บัณฑิตชาวนาขอท่านใต้เท้าโปรดให้อภัย

บัณฑิตชาวนาขอท่านใต้เท้าโปรดให้อภัย 11 เล่มจบ + เล่มพิเศษ

ผู้แต่ง : หลีซานเยี่ย

ผู้แปล : เถียนชิง

ภาพปก : Roy.J

สำนักพิมพ์ หอมหมื่นลี้

ความรู้สึกหลังอ่านจบ (อาจมีสปอยล์)

เรื่องนี้พระนางต่างก็ได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่อีกครั้งด้วยกันทั้งคู่เลย

ชาติก่อนพระเอกต้องแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องนางเอก ไม่ได้เต็มใจแต่ง แต่ต้องแต่งเพราะถูกคนใช้อุบายทำให้ตกหลุมพราง แต่ใจจริงๆ พระเอกอะรักนางเอกมาโดยตลอด พอภรรยาพระเอกรู้ว่าคนที่อยู่ในใจพระเอกคือใครก็คิดวางแผนกำจัดนางเอกทันที นางเอกตายแบบไม่รู้ตัว หลังตายก็กลายเป็นวิญญาณตามติดพระเอกเกือบ 20 ปีได้ จนกระทั่งพระเอกตายทั้งสองคนถึงได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งในช่วงสมัยเด็ก (พระเอกอายุ 12 นางเอก 6 ขวบ)

พระเอกตั้งใจว่าคราวนี้จะต้องแต่งงานกับนางเอกให้ได้ จะไม่ให้อะไรมาขัดขวางอีก ถึงนางเอกจะยังไม่มีพี่แกอยู่ในใจแต่พระเอกก็จะทำให้นางเอกชอบตัวเองให้ได้ จะดูแลปกป้องนางเอกให้อยู่รอดปลอดภัยมีชีวิตที่ดีรวมถึงปกป้องคุ้มครองคนในบ้านนางเอกด้วย ส่วนนางเอกก็ตั้งใจทำดีกับพระเอกเพราะหวังจะมีที่พึ่งพิงดีๆ หวังให้พระเอกปกป้องคุ้มครองคนในบ้านตัวเอง เพราะรู้ว่าวันหน้าพระเอกจะมีตำแหน่งสูงเป็นขุนนางใหญ่ที่ผู้คนเคารพยำเกรง ...ทว่าถึงจะได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่แล้ว แต่นางเอกก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าใครคือคนร้ายที่ฆ่าตัวเอง และไม่รู้ว่าพระเอกรู้สึกยังไงกับตัวเอง เป็นกระต่ายน้อยแสนซื่อบริสุทธิ์ มองโลกในแง่ดี ไม่รู้เลยสักนิดว่าคนที่วางแผนร้ายคิดไม่ดีกับตัวเองน่ะก็คือพี่สาวคนรองหรือลูกพี่ลูกน้องที่นางเอกสนิทสนมด้วยมากที่สุดนั่นแล

ช่วงแรกๆ ที่กลับมานางเอกก็ยังคงทำดีกับพี่สาวคนรองเหมือนเก่า ยังไม่เอะใจ ยังคิดจะจับคู่ให้พระเอกกับลูกพี่ลูกน้องคนเดิมอยู่เลย อาจเป็นเพราะสภาพแวดล้อมที่นางเอกเติบโตมามีแต่คนดีๆ มั้งเลยทำให้นางเป็นคนจิตใจดี ไม่มองใครในแง่ร้าย เลยไม่ค่อยทันเล่ห์เหลี่ยมใครเขา ใครมาดีด้วยหน่อยก็พร้อมจะจดจำและดีตอบเป็นเท่าทวีแล้ว แบบมองโลกในแง่ดีอะ ชาติก่อนพี่สาวแท้ๆ ของนางเอกก็เคยเตือนเคยบอกให้อยู่ห่างๆ จากบ้านรองหรือบ้านพี่สาวคนรองแล้ว เพราะครอบครัวนี้เจตนาไม่ดี แต่นางเอกไม่เชื่อ เลยทำให้ห่างเหินไม่สนิทสนมกับพี่สาวแท้ๆ จนวันตาย ซึ่งเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้นางเอกรู้สึกเสียใจมาก พอได้กลับมาเกิดใหม่เลยตั้งใจว่าคราวนี้จะไม่ห่างเหินกับพี่สาวคนโตอีกแล้ว 

ช่วงแรกจะเป็นเรื่องราวภายในบ้านของพระนาง บ้านนางเอกฝั่งพ่อมีพี่น้อง 3 คน พ่อนางเอกเป็นคนโต บ้านนางเอกมีฐานะดีสุด เพราะบ้านแม่นางเอกมีเงิน พี่น้องฝั่งแม่ก็ดีมักส่งเงินส่งของมาให้บ้านเอกอยู่บ่อยๆ ที่บ้านพ่อนางเอกเปิดสำนักศึกษาได้ก็เพราะได้เงินจากฝั่งบ้านภรรยานี่แหละช่วย พ่อนางเอกกับปู่เป็นซิ่วไฉมีความรู้ คนในหมู่บ้านจึงให้ความเคารพนับถือ พอที่บ้านนางเอกเปิดสำนักศึกษาครอบครัวพี่น้องของพ่อที่ยังไม่ได้แยกบ้านก็เข้ามาช่วยกิจการ แต่ลึกๆ พวกบ้านน้องชายก็แอบอิจฉาบ้านพี่คนโตที่ได้ดีกว่าเขา โดยเฉพาะพวกลูกสะใภ้ที่แต่งเข้ามา ชอบไปยุผัว+สอนลูกให้เกลียดบ้านนางเอก มันก็เลยมีปัญหากัน ที่หนักสุดก็บ้านอารองหรือน้องชายคนรองของพ่อนางเอกนี่แหละ

ไม่รู้จะโกรธเกลียดอะไรบ้านนางเอกนักหนาต้องเอากันถึงตายเลยทีเดียว ชาติก่อนพี่ชายนางเอกเคยประสบอุบัติเหตุได้เลือดตอนออกไปล่าสัตว์กับอารอง แล้วได้อารองช่วยพากลับมา ก็เลยทำให้อารองกลายเป็นผู้มีพระคุณของบ้านนางเอก แต่ชาตินี้นางเอกแอบตามไปเลยได้เห็นความจริงว่าเหตุใดพี่ชายถึงได้บาดเจ็บ จากนั้นนางเอกก็เอามาบอกที่บ้าน พอพ่อกับแม่ได้ฟังก็ตัดสินใจจะแยกบ้านทันที แต่ต่อมาอารองก็ดันรู้เรื่องที่นางเอกแอบไปเห็นเหตุการณ์ เลยวางแผนจะฆ่านางเอกปิดปากอีก ไปๆ มาๆ เลยได้เข้าคุกทั้งผัวทั้งเมีย แต่ๆๆๆ อย่าคิดว่าพอสองคนนี้เข้าคุกแล้วเรื่องมันจะจบลงเท่านี้ ยังจ้าาา

เพราะลูกสาวอารองหรือพี่สาวคนรอง แค้นที่บ้านนางเอกทำให้พ่อแม่ตัวเองติดคุก (จริงๆ นางก็อิจฉา+เกลียดบ้านนางเอกมาตลอดแหละ ไม่อยากเห็นบ้านนางเอกได้ดี) นางเลยวางแผนจะทำลายบ้านนางเอกจ้า ...เหอๆ อย่างร้าย คือตอนแรกเราว่าแม่ของพี่สาวคนรองก็ร้ายแล้วนะ แต่สุดท้ายคนแม่ยังกลับตัวกลับใจสำนึกผิดได้ไง แต่พี่สาวคนรองแม่งกู่ไม่กลับจ้า สอน+บอกเท่าไรก็ไม่ฟัง จริงๆ หลังพ่อแม่ติดคุกปู่กับย่าก็ดูแลนางกับน้องอย่างดี ไม่ได้ลำเอียงด้วย แต่ไม่รู้นางโกรธแค้นอะไรนักหนา ตอนแรกก็ไปยุให้น้าสาว(น้องสาวแม่) มาจับพ่อนางเอก แต่ไม่สำเร็จ แต่นางก็ยันดันทุรังจะใส่ร้ายพ่อนางเอกหรือลุงแท้ๆ ของตัวเองต่อให้ได้ 

แล้วตั้งใจเลือกใส่ร้ายในวันที่พ่อนางเอกฉลองสอบได้เป็นจวี่เหรินด้วยนะ วันที่แขกเหรื่อมาเต็มบ้าน กะให้เสียชื่อเสียงอับอายขายขี้หน้ากันไปเลย ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลจะเป็นไงช่างมัน ขอแค่บ้านนางเอกฉิบหายเป็นพอ ทั้งๆ ที่ปู่กับย่าก็รักเอ็นดูนางนะ แต่นางกลับคิด+มองทุกอย่างในแง่ร้ายหมด สุดท้ายใส่ร้ายไม่สำเร็จ เจอไล่ออกจากบ้านตัดชื่อออกจากวงศ์ตระกูลอีก อันที่จริงนางเคยได้โอกาสหลายทีแล้วด้วยแต่ไม่ปรับปรุงตัวเอง แย่ตั้งแต่ตอนที่ใส่ร้ายนางเอกเรื่องตกม้าแล้ว นางเอกอุตส่าห์เงียบไม่บอกใคร แต่นางกลับเอามาฟ้องคนที่บ้าน กลับผิดเป็นถูกแล้วใส่ร้ายนางเอกซะงั้น

ส่วนนางเอกตั้งแต่รู้ว่าพี่สาวคนรองจิตใจสกปรกไม่ใช่คนดี ก็ถอยห่างออกมา ตัดออกจากชีวิตไม่นับเป็นพี่อีกเลย ส่วนพระเอกก็ตั้งใจจะให้นางเอกได้เห็นธาตุแท้ของพี่สาวคนรองเองกับตา โดยมีตัวเองคอยยืนปกป้องอยู่ข้างๆ และแอบช่วยจัดการอยู่ข้างหลัง

มาที่ฝั่งบ้านพระเอกบ้าง ตอนอายุ 6 ขวบหลังจากพ่อพระเอกตาย พระเอกก็ถูกคนในบ้านพ่อเอาไปขาย แม่พระเอกเลยต้องมาขอให้ปู่นางเอกช่วย ปู่เลยแนะนำให้แม่พระเอกแต่งงานใหม่กับคนที่เป็นทหารมาก่อน จากนั้นก็ให้ยืมเงินไปไถ่ตัวพระเอกออกมา(โชคดีที่พ่อเลี้ยงพระเอกเป็นคนดี) สภาพตอนไถ่ออกมาคือมือพระเอกเกือบพังเกือบใช้การไม่ได้แล้ว โดนทารุณสุดๆ แต่ตอนพระเอกสอบผ่านอิบ้านพ่อยังตามมาโวยวายจะให้กลับไปอีกนะ😡 หน้าด้านสุดๆ 

บ้านพระนางอยู่ใกล้กัน ตอนนั้นบ้านพระเอกจนมาก สมัยเด็กนางเอกเห็นพระเอกแล้วสงสารเลยเข้าไปคุยไปเล่นด้วย แต่ชาติก่อนเพราะอุบัติเหตุหนึ่งจึงทำให้นางเอกตีตัวออกหากจากพระเอก คือนางเอกล้มเองจนได้เลือด แต่ไม่กล้าบอกความจริงกับแม่เลยโยนความผิดไปให้พระเอกแทน พระเอกก็ไม่หือไม่อือยอมโดนตี เพราะนึกว่าหลังช่วยรับผิดแทนแล้วนางเอกจะใกล้ชิดกับตัวเองยิ่งขึ้น แต่กลายเป็นว่านางเอกละอายใจ+รู้สึกผิดจนไม่กล้าเข้าใกล้พระเอกอีกเลย 

แต่มาชาตินี้นางเอกตัวติดกับพระเอกมากเหมือนหางน้อยๆ จนบางทีเราก็ลืมไปเลยว่านางเอกได้ย้อนกลับมาและตัวตนข้างในก็คือผู้ใหญ่คนหนึ่ง เพราะนางใช้ชีวิตได้เหมือนเด็กน้อยมากจริงๆ ไม่ได้สุขุม นิ่งเงียบ เหมือนคนที่โตหรือผ่านอะไรมาแล้วเลย แต่กินเที่ยวเล่นเหมือนเด็กปกติเลย กินจนอ้วน จนพระเอกยังแซว55 ...

พระเอกเดาได้ก่อนว่านางเอกน่าจะย้อนกลับมาเหมือนกันแต่ไม่ได้เปิดโปง ในชาตินี้พวกอาๆ ฝั่งบ้านแม่นางเอกได้ออกทะเลเร็วกว่าเดิมเพราะพระเอกช่วย พี่ชายนางเอกก็สอบผ่านทุกสนามจนได้เป็นขุนนางเพราะมีพระเอกคอยช่วยลากช่วยดึง นับวันทั้งสองตระกูลก็ยิ่งเจริญรุ่งเรือง ยิ่งหลังจากที่พี่ชายนางเอกกับพระเอกได้เป็นขุนนาง ตระกูลของพระนางก็กลายเป็นตระกูลที่น่ายำเกรงไม่มีใครกล้ามารังแกหรือดูถูกอีกต่อไป แม้แต่นายอำเภอยังต้องเกรงใจ

แต่กว่าพระนางจะได้แต่งกันก็ประมาณเล่ม 7 ได้ คือตอนแรกทุกคนในบ้านพระนางต่างก็คิดว่าโตไปสองคนนี้ต้องแต่งงานกันแน่นอน แต่พอถึงเวลานางเอกกลับปฏิเสธไม่แต่งซะงั้น คนที่บ้านก็งงๆ เพราะที่ผ่านมาตั้งแต่เล็กจนโตนางเอกติดพระเอกมาก และพระเอกก็เอ็นดู+ดูแลนางเอกดีมากๆ (แค่คนเดียว) กับคนอื่นพระเอกจะเย็นชาแทบไม่สนใจใครเลยนะ เว้นแต่ว่าคนคนนั้นจะเป็นญาติ(ที่ดี)ของนางเอก อย่างตอนไปเรียน ที่พระเอกยอมสนิทด้วยก็มีแค่พี่ชายนางเอกคนเดียว ที่ยอมให้เข้าใกล้หรือไปไหนมาไหนด้วย ส่วนผู้หญิงนี่ไม่ต้องพูดถึง55

นางเอกความรู้สึกช้า แต่พอรู้ใจตัวเองแล้วก็กลัวไม่กล้าชอบพระเอกต่อ เพราะรู้ว่าในอนาคตพระเอกจะได้เป็นขุนนางใหญ่จะต้องเข้าเมืองหลวงและได้เจอกับคนมากมาย สตรีในเมืองหลวงที่เก่งๆ สวยๆ ชาติตระกูลดีก็มีเยอะแยะ มีหรือจะไม่หวั่นไหว คือนางกลัวความไม่แน่นอน คิดว่าตอนนี้พระเอกอาจชอบแต่เมื่อไปเจอโลกกว้างก็อาจจะเปลี่ยนใจ เพราะนางเอกก็เป็นแค่สาวบ้านนอกในหมู่บ้านเล็กๆ เท่านั้นเอง อีกอย่างเมืองหลวงก็ยังเป็นปมในใจของนาง(ถูกฆ่าที่เมืองหลวง) เลยทำให้นางเอกไม่อยากไปเมืองหลวงด้วย นางเอกจึงไม่มีความคิดที่จะแต่งงานกับพระเอกมาก่อนเลย เพราะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ 

แต่นางก็อยากจะทำดีอยากจะสร้างความทรงจำดีๆ ก่อนที่พระเอกจะไปเมืองหลวงนะ ถึงขนาดยอมแต่งตัวเป็นผู้ชายเพื่อมาเข้าเรียนสำนักศึกษาในเมืองที่เดียวกับพระเอกเลยจ้า ทุ่มเทมาก ใครเห็นก็คิดว่าสองคนนี้รักกันแหละ แต่พอพระเอกขอแต่งงานนางเอกกลับปฏิเสธ พระเอกเลยเลือกที่จะถอยออกมาก่อนสัก 1-2 ปี รอให้นางเอกกกระจ่างชัดในความรู้สึกก่อนแล้วค่อยกลับมาว่ากันใหม่ แต่ก่อนไปพระเอกก็ไปแอบทำสัญญาหมั้นนางเอกกับพ่อนางเอกเอาไว้ก่อนนะ ตกลงกันว่าหากนางเอกครบ 15 แล้วพระเอกยังไม่มาขอภายใน 1 ปีก็ให้ยกเลิกสัญญาหมั้น หรือถ้าถึงตอนนั้นแล้วนางเอกยังไม่ตอบตกลงอีกก็ให้ถือว่าสัญญาเป็นโมฆะ

ยังไม่ได้พูดถึงพระรองเลย พระรองเป็นน้องชายของฮองเฮา หนีภัยจากเมืองหลวงมาอยู่ในเมืองที่พระนางอยู่พอดีก็เลยได้เจอกัน ชาติก่อนนางเอกได้เจอกับพระรองในตอนที่พี่แกประสบเคราะห์แล้ว แต่ชาตินี้ได้เจอกันเร็วกว่าเดิมและพระรองก็ยังสบายดีอยู่ แถมพี่แกยังกลายมาเป็นเพื่อนเรียนกับพระเอกและพี่ชายนางเอกด้วย เรียกได้ว่ารู้จักกันเร็วกว่าเดิม ชาตินี้ได้เจอกันตั้งแต่เด็กเลย ถึงจะถูกพระเอกกีดกันแต่พี่แกก็หาทางแทรกตัวเข้ามาได้เสมอ55 

อย่างตอนที่รู้ว่าพระนางส่งจดหมายหากัน พอพระรองรู้ก็แอบติดสินบนให้คนส่งจดหมายเอาของตัวเองไปให้นางเอกบ้าง ช่วงที่พระเอกเข้าเมืองหลวงพระรองก็มาฝากตัวเป็นศิษย์ของพ่อนางเอก แล้วสอนหนังสืออยู่ในสำนักศึกษาของบ้านนางเอกด้วย ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้พระรองก็ดีกับนางเอกเสมอ จนพระเอกกลัวว่าถ้านางเอกได้รู้ว่าในชาติก่อนพระรองเคยทำอะไรเพื่อนางเอกบ้าง นางเอกอาจจะมีใจให้พระรองได้ พระเอกถึงได้หวาดระแวงและพยายามกีดกันพระรองออกไป ...ทว่าใจนางเอกอยู่ที่พระเอกนานแล้ว ดังนั้นต่อให้พระรองจะดีแค่ไหนนางเอกก็ไม่มีความรู้สึกอื่นใดให้นอกจากคำว่าพี่ชายอะ 

หลังจากพระนางแต่งงานกันและเข้ามาอยู่ในเมืองหลวง เรื่องราวต่อจากนี้ก็จะเน้นไปที่เรื่องการแย่งชิงอำนาจในราชสำนักของเหล่าคนใหญ่คนโตอย่างไทเฮากับฮ่องเต้และขุนนางบางคนและ ชาติก่อนวางแผนร้ายยังไงชาตินี้ก็ยังเหมือนเดิม เพียงแต่บางเรื่องก็อาจไม่ได้ประสบผลสำเร็จเหมือนอย่างในชาติที่แล้วอีก เพราะพระนางกลับมาเกิดใหม่ยังไงล่ะ55 จึงส่งผลให้เหตุการณ์หลายๆ อย่างค่อยๆ เปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น 

อย่างเช่น พี่ชายนางเอกที่ได้เป็นขุนนาง(ชาติก่อนเป็นพ่อค้า) พ่อนางเอกที่สอบได้เป็นจวี่เหริน(ชาติก่อนเป็นแค่ซิ่วไฉ) พระรองก็ไม่ได้ถูกคนทำร้ายบาดเจ็บสาหัสอีก ส่วนพระเอกก็ได้เป็นผู้พิพากษาศาสต้าหลี่เร็วขึ้น บุรุษฝั่งบ้านนางเอกก็เริ่มสอบติดเป็นขุนนางกันหลายคน จึงทำให้ชาตินี้พระเอกมีพรรคพวกอยู่ในราชสำนัก...และถึงเรื่องราวบางอย่างจะยังคงมีจุดจบเช่นเดิม แต่เราว่ามันก็ไม่ได้เลวร้ายเท่าในชาติก่อนนะ รวมถึงคนที่เคยไร้คู่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว พอมาในชาตินี้ก็ไม่ต้องอยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้วนะ (ไม่ต้องห่วงว่าชาตินี้พระรองจะไม่มีคู่อีกนะ มีแน่นอนจ้า)

หลังแต่งงานนางเอกก็กลายเป็นเป้าของฝ่ายตรงข้ามที่คิดอยากจะกำจัดพระเอก ทำให้นางถูกดึงเข้าไปอยู่ในแผนการร้ายหลายครั้งหลายครา หนำซ้ำยังกลายเป็นเป้าความเกลียดชังของสตรี(บางคน) ที่มาตกหลุมรักพระเอกอีกด้วย ส่วนใหญ่เจอแต่นารีเป็นภัยแต่เรื่องนี้บุรุษเป็นภัยจ้า ...พระเอกเสน่ห์แรงจริงๆ ตกได้ทั้งผู้หญิงผู้ชาย หน้าตาก็ดี ความสามารถก็เลิศ เพียงเท่านี้ก็ตกคนได้ไม่รู้ตั้งเท่าไร ยิ่งพอได้มาเห็นเวลาพระเอกแสดงความรักกับภรรยา คนก็ยิ่งชอบ+อิจฉานางเอกกันใหญ่ ทำบุญมาด้วยอะไรทำไมได้สามีดีขนาดนี้ เพราะเวลาอยู่กับนางเอกพระเอกจะอบอุ่นอ่อนโยนมาก ผิดกับภาพลักษณ์เย็นชาที่มักแสดงออกอยู่เป็นนิจ อยู่กับนางเอกจะเปลี่ยนเป็นขี้เล่น คุยเก่ง ชอบหยอกชอบอ้อนเมีย ดูแลเทคแคร์ดีมาก ใครเห็นก็ต้องอิจฉา บางคนก็ไม่แคร์แม้พระเอกจะมีภรรยาเอกอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร ให้เป็นอนุก็ได้ ขอแค่ได้เข้าจวนพระเอกก็พอ 

แต่พระเอกก็ปฏิเสธหมด ไม่สนใจใครทั้งนั้นนอกจากนางเอก หน้าที่การงานลาภยศอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับนางเอก นางเอกมาอันดับหนึ่ง ขนาดตอนจะแต่งงานพระเอกยังไม่ยอมแต่งที่เมืองหลวงเลย จะกลับไปสู่ขอแล้วแต่งที่บ้าน มาขอลาหยุดงาน ทีแรกฮ่องเต้จะไม่ให้ลา บอกให้มาแต่งที่เมืองหลวง พระเอกบอกไม่เป็นไรงั้นขอลาออกเลยละกัน55 ตอนไปล่าสัตว์กับฮ่องเต้ ขุนนางส่วนใหญ่ก็ต้องหาทางใกล้ชิดประจบเอาใจฮ่องเต้ใช่เปล่า แต่พระเอกคือพอหมดหน้าที่แล้วก็อยู่แต่กับเมียเท่านั้น พาเมียไปขี่ม้าล่องเรือจับปลาสร้างโลกของเราสอง ใครจะไปเชื่อว่าโหดๆ อย่างพระเอกจะมีมุมอ่อนโยนแบบนี้ด้วย ถึงได้มีคนคลั่งรักพี่แกไง ต่อให้เป็นอนุก็ยอมก็เพราะแบบนี้แหละ

ป.ล. อ่านจบแล้วก็กลางๆ นะ อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ แต่การแปลส่วนตัวเราว่ายังไม่ค่อยลื่นเท่าไร เรื่องนี้ลงรายตอนจบก่อนแล้วค่อยมาทำเล่มใช่เปล่า ตอนแรกเรานึกว่าจะมีการเกลาสำนวนอีกทีแต่อ่านดูแล้วคิดว่าน่าจะไม่นะ🤣 แรกๆ แอบมีหลุดแทนตัวว่า 'ผม' ด้วย คำเรียกที่ใช้เรียกคนรับใช้หรือบ่าวรับใช้ก็เรียกว่าคนใช้ตรงๆ เลย ...แต่ชอบตอนพระนางอยู่ด้วยกันน่ารักดี ชอบคู่นี้มีอะไรก็พูดตรงๆ เพราะเคยสูญเสียมาก่อนพอมาในชาตินี้รู้สึกยังไงก็เลยพูดออกมาหมดเลย 

ป.ล.ชอบความสัมพันธ์ของพี่น้องบ้านแม่นางเอกอะ ดูแลช่วยเหลือกันดีมากๆ ลูกหลานไปเรียนหรือไปทำงานที่ไหนก็ตามไปเปิดร้านค้าใกล้ๆ ตลอด เผื่อให้ลูกหลานมาพักหรือมีอะไรจะได้มีคนส่งข่าวไว้คอยช่วยเหลือกัน

ป.ล.ตอนพิเศษมาแบบจุกๆ หนึ่งเล่มไปเลยจ้า

📍บัณฑิตชาวนาขอท่านใต้เท้าโปรดให้อภัย ➡️ https://s.shopee.co.th/4VWaeE5VFx