามแบบที่มันควรจะเป็น แม้ว่าต่อมานางจะรักพระเอกแล้วแต่ก็ไม่เคยคิดจะเอาความคิดของตัวเองไปยัดเยียดให้พระเอกต้องทำตามอยู่ดี แต่เราว่าพระเอกก็คงไม่ทำตามหรอก เห็นดูว่าง่ายๆ เชื่อฟังแบบนี้ แต่เราว่าจริงๆ พระเอกเป็นคนที่มีความเป็นตัวเองสูงมากเลย มีความเด็ดเดี่ยวเด็ดขาด ไม่ใช่คนที่จะถูกใครชักจูงง่ายๆ ไม่งั้นคงไม่เลือกเดินเส้นทางนี้ทั้งที่รู้ว่าจุดจบไม่สวยหรอก เรื่องเล็กๆ น้อยๆ อาจยอมฟังแต่ถ้าเรื่องใหญ่ๆ คงไม่ ...มองผ่านๆ อาจดูเหมือนนางเอกเป็นฝ่ายควบคุมความสัมพันธ์นี้ แต่ถ้ามองดูดีๆ จะพบว่านางเอกต่างหากที่เป็นฝ่ายโอนอ่อนผ่อนตามพระเอกซะส่วนใหญ่ นางเอกเลยต้องทำเท่าที่พอจะทำได้ อย่างเรื่องกินอยู่ดูแลสุขภาพร่างกาย หรือคอยดูแลหลังพระเอกออกมาจากคุก พยายามทำแต่ละวันให้มันดี กลุ้มใจไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะนางเข้าใจพระเอกดีเกินเลยรู้ว่าพระเอกจะเลือกทางเดินแบบไหน
พอฮ่องเต้อาการป่วยเริ่มทรุด การเมืองก็ยิ่งระอุเพราะยังไม่มีการแต่งตั้งรัชทายาท เหมือนยิ่งถูกบีบให้เลือกฮ่องเต้ก็ยิ่งไม่อยากจะเขียนอะ ทั้งที่ในใจก็มีตัวเลือกอยู่แล้ว สุดท้ายพอจะเขียนก็ดันเลือกให้คนคนนี้มาอยู่ในห้องด้วยกันแค่สองคนอีก โอ๊ยหนอออ (จงใจชิมิ กลัวว่าบ้านเมืองมันจะสงบเกินไปสินะ) ตอนที่อ่านยังคิดอยู่เลยว่าไม่จบง่ายๆ แน่นอน ต้องบิดแน่ๆ แล้วก็ตามนั้นจริงๆ ...แล้วสุดท้ายใครรับจบ ก็พระเอกไงล่ะจ๊ะ ถ้าพระเอกไม่ช่วยไม่รับจบก็คงล้มฝั่งนั้นไม่ได้สักที ฮ่องเต้พระองค์ใหม่ก็จะเป็นแค่หุ่นเชิด ส่วนผู้คุมอำนาจตัวจริงก็คือ... แต่ก็ทำให้ได้รู้ที่มาที่ไปของความผิดร้อยข้อที่ทำให้พระเอกต้องตายอนาถแล้ว ว่ามาจากไหนและมาได้อย่างไร แต่พออ่านถึงตรงนี้ก็แอบไม่ชอบพวกขุนนางบางคนเหมือนกันนะโดยเฉพาะไป๋คนลูก พี่จะตรงไปไหน ยืดหยุ่นบางเถอะ
ถึงพระเอกจะโดนหนักขนาดนี้แต่ก็จบดีนะ ตอนอ่านนี่ก็กลัวจริงๆ ว่าจะซ้ำรอยประวัติศาสตร์ แต่สุดท้ายก็รอดแฮะ ต้องขอบคุณนางเอก อาจดูเหมือนนางไม่ได้ทำอะไรแต่ความจริงสิ่งที่นางพูด+เรื่องที่นางกระทำ มันกำลังค่อยๆ เปลี่ยนแปลงผู้คนรอบข้างโดยไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะเป็นหลานชายนางเอก(ที่จะได้เป็นฮ่องเต้ในอนาคต) พี่ชายนางเอก คู่หมั้นเก่า คนรอบตัวบางคน รวมถึงเหล่าปัญญาชนที่นางเอกเคยช่วยไว้ สิ่งที่นางเอกทำมันอาจไม่ได้เห็นผลเดี๋ยวนั้นแต่มันจะค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปจนส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ...คือถึงนางจะย้อนกลับมาแต่ก็ไม่ได้ซูอะไรเลยอะ แต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถใช้ความถนัดของตัวเองช่วยพระเอกและใครอีกหลายคนเอาไว้ได้ (จริงๆ ต้องบอกว่าแบ็คนางดีด้วยแหละ55)
ป.ล. งานของนักเขียนท่านนี้ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ โทนเรื่องหม่นๆ แฝงปรัชญา นิสัย+อารมณ์ของตัวละครค่อนข้างซับซ้อนอ่านยาก และไม่มีใครซู ทุกคนเป็นคนธรรมดาหมด
ป.ล.เรื่องนี้ใช้เวลาอ่านนาน เขียนรีวิวก็นาน แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถรีวิวออกมาได้ครบและสื่อออกมาได้ดีรึเปล่า ยังไงต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยจ้า🙇♀️
📍ลำนำฝูหรงเคียงกระเรียน 5 เล่มจบ https://s.shopee.co.th/4VdcFopji4

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น